Original subtitles

You're the one. - Jij drijft mij zo in een hoek.

Je bent een hele groep aan het bewerken. - Nee, het is niet waar.

Verdomme. - Fuck mijn leven.

Hoe je het ook draait of keert, dit gaat een keerpunt zijn.

De verraders zitten in het nauw.

Komaan, mannen.

Els, ja.

Ik denk dat het Lynn is. Haar theatrale vibes zijn zeer verdacht

en Omar.

Maar ik hou het voor aan de ronde tafel.

Dat is ook de time and place voor zulke shit.

Lynn is voor mij de verrader. You're the one.

You are the one.

Er zijn een paar dingen aan Ollie die verdacht zijn.

Eén: ik vind dat jij de hele tijd heel nerveus bent.

Nerveus? Juist niet. - Ik vind dat wel. Ik vond dat gewoon...

Ik denk dat je even... - Maar wacht, laat mij...

Je bent even de weg kwijt, want ik ben...

Dat is heel gemakkelijk om er dan nu mee op te springen, hè Ollie,

en te zeggen dat ik de weg kwijt ben.

Amelie is vanaf dag één al mijn hoofdverdachte.

Ik vind: een verrader gaat altijd op zoek naar een bondgenoot

die haar vertrouwt.

Jens vertrouwt Amelie.

Jij voelt de noodzaak

om je zelfs bijna angstig halsoverkop keihard te verdedigen tegenover mij

en dan maak je nog zo'n cruciale fout.

Ik ben een bondgenoot. Ik wil... - Dat is geen argument.

Maar wacht. Maar nee, maar wacht. Jens, wacht eens.

Het is echt... Ja, maar wacht. - Het is heel veel wolligheid.

Oh, fuck.

Jens, jij kent mij niet,

want ik ben een bondgenoot.

Zie je. Echt, fuck.

Mijn plan was heel simpel: ik ging gewoon mijn mond opentrekken.

Gewoon even zeggen: Mannen, het is hij. Stem er allemaal op.

Maar ja, als je de kans niet krijgt om te babbelen aan die ronde tafel...

Wat voor een kiekenkot was dat.

En ik denk, Omar, eerlijk gezegd, misschien ook jij.

Ik wou dat zeggen aan tafel.

Opnieuw een compliment. - Nee, nee.

Ik ga het... - Ik vind dat niet erg.

Maar nee, schattebol, I love you, maar I will fuck you up.

Ik meen dat. - Geen probleem.

Ik heb een opdracht voor jullie.

Die opdracht kan je morgen vinden na het ontbijt

in de kist die je zal vinden in de kapel.

Wat Jens gisteren aan die ronde tafel heeft gedaan, mannekes, dat is...

Ik heb niet het gevoel als bondgenoot dat ik terechtkan bij hem.

Ik ben zo blij dat ik eerst ben.

Dat slaapt goed, hoor.

Ik ben wel blij dat je er bent.

Want ik ging je sowieso...

Ik ging je sowieso vragen om eens te praten vandaag.

Waarom vertrouw je mij niet? Allee, Lynntje. Wat?

Ik weet het, maar... - Dat maakt je wel verdacht.

Dat vind ik niet per se. - Jawel, jawel, jawel.

Nee, nee, dat vind ik niet. Ja, dat was mijn gevoel.

Maar dan nog heb ik niet gestemd op je gisteren.

Ik zit met een paar mensen die ik verdacht vind.

Vertrouw je mij nu een beetje meer of sta ik nog altijd bovenaan?

Het ding is: gisteren was echt...

Ik was ook zo van mijn melk.

Ik vond het raar dat Lynn mij verdenkt. Ik dacht dat ze me vertrouwde.

Dus eigenlijk heb ik wel een beetje uit boosheid

op haar gestemd gisteren aan de ronde tafel.

Gisteren was er een clash onder de bondgenoten. Dat was niet normaal.

Die verraders zaten erbij en dachten: yes.

Ik wil vandaag... Het maakt mij niet uit. Ik wil op die stip gaan staan,

want ik ben mentaal ook... - Schatje, het is een spelletje.

Ik weet het, maar... - Geniet er eens van.

Ja, ik moet dat echt leren. Ik vind dat echt moeilijk.

Ik ging niet blèten vandaag, want dat is ook verdacht, maar ik word zot.

Ik heb je al zo veel zien blèten. - Schat, ik weet het.

Ik heb je al meer zien blèten dan je eigen vent, denk ik.

Tuurlijk snap ik die emoties.

Velen zeggen: De verraders hebben veel stress,

maar dat is niet waar. Bondgenoten hebben ook heel veel stress.

Maar ik ga haar nog niet 100 procent vertrouwen.

Ik heb het gevoel dat we Jens uit het spel moeten halen.

Meen je dat? - Ja, die is... Als die...

Ik ben zo blij dat je dat zegt. - Wacht.

Laat me... Goed luisteren waarom.

Eén: moest hij een verrader zijn, dan hebben we hem nu door.

En als hij een bondgenoot is, is hij heel slecht aan het spelen.

Dank je wel. - Heel slecht.

hij brengt de ene na de andere bondgenoot naar de slachtbank.

Maar als hij een verrader is, heeft hij drie afleveringen heel goed gespeeld.

Ik ben zo blij dat jij dat zegt. Ik dacht dat ik zot aan het worden was.

Ik dacht dat ik de enige was. - Nee, ik heb ook dat gevoel.

Hij speelt omgekeerde psychologie met ons allemaal.

Als er iemand in mijn voetbalploeg niet goed bezig was,

dan vloog hij op de bank.

Ik heb met Jens ook het gevoel: ik heb je liever niet in mijn team.

Het is stout, hè, wat ik zeg. Normaal zou je je bondgenoten moeten houden.

We zijn geen bondgenoten. Er zijn verraders, maar geen bondgenoten.

We zijn clannetjes aan het vormen. Zie je dat niet?

En dat vinden de verraders top.

We moeten verenigen. En we moeten stoppen met die kliekjes.

Ik wil dat mijn medebondgenoten vandaag op Jens stemmen

en als Jens toch een bondgenoot is... - Dan vind ik het niet erg.

...dan ga ik morgen op die stip. - Het is geen goeie bondgenoot.

Binnen.

Hebben jullie even goed kunnen praten met z'n tweetjes?

Ja, dat was even nodig.

O, amai. - Jullie hebben allebei op Jens gestemd?

Ik vind het gewoon superraar. - Verkeerde complottheorieën.

Voor mij was Leen nooit verdacht. Hij gaat ineens Leen verdenken.

Ik vind gewoon dat Jens het superraar aan het spelen is.

Jens zit in mijn hoofd. Het is heel makkelijk voor een verrader

om die groep die totaal het Wilde Westen kwijt is

allemaal een richting in te duwen.

Wij zijn allemaal schapen die daar staan te grazen

en Jens is de wolf of de hond

die ons aan het duwen is in de richting van de bondgenoten.

Heel subtiel en zachtjes, maar we gaan allemaal wel naar die andere wei.

Hij is geen lompe bondgenoot. Hij is zo slim.

Slim of niet slim, ik wil hem eruit. - Ja.

Ook als bondgenoot wil ik hem eruit. We gaan de verraders nooit vinden met Jens.

Als hij een verrader is, is hij geniaal. Dan is hij geniaal.

Maar als hij een bondgenoot is, is hij de lompste bondgenoot

die ooit al aan dit spel heeft meegedaan, denk ik.

En in het kliekje waarin ik nu zit, met Omar en...

Maar we moeten stoppen met kliekjes. - Jij vertrouwt Omar honderd procent?

Ik heb Omar altijd wat op afstand gehouden omdat ik denk dat hij heel slim is.

Ik vertrouw hem. Dat is een gevoel.

Ik heb al een paar keer met hem in de auto naar de opdracht gezeten.

Zorg gewoon niet dat hij je... Dat je te veel...

Ik kan de grootste dommerik zijn van het spel om hem te vertrouwen.

Hou gewoon je ogen open.

Ik stap graag in een auto met mensen die ik vertrouw

om dan te brainstormen, snap je?

Ik kan met Omar echt wel brainstormen.

Omar is een beetje in alles goed, hè.

Hij is tactisch heel goed.

Hij ziet het ook allemaal iets sneller dan wij.

Ik vertrouw hem 100 procent en hoop dat ik met hem op zoek kan naar de verraders.

Frannie. - Oh, amai.

Ik kom binnen bij het ontbijt en ik zie meteen Olivier, Lynn en Charlotte.

