Original subtitles

Dzisiaj nieczynny. Zapraszam jutro.

Borys Gajewicz, prokuratura rejonowa Warszawa Śródmieście. Pani Rębiewska

-Odniczak?

Tak. Pan w sprawie mojego męża?

Możemy chwilę porozmawiać?

Słucham?

Poznaje pani to zdjęcie?

Ta przekreślona osoba to Aleks.

Moja córka.

Znalazła martwa na parkingu przed domem 15 lat temu.

To jest pani mąż, prawda? Skąd pan ma to zdjęcie?

Ktoś mi je podrzucił. Tak jak pani w fotolabie.

Domoczył kartkę z nazwiskiem pani i pani Meza.

To moja córka.

Mówiliśmy na nią, Aleks.

Według policji nieszczęśliwy wypadek.

Od niedawna wiem, że to było morderstwo na zlecenie.

Ja nie rozumiem. Jaki to ma związek ze mną i z moim mężem?

Jeszcze nie wiem.

Proszę się przyjrzeć tej fotografii.

Widzi pani jej spojrzenie?

Przejrzałem wszystkie pamiątki po mojej córce. Chciałem znaleźć cokolwiek.

I znalazłem. Tuż przed śmiercią Alek spotykała się z chłopakiem o nazwisku

Szymon Adamiuk.

Nie znam.

Jedyne, czego z nim dowiedziałem, to, że 15 lat temu studiował na Politechnice.

Potem nic.

Jak kamień w wodę.

Myśli pan, że to ten drugi chłopak ze zdjęcia?

Tak sądzę.

Może ma jakąś rodzinę?

Proszę się przyjrzeć.

Pana córka była z nim w ciąży? Też tak myślałem, jak zobaczyłem to zdjęcie.

Ale potem okazało się, że sprawa jest bardziej złożona.

To na szyjatek odezwij się.

Moja córka była w ciąży z panią mężem.

Ja nie rozumiem skąd ta pewność. Pewności nie mam. Ale wiem, że moja

została zamordowana.

A pani mąż zniknął. Proszę pana, ale te sprawy dzieli 15 lat.

Jednak sama pani wcześniej powiedziała, że Jacek, pani mąż, wyszedł z domu zaraz

potem, jak zobaczył to zdjęcie.

Myśli pani, że to przypadek? Przepraszam, ale nie mogę panu pomóc.

Ma pani dzieci?

Mam.

No to ma pani wiele serca.

Dzięki, super.

Wspaniała jesteś.

Zadzwonimy. A tobie?

Cześć.

Jimmy. Cześć. Cześć, jak masz na imię?

Mam na imię Jagoda.

Cześć, Jagoda. Cześć, Greta.

A myśmy się gdzieś wcześniej już nie przyjęli?

Chyba nie.

A ty nie powinieneś być tam?

Wielu z artyści też mają się w cieniu.

To czemu większość czasu spędzasz na scenie?

Żeby na kulisach mi spotykać takie wspaniałe dziewczyny jak ty.

To będziesz ich musiał jeszcze poszukać.

Żartowałem, no co ty.

Ty jesteś perkusistą, nie? Teraz twoja kolej.

Co?

Zaraz, chwilę.

Dlaczego ty w ogóle chcesz wziąć udział w tym teledysku? Bo dużo płacicie.

A ja zbieram nowe katy, więc... Sorry.

Proszę Państwa, Greta.

Cześć, Greta.

Cześć. Zajebista jest.

Super, że wpadłaś.

Cześć, Kamila.

Szukaj mą prośbę.

Mogłabyś odebrać moje listaki ze szkoły?

Muszę coś załatwić.

Dobra, dzięki, na razie.

Miło Cię widzieć, Greta.

Ile to już lat minęło?

No, ostatnio widzieliśmy się rok po pożarze.

A tak, pamiętam. Byłaś wtedy u nas na obiedzie w ogrodzie, prawda?

Jakoś wcześniej nie chciałaś się spotkać.

Coś się stało?

Mój mąż za kiną.

I po prostu...

W pełni nie wiem, co mam robić.

Pomyślałam, że może mógłby mi pan jakoś pomóc.

Dobrze. Próbuję się czegoś dowiedzieć.

Ale musisz mi opowiedzieć wszystko, co wiesz.

Telefon do pana.

