Original subtitles

You're the one. - Jij drijft mij zo in een hoek.

Je bent een hele groep aan het bewerken. - Maar nee, het is niet waar.

Verdomme. - Fuck mijn leven.

Hoe je het ook draait of keert, dit gaat een keerpunt zijn.

De verraders zitten in het nauw.

Komaan, mannen. Els, ja.

Maar allee, jongen.

Dat is voor jou. Een schild.

Speciaal voor jou. Alsjeblieft.

Oh my god.

Rood. - Rood.

Het rode. - Het rode kaartje.

Ja, ik ga voor groen.

Ik voel aan alles dat die enveloppen ooit nog terugkeren.

Geeft iedereen zijn schild af?

Ik ga dat schild verstoppen. Anders weten ze dat ik het heb.

Dat gebeurt dus als je niet efficiënt het schild wilt afgeven.

Het gaat beginnen en we gaan het als verrader heel hard spelen.

Verrader, verdikke. Ik ga ze nu wel echt voor de zot moeten houden.

Er zit sowieso een verrader in die andere groep.

Ze zijn niet bezig met de verraders, maar met die vijf.

Er zijn veel voors en tegens.

Er zal inderdaad heel veel gespeculeerd worden.

Het kan tegen ons werken.

Ze gaan ons zien als groep. - Voilà.

De top twee zijn Toni...

en Lynn.

Echt?

Oh my god.

Wij zijn eerst.

En wij moeten een blinddoek aandoen.

Oh my god. - Damn.

Vanaf nu begint het.

Kom, we zijn lang genoeg onderweg geweest vandaag.

Het wordt tijd. Breng de anderen binnen en kies de verraders uit,

zodat we kunnen speuren.

Kijk eens aan. - Ja?

Daar gaan we al.

Daar is hij.

Welkom in het kasteel. Welkom aan de ronde tafel.

Het is hier in het kasteel al een heel bewogen dag geweest.

Ik wil jullie niet de ervaring onthouden die de anderen hebben gehad.

Dus... doe de blinddoeken maar aan.

Ik vind het raar dat we dat met vijf doen. Ik had veel mensen verwacht.

Diegene die mogelijk zo dadelijk...

een aanraking voelt...

op de schouder, of diegenen die die aanraking voelen...

verhuizen van kamp en worden verraders.

Ik heb gisteravond een lijst gemaakt met de mensen die ik verdenk.

Francisco. Lynn en Charlotte Sieben.

Ik denk dat op dit moment dat de mensen zijn

die ik het meest in de gaten ga houden.

Ik heb in het etui de kaart van Jens gestoken.

In de auto had hij gezegd: Ik heb de kaart van verrader gekozen.

Op dat moment voel ik die aan als een zeer gedreven en tactische speler.

En ik denk: amai, die zou dat echt... Dat zou echt een goede verrader kunnen zijn.

Dus ja, ik volg mijn buikgevoel.

Het eerste ontbijt nu als verrader. Dat was voor mij een raar momentje.

Ik moet bij de les zijn, goed nadenken dat je geen verkeerde dingen zegt.

Door iets verkeerd te zeggen... Dan moet je je er kunnen uit praten.

Ik moet wel gaan opletten.

Er is nog niemand.

We leven nog. - Ja, we leven nog.

Mannekes...

Ik was er zo gerust in. Ik dacht: die gaan mij nooit vermoorden.

Er zijn veel te veel mannen. Dat is natural selection.

Ik durf geen gissingen maken. Het is zo moeilijk.

Constant nadenken, dan word je zot. Dat doe ik niet echt.

Ik probeer gewoon wat flauwekul te vertellen.

Ik denk dat dat mij het minst verdacht gaat maken.

Ik vond het spannend.

Hey iedereen. Amai.

Hebben jullie goed geslapen? - Supergoed.

Echt? Hoeveel stoelen staan er? - Nog niet geteld.

Negentien. - 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,

10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19.

We zien dat er nog extra stoelen over staan,

dus eigenlijk is dit het uitgerekende moment

om die vijf andere kandidaten binnen te laten komen.

Ik ben heel benieuwd.

Yes.

Ik ben zo blij.

Ik dacht echt dat ik eraan ging gaan. - Ik ben blij voor jou.

Ik ben ook blij.

Super dit, dat is keigoed.

Mannen, dat is toch even... - Spannend, hè?

Ik weet niet of ik dat ga aankunnen, zo lang.

Top, maar er moet nog veel volk komen. - Negentien stoelen staan er.

Negentien.

Dus we gaan nieuwe mensen... Heftig dat die gedropt worden bij dat ontbijt.

Allee, als dat zo gaat zijn.

Ik vermoed dat er een verrader bij die vijf zit.

Sowieso. - Ah ja, dat kan toch niet.

Je gaat me nooit wijsmaken dat er bij ons al drie verraders zitten.

Want Staf heeft gezegd: Er zijn verraders.

Maar niet gezegd hoeveel, hè? Dat blijft ook in mijn hoofd spoken.

Ik ging me rustig houden vandaag. - Ja, het begint al, hè.

Omdat gisteren mijn naam genoemd werd, dacht ik: ik moet vandaag even...

Maar je hebt het kunnen loslaten? - Tuurlijk.

En weet je, vandaag is het een nieuwe dag voor mij.

En ook, je wordt waarschijnlijk niet vermoord.

Vermits dat je het niet bent, gaan de verraders je erin willen houden.

Die vinden dat leuk dat er iemand verdacht wordt. Voor hen ben ik een cadeau.

Maar voor ons ook, hoor.

Kom binnen. - Dat zijn er twee.

Hallo. - Hey, goed.

We zijn met een groepje van drie.

Yes. - Oh my god.

Charlotte is ook keiblij.

Maar jij leeft nog, jongen.

Hoe is het, makker? - Goed.

Goed geslapen? - Ja.

Als ik moest voorspellen wie vermoord zou worden, was jij het.

Omdat ik te veel bezig was met het spel, te actief bezig.

En een topsporter. En alfaman, en veertig. En blank en ariër.

Jij hebt het niet mee, hè. Jij hebt het niet mee.

Allee. - Oh my god.

Natuurlijk. - Echt...

Mannekes, alsjeblieft.

Goedemorgen. - Hey.

Toni'tje.

Goed geslapen? - Dat viel reuze mee.

Ik probeer nog niet te veel een tunnelvisie voor mezelf te creëren.

Maar gisteren was mij al opgevallen

dat naar mijn gevoel Francisco nogal in zichzelf is gekeerd.

Dat dat niet de sprankelende spring-in-'t-veld is...

Niet dat ik hem zo waanzinnig goed ken,

maar ik heb hem al genoeg meegemaakt om te weten wat voor persoon dat is.

Maar op dit moment komt er mij niemand zo gespannen over als Francisco.

Hé, ça va?

Gaan wij samen? - Ik was er nog aan aan het denken.

Goed geslapen? - Ja, ça va.

Ik was keibang om vermoord te worden.

Zou Francesco zich al versproken hebben?

Ik denk echt dat ze de advocaat er gaan uit bonjouren.

Ik wou zo graag verrader zijn.

Maar het is wel echt moeilijk.

Ik heb soms de indruk: iedereen heeft mij door.

Iedereen... Ik heb constant het gevoel: ik ga door de mand vallen.

Mijn hart, jongen, echt. Mijn hart. - Komaan.

Ja, ja, ja, ja. Nu wordt het echt heel spannend.

Matthias en Marleen. - Marleen is hier ook nog niet.

Als je de ontbijtzaal binnenstapt, en je weet al wie er gaat wegblijven,

dan moet je natuurlijk proberen om je beste acteerskills boven te halen

om nieuwsgierig te blijven, constant op je reacties te letten.

Want als je rondkijkt, dan zie je iedereen, Jens op kop,

naar ieders reacties kijken. Dus ik ben mij daar heel bewust van

en ik probeer daarop te letten om het spel goed mee te spelen.

Anders kan je vrij snel door de mand vallen.

Ik was zo zeker dat jij het was. Ik dacht: Jens, jij of Olivier.

Omdat jullie echt zo strategisch zijn, inzicht hebben,

Matthias is ook strategisch...

Ik denk dat Matthias verrader zou kunnen zijn.

Ja, awel... - Ik denk dat Marleen eruit ligt.

En waarom?

Omdat er ook niet veel keuze was.

Ik zou het erg vinden als je eruit was, maar ik dacht wel

dat er een grote kans was dat jij het was. - Ik dacht het vannacht ook steeds meer.

Ik kon niet goed slapen en dacht van:

misschien ben ik al iets te aanwezig geweest of zo.

Ik ben fan van Omar. - Omar is top.

Omar... Die kan nog van pas komen ooit.

Ja, het zou straf zijn moest hij verrader zijn.

Dan zou hij mij echt helemaal liggen hebben.

Het is te obvious en daardoor net niet obvious.

Snap je? Zo kun je alles kapot doen.

Allee, maat. Matthias. - Stevig.

Je bent de laatste, Marleen.

Dat kan toch niet? - Veertien.

Ik zou Matthias durven nemen. Die heeft met ons geen rechtstreekse link.

Die is niet zo bezig met het spel

en ik vond dat hij heel onwennig was na de ronde tafel.

Ik vind Matthias bijna het enige wat we kunnen doen.

Ik denk 't ook. We hebben niet veel keuze.

Die vijf moeten nog komen. - Al de rest heeft zich al uitgesproken.

En hij zweeft er zo'n beetje tussen.

Matthias. Dit is de eerste van velen. Maar het wordt alleen maar moeilijker.

Maar het is en blijft een spel en we maken dat achteraf goed, Matthias.

Dat weet ik nog niet. We zijn verraders.

Matthias, ik heb een boodschap voor jou.

Ik ga ze openmaken, hè. Ik kan niet anders.