Ik denk: oh yes, want dat zijn mensen van wie ik weet dat ze ook op Jens zitten.

Dus we moeten hier misschien even snel onze theorieën delen.

Jij bent ook geen fan van Jens, hè? - Nee.

Ik ben gisteren helemaal gebrainwasht om op Leen te gaan.

Ja, Jens had een supersterke... - Echt, die is daar al naar jou gekomen?

Nee, nee, hij had gewoon een heel sterke theorie over Leen

en ik geloofde dat, ik was daar keihard in mee.

Ik heb me keihard laten meeslepen door hem.

Hij speelt een vuil spel, echt waar.

Goeiemorgen. - Hey, Eliyha.

Geen verrassing, hè. - Schild rond de nek.

The man, the legend. - Geen verrassing vandaag.

Twee kettingen.

Ik dacht... O, fuck. Klopt er iemand? Ja, hè.

Wie is het?

Amai, er is nog niet zo veel volk. - Nee.

Als ik aan het ontbijt kom, is het een beetje een checklist.

Blij kijken, opgelucht zijn bij de knuffeltjes.

Ik heb me bewust aan de kant gezet waar Olivier zat,

omdat ik echt naast Olivier wou zitten.

Ik weet dat hij mij niet honderdduizend procent vertrouwt,

dus ik kan daar wel een paar dingetjes opwerpen.

Het is de eerste keer dat ik hier aankom dat Jens er nog niet is.

Wat wil je daarmee zeggen? - Ik weet het niet.

Ik ben een beetje bang voor Jens.

Bang voor Jens? Waarom? Hij was toch helemaal mis gisteren?

Ja, maar hij is zo... Hij is zo...

Dat klopt niet. - Maar ken jij Jens goed of niet?

Is hij zo extreem in spelletjes? - Maar ja, jongen.

Hij vindt die dingen de max. Dat weet ik.

Dan is hij wel niet echt top bezig. - Dan is hij niet goed bezig.

Het is niet omdat je dat de max vindt dat je er goed in bent, hè.

Ja, maar hij heeft wel brains, denk ik. - Hij zei mij ook de eerste dag

dat hij teleurgesteld was dat hij geen verrader is.

En dat was zo oprecht. Ik kan het bijna niet geloven dat hij een verrader is.

Maar goed, hier weet je nooit, hè.

Wat mij opviel, was dat Amelie een beetje te veel contact met mij zocht.

Verdacht, dus...

Of ik zit er helemaal naast of mijn verdachtmakingen zijn terecht.

Oh, wij zijn nog maar met weinig hier. Ik dacht dat hier al keiveel volk was.

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Geen... - Hallo.

Clémentine, Jens, Anastasya.

Stel je nu voor dat Jens vermoord is.

Dat wij gewoon helemaal verkeerd zitten en hij vermoord is.

Voor hetzelfde geld doen ze dat, hè, om je even dooreen te schudden.

Dan zet ik me met m'n boekje een uurtje apart, want dan ben ik even niet meer mee.

Waarom zouden ze dat doen? Dat gaan ze nooit... Dat is toch...

Om deze reactie uit te lokken, om even helemaal het noorden kwijt te zijn.

Ze weten ook goed genoeg dat jij er pal op zit, hè.

Jij vindt dat raar moest Jens er nu aan zijn?

Omar.

Koekoek.

Omar moet nu binnenkomen, hup.

Fuck, Jens nog niet.

Alles in orde? Jou had ik nu wel verwacht.

Jens nog niet, en wie nog niet? - Jens, Anastasya en Els.

Als Anastasya vermoord is,

dan hebben ze dat gedaan om mij verdacht te maken.

De verraders gaan Jens naar huis sturen.

Dan ontploft het spel. Ik moet eerlijk zijn. Dat zou pas een twist zijn.

Dat gaat niet zijn. Jens gaat hier binnenkomen.

Ik voel het.

Enkel Anastasya en Jens moeten nog binnenkomen en ik vrees het ergste.

Als Jens dood is, ga ik echt mental gaan, denk ik.

Dat snap ik, maar dan hebben we wel sowieso een antwoord op onze vraag.

Dan was hij gewoon... - Dat is waar.

Dan hebben we een antwoord. - Dan moeten we van nul beginnen.

Daarom.

Dan komt het moment dat er geklopt wordt op die deur...

en dan staat je hart echt stil voor een paar seconden.

Ben ik de laatste?

Voilà, uiteraard. - Het zal wel zijn.

Anastasya vroeg om mij even apart te kunnen spreken,

maar ze wou er ook een getuige bij, Ollie.

Gelukkig voor mij Olivier.

Wat ik dus echt verdacht vond, is dus dat jij in de auto je boekje bij je had.

Toen stapte je in de auto en zei je: Ik heb iets raars gezien.

Ik ga dat direct opschrijven.

Mijn vraag is: Waarom moet je dat opschrijven?

Kan je nu niet onthouden dat hij aan je broek gefoefeld heeft?

En wat is nu eigenlijk het nut van dat op te schrijven

behalve om duidelijk te maken dat je superhard aan het speuren bent,

want ik acht jou meer dan capabel en meer dan intelligent genoeg

om zulke kleine dingen te onthouden. Ik heb een zeer slecht geheugen

en ik kan dingen van zelfs langer geleden wel onthouden.

En ook dat je zei: Ik vertrouw jullie allemaal. Dat is hier wel...

Hè? - Je hebt dat wel gezegd in de auto.

'Ik denk dat jullie het niet zijn. Ik wil dat gerust delen.'

Niet waar. Ik heb gezegd: Ik ga niet op jullie stemmen.

Anastasya gaf eigenlijk enkele heel goeie argumenten voor waarom ze mij verdacht.

Het wordt heel warm onder de voetjes van Omar Souidi.

Ik ben verrader, dus ik wil De Verraders winnen.

En dat kan niet als Anastasya mij op het spoor is.

Ze zei: Ik denk dat Lynn, jij en Amelie verraders zijn.

Ho. - Oké.

Dat was een leugen.

Ik moest Amelie mee op de kar krijgen om Anastasya te vermoorden

en daarom moest ik zeggen dat Anastasya ook haar, Amelie, had genoemd.

Dus ik moest even hoogverraad plegen.

Anastasya, ik heb post voor jou.

Ik had superhard het gevoel...

Dat het ging gebeuren. - Dat ik ging sterven.

De verrader is Omar.

Het zou te obvious zijn dat Omar het zou doen,

maar net daarom is het the perfect crime.

Als je je nek uitsteekt, dan... - Nee. Ja, dat is het spel, hè.

Ik vond het keitof dat je er was. - Ja, ik ook.

Tot de volgende, ciao. - Ja, ciao.

Ze zijn echt wel niet goed bezig en ze gaan het niet halen.

En dan allemaal achteraf: Ah, maar allee, tiens.

Raar. Dat had ik wel niet gedacht.

Ja, nee, natuurlijk had je dat niet gedacht.

De ene was aan het blèten, de andere was ik-weet-niet-wat aan het doen.

Het is hier ook om te blèten, hè. Nee, ze gaan het niet halen.

Iemand wil Lynntje erbij lappen.

En direct de link leggen met mij. Allee, ik bedoel, hoe snel kun je gaan?

Die moord op Anastasya. Iedereen kijkt natuurlijk in mijn richting.

Zij heeft mij bij de vorige ronde tafel aangewezen als mogelijke verraadster.

Ze was er honderd procent zeker van.

Ze proberen mij er wel wat in te luizen. Een slimme zet van de verraders.

Lynn, ik vind je hilarisch, maar ik zou echt oppassen.

Het maakt mij geen reet meer uit. Ik wil echt...

Lynntje, rustig. - Ik ben rustig.

Mijn grote angst is dat het aan de ronde tafel zal uitdraaien

op een confrontatie tussen mij en Lynn en alle mensen die zich erachter scharen.

En het absolute horrorscenario voor mij is

dat er in mij dan toch net iets meer vertrouwen wordt gesteld dan in Lynn.

En als Lynn dan ook bondgenoot is, dan...

Dan gaan het 24 ongelooflijk lange uren zijn voor mij.

Hey.

Ik hoor vreugde, maar er valt niks te vieren.

De verraders hebben vannacht weer toegeslagen.

Anastasya werd vermoord.

Ze werd vermoord. Ze is er niet meer. De vijfde bondgenoot op rij

die we zien vertrekken.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb weinig zin om een missie te spelen.

