Original subtitles

Mamy to!

Mamy to!

Tary, to było fenomenalne!

Słuchaj, to co, małe popraweczki? Lecimy z bliskimi, co? Tak. Tak? Gotowy

jesteś? Tak. Chwila przerwy, chwila.

Bardzo ci dziękuję. Właśnie wspaniała, naprawdę.

Daj spokój.

Fajna przygoda.

Jimmy, chodź, chodź na chwilę. Chwilka. Chodź. Nie, lec.

Lec. Miło ci było poznać.

Słuchaj, w weekend gramy w Starej Fauryce w Stali.

Będzie kilka kapel, impreza na backstage 'u.

Ostatni Wipowski.

Wyrwałem specjalnie dla ciebie. Jimmy, ja już mam plany.

A jak te plany mają na imię?

Tak nie jesteś w moim typie.

Skąd wiesz?

Przecież mnie nie znasz.

Ty mnie też nie znasz.

Może wcale nie jestem taka fajna, jak ci się wydaje.

Ja też.

No chodź, będzie fajnie.

Do zobaczenia.

Cześć. Cześć Kamila, słuchaj.

Całą noc siedziałam nad komputerem Jacka.

Słyszałam bilingi z ostatnich miesięcy. On dzwonił nie tylko do Sandry, ale

wielokrotnie dzwonił jeszcze do kogoś innego.

Słyszałam ten numer.

Justyna Dudzińska.

Jakaś bezpartyjna radna z Elbląga.

Aktywistka. Pisała artykuły do różnych portali. Słuchaj Kamila, ta kobieta dwa

tygodnie temu została zamordowana.

Jacek dzwonił do niej dzień...

Przed jej zabójstwem.

Rozmawiali 18 minut.

Potem tylko połączenie, zero minut.

Greta, czy ty słyszysz, jak to brzmi?

Powinnaś zadzwonić do policji. Wiem, ale Jacek prosił, żebym tego nie robiła.

Nie chcę mu zaszkodzić.

Słuchaj, oddzwonię do ciebie później, dobrze?

Kamila, wszystko u ciebie okej? Chyba ktoś się włamał do mojej sąsiadki.

Oddzwonię. A możesz odebrać Nikolę ze szkoły?

No.

Dzięki. Zadzwonię później.

Pa.

Dzień dobry, Kamila Słaśnik. Chciałam zgłosić włamanie do mojej sąsiadki.

Od wczoraj dzieje się tam coś dziwnego.

Wie pani co?

Każdy z nas ma jakąś przeszłość.

Ja po mojej burzliwej, rockowej młodości w zespołach rockowych zdecydowałam się

zmienić swoje nazwisko, ale nie zmieniłam swoich poglądów.

Postanowiłam, że jestem gotowa zmierzyć się ze swoją trudną historią.

Piszę artykuł, który mam nadzieję mi w tym pomoże i będzie ważny dla wielu

Wydaje mi się to niezwykle istotne, aby osoby, które reprezentują wyborców, były

autentyczne.

Sprawdziłam te numery rejestracyjne, o które prosiłaś.

Samochodu Jacka Ławniczaka?

No.

Zobacz.

Wiedziałem, że Jacko jest nam to nazwisko. Kreta Rębiewska.

Uratowana spod gruzu w zawalonej hali w 2009 roku.

Ona zgłosiła zaginięcie męża.

Anioł w koncertu. No, nieźle.

Jakbym ci powiedział, że mam przeczucie, że...

W tej sprawie jest drugie dno. To zabrzmi to profesjonalnie, czy

No, najlepsze jest to, że mógł mieć rację, bo chyba coś znalazłam.

Złapało go na wjeździe do centrum handlowego.

Centrum handlowego? O dwudziestej drugiej?

Do Ikei to on nie jechał.

No to mamy już.

Oficjalnego zaginionego.

Dobra, a teraz lecimy szybciutko, bo jesteśmy spóźnieni.

Co tam?

Co?

Dzwoniłam do taty, ale nie odebrał i nie odzwonił.

Kiedy dokładnie wracam?

Kochanie, za tak kilka dni.

