Original subtitles

Απόδοση διαλόγων:Sparta

Ο κήπος που κάποτε έθρεφε, έγινε ψυχρός και μιαρός.

Σαν να ήταν το πτώμα της που θα έμενε στην ψυχή.

Το οποίο στην αρχή ήταν όμορφο, σαν να κοιμόταν.

Κι έπειτα αργά αργά μεταβλήθηκε, κι έγινε ένας σωρός που μεγάλωνε

για να τρομάζει τους ανθρώπους

και να μην κοιμούνται ποτέ.

Σέλλεϊ, ο αγαπημένος μου ποιητής.

Ήταν Άγγλος, μα έγραψε αυτούς τους στίχους εδώ στην...

...Τοσκάνη.

Ο πατέρας μου πιστεύει πως η ποίηση είναι για ανθρώπους

που δεν έχουν ακόμα φτάσει ή έχουν χάσει το χάρισμα της λογικής.

Ξέρω λίγα για τη μητέρα μου.

Η μαμά μεγάλωσε στην Ιταλία κι εγώ γεννήθηκα εδώ.

Αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που επιστρέφω από τότε.

Όταν η μαμά αρρώστησε, ο πατέρας...

... αποφάσισε πως έπρεπε να μεγαλώσω μακριά από την Ιταλία.

Εσύ κι εγώ...

Η γιαγιά Ρόουζ με πήρε μακριά από την Τοσκάνη.

Έζησα μαζί της ώσπου άρχισε να ξεχνάει πράγματα,

πρόσωπα, να μπερδεύει ημέρες και αναμνήσεις.

Ύστερα κατέληξε σε νοσοκομείο.

Κι εγώ σε οικοτροφείο.

Οι Ιταλοί είχαν ερωτευθεί τη μητέρα μου.

Μα εκείνη το θεώρησε σημάδι της μοίρας...

...που μάγεψε...

...τον Άγγλο πατέρα μου στην επαρχία Άρετσο.

Όμως η γιαγιά Ρόουζ δεν τον άντεχε.

Δεν ξέρω γιατί.

Πώς πάει το σχολείο;

Όλα είναι καλά.

Ήθελαν όμως να ξέρουν τον λόγο του ταξιδιού στη μέση της χρονιάς.

Και τι τους είπες;

Πως ερχόμουν να σε δω.

Το κατάλαβαν.

Κι εκείνος ο φίλος σου...

που γνώρισα την τελευταία φορά που ήρθα να σε δω;

Ο Ρίκι...

Ρίκι, είσαι ακόμα ερωτευμένη μαζί του;

Ελπίζω πως όχι.

Απολαμβάνεις ακόμα τη Νέα Υόρκη;

Ναι... Έγινε η πόλη μου.

Τρως σωστά; - Φαγητό από την σχολική καντίνα.

Δεν είναι κακό.

Μα δείχνεις αδυνατισμένη.

Πότε έκανες τελευταία φορά εξετάσεις;

Δεν ξέρω, μα είμαι καλά, μπαμπά.

Μην ανησυχείς.

Θα δεις.

Ύστερα από έναν μήνα καθαρού Τοσκανικού αέρα...

θα είσαι όμορφη σαν εικόνα.

Και να μη μιλήσουμε για το φαγητό.

Πρόσεχε, μπαμπά!

- Είσαι καλά; - Ναι.

- Χτύπησες; - Όχι, εντάξει είμαι.

Εντάξει.

Πού πας;

Τι συμβαίνει;

Ήταν ένα αγοράκι στη μέση του δρόμου.

Αγοράκι;

Πού πήγε; Εξαφανίστηκε;

Δεν μου κάνει εντύπωση.

Μάλλον τρομοκρατήθηκε.

Εγώ δεν είδα τίποτα.

Δεν είδα τίποτα.

Αν δεν φώναζες, θα τον είχα πατήσει.

Εντάξει, φέρτα εδώ.

Ευχαριστώ.

Καλώς ήρθες στην Τοσκάνη, Τζένι.

Είμαι η Όλγα.

Χάρηκα, κυρία Μπρουκς.

Μην με κάνεις να ντρέπομαι, λέγε με Όλγα.

Εντάξει.

Δεν είναι κούκλα; - Ναι, είναι πολύ όμορφη.

Θα έλεγα τέλεια.

Ο πατέρας σου δεν σου αποδίδει δικαιοσύνη, αγαπητή.

Η Όλγα είναι βοηθός μου... παλιότερα ήταν χειρουργός.

Ναι, ήμουν κορίτσι, λίγο μεγαλύτερη από σένα.

Γνώριζες τη μητέρα μου;

Έλα, πάμε μέσα.

Εκεί θα μιλήσουμε.

Φτάσαμε.

Πόσο παλιό είναι αυτό το σπίτι;

Δεν είναι τόσο παλιό όσο ο Λευκός Οίκος στην Ουάσιγκτον.

Αλήθεια;

Δεν είναι όλα τα κτίρια στην Ιταλία

από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Απίστευτο!

Είναι εκεί η Λίμνη των Ειδώλων;

Πολύ σωστά...

Κι αυτοί οι Ετρούσκοι;

Ας πούμε... Ο καλλιτέχνης φαντάστηκε...

...τους Ετρούσκους να κάνουν τελετές δίπλα στη λίμνη.

Ανθρώπινες θυσίες.

Όχι...

