Original subtitles

Ulica Świętego Jerzego. Równo. Teraz dobrze. Przybijaj.

Dobrze.

Na następną ulicę. Proszę, Fiorotej.

Pasowałoby... Pasowałoby... Ulica Hurka.

Ślepego Apuchtina.

Hurko?

Generał Gubernator.

A Puchtyn kurator barani.

Co to za jeden?

Nowy?

Siok! Pyrzogów czy jak?

A ty to niby z miasta, tak?

Ale to chłop.

Świniopat, czyli kmieć.

Książę to psy wiąże.

Dobrze. Dobrze.

Dodaj na zakończenie kilka uwag ogólnych. Rozumiesz?

Trzeba podkreślić, jaką potęgę stanowi może Związek Słowiańskich Narodów. To

tylko w Europie, ale i na świecie.

A kogoś byś, kolego, widział na czele owego Związku?

To nie ma znaczenia.

Ważna jest sama idea.

Sam to, kolego, wymyśliłeś?

Trzeba konkretniej. Wiesz, czego tu brak?

Konkretnych dat, a potem omówienia skutków tych.

Pożałowania godnych zamętów.

Kolego, masz zapewne na myśli insurekcję kościuszkowską z 1794,

powstanie listopadowe z 1830, krakowskie, a wreszcie ostatnie,

To zapewne owe zamęty.

Napisz, kochaneczku, te daty, bo to jedyna prawda w tym całym referacie.

I weź to podkreśl.

Dużo krwi popłynęło.

A o styczniowe ojca zapytaj.

Mojego zabili.

I na cóż się to zdało?

Jakie skutki? Po co?

Po to?

Po to gnoju oddychasz.

Pan lubię.

Chcę ani się oddać, ani zapalić.

Dobry wieczór, panie baroni.

Cześć.

Można? Radek, wejdź. Starzy wyjechali, a my

balujemy.

Chodź, chodź, chodź.

Cisza! Cicho!

Kumater przyszli.

Można prosić pana?

Przyniosłem.

Przyniosłem, bo to na jutro. Dawaj tym ciut. Tym ciut. Dawaj, dawaj.

Patrzcie, wszystko rozwiązał. Pokaż mi.

Nogackiego mamy w dupie. Zobaczmy, mamy wiązala.

No.

Należy ci się?

Masz radek.

Życie nam uratowałeś.

I ode mnie.

Jędrzeju.

Wybijcie zdrowie z tlenizanta.

Chodzę.

Beze mnie.

Dokładam.

Przebijasz?

Ile? Ile? Trzy dla hochera.

Panie, proszę panu!

Jędrek?

Jędrek?

Co? Co się stało?

Opadłem się.

Chcę po prostu na to wrócić.

Ale tu do wody.

Słowacki.

Kiewicz.

W okna?

Tata kazał schować.

Zakazane.

A nie potrzebujecie, kumie, omasty.

Jędrek!

Jako że to lubują wam one zimioki z maślanką? Oj, ty

mój kumositku, lubują, lubują.

A jakoś to je wiecie.

Rozmaicie, kumie, rozmaicie.

Rano to je jemy gotowane, na obiad

podpiekane.

A na wieczerze to już zrobimy wielką przyjemność.

Polewamy.

A miso woma lubuje.

Każdy to miso nie lubowało człekowi. I no nie umiem onego misa jeść po

szlachecku.

A cóż to za sztuko?

Dopiero z mieści obaczył, jak to se szlachta jedzą. Biorą takie świecące

widełki, dźgną one miso.

Dopiero do gęby nie są. Niki chłop, snopek w zapoleń.

Trójka.

Wyprowadź wzór na ostrosłup ścięty.

Spokojnie, Radek.

Daj to.

Linię trzeba poprowadzić na lewo.

Powtarzam, na lewo.

O tak.

Zuch chłopak.

Piątka.

Dzięki.

Szybko!

Szybko! Szybko!

Szybko!