To nie jest dokładnie, to jest około.

Coś kręcisz.

Mówisz, że jak ktoś kłamie, to patrzy w lewo. Nawet ty patrzysz w lewo, mamo.

Nie wymyślajcie. Lecimy już.

No, dawaj.

Dobrze? Dobrze? Dobrze?

Dobrze?

Dobrze? Dobrze?

Dobrze?

Spokojnie, nie groź, nie groź, obiecuję, prawda?

A jak mnie nie złapie? Złapie cię. Naprawdę.

Będziesz płynął do mnie spokojnie, tak? Nie bądź. Spuszcz się chwilą, ty.

Złapiesz się, obiecujesz, przysięgam. Dawaj, małej skargi, pójdziesz do mnie,

ja się w całym tobie.

No nie, super, super, super, super, dobra, super, super.

Brawo, brawo, brawo, brawo.

Brawo. Prawda, że pięknie? Super!

Halo?

Dobrze, tylko odwiedzać dzieci do szkoły.

Tak.

Tak, to jest Jacek. To jest mój mąż.

A co on tam robi?

Nie wiem.

Właśnie.

Tym zjazdem mógł albo wjechać na teren centrum handlowego, albo

wyjechać na niepłatną krajową w kierunku północnym.

Może jeszcze do kogoś jechał.

Do kogo?

Na pewno mi pani wszystko powiedziała?

Słucham?

Czy na pewno mi pani wszystko powiedziała?

Nie.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

A co pan tu robi?

Przyszedłem pogadać z tym chłopakiem, co tu pracuje.

Ja w tej samej sprawie.

Witam.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Szukam Krystiana.

Wywoływał moje zdjęcia.

Poszedł też gdzieś. No tutaj, w barze naprzeciwko.

Super, dziękuję.

Dzięki.

Zdejmij te słuchawki.

Prokuratura Warszawa, Śródmieście. Mamy kilka pytań.

Pamiętasz mnie?

Robiłeś dla mnie odbitki z wakacji.

To ty podrzuciłeś to zdjęcie do koperty pani Rębiewskiej?

Nie, to nie ja.

Jesteś pewien?

Oglądasz każde wywołane zdjęcie?

Ja widziałam, jak pracujesz.

Siedzisz w telefonie, słuchasz muzyki. Nie sprawdzasz wszystkich wywoływanych

zdjęć. To zdjęcie stare, a ja ostatnio takich nie wywoływałem.

W teorii mogło wpaść z kooperacyjnego klienta, ale moim zdaniem to nie jest

case.

Widziałeś moją legitymację, Krystian?

Mogę ci zaszkodzić, jeśli okaże się, że mnie zaszukujesz.

Mówię prawdę.

Wiesz, gdzie jest mój mąż?

Ja nie wiem, o czym pani mówi, ja muszę wracać do labu.

Także przepraszam.

On coś wie.

Nie wydaje mi się.

Ale... To on podrzucił to zdjęcie. Nikogo innego nie było wtedy w labie.

Może ktoś później miał jeszcze dostęp do tej koperty.

Nikt.

Chciałbym, żeby odwiedziła pani ze mną matkę Szymona Dabiuka.

Muszę odebrać dzieci do szkoły.

Zorganizuję opiekę i dam panu znak.

Czekam na telefon.

Sama... Ona wie, że jesteś w okolicy.

Starczy aspirant Marcin Brzęczek.

Co się stało? Zostaliśmy zawiadomieni o łamaniu.

O jakim łamaniu?

A, to pewnie ta pildona brzydziska zadzwoniła.

Można?

Proszę.

Widziała jak chodziłem, że drzwi tarasowe, no klucze zapomniałem.

O co chodzi?

Kierowała się mała, tak?

Zgadza się.

Kto jest na górze?

Żona.

A jak się nazywa?

Maryla Szyszko.

A pan to mąż?

No tak.

Pani Maryla Szyszko nie ma męża. Niech pan prowadzi na górę.

Spokojnie.

Po co te nerwy?

Idę pożarcie. Chcesz coś?

Czekaj, czekaj, Agnieszka.