Pilnę. Przepraszam.

Słucham? Lewiński wychodzi na wolność.

Pan Vespa życzy sobie, żebym cię pilnął.

Wiem.

Widziałam cię już wielokrotnie.

Chciałem, żebyś mnie widziała.

On tęskni za swoim synem. Nie ma nic złego na myśli. Co ja mam do tego?

Nie przywrócę Rafałowi życia.

On bezpośle czuje się spokojniejszy.

Kiedy wie, że ty masz się dobrze.

Szyma, wiesz, że to nie jest normalne.

Jestem. Dziękuję. Przepraszam.

A słyszałaś, że ten Wiktor Lewiński, podpalacz, wystarał się o zwolnienie

warunkowe? Tak.

Powinien dostać do żywocia.

Już odsiedział 15 lat.

Nie wiem, może już wystarczy.

Greta, tam wtedy zginęło 28 młodych osób, m .in.

mój syn.

Mieli całe życie przed sobą.

A teraz ten...

Podobno chce ujawnić jakieś nowe informacje na temat tego, co się wtedy

Jakie informacje?

Przecież się przyznał do wszystkiego.

Podpalił halę, bo był sfrustrowany skreśleniem bliku studentów.

Jesteś pewna, że tak właśnie było?

Nie pamiętam.

Cały czas nie pamiętam.

Kilku dni przed i kilku dni po koncercie.

Cześć Maryla.

No proszę.

Co za niespodzianka.

Prawda?

Mam dla ciebie prośbę. Czy mógłbym wjechać samochodem do twojego garażu?

Mam trochę cennego sprzętu w bagażniku i nie chciałbym go zostawić na zewnątrz

na noc.

Tylko nie wiesz, że pozwolę ci zostać na noc?

Nie wiem.

Już otwieram.

Szkoda, że nie uprzedziłeś, że przyjeżdżasz.

Lepiej bym się przygotowała.

Szybka akcja.

Jeden dzień w Warszawie.

Interesje.

Można tak powiedzieć.

Dlaczego mi się tak przyglądasz?

Zabawne. Co?

Wyglądasz dokładnie tak, jak na zdjęciu.

Czemu cię to dziwi?

Faceci to oszuści.

Wysyłają nie swoje zdjęcia albo mocno podrasowane, a potem się

dziwią, że urywam kontakt po jednym spotkaniu.

Widzisz, Maryna?

Nie mam nic do ukrycia.

Jestem, jaki jestem.

Napięcie.

Czemu nie?

Maryla? Maryla?

Maryla?

Gdzie jesteś?

Kto to jest?

Co ty tu robisz?

Kto to jest?

Odłóż ten telefon.

Kim ty jesteś?

Ja nie rozumiem, kim ty jesteś. Daj mi ten telefon, Maryla.

Po co to wierałaś w pokarcznik?

Pani mąż już wcześniej znikał? Nie.

Macie państwo jakieś problemy małżeńskie?

Nie.

Finansowe? Nie.

Przepraszam.

Czyli wszystko się dobrze państwu układało do wczoraj? Tak.

Gdzie pani poznała męża?

We Francji. A to ma jakieś znaczenie?

Nie wiem, tak tylko pytam, wie pani. Może to ważne.

Czy nie?

Proszę pana, ja wiem, że nie minęło jeszcze 48 godzin, ale może mógłby pan

zrobić?

Oczywiście, no wie pani, na razie tylko tak rozmawiamy.

Mam tu jego zawód rejestracyjny.

Pomoże mi pan?

A korzystacie państwo z tej aplikacji RoadTol, kiedy wjeżdżacie na płatne

odcinki autostrad?

Chyba tak, tak, chyba tak.

No to świetnie.

Świetnie. To nam może bardzo pomóc.

A w sumie może i nie.

No nie wiem, sprawdzimy to w każdym bądź razie.

Proszę bardzo.

Proszę mi dać kilka godzin, a do pani zadzwonię.

Dobrze. Może mąż sam się w międzyczasie znajdzie.

Ale wtedy proszę zadzwonić i powiedzieć, że wszystko jest okej. Dobrze?

Oczywiście. Dziękuję.

Albo nie, wie pani co, zróbmy odwrotnie.

Niech pani zadzwoni, jak nie będzie okej. Bo jak będzie okej, no to...