Ήταν ένας προηγμένος και ευαίσθητος πολιτισμός.

Πήγαινε τώρα για ύπνο και το πρωί που θα είσαι φρέσκια...

θα πάμε μαζί στο δάσος, μέχρι τη λίμνη.

Καλημέρα, Όλγα.

Καλημέρα και σε σένα, Τζένι.

Κοιμήθηκες καλά;

Εντάξει. Ευχαριστώ.

Πού είναι ο πατέρας μου;

Τι θα ήθελες για πρωινό;

Θα πιω απλώς λίγο τσάι.

Το τσάι είναι έτοιμο. Βάλε.

Πού είναι ο πατέρας μου;

Έχει φύγει για το Άρετσο.

Είπε πως θα πηγαίναμε στο δάσος σήμερα.

Λυπάμαι, Τζένι, δεν ξέρω τι να πω.

Έπρεπε να πάει στην πόλη για μια...

σημαντική συνάντηση... για την έρευνά του.

Υποθέτω, θα περπατήσω μόνη μου.

Δεν θα πιεις το τσάι σου;

Θα πιω αργότερα.

Αλλά πρέπει να φας κάτι για πρωινό.

Είμαι καλά.

Ευχαριστώ.

Ο πατέρας σου σου έχει συνταγογραφήσει αυτά.

Σε παρακαλώ, πάρε τα.

Τι είναι αυτά;

Είναι βιταμίνες και συμπληρώματα.

Θέλει να είσαι δυνατή και υγιής.

Κάθε φορά που ο πατέρας ερχόταν να με επισκεφτεί,

μου μιλούσε για τη Λίμνη των Ειδώλων.

Από τότε που σταμάτησε τη δουλειά του, έχει αφοσιωθεί...

με πάθος στη μελέτη αυτού του αρχαιολογικού χώρου.

και των μυστικών του.

Είναι τόσο εμμονικός με τις ιστορίες.

Και μερικές φορές τις έβρισκα στα όνειρά μου.

Δεν είναι πάντα ευχάριστες.

Η Λίμνη των Ειδώλων.

και τα φύλλα μεταμορφώνονταν από ζωντανό θάνατο σε σκόνη.

στη γη που βρισκόταν από κάτω.

Σάπιζαν και ξαφνικά πετούσαν από την παγωνιά προς την υγρασία.

ψιθυρίζοντας σαν την εξαφάνιση ενός φαντάσματος.

κάτω από τις ρίζες τον ευαίσθητων φυτών,

οι τυφλοπόντικες και ο μυωξός πέθαιναν από την ένδεια.

Ένα πουλί πάγωσε από τον παγωμένο αέρα

και πιάστηκε στα κλαδιά γυμνό κι άδειο.

Θεέ μου! Με τρόμαξες!

Από πού ήρθες;

Συγνώμη...

Εντάξει.

Παραλίγο να πάθω καρδιακό επεισόδιο.

Δεν ήθελα να σε τρομάξω.

Η μαμά σου ξέρει πως είσαι εδώ;

Ζω με άλλα παιδιά.

Σε ένα σπίτι στο νοσοκομείο των αρρώστων.

Είναι ορφανοτροφείο;

Έφυγες;

Είμαι η Τζένι, πάντως.

Εγώ είμαι η Μαλίλα.

Ξέρω τι είναι ορφανό... ό, τι είπες.

Αλλά μερικές φορές, φεύγω.

Θα με πάρεις σπίτι;

Δεν είναι μακριά.

Εντάξει.

- Είσαι Ιταλίδα; - Δεν ξέρω.

Έχεις ιθαγενές αμερικανικό όνομα;

Ναι.

Ξέρεις τι σημαίνει;

Όχι.

Σαμάνος που τρέχει ενάντια στο ρεύμα.

Ίσως γι' αυτό μου αρέσει η Λίμνη.

Κι εσύ;

Με τρομάζει.

Αλλά μου αρέσει.

Σε τρομάζει;

Τότε καλύτερα να έρθεις εδώ το βράδυ.

Αυτό είναι το σπίτι που με φιλοξενούνε.

Πρόσεχε, μην σε δουν.

Οι μεγάλοι εκεί θα θυμώσουν αν σε δουν.

Δεν θα σε αφήσουν να μπεις.

Μην ανησυχείς, δεν μπαίνω, θα σε αφήσω στην είσοδο.

Τι κάνουν αυτοί;

Καπνίζουν και μιλάνε.

Πάμε από την άλλη πλευρά, υπάρχει και άλλη είσοδος.

Εντάξει, φεύγω τώρα.

Γειά σου, Μαλίλα.

Θα σε δω σύντομα.

Μην φοβάσαι.

Είμαστε μόνο παιδιά.

Αυτός είναι ο Άντονι.

Ο Μπιλ.

Η Ορόρα στην καρέκλα της.

και αυτή είναι η Τζένι.

Ήταν στη Λίμνη.

Έλα, πάμε στο δωμάτιο που οι μεγάλοι συζητούν.

Έλα, πρέπει να γνωρίσεις τον Πίτερ

Ο Πίτερ είναι το θέμα του.

- Είναι μεγαλύτερος. - Τι ξέρεις.

Είσαι η πιο μικρή από εμάς.

Ο Πίτερ είναι μεγαλύτερος, το ξέρω, και είσαι χαζός!

Πίτερ...