Ik heb weinig zin om schilden weg te geven.

Anastasya heeft een diepe indruk achtergelaten op mij.

Ook op de groep, denk ik.

Ze was flamboyant. Ik vind dat we haar ook moeten eren

en dat we allemaal afscheid van haar moeten kunnen nemen.

We doen dat allemaal vandaag op onze eigen manier.

Rustig in groepjes en met respect in de kapel.

Een donkere dag. Het kan niet altijd feest zijn. Fijne dag.

Wij zullen straks wel eens babbelen. Is dat goed?

Dat is allemaal goed voor mij.

Ik ben supernerveus. Wij moeten met z'n vieren naar die kapel zien te geraken.

Daar ligt een opdracht voor de verraders,

maar dat is eigenlijk een onmogelijke opdracht.

Gaan we op zoek naar die kapel?

We schieten naar die kapel, samen met Francesco.

Die adrenaline is gewoon geschift, met al die bondgenoten die naar ons kijken.

Er wordt onderschat hoe moeilijk het is om dat te kunnen,

om daar zonder bondgenoten zo snel te zijn.

Wow.

Er zit niemand in. - Na het ontbijt in de kist.

Ik denk onmiddellijk: het zal in die kist zitten. We doen ze open. We zien niks.

Het enige wat ik denk is: er kan hier elke seconde een bondgenoot binnenkomen.

Er zit niets in. - Oh my God.

Mannekes...

Uiteindelijk vindt Chloé... Ze doet dat kussen weg en onder het kussen lag...

Onder het kussen lag eigenlijk een envelop.

Ja, dan...

Doe dat weg. Haal het eruit. Pak ze mee en steek ze weg.

'Goeiemorgen, verraders. Dit is jullie opdracht.'

Mannen, we moeten naar de kapel.

Wacht, hè. Steek dit weg.

Echt waar...

Amai, ze duwen het nog in ons gezicht ook.

Wat een rush was dit.

De adrenalinestoten die je dan krijgt, zijn niet normaal.

Mijn lichaam. Man, man, man.

Amai, dat is heel heftig. - Ik vind dat niet fijn.

Ik vind dat... Ik kan niet tegen doden.

Als die daaruit komt dadelijk, krijg ik het helemaal.

Ze ligt hier toch niet in?

Nee, nee, nee. Die wordt zot. Oh.

Ik snap niet hoe dat gelukt is.

Ik snap niet hoe het gelukt is om met drie verraders zo snel

en als eerste daar te zijn aan die kist.

Ik vind wel dat we hier heel tactisch kunnen handelen hebben.

Niet normaal, heel snel. Ja, dat is kicken.

Wees eens stil.

Dat wou ze op haar begrafenis.

Had ze niet gezegd dat ze op haar begrafenis dat nummer wilde?

En dan begint er ineens...

een liedje van Rihanna te spelen.

Het liedje van Anastasya dat ze gekozen had

voor wanneer ze zou sterven.

Er klopt iets niet.

Er gaat vandaag nog iets gebeuren.

Oké, we hebben even de kans. Kom, vlug, vlug.

Helemaal buiten. - Pas op, want ze zijn daar achter ons.

Maximaal één verrader. We moeten die op een briefje schrijven.

In de bibliotheek is er een boek van Agatha Christie.

Daar moeten we het in steken.

Je voelt meteen dat het een superspannende dag wordt in het kasteel,

want wij hebben een moeilijke missie te vervullen als verraders

en we moeten echt wel uitkijken dat we niet betrapt worden.

Zullen we Francesco er even buiten laten of riskeren we het om er nog iemand...

Daar moet je mee oppassen. - We zijn het met z'n drieën gaan halen

en dat heeft goed gewerkt.

Ja, ik dacht: het is te opzichtig als we met z'n vieren gaan.

Het is allemaal gelukt. - Zeer goed.

Maar wie zetten we op die lijst? Weet jij het?

Jens. - Ja, sowieso.

Want Ollie zei vanmorgen:

Als Jens er nu aan is, dan zijn de verraders sterk bezig.

Dan ga ik volledig gedesoriënteerd zijn. - Jens, jij.

Jens, Amelie.

Ik zou Gerben erbij op zetten. - Gerben en...

Clémentine.

Belangrijk is, denk ik, om daar een duo op te plaatsen dat één verdachte kent

en dat zijn dan Clémentine en Gerben.

Gerben wordt verdacht. Clémentine is zijn sidekick.

Daarnaast zou ik daar ook één verrader op plaatsen,

misschien de verrader die het meest in het vizier staat.

Dat is Amelie voorlopig.

En dan nog een bijkomende naam van een controversieel figuur.

Enter Jens Dendoncker.

Wacht, hè. - Het is een lijst van vier.

Die moet in een boek.

Dat is niet normaal. Ofwel zijn wij gewoon zo dom.

Maar... - Nee, honderd procent.

Moeten wij ons nu al kleden dan?

Gaan jullie je aankleden?

We moesten gewoon naar hier komen, maar nee, ik ga...

Ik ga eerst nog wat babbelen met mensen, denk ik.

Ja, maar moeten wij ons nu gaan omkleden?

Kijk, die spanning daar... Vandaag was de adrenalinestoot niet normaal.

Ja, jong, niet normaal. Dat was niet normaal.

Ik ging naar het toilet, kwam hem tegen en vroeg: Moeten we ons omkleden?

Jullie kwamen ook, dus ik dacht... - Nee, wij gaan ons niet omkleden.

Wij wilden gewoon even... - Met z'n tweeën een babbeltje doen.

Sorry. - Jullie mogen erbij zijn.

Nee, ik ging mij omkleden na het toilet. - Wil jij met ons babbelen?

Waarom begint iedereen Jens ineens te framen? Maar dat zijn...

Ik denk dat de verraders daar zelf mee gestart zijn.

En Lynn is daar een van de eersten van, ja.

En Francisco. Francisco verdacht gisteren Jens.

Ineens. - Ineens. Ik denk: manneke.

Kan het nog duidelijker zijn?

Clémentine en ik zijn de enigen die een bril ophebben, die niet blind zijn.

Het is toch niet zo moeilijk? Lynn en Francisco zijn verraders.

Dat blijft tussen ons, hè?

Maar als je het dan doet, schrijf dan duidelijk een I met een puntje erop, hè.

Wil jij schrijven?

We zullen elkaar zo wel spreken.

Hoe raar is dat nu weer?

Kom eens even mee.

Oké, spannend.

Iets fluisteren voor een bepaald groepje

is, denk ik, het domste wat je kunt doen tijdens De Verraders.

Je moet keihard opletten, want Clémentine heeft dat wel gehoord daarjuist toen je...

Je moet echt uitkijken. - Sorry, oké.

Het gaat precies tussen Jens en Lynn.

Je voert nu wel de charge tegen mij aan.

Ik begin je niet nu te verdenken. Ik verdenk je al van in het begin.

Krijg jij Olivier met een smoes uit de bib?

Mijn hart, mijn hart.

Wie gaat er op Jens? Weet je dat? - Charlotte gaat op Jens.

Lynn gaat op Jens. Ik heb ook de neiging op Jens te gaan,

puur omdat hij slecht aan het spelen is.

Is het niet slimmer om nu al te gaan op iemand die het zeker wel is?

Dan moeten we niet op Jens gaan. - Dan zou ik niet op Jens gaan.

Nee, ik twijfel dan.

Gerben is er ook een, denk ik. - Ja, natuurlijk is Gerben er een.

Ollie is een zeer groot geschenk voor de verraders.

Het is supergemakkelijk om hem in een bepaalde richting in het bos te gooien.

Dus ik dacht, wanneer ik hem even face to face kon spreken,

om hem ook met argusogen naar Gerben te laten kijken.

Hoe meer Ollie in de richting van Gerben kijkt, hoe meer hij Gerben zal verdenken.

Clémentine is de vertrouwenspersoon. - Van Gerben.

Dus Gerben is Clémentine aan het bespelen. Misschien moeten we Clémentine even...

Ja, maar die gaat het doorvertellen.

Dus je wilt... Moet ik dan met Lynn en Charlotte praten om op Gerben te gaan?

Kun je hen vertrouwen, die twee? - Ja.

Ik ben een bondgenotenclan aan het maken omdat we misschien iets van plan zijn.

Ik heb net keilang met Jens gebabbeld.

Hij is het niet, denk je?

Ik ben weer aan het twijfelen. - Maar...