Zobacz, kolejny zaginiony mąż. Właśnie nie wskoczyło w system.

Roman Kowalik, lat 49, zamieszkały w Jabłonnej. A to dlaczego my go słuchamy?

Żona twierdzi, że ma interesy na Mokotowie. Przedstawiciel handlowy.

Samochód nie bym od niego też kupiła.

Nie radzę.

Kryminalista. Siedział za napad z bronią w ręku.

Może ktoś dał mu błęd?

Też tak pomyślałem.

Ale uwaga.

Chodź, chodź.

Zobacz, proszę.

Kilka dni temu auto Kowalika jechało płatnym odcinkiem autostrady i zjechało

teren centrum handlowego. W tym samym miejscu i czasie, w którym zaginiony

Jacek Ławniczak.

Wow.

Czyli co, Ławniczak jechał pierwszy, a Kowalik gdzieś za nim? Nie gdzieś za

rozumiesz? Tuż za nim. Zderzak, zderzak.

Nie, to dwóch poszukiwanych facetów w tym samym czasie, na tym samym odludziu?

Przypadek?

Nie sądzę.

Komisary z Warszawa Południe. Ja dzwoniłam wcześniej i zgłaszałam

sąsiadki. Tak, kojarzę. Wysłaliśmy na patrol.

Tylko, że ten policjant, kto to powitał, z prawdą właśnie ucieka.

Ja pojadę, więc dzwoni na policję.

Kladu za mową, tak?

Jacek zaginął dwa dni temu.

Kamila nic nie mówi.

O, chyba jest tam.

Mój mąż i Greta Rębiewska ścigają go. Chciał w nią wjechać. Samochodem jej

tak. Opel, chyba grafit, sedan.

Jezu, zróbcie coś, no.

Nie idziemy za blisko?

Kamila pyta, gdzie jesteśmy.

Jedziemy na S7.

Jedziemy na S7.

Dobra, tak. Wyślę ci pinetkę.

Ciekałam.

Co z nim, chłopaki?

Najprawdopodobniej wstrząs mózgu, połamane kości policzkowe, górny

Przeżyje? Tego nie wiem.

Do wszystkich jednostek, do wszystkich jednostek, skręcają na góraszkę.

Powtarzam, skręcają na góraszkę.

Słuchaj, co tu się dzieje?

Mój mąż i Greta Rębieska ścigają tego typa.

A co wspólnego ma z tym Greta Rębieska, to? Greta wysłała mi finetkę, gdzie są.

On prowadził samochód jej męża. Wyślij mi szybko tę finetkę, dobra?

Chodź, jedziemy.

Cholera, gdzie on jedzie?

Nie, nie, chodź sam.

Słyszysz, zawróćmy.

Jeśli zrezygnujemy teraz, to ucieknie.

Od moku, które mu leciało z nosa?

Podróże małe i duże. A możemy zadzwonić do mamy?

Pewnie.

Cześć, mamo.

Cześć, Maksiu. Cześć, mamusiu.

Cześć, córeczko.

Jak się czujesz?

Dobrze.

Przeczytam ci moje opowiadanie. Chcesz posłuchać?

No pewnie, dawaj.

Dawno, dawno temu była sobie rodzina. Mama, tata, ja i siostra. Kiedyś

też kota.

Ale umarł. Pewnego dnia tata wyszedł do pracy i już nie wrócił. Mama mówi, że

pojechał w delegację. Ale to nieprawda.

Jest superbohaterem i musi ratować świat.

Fajnie jest mieć tatę superbohatera.

Ale jeszcze lepiej takiego, który po prostu jest.

Mhm.

Podobało Ci się?

Oj, bardzo.

To do jutra, mamu. Do jutra.

Poczekajcie na mnie chwilkę w samochodzie, dobra?

Zaraz do was wrócę.

Najbliższa dobra decyduje, czy przeżyje.

Przepraszam.

Zawsze możesz na mnie liczyć.

Dzięki jeszcze raz.

Hej, Greta.

Pamiętasz mnie?

Emma, idźcie do domu.

Zaraz przyjdę.

Ładna okolica.

Czego ode mnie chcesz?