Φέραμε την Τζένι.

Δεν θες να τη γνωρίσεις;

Πίτερ!

Μην είσαι τόσο αγενής.

Έλα εδώ.

Πίτερ, έλα έξω.

Η Τζένι θέλει να σε γνωρίσει.

Θα βγεις; Ναι ή Όχι;

Εντάξει.

Χάρηκα που σε γνώρισα, Πίτερ!

Τζένι, περίμενε λίγο.

Ο Πίτερ είναι έτσι.

Μην θυμώνεις μαζί του.

Δεν θυμώνω.

Πρέπει να πάω σπίτι.

Αν ο Πίτερ δεν θέλει να με γνωρίσει, δεν πειράζει.

Θα έρθω ξανά να σας δω, εντάξει;

Θα ξαναέρθεις; Το υπόσχεσαι;

Το υπόσχεσαι, Τζένι;

Το υπόσχομαι.

Το υπόσχεσαι; Δεν το υποσχέθηκες;

- Υπόσχεση! - Υπόσχομαι!

Προσπάθησε να μην σε δουν οι μεγάλοι.

Είναι κακοί.

Εντάξει.

Μπαμπά!

Μπαμπά;

Μπαμπά;

Πού είσαι;

Θεέ μου, Τζένι, πού ήσουν;

Ανησύχησα πολύ.

Διάβαζα στη λίμνη.

Ήμουν...

Νόμιζα ότι χάθηκες!

Ήμουν έτοιμη να καλέσω τον φύλακα του δάσους να σε βρει.

Δεν είμαι παιδί.

Δεν χάνομαι.

Πού είναι ο πατέρας μου;

Έπρεπε να μείνει στο Άρετσο, θα γυρίσει αύριο.

Μου ζήτησε να σου υπενθυμίσω να πάρεις τις βιταμίνες σου.

Ναι, Δρ. Μπρουκς.

Αλλά κανένα δεν τρέμει και φυτεύει με ευλογία.

Στον κήπο, ένιωθε όλη την άγρια φύση.

Σαν ένα περιστέρι στο μεσημέρι με γλυκιά αγάπη.

Σαν μια ευαίσθητη συντροφιά φυτού.

Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Ούτε κι εγώ καταλαβαίνω.

Δεν θα καταλάβεις ποτέ τίποτα.

Τι όμορφη φωνή έχεις, Τζένι.

Μπορώ πραγματικά να μυρίσω αυτά τα λουλούδια.

Μπορείς να διαβάσεις κι άλλο; - Όχι, αρκετά!

Πες μας μια ιστορία, μια ιστορία για παπαγάλους.

Με ξίφη, μάχες, νεκρούς...

Εντάξει, θα φέρω και άλλα βιβλία την επόμενη φορά.

Και εσύ, Πίτερ;

Τι είδους ιστορίες σου αρέσουν;

Το αρέσουν ιστορίες αγάπης.

Όχι, μόνο ιστορίες φαντασμάτων και αυτές σου αρέσουν.

Σκάσε, αδερφή.

Εσύ είσαι η αδερφή.

Έι! Καμία ιστορία δεν είναι για αδερφές.

Νομίζω ότι είναι καλές.

Εντάξει, θα το τελειώσουμε άλλη φορά.

Πρέπει να πάω σπίτι ή θα νομίζουν ότι χάθηκα.

Όχι! Ήδη φεύγεις;

Θα σε δούμε αύριο;

Δεν ξέρω πότε μπορώ να ξαναέρθω.

Ναι!

Πίτερ.

Νόμιζα ότι μόνο όχι ήξερες να λες.

Λοιπόν... Σου αρέσουν οι ιστορίες αγάπης;

Ναι.

Αλλά μόνο αυτές με τραγικό τέλος.

Εννοείς όταν ο έρωτας τελειώνει;

Μου αρέσει όταν πεθαίνουν.

Εντάξει...

Εντάξει, θα δω αν μπορώ να βρω κάτι τέτοιο.

Χαίρομαι που σε γνώρισα, Πίτερ

Γνωρίζεις ιστορίες για ιππότες;

Αυτές με άλογα και δόρατα.

Ναι, νομίζω.

Τι είναι αυτή η κραυγή;

Είμαστε όλοι άρρωστοι εδώ.

Μπαμπά!

Απόψε θα έχουμε ένα πολύ, πολύ ειδικό δείπνο.

Γιατί θέλω να με συγχωρήσεις.

Για την παραβίαση της υπόσχεσής μου.

Σου είπα ότι θα πάμε στη Λίμνη μαζί.

Αλλά χαίρομαι που βρήκες το δικό σου δρόμο.

Καλησπέρα, γιατρέ.

Όλα καλά;

Όλα όπως τα είχαμε προγραμματίσει.

Αυτό είναι το ψάρι για το δείπνο και αύριο θα πάρω την Τζένι στο Άρετσο.

Τέλος πάντων!

Τι ώρα πρέπει να φύγουμε;

Νωρίς το πρωί;

Δεν είναι απαραίτητο.

Το μόνο που πρέπει είναι αύριο να μην φας πρωινό εδώ.

Και θα σε πάω σε ένα φανταστικό καφέ στο Άρετσο.

Εκεί που κάνουν τον καλύτερο καπουτσίνο στην Τοσκάνη.

Καλό που με παίρνεις αύριο έξω, μπαμπά.