Hij is vast een heel slechte bondgenoot. - Vergeet Jens even.

Ik heb even met Omar gepraat.

Ik vertrouw hem. Ik weet niet waarom. Dat is weer zo'n gevoel.

Ik heb dat ook wel bij Omar, dus...

Amelie en Gerben zijn voor mij de...

Gerben is dat voor mij ook. Ik heb Jens net gevraagd: Wat denk je van Gerben?

Hij zei dat hij hem heel authentiek vond,

maar dat hij gisteren wel iets raars had gedaan,

dus dat hij wel samen met Clémentine op een raar pad is.

We gaan gewoon voor Gerben. Is je gevoel over Gerben juist?

Ik vind hem raar.

Ik denk dat het echt straks de meest violent ronde tafel ooit wordt.

Het is hier ineens the battle tussen Jens en Lynn.

En ondertussen zit ik nu op Gerben, hè.

We hadden het allemaal moeilijk met Jens te vertrouwen en Gerben heeft geen oor,

maar echt nul oor naar iets wat Jens fout doet.

Dus dat is volgens mij nu een verrader.

Ik denk dat als wij kampen achter ons gaan verzamelen,

wij alle twee weer het gouden scenario aan het aanreiken zijn,

want wij staan er alle twee exact hetzelfde in.

Ja, maar dan gaan we er misschien wijzer van worden.

Ja, maar het gaat lang duren als we er allebei eerst uit moeten.

Je bent jezelf krampachtig aan het verdedigen. Ik heb niets te verliezen.

Als je toch een bondgenoot blijkt te zijn, zal dat heel kut zijn voor mij, sowieso,

maar dan ga ik daags nadien op die stip staan, sowieso.

Ze was zo overmand door emotie. Ik denk niet dat ze nog kon denken:

Jens is misschien ook een goedbedoelende bondgenoot

die echt rare dingen heeft opgemerkt en ze op een rijtje heeft gezet.

Jij speelt op een heel ander niveau. Jij bent veel slimmer dan dat.

Ik voel mij ook in mijn ego gekrenkt, om heel eerlijk te zijn.

Ik had dat vannacht natuurlijk al, omdat ik gewoon de voorpost ben geweest

voor een zaak dat ik had verloren, maar ook gewoon omdat...

Om dit, ik voel dat ook.

Namelijk, als je geen verrader bent, ben je een heel slechte bondgenoot.

Dat was gisteren ook al zo toen je zei:

Ofwel ben je de meest epic verrader...

Ik dacht natuurlijk: dat ben ik niet.

Dus wat je eigenlijk zegt, is: Je bent een heel slechte bondgenoot.

Dat is natuurlijk een steek door mijn hart,

want dat is spelen op mijn ego.

Puur emotioneel hoop ik nu bijna dat ik daar sta,

want ik ben zelf superhard aan het wankelen.

Nu zijn we weer omgekeerd bezig. - Snap je wat ik wil zeggen?

Ja, nee, maar... Ik... Ja.

Dit is echt fucked up. - Ja, dat is het zeker.

Moeilijk.

Diep vanbinnen ga ik naar de ronde tafel met bijna een verlangen

om verbannen te worden,

omdat ik dan tegen iedereen kan zeggen dat ik een bondgenoot ben.

Ik heb niet het gevoel dat we binnenstappen als een groep bondgenoten,

want er zijn weer zo veel verschillende meningen.

Ik krijg niet veel mensen mee op Jens. Dat is superfrustrerend,

want in mijn hoofd klopt dat allemaal.

Welkom, allemaal, hier in de raadzaal.

Het was een dagje in mineur hier in het kasteel.

Geen missie gespeeld, geen schilden verdiend,

maar niets is wat het lijkt bij De Verraders.

Ik hoop dat jullie allemaal goed hebben opgelet in de kapel vandaag.

Een dagje in mineur hoeft daarom niet in mineur te eindigen.

Het kan nog een feestje worden. Zeker als de bondgenoten erin slagen

om nu een verrader naar huis te sturen.

Bondgenoten, de tijd tikt.

Het is de clash of the clans. Ik denk dat iedereen dat doorheeft.

Er is een enorme verdeeldheid.

Ook gewoon tussen alle bondgenoten, heb ik het gevoel.

En het gaat precies tussen Jens en Lynn.

Daar is veel om te doen geweest vandaag

en ik wil gewoon even een andere naam opgooien.

Dat is iemand die heel nerveus oogt.

Iemand die als je zegt 'kijk, ik zie iets raars bij die persoon',

heel sluitend direct zegt: Nee, dat kan niet. Zonder te luisteren.

Zonder misschien als een bondgenoot even mee na te denken.

En dat is Gerben. - Oei.

En ik... - Oké.

Je steekt je ook wel vaak weg. Je kijkt weg, je friemelt met je handen.

Ik ben een nerveuze gast. Ik ben een ADHD'er.

Ik kan niet stilzitten, dus...

Als ik Jens opgooi, dan heb jij daar zelfs geen oren naar.

Omdat ik Jens honderd procent vertrouw. Allee, niet honderd procent.

Hij ziet hem als een soort heilige die hier is binnengestapt.

Hij smijt hier maar bondgenoten buiten, maar hij ziet dat niet.

Ik vind het heel gek dat je mijn naam ineens noemt, maar oké, dat is het spel.

Maar ik ga namen noemen, want je wilt dat ik laat zien dat ik een bondgenoot ben.

Met alles in mijn hart: Sorry, sorry, sorry, want ik zie je graag.

Ik heb de hele tijd gedaan alsof ik jou niet verdenk, en zo,

maar Francisco, sorry. Echt waar.

Je bent megahard een verrader voor mij. - Oké.

Jij bent normaal iemand die heel veel zijn mening geeft en veel vertelt, en zo.

Je hebt je persoonlijkheid een beetje verloren, vind ik.

Je zegt de hele tijd ja en je gaat mee.

Ik heb je nog nooit echt een naam horen noemen tot op het punt...

Jij wist dat wij met z'n vieren in de auto zaten.

Jens, ik, Clémentine en jij.

Het eerste wat je doet, is naar mij komen. Je had al die dagen nog niks gezegd

en ineens kwam je naar mij en zei je:

Gerben, ik denk dat het Jens is. Vijf seconden later doe je dat bij Clé.

De dag daarvoor heb ik toch op Yannick gestemd?

Nee, maar... Jens, zei ik. - Ah.

Je kwam naar mij en je zei Jens.

Je hebt op mij gestemd terwijl iedereen op Roger stemde.

Het was een foutje en je ziet, echt waar, dat hij de kluts zo fel kwijt is.

Hij is een bange jongen.

Als hij zijn uitleg doet, zie je hem zo met z'n ogen doen.

Hij probeert je niet aan te kijken.

Als je nu één ding niet kunt met dit spel

is inschatten of iemand oprecht is of niet.

Je bent niet de enige die ik extreem hard verdenk.

Lynn is er daar ook een van, dus ik was heel blij

dat we vandaag die verdeeldheid hadden.

Het gaat hier de hele tijd over dat ik in het echt anders ben,

dat ik dan meer mijn mening deel en enthousiaster ben.

Jullie hebben mij nog nooit in deze situatie gezien. Jij kent mij.

Ik heb megaveel stress. Ik meen dat uit de grond van mijn hart.

Het is al vanaf dag één dat ik dit super-, superspannend vind.

Ik ben ook soms keigeïntimideerd door de mensen die aan deze tafel zitten,

dus ik heb gewoon oprecht stress.

Ik vind het gewoon jammer dat ik daar dan op gepakt word.

Ze zien niet hoe ik elke avond in mijn bed lig te shaken

omdat ik het gewoon superspannend vind.

Ik vind het gewoon superstom. Dat vooral. Ik vind het stom.

Ik wil ook wel iets zeggen. Ik probeer te zoeken naar objectieve elementen

waar ik iets uit probeer af te leiden.

Wat ik gisteren opvallend vond, Gerben, is...

Wacht even. - Ja, tuurlijk, maar ik ben gewoon...

Na de missie kwam jij eraan en je zei: Ik heb honderd procent een verrader.

Je hebt honderd procent een verrader, je bent er keizeker van.

We komen aan de ronde tafel en ik denk dat iedereen gesproken heeft behalve jij.

Omdat ik de kans niet heb gekregen. - Iedereen krijgt toch de kans?

Nee, dat vind ik ook niet. - Dat is echt niet waar. Dat is bullshit.