Matthias, je bent vermoord.

Ja. Dat is duidelijk, hè. Te vroeg, hè.

Dat is heel vroeg. Ik denk dat het heel sneu is om nu al te moeten vertrekken.

Waarom denk je dat ze het op jou gemunt hebben?

Ja, ik had geen schild. Dat is al één. En dan twee...

Ik zie het als compliment. Ik denk dat ze mij een sterke bondgenoot vonden.

Dat ze dachten: we gaan die snel elimineren.

Heb je enig idee wie dit gedaan heeft?

Ja, de verraders. Dus ik denk Lynn misschien.

Ik weet het echt niet. Ik vind het zot dat ze voor mij hebben gekozen.

Het spijt me, Matthias. - Ja, er is niks aan te doen.

Merci.

Saluutjes. - Tot de volgende.

Graag. Saluut. - Ciao.

Fuck.

Dju, toch. Ik vind het echt... Ja.

Ik had nog zo veel kunnen en willen doen.

Ik krijg er de kans niet toe, dus ja, ik ben heel ontgoocheld.

Ik vind het echt verschrikkelijk.

Langs de andere kant snap ik dat ze mij eruit smijten.

Ik was sowieso een goede bondgenoot. Een goede tegenstander voor de verraders.

Dat was het dan. Te vroeg.

Allee, goddoeme... En gaan wij nu vijf nieuwe gezichten zien?

Die gaan ook zo allemaal daar zitten.

Ik ging met een heel benieuwd gevoel naar dat ontbijt.

Het enige wat ik denk, is: wie gaan die mensen zijn?

Ik dacht echt vannacht steeds meer: ik zal het zijn.

Iedereen zal dat gedacht hebben. - Waarschijnlijk.

Hola.

Nee, nee. - Komaan, jongen. Kom binnen.

Oh, my god. - Ik zei het toch?

Jij. Dat meen je niet. - Mijn dochter. Mijn dochter.

Echt waar.

De eerste die ik zie zitten, is Jens. Jens Dendoncker.

En Marleen Merckx. Dus had ik zoiets van: een West-Vlaming en onze moeder.

Want die speelt dan mijn moeder in Thuis.

Ik had zoiets van: oké, all right. Leuk.

Vraagje: als zij verrader zou zijn, zou je dat zien?

Jij kent ze. - Jij kent ze.

Zij is heel gewiekst. Zij is heel gewiekst. Dus...

Ze kan ook goed acteren waarschijnlijk. - Ook al.

Dat is ook lastig.

Ik vroeg heel bewust aan Marleen, want...

Als zij zou zeggen 'onmogelijk, Leen zou nooit een verrader zijn',

dan weet ik dat Marleen iemand is die we beter verbannen of vermoorden,

want mensen die te zeker zijn over bondgenoten,

daar kunnen we weinig mee aanvangen in het spel.

Ah, maar we zijn er wel nog allemaal.

Nee nee, met hoeveel zijn jullie begonnen? Met vijf?

Awel, een twee, drie, vier, en ik ben vijf.

Maar er ontbreekt nog iemand van onze groep ook.

O nee.

Matthias ontbreekt nog van de mensen met wie wij in de groep zaten.

Dus er is iemand van jullie... Ja, of van onze groep.

Begin een keer bij het begin. Wat hebben jullie gedaan?

Wij hebben een missie gedaan. Wij waren de laatste.

Wij zijn met de koets gekomen... - Toch, voilà.

En dan zijn wij gaan zitten, met vijf, rond die ronde tafel.

En dan zijn er verraders gekozen. Of niet. - Zie je? Fuck, maat.

What the fuck?

Ja, ik denk dat er ook een verrader bij die vijf zit.

Ik denk niet dat het een nadeel is dat de groep gesplitst was

tussen vijftien en vijf respectievelijk.

Het is een psychologisch spel en als er vijf nieuwen bijkomen,

dan worden die toch altijd met schijnwerpers bekeken

en dan gaat iedereen er mogelijk van uit dat daar een verrader bij moet zitten.

Dus jullie hebben een ronde tafel gehad en wij.

Er gaat een verrader tussen zitten. Ja, en dat is echt balen voor hen,

maar de kans is wel groot natuurlijk, hè.

O nee... - Ja.

Goeiemorgen allemaal.

Hallo, hallo. - Dat is Chloé De Bie, seksuologe.

De eerste keer dat ik naar dat ontbijt mag gaan

en effectief wel doorheb, wij gaan nu iedereen zien...

is er een heel groot stuk onzekerheid in mijn lijf.

Ik ga gewoon mezelf zijn.

Er is dus effectief een moord gebeurd, want er is iemand weg.

Ze waren zeker met vijftien? - Zij hebben een iemand te kort.

En wij hebben nog twee mensen te kort.

Wat is dit en die vijf en waarom die en waarom nu en zit daar een verrader tussen?

Ik denk: dit is toch nog nooit gebeurd?

Ik vond het superleuk om binnen te gaan in die ontbijtzaal en vooral:

wie zou er zitten die ik eigenlijk goed zou kennen?

Dan zag ik Omar zitten.

Toen ik hem zag, dacht ik al van: oké. Omar is erbij.

Ça va? Fijn om je te zien. - Dat wordt spannend.

Hi. Roger. - Ik ben Francesco.

Je gaat sowieso naar mensen kijken die je kent.

En dat zijn dan mensen naar wie ik eigenlijk opkijk.

Hallo, meneer Van Damme. Grote fan. Heel grote fan, ja, ja.

Dat zijn kanonnen, hè. Dat zijn mensen die... Dat zijn presentators,

dat is een topvoetballer, dat is een topadvocaat.

Dat zijn mensen die wel gelijk... indruk op me maken.

Roger. Maar jullie hebben een ronde tafel gehad met vijf.

Of niet? - Jij bent de advocaat.

Ja, ja, tuurlijk. - Ik mag toch niks zeggen?

Je mag niks zeggen? - Nee.

Maar we zijn een team, hè? We zijn een team.

Heb je goed geslapen?

Moet ik jou vanaf de eerste minuut vertrouwen?

Jou? Jou? - Uiteraard.

Ik ken hem behoorlijk goed. Er is wederzijdse appreciatie.

Maar wat ik niet had verwacht, is dat Roger bijna onmiddellijk zei:

Omar, jij bent niet te vertrouwen.

Hij zei dat al lachend, maar al lachend zegt een zot de waarheid.

Waardoor Roger van helemaal onderaan mijn prioriteitenlijstje

wel helemaal bovenaan belandde.

Ze kennen ons niet en zullen ons wat minder vertrouwen.

Het zal moeilijker zijn voor ons om in de groep te komen.

Ze zullen ook zeker zich focussen op die laatste vijf die zijn aangekomen.

Het is wel wat, om in die groep aan te komen.

Goedemorgen. Hallo.

Nog een acteur. - Goedemorgen.

Goed geslapen? - Zeker.

Amai, ik ga echt vandaag... Ik ga echt goed observeren.

Maar niet te fel... - Nee, ik wil niet in het vizier komen.

Mij is aan de ontbijttafel toch weer opgevallen

dat Francisco heel erg gespannen leek.

Die komt mij heel erg twitchy over.

Er is iemand en die is echt megahard aan het staren.

Echt megahard. Heb je het gezien? - Ja.

Jens? Maar die kijkt sowieso al... - Ja, maar ik vind het wel opmerkelijk.

Ik moet wel echt uitkijken voor Jens. En ook zeker als hij een bondgenoot is,

dan moet ik wel snel met hem gaan praten om even te vragen: waarom verdenk jij mij?

Welke verdachte dingen heb ik gedaan? Dat we dat gewoon van de baan kunnen sturen

en samen de verraders eruit kunnen kegelen.

Ik wil van Jens weten wie hij verdenkt. Want ik wil niet

dat vanavond mijn naam duizend keer wordt genoemd en ik niet op de hoogte ben.

Ik ben de laatste. - Ja.

Maar ik heb koekjes bij.

Ik had koekjes gekocht onderweg omdat ik dacht:

een prettige manier om kennis te maken. We gaan daar toekomen

bij mensen die wij nog niet kennen en die hebben al een voorsprong.

Je moet ergens een ingang vinden.

Lief, maar ik zit zo vol. - Is het waar?

Ik zit hier al als tweede. - Bewaar eentje voor later.

Dank je wel.

Ik neem geen koekjes van mensen die ik niet ken en zeker niet

van mensen die hier spoorloos zijn geweest,

dus heel cute, sweet, maar het is niet het moment voor de party favours.

De heks deelde ook de appel uit aan Doornroosje, hè?

Dat vind ik al direct verdacht.

We zijn verenigd en dan ben ik benieuwd waarom die zo laat zijn.

Mensen die te laat komen in het leger, dat zou hun beste dag niet zijn.

Terug naar buiten, geen ontbijt, zeggen we dan.

Te laat is te laat, de mess is dicht. De deur is toe.

Maar goed, ik weet wel dat die vijf mensen het niet makkelijk gaan krijgen.

Ik denk, als er al een groepje gevormd is half,

en je komt er als buitenbeentjes bij...

Ik denk dat we de groep nog rare bochten gaan zien maken

ten opzichte van die vijf.

Dag allemaal. - Hallo.

Blij te zien dat de groep eindelijk compleet is.

Helaas is er iemand op een gruwelijke wijze vannacht vermoord door...

de verraders. Matthias is er niet meer.

Hij had ook geen schild. Had hij wel een schild gehad,

had hij hier nu nog gezeten.

Vandaag deel ik opnieuw schilden uit, want we gaan op missie.

En voor die missie zou ik willen dat jullie zich opdelen in drie groepen.

Een groepje van drie, mensen die een heel goed inzicht hebben,

een goede algemene kennis hebben, goede speurneuzen zijn.

En twee groepen van acht.

