Original subtitles

Panie Wiktorze, poprosimy o krótki komentarz. Jak pan się czuje w związku z

wcześniejszym zwolnieniem warunkowym?

Proszę o

dwa

słowa właśnie dla nich, komentarza.

Poprosimy o komentarz przed kamerami. Czy miał przygody do wspomnienia w

więzieniu, panie Wiktorze?

Tak.

Potrzebuję pomocy. Jestem ranny.

Muszę zadzwonić na policję.

Nazywam się Jacek Ławniczak. Muszę zadzwonić do żony. Błagam!

Błagam!

Ja powiem nic.

Jak się czujesz?

Już dobrze.

Dziękuję.

Wiesz, kto broni tego Lewińskiego?

Sandra Kowalska.

Siostra twojego męża.

Ale dlaczego akurat ona?

No, też chciałbym wiedzieć.

Dwa dni temu rozmawiałam z nią.

Pierwszy raz w życiu.

Jacek do niej dzwonił tuż przed zaginięciem i miałam nadzieję, że powie

nim.

I?

Nic.

Nie chcę o nim powiedzieć.

Jesteście z Jackiem kilkanaście lat po ślubie i nie poznałaś jego siostry?

Jacek...

Nigdy nie chciał mówić o twojej rodzinie.

Wiem, jak to brzmi.

Po prostu... Po prostu było nam dobrze.

Zawsze czułam, że on przed tym się ucieka.

Ale nie chciałam drążyć, bo...

Bałam się, że dowiem się czegoś, czego bardzo nie chciałabym wiedzieć.

Już nie ma co się.

Teraz jesteś pod moją opieką.

Szalma będzie przy tobie.

No i cieszę się, że nic ci się nie stało.

Dziękuję.

To może zróbmy tak.

Jutro jest konferencja prasowa Lewińskiego.

Spotkasz się tam jeszcze raz z Sandrą Kowalską, ale tym razem w moim

towarzystwie.

Może wie więcej o swoim bracie niż chce nam powiedzieć.

Dobrze.

Najgorsze już minęło.

Możemy zamienić parę słów?

Zeznowałam.

Nasz funkcjonariusz zawdzięcza pani życie.

A ta sąsiadko?

Nie wiemy.

Zniknęła ona i jej samochód.

Pani mąż i pani rębietka zachowali się lekko myślnie.

No ale brawurowo.

Złapaliście tego człowieka?

Niestety jeszcze nie.

Czytałem pani zeznania.

Jednej rzeczy nie mogę zrozumieć.

Wyjrzała pani przez okno i zobaczyła obcego faceta kręcącego się w domu pani

Szyszko. Tak.

Następnego dnia pukała pani do niego, ale sąsiadka nie otwierała.

I co?

I to panią tak zaniepokoiło?

Czemu? Przecież sąsiadka mogła po prostu gdzieś wejść.

Nie było jej całą noc.

Skąd pani to wie?

Codziennie o 22 u niej pali się światło, a tamtego wieczoru się nie paliło.

Codziennie pani sprawdza jej okna?

Skoro tego wieczoru się nie świeciło, skąd pani wie, że pani Szyszko tam była,

czy jej nie było?

Nie wiem.

No tak.

Przepraszam, no przecież.

Nie patrzy pani bez przerwy na podwórko sąsiadki, no to jest jasne.

No nie.

Poza tym bałam się.

Czego?

On mnie widział.

Widział mnie przed oknem.

Widział moją twarz.

I to i bała się pani, że może pan ją zabić?

Wita mnie kilka razy, mógł wrócić, mógł mnie przewidzieć.

Kilka razy?

Kilka razy przed okno? To kogo pani obserwowała, sąsiadkę czy tego

Możemy już skończyć tę rozmowę? Pani wie, że nie możemy.

A możemy ją skończyć gdzieś indziej, nie tutaj.

Zazdrościło mnie.

Tego, jak wygląda, jak żyje, z jakimi mechanizmami się spotyka.

Wie pan, moje małżeństwo...

Mój

mąż kiedyś był znanym chirurgiem, ale po wypadku na nartach

stracił sprawność w jednym oku.

Załamał się.

Ma depresję.

A teraz jeszcze nie wiadomo, czy przeżyje.

Proszę, niech się pani uspokoi.

Czy ja jestem o coś podejrzana?

