Original subtitles

Το έτος 568 μ.Χ. ο Αλβουίνος, βασιλιάς των Λογγοβάρδων,

εισέβαλε από την Παννονία στην Ιταλία.

Οι ορδές των βαρβάρων, ένας συμφυρμός διαφορετικών φυλών,

ενωμένες από τη δίψα για κατακτήσεις,

προέλασαν στη χερσόνησο μέσα από το Φρίουλι,

φέρνοντας την καταστροφή και το θάνατο.

Εμπρός!

’φησέ με!

Αντώνιε, άνοιξε!

- Οι βάρβαροι μπήκαν στο χωριό! - Αντώνιε, το σπαθί μου.

- Ελάτε μαζί μου! - Σαβίνα, πάρε ένα άλογο...

και τρέξε να ειδοποιήσεις το γιο μου!

Δεν μπορώ να σας αφήσω! Ελάτε μαζί μου, σας εξορκίζω!

Πήγαινε.

Σπάστε την πόρτα!

- Το σπαθί σας. - Φύγε κι εσύ, Αντώνιε.

Μην τον σκοτώσεις!

Αιμιλιανέ!

Αιμιλιανέ!

Είναι η Σαβίνα. Πάμε!

Πατέρα! Πατέρα!

Οι πρεσβευτές της Βερόνας.

Αλβουίνε, σε ικετεύουμε να λυπηθείς την πόλη μας!

- Θα έχεις ό,τι ζητήσεις. - Σκοτώστε τους!

Στη Βερόνα!

Αναπαύσου εν ειρήνη, πατέρα.

Θα εκδικηθώ για σένα. Το ορκίζομαι!

Δεν θα γλιτώσουν οι δολοφόνοι σου.

Ας φύγουμε μακριά, Αιμιλιανέ.

Ήταν ο αρχηγός του χωριού.

Ο αρχηγός σας.

Πέθανε, όπως έζησε. ’νθρωπος δυνατός και γενναιόδωρος.

Θυσιάστηκε για το λαό του.

Θα εκδικηθώ το θάνατό του!

Θα εκδικηθώ όλους τους νεκρούς μας.

Δεν μπορούμε να τα βάλουμε με ένα στρατό.

Όσο ζω, θα πολεμώ. Ακόμα και μόνος!

Πού είναι η κόρη σου, Τζοβάνι;

Την σκότωσαν.

Και ο δικός σου άντρας, πού είναι;

Όλοι σας έχετε κάποιον για να εκδικηθείτε.

Αν η συνείδησή σας δεν κραυγάζει για εκδίκηση...

ο Θεός ας συγχωρήσει τη δειλία σας!

Μπράβο, Αιμιλιανέ! Θέλω να πολεμήσω μαζί σου.

- Μητέρα, ο Αιμιλιανός έχει δίκιο. - Σταμάτα. Πάμε σπίτι.

- Όχι, θα μείνω εδώ. - Όχι, Μπρούνο!

’κουσε τη μητέρα σου και γύρισε στο σπίτι.

Δεν μιλάω στα παιδιά, αλλά στους άνδρες.

Μιλάς λες και είμαστε ένοχοι, επειδή ζούμε ακόμα.

Όπου κι αν πας, θα σε ακολουθήσω.

Έλα, ηρέμησε, Σαμπίνα. Μην κάνεις έτσι.

Θέλω να έρθω κι εγώ μαζί σου!

Όχι, Σαβίνα. Δεν μπορώ να σε εκθέσω σε κίνδυνο.

Δεν με νοιάζει.

Γεννήθηκα στο σπίτι σου.

Ο πατέρας σου μου φερόταν σαν κόρη του.

Τώρα, όμως, είναι νεκρός.

Ακριβώς γι'αυτό δε θέλω να μείνω πια εδώ!

Έλα μαζί μου!

Δώσ'τη σε μένα! ’φησέ την.

Θα πάρω εσένα! Είσαι ακόμη πιο όμορφη!

Κοίτα πώς χορεύει. Σ'αρέσει, ε;

Ξεκουμπίσου!

Στην υγεία σου, Λάντα, και την ομορφιά σου!

Ευχαριστώ, Αλβουίνε.

Ντέλφο, είσαι τυχερός πατέρας.

Έτσι νομίζεις; Θα προτιμούσα ένα γιο, έναν πολεμιστή.

Η κόρη σου είναι ένα πετράδι. Πρέπει να είσαι περήφανος.

Λάντα, ο χορός σου κάνει το αίμα μου να βράζει.

Σβήσε την κάψα σου με άλλη μια κούπα κρασί, Ιγκόρ.

- Αν ήθελες... - Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν θέλω.

Ιγκόρ! ’ριο! Γκάμπαν! Αρίκι! Ακολουθήστε με.

Δοκίμασέ το!

Έλα εδώ εσύ!

Αύριο φεύγουμε για το Μιλάνο.

Μόλις το κατακτήσουμε, θα επιτεθούμε στην Παβία.

Η Παβία θα γίνει η πρωτεύουσα του βασιλείου μου.

Να είναι όλα έτοιμα για να αναχωρήσουμε.

Ιγκόρ... Εσύ θα μείνεις εδώ στη Βερόνα.

Θα διοικείς τις βόρειες επαρχίες κοντά στα σύνορα.

’κουσέ με προσεκτικά. Θα δώσεις μια επαρχία στον Ντέλφο.

Μα είναι γέρος και Σλάβος.

Τον χρειαζόμαστε, καθώς και τους Σλάβους του.