Ik maak het meteen makkelijk voor jullie.

Zoek het zelf uit. Ik zie jullie straks in die drie groepen aan de missie. Tot zo.

Zijn er die zich geroepen voelen? - Wie heeft er goede algemene kennis?

Ik wil het direct doen. - Voilà.

Jij. - Oké.

Ja... - Als niemand anders...

Ja, Toni. - Toni.

Ik zag meteen in de ogen van Toni en Jens een fonkel verschijnen.

Ik dacht: not on my watch. Ik wil daarbij zijn.

Ik wil weten wat de twee bondgenoten

die allicht het meest met het spel bezig zijn op een tactische, geslepen manier,

ik wou uiteraard weten hoe zij over de anderen denken

en hoe zij over mij denken.

Ik heb echt het gevoel... Ik word megahard verdacht.

Door wie?

Door Jens.

De persoon die ik verdenk momenteel is Jens.

Die was echt aan de tafel door mijn ziel aan het staren, dat ik denk van...

Ik ben maar een simpele bondgenoot, dus ik weet niet waarop dit gebaseerd is,

maar ik denk dat hij mij in het vizier heeft.

Charlotte, sorry, maar die zit de hele tijd superhard te staren.

Ik denk dat die mij keiverdacht vindt.

Ik denk dat ik gisteren heb opgevangen

dat Jens jou in zijn enveloppe heeft gestoken.

Ik heb het gevoel dat hij mij verdacht maakt bij bondgenoten

om zichzelf te kunnen redden of zo.

Maar ik vertrouw iets niet langs zijn kant.

Jens doet een beetje raar, vind ik.

Jij verdenkt Jens? - Verdenken is een groot woord.

Alles wat hij doet... Dat zijn allemaal zulke rare zetten

die voor mij niet kloppen. En zo overdreven en zo... Ja.

Die zijn open transparantie is bijna te mooi om waar te zijn of zo als bondgenoot.

Ik moet zeggen, Jens heeft de verraderskaart gekozen.

De verraderskaart? - Bij Staf.

Hij heeft dat openlijk gezegd tegen ons.

Ik heb schrik dat hij iedereen gaat vermoorden van onze auto

omdat wij dat weten. Hij is met Matthias begonnen.

Zo. Fuck. - Dat moet even rondgaan.

Er zitten hier echt veel strategen. Op dag 1 zat ik in de auto

met Jens, Matthias, Charlotte en Anastasya.

En Jens heeft toen ook doorgegeven dat hij bij Staf gezegd had:

Ik wil graag verrader zijn. Hij heeft dat openlijk met ons gedeeld.

En nu kan ik niet loskomen van het idee

dat Jens wist dat Matthias een strategische speler was

en daarom Matthias heeft vermoord.

Je moet even nadenken over de nieuwe shift nu,

het is wel een ander spel. Allee, het is wel...

moeilijker, vind ik nu. - Ja, ja.

Roger is voor mij potentieel levensgevaarlijk.

Dan heb je geen andere keuze. Het is do or die, jij of ik.

Als er vijf nieuwe bijkomen, kan je minstens die denkfout voeden

dat daar een verrader bij moet zitten. Dan kan je wel het rijtje afgaan

om bij de verbanningen de nieuwe leden van de gang

te gaan eruit spelen.

Je moet oppassen met informatie delen, maar bij Roger, ik ken hem vrij goed.

Ik vraag aan hem: Hebben jullie een ronde tafel met vijf gehad?

Een vraag waar ik het antwoord al op wist via Leen,

en hij zegt: Ja, dat ga ik niet zeggen. Hè?

Goh ja... Ja...

Maar een gezonde dosis wantrouwen snap ik in hun positie nu nog wel.

Ja, oké, misschien wel. Maar toch.

Ik zag Roger af en toe konkelfoezen, lachen, naar mij wijzen,

terwijl hij met andere mensen aan het praten was.

Dat kan ik echt niet gebruiken. Dus moest ik een plan bedenken

om op een geloofwaardige manier Roger naar een verbanning te leiden

en proberen om daar voldoende bondgenoten mee op de kar te trekken.

Alleen weet ik niet of dat gaat lukken.

En vooral hopen dat hij geen verrader is.

Maar jongen...

Fuck. - Komaan, patron. what the fuck?

Die zijn met onze kloten aan het rammelen. - Wat gebeurt daar in die tent?

Wat is dit? - Met onze voeten aan het rammelen.

Spelen jullie met onze kloten? Dan mag je dat gewoon zeggen.

Als je moet sterven, ga je sterven.

Roger? Die is wel... Soit, ik vind dat een speciale. Ik ken hem goed, hoor.

Hij zei het. - Een speciale.

Hij was heel blij dat jij hier was. - Ja, ik ook. Ik ook.

Hij zei: Als er een is die ik niet vertrouw, is het Omar. En Omar hetzelfde.

Dat zei hij. - Ik vind dat hij raar doet. Ik weet niet.

Soit, ik ga nog geen uitspraken doen. Ik ga hem wel in het oog houden.

Omar, jongen... - Hij is het spel goed aan het spelen.

Ja.

Dat is voor mij de sterkste kandidaat. - Voor mij ook. Ik snap niet dat die...

Als ik verrader was, zou ik denken... - Wie is de sterkste?

Omar, denk ik. - Ja, ja, tuurlijk.

Omar is megacompetitief.

Als jij een verrader bent, Omar, speel jij het heel goed.

Heel goed? - Jaja, het zal wel zijn.

Merci, dan. - Ik geloof je.

Jij zou wel de capaciteiten hebben, sowieso.

Ja, maar ook de perceptie veel te hard tegen.

Ja, dat is wel mottig, hè? - Daarom dat ik ook zei...

En ik zou je gevaarlijk mondig vinden.

Ik loop wel in de schijnwerpers van de verraders.

Ja, dat denk ik vooral. - Die denken: die gast noteert alles.

Daarom dacht jij dat hij ging vermoord worden.

Dan ga ik sowieso mijn boekje ergens achterlaten.

Ga je je informatie delen?

Als ik vermoord word, ga ik proberen mijn boekje... Ga naar mijn kamer,

ik leg het onder het bed. Pak het boekje.

Ik probeerde af en toe

over een voetbalwedstrijd van drie jaar geleden in dat boekje te schrijven,

om te doen alsof ik dingen aan het noteren was.

Ik wou wel dat zij de indruk zouden krijgen

dat ik mij als bondgenoot in dit spel beweeg.

Ik vind dat je zulke momenten moet grijpen.

Wat heb jij gedaan? - Ik heb eerst gezegd bij Staf:

Kijk, ik weet eigenlijk... Ik zou ze alle twee wel kunnen doen, denk ik.

Hij zei: Je moet kiezen.

En dan heb ik gezegd: Geef mij rood, dat lijkt het meest op roze. Voilà.

Dat is raar, maar oké... - Een diplomatisch antwoord.

Chloé vind ik een dubbele.

Ik ken haar ook niet goed, dus ik kan dat niet inschatten.

Dat zou, denk ik, een goede verrader zijn, maar...

Ik haat het om niks te weten.

Zit er een in die vijf? Zit er een in de missing five?

Wie zal het zeggen? Alles kan blijkbaar, dus...

Ik... We zullen zien.

Ik heb ook rood gekozen, trouwens. - Ik ook.

Ik heb ook rood gekozen. - Ja?

We zitten met allemaal roden. Jij ook? - Nee.

Jij hebt groen gekozen? - Dat geloof ik niet.

Ik vond het lastig... - Ik geloof je niet.

Niet? - Het is nochtans zo.

Nee. - Jullie kennen elkaar natuurlijk.

Hij gaat wel nog opduiken, die enveloppe. - Dat denk ik ook.

Daarom vind ik het niet nuttig om daarover te liegen.

Het is heel dwaas om daarover te liegen.

Ik vind dat hij zo gestrest is. - Jens?

Ja, zo...

Ik moet eerlijk zeggen, ik heb die aan de tafel

al zo vaak door mensen hun ziel zien staren.

Niet normaal. - Dat ik echt dacht van: wow.

Dit vind ik heftig. - En wat bedoel je, door hun...

Ja, gewoon echt zo met een zeer gefixeerde blik.

Hij is er hard mee bezig.

Je voelt sterk dat ze denken dat Jens een verrader is.

Ze zijn zo verkeerd, dat is...

Het is wel raar als je erbij zit en je voelt dat ze verkeerd zijn.

Ja, natuurlijk ga je mee in het verhaal.

Tot nu toe, we verdelen ons goed, in elk kampje zat een verrader.

Dus dat kan niet beter zijn.

Oh my god, mannen.

Ik had direct het gevoel dat het iets met explosies, bommen of schieten zou zijn.

Dus ik zat wel al direct in die army vibe.

Welkom bij het slagveld. Of wat mogelijks een slagveld zou kunnen worden.

Hier achter mij zie je een veld met allemaal bommen.

Zo dadelijk stuur ik om beurten twee van jullie het veld in.

Je moet bommen ontmantelen.

Ik heb heel mijn leven in het leger gezeten,

dan ben ik overgegaan naar stand-upcomedian,

want ik had het gehad met explosieven en bommen ontmantelen.

De eerste zending hier is: bommen ontmantelen.

Ik denk: dit meen je niet, hè.

Daar wou ik net van weggaan, hè.

Dus eerst even teleurstelling, maar dan denk ik: wacht even,

ik heb hier een aanzienlijk voordeel.

Ik doe niet anders. Wij noemen dat dinsdagochtend, een bom ontmantelen.

Ik denk: dat wordt kat in 't bakkie.

Bij elke bom hoort er een schild.

Hoe meer bommen je kan ontmantelen, hoe meer schilden je kan verdienen.

Het team dat de meeste bommen kan ontmantelen,

wint de schilden en mag ze houden.