Nie.

Niech pani wraca do męża. Wszystko będzie dobrze.

Jeszcze jedno.

Tak?

Skoro on panią widział, to zakładam, że pani też zdążyła mu się przyjrzeć.

Tak.

To jest on?

Nie.

Jest pani pewna?

Oczywiście.

Tamten miał ciemne włosy i wąsy.

Przepraszam, muszę odebrać.

Dalej w kich.

Zadziedzak w ile?

Zobaczmy raz jeszcze.

Proszę, może starczy na coś do jedzenia.

Pani Lamboska.

Słucham?

Pani Lamboska.

Mówi pan o wychowawczyni mojego syna?

Nie.

O synu.

Hej!

Chwileczkę! Halo!

Jak człowieku?

I paszka.

Kończymy za kwadrans, przez to coś pilnego?

Mama?

Przepraszam, poczekam na zewnątrz.

Dobrze. A my wracamy do pisania.

Co zanotowaliście?

Motywna paszka.

Przepraszam, chciałam tylko się upewnić, czy córka ma przed Tobie swój plecak,

dobrze? Tylko sprawdzę. Dobrze.

To jest to auto?

Brak się zgadzają.

Cześć Agnieszka, znaleźli porzucone auto Kowalika.

Centrum handlowe.

Tak, tak, tak jest, to samo.

Słuchaj, przepraszam Cię, zadzwonię później, dobra?

No na razie, cześć.

Słuchaj, możesz mi otworzyć ten bagażnik?

O kurwa!

No to macie robotę.

No słuchaj, Mieszka, no mamy tu niezłą Jackę, wiesz? Ten twój przystojniak nie

żyje. Najwyraźniej nie jest porywaczem Jacka Łabniczaka.

No dokładnie.

Wezwij Kamilę Sośnik i niech nasz rzeczownik sporządzi porty pamięciowe,

No.

Aha, i ściągnij żonę Kowalika do nas.

No, dzięki.

Na razie, cześć.

No, no.

Wygląda na to, że facet lubił się zabawać.

Bardzo ładnie.

Tak.

Chodź, Maksiu.

Jak

wyglądał

ten człowiek?

Starszy facet.

Z brodą.

Miał trudne ubranie.

Bezdomny.

No nie wiem, może.

I nigdy go wcześniej nie widziałaś?

Nie.

Dobra, wyśle tam chłopaków. Rozejrzą się.

Tomek, jest sprawa.

Stoję.

Co tam?

Poczekaj chwilę.

Pogadamy?

Kto oprócz ciebie ma dostęp do mieszkania?

Nie wiem.

Mój mąż, dzieci, czasami moja koleżanka Kamila.

Nikt o tym nie kręcił się po domu ostatnio?

Nie.

Nie robiliście remontu? Może kurier dostał na chwilę stan? Może dzieci kogoś

wpuścili? Chyba nie, no nie wiem. Miałaś podsłuch w domu.

Trzeba bardzo dokładnie przejrzeć mieszkanie.

Pan Vetpa ma ludzi, którzy mogą pomóc.

Ale nie martw się, to na pewno nie jest robota profesjonalistów. Sprzęt nie jest

jakoś specjalnie wymyślny.

W zasięgu około 30 metrów pewnie zbierali sygnał z auta.

Będą tu całą noc.

Nie spuścimy was z oczu. Dzieci w szczególności.

Wiem, dziękuję.

Słuchaj... Mogę mieć jeszcze jedną prośbę?

Pani z nimi na chwilę?

Zna go pani?

A tego pani tna?

Po

prostu

mówi.

Wie pani, jak on się nazywa?

To jest kolega mojego męża z czasów więzienia.

Niedawno wyszedł na wolność.

I?

I wtedy się zaczęło.

Ale co się zaczęło?

On do czegoś wykorzystywał mojego męża.

Ale nie wiem do czego, bo mąż nie chciał mi powiedzieć.

Znikam na całe noce i... Wiecznie nie miał czasu.

Wiem, że to dla pani trudne.

Proszę pani przekazać złą wiadomość.

Mój mąż nie żyje, prawda?

Tak.

Został zamordowany. Bardzo mi przykro, naprawdę.

Czułam to.

On ma bliżej osadzone oczy.

Ciemne. Prawie czarne.