Άρχισα να νιώθω σαν άγαλμα.

Πρόσεχε...

Αυτό το άγαλμα είναι πολύ, πολύ παλιό.

και πολύ, πολύ εύθραυστο.

Συγγνώμη...

Πόσο χρονών είναι;

Μεταξύ 2600 και 3000 ετών.

Οι Ετρούσκοι είχαν ήδη αναπτύξει ένα εξαιρετικά εκλεπτυσμένο

και πνευματικό πολιτισμό.

Πίστευαν ότι το μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης...

συνεχίζεται... και μετά το θάνατο.

που θα διαρκούσε χιλιάδες χρόνια, ήταν πάντα πολύ πιο σημαντικό...

από τα λίγα φευγαλέα χρόνια... της θνητής ύπαρξης.

Γι' αυτό αφιέρωναν πολύ μεγαλύτερη προσοχή

στην ευημερία και την κατοικία των νεκρών

παρά στους ζωντανούς.

Καταλαβαίνεις;

Ναι!

Λοιπόν... Ήταν η Λίμνη των Ειδώλων τόπος ταφής;

Όχι, όχι, η Λίμνη ήταν πηγή ζωής, η λίμνη θεράπευε τις αρρώστιες.

Οι Ετρούσκοι πίστευαν ότι αυτά τα νερά...

είχαν ειδικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Πραγματοποιούσαν τελετές

στις οποίες έριχναν μικρά αντικείμενα από μπρούτζο στην

λίμνη, τα οποία αναπαριστούσαν

άρρωστα άτομα ή τα μέρη του σώματος

που χρειαζόταν να θεραπευτούν.

Και λειτούργησε;

Αυτό προσπαθώ να ανακαλύψω.

Τα τελευταία 20 χρόνια.

Τζένι... Μπορείς να με περιμένεις εδώ;

Γιατί; Πού πας;

Μέχρι τη γωνία, σε ένα κατάστημα

Θα επιστρέψω σε 10 λεπτά, εντάξει;

Καλύτερα να μιλάμε αγγλικά.

Για να μην καταλαβαίνει η γυναίκα μου.

Πάλεψα για το διαζύγιο.

Μου παίρνει τις πωλήσεις. Ένας φτωχός ηλίθιος...

Δεν ξέρει ότι όλα είναι έτοιμα να την βγάλω έξω.

Θα τελειώσει τις μέρες της σε κλινική...

Τι πρέπει να δημιουργήσω για σένα αυτή τη φορά;

Το ίδιο υλικό; - Το ίδιο υλικό, την ίδια τεχνική.

Πόσο θα πάρεις;

Εννοείς χρήματα;

Ή χρόνο;

Χρόνο...

Δεν είσαι γιατρός...

Η... τέχνη είναι σαν τη χειρουργική.

Ποτέ δεν ξέρεις σίγουρα πόσο θα διαρκέσει η εγχείρηση.

Ακόμα περισσότερο, αν χρησιμοποιείς τεχνικές.

Που χάθηκαν στο χρόνο.

Απαιτεί σταθερό χέρι.

Θα σε καλέσω μόλις είναι έτοιμο.

Εντάξει... Τι κάνουμε τώρα;

Σπίτι. Αγάπη, πρέπει να φύγω.

Όχι, μπαμπά!

Πάμε να κάνουμε κάτι.

Όχι, έχω μια σημαντική δουλειά να κάνω.

Έλα!

Θα σου πω τι συμβαίνει;

Αν εξαρτιόταν από σένα, θα καθόμουν σπίτι να βαριέμαι όλη μέρα!

Δεν υπάρχει κανείς εδώ στην ηλικία μου.

Ευτυχώς γνώρισα εκείνα τα παιδιά.

Ποια παιδιά;

Δεν μου είπες ότι θα συναντούσες παιδιά.

Ήταν όλα άρρωστα και περίεργα.

Αλλά είναι καλά.

Μου αρέσουν.

Πού τους γνώρισες;

Στο νοσοκομείο;

Θες να γίνεις γιατρός σαν τον μπαμπά;

Όχι! Έχω βαρεθεί αυτό το ταξίδι.

Έπρεπε να είχα μείνει στο σχολείο.

Η φοβερή πορεία, του θανάτου τους σημάδεψε την αγάπη

και η συνεχής οργή των γονιών τους.

που τα παιδιά τους τέλος δεν μπορούσαν να ξεφορτωθούν.

Τώρα είναι η πορεία των δύο ωρών της σκηνής μας.

Λοιπόν... Βλέπεις τι κάνει ο Σαίξπηρ;

Από την πρώτη γραμμή, μας λέει πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία.

Όπου το πολιτικό αίμα καθαρίζει τα χέρια.

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε κουράζουν ήδη;

Πρέπει να την πάρεις πάνω, Πίτερ

Πρέπει να είμαστε σίγουροι...

Σίγουροι για τι;

Ξέρω.

Λοιπόν, τι περιμένουμε;

Είναι ακόμα πολύ νωρίς.

Μπορείς να μείνεις εδώ; Μέχρι να σκοτεινιάσει;

Η πρέπει να πας σπίτι;

Εντάξει...

Γιατί με έφερες εδώ;

Με φοβάσαι;

Πρέπει να σε φοβάμαι;

Ίσως είμαι κακός...

Πίτερ, σε παρακαλώ...