Nie ma po co dzwonić, nie ma sprawy.

Nie sądzę, żeby pani małż padł ofiarą jakiegoś przestępstwa. Tak że na razie w

ogóle niech się pani nie denerwuje.

Okej.

Będę mnie szukać.

Ale czego ty kurwa chcesz, co?

Zadzwonisz do swojej żony i powiesz, że... Pierdol się.

Powiesz jej, że potrzebujesz jeszcze paru dni.

Pierdol się.

Chyba, że chcesz, żeby twoja żona i twoje dzieci skończyły jak ta

To co?

Jacek, gdzie ty jesteś?

Posłuchaj, nie mogę długo rozmawiać, potrzebuję kilku dni.

Co? Co ty mówisz?

Halo? Halo, Jacek!

Halo? Gdzie jesteś, Greta?

Jestem przed komisariatem.

Zawiadomiłaś policję?

Jacek, wszystko w porządku?

Posłuchaj, nie zawiadam jej policji, nic mi nie jest.

Co? Ale Jacek, co się dzieje? Greta, potrzebuję przestrzeni, rozumiesz?

Co? Jacek! Jacek!

Pani mecenas już idzie. Proszę sobie usiąść. Dziękuję.

Przepraszam, mam tylko pięć minut.

Poza tym jako prawniczka pana Łabniczeka nie mogę komentować jego spraw. To

byłoby nieetyczne.

Gdzie jest Piatek?

A skąd miałabym powiedzieć?

Bo dzwonił do pani.

Tuż przed tym, jak zniknął.

Zniknął?

O czym rozmawialiście?

Proszę pani, od dawna nie mam z nim kontaktu. To dlaczego zadzwonił akurat

pani?

Skoro od dawna nie mieliście kontaktu.

Skąd miałabym to wiedzieć?

Ma jakieś kłopoty?

To pani tak twierdzi. Pytam.

Czy zna pani to zdjęcie?

Skąd pani to ma?

Ktoś mi podrzucił.

Zadzwonił do pani tuż po tym, jak zobaczył to zdjęcie.

Dlaczego potrzebował rozmowy z prawniczką?

Ja nie wiem, do czego pani zmierza. Przepraszam, ale mam spotkanie.

Pytam panią, co się stało z moim mężem.

Może postanowił odejść. Nie postanowił odejść.

Za dobrze go znam.

Nie się pani nie gniewa, ale może wcale go pani nie jedna.

Może żadna z nas go nie zna wystarczająco dobrze.

A, ja nagrywałam tę rozmowę.

Na wypadek, gdyby w przyszłości chciała pani przekręcić moje słowa.

Przepraszam, że nie uprzedziłam.

Co chcesz z nią zrobić?

Skurwielu.

Powiedz, idź odstawić ławniczaka.

I rozliczamy się.

Sprawy mi się trochę pokomplikowały.

Kamila, jak tam u was? W porządku.

Emma pytała, czy Nikola może gdzieś u was nocować.

I to jak powiedziała?

No, że muszę ciebie zapytać, czy nie masz nic przeciwko.

No, jasne, że nie.

Super. Dzieci się ucieszą.

A jak u ciebie?

Wiesz co, zadzwonię później.

Okej. Dobra, uważaj na siebie.

Zabierz dzieciaki do nas. Dzięki.

Pani mecenas, po 15 latach podpala w koncertu wychodzić na warunkowe

Dlaczego postanowiła go pani reprezentant?

Pani mecenas, krótki komentarz.

Dzieciaki, patrz!

No już śpicie dobrze.

No dobra noc.

No nareszcie.

Może być w końcu usiadła na tyłku, co?

Poczekaj.

Halo?

Dobry wieczór, panie prokuratorze.

Przepraszam, że o tak późnej porze, ale udało mi się zdobyć telefon do matki

Szymona Adamiuka.

Chłopaka mojej córki.

Tego drugiego ze zdjęcia. To wdowa. Mieszka pod miastem. Twierdzi, że 15 lat

temu Szymon wyjechał do Indii i zerwał z nią kontakt. Nie wie nawet, czy żyje.

Pytał mi pan o pańską córkę albo o Jacka? Spytałem o pani męża.

Od razu skojarzyłem wasze nazwisko.

Czy mógłby pan mi dać jej numer?