Przez najbliższe pół roku jestem w wymarzonej podróży po Indonezji. Zostaw

jemu wiadomość. Jak złapie zasięg, na pewno dzwoni.

Co tam myślisz?

Myślę. No widzę.

Zastanawiam się, z kim my mamy do czynienia.

No i co? Jakieś wnioski?

Posłuchaj.

Pracownik wykorzystuje samotnych ludzi na jakichś portalach randkowych.

Zwłaszcza kobiety.

Uwodzi je.

A potem tych wszystkich ludzi, ich domy i mieszkania wykorzystuje do swojej

dalszej działalności.

No.

To jest niebezpieczny i przebiegły sociopata.

Tak, tylko... Pytanie tylko, czy mają jakieś powiązania z Łomniczakiem. No

właśnie.

Słuchaj. Albo to są porachunki osobiste,

Albo zlecenie.

Ale tak czy tak, facet to jest tyngiel od mokrej roboty.

Posłuchaj, a z tego więzienia to już się odzywali, czy jeszcze nie?

Jeszcze nie.

Ale mówiłaś im, że to pilne.

Tak.

Ale ewidentnie w służbie więziennej czas płynie nieco inaczej.

No i ma na to czekać. Wytyłamy zanim list kończy, okej?

Tak jest, szefie.

Dobra. Proszę zostawić torbę.

Scala numer 18, drugie drzwi, po lewej stronie. Dziękuję bardzo.

Dzień dobry, szukam prokuratora Boryta Gajewicza. Muszę się z nim pilnie

spotkać. Pan Gajewicz już tutaj nie pracuje?

Jak już tu nie pracuję?

Od kiedy?

Od jakichś dwóch tygodni.

Słucham?

Przez najbliższe pół roku jestem w wymarzonej podróży po Indonezji. Zostaw

jemu wiadomość. Jak złapie zasięg, na pewno dzwonię.

Zobacz, co znalazłam na komputerze Jacka.

To są grube bańki.

Nie wiem, to chyba to, co Jacek odwiedziczył.

Może powinnaś pokazać to temu prokuratorowi, jak on się nazywał.

Byłem prokuratorowi.

Borys Gajewicz.

Byłam w prokuraturze i pan Gajewicz.

Już tam nie pracuję.

Okłamał mnie.

Cześć piękna.

Padłem pogadać.

Okłamałaś mnie.

Była pani w moim biurze.

Informacje szybko się rozchodzą.

Mogę to wszystko wytłumaczyć. Tak?

Pokazał mi pan legitymację prokuratorską, która była już nieważna.

Ta dziewczyna ze zdjęcia to pana córka, czy to też kłamstwo?

Mówiłem prawdę, Gryto.

Dlaczego mi pan tego od razu nie powiedział?

Wydawało mi się, że lepiej nie zaczynać znajomości od informacji, że właśnie

zostałem zwolniony z prokuratury.

Naruszenie obowiązków służbowych.

Kiedy dowiedziałem się, że zamordowano moją córkę, nie byłem w stanie pracować.

Myślałem tylko o tym.

Skąd mam mieć pewność, że teraz jest pan ze mną szczery?

Może pani nadal działać na własną rękę, albo mi zaufać. Proszę pana, ja chcę po

prostu odnaleźć mojego męża. A ja dorwać morderta mojej córki.

Te sprawy są ze sobą powiązane. Ja nie rozumiem.

Nie rozumiem...

Sposób pańskiego działania.

Próbuję po prostu potrząsnąć klatką.

Wtedy ludzie zaczynają popełniać błędy.

Śpieszę się.

Ładnie się urządziłaś.

Sandra.

Z Katą to ty chyba nie masz problemów, co?

W mojej branży dobrze się zarabiam.

A jaka to branża?

Bo chyba nie prawnicza.

Napijesz się kowy?

Dogadamy się.

To z pewnością.

Powiedz, ile chcesz.

Zapłacę.

Nie rozumiesz.

To przez ciebie żyłem z poczuciem winy.

Przekonawiłem.

Mieliśmy umowę, Jimmy.

Ale on żyje.

Ta umowa chyba nie obowiązuje.

Czego chcesz?

Sprawiedliwości.

Zabrałaś mi wszystko.

Farierę.

Dobre imię.

Pieniądze.

Bardzo dużo pieniędzy, wiesz?