De speurneuzen kunnen ook een schild winnen

als zij de helft of meer van de bommen kunnen laten ontmantelen.

Hoe ontmantel je een bom?

Bij elk bom hoort er een serienummer.

Dat serienummer komt overeen met een stelling over een van jullie.

Je ziet het serienummer, je neemt contact met de speurneuzen in de tent.

Zij vertellen een stelling.

Denk je dat de stelling juist is, knip je de groene kabel over.

Denk je dat de stelling fout is, knip je de rode kabel over.

Heb je het juist, ontploft er geen bom, heb je dus de bom ontmanteld

en kan je een schild behouden. Heb je het fout, verlies je een schild.

Ik mag jullie vragen om nu naar de legertent te gaan.

Succes, hè, boys. - Mannen, succes.

Dat gaat bloedwarm zijn. M'n vest uit. - Ja, ik ook.

Ik vind Jens en Toni echt slimme kerels, allebei.

Ze denken goed na, ze denken tactisch. Ze zijn strategisch geslepen.

Dus levensgevaarlijke bondgenoten.

Vertrouwen ze mij? Ik denk ongetwijfeld nog niet volledig.

Oké, en nu? - De walkie ligt hier.

Er zal iets verschijnen op dat bord.

Ik heb niet het gevoel dat er daar een verrader met mij in die tent staat.

Was op zich niet zo belangrijk,

want verrader of niet, in de missies gaat iedereen keihard voor een schild.

Denk eraan dat jullie maar 90 seconden hebben per bom.

Dus duurt dat langer, dan ontploft ze sowieso.

We gaan tossen. Ik heb een munt met een paarse kant

en een oranje kant. Daar gaan we.

Oranje mag beginnen.

Goed, dan kunnen wij even kijken.

All right, drie, twee, een, go. - Komaan.

Oké. Goed.

Drie, twee, een.

Wij hebben SN-10-5-H-426.

Herhaal dat eens. - SN-10-5-H-426.

Rustig nog eens herhalen.

SN-10...

Ik heb hem. - Oké, wacht, rustig.

426.

Nee, sorry. Ik ben te snel.

Ik vertrouw op dat moment Omar niet 100 procent

en ik vertrouw Jens des te meer.

Ja, ik heb hem. 462, 462, klopt dat? - Eindigen we op 462?

Ja. - Dat is Chloé.

De stelling is: Chloé bracht de nacht ongewild door op een kerkhof.

Doe maar ja. Ik ben er bijna zeker van.

Ja... - Zie je mij al op een kerkhof liggen?

Is het goed?

Maar jongen...

Het was niet juist.

Ik heb een gokje gedaan en ik denk: all right, het is echt goed uitgedraaid.

Want wij verraders willen niet dat er iemand een schild heeft.

Wij hebben het serienummer S van Stijn, N van Nestor...

321...

J van Jan, 824.

Dat is die toch? - Dat moet.

321-824. - Ja, dat is die.

'De bibliotheek van Sint-Truiden draagt de naam Toni Coppers.'

Is dat waar? - Ja.

Dat klopt, dus groen.

Leen wist eigenlijk gelijk van: oké, dat is waar.

En op dat moment heb ik ook gewoon gelijk geknipt.

Geen ontploffing, de bom is ontmanteld. Eén schild verdiend voor Team Paars.

Fantastisch. Dat doet goed.

Dat geeft ook een vertrouwen in het team, je voelt dat iedereen blij was

en ja, dat is leuk.

Oké, hier komt het nummer.

In chaotische omstandigheden waar ik een moeilijk nummer moet inlezen

in de radio weet ik: langzaam inspreken.

2 Lima.

Letter per letter, de klok in de gaten houden, en je niet laten opjagen.

Hier, hier.

De stelling is: Els heeft een bot van een overleden persoon in haar lijf.

We doen waar.

En op zo'n moment, als de tijd wegklikt...

Je kunt niet anders. Klik, jong. We gokken. Het is waar.

Geen ontploffing, dus ook Team Oranje heeft een bom ontmanteld.

Dat klopt. Ze hebben me geopereerd en ik heb een bot van iemand anders in mijn nek.

Ja, dat is zo een bot van de botbank.

All right. S...

N... - Ik zie het niet.

4, 5, 6... - 456..

P, 1, 5, 2.

SN-456-E-152.

Nee, na de 56 P. P van... penis.

P van penis. - Zeg dat nog eens.

Het is niet evident, de communicatie met de walkietalkies.

Het komt niet goed door, het is moeilijk om de code te vinden.

Komaan, patron. What the fuck. - SN...

Allee komaan, zeg het gewoon. - Komaan.

De communicatie zit zo slecht. Sorry. Zo moeilijk kan het toch niet zijn?

Zes...

Doe groen, doe groen, doe positief. - P-152.

Ik denk: fuck it, ik ga gewoon op mijn gevoel afgaan.

De bom is ontmanteld.

Dat is helemaal juist.

Ik denk eerlijk gezegd dat het gesaboteerd is.

Omdat ik Omar ook wel een beetje ken. Soms was het niet duidelijk.

Ze gaven geen antwoord of begrepen het niet.

Dat is raar. - Er zit een verrader bij.

Ja. En waarom wil die... omdat wij geen schild hebben dan?

S van Sonja, de N van Nicole.

Marleen, echt geweldig, hè.

Als ik straks ga stikken in een of andere pinda,

wil ik echt dat Marleen voor mij belt naar spoed.

Die vrouw: 7, 3, 8, 8, T, T, Tango.

Die vrouw... geweldig.

Dus SN-887.

Ik vond dat heel vervelend. Ik begon al te denken: is dat nu een truc?

Expres, dat wij zo slecht verstaanbaar zijn in die tent of zo?

Je moest dat 100 keer herhalen.

Zeg dat nu nog eens. SN... - Allee komaan, gasten.

887-T-965. - 30 seconden.

Ja, kom, we gaan proberen.

'Lynn vergiftigde haar partner Mathias per ongeluk.'

Ik denk dat zij dat wel kan. - Ja.

Ja, ik heb vrij snel beslist: het klopt.

Omdat het ergens bij mij is blijven hangen, dat verhaal.

Ja, het is goed. - De bom werd... ontmanteld.

De stelling klopt, de bom werd ontmanteld.

Yes. - Top.

Ik heb die ooit een slecht stuk vis gegeven.

Jij wist dat van die vergiftiging of wat? - Ik dacht dat je daartoe capabel was.

Ik had die een slecht stuk vis gegeven. Per ongeluk, hè.

Oké. En we spreken af dat we niet zeggen aan wie het schild gegeven wordt, hè.

Goed gespeeld, jongens. Echt waar, klasse.

Het staat nu twee schilden tegen twee schilden.

Gelijke stand en het is terug aan Team Paars.

Oké, makkelijk.

Ik denk dat je hier meer geniet als je er als verrader in zit,

dat je minder stress hebt, je denkt niet van: ik moet dat schild hebben,

want als bondgenoot zit je elke dag met stress.

Je kunt vermoord worden, je moet strijden voor dat schild.

Pas op, ik strijd ook voor dat schild, anders ben je verdacht.

F-479.

Ja, ik heb hem. 'Eliyha deed in 2015 mee aan het Junior Songfestival.'

Wat denk jij? - Ik denk ja.

Gewoon knippen.

Ja.

Opnieuw een bom ontmanteld voor Team Paars.

De stelling klopte. Opnieuw een schild voor Team Paars.

De V van Victor.

590.

789-5... - Komaan, jongens, 20 seconden.

What the fuck gebeurt daar in die tent?

Allee, dat was een paar keer keivlot gegaan

en dan andere keren ging dat helemaal niet.

En dan denk ik: hoezo, mannen?

Acht seconden, komaan.

590 staat er gewoon niet bij.

We moesten gokken, sorry. We hebben niets gehoord.

Dat is echt oké. - Kunnen we niets aan doen.

De gok was...

juist.

Dus opnieuw een schild verdiend voor Team Oranje.

Alleen Team Paars moet nu nog spelen.

Als jullie nu juist raden of gokken,

hebben jullie vier schilden die jullie kunnen verdelen.

Komaan, Els.

Ik vond dat megaspannend. Wij wilden echt, echt dat schild winnen als groep.

Z van Zorro,

113.

Stelling, graag.

640-113.

Allee. - Allee jongens, stelling.

Nog twintig seconden.

640-113.

Die zijn met onze voeten aan het rammelen.

Hallo, what the... Wat is dit?

Die zijn met onze voeten aan het rammelen. - Ja, met onze kloten.

Dat kan niet. Dat staat er niet bij.

Nadat we het schild hadden gewonnen, waren mijn ogen veel slechter.

Ik weet ook niet hoe dat te verklaren is, maar ik vond...

Ik vond het niet meer of keek ernaast.

Uiteraard, ik wil dat er zo weinig mogelijk bondgenoten een schild hebben.

Dat staat er echt niet bij.

Ik ga gewoon knippen.

Ja?

Spelen jullie met onze kloten? Dan mag je dat zeggen.

Allee, waarom zegt nu iemand tegen mij:

ben je met mijn kloten aan het rammelen?

Ik denk: dat klopt hier toch niet? We zijn alleen dat nummer aan het doorgeven.

Dus ik heb er wel aan gedacht dat dat sabotage had kunnen zijn.

Ja, ze hebben... juist gegokt.

Er is een schild verdiend.

Ja, soms moesten we gewoon gokken. En ontmanteld, dat was puur geluk.

Ja, het geluk stond aan onze kant vandaag.

Een schild.

Een van ons gaat naar huis. - Dat kan niet anders.

Dat weet je nog niet. - Het zijn maar vier schilden.

Ja, met een schild blijf je nog een dag in leven, maar...

als je moet sterven, ga je sterven.

Kak. Het is gewoon kak.