Αυτό το μέρος με τρομάζει.

Μπορώ να νιώσω έναν αίσθημα τρόμου.

Τρόμος...;

Δεν είναι τίποτα παρά η αλήθεια.

Ποιος το έφτιαξε αυτό;

Κάποιος...

Ποια είναι αυτή η κοπέλα;...

Αν πραγματικά θέλεις να μάθεις.

Έλα στη Λίμνη.

- Πρέπει να φερθούμε... - Ακόμα δεν είναι έτοιμο

- Σωστά! - Δεν μπορείς να το κάνεις!

Είναι από εκείνη την πλευρά...

Πώς το κάνουμε αυτή τη φορά;

- Δεν ξέρω! - Δεν μπορούμε να αρχίσουμε ξανά!

Όχι, δεν μπορούμε, δεν είναι δυνατόν.

Πρέπει να κάνεις κάτι, Τζέιμς, σε παρακαλώ σκέψου κάτι.

Ναι, ναι, ναι.

Θα το κάνουμε...

Μπαμπά;

Δεν με ακούς;

Πεινάω, μπαμπά, δώσε μου λίγο νερό.

Δεν μπορώ να μιλήσω.

Χαίρομαι τόσο που είσαι εδώ μαζί μου.

Μπαμπά;

Είμαι εδώ, αγάπη μου. Όλα είναι καλά.

- Τι συνέβη; - Έκανες μια μικρή εγχείρηση.

Απλή ήταν.

Και όλα πήγαν τέλεια.

Αύριο... θα αναρρώσεις και θα σε πάρω σπίτι.

Τι εγχείρηση έκανα;

Είχες μόλυνση σε έναν επινεφρίδιο αδένα... Δεν είναι κάτι σοβαρό.

Δεν θυμάμαι τίποτα.

Ούτε πώς ήρθα εδώ.

Λιποθύμησες.

Σε φέραμε εδώ με ασθενοφόρο.

Αλλά τώρα, είσαι απόλυτα καλά.

Θέλω να μείνω εδώ.

Θα με πάρεις σπίτι;

Θα σε βγάλουμε αύριο μετά την τελευταία φαρμακευτική αγωγή.

Θέλω να πάω σπίτι.

Μπορείς να μου δώσεις περισσότερα φάρμακα;

Αν προτιμάς...

Μπορώ να το κανονίσω.

Και θα τους πω να σου δώσουν ηρεμιστικό.

Έτσι δεν θα νιώσεις το ταξίδι με το ασθενοφόρο.

Ευχαριστώ...

Πού είναι το δαχτυλίδι της μαμάς;

Το έβγαλα για την εγχείρηση.

Ορίστε...

Αν θες, φόρεσέ το.

Ευχαριστώ, μπαμπά.

Άρχισα να πεινάω...

Αυτό είναι καλό σημάδι.

Ορίστε, αγάπη μου.

Ευχαριστώ, Όλγα.

Κοίτα, είσαι καλά, Τζένι.

Αν χρειαστείς κάτι, πες μου.

Ευχαριστώ.

Είναι αλήθεια, φαίνεσαι καλά.

Έχεις εξαιρετική ανάκαμψη.

Πήρες από μένα...

Η μαμά δεν ήταν έτσι;

Ναι, ήταν εκπληκτικά υγιής.

Μέχρι που την έπληξε η αρρώστια.

Γιατί ποτέ δεν μιλάς για εκείνη;

Θα ήθελα να πάω να την επισκεφτώ στο κοιμητήριο.

Θα με πας;

Μπρουκς... Ευχαριστώ, κύριε Σαμπέλι.

Θα το πάρω αργότερα σήμερα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήρθες να την επισκεφτείς;

Πριν από καιρό.

ΚΑΘΡΙΝ ΝΤΑΡΛΙΝΓΚ 1976 - 1998

Πρέπει να σταματήσω για λίγο. Σε πειράζει να περιμένεις;

Δεν θα αργήσω.

Εντάξει, πάμε.

Χρειάζομαι ξεκούραση.

Πηγαίνω για ύπνο.

Γιατί πρέπει να έρθουμε εδώ τη νύχτα;

Επειδή κάποια πράγματα είναι δυνατά μόνο τη νύχτα.

Πώς το κάνει αυτό;

Δεν ξέρω.

Μόνο αυτός ξέρει πώς.

Τι... ή ποιοι ήταν αυτοί;

Είναι οι ψυχές της Λίμνης.

Ψυχές;

- Νεκροί; - Πολύ νεκροί.

Είναι σχεδόν τριών χιλιάδων χρόνων.

Εντάξει...

Φοβάμαι. Μπορούμε να πάμε σπίτι, παρακαλώ;

Είμαι μικρότερη από εσένα.

Και δεν φοβάμαι.

Χρειάζονται τη βοήθειά μας.

Κάποιος έκλεψε τα αγάλματά τους από τη λίμνη.

Τα θέλουν πίσω.

Γι' αυτό μας ζητάνε βοήθεια.

Πρόσεχε μπαμπά! Σταμάτα!

- Μπαμπά! - Τι έχεις;

Είσαι καλά;

Τελείωσε.

Τελείωσε, χαλάρωσε.

Χαλάρωσε.

Τώρα είσαι καλύτερα, χαλάρωσε.

Είναι μόνο ένα όνειρο.

Συνεχώς ονειρεύομαι τη Λίμνη.