Όπως θέλεις, Αλβουίνε.

Πρέπει να ενισχυθεί η φρουρά στα σύνορα.

Η Κοιλάδα Φάις είναι η μόνη οδός επικοινωνίας με την Παννονία.

Αυτή τη στιγμή δε φυλάσσεται επαρκώς.

Βιαστείτε!

Ελέγξτε το δρόμο για τα σύνορα. Περάστε και από το δάσος.

Πάμε!

Εσύ, πήγαινε να αλλάξεις τη φρουρά.

Ρόλφο! Πού είσαι;

Ρόλφο!

Ρόλφο, τι έγινε; Ποιος το έκανε αυτό;

Πάρτε τον!

- Αυτός, τι έκανε; - Διαμαρτυρήθηκε για την επίταξη.

Θα μάθεις να με υπακούς!

Έλεος! Έλεος!

Όχι! Σας παρακαλώ!

Όποιος αντιστέκεται, θα τον τσακίζουμε!

Φύγετε όλοι!

Λάντα!

- Λάντα! - Τι θέλεις;

Εδώ και μέρες δεν έχουμε μιλήσει. Γιατί με αποφεύγεις;

Δεν μπορείς να μου φέρεσαι έτσι.

- Με απειλείς; - Σκέψου τον πατέρα σου.

Ο Αλβουίνος, πριν φύγει για το Μιλάνο...

διέταξε να δώσω μια επαρχία στον πατέρα σου.

- Η επιλογή ανήκει σε μένα. - Και λοιπόν;

Θα ήταν κρίμα να πήγαινε σε μια αφιλόξενη περιοχή.

Στην ηλικία του, οι κακουχίες και το άσχημο κλίμα...

θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία.

Μιλάς για τον πατέρα μου σαν να είναι ετοιμοθάνατος...

αλλά είναι ακόμα δυνατός. Στις φλέβες του τρέχει σλάβικο αίμα!

Ναι, αλλά θα ήταν καλύτερα εδώ στη Βερόνα.

Από σένα εξαρτάται.

Έχεις να μου πεις κάτι άλλο;

Όχι. Τελείωσα.

- Τα άκουσες όλα, έτσι; - Ναι, τυχαία.

Ξέρω γιατί θέλεις να παντρευτείς τη Λάντα.

Πολλά ξέρεις. Ίσως να μη σου βγει σε καλό.

Σου είμαι πιστός. Αν καταφέρεις να την παντρευτείς...

μετά το θάνατο του Ντέλφο θα γίνεις άρχοντας της γης του.

Είναι γέρος, δεν θα ζήσει για πάντα.

- Αγγελιοφόρος από τη Φάις. - Να περάσει.

Μπες!

- Μίλα. Τι θέλεις να μου πεις; - Η φρουρά της Φάις καταστράφηκε.

Ένα υπερφυσικό τέρας με φοβερό πρόσωπο...

έσπειρε το θάνατο και τον πανικό.

Τι είπες; Ένα τέρας;

Δεν μπορεί να είναι άνθρωπος. Είχε τη δύναμη εκατό ανδρών.

Και ήρθες στη Βερόνα για να μου πεις αυτό;

Οι στρατιώτες έχουν πανικοβληθεί.

Επειδή είναι δειλοί!

Χάσου από εδώ!

Θα έρθω ο ίδιος εκεί και θα σας δείξω τι σόι τέρας είναι αυτό!

Αποφάσισες να πας στη Φάις;

Όχι, Ζβέβο. Δεν θα πάω εγώ.

Θα στείλουμε τον Ντέλφο. Έτσι θα αποδείξει την αξία του.

Αυτό θα σου πρότεινα κι εγώ, αλλά με πρόλαβες.

Η Φάις είναι το κατάλληλο μέρος γι'αυτόν.

Η στρατιωτική σταδιοδρομία του θα λήξει άδοξα.

Συμφωνώ, Ίγκορ.

Αν η περιοχή επαναστατήσει, θα βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Θα έχει σίγουρα προβλήματα και πιθανώς θα κάνει λάθη. Και τότε...

- Τότε θα τον έχω στο χέρι μου. - Αυτόν και την κόρη του.

Σταματήστε! Τι έγινε;

Ένας από αυτούς άρχισε να βρίζει.

Σταματήστε αμέσως! Γυρίστε στις θέσεις σας! Γρήγορα!

Αυτοί οι Σλάβοι συνέχεια τσακώνονται με τους δικούς μας.

Ένας λόγος παραπάνω για να απομακρύνεις τον Ντέλφο.

Θα πας κι εσύ μαζί με τον γέρο.

Θα παρακολουθείς κάθε βήμα του.

Και όταν έρθει η ευκαιρία...

- Η καινούρια φρουρά είναι μεγάλη. - Έφεραν τις οικογένειές τους.

Κατασκεύασαν οχυρό.

Δεν θα είναι συνέχεια κλεισμένοι μέσα.

Σωστά.

Κάποιες στιγμές θα βγαίνουν.

Και όταν θα βγαίνουν, δεν θα επιστρέφουν.

Γιζέριχε!

Επιθεώρησε τις εργασίες.

Βλέπεις, πατέρα; Μπορείς να είσαι περήφανος για την κόρη σου.

Πρέπει να προσέχεις. Περιτριγυριζόμαστε από εχθρούς.

Πάρε αυτά.

Γύρισα όλο το δάσος και δεν είδα ψυχή.

’λλωστε, μπορώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.