Dat wou ik ook zeggen. - Als je 100 procent op 'n verrader zit,

dan vraag ik mij af: Waarom zeg je het niet?

Ik heb vanaf dag één Francisco gezegd en ik hou dat superhard geheim.

Waarom? Omdat ik dat wou bespeuren.

Daarom doe ik zo vriendelijk tegen Francisco.

Clémentine, wil je mij even back-uppen?

Ik ga eerlijk zeggen dat wij oprecht... Dat is misschien een dom excuus,

maar ik kreeg er gewoon niks tussen en ik was echt aan het wachten op een moment

waarop een van ons tweeën zich kon uitspreken.

Wachten mag je niet doen, vind ik. - Bij het minste dat je begint te praten,

zegt iedereen: Nee, ik ben bezig. Je kunt er gewoon bijna niet tussenkomen.

De eerste keer dat ik je zag, was hier.

Maar dit is zo'n rare situatie

dat lichaamstaal bijzonder moeilijk is om te lezen.

Absoluut. - De eerste keer dat ik je chill zag,

was vlak erna in de bar. Lynn had toen een tactiek. Allee, tactiek of niet.

Ze vroeg jou: Ben je een verrader? Op de man af.

Dat heb ik ook gevraagd. - Ik heb je in de gaten gehouden.

Wat mij heel fel opvalt op zo'n moment is...

Het eerste wat ik dacht... En de eerste indruk blijft je bij.

Amai, die jongen heeft wel een zware tic, omdat je zo hard met je ogen knipperde.

Dat is gewoon een verhaal. Dat is niet waar gewoon.

Ik kreeg gewoon de volle laag. Alles op mij.

Ik snap echt niet waarom, allee.

Ik heb ook even op je gelet aan de ontbijttafel.

Telkens als er iemand binnenkomt, ben je emotieloos.

Ik ben juist de persoon die het meest zo is van tellen en doen.

Je bent heel emotieloos, vind ik.

Ik heb even niet naar de deur gekeken. Ik heb even naar jou gekeken,

omdat je al langer in mijn hoofd zit. - Stem op mij. Ik zeg het.

De derde bondgenoot eruit. Ik weet niet wat ik nog moet zeggen.

Het is super-fucking-jammer.

Als ik gisteren was beginnen te babbelen, was het beter geweest,

maar ik zeg het: Doe het niet. Het is superdom.

Ik kan er ook wel aan toevoegen

dat Gerben en ik elkaar overduidelijk heel goed kennen in het dagelijkse leven.

En ik kan wel oprecht zeggen dat ik geen verandering zie, of zo.

Ik ga ook twee namen noemen die al enkele dagen in mijn hoofd zitten te spoken.

Dat zijn Francisco en Lynn.

Mijn excuses. Ik ga zeggen waarom.

Francisco, ik ken je eigenlijk helemaal niet zo goed,

maar ik ontvang gewoon heel veel stress bij je in je manier van doen.

Waarom Lynn? Per ding dat er is gebeurd, per raad, per missie kom je binnen met:

Pf, mannekes. Het is toch allemaal zwaar, hè?

Tuurlijk is het allemaal zwaar,

maar ik vind dat zo heel gemakkelijk spelen met je emoties.

Sorry dat ik het zo zeg.

Het is zo gemakkelijk om het emotionele schaap uit te hangen.

Oké, I get it. Maar niet enkel daarover beginnen.

Niet enkel met het emotionele bezig zijn, want dat maakt je verdacht.

Ik zit eigenlijk al van in het begin op Jens.

Ik blijf daarbij om verschillende redenen.

Wil je die zo helder mogelijk proberen te formuleren?

Ik denk dat we te maken hebben met de meest epische verrader ooit.

Mijn ego heeft zoiets van: Zeg. Hoezo is Jens de meest epische verrader ooit?

Hij is gewoon een bondgenoot die er compleet naast zit.

Jens, ik denk dat jij heel slim bent, heel slim.

En jij speelt dit spel echt heel goed.

Maar met Leen heb je voor mij echt een zeer grote fout gemaakt.

En ik kan daar niet van loskomen.

Ook al op het feit dat ik voel

dat je ons allemaal aan het bespelen bent met een soort omgekeerde psychologie.

Ik begin dat gewoon helder te zien en ik kan daar niet van afstappen.

En als je een bondgenoot bent,

wat ik echt... Als ik pleit voor jou, want ik ga ervan uit dat je een verrader bent,

maar als je toch een bondgenoot bent,

dan vind ik niet dat je een goeie bondgenoot bent.

Met dat laatste ben ik het volmondig eens. Ik zat er inderdaad naast

en het feit dat mensen mij ook zo ruim zijn gevolgd,

betekent ook, vind ik, dat er inherent wel wat dingen in zaten

waarvan iedereen op zichzelf heeft beslist:

ja, dat vind ik toch eigenlijk ook een beetje raar.

Zou Lynn, als ze verrader is...

Waarom zou ze dat... Waarom zou je dat doen?

Nu met de voeten vooruit mij beginnen te verdenken?

Ik snap daar de logica niet van. - Ik begin je niet nu te verdenken.

Nee, maar ik bedoel, je begint het nu wel te uiten.

Je voert nu wel de charge tegen mij aan en ik snap waarom.

Op dat moment denk je als verrader echt wel: ça va.

Je mag van mij kiezen welke bondgenoot er naar huis gaat. Ik heb geen voorkeur.

Het moet gewoon een bondgenoot zijn. Liefst.

En ik geef je ook gelijk wat betreft de klunzige bondgenoot zijn.

Jij bent geen klunzige bondgenoot. - Ik ga echt niet de tegenaanval inzetten.

Daarvoor ben ik echt niet zeker genoeg.

De verraders willen mij op dit moment in het spel houden, denk ik,

want als ik het bij het verkeerde eind zou hebben,

dan ben ik eigenlijk hun werk aan het doen.

Dan gaan die mij gewoon laten prullen en knullen.

Zolang zij maar niet in mijn vizier komen.

Ondertussen wordt er gestemd en gediscussieerd

en kunnen zij gewoon vanaf een afstand toekijken.

Het lijkt hier vanavond op een schiettent.

Dat is een goeie strategie van de verraders, denk ik.

Allemaal namen naar voren gooien zodat we mist kunnen spuien.

Er zijn er weinigen met wie ik de afgelopen dagen zo veel gepraat heb

als met Gerben.

Mocht Gerben een verrader zijn, dan moeten ze hem meteen een hoofdrol geven, vind ik,

in allerlei shows. - Dank je wel.

Want ik vind Gerben gewoon

een heel enthousiaste en heel oprechte, authentieke kerel.

Mag ik iets vragen? Ik kwam binnen met de gedachte Gerben op te schrijven.

Ik vertrouw vooral Toni.

Dat is weer een duwtje in de richting om je naam niet op te schrijven.

Maar er zijn een aantal mensen die nog niks hebben gezegd.

Ik zou misschien willen vragen aan die mensen wat ze hiervan denken.

Ik geloof Jens nog altijd.

Ik zou er mijn kop op durven verwedden dat hij een bondgenoot is.

En ik denk dat ik Lynn ook geloof.

Voor mij zijn dat hier twee bondgenoten die tegen elkaar aan het kibbelen zijn.

Ik moet zeggen:

Ik was ook wat mee met jullie toen jullie over Francisco begonnen.

Ben je op het punt dat je zeker bent? - Ik ben honderdduizend procent zeker.

Honderdduizend procent zeker? - Dat mag ik niet zeggen, sorry.

Dat vind ik zo raar.

Ik zwijg tot aan de ronde tafel. En ik zweer dat ik gisteren wou praten.

Ik wilde echt praten. Volg mij één dag, ik zweer het je, echt waar.

Morgen mag je mij eruit stemmen en ik zeg niks meer.

Ik verdedig Gerben, omdat ik er absoluut niet van overtuigd ben

dat hij een verrader is.

Hij moet misschien soms wat meer op z'n tong bijten vooraleer hij iets zegt.

En aangezien ik op dat moment ook vertrouwen heb in wat Gerben vertelt,

ga ik ook mee in die piste.

Weet je wat we nu weer hebben?

Als jij een bondgenoot bent,

zijn we weer als bondgenoten aan het kibbelen met elkaar

en de verraders denken: Yes.

Dan denk ik: Lynn, dat is heel juist. Wij zijn inderdaad aan het genieten

en wij lachen in ons vuistje.

Het is echt onvoorstelbaar hoe de bondgenoten in alle richtingen kijken,

behalve in die van de echte verraders.