Αυτά τα αγάλματα.

Ποια αγάλματα;

Αυτά που είδα στις φωτογραφίες στο αυτοκίνητό σου...

όταν σχεδόν παρασύραμε το μικρό παιδί.

Πρέπει να τα δω.

Τα έχεις, έτσι;

Πρέπει να τα δω.

Εντάξει.

Τώρα απλά ξεκουράσου.

Απλά ξεκούραση.

Ξεκουράσου.

Καλημέρα Τζένι, κοιμήθηκες καλά;

Έτσι και έτσι.

Φάε κάτι, θα νιώσεις πολύ καλύτερα.

Πού είναι ο μπαμπάς μου;

Είναι στο γραφείο του.

- Θα πάω να τον δω. - Δεν θέλει να τον ενοχλούν.

Δεν θα τον ενοχλήσω, είμαι η κόρη του.

Όταν η πόρτα είναι κλειστή.

Δεν θέλει να τον ενοχλούν

Τελευταία.

Γιατί κλείνεται πάντα μέσα;

Έχεις και το κλειδί, έτσι;

Όλα τα αρχαιολογικά του ευρήματα είναι εκεί

και 20 χρόνια έρευνας.

Είναι φυσικό να θέλει να προστατευτεί από τους κλέφτες.

Δεν είμαι κλέφτης.

Φάε το πρωινό σου, Τζένι.

Μην ανησυχείς, δεν είσαι η μαμά μου.

Τζένι;

Μην κλείνεις την πόρτα, υποσχέθηκες ότι θα δείξεις τα αγάλματα της Λίμνης.

Δεν ήταν υπόσχεση.

Έλα μπαμπά, το είπες!

Τζένι!

Είμαι ακριβώς στη μέση...

της ανάλυσης και καταλογογράφησης των ετρουσκικών ευρημάτων.

Είναι μια εργασία που απαιτεί ακραία ακρίβεια και προσοχή.

Μπαμπά;

Τίποτα.

Τελείωσε την κλήση σου.

Εντάξει.

Καλημέρα.

Ναι!

Ο κωδικός πελάτη μου είναι...

80116...

Ναι, αυτό είναι σωστό...

Οπότε θέλω να δεις

...την ίδια παραγγελία με την προηγούμενη εβδομάδα...

Εντάξει.

Ναι. Είναι κατανοητό;

Αν

Πολύ καλά

Εντάξει. Ευχαριστώ, αντίο.

Λοιπόν...

Τι ήθελες να μου πεις;

Τίποτα.

Και ο Κάπτεν Χουκ είπε...

Είσαι έτοιμος να πεθάνεις;

Και ο Πίτερ Παν είπε...

Ακόμα και ο θάνατος μπορεί να είναι μια θαυμάσια περιπέτεια.

Εντάξει.

Αρκετά.

Θα διαβάσω περισσότερα την επόμενη φορά.

Τζένι, όλα καλά;

Απλά...

Δεν μπορώ να βρω αυτά τα αγάλματα.

Η πόρτα του γραφείου του μπαμπά μου είναι πάντα κλειδωμένη.

Πρέπει να τα βρεις, Τζένι.

Πρέπει να τα επιστρέψουμε στις ψυχές της Λίμνης.

Τζένι, πρέπει να δεις αν τα αγάλματα είναι ακόμα εκεί.

Πρέπει να το κάνεις, Τζένι.

Αυτός ο ανόητος έχει δίκιο.

- Εσύ είσαι ο ανόητος. - Πρέπει να βρεις έναν τρόπο να μπεις.

Ξέρω έναν τρόπο να μπω.

Τζένι;

Η Όλγα και εγώ πρέπει να πάμε στο Αρέτσο,

Θες να έρθεις;

Όχι μπαμπά, είμαι κουρασμένη.

Εντάξει.

Θα σου φέρουμε κάτι ωραίο για βραδινό, τι θέλεις;

Εσύ διάλεξε.

Εντάξει, έχω κάτι στο μυαλό μου.

Ελπίζω να σου αρέσει.

Δεν θα χαρούν οι Ψυχές της Λίμνης.

Τα ήθελαν τόσο καιρό.

Ναι.

Τόσο καιρό.

Ήταν 20 χρόνια γι' αυτούς;

Ήταν κάτω από τη Λίμνη για πάνω από 3000 χρόνια.

Όταν χάνεις κάτι που αγαπάς

Κάθε μέρα είναι μια αιωνιότητα.

Η Ορόρα έχει δίκιο.

Η Ορόρα έχει δίκιο.

Ούτως ή άλλως

Η Τζένι τα κατάφερε...

και τώρα...

Θα πάμε στη Λίμνη.

Καλή δουλειά Τζένι.

Μπράβο.

Καλή δουλειά Τζένι.

Τι θα κάνουμε;

Θα πρέπει να τα επιστρέψεις.

- Πώς; - Όπως έκαναν οι Ετρούσκοι.

Ρίξε τα στο κέντρο της Λίμνης.

Θες να ρίξεις ένα;

Όχι, πρέπει να το κάνεις εσύ.

Ποια είσαι;

Είμαι η Τζένι.

Πόσο χρονών είσαι;

Μπορείς να αφήσεις το χέρι μου, σε παρακαλώ;

Πόσο χρονών είσαι;

Δεν ξέρω.

Πόσο χρονών είναι ο Μίκι Μάους;

Δεν ξέρω.