Nu hebben wij geen schilden, omdat de communicatie in de tent minder was.

En wie zat in de tent? Jens en Omar en Toni.

Ook weer niet toevallig dat Toni er weer bij is.

Beste speurneuzen, jullie hebben een kistje op de tafel staan

met daarin een schild.

Jullie mogen dat onderling verdelen. Kies maar iemand.

Voor we het verdelen, mij maakt het niet uit wie het krijgt.

Ons pact staat, hè. - Ja, ja.

In de veronderstelling dat er geen verrader tussen zit,

ben je wel wat ingedekt.

Want dan gaan de verraders wellicht niet op je schieten,

omdat ze niet zeker zijn of je dat schild hebt of niet.

Oké, wie wil het? - Hou het bij.

Steek het ergens dat het niet kan rinkelen.

Ik heb heel snel ermee ingestemd dat Jens het zou bij zich dragen

en dat wij alle drie niet zouden zeggen wie het schild had,

maar ook alle drie weer eens een nacht beschermd zouden zijn.

Team Paars, voor jullie heb ik ook goed nieuws. Vier schilden.

Maar diegene die ik het schild nu overhandig,

is degene die het houdt.

Vier mensen mogen hier komen en die krijgen het schild.

Gaat de rest dat zien? - Zij gaan dat zien?

Zij staan dichtbij. Ik veronderstel dat zij kunnen kijken.

Het andere team mag wel zien wie die schilden neemt.

Dat is natuurlijk negatief, want als bondgenoot wil je voor de rest van je team

dat die ook safe staan.

Oortjes open, heel goed luisteren.

Ik ga gewoon pokerface, niets laten aflezen, en ik denk:

easy peasy lemon squeezy, wie gaan we vermoorden?

Zullen wij vanavond niet op elkaar stemmen?

Ze gaan nu wel een pact vormen, ze gaan nu wel beslissen:

we gaan niet stemmen op elkaar. Ik vind dat je op iemand moet stemmen

van wie je echt denkt: dat kan een verrader zijn.

Er is geen groep oranje en paars.

Er is een groep bondgenoten en verraders.

Staf, wij zijn eruit. Mogen wij je munt even lenen?

Jullie mogen mijn munt lenen.

We komen er anders niet uit en wij zijn goeie vrienden.

Wat ik heel fijn vond, was dat we kop of munt gingen doen.

We hebben de groep verdeeld in Team Oranje, Team Paars.

Waar de munt op landde, die vier mochten het schild in handen krijgen.

Zoals wij... Oranje, paars, oranje, paars, oranje, paars, oranje, paars.

We tossen hem op de grond gewoon? - En wat naar boven ligt...

De kleur die naar boven ligt, is...

Het was in mijn voordeel. Dus ik was blij.

Francisco. Proficiat. - Dank je.

Jij gaat goed slapen, denk ik.

Ik wou het schild wel echt heel graag.

Zeker omdat ik denk dat Jens de verrader is

en ik heb het gevoel dat hij mij echt op de hielen zit.

Ik wil van mijn nachtrust genieten.

Liever op een andere manier gehad, maar dank je.

Het oranje team zag wie het schild had,

ik vind dat wel een voordeel voor de verraders.

Ik had het veel leuker gevonden moest heel het team safe geweest zijn.

Proficiat aan al wie gewonnen heeft.

De schilden die niet verdiend zijn, hebben we niet meer nodig, toch?

Oh my god.

Ik ben benieuwd hoe vurig het eraan toe zal gaan straks

aan de ronde tafel. Ik zie jullie graag dan. Tot straks.

Wij weten niet wie er het schild heeft van die drie.

En daar kwam Leen mee. Leen is gelijk heel tactisch

en Leen gaat gelijk zoeken: wie zou van die drie het schild hebben?

Ik zeg tegen Leen: Ik ga voelen, hè. Zo simpel is het.

Ik zeg, wie is het, wie van de drie zou het hebben?

Wat? Wie het schild heeft? - Kom hier. Waar moet ik voelen?

Jij bent een kerel. Waarom wil jij dat weten? Waarom wil jij dat weten?

Bij Omar durf ik dat natuurlijk, want Omar is een vriend.

Tuurlijk durf ik zo met een grapje te vragen: Heb jij dat schild of hoe of wat?

Hier, hier. Ja, nu wel, hoor. Het zit erin, hoor.

Niet normaal. - De tweede keer vandaag.

Het zit erin, Omar.

Ik was ongelofelijk content

dat nonkel Roger op zoek ging naar dat schild

in mijn zak, want van mij mocht hij het weten.

Maar omdat Jens erbij stond, is dat het argument

dat ik later aan de ronde tafel kan droppen

om Roger verdacht te maken, want...

welke bondgenoot is nu geïnteresseerd in wie het schild heeft?

Geen enkele, want voor de bondgenoten is het op zich niet zo relevant.

Dus gaf je mij een heel groot geschenk met een lekker flinke strik rond

en een kers op een van die taarten van jou.

Dat is nu wel twee keer vandaag bij hem.

Dank je, Roger. Dat gebruiken we.

Er is iets gebeurd met Roger wat inderdaad wel verdacht was.

Maar iets wat Omar wel kon onthouden. 'Ik ga dat nog rap opschrijven.'

Ik vond dat een beetje rare vibe.

Ik vond dat een rare vibe. Ik dacht: Omar moet dat nu opschrijven.

Hij is advocaat, die kan dat toch wel onthouden. Ook verdacht.

Ik vind het verdacht gedrag dat ik wil delen.

En het is bijzonder verdacht, want er is geen enkele reden om dat gedrag te tonen,

tenzij je verrader bent. Geen enkele. Er waren getuigen bij, ook belangrijk.

Ik was heel blij om die zijn theorieën te horen.

Hij zit ook als enige in de auto met dat boekje.

Van alles, van alles te noteren.

Te noteren wie er in die auto zit en in die auto.

Die man kan het zo goed uitleggen. Amai, ik hang aan die zijn lippen.

Wij hebben ook gehoord dat zij gezegd hebben,

als pact, sommigen hebben wel gewonnen...

Hebben wij dat zeker gehoord? - Ja.

Zij hebben gezegd: We stemmen vanavond niet op elkaar.

Dus oranje is gejost, ah ja.

Ik vind dat bullshit, als ploeg niet op elkaar stemmen.

Het gaat niet over teams. Die missies zijn om schilden te verdienen.

Iedereen wil ze. - En wie het heeft, heeft chance.

Maar daarna moet je op zoek gaan naar de verraders als bondgenoot,

en als verrader moet je strategisch spelen.

Pacten op dat moment zijn alleen maar uit zelfbehoud.

Daar heb ik een fundamenteel probleem mee. Dat werkt bijna altijd

tegen de bondgenoten.

Zo het idee van: ik stem niet voor jou, jij zit in dezelfde auto.

Of: Ik heb geen schild, dus stem ik niet op jou.

Allemaal irrelevant. - De auto's zijn random ingedeeld.

Waarom zou je dat dan doen?

Als Jens blijft zo fanatiek zijn, en die komt met ideeën en wordt niet vermoord,

dan is dat een verrader. Dat kan niet dat je zo openlijk,

fanatiek, en niet wordt vermoord. - Plus verrader wil zijn.

De enige reden dat je super relaxed bent met zo openlijk fanatiek te zijn,

daar... - Ik ben ook keifanatiek.

Ja... - Op een andere manier.

Jij deelt wel. - Jij komt babbelen.

Jij deelt, Omar. - Jens, die...

Jij neemt ons wel half in vertrouwen en dat doet hij niet.

Ja, dat is waar, dat is wel een juiste opmerking.

Allee, here we go.

Vond je het leuk? Ja?

Heb je je geamuseerd? Dat is het belangrijkste.

Top. - Ja, je hebt gewonnen. Het is dat.

Roger Van Damme is een kameraad.

Het nadeel van iemand goed te kennen is dat hij jou ook goed kent

en sneller kan doorgronden. Een levensgevaarlijke bondgenoot voor mij.

Ik weet op wie ik ga stemmen. - Wil je dat ik je volg of niet?

Dat moet jij uitmaken wanneer ik mijn argumenten op tafel gooi.

Dat moet jij beslissen. Je moet mij niet volgen omdat ik het ben.

Wat moet je doen als je wilt dat mensen jou niet zomaar gaan verdenken

en toch mee gaan stemmen op de persoon waar jij op stemt

of die jij verbannen wilt zien worden? Dat is zeggen dat ze je niet moeten volgen.

Ik nodig niemand uit om te volgen. Ik moet wel voor mezelf, vind ik...

weten of de persoon in kwestie het is of niet.

Er zijn zaken gebeurd die je niet zou doen als je geen verrader bent, vind ik.

Omar is zeer, zeer goed in lullen.

Hij heeft natuurlijk Olivier om hem daarin aan te sterken

die hem blindelings vertrouwt en vice versa.

Ik denk dat het een groot risico is om Roger verdacht te maken.

Want dat kan een verrader zijn. Ik hoop dat dat een slimme zet was.

Ik vind die eerste raad echt megaspannend.

Ik ben echt aan het wankelen op mijn benen.

Ik voel dat ik heel weinig lucht heb om te praten.

Ik denk: ga ik wel zelfs iets kunnen zeggen?

Ik ben bloednerveus.

De eerste ronde tafel is sowieso een spannend moment.

Ik ga proberen

om zo veel mogelijk bondgenoten mee op Roger te laten stemmen.

Want Roger verdenkt mij, Roger is dat iets te luid aan het roepen

en we moeten die mond snoeren.

Welkom terug aan de ronde tafel. Een volle, eindelijk.

Ik heb vandaag de gekste stellingen gehoord.

Een kandidaat zou een bot van een overleden persoon in zich dragen.

Een andere kandidaat heeft zijn geliefde proberen te vergiftigen.