Szybko!

Szybko!

Idź do dyrektora.

Zostaję tutaj.

Biegiem.

Tadek.

Sądzę, że Rada Pedagogiczna nie będzie protestować, jeśli wydalę Radka z

gimnazjum.

To nie jest uczeń.

To łobuz.

Ham.

Zwykły ham.

Radek?

Wydalam was z gimnazjum raz na zawsze.

Tymkiewicz też jest winny.

Popatrzony przez Felczera zostanie na cztery godziny w kozie, żeby się

zastanowił nad twoim zachowaniem.

To wszystko.

Niestety to prawda.

Musisz odejść.

chrześcijanie.

Spokojnie. Spokojnie.

Zrobię wszystko, co w mojej mocy.

Pójdę do dyrektora i spróbuję załatwić sprawę.

Proszę wybaczyć, Iwanie Iwanowiczu.

Jestem zdenerwowany i do tego przeziębiony.

Powiada pan, że ten Radek jest gorącym zwolennikiem panslawizmu. Od

chłopek. Rak nie ryba, a też pływa.

Im będzie ich więcej, naszych małych uczonych, tym będzie

lepiej.

Jeszcze po jednym? Po jednym.

Pogoda pod psem.

Zimno.

Radek!

Radek!

Radek! Dyrektor zabiorą! Dyrektor cię wzywa.

Prędzej! Dyrektor czeka.

Wybaczamy Ci po raz ostatni.

Zawdzięczasz to swoim kolegom i swemu nienagannemu dotąd zachowaniu.

Doceń naszą wspaniałą myślność i dobrze się zastanów nad tym haniebnym

postępkiem.

Jesteś teraz na liście najbardziej podejrzanych osób w gimnazjum.

Dlatego w obecności wszystkich tu zebranych oświadczam, że za najmniejsze

wykroczenie zostaniesz wyrzucony.

Rada Pedagogiczna podejmie właściwe decyzje. Teraz idź do klasy.

To wszystko.

Coś ty powiedział inspektorowi?

Kto się za mną stalił?

Co za różnica.

Ważne, że się udało.

Kapkę by wytrzymało i bylibyśmy w gabronkach.

Ludzie mówią, że tam powstaniec leży.

Józef, krzyża nie widzi?

Widzę.

No.

Mówię, przecież Rzowica.

Leży tam powstaniec?

Leży.

Wieczny odpoczynek lecz mu dać pan.

Jak to było?

Przecież wiecie.

Wiem.

O, powiedzcie, proszę.

O czym?

No, Józefie.

Ale między nami, rozumiem?

Akuratnie w tym miejscu.

To był kozacy.

Radnego chłopca lasem wlekli.

się nazywał tym, co strzelał.

I co, Józefie?

No, kostur podeszli.

Kozak nie żył.

Powstaniec ledwo dychał. No i zmarło się.

Biedakowi.

Leży sek.

Chłopczyny. Na wieku.

Nigdy tak nie rób!

W lufie jest drugi ładunek, może odpalić.

Odrzuć ci łodzie, bo nie słuchasz.

Kolba do ramienia i jedna noga do tyłu.

Podrzuć!

A tu masz śrut, ruch, kapisony i naboje.

Dziękuję.

Przeleć po łąkach, zobacz jak koszą.

Mnie noga dochucza.

A do kaczek mogę postrzelać?

Tylko zostaw coś dla mnie.

Ma pan dziedzic oko.

Jak za dawnych lat.

Nie za wcześnie mu te fuzje dałem?

Co mraz, szesnaście lat.

A my co?

Kilka lat więcej, a trzeba było prać i to nie do kaczek.

Żebyś mi tylko nic, chłopcu, o powstaniu nie gadał. No dobrze, już pan dziedzic

nakazywał.

Co tam ja?

Chłopiec by się ucieszył, gdyby o ojcu wiedział.

Helence obiecałem.

Nie chcę.

Pani to by się radowała.