Άφησέ με παρακαλώ.

Εκεί.

Ούτε εγώ.

Ποιο είναι το όνομά σου;

Μάγια.

Ποιος σε έφερε εδώ;

Δεν ξέρω.

Μπορείς να αφήσεις το χέρι μου, σε παρακαλώ;

Είσαι τόσο όμορφη, Τζένι.

Σε παρακαλώ μπορείς να αφήσεις το χέρι μου;

Εγώ, είμαι όμορφη κι εγώ;

Ναι.

Ναι, είσαι πολύ όμορφη.

Μπορείς σε παρακαλώ να αφήσεις το χέρι μου;

Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι τόσο όμορφη.

Ο μπαμπάς σου

Ποιος είναι;

Ο μπαμπάς μου.

Είμαι η γλυκιά του.

Μάγια.

Ποιος είναι ο πατέρας σου;

Εγώ είμαι ο πατέρας της.

Αλλά πρώτα, Τζένι, πες μου κάτι...

Που είναι τα είδωλα;

Ποια είδωλα;

Μπαμπά.

Γιατί δεν μου είπες για εκείνη;

Το όνομά της είναι Μάγια.

Γεννήθηκε τέσσερα χρόνια...

... πριν από εσένα.

Δεν μπορείς να εξηγήσεις τα πάντα.

Πρέπει να καταλάβει.

Τζένι...

Η Όλγα, ήταν πάντα η αγάπη της ζωής μου.

Η Μάγια είναι το μόνο παιδί που καταφέραμε να έχουμε

Η Γέννησή της...

Τόσα πολλά πράγματα άλλαξαν για εμάς.

Έγινε το κέντρο της ύπαρξής μας.

Πριν λίγα χρόνια άρχισε...

...να υποφέρει από παράξενες ασθένειες.

Την πήγαμε σε όλους τους καλύτερους ειδικούς.

Και η πρόγνωση δεν άφηνε χώρο για ελπίδα.

Προοδευτική μυοσίτιδα Οστικοποίησης.

Τι;

Η λεγόμενη ασθένεια του λιθόσωμου.

Με το χρόνο, οι μύες και οι τένοντες μεταμορφώνονται...

και κάποια όργανα σε κόκαλα.

Καταδικάζοντας τον ασθενή...

αναπόφευκτα στο θάνατο.

Έπρεπε να κάνω κάτι και αποφάσισα να αυτοκαταστραφώ.

Η μόνη δυνατότητα...

ήταν να υποκαταστήσουμε

τα όργανα όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα της ασθένειας.

Αφοσιωθήκαμε

... στο να τη διατηρήσουμε ζωντανή.

και το καταφέραμε.

Κλεισμένη σε δωμάτιο;

Τι ζωή είναι αυτή;

Η Μάγια...

Έχει ό, τι θέλει εδώ.

Την αγάπη και την φροντίδα...

μιας μητέρας και ενός πατέρα.

... μόλυνση σε ενδοκρινή αδένα... Δεν είναι κάτι σοβαρό.

Δεν θυμάμαι τίποτα.

Λιποθύμησες. Σε φέραμε εδώ με ασθενοφόρο.

Τι μου έκανες;

Έδωσες στη αδερφή σου ένα μεγάλο δώρο.

Της έδωσες έναν από τους νεφρούς μου.

Προσπάθησε να καταλάβεις.

Εσύ...

Έχεις δωρίσει, τη δυνατότητα επιβίωσης...

στη Μάγια... - Δεν δώρισα τίποτα.

- Μου το έκλεψες. - Αλλιώς...

η κόρη μου...

θα ήταν νεκρή.

Εσύ...

της έδωσες

μια ζωή.

Είσαι τελείως τρελός!

Τζένι...

Τζένι...

Είσαι ακριβώς όπως η μητέρα σου.

Δεν μπορούσε να καταλάβει.

Τι της έκανες;

Η μητέρα σου ήταν...

Μια νέα, δυνατή και υγιής γυναίκα.

Ήρθε στο νοσοκομείο για εξετάσεις.

Τι της έκανες;

Την γονιμοποίησα.

Και γεννήθηκες εσύ.

Μετά...

Αποφάσισα να σε στείλω στη γιαγιά σου, έπρεπε να μεγαλώσεις μακριά από εδώ.

Ήξερα ότι μια μέρα...

Η Μάγια, θα σε χρειαστεί.

Η ζωή σου δίνει ζωή, είσαι υγιής όπως ήταν η μητέρα σου.

Είσαι γενετικά συμβατή με τη Μάγια.

Γιατί να μην θέλεις να τη σώσεις;

Οι αρχαίοι Ετρούσκοι...

είχαν... μια πολύ προηγμένη γνώση.

Ακολούθησα τα τελετουργικά τους.

Αναπαρήγαγα τον νεφρό σου σε μπρούντζο και τον έριξα στη Λίμνη.

Χρησιμοποίησα τις δυνάμεις της λίμνης...

... για να βοηθήσω να σωθεί η Μάγια.

Η Λίμνη είναι σωτηρία.

Η Λίμνη είναι ζωή.

Εσύ, είσαι τέλεια σχεδιασμένη για να σώσεις τη Μάγια.

Η ζωή σου για να σώσεις τη ζωή της.

Η ζωή σου για να σώσεις τη ζωή της.