Γεια σου, Λάντα! Βλέπω ότι είχες καλό κυνήγι.

Να πάμε μαζί κάποια μέρα για κυνήγι.

Μπορείς να κυνηγήσεις όποτε θέλεις, αλλά όχι μαζί μου, Ζβέβο.

Λάντα...

Οι εργασίες τελειώνουν. Σύντομα θα πρέπει να γυρίσεις στη Βερόνα.

Η κόρη σου βιάζεται να φύγω.

Λυπάμαι που δεν θα της δώσω αυτή την ευχαρίστηση.

Δεν μπορείς να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό;

Δεν τον αντέχω.

Φέρεσαι ανόητα. Ξέρεις ότι είναι κατάσκοπος του Ιγκόρ.

Ακριβώς γι'αυτό θέλω να φύγει.

- Σαβίνα, έτοιμο το ψητό; - Όχι ακόμα.

Πεινάμε. Όλο το βουνό έχουμε γυρίσει.

Όλοι είμαστε πεινασμένοι.

Γιατί σε τριγυρίζουν τόσοι λύκοι, νομίζεις;

- Για να θαυμάσουν τα μάτια σου; - Γιατί; Περίεργο θα ήταν;

Καβαλήσαμε το καλάμι, ε;

Μάλλον θέλει να κάνει κάποιον να ζηλέψει. Έτσι, Μάρκο;

Τι κακός που είσαι!

- Θα φτάσει για όλους; - Μόνο; Θα μείνει και για αύριο!

Είδες τους καινούριους που ήρθαν;

Χαίρομαι να βλέπω νέα πρόσωπα.

Πολύ χαίρομαι. Φάτε, και θα μιλήσουμε μετά.

- Τζοβάνι, πώς πάμε; - Πεταλώσαμε όλα τα άλογα.

Μπράβο! Θα τα χρειαστούμε σύντομα.

Πρέπει να σκεφτούμε τον ανεφοδιασμό, Μάρκο.

Κάθε μέρα γινόμαστε περισσότεροι.

Θα φάτε σε λίγο.

- Πόση φρουρά έχει το οχυρό; - Δεν ξέρω. Γιατί;

Θα μας διευκόλυνε να είχαμε κάποια πληροφόρηση.

Γίνεται ένα παζάρι εκεί κάθε βδομάδα.

- Θα μπορούσα να πάω. - Θα σε αναγνωρίσουν.

- ’σε να πάω εγώ. - Ούτε εσύ, ούτε κανείς άλλος.

Δεν θα ρισκάρω τη ζωή κανενός.

Αν υπάρχει κίνδυνος, θα τον αντιμετωπίσω μόνος.

Δεν έχετε τίποτε άλλο να κάνετε; Μπρος, φύγετε!

Αρκετά για σήμερα. Μαζέψτε την πραμάτεια σας και φύγετε.

Και εσείς! Εμπρός!

- Δεν έχω πουλήσει τίποτα! - Τόσο το χειρότερο για σένα!

Ντάριο! Σήμανε το τέλος του παζαριού.

Ακούσατε; Κουνηθείτε!

Γιζέριχε, σε θέλουν μέσα.

Εντάξει.

Ποιος είναι αυτός που μας διώχνει;

Ο Γιζέριχος, το δεξί χέρι του Ντέλφο.

- Και ποιος είναι ο Ντέλφο; - Ο αρχηγός μας.

Πρέπει αλήθεια να φύγω;

Ναι. Μπορείς να πας από εδώ.

Ο Γιζέριχος δεν ξέρει να εκτιμά την καλή "πραμάτεια"!

- ’σε με. Πρέπει να φύγω. - ’κουσέ με.

Περίμενέ με εδώ. Θα φύγουμε σε λίγο.

- Ναι; Πού θα πάτε; - Αν είσαι καλή, θα σου πω.

Δεν θέλω να ακούω για έλλειψη τροφίμων.

Δεν με νοιάζει αν λιμοκτονούν. Οι στρατιώτες μου πρέπει να φάνε.

Ναι, αλλά οι χωρικοί κρύβουν τα τρόφιμα.

Θα τους αναγκάσουμε να δώσουν όλο το στάρι. Είναι διαταγή!

- Όπως διατάζεις. - Να κατασχέσεις ό,τι βρεις!

Πάρε όσους άντρες θες, αλλά μην επιστρέψεις με άδεια χέρια!

Δεν θα βρείτε τίποτα. Έχουν πάρει όλο το στάρι!

Δεν σκέφτομαι τώρα το στάρι.

Όχι! ’φησέ με!

Σταμάτα!

Χάσου από εδώ!

- Σ'ευχαριστώ πολύ! - Έλα, φύγε κι εσύ.

Ήρθα εδώ, μπας και πουλήσω τίποτα.

Να πουλήσεις... Θα έπρεπε να καταργηθούν τα παζάρια.

Είναι γελοίο να αγοράζουμε ό,τι μπορούμε να πάρουμε με τη βία.

Μάζεψε την πραμάτεια σου και φύγε.

Είσαι πολύ όμορφη για να μείνεις ανάμεσα σε τόσους άνδρες.

Και εσύ είσαι όμορφη, αλλά δεν φοβάσαι.

Είμαι η κόρη του αρχηγού τους. Εκείνοι πρέπει να με φοβούνται!

’ντε! Βιαστείτε!

Τι κάνετε; Παίρνετε όλο το στάρι μας!

- Μη! Σας ικετεύω! - Κάνε στην άκρη, γυναίκα!