że Marcinek już chłop i z fuzją gania.

Bogu dzięki, że tylko za kaczkami.

Za kozakami nie ma okazji.

A szkoda.

Co?

Z kredensu brał czy z piwnicy? Z piwnicy.

A, dobre.

Ma wiatr.

Łyknąć odrobinę i natrzać się.

Odrobinę.

Tu widzę te pszaszysko okrutnie.

Rozebrać się musi.

Gdzie? Pod pachami od spodu.

Martin! Cicho za mną!

Głuszec to trudny takt do podejścia.

Jeśli się wrócą... No, może przemyślimy.

Teraz starczy się czapki podgotować,

fużyka i bawić.

Na dwa tony. Oni tu na pewno przyjdą.

Wabyd, wabyd! Choćby jak najdłużej!

O, o tam, tam Marcin się zaszyje.

Ja wskoczę jeszcze w jedno miejsce.

Może tam je dopadnę.

Dowołam!

Nazakowiczko Głuszecz musi przyjść!

... ...

...

... ...

Krzemiński. Koronży.

Ksiądz kapelan Bomba.

A to mój brat Jan.

Wszyscy z naszego oddziału.

Wieczne odpoczywanie raczy im naćpane.

A światłość wiekuista niech im świeci. Niech odpoczywają.

Ty strzelałeś?

Polowaliśmy. Na głuszce.

Skąd, tatko, wie?

Bo mi butelka gorzałki zniknęła z piwnicy. Żeby wiatr zdłusić.

Głuszce to tutaj ostatni raz widzieli 20 lat temu.

Tatku, byłem na cmentarzu tam, głęboko w lesie.

Dużo jest takich opuszczonych mogił.

Już jest.

Marcin sam znalazł.

Nasz cmentarz.

Plac Aleksandra III.

I tak widzisz, Borowicz, sprawdza się idea panslawizmu.

Na przykład Kazimierz Wielki, też Słowianin.

Zapalisz? Nie palę. Panowie, patrzcie tam. Tam jest lepszy widok. Co tam

tablice?

Poczekaj, Borowicz.

Chcieliśmy ci podziękować za radkę.

Prawdziwy walenrod z ciebie. Panowie!

Jak, kolega, chcesz pogadać o tym Jołowym?

To zapraszamy do towarzystwa. Zawsze spotykamy się w piątki u Gontali. Jestem

wolny. Szwarcid Aleszowski pokaże ci, jak tam trafić.

Cześć. Do zobaczenia.

Cześć. Cześć.

Dzień dobry.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Czekaj tutaj.

Mama już gotowa? Co?

Jeszcze nie?

Zaprosił na tego ekscelencja gubernator.

To demonstracja.

Mów po rosyjsku.

Jesteś Rosjanką.

Zobaczysz, przez ciebie przeniosą niedyscyplinarnie gdzieś do zapadłej

głąb Rosji.

Dzieci mi też zbuntowałaś, suko.

Nie mów po polsku, Smarkata.

Słuchaj, jak do ciebie mówię.

Zniszczysz nas wszystkich.

Mnie, dom i dzieci.

Kapitan dr Stanisław Stogowski.

Karciarz i łobuz.

Tak to jest, jak to się własnego narodu wypiera.

Za to żona święta kobieta, chociaż Rosjanka.

On zruszczony Polak, a ona Ruskiego do domu nie wpuści.

Zaborca mówi. I tylko z Polakami.

Chora.

Podobno. Na płuca. Ale, ale, ale... Marcinek może

chory, że się o lekarza wypytuje?

Nie, nie.

Tak tylko pytam.

Ona ma na imię Anna.

Ale nazywają ją Biruta.

A wie kto to Biruta?

Legendarna kapłanka litewska.

Ładna, nie?

Znam ją.

Jest u nas na pensji.

Taka jak matka.

A do ruskiego teatru na pewno by nie poszła jak on.

I jeszcze do tego pijak.

Ruski wracze.

Stogowski.