Ale już koniec.

Jimmy. Przestań.

Jimmy.

Proszę.

Pani Sandro, już jest.

Robimy tak, jak się umawialiśmy, Wiktor. Czytasz oświadczenia i Ani słucha

więcej. Ale ludzie będą zadawać jakieś pytania.

Wiem i na wszystkie opowiadania, rozumiesz?

Ty siedzisz cicho.

Przecież jestem winien jakichś wyjaśnienia po nich bez ceny.

Już zapłaciłem za błędy.

Wziąłeś tam owiew na siebie, wcale nie musiałeś.

Dzień dobry, Karol Westa.

Dzień dobry, dzięki panie.

A ty, Wiktor?

Pamiętasz mnie?

Pamiętam.

Jest pan ojcem mojego przyjaciela Rafała.

Jestem ojcem chłopaka, który przez ciebie stracił życie.

Nie, nie, nie.

To nie tak. Ja przecież nie chciałem. Nie chciałem, żeby to tak żyło.

Co wy robicie?

Dobra, nie potrajcie.

Jeszcze słowo. No hej, panowie.

Nie spierdalać, dobra? Nie mam tam nic już. Jedną butelkę miałem, no.

A, to niby to?

Gówno, panie.

I po co z nimi tak lepsze? Bo tu raport poszliście jebani. Nie dam.

Zwykłe karki.

Tak?

To jeszcze zobaczymy.

Jeszcze zobaczymy.

Dawaj, spalimy im tę butelkę. Wiktor, zaczekaj!

Panie Fesła, zapraszam na konferencję. Tam otrzyma pan odpowiedzi na wszystkie

dręczące pana pytania.

Wiem o sobie wszystko, Sandro Łazniczek.

I wiem, z kim się tą wiedzą podzielić.

Nawet nie próbujcie mieszać Rafała w tym pogardze.

Może mnie pan kupić?

Greta, zaczekaj.

Zostań, proszę. Nie rozumiem.

Do tego mnie pan potrzebuje?

Mam być przynętą, żeby mógł się pan zemścić za śmierć syna?

Też chciałbym, tak jak ty, nie pamiętać.

Przykro mi z powodu śmierci Rafała. Naprawdę mi przykro.

To nie tak miało być.

A jak?

Nie wiem.

Nie pamiętam.

A pamiętasz, że wtedy na koncercie nie byliście już razem?

Jak to nie byliśmy razem?

Kilka dni przed koncertem zerwałaś z moim synem.

Skąd pan to wie?

Od Rafała.

Kompletnie się załamał wtedy.

zanim wyrwałam, to najwyraźniej musiałam mieć jakiś powód.

Pamiętnowiłaś w teledysku i ten muzyk, Dżini, namieszał ci w głowie. No.

Wiem, że Rafał poszedł na ten koncert, żeby się z tobą spotkać, pogodzić.

Tak było?

Nie wiem, jak było.

Nie pamiętam.

Może gdybyś z nim nie zerwała, nadal by żył.

Przepraszam, że musicie Państwo czekać, jednak konferencja się nie odbędzie. Ale

co to znaczy, że się nie odbędzie?

Pan Dziewicki nie zamierza już zabierać głosów w sprawie porządku.

Uważamy tę sprawę za domkniętą.

Dziękuję państwu.

Dobrze, muszę jechać do dzieci.

Dziękuję za pańską pomoc, ale nie chcę już pański ochrony. Niech pan mnie po

prostu zostawi w pokoju.

Rafał nie żyje i nikt mu życia nie wróci.

Mamy ludzi pod koło?

Nie odwołuj ich.

Wyjdziemy od drugiej strony.

Czekali piętnaście lat.

Najchętniej to rozszarpaliby mnie na strzępy.

Nie dramatyzuj.

Ale gdyby ktoś się zaczepiał, oczywiście od razu odsyłaj do mnie.

Gdzie moja kata?

Jeżeli do wieczora jej nie dostanę, to upierdolę łeb ławniczakowi.

Zgoda.

Ale od teraz stawka jest podwójna.

Będziesz miał towarzystwo.

Co?

Rodzina będzie w komplecie.

Obe nic nie wiem.

Obe nic nie wiem.

Skurwysynu, nic nie wiem.

Nic nie wiem. To się okaże.

O nic nie wiem!