- Κουνηθείτε! - Μπρούνο!

Μητέρα!

- Μπρούνο, καταστραφήκαμε! - Μην κλαις, ηρέμησε!

- ’κουσες; Τίποτα δεν χάθηκε. - Πού πας, Μπρούνο;

Μητέρα, περίμενε εδώ πέρα.

’ντε, σαλιγκάρια!

Είμαστε έτοιμοι!

Ανεβείτε στα άλογα. Φεύγουμε!

Τρέξτε να τον βοηθήσετε!

Αιμιλιανέ!

Ζέψτε τα άλογα!

Πρέπει να φύγουμε! Έλα!

- Κουράγιο, μητέρα. - Θέλω να μείνω εδώ!

Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ. Θα μας σκοτώσουν.

Μπρούνο, ακολούθησέ με στο κρυσφήγετο.

Γρήγορα, πάμε!

Ήταν απρόβλεπτη επίθεση. Κάποιος τους ειδοποίησε.

- Εσύ πού ήσουν; - Στο χωριό, με τους άλλους.

Οι άντρες στο μύλο πολέμησαν γενναία.

Δειλοί! Θέλουν σκότωμα!

Έκαναν ό,τι μπορούσαν. Αυτός ο επαναστάτης είναι ένα τέρας!

Αρκετά με αυτήν την ιστορία!

Το τέρας της Φάις... Θα χαρώ να τον γνωρίσω.

- Εύχομαι οι θεοί να σε άκουσαν. - Πιστεύεις κι εσύ στον θρύλο;

Γιζέριχε! Διέδωσε ότι θα δώσω δύο πουγκιά χρυσάφι...

σε όποιον τον παραδώσει νεκρό ή ζωντανό.

Δε θα τον πιάσεις με χρυσάφι. Διάταξε αντίποινα κατά των κατοίκων.

Κάψε τα σπίτια, σκότωσε τους χωρικούς, κατάστρεψε τα πάντα!

’μα τους σκοτώσω, ποιος θα καλλιεργεί τη γη;

Όταν τελειώσουν τα τρόφιμα, τι θα τρώνε οι στρατιώτες μου;

- Αυτές είναι οι διαταγές του Ιγκόρ! - Εγώ διατάζω εδώ!

Καλά, αλλά μην ξεχνάς ότι ο Ιγκόρ είναι σύμβουλος του βασιλιά.

Και εσύ είσαι εδώ ως αντιπρόσωπός του.

- Δεν είπα τέτοιο πράγμα. - Πατέρα, μου επιτρέπεις να φύγω;

- Πού θα πας; - Για κυνήγι.

Κι εγώ θα ήθελα να πάω για κυνήγι, αλλά όχι για ελάφια.

Δώσ'μου μερικούς άντρες και θα σου φέρω αυτόν το μασκοφόρο!

Αιμιλιανέ!

Καλή δουλειά! Με αυτό θα χορτάσουν όλοι.

- Εγώ δεν έπιασα τίποτα. - Δεν ξέρεις να βάζεις παγίδες!

Δεν είναι αλήθεια. Η παγίδα μου ήταν τέλεια.

Ίσως η Σαβίνα να ήταν πιο τυχερή. Σαβίνα!

Πώς πήγε; Έπιασες τίποτα;

Όχι! Η παγίδα είναι άδεια!

Καημενούλη μου, πληγώθηκες;

Γρήγορα! Φύγε όσο προλαβαίνεις!

Πάρ'το εσύ. Θα κοιτάξω τις άλλες παγίδες.

- Πού είναι ο Μάρκο; - Τον έστειλα πίσω.

- Πάω κι εγώ. - Περίμενε!

Δεν έπιασες τίποτα, αλλά η παγίδα έκλεισε. Πώς γίνεται;

Δεν ξέρω... Ίσως έκλεισε από μόνη της.

- Θα τη φτιάξω. - ’σε, θα το κάνω εγώ.

- Ωραία. Πάω στον Μάρκο. - Περίμενε λίγο. Βοήθησέ με.

Εντάξει, αλλά κάνε γρήγορα. Έχει σύννεφα, θα βρέξει.

Δεν σε απασχολεί η βροχή. Δεν αντέχεις μακριά από τον Μάρκο!

Λίγη υπομονή ακόμα.

- Είναι εκείνη! - Ποια;

Η κόρη του αρχηγού των βαρβάρων. Όχι!

Με έσωσε από ένα κτήνος.

Φρόντισέ την. Θα κοιτάξω το άλογο.

- Τι συνέβη; - Ησύχασε, δεν κινδυνεύεις.

Συνήλθε.

Η ξαδέλφη μου μού είπε ότι τη βοήθησες στο φρούριο.

Ποιος είσαι εσύ;

- Ένας ξυλοκόπος. - Πώς αισθάνεσαι;

Καλύτερα. Μπορώ να ιππεύσω.

Θα πρέπει να γυρίσεις πεζή. Έσπασε το πόδι, και το σκότωσα.

Σαβίνα, δείξε της το δρόμο.

Εσύ ξέρεις καλύτερα το δάσος. Συνόδεψέ την εσύ.

Κατάλαβα. Πήγαινε.

Έλα, βιάσου.

Ένα σύννεφο είναι. Σύντομα θα σταματήσει.

Είσαι πολύ δυνατός. Δεν μοιάζεις για ξυλοκόπος.

Μην ξεγελιέσαι από την εμφάνιση.