Er is enorm veel twijfel, maar ik vraag jullie toch

om nu de naam op te schrijven van de persoon van wie jij denkt

dat hij of zij een verrader is.

Schrijf nu op wie je verdenkt.

Ik had zo veel stress.

Ik zat daar, echt waar, met een klein lekje plas in mijn broek.

Ik denk dat ik echt nog nooit bij een ronde tafel zo hard heb zitten trillen.

Hoe iedereen naar elkaar aan het kijken was, al die namen die genoemd werden.

Niemand is het erover eens. De verraders zijn fucking sterk aan het spelen.

Heeft iedereen iets opgeschreven?

Dan beginnen we de stemming bij Omar.

Ik heb mijn stem uitgebracht op iemand

op wie ik, in alle eerlijkheid, niet had gepland te stemmen.

Dus sorry, Fran, maar mijn stem gaat naar jou. Francisco.

We hadden eigenlijk afgesproken met een paar mensen om op Gerben te gaan,

maar Toni heeft Omar overhaald.

Lynn, naar wie gaat jouw stem?

Volgens mij hebben we te maken met de meest epische verrader ooit

en dat is Jens.

Olivier? - Gerben, ik vind je een topkerel.

Sorry. - Het is oké.

Als we elkaar tegenkomen, niet boos zijn, maar ik wil je schrappen van mijn lijst.

Eén stem voor Gerben. Clémentine?

I'm so sorry. - Het is oké.

Ik geloof mijn intuïtie gewoon heel hard en daarom Francisco, I'm so sorry.

Een stem tegen Francisco. Francesco?

Ik heb...

Yannick verbannen.

Ik wil zien wat er achter zijn lach zit. - Jouw stem gaat naar Yannick.

Gerben? - Het zal geen verrassing zijn,

maar je bent al sinds seconde één mijn hoofdverdachte. Franciscootje.

Ik zie je graag, hè.

Els, naar wie gaat jouw stem?

Eliyha, maar omdat ik ook weet

dat ik de enige ga zijn en dat jij niet weggestemd zal zijn.

Eliyha. Amelie?

Ja, Yannick, als het niet zo is,

hoop ik je gewoon te kunnen schrappen van mijn lijstje.

De tweede stem tegen Yannick. Jens?

Ik ben echt het bos in. Ik heb echt geen idee.

Olivier, het is geen echte stem. De reden waarom ik een waarschuwingsschot wil geven

is omdat ik het heel jammer vond

dat je gisteren zo'n uitgesproken mening had over Leen

en dat pas geopperd hebt op het moment dat je je bordje hebt omgedraaid.

Dat mogen we echt niet meer doen.

Charlotte? - Omdat ik het echt niet weet,

ga ik terug voor wat ik gisteren dacht,

omdat ik nog altijd niet zeker ben over jou. Sorry, Jens.

Het is helemaal oké. - Ik heb opnieuw op Jens gestemd.

Een tweede stem tegen Jens.

Francisco.

Ik ga toch weer mijn eerste gevoel volgen

en dat ben jij, Yannick. - Een derde stem tegen Yannick. Eliyha?

Toevallig, Els, ik heb eigenlijk exact hetzelfde.

Ik ga ook op jou stemmen, omdat ik weet dat je nu niet weggestemd wordt,

maar ook omdat het mijn enige aanknopingspunt is.

Dus mijn stem gaat naar Els. - Een stem tegen Els.

Toni?

In Peter Pan zeggen ze: Faith and trust and a little bit of pixie dust.

Ik vertrouw op het oordeel van Clémentine.

Ik stem op Francisco. - Oké.

Een vierde stem tegen Francisco. Chloé?

Ik heb vandaag ook de meerderheid gevolgd, ondanks dat ik echt hoop

dat je later, als ik ooit doodga, toch LikeMe komt zingen bij mij.

Oh mannekes, nee, nee, nee.

Ik heb Fran gekozen. - Oh my God.

De vijfde stem tegen Francisco.

Yannick?

Gerben.

Nee, nee, nee.

Francisco. - Ja.

Je weet wat dit betekent. - Yes.

Ga naar de stip, de plaats waar iedereen zijn echte identiteit kenbaar maakt.

Lieve vrienden, hier aan de ronde tafel,

ik ben inderdaad supernerveus geweest

de afgelopen dagen.

Ik ben dit spel begonnen en ook geëindigd

als bondgenoot. - Nee. Voilà.

Voilà, godverdomme.

Oh my God.

Heftig.

Mijn hart zit echt in mijn keel.

Het is een megazot spel. Ik heb het heel hard onderschat.

Ik zie dit misschien gewoon als een jammere opoffering van de bondgenoten

en ik hoop dat ze nu wel even echt hun tactiek herpakken,

want de bondgenoten zijn te verdeeld

en als dat zo blijft, gaan we gewoon niet winnen.

Fuck.

Oh, heftig.

Sorry, sorry, jongens. Echt sorry. - Ja, mannen, sorry.

We proberen het spel ook gewoon te spelen. - Sorry.

Gaat er iemand mij morgen alstublieft volgen? Echt waar.

Ik ga daarna op die fucking stip staan als het nodig is. Alstublieft.

Mannen, echt.

Gerben, maatje, ik denk dat je morgen uit je dinges gaat mogen komen.

Doe maar, jongens. Allemaal. Maar ja...

Fuck mijn leven.

Na een heel verdeelde stemming heb ik nog een aantal dingen te vertellen.

Goed nieuws en slecht nieuws. - Ja, zeg.

Het goede nieuws is: er is vanavond geen conclaaf.

Hè? Wat? - Maar er is ook slecht nieuws.

Misschien klinkt dat bij anderen als goed nieuws.

De verraders geven een feestje in de bar.

Hè?

Doe dus vanavond je mooiste kleren aan. Het wordt een party.

Oh my God, what the fuck.

Man, man. Hoezo ben ik ineens verdacht? - Ik ben hier zo slecht van.

What the fuck. - Hoe konden we zo fout zijn?

Maar dat... Ik snap er niks meer van. - Dat kan toch niet?

Ik voel me echt in de zak gezet.

Ik denk dat ik echt helemaal van kant moet wisselen.

Nu begin ik de mensen die ik in vertrouwen nam keihard te verdenken

en de mensen die ik aan het verdenken was, wil ik misschien in vertrouwen nemen,

want ik zat helemaal fout.

Het voelt zo'n beetje als helemaal van nul af aan beginnen.

En dat is echt... mind-blowing.

Nu ben ik van alles aan het denken. Nu denk ik dat jij mij in het snotje houdt.

Ik weet niet wat ik moet doen. - Mafkees. Wat denk je zelf?

Ik was zo, zo, zo zeker. Echt waar.

Ik weet zelfs niet of Clémentine me nog vertrouwt.

Ik vind dat echt heel erg om te zeggen, maar ik denk niet dat ze me nog vertrouwt.

En als dat zo is, dan... Pf, echt waar, dan...

Wat moet ik dan nog doen? Allee.

Dan heb ik hier niemand meer.

I love you, hè, maar je snapt toch ook dat ik jou nu ook begin te verdenken.

Doe maar. - Maar nee, nee.

Ik ga je niet... - Bro, echt waar.

Omdat ik zo gemindfuckt ben, snap je?

Wie weet is hij gewoon het zotste spelletje ooit aan het spelen,

you never know, en mij er gewoon keihard aan het inluizen

en is Gerben ook gewoon een vieze, vuile verrader.

Pinky-fucking-promise.

Met mijn hand op mijn fucking hart.

Ik hoop dat ik jou kan vertrouwen, hè makker.

Ik ga... Ik... Dat is gewoon blind duiken dat ik doe bij jou.

Jij ging mij ook volgen vandaag, hè. - Dat is niet waar, maat.

Ik heb je duidelijk gevraagd: Wat ga je doen? Je zei: Ik weet het niet.

Je wist het zelf niet. Als je toen Gerben had gezegd, was ik op Gerben gegaan.

Ik had met Omar afgesproken dat we op Gerben gingen stemmen

en hij heeft dat niet gedaan. Hij heeft zich laten overhalen door Toni.

Toni heeft Omar een beetje gebrainwasht.

Ik vertrouw jou meer dan Toni, maar Toni zei: Gerben...

Toni kwam ertussen, maar ik had verwacht dat jij ook op Gerben ging stemmen.

Ik neem jullie niets kwalijk, maar ik had wel gehoopt dat jullie mij gingen volgen.