De stellingen bleken waar te zijn.

Een stelling die zeker en vast waar is, is dat hier vannacht gemoord werd.

En dat de bondgenoten hier aan deze tafel nu

die moord kunnen wreken.

Bondgenoten, het is heel belangrijk dat er hier nu gesproken wordt.

Het woord is aan jullie.

Voor de debatten op gang worden getrokken wil ik nog een warme oproep doen

om geen...

pacten van wat voor aard dan ook te respecteren.

Voilà, en dat is al een probleem. Want er zijn afspraken gemaakt.

We hebben natuurlijk om niet te vergeten het Paardpact dat nog geldt. Namelijk...

Wij vijven op de koets gingen niet op elkaar stemmen.

Daarnaast heb ik ook een afspraak met het paarse team

dat we niet op elkaar gaan stemmen.

Als je toevallig met mensen op missie was of in een auto zat,

dat zou heel... net zo goed nefast kunnen zijn voor bondgenoten ook.

Dus vertrouw op intuïtie, vertrouw op wat er hier wordt gezegd.

Op wie je verdacht vindt, om wat voor reden dan ook,

maar niet gaan voor pacten.

Want daarmee breng je bondgenoten potentieel ook in gevaar.

Ik vind Jens echt een topper en ik ga heel eerlijk zijn,

ik krijg een heel goed gevoel bij hem.

Mocht hij dit allemaal beleven als verrader,

zou hij echt een topacteur worden,

dus dan zou ik oprecht echt switchen van carrière,

Jens, mocht je een of andere verrader zijn.

Ja, Jens begint gewoon meteen te spreken

en zich natuurlijk meteen te profileren als de opperbondgenoot

die zeer tactisch is en die ons allemaal wil loodsen naar de overwinning.

En dat doet hij zo goed.

Voor bondgenoten is het belang dat de bondgenoten winnen.

Mijn oproep is om niet aan zelfbehoud te denken.

Hoezo durf jij zo veel risico te nemen door te spreken?

Waarom durf jij zo veel?

Een verrader zou dat durven.

Als we luisteren naar Jens en we gaan er niet op vertrouwen

en op intuïtie afgaan, dan zouden we iemand moeten hebben

die een naam op tafel wil gooien die zeker genoeg is.

En ik ben daar nog niet. Ik...

Maar is er iemand die iets op tafel wil gooien wat hij gezien heeft?

Ik wil gerust mijn lijstje delen, ik zit daar niet mee in.

Zal ik dat misschien doen? - Ja, dat vind ik...

Dat vind ik heel interessant.

Ik snap niet waarom je dat niet zou doen. - Dat was mijn ergste nachtmerrie.

Ik ga toch op jou stemmen. - Als ik je betrap op een leugen,

leg ik het hier op tafel.

Ik val hier bijna letterlijk van mijn stoel.

Dan gaan we gewoon full in de aanval.

Ik denk dat de vijf... dat daar toch allicht een verrader tussen zit.

Ik wil gerust mijn lijstje delen. Ik zit daar niet mee in.

Zal ik dat misschien doen? - Ja, dat vind ik...

Vind ik heel interessant.

Charlotte, jij staat op mijn lijstje, om de simpele reden

dat ik jou als een van de weinigen aan tafel al een leugen heb zien doen.

Namelijk, toen we gisteren in de etuis kaartjes moesten steken,

heb je er Lynn ingestoken en er niet transparant over gecommuniceerd met Lynn.

Je hebt ons dat wel achteraf verteld.

O ja, dat was echt super kut.

Gewoon, je wordt daar direct verdacht gemaakt,

ook zo van: Ik heb je al betrapt op leugens.

Al die blikken op je. Ik zat daar aan die ronde tafel en ik dacht:

ik vind dit echt veel te direct.

Amai, als er nu... De laatste persoon van wie ik had gedacht

dat die mijn naam zou opgegeven hebben, dat ben jij.

Ik val bijna letterlijk van mijn stoel. Ik verschiet daar echt van.

Ik heb tegen je gezegd:

Er zijn heel veel mensen, en daarmee bedoelde ik eigenlijk mezelf,

die na dat moment van het diner,

waarop er zo veel gezegd is geweest dat er heel veel meningen al zijn veranderd.

Ik ben daar beginnen stotteren, klunzen,

dat was even mijn ergste nachtmerrie, ik vond dat echt vreselijk.

Ik dacht: laat mij echt allemaal met rust.

Ik wou je dat nog zeggen, ik dacht,

wanneer zou ik zeggen: Lynn, ik heb je toen op dat kaartje gezet.

Maar ik zweer het, ik steek mijn hand daarvoor in het vuur,

ik verdenk jou bijvoorbeeld nu niet meer.

Als ik eerlijk ben, ik heb op dat moment dubbelspel gespeeld.

Jens geeft hier een voorzetje door Charlotte verdacht te maken.

En Jens wil mij en Charlotte tegen elkaar uitspelen

door te zeggen: Lynn, Charlotte heeft gelogen tegen jou, ze heeft jou

in haar etui gestoken als mogelijke verrader.

Ik verschiet daar oprecht van, dat komt echt binnen.

Maar ik denk ook van:

oké, ik moet even een klein tegenaanvalletje doen

naar Charlotte en haar zeggen: Oei, amai, ja, dat verbaast mij wel.

Omdat ik Jens in de waan wil laten dat hij hier goed aan heeft gedaan

en dat ik hem hierdoor nu vertrouw.

We gaan dat zo lang mogelijk doen tot we genoeg verzameld hebben rond Jens

en dan gaan we gewoon full in de aanval.

Wat ik niet begrijp als je bondgenoot bent,

waarom dan niet gaan voor totale transparantie?

Ik snap niet waarom je dat niet zou doen.

Ik had gekozen voor die tactiek van, ik ga transparant zijn,

en ik ga ook transparantie eisen van iedereen.

En dat was ook een waarschuwingsschot dat ik wou lossen van:

als ik je betrap op een leugen, leg ik het hier op tafel.

Ik zal eraan toevoegen wie er in mijn etuitje zat, fair is fair.

Ik had ook... Een van mijn eerste ideeën was Francisco.

Oei. - Ja.

Om de reden dat ik jou, voor zover ik je ken,

ken als een heel open, superlieve, altijd sprankelende gast

en ik heb vandaag...

We hebben nog niet veel contact gehad,

maar ik vind ook dat jij heel erg naar binnen gekeerd bent.

Ja, dat valt mij gewoon wel echt op. Gisteren en vandaag ook.

Ik had door dat je heel vaak naar mij was aan het kijken.

Daardoor was ik meer zelfbewust van wat ik aan het doen was.

Het is gewoon... Ik heb ervoor gekozen

om nog niet echt in de picture te springen, zeg maar,

gewoon even teruggetrokken te zijn, goed te observeren en te luisteren.

Dat is het enige dat ik daarover kan zeggen.

En wat mij betreft, ik vind dit, zal ik er meteen aan toevoegen,

een heel authentieke reactie.

Ja, dat is waar. - Ja.

Francisco, dat was wat mij betreft meteen afgehandeld.

Die kijkt mij in de ogen, rustig, en hij zegt exact wat hij voelde.

Ik heb me naar de tafel gedraaid en gevraagd:

mij lijkt dit een authentieke reactie.

Wat denken jullie? Klaar.

En bij Charlotte was dat niet.

En jij vindt mijn reactie dan niet authentiek?

Je gaat ernaast. Mijn punt was helemaal niet

waarom je wel of niet had...

Mijn punt was, ik vond dat jij heel raar hebt gereageerd.

Ja, goed, hè. Doe maar, doe maar, bondgenoten.

Schiet elkaar maar af, ça va.

Maar ik heb gewoon schrik en wil zo lang mogelijk in het spel spelen.

Ik wil ook gewoon de verraders vinden zonder dat mijn kop hangt.

Charlotte probeert zich te verdedigen

en Jens vindt haar uitleg dan warrig en niet authentiek genoeg,

maar ik denk: nee, dat is Charlotte, zo is die.

Twee zaken doe ik niet.

Dat is afgaan op buikgevoel om te stemmen. Dat vind ik potentieel heel bedrieglijk.

Twee: ik ga niet af op acteur, actrice, advocaat, comedian.

Ik denk dat de vijf nieuwkomers

die ik alle kansen wil geven, oprecht, het zou maar erg zijn,

ik denk dat daar toch... allicht een verrader tussen zit.

Dan is het voor mij ook statistisch interessant

om op een van de vijf te stemmen.

Ik heb daarstraks ook al uitgelegd dat appreciatie voor mij geen rol speelt.

De persoon aan deze tafel die ik al het beste ken of het meest apprecieer,

dat ben jij, Roger. Maar ik ga toch op jou stemmen.

Wat voor mij het meest overtuigend is om die stem uit te brengen,

dat is dat wanneer de missie daarstraks eindigde,

wandel ik naar de wagen en jij komt op mij afgestormd

en het eerste wat jij doet, is voelen aan de zakken van mijn broek

of er geen schild in zit.

Ik zeg: Dat is verdacht gedrag, dat is heel verraderlijk.

En dan ga je ook nog eens naar mijn achterzakje.

Dat Omar dat verdacht vond, vond ik eigenlijk heel vergezocht.

Als het Omar niet was geweest,

had ik never en nooit aan iemand zijn zakken gevoeld. Dat had ik nooit gedaan.

Waarom zou jij willen weten wie een schild heeft?

Ik heb naar Leen gekeken, ik zou willen weten wie van de drie...

Omdat wij... ja...

We zeiden: Wie gaat dat schild hebben? - Waarom?

Omdat wij al wisten dat jullie een complot gingen maken

en dat jullie het niet gingen zeggen, daar hebben we het met Olivier over gehad.

Dat is geen complot. Iedereen zou dat in onze plaats hebben gedaan.