Το καημένο το άλογο. Ήταν ένα υπέροχο ζώο.

Δυο χρόνια το εκπαίδευα.

- Η ζωή ενός αλόγου είναι πολύτιμη. - Και οι ζωές των ανθρώπων;

Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

Σε αυτή την κοιλάδα ζούσαν ειρηνικοί άνθρωποι.

Οι στρατιώτες σας εισέβαλαν και κατέστρεψαν τα πάντα.

- Είναι ο νόμος του πολέμου. - Ποιος νόμος;

Να σκοτώνετε παιδιά και να βιάζετε γυναίκες;

Δεν είσαι ξυλοκόπος.

Ποιος είσαι;

Η βροχή σταμάτησε. Φύγε.

- Δεν θα με συνοδεύσεις; - Δεν χρειάζεται.

Ακολούθησε το μονοπάτι. Δε θα χαθείς.

Περίμενε!

Αν ξανάρθω για κυνήγι στο δάσος, θα σε βρω εδώ;

Όχι, και σε συμβουλεύω να μην ξανάρθεις.

Σήμερα έχασες ένα άλογο, την άλλη φορά ίσως πάθεις κάτι χειρότερο.

- Αιμιλιανέ, είμαστε έτοιμοι. - Πολύ καλά.

Θα δώσουμε όλο το στάρι;

Στο χωριό το χρειάζονται περισσότερο από εμάς.

Μάρκο, θα πάτε δίπλα απ'το ποτάμι. Και τα μάτια δεκατέσσερα.

- Θα γυρίσουμε πριν τη δύση. - Εντάξει. Εγώ πάω στο δάσος.

Μάρκο!

- Να προσέχεις, - Μείνε ήσυχη, αγάπη μου.

Εμπρός, παιδιά! Ξεκινάμε!

Γιατί άφησες το γιο μου να πάει στο χωριό;

- Όλοι θα πρέπει να είναι χρήσιμοι. - Φοβάμαι. Είναι παιδί ακόμα.

Ο Μπρούνο είναι άντρας τώρα. Μην ανησυχείς.

Αιμιλιανέ!

Σταματήστε!

Ίσως να είναι αυτός.

Ειδοποίησε τους άντρες.

Ακίνητος!

Δεν σου το συνιστούμε. Ποιος είσαι;

- Ένας ξυλοκόπος. - Ξυλοκόπος, ε;

Θα το δούμε. Πάρτε τον στο στρατόπεδο.

Ομολόγησε!

Δεν θέλεις να μιλήσεις, ε;

Ομολόγησε!

Γυρίστε κι άλλο!

Θα δεις πώς θα μιλήσει.

Κι άλλο!

Δυνατά! Κι άλλο!

Μπορεί να μην είναι αυτός.

Μπορεί, μα από το να αμφιβάλλω, προτιμώ να τον σκοτώσω.

Προσοχή! Σταματήστε τον!

Αμφιβάλλεις ακόμα; Σκοτώστε τον!

Σταματήστε!

Σταματήστε, είπα!

Πίσω! Τι συμβαίνει;

Υποψιαζόμαστε ότι είναι αυτός που ψάχνουμε.

Όχι, είμαι σίγουρος ότι είναι αυτός!

Είχα κι εγώ καλό κυνήγι. Μου ανήκει.

- Σας επιτέθηκε; Είχε όπλο; - Όχι, αλλά είναι πολύ δυνατός.

Τον ξέρω. Είναι ένας φιλήσυχος ξυλοκόπος.

Με βοήθησε να βρω το δρόμο για το στρατόπεδο.

- Είναι δικός μου αιχμάλωτος! - Έχει δίκιο. Του ανήκει.

- Θα παραβιάσεις το νόμο μας; - Ποιο νόμο;

Θα τον αφήσεις να αποδείξει την καλή του πίστη.

Πατέρα, ζητώ τη δοκιμασία της αλήθειας.

Έχεις δίκιο, θα περάσει από τη δοκιμασία.

Θα περάσεις τη δοκιμασία του σχοινιού και των δοράτων.

Μετά, θα επιλέξει μια δεύτερη δοκιμασία αυτός που σε έπιασε.

Κάντε πίσω!

Ελάτε εσείς οι δύο!

Ετοιμαστείτε, γρήγορα!

Ελάτε για τα δόρατα!

Ρίξτε!

Έλα, έλα!

Πιο δυνατά!

Πηγαίντε κι εσείς! Τραβήξτε!

Διάλεξε τη δεύτερη δοκιμασία, είναι δικαίωμά σου.

Τα άλογα!

Τα άλογα.

Φέρτε τα!

Δέστε τον! Δέστε τον καλά!

Φέρτε τον εδώ!

Δεν ξέρω ποιος είσαι, αλλά ποτέ δεν έχω δει τέτοια δύναμη.

Πήγαινε, είσαι ελεύθερος.

Σταματήστε τον! Είναι αυτός που ψάχνουμε!

Κανείς δεν είχε περάσει αυτές τις δοκιμασίες ως τώρα.

- Πρέπει να τον σκοτώσουμε. - Όχι!

Ζβέβο, τώρα εσύ είσαι αυτός που δεν σέβεται τους νόμους.

Είπα, είναι ελεύθερος!

- Πάψτε αυτή τη μουσική! - Δεν έχεις κέφια, Αλβουίνε.

Βαρέθηκα να κοιτάζω το φεγγάρι και τα τείχη της Παβίας!

Κατακτήσαμε τη Βερόνα και το Μιλάνο σε λίγες μέρες, και εδώ...