Ja, maat.

Als ik daar een beetje overtuiging mis, verlies ik mijn trouwste bondgenoot.

Ik heb Ollie nodig voor de oorlog, de oorlog tegen z'n eigen bondgenoten.

Ik heb nog een vraagje voor jou.

Eigenlijk wil ik jou nog eens een-op-een spreken, als dat oké is.

Mag ik hem nog even twee secondjes? - Ah, sorry.

Ik wilde jou net vragen: Waarom heb jij vertrouwen in Omar en mij?

Maar jongen, als ik Omar en Olivier zie, denk ik: huur een kamer, hè.

Wat is me dat? Daar kun je geen speld tussenkrijgen.

De klok is wel aan het tikken en we moeten wel echt snel handelen.

Ik weet niet of het zal lukken. Superspannend, superspannend.

Ik zou echt willen geloven dat je een bondgenoot bent,

maar jij als zo'n goeie speler, Jens...

Jij bent zo slim, zo tactisch.

En als je een bondgenoot bent, alsjeblieft, kun je dan iets geven?

Iets wat ons echt gaat leiden

tot het wegsturen van een verrader?

Lynn heeft mij aan tafel heel erg aangevallen.

Ze heeft daar geen bijval voor gekregen.

Dus het feit dat niemand op mij stemt, deed mij vermoeden:

oké, mensen volgen je misschien niet langer, want je hebt het verkloot,

maar mensen verdenken je nog altijd niet.

Dus misschien zijn er nog veel mensen die geloven dat ik een bondgenoot ben.

Ik hoop gewoon dat ik niet in een tunnelvisie zit

en het is misschien verkeerd van mij

en dat kan ik je wel echt zeggen:

Ik ga stoppen, want er is niet één verrader. Er zullen er meerdere zijn.

Ik ga stoppen met alleen in jouw richting te kijken,

want ik ga er op die manier, voel ik, niet komen

en ik krijg mijn bondgenoten ook niet mee. - Ja, ja.

Het feit dat die in één dag tijd van 'ik verdenk je, ik verdenk je'

en 'ik ga met de voeten vooruit, ik heb niets te verliezen'

switcht naar 'ach ja, dan niet, want ik krijg toch geen bijklank'...

Fundamenteel raar.

Jij bent geen uil. Jij bent geen uil, Jens, allesbehalve. Maar...

Mijn gevoel is gewoon dat je je nu wilt voordoen als een uil.

Ze heeft een blauwe plek op mijn lijf gezien

en ze heeft er de hele dag haar vinger tegengehouden

in de hoop dat ik rare dingen ging doen

en dat ze op meer bijval zou kunnen rekenen aan die ronde tafel.

Als je verrader bent, moet het ongelooflijk kicken zijn

om naast mij te zitten en zo...

Hetzelfde voor jou. - Dat moet jubelen zijn.

Dat moet heerlijk zijn.

Hier. Gerben, mijn naam, Jens, Clémentine.

We hebben om veiligheidsredenen

Francesco en Chloé daar niet bij betrokken,

want we moesten snel handelen.

Is Amelie hier nog gepasseerd?

Die is net in een privégesprekje met Omar.

Wie is dat?

Oh my God, we gaan het vlaggen hebben.

Ik heb geen schrijfpapier of zo. - Ik ook niet.

Waar ligt je boekje? - Ik ga dat regelen.

Ja, dat is goed. - Ik ben binnen één minuut terug.

Even een plasje doen.

Gerben en Amelie geven een feestje.

Je moet goed weten, Toni: Had jij vandaag Gerben niet verdedigd,

dan was Gerben naar huis.

Dan ging Omar ook op Gerben stemmen, zonder jouw pleidooi.

Nu voel ik mij veel beter, dank je.

Ik heb het al opgeschreven. - Je hebt het al opgeschreven? Oké.

Krijg jij Olivier met een smoes uit de bib?

Ja. - Die zit daar met een paar man. Oké.

Een missie enkel voor de verraders is uiteraard potentieel gevaarlijk.

En dit kan weleens een kruispunt worden in de hele verraderssaga.

Ja, Gerben, jij geeft straks een feestje, jong.

Grappig. - Met een DJ en al?

Alles erop en eraan?

Ik sta in die bib en dat boek steekt mijn ogen uit, de hele tijd.

Dat briefje moet erin. Dat is maf, hè. Ik sta naast dat boek.

Ik sta daar gewoon echt naast dat boek

en ik krijg godverdikke de kans niet. Subiet lukt dat niet.

Ja, Gerben, wanneer moeten wij... Wanneer begint je feestje?

Maar... Heel grappig, maar...

Ik heb ook wel honger eigenlijk. Hoe laat is het nu?

Halfzeven. - Dan gaan we eten, hè. Toch?

We zullen gaan eten. Kom, we gaan eten.

Ze waren mij als rattenvanger van Hamelen aan het volgen.

Amelie kreeg de ideale gelegenheid om te doen wat we moeten.

Niemand van de bondgenoten kan je betrappen op een conclaaf,

maar je kunt echt wel betrapt worden in die bib.

Wat uitleg ga ik daaraan geven als er iemand komt?

Sterker nog, als ze zien dat ik daar een briefje in steek?

Mijn hart, mijn hart.

Bah, dat is met pitten.

Ja, dat is met pitten. Dat is echt vies.

I grew strong and I learned how to get along

Ik sluit even de deur, want het feestje is voltallig.

Wat? - We zijn compleet.

De verraders hebben alleen jullie uitgenodigd

en niet die vier anderen. - Wie zijn dat?

Hallo. - Hallo.

Kijk eens aan, zo mooi. - Hallo, hallo.

Dag, dames, welkom bij de Killer Karaoke.

Is het echt karaoke? - Het is karaoke, absoluut. Kijk.

Dat meen je niet? - Ja, tuurlijk.

Kijk maar even naar de opties.

Ik vond: hier hangt al zo veel stress. Het mag ook eens gewoon plezant zijn.

Tuurlijk, hoe leuk is dit.

Ik zei nog tegen de mensen: Amai, ik heb zo veel zin in een karaoke.

Wij komen beneden en wat is dat daar? Een fucking karaoke.

Ik vond dat hysterisch. Ik vond dat echt hysterisch.

Gaan we tchinnen? - We gaan tchinnen. Proost.

Proost, allee.

Op dat moment zijn we in een jolige stemming omdat we denken:

oh, eindelijk een feestje en we mogen eens zingen.

Het is wel altijd moeilijk om de eerste op het feest te zijn, hè.

Dat is altijd zo van: wie komt er nog? Allee, dat is altijd zowat...

Ik hoop iedereen, maar dat zal wel.

Hallo, welkom bij de Killer Karaoke.

Wij gingen net beginnen zingen.

Zalig. - Allee, karaoke.

Een topactiviteit dit.

Toen we binnenkwamen en ik karaoke zag, dacht ik: oh God, nee.

Maar toen zag ik Killer Karaoke staan

en zei ik nog tegen Chloé: Heb je al gezien wat daar staat?

Dit wil echt wel iets zeggen.

Ik wil iets horen. - Allee Els.

Met z'n tweeën. I Will Survive?

Chloé en Els met... - I Will Survive.

I Will Survive. - Allee, dat hopen wij.

At first I was afraid,

I was petrified

Iets rapper, Els.

Thinking I could live without you by my side

But then I spent so many nights

Wow. - Hela.

I grew strong

and I learned how to get along and so you're back

What the fuck.

Dat vond ik wel een dream come true, om een karaoke te doen met Els de Schepper.

Wie kan dat zeggen?

Kom erbij.

No, not I, I will survive

Oh, as long as I know how...

Een verraderlijk feestje organiseren doen we wel graag natuurlijk.

All right.

Wat een feestje.

Let's go.

Het enige wat de verraders nog mogen doen, is een feestje geven.

Mijn boogje kan ook niet altijd gespannen staan.

Ik heb wel eens zin in een... feestje.

Allee mannen.

Dank je wel.

...with his song, telling my whole life with his words

Welkom. - Dat is er helemaal op.

With his fingers, one time, one time

Ik hou wel van een vleugje show.

Het zou echt absurd zijn om te ontkennen dat dat het geval is.

Soms iets te veel.

Ik denk niet dat er al ooit iemand gestorven is van een beetje show,

tenzij op Killer Karaoke.

Ik sluit even de deur, want het feestje is voltallig.

Wat? - We zijn compleet.