Η Μάγια μόλις είπε ότι αυτή ήταν...

η πιο υπέροχη μέρα της ζωής της.

Είναι τόσο ευτυχισμένη που έχει αδερφή.

Τζέιμς, ίσως πρέπει να ξανασκεφτούμε τα πάντα!

Δηλαδή...

Αφήστε τη να ζήσει μια φυσιολογική ζωή έστω για λίγο.

- Ίσως η Τζένι μπορεί να βοηθήσει... - Όλγα...

Είναι αργά.

- Είναι εκτός συζήτησης.

Μην ανησυχείς, Τζένι.

Όλα είναι εντάξει.

Μάγια...

σε χρειάζεται ξανά.

Πρέπει να σε εγχειρίσω.

Και μετά από αυτό...

Δεν θα νιώθεις πια πόνο.

Τζένι.

Τζένι, ξύπνα.

Τζένι.

Τζένι, ξύπνα.

Πρέπει να με ακούσεις, Τζένι.

Πίτερ.

Φύγε.

Ο πατέρας μου είναι κακός.

Άκουσέ με.

Πρέπει να πας στον πάτο της λίμνης.

Πάρε όλα τα μπρούντζινα αντικείμενα που έχει ο πατέρας σου όλα αυτά τα χρόνια.

Όλα μαζί.

Υπάρχουν έξι.

Θα τα αναγνωρίσεις αμέσως.

Πάρε τα όλα.

Φέρε τα πίσω στο δωμάτιο.

με την κλειδωμένη πόρτα

στο σπίτι των παιδιών, καταλαβαίνεις;

Ναι.

Πόσα μπρούντζινα υπάρχουν;

Έξι.

Εντάξει.

Αλλά γιατί;

Γιατί να τα βγάλω από τη Λίμνη;

Εμπιστεύσου τη δύναμη της Λίμνης.

Για την αγάπη, την ομορφιά και την ευχαρίστηση.

Δεν υπάρχει θάνατος, η καμία αλλαγή...

που να ξεπερνά τα όργανα σου.

Καμία αλλαγή και κανένα φως.

Ήταν σκοτεινά αυτά.

Παρακαλώ, παρακαλώ!

Άντε, άντε!

Τζένι.

Τζένι!

Προσπάθησε να μη σε δουν οι ενήλικοι.

Είναι κακοί.

Όλοι είμαστε άρρωστοι εδώ.

Τζένι

Τζένι!

Τζένι!

Τζένι!

Μάγια!

Τζένι.

Γύρνα πίσω, Τζένι.

Πρέπει να φέρεις και το άλλο, γρήγορα.

Ο πατέρας σου έρχεται.

Πρέπει να...

Δώσ' το μου!

Πρέπει να μείνει στο νερό.

Μάγια.

1, 2, 3, 4, 5...

Όχι!

Θεέ μου!

Μια ευαίσθητη φυλή.

Σαν αυτή που απαγορεύεται.

Και τα δάκρυα μέσα σε κάθε γράμμα...

σαν διπλωμένα φύλλα που μεγαλώνουν μαζί.

Το φως αλλάχθηκε, σε παγωμένο μπλε.

Αλλά τα φύλλα έπεσαν γρήγορα.

και τα κλαδιά κόπηκαν με το βαρύ τσεκούρι.

Συστέλλονται μέσω της ρίζας κάθε τοίχου.

σαν το αίμα στην καρδιά που δε θα υπάρχει πια.

Σας παρακαλώ βοήθεια!

Όχι! Όχι!

... όπως τα παιδιά κάνουν...

Τι υπέροχη φωνή έχεις, Τζένι.

Αλλά μόνο το τραγικό τέλος.

Πίτερ

Είμαστε όλοι άρρωστοι εδώ.

Πρόσεχε να μην σε δουν οι ενήλικοι.

Είναι κακοί.

Τζένι;

Τα βλέπεις κι εσύ αυτά, μαμά;

Είναι τα αδέλφια και οι αδελφές σου.

Ο καιρός, το ευαίσθητο φυτό...

ή εκείνο που μέσα του λυγίζει όπως το πνεύμα που φεύγει.

Η εξωτερική μορφή χωρίς αποσύνθεση.

Τώρα ένιωσα αυτή την αλλαγή...

Δεν μπορώ να το πω.

Είτε το ήπιο μυαλό της κυρίας

... δεν συνδυάζεται πλέον με τις μορφές.

Που σκορπίζει την αγάπη, όπως τα αστέρια σκορπίζουν το φως.

Και η θλίψη άφησε στην άκρη.

Δεν τολμώ να το μαντέψω.

Αλλά σε αυτή τη ζωή

η άγνοια και ο πόνος.

Όπου δεν υπάρχει τίποτα, αλλά όλα φαίνονται.

Όπως εμείς, οι σκιές...

... του ονείρου

Τα Ειδώλια της Λίμνης είναι ένας σημαντικός χώρος...

... αρχαιολογικός κοντά στην Αρέτσο, στην Τοσκάνη.

Αριθμοί μικρών ανθρώπινων μορφών...

... και μέρη ανθρώπινης ανατομίας σε μπρούντζο...

... που παρήχθησαν από τους Ετρούσκους, βρέθηκαν εκεί.

Συντηρούνται στα μουσεία...

... στα πιο σημαντικά στον κόσμο.

Απόδοση διαλόγων:Sparta