Φοβάμαι πως η Παβία θα αντέξει για πολύ ακόμα.

Πριν την αυγή θα επιτεθούμε!

- Εγώ θα είμαι επικεφαλής. - Θα βρίσκομαι πλάι σου.

Όχι, θα πας στο Μιλάνο, για να καθυποτάξεις τους βασάλους.

Μετά θα πας στα σύνορα για μια σημαντική αποστολή.

Ό,τι διατάξεις.

Γιατί δεν παίζετε;

’κουσέ με προσεκτικά.

Αστόχησες.

Ήθελα και αστόχησα.

Ήξερα ότι ήσουν εσύ. Αυτά είναι τα όπλα των στρατιωτών μας.

- Εσύ τους σκότωσες. - Τότε, τι περιμένεις;

Εμπρός, ρίξε το βέλος σου.

Μπορούσα να σε αφήσω να πεθάνεις στο στρατόπεδο.

Ίσως να ήταν καλύτερα.

Και γιατί δεν το έκανες;

- Σε βρήκα επιτέλους, Ίγκορ! - Ζβέβο! Τι κάνεις στο Μιλάνο;

- Σε αναζήτησα στη Βερόνα. - Ο Αλβουίνος με κάλεσε στην Παβία.

Η πολιορκία παρατείνεται και είναι οργισμένος.

- Γιατί έφυγες από τη Φάις; - Για ένα πολύ σοβαρό λόγο.

- Πες μου. - Έπιασα έναν επαναστάτη...

αλλά ο Ντέλφο τον άφησε ελεύθερο.

Ήρθε η ώρα να ξεμπερδεύουμε με τον Ντέλφο. Θα έρθω στη Φάις.

- Θα φύγουμε αμέσως; - Όχι, θα πάω μόνος μου.

Εσύ θα αναλάβεις μια σημαντική αποστολή.

Ο Αλβουίνος με διέταξε να φέρω το ιερό στέμμα από την Πανονία.

- Θα ηγηθείς της αποστολής. - Είναι τιμή μου.

Θα περιμένω στο οχυρό της Φάις...

...μαζί με τον Ντέλφο. - Κατάλαβα.

Η Λάντα θα κλάψει σύντομα πάνω στον τάφο του πατέρα της.

Ναι, αλλά θα περιμένω πρώτα να επιστρέψεις.

Φρόντισε ώστε το στέμμα να ταξιδέψει με ασφάλεια.

- Η ζωή μου βασίζεται σε αυτό. - Στηρίξου επάνω μου.

Σ'αγαπώ, Αιμιλιανέ, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.

- Φοβάμαι μη σε χάσω. - Μη μιλάς.

Όταν με αγκαλιάζεις, νομίζω ότι ονειρεύομαι.

Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα. Πες μου πως δε θα μ'αφήσεις ποτέ.

Είμαι τρελός για σένα, Λάντα, αλλά ο έρωτάς μας είναι παράλογος.

Όχι, σε παρακαλώ, μην το λες αυτό.

Ποτέ δεν έχω αγαπήσει έτσι. Έχω ανάγκη την αγάπη σου.

Δεν θέλω, δεν μπορώ να σε χάσω!

Αγκάλιασέ με, αγάπη μου, αγκάλιασέ με σφιχτά.

Έχω να σου πω κάτι, Αιμιλιανέ.

Κάποτε δεν υπήρχαν μυστικά μεταξύ μας.

Αλλά εδώ και καιρό δεν μιλάμε καθόλου.

Μπορείς να μου μιλήσεις όποτε θέλεις.

Δεν είναι αλήθεια. Δεν είσαι πια ο ίδιος.

Τι θες να πεις;

- Πάντα ήμουν ειλικρινής μαζί σου. - Εμπρός, πες μου.

- ’φησες τον Ζβέβο να περάσει. - Δεν μπορούσαμε να επιτεθούμε.

- Δεν ήταν αυτός ο λόγος. - Συνέχισε.

Θα συνεχίσω. Ήμουν ο πρώτος που πίστεψε σε σένα.

- Δε θέλω να το μετανιώσω! - Τι είναι αυτά που λες;

Λέω αυτό που λένε όλοι. Μας πρόδωσες για μια γυναίκα.

Μάρκο!

Συγχώρεσέ με, Μάρκο. Θόλωσε το μυαλό μου.

Δεν είναι τίποτα. Σε συγχωρώ.

Αιμιλιανέ! Επιτέλους!

Φοβήθηκα ότι δεν θα ερχόσουν.

Τι έχεις, Αιμιλιανέ;

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Αυτή είναι η τελευταία μας φορά.

Τότε, ας φύγουμε μακριά από αυτό το μέρος.

Μακριά από όλα και όλους!

Δεν μ'αγαπάς, Αιμιλιανέ. Δεν μ'αγάπησες ποτέ.

Μακάρι να ήταν αλήθεια. Θα έπρεπε να σε μισώ, Λάντα.

Εμένα, που απαρνήθηκα το λαό μου...

που πρόδωσα τον πατέρα μου για σένα;

Κάθε στρατιώτης που πέφτει νεκρός από το χέρι σου...

είναι σαν να τον έχω σκοτώσει εγώ. Εγώ! Καταλαβαίνεις;

Θέλω να τους σκοτώσω όλους! Να αφανίσω τη ράτσα σου!

Θέλεις να σκοτώσεις και εμένα;

Δεν το έκανα επειδή είμαι δειλός, αλλά πρέπει να το κάνω!