Ik weet inderdaad... Ik wil dat even verifiëren, je kwam naar mij en zei:

Even uitzoeken wie het schild heeft. - Maar waarom? Waarom?

Eigenlijk was het gewoon zever in pakskes.

Roger is een keibrave gast. En dat voelen aan die zakken,

ik heb er meer van gemaakt dan het was, het stelde niet veel voor.

En dan zag ik wel dat een aantal bondgenoten

flink mee aan het ja knikken waren.

Ik dacht bij mezelf: zwanzen jullie nu?

Misschien is het wat de start van het spel. Ik moet...

er nog best wel in komen. Vind je dat geen fatsoenlijk antwoord van mij,

dan moet je dat daarbij laten en dan sluit ik hier ook af,

omdat ik dat zelf persoonlijk een redelijk kinderlijk argument vind

dat ik speciaal dat zou doen.

We gaan zo stemmen,

maar ik wil nog vragen aan de mensen die niks gezegd hebben:

hebben jullie nog iets te vertellen?

Ja, ik wil nog iets zeggen.

Ik heb mij... Ik kan mij ook maar alleen baseren op de vijf,

toen wij hier zaten.

En ik wou echt vooral eerst luisteren en kijken om te zien wat en hoe.

En ik kan alleen maar iets toevoegen,

Roger, I love you, maar ik kan alleen toevoegen:

toen we de blinddoek afdeden, leek jij wat zenuwachtiger.

Roger was anders.

Die ogen, jongen.

Maar je ziet toch niks. - Die ogen...

En Roger zei: Je hebt wel verdachte ogen of zoiets.

En dan denk ik: nee, Roger, blabla maar verder,

ik zal wel naar jou kijken.

Rare dag. Kijk.

Het is een gevoel dat ik had

toen jij daar stond en je keek zo naar mij en we lachten zo naar elkaar.

Ik zat al met een raar gevoel bij Roger

en ik dacht: ik hou dat voor mij, we hebben een afspraak.

En dan beginnen ze toch dingen op te werpen over Roger

dat ik denk: zie... mijn gevoel is niet slecht.

Ik weet niet, er is ergens iets, en ik werp dat nu op,

omdat... Er is toch ergens een gevoel bij jou.

En ik wil dat niet negeren.

Leen liet me vallen, wat ik niet had verwacht van haar, totaal niet.

Ik kan jullie duidelijk zeggen dat ik geen verrader ben.

Het is daarom dat ik het nu zeg. Ik wil nu meer van je horen van...

Overtuig mij, want er is...

Ik word gevoed doordat ik gisteren dat sprankeltje in je ogen zag.

Het is fantastisch hoe Leen zich verdacht maakt

door Omar zijn aanzet binnen te koppen.

Dat is nog een bondgenoot die zich moeit

en die echt alle verdenking van Omar overneemt.

Dus dat is fantastisch, het had niet beter kunnen zijn.

Dan gaan we nu stemmen.

Jullie mogen de stift nemen en op het leitje dat voor jullie ligt

de naam schrijven van de persoon die jij het meest verdenkt

als verrader.

Eens iedereen de naam heeft opgeschreven, gaan we de stemmen tellen.

Iedereen klaar?

We beginnen bij...

Jens.

Ik ben even in dubio geweest. Roger, je hebt een rare move gemaakt,

maar om een of andere reden vind ik je reacties wel heel authentiek.

Dus ik ben bij mijn eerste idee gebleven. Charlotte zou ik willen verbannen.

Charlotte, het is aan jou.

Ik heb niet echt een idee, maar...

Ja, sorry, Roger. - Geen probleem.

Een stem tegen Roger.

Marleen, naar wie gaat jouw stem? - Ik... tast in het duister

en ik ga een beetje mee met de hoop nu.

Tweede stem tegen Roger. Francisco.

Ik heb besloten om niet mee met de hoop te gaan

en gewoon mijn gevoel te volgen.

De persoon die ik verban, is Yannick.

Sorry, met heel veel hartjes. Het is gewoon een gevoel.

Dat ga ik even volgen.

Eliyha.

Ik heb eigenlijk iemand opgeschreven, totaal random.

Maar Francesco, ik heb jouw naam opgeschreven. Ik weet het echt nog niet.

Oh my god, deze had ik niet zien aankomen.

Toni, wie krijgt jouw stem?

Dat is zo subjectief als de pest, hè.

Dus ik ga me er heel snel vanaf maken,

want als het niet zo is, schaam ik mij ongelofelijk diep.

Maar ik vond jouw uitleg over zijn zakken...

Ik kan dat niet volgen.

Ik zou dat nooit doen, dus ik heb op jou gestemd.

Derde stem tegen Roger.

Chloé. - Ik heb eigenlijk Jens gevolgd,

omdat ik vond dat je een heel sterke uitleg had.

Dus Charlotte, ik ken jou totaal nog niet. Maar ik ben wel voor Charlotte gegaan.

Tweede stem tegen Charlotte.

Yannick. - Ik tast nog volledig in het duister

wie de mogelijke verraders zijn.

Ik vond het goede argumenten die de meester naast mij uitgelegd heeft.

Ik vond Roger zijn weerwoord ook een heel goede uitleg,

maar op zijn minst bewijst het, Roger, dat je klunzig bent,

zonder beledigend te willen zijn.

Ik vind het heel klunzig dat je gaat voelen waar dat schild is,

dat je nerveus wordt als je...

Je moet je authentiek gedragen en hoe het moet zijn.

Als ik me vergis en je bent een bondgenoot,

dan ben je een klunzige bondgenoot. En in mijn ervaring

kan klunzigheid je het leven kosten, in mijn vorige job.

Dat kan hier ook zo zijn. Dus, Roger, sorry jong, maar...

ik denk dat jij een verrader bent.

Nog een stem tegen Roger. Omar?

Het is uiteraard niet persoonlijk, Roger, dat weet je.

We kennen elkaar al langer.

Maar ik heb bij niemand anders meer aanknopingspunten gevonden

om een stem uit te brengen. En ik vind wat Leen zegt

ook relevant, want wij waren daar niet bij.

Dat is voor mij dan nog eens een extra zetje

als ik dat al nodig had, om op jou te stemmen.

Maar ik heb er twee hartjes bij geplaatst.

Die zijn wel gemeend. - I love you.

Vijf stemmen tegen Roger.

Lynn? - Leen heeft mij een zetje gegeven

omdat ik Leen wel vertrouw, dus heb ik ook op jou gestemd. Sorry.

Het wordt warm voor Roger.

Olivier? - Charlotte, ik heb voor jou gekozen.

Drie stemmen voor Charlotte. Clémentine.

Sorry, Charlotte, maar bij de eerste zin

dat Jens zei over wat je mogelijks hebt uitgespookt,

je pakte direct je glas water vast en ik vind dat een zenuwtrek.

En ik ga daarop verder. Mijn excuses. Dus... dan ga ik voor jou. Sorry.

Nog een stem tegen Charlotte.

Roger? - Ik heb gekozen

voor iemand dat je totaal niet zult verwachten.

Maar ik heb gekozen voor Francisco.

Dank je wel.

Leen, naar wie gaat jouw stem, Leen?

Totaal niet op de persoon

van wie ik had verwacht dat ik de stem ging uitbrengen.

Roger, het is echt op basis dat ik dacht: er zijn meer mensen die aanknopen.

Sorry, Roger.

Als je het niet bent, hè, maat... - I still love you.

Je stemt gaat naar... - Ja, Roger. Sorry.

Het Paardenpact was gebroken, ja.

Er werd gezegd: we gaan niet op elkaar stemmen.

Aan een tafel verandert er veel.

Anastasya? - Ik wil supergraag eten in Het Gebaar.

Ik ben er nog nooit geweest en hoop dat je niet in mijn champagne spuugt.

Maar ik vertrouw op mama en papa.

Ik vertrouw op Omar zijn sterke ratio en ik weet dat Leen...

Ik heb veel vertrouwen in Leen.

Ze heeft een heel sterke vrouwelijke, bijna moederlijke intuïtie.

Het is geen harde ja. - Je stem gaat naar...

Roger, sorry.

Francesco?

Roger.

Ik zie je ook graag.

Verrader of niet, ik heb toch op je gestemd.

Gerben, naar wie gaat jouw stem?

Doordat er zo veel andere mensen jouw richting uitkijken,

dikke dikke sorry, ik vind je een geweldige kerel,

met hartje, sorry, Roger.

Nummer tien tegen Roger. Els?

Wie krijgt jouw stem? - Tot op het moment

dat ik de eerste letter schreef, wist ik het echt niet.

En dan kun je inderdaad alleen maar afgaan op...

intuïtie en wat je gehoord hebt hier

en voelen: klopt dat of niet?

En... ik zeg dat met heel veel tranen in mijn ogen,

want ik vind dat echt heel erg,

maar terzelfdertijd, sweetie...

Elsje toch. - Ik vind dat echt heel erg.

Sorry.

Els is de enige van onze groep die meeging op Roger.

Ik vind dat evident dat een verrader zou meegaan.

Zij zou dat heel goed kunnen spelen, Els.

Dat kan niet anders dan dat er een verrader in onze groep zit.

Ik had daar echt wel tranen. Ik had tranen voor Roger omdat...

Het is zo'n fijne mens.

Klein filouke noem ik hem ook.

Amelie?

Ik wou eerst Jens volgen omdat ik Jens meer vertrouw dan dat ik Omar vertrouw.

Maar het is eigenlijk met waar Leen mee afkwam,

ook omdat... Jullie vijf komen hier toe, wij kennen jullie veel minder.

Dus ik vertrouw wel op jou, dat je dat een beetje vreemd vond

nadat er hier verraders zijn aangeduid of niet of wel.