Ja, de verraders hebben alleen jullie uitgenodigd

en niet die vier anderen. - Wie zijn dat?

Wat? - What the fuck.

What the fuck is dit?

What the fuck.

Het enige wat er in mijn kop omging, was: What the hell.

What the fuck.

Amelie en... - Jens.

En wie nog? - En Gerben en Clémentine.

Ik dacht dat wij uitgenodigd waren op een feest.

Juist niet.

Wat is dit?

What the fuck.

Een van hen zal vannacht sterven.

Hè? - Wat?

Ik heb gehoord dat jullie kunnen zingen. Jullie kunnen twee van hen nog redden.

Die liedjes kon je vandaag horen in de kapel.

Ja. - Wat?

Dat is mijn nummer. Dat is mijn begrafenisnummer dat ik heb doorgegeven.

Hey Man, Now You're Really Living van Eels.

Moeten wij hier ergens clues vinden? Wat is de bedoeling van dit hier?

Kies het nummertje van de persoon die je wil redden.

Zing dat en vind de twee ontbrekende woorden in dat nummer.

Zing die door de microfoon, want die personen horen jullie.

Zij kunnen met de juiste woorden iets doen waardoor ze zich kunnen redden.

Iedereen had zo veel zin in dat feestje

dat even die missie zo wat...

Niemand gaf daar aandacht aan,

maar het leven van vier mensen stond on the line.

Waarom wij vier, maat? Waar is de rest?

Volgens mij hebben die een feest.

Oh my God. - Het feest was in de bar, hè.

Die zitten in de bar. - Het feest is niet hier.

Nee, dat is redelijk duidelijk dat het feest niet hier is.

Ik voel mij echt in de zak gezet. - Het feest is niet hier.

Dat feestje is... Dit kan niet, hè.

Niet lachen, Clémentine.

Als de verraders een shortlist hebben gemaakt hiervoor,

zou ik er toch rekening mee houden dat er één onder ons is.

Tuurlijk, je wilt weten wat ze zeggen. - Anders is dat niet logisch.

De verraders mochten maximaal... - Oké, dit is belangrijk.

...één naam van zichzelf erop zetten.

Wow. - Dus één van die vier

is verrader. - Kan een verrader zijn.

Het is nu honderd procent zeker dat als we van dat viertal de verrader vinden

dat we met zekerheid drie anderen kunnen vertrouwen, supercruciaal.

Mannekes, ik zou niet direct op die liedjes springen.

Laten we eerste even samen bespreken wie we gaan redden.

Een van ons moet gaan, dat weten jullie. - Ik denk het ook.

Als ze mogen kiezen wie ze zullen redden, ben ik de laatste om gered te worden.

En Jens, jij voorlaatste.

Is er animo om Jens te redden?

Nee? Jij niet? - Fuck off.

Ik ben Staying Alive.

Ik ben Here's to Life. - Ik ben Bohemian Rhapsody.

My Way is van mij. Dat moeten we ook schrappen.

The Show Must Go On is van mij. - Zalig.

We Are the People ken ik niet direct. - Hoe gaat dat?

Niet iedereen kan zingen. - Oké. Ja, we weten het.

Ja, we weten het, hoor.

We weten het, zei ze.

Wacht even, mannen. Sst. - Wacht eens, wacht eens.

Omar was de hele tijd aan het roepen en aan het zingen.

Dat was echt een kind tegen wie je even moest zeggen:

Sst, nu moet jij even zwijgen, Omar.

De grote mensen praten.

We konden echt supermoeilijk die opdracht uitvoeren,

dus ik heb hem nu ook wel in de gaten.

Hoe gaat dat? Weet iemand dat? - We are the people and everyone...

Als Omar nog één keer zingt, wil ik vermoord worden. Kunnen we dat afspreken?

Op dat moment dacht ik wel: Oké, en nu gaan we ervoor gaan.

Even structuur. Nu gaan we hier even dat spel spelen.

Als ik weg ben straks... - Oké.

Lynn. - Ik ga daarin mee. Ik had ook...

Ik heb dat daarstraks gezegd, hè, aan tafel. Ze staat bij mij op twee.

Ik ook.

Living is the word.

Living is het woord. Living.

Living.

Maar what the fuck. Ik hoorde...

Ik ben al superblij. Ik ben er als eerste uit.

Ja, ze vertrouwen mij wel, wat alleen maar positief is voor mij,

dus ja, dat is top, hè.

I just saw the sun rise over the hill

Never used to give me much of a... - Thrill.

Thrill.

Kalm.

Mannekes, tot subiet. - Amelie, ciao, ciao. Lynn, Lynn, Lynn.

En dan zie je Amelie door die mist lopen, precies een film.

Oh fucking hell, ik ga mijn poten breken.

Recht naar haar feest, naar haar kasteel toe.

En dan kijk je weer naar rechts

en dan zie je daar nog twee arme stakkers in een koud bos staan, in een kooi.

Oh my god. - We hebben je gered.

Wat heb jij moeten doen? - We zaten daar vast in een kooi.

Oei, oei, oei. - En we moesten wachten,

want wij hoorden jullie eerst zo'n beetje uit een box.

Maar graag gedaan. - Echt fucking slecht gezongen.

Wat? - Sorry. Nee.

Wij kenden dat nummer niet. - Het stoorde mij gewoon.

Ik ken dat vanbuiten en jullie waren daarop aan het lallen.

Voor een nummer dat we niet kennen, hebben we wel goed gezongen.

Wacht, ik moet even bekomen. - We hebben ons opgeofferd.

Jens, Gerben, we zijn hier met z'n drieën. We vertrouwen elkaar alle drie.

Ik weet het echt niet meer.

Wij hebben Lynn gezegd en jij zegt ook Lynn.

Dat ik Lynn vind, pleit jullie niet vrij. - Tuurlijk niet.

Het frustrerende is: je voelt de dood naderen

en vooral, je hebt er geen enkele zeggenschap meer over.

Het is alleen maar afwachten en het wachten duurde lang.

Dat is een superstresserend moment, niet wetende...

wiens liedje er elk moment gaat afspelen

en wanneer het wordt afgespeeld.

We weten van niks.

Ja, dat is van mij.

Come on, come on, come on.

Waar blijven die handjes? Come on.

Is dat Omar? - Ja.

Je hoort ten eerste je favoriete liedje

na een heel lange tijd geen muziek te hebben geluisterd in dat kasteel.

Dus dat was even een veilig moment, en twee...

Ik ben gewoon safe.

We are the people that rule the world

World, world, world.

Are you gonna leave, leave, leave me

Leave is het woord.

...gonna leave me now? Come on, yeah.

Welkom terug op school, Clémentine. - Leave is het woord.

Het komt goed, rustig blijven. Je hebt het woord. Het komt goed.

En ik weet dat jij een bondgenoot bent en dat maakt me heel blij.

Nooit gedacht dat het zo kon eindigen. - Ik ook niet.

Bye, guys. Love you, mannen. - I love you.

Tot snel, hè mannen. - Lynn, Lynn, baby.

All right, guys. Love you, guys. - Killers, all right.

Fucking hell.

Komaan.

This is how it ends. Nooit gedacht dat... Allee, huh?

Ik vind het ook raar.

Ik heb tranen in mijn ogen. Ik ben echt aan het wenen.

Oh my God.

Oh my God.

Empire of the fucking Sun. - We hebben het juist geraden.

We are the people that rule the world

Ik heb gezegd wat je nummer was. Ze waren er hierover bezig.

Je bent een held. Je bent een held.

Het is gedaan.

Ik weet van geen kanten wat er komt nu. Ik weet niet wat er volgt.

Gaan we allebei weg?

Ik voel me de speelbal. Ik word alle kanten uit geslingerd

en ik moet het nu even seconde per seconde pakken

en proberen om niet helemaal...

koekieloekie te worden.

Er moet iemand op een manier afvallen. - Tuurlijk, I get it.

Het is een mindfuck. Vergeet dat niet.

Ik zou jullie willen vragen om nu naar je bed te gaan.

Dank je wel voor de fijne avond. Bedankt voor de mooie muziek.

Applaus voor jezelf.

We weten natuurlijk niets over het lot van Gerben en Jens.

Het werd wel duidelijk dat de verraders gingen beslissen over hun lot.

Jens en Gerben.

Hoe gaat het?

Dat kan beter en ik denk dat ik voor ons beiden spreek.

Ja, toch wel.

Ik heb voor een van jullie twee goed nieuws.