- Όχι, μην το λες αυτό. - Φύγε! Φύγε!

- Αιμιλιανέ! - Φύγε, πριν να είναι πολύ αργά!

Μην κοιτάς πίσω σου και μην ξανάρθεις ποτέ!

Πατέρα...

Τώρα ξέρω πού περνάς την ώρα σου.

Σε είδαν στην αγκαλιά αυτουνού, σαν να ήσουν καμιά πόρνη!

- Πατέρα! - Ντρέπομαι για σένα!

Όχι! Είμαι απλά μια γυναίκα... Μια γυναίκα που αγαπά.

Κι εγώ, τον ελευθέρωσα!

Αν ο Ιγκόρ μάθαινε την προδοσία σου...

θα ήταν το τέλος μου. Αυτό περιμένει!

Αυτός είναι ο επαναστάτης που ψάχνουμε;

Αυτός είναι; Απάντησέ μου!

Καταραμένη!

Δε θα ξαναδείς ποτέ αυτόν τον άντρα!

Δεν πιστεύω να τον ξαναδώ...

αλλά αν με ήθελε, θα τον ακολουθούσα...

γιατί του ανήκω!

Προτιμώ να σε σκοτώσω! Να σε σκοτώσω!

Γιζέριχε!

Φύλαξέ την καλά!

- Ίσως είναι απλά περαστικοί. - Φοβάμαι πως όχι. Πάμε!

Οργάνωσες μια θαυμάσια γιορτή.

Μου είπαν ότι η φιλοξενία σου δεν έχει όρια.

Δεν σε καταλαβαίνω, Ιγκόρ.

Έμαθα ότι άφησες ελεύθερο έναν επικίνδυνο επαναστάτη.

Όχι. Η δοκιμασία της αλήθειας απέδειξε την αθωότητά του.

- Δεν έπρεπε να τον αφήσεις! - Ιγκόρ!

Μην ξεχνάς ότι σε αυτή την επαρχία διοικώ εγώ.

Μουσική! Γλεντήστε!

Μην σε ανησυχεί. Θα αναλάβω εγώ τον επαναστάτη.

Η όμορφη κόρη σου γιατί δεν είναι εδώ;

Σου είπα ότι δεν αισθάνεται καλά.

Θα μπορούσες να πας να την καλέσεις.

- Για να μην το πάρω ως προσβολή. - Με απειλείς πάλι;

Όχι, είμαι απλά ένας φιλοξενούμενος που απαιτεί τα δικαιώματά του.

Μήπως προτιμάς να πάω να τη φωνάξω εγώ;

Λάντα!

- Ο Ιγκόρ σε περιμένει. - Σου είπα όχι!

- Επιμένει να χορέψεις για αυτόν. - Δεν θέλω!

Σταμάτα, Λάντα! Θέλεις να μας θέσεις όλους σε κίνδυνο;

Τι εννοείς;

Ο Ιγκόρ ήρθε εσκεμμένα.

Πιστεύει ότι ο ξυλοκόπος είναι ο επαναστάτης που ψάχνουμε.

Αν μάθαινε για τους δυο σας, θα ήταν το τέλος μας.

Λοιπόν;

Όχι.

Παίζεται η ζωή μου, καταλαβαίνεις;

Θέλεις το θάνατο του πατέρα σου; Πες μου! Αυτό θέλεις;

Λάντα!

Γιατί με αποφεύγεις; Έκανα τόσο δρόμο για να σε δω.

Και για να με δεις, έφερες ολόκληρο στρατό;

Πρόσεχε! Η ζωή του πατέρα σου είναι στα χέρια μου.

’σε με!

Μπορώ να σε έχω όποτε θέλω! Ακόμα και τώρα!

Μη μ'αγγίζεις!

Λάντα! Τι συνέβη;

Θα πληρώσεις και γι'αυτό, Ντέλφο! Τ' ορκίζομαι!

Περιμένετε το σήμα μου. Καλυφθείτε.

Είδες τον Μάρκο;

Γύρνα στο στρατόπεδο. Η θέση σου είναι πλάι στη μητέρα σου.

- Μα θέλω να πολεμήσω. - Πήγαινε, δεν είναι για παιδιά!

Ρίξτε!

Ακολουθήστε με!

Αιμιλιανέ!

Κοίτα!

Είμαι σίγουρος. Τον είδα καλά!

Ο ξυλοκόπος ήταν ο αρχηγός των επαναστατών.

Και εσύ, δειλέ, το έβαλες στα πόδια!

Κι εσύ, Ντέλφο, τον ελευθέρωσες. Παραβίασες τους νόμους μας.

Θα λογοδοτήσεις στο βασιλιά!

Το κεφάλι σου δεν αξίζει ούτε μια δεκάρα.

Το δικό σου κεφάλι, είσαι σίγουρος πως θα το σώσεις;

Ζβέβο, πήγαινε στο χωριό και κατάστρεψε τα πάντα!

Σκοτώστε, κάψτε! Πάρε όσους πιο πολλούς αιχμαλώτους μπορείς.

Για να καταλάβουν ότι τώρα διοικώ εγώ!

Δεν θα υπάρξει ειρήνη, μέχρι να επιστραφεί το ιερό στέμμα.

Εντάξει!

Εμπρός!

Φέρε νερό!

Σαβίνα, ακόμα ένας.

Η σπηλιά είναι ήδη γεμάτη από τραυματίες.