Ik denk wel dat er sowieso één iemand onder jullie verrader is.

Het leek mij dan ook veel logischer om nu mee te gaan,

want de kansen zijn dan al groter. Ik heb ook op Roger gestemd.

Nog een stem tegen Roger.

Jij mag zo meteen naar de stip gaan

en vertellen wie je bent.

Roger? - Ik zal het spannend maken.

Ik had mijn pannenkoekpan bij om pannenkoeken te maken voor jullie.

Ik ben altijd eerlijk geweest van de eerste tot de laatste minuut.

En de broekslag, hij was uit vriendschap. Maar ik ben een bondgenoot, geen verrader.

Ik wist het, hè. Fuck.

Dank je wel, Roger. - Tot ziens, allemaal.

En tot in Het Gebaar.

Ah, kak. - Ah, kak.

Roger verbannen.

Sorry. Echt waar. Sorry, sorry, sorry. Maar ja...

Ik hoop dat je beter taartjes maakt dan dat je bondgenoot kunt zijn,

want het was niet goed, vriend.

Ik ben erg geschrokken toen Leen de duw gaf om Roger buiten te doen.

En dat maakt voor mij Leen en Els heel gevaarlijke personen.

Want zij hebben het pact doorbroken.

Terwijl Omar natuurlijk zal balen dat hij mij er heeft uit gestemd,

dat weet ik, dat vindt hij verschrikkelijk,

het was vooral Leen die de doorslag gaf.

Leen wist het. Ik had Leen duidelijk gezegd: Leen, ik ben geen verrader.

Wel, zoiets wat hij deed, zo aan Omar zijn zakken gaan tasten en zo, hè,

dat zou mij ook kunnen overkomen. - Dat vind ik onschuldig,

maar hij speelde het anders. - Ik kan mij niet van de indruk ontdoen

dat een verrader zeker wel zou weten dat je niet zulke stunts moet doen.

Dat kan niet dat een verrader daar zo onbezonnen mee bezig zou zijn.

Maar ik ben niet zo zot van pannenkoeken. Sorry, Roger. Ik ben er oké mee.

Liever hartig. Als het hartige pannenkoeken zouden geweest zijn,

heb ik wel spijt.

Beste mensen, ik stel voor dat jullie straks verder discussiëren.

Eén ding staat vast:

Dat is dat er vannacht gemoord wordt.

Ik wens jullie een heel fijne avond.

Verdomme, vent.

Zou jij niet wat minder nadenken? Zou dat geen beter idee zijn?

Tuurlijk was Roger het niet. Dat is een klungel. Die duiden ze nooit aan.

Never. Denk even twee minuten na, broer.

Welke twee mensen zijn heel de tijd samen?

Charlotte en Francisco. Daar is... Nee, luister.

Francisco, dat is mijn nummer 1 al van de eerste avond dat wij hier zijn.

Honderd procent. Charlotte en Francisco zijn continu bij elkaar

en daar zie ik dat Francisco wel volledig zichzelf kan zijn.

En bij de rest? Hij heeft geen persoonlijkheid meer.

Hij volgt alles wat iedereen zegt.

Ik verschoot zo hard, want ik zei het zelf niet.

Ik dacht dat ik de enige was die de hele tijd Francisco verdacht.

Ineens zegt die: Ja, Francisco. Mijn droom kwam uit.

Francisco, 100 procent, weet ik 100 procent zeker.

Maar dan weet ik... Morgen gaan we mensen zoeken...

Ik hoop dat er een morgen is.

Ik durfde niet alleen, dan ben ik toch dood morgen.

Nu ben ik niet meer alleen. Ik weet exact wat ik morgen ga doen.

Francisco gaat dood. Sorry.

Charlotte, ben jij weg weg of wil jij...

Charlotje.

Ça va? - Ik ga even naar het toilet.

Vreselijk. Vreselijk. Roger is nu weg. Nu is weer alle aandacht op mij,

ben ik hier een hoofdverdachte. Ik wou daar gewoon even niet zijn.

Die is even in paniek. - We moeten ze even laten.

Maar ik... Ik snap het wel. - Ja. Maar... kak, jong.

Out of the blue, out of the blue.

Exact. Ik verdenk die echt totaal niet. - Ik ook niet.

Snapte jij de standpunten die zij hadden aangehaald over haar?

Kon jij je daarin vinden? - Nee, ik heb geen enkel...

Ik ook niet. - Ik heb geen enkele aanwijzing gezien.

Ik heb even Francisco aangestipt, ik heb dat ook meteen gezegd.

Hij gaf naar mijn gevoel een mega-authentiek antwoord,

want ik weet ook dat jij doorhad dat ik naar jou aan het loeren was.

Dus je hebt daar naar mijn gevoel superhelder op gereageerd.

En bij Charlotte heb ik dat op dit moment niet. Daar is ze net.

Wil jij nog... Je hebt de kans niet gekregen, wil jij nog een weerwoord doen?

Ik vind dat gewoon moeilijk, ik kan mij niet zo goed uiten soms.

Of ik ben niet zo... - Ga even zitten.

Ik ben niet zo mondig als jij bent.

Je wordt dan direct geprofileerd als: je bent een goede speler.

Ik vind dat zelf ook, dus ik ben ook heel hard waakzaam naar alles wat jij zegt.

En het moment dat jij mijn naam zei, dacht ik: fuck.

Dat is hier gedaan voor mij. En ik trek mij dat dan aan.

Dus dat gewoon.

Als mens snap ik dat natuurlijk, uiteraard, die emoties.

Maar het vertelt natuurlijk niets.

Als zij op wat voor manier dan ook, met tranen of zonder,

dat speelt voor mij niet veel een rol, ik had gewoon

één concreet iets nodig om dat gewoon te weerleggen.

Je snapt mijn reactie ook, hè.

Wij... - Ik snap iedereen zijn reactie,

ik ben gewoon echt een debiel. - Ik was er gewoon van verschoten.

Want allee, je had mij dat toch... Allee, Charlotte. We hadden toch...

Nee, ik was er gewoon niet aan aan het denken.

Ik heb iemand lukraak in dat etuitje gestopt.

Ik weet toch echt totaal niet waarom ik jou erin heb gestopt.

Allee ja...

Geloof je die reactie of niet? - Dat weet ik nog niet.

Daar ben ik nog niet uit.

Ik geloof wel... - Dat ze triestig is, ja.

Als je emoties je te veel worden... - Dat snap ik zeker.

Maar dat kan zeker nu ongelofelijk in haar voordeel werken.

Charlotte kan dat niet verbergen.

Dat is frustrerend dat mensen daardoor haar nog eens gaan verdenken

omdat die gewoon oprecht haar emoties niet kan inhouden.

Dat vind ik heel frustrerend of zo.

Je moet de positie van Leen in vraag stellen.

De weg was geplaveid voor haar om er een schepje bovenop te doen.

Heel goed wetende...

Terwijl dat heel weinig concreet was... - Ze is daar.

Leen. - Zeg het maar.

Ik ben over je bezig. Als je het wilt volgen...

Ik was aan het vertellen dat er potentieel blikken in jouw richting gaan komen.

Tuurlijk. - De weg was al geplaveid

en jij gaf voor velen de doorslag. - Zeker. Allemaal mee akkoord.

Ik had nooit gedacht dat ik op Roger zou stemmen

en dan dacht ik: zie, jij hebt ook iets gemerkt.

Ik word nu natuurlijk geviseerd van: die heeft dat opgeworpen.

Die gaat even Roger voor de bus gooien,

het is een bondgenoot, goed voor een verrader, denken die dan.

Ik snap het. Ik snap volledig dat die dat denken.

Ik neem ook een risico,

dat ze zeggen: Amai, die Leen, ze volgen die allemaal.

Dat is een sterke speler, we gaan ze eruit bonjouren. Kan ook.

Eerst verdedigt Leen Roger.

Ze behandelt die als de schattige, grappige nonkel die ze heeft meegepakt.

En drie kwartier later draait dat helemaal.

Dat zorgt ervoor dat het wordt beslecht in het nadeel van een bondgenoot.

Ik vind dat dan al verdacht.

Ik moet zorgen dat ik de nacht doorkom.

Jens neemt ook een risico. Dat is een sterke speler,

dus ik hoop dat we hem morgen nog terugzien.

Dat is een goede start. - Ja, zeer goed.

Eigenlijk alle drie nauwelijks vernoemd in de stemming.

Ik had geen keuze. Ik moest Roger onder de bus gooien,

want toen Roger vanochtend mij zag, was dat het eerste dat hij zei.

Ik ga je doorhebben. Ik denk dat jij een goede verrader zou kunnen zijn.

Als dat rondgaat als een lopend vuurtje, hij kent mij ook vrij goed,

dan gaan mensen dat beginnen te geloven. Ik denk dat ik voldoende gemotiveerd heb

om op Roger te gaan. - Godsgeschenk van Leen.

Die daarop inpikte. Fantastisch. - Ja, dat was een goed cadeautje.

Ik denk dat al duidelijk is gebleken dat bondgenoten die in de war zijn,

waar het chaotisch verloopt, dat die elkaar verbannen.

Hoe meer chaos, hoe meer ze elkaar beginnen verdenken.

Dus ik vind het wel leuk dat we met een groep verraders zijn

die wel voor complete chaos durven gaan.

Ik denk dat wij moeten inzetten op Francisco dan om te verbannen.

Want Charlotte, daar zit al genoeg volk op.

Ik dacht al: wat gebeurt er nu?

Nu ben ik benieuwd.

Goedenavond, verraders.

Het is verrassend, jouw bezoekje.

Dat kan ik me voorstellen. Ik heb namelijk ook een verrassing.

Jullie mogen de kappen weer opzetten. - Er is er nog één.

Er is nog een verrader, hè.

I love it. - Veel succes, mannen.

Leuk cadeautje.