Nie zapytasz się nawet, co o mnie słychać?

To patrzcie mnie, ale... Kompletnie niech to mnie interesuje.

Jacek Ławniczak.

Twój mąż?

Wiesz, gdzie on jest?

Tak. Z tego, co wiem, to nie żyje.

I to od piętnastu lat.

To znaczy, że nie żyje od 15 lat? Byłaś tam.

Widziałaś.

Co?

Po koncercie na backstage 'u.

Jimmy, ja nic nie pamiętam z tego koncertu.

Dobrze sobie to wymyśliłaś.

Też bym chciał nie pamiętać.

O czym ty mówisz?

Posłuchaj mnie.

Powiedz jej, że zbyt wiele w życiu straciłem.

Żeby teraz znowu dać się zrobić w chuj. Komu jej? Komu jej?

Wiesz, gdzie jest Jacek?

Dlaczego mi mówisz, że nie żyje?

Miej się na baczności.

Tak na wszelki wypadek. Żeby ci się nic nie stało.

Spierdolisz! Jimmy!

Jimmy!

Przepraszam, że nie mówiłam ci wszystkiego.

Nie mówmy na razie maksymalnie. To jest za małe.

Proszę?

Jeszcze nie wiem, gdzie jest tata, kochani.

Dzień dobry, panie prokuratorze.

Czy był pan już u matki Szymona Adamiuka?

Nie, jeszcze nie.

To pojedźmy tam.

Dobrze. Kiedy?

Jak najszybciej.

Kto jest ten pan?

Znajomy.

Taty, czy twój?

Mój.

To tutaj.

To jest dom Aliny Adamiuk.

A to jest plac zabaw, może być?

Dzień dobry, pani Adamiuk. Tu Borys Gajewicz.

Kto?

Prokurator Borys Gajewicz.

Dzwoniłem do pani wczoraj. Rozmawialiśmy o pani synu, Szymonie. Niech pan sobie

idzie. Nie mam nic do dodania.

Potrzebujemy pani pomocy. Już mówiłam. Syn jest w Indiach i pomaga biednym

ludziom. Nic więcej nie wiem.

Chcieliśmy zapytać o jego przyjaciół.

Pan nie jest sam?

Dzień dobry, ja się nazywam Greta Rębiewska -Ławniczak.

Jestem żoną Jacka Ławniczaka.

Myślę, że mój mąż mógł znać pani syna.

Pani Adamiuk.

Jak się nazywa pani mąż?

Jacek Ławniczak.

No, nie znam.

Mamy jego zdjęcie.

O, proszę.

To mam ten obok pani syna.

Nie znam go.

Na pewno?

Dlaczego ona ma przekreśloną twarz?

Nie wiemy.

To była moja córka.

Znaczy, że nie żyje?

Tak, została zamordowana 15 lat temu.

I również pani nie kojarzy?

No co pani tak patrzy?

Na moje dzieci.

Pamięta pani moją córkę?

Przepraszam, co pan mówił, że kim pan jest?

Prokuratora? Tak, ale... Przepraszam, do widzenia.

Pani Adamiuk.

Dlaczego podłożył pan ogień? Poprosimy o krótki komentarz. Jak pan się czuje w

związku z wcześniejszym zwolnieniem warunkowym?

15 lat temu zginiało przez pana 28 osób.

Panie Wiktorze? Tutaj, tutaj.

Proszę do zdjęcia.

Wiktor Lewiński, który przyznał się do podłożenia ognia na koncercie w dawnej

fabryce stali w 2009 roku, po 15 latach spędzonych za kratkami właśnie wyszedł

na wolność.

Jeszcze w tym tygodniu ma odbyć się konferencja pracowa zorganizowana przez

Kancelarię Prawną, która reprezentuje Lewi... Wysłałem chłopaków pod

dom Grety Rębiewskiej.

Świetnie.

Jest w kontakcie z Jimim.

Odwiedził ją.

Dam mu ostrzeżenie.

Na razie nie.

To nie wszystko.

Zasięgnąłem języka w sprawie pani mecenas od Lewińskiego.

Dziękuje.