- Μα είναι άσχημα. - Θα τον φροντίσω εγώ.

Αιμιλιανέ, συνεχώς έρχονται και άλλοι.

Δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρουμε.

Με κάποιο τρόπο θα πρέπει να τους φροντίσουμε όλους.

Όλη η κοιλάδα φλέγεται. Σφαγές, φωτιές...

Μια κόλαση!

Αφήστε με!

Αφήστε με! Θέλω να γυρίσω πίσω!

Δεν μπορείς, θα πεθάνεις!

Πήραν τον άντρα μου, τα παιδιά μου!

Μην απελπίζεσαι, θα τους βρούμε.

Είναι πέρα από κάθε λογική.

Οι δειλοί! Δεν είναι παρά μια αγέλη δολοφόνων.

Το χάσιμο του στέμματος ήταν μεγάλο πλήγμα για αυτούς.

Τώρα είναι ξέφρενοι. Τίποτα δεν τους σταματά.

Ο άντρας μου, τα παιδιά μου!

Θα τους σκοτώσουν! Κανείς δεν θα γλιτώσει!

Τζοβάνι, τι κάνεις εδώ;

Νομίζω πως ξέρω τι ετοιμάζεσαι να κάνεις.

- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι, πρέπει να πάω μόνος.

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί τον κίνδυνο.

- Μην επιμένεις. Γύρισε πίσω. - ’κουσέ με, Αιμιλιανέ...

Δεν έχω πια κανέναν στον κόσμο. Απέμεινα μόνος.

Ό,τι και αν συμβεί, θέλω να είμαι μαζί σου!

Σκορπίσαμε τον τρόμο. Σφάξαμε όσους αντιστάθηκαν.

Οι φυλακές γέμισαν με επαναστάτες. Μόνο λίγοι ξέφυγαν στα βουνά.

Στα όπλα! Ο επαναστάτης ζητά ακρόαση.

- Πόσους άνδρες έχει; - Είναι μόνος.

Πηγαίνετε να τον υποδεχτείτε!

Αυτός είναι!

Αυτή τη φορά δεν θα ξεφύγεις!

Φύγετε!

Θα έχεις ένα φρικτό θάνατο, ως τιμωρία για το θράσος σου.

Αν με σκοτώσεις, δεν θα πάρεις ποτέ το στέμμα του Αλβουίνου.

Ο εκβιασμός σου δεν θα πετύχει. Θα το μετανιώσεις!

- Πού είναι το ιερό στέμμα; - Κάπου καλά κρυμμένο.

- Θα το έχεις υπό ένα όρο. - Τολμάς να θέτεις όρους;

Ναι, υπό τους δικούς μου όρους.

Φύγετε όλοι!

Και εσείς!

Τι αντάλλαγμα θέλεις; Τη ζωή σου;

Τη δική μου και όλων των ομήρων.

Να σταματήσουν τα αντίποινα και να βασιλεύσει η ειρήνη.

Πολύ υψηλό τίμημα!

Το στέμμα έχει πολύ μεγαλύτερη αξία.

Πήγαινε να το φέρεις. Θα σεβαστούμε τη συμφωνία.

Σωστά, Ίγκορ;

Θα τη σεβαστούμε.

Πρώτα απελευθερώστε τους ομήρους.

Σύμφωνοι. Γιζέριχε, να απελευθερωθούν οι όμηροι.

Όλοι έξω! Είστε ελεύθεροι!

Σε ευχαριστούμε, Αιμιλιανέ.

Είναι ελεύθεροι. Τώρα, η σειρά σου.

Τι κάνεις;

Εδώ είναι!

Κράτησα την υπόσχεσή μου.

- Σκοτώστε τον! - Όχι, έδωσα το λόγο μου.

Αφήστε με! Αιμιλιανέ!

Ο Αιμιλιανός έκανε μια ηρωική πράξη.

Όμως τώρα κινδυνεύει. Και πρέπει να τον σώσουμε!

Οι βάρβαροι δεν κρατούν το λόγο τους. Θα τον σκοτώσουν.

Πρέπει να τρέξουμε αμέσως, να τον βοηθήσουμε.

- Είστε σύμφωνοι; - Ναι! Έχεις δίκιο!

- Ζήτω ο Αιμιλιανός! - Γρήγορα! Στα όπλα!

Γρήγορα, παιδιά!

- Μπρούνο, θα μείνεις εδώ, έτσι; - Ναι, φυσικά.

Μάρκο!

Ζβέβο, πάρε τη Λάντα! Γρήγορα!

Πρόσεχε!

Επιτεθείτε!

Αιμιλιανέ!

- Αιμιλιανέ! - Ήρθαμε!

Πατέρα!

Όχι!

Εσύ σκότωσες τον πατέρα μου!

Αφήστε όσους πολεμιστές του Ιγκόρ γλίτωσαν...

να πάνε το στέμμα στον Αλβουίνο.

Πατέρα μου!

- Ποιο είναι το όνομά σου; - Αιμιλιανός.

Αιμιλιανέ, σου εμπιστεύομαι την κόρη μου.

Θα σας βοηθήσει να πάτε στα εδάφη μας.

Εκεί θα είστε ασφαλείς. Μακριά από την εκδίκηση του Αλβουίνου.

Εδώ τώρα υπάρχει μόνο θάνατος και καταστροφή.

- Και απέραντο μίσος. - Πατέρα μου!

Αιμιλιανέ...

προστάτευέ την με... με την αγάπη σου.

Πατέρα!

Πατέρα μου!