Spróbuję nas umówić z nią osobiście.

Jeszcze jedno.

Będę się starał o ekshumację ciała mojej córki.

Po co mi pan to mówi?

Chciałem, żeby pani wiedziała, zanim zaczniemy rozmawiać bardziej oficjalnie.

Przepraszam, ale ja nie rozumiem, czego pana do mnie oczekuje?

Po prostu bądźmy sojusznikami.

Przynajmniej na razie.

Prokurator. Tak.

Tu?

Tam.

Ładna.

Wiem. No.

I co ty robisz?

Tak, na pracowanie sugeruję.

Jak on powiedział, że potrzebuje przestrzeni? Tak?

Wiesz, jak facet tak mówi, to wiesz... Kamila... Dobra... Mieliśmy z

Jackiem taki okres, że się... kochaliśmy w dziwnych miejscach.

W jakich dziwnych?

W różnych, publicznych.

Na parkingach, w przebieralniach... Kilka razy w saunie, w

kiblu, w samolocie.

Kiedyś wracaliśmy z imprezy nad ranem.

Pamiętasz tę ostatnią budkę telefoniczną na placu Nielubelskiej?

Nie.

Tam?

Było jasno.

Jeździły samochody i jak się kochaliśmy w tej budce, to Jacek powiedział, że

potrzebujemy sceni.

No, to w takim razie na pewno chciał cię tak przekazać.

Może nie był sam.

Właśnie.

Może się bał.

Może ktoś mu kazał powiedzieć, żebym nie zgłaszała jego zaginięcia na policję.

A jego intencja była inna.

Pokaż mi jeszcze raz ten profil. Masz.

No, dzieci masz.

Dom pod Warszawą.

Czekaj.

Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj, czekaj.

Czego słuchamy?

Tego zdjęcia.

A może powinnaś sprawdzić bilingi Jadka?

Może dzwonił nie tylko do tej prawniczki.

No, sprawdzę.

Wszystkie telefony są na Jadka.

To on opłaca wszystkie rachunki.

Do twojego konta?

No tak, łącznie z kredytem na mieszkanie.

Ale masz dostęp do tego konta?

Nie.

Nie?

Nie, no kredyt też jest na niego.

A ty w ogóle masz twoje konto?

No tak.

Jeszcze czas uznajemy się iśmy ślub.

Nie macie wspólnych pieniędzy? Mamy.

Kwestia Jadka schodzi na moje konto.

Tak zresztą, dobrze więc do niej nie zarabiam u siebie.

To z czego Jacek wszystko płacą?

To ma część... Ma część firmy ubezpieczeniowej, którą założył jeszcze

Ale tych pieniędzy Jacek nie chce rzucać.

Tam jest... Tam jest taka dziwna sytuacja. On jest skłócony z rodziną.

Wspominał też o swoich rodzicach i siostrze, ale... Nie ma z nimi kontaktu.

Wiesz co, nie chcę się wtrącać w nieswoje sprawy, ale ty chyba mało wiesz

swoim mężu, a przynajmniej o jego pieniądzach i rodzinie.

Jest, widziałam.

To jest Jacek?

Nie wiem, ale jeśli to jest Jacek, to może to jest Sandra.

Sandra Kowalska to siostra Jadka.

Gdzie byłaś? Gdzie Nikola? No to u koleżanki.

Późno już, powinien spać.

No już, chodź.

Dobranoc.

Kancelaria Barton, Krysicka Sandra Kowalska z tej strony, słucham? Dzień

Greta Rębik -Koławniczak.

Czy możemy się spotkać?

To znowu pani?

Przykro mi, ale... Co ty ukrywasz?

Halo?

Sama, muszę jechać doładować coś bardzo pilnego.

Pojadę za tobą.

Chciałam cię prosić, żebyś tu został.

Moje dzieci są w domu i śpią.

Będę z powrotem dwa godziny.

Poproszę kogoś, żeby za tobą pojechał.

Dziękuję.

Nie odpowiedziałaś mi na pytanie.

Powtórzę.

Co ukrywasz?

To ja też powtórzę. Nie mam pojęcia, o co ci chodzi.

O to.

I o to.

Jesteś jego siostrą?

Tamosz, czy nie powiedział?

Tak, jesteśmy rodzeńcem.

Tylko, że z nim zawsze były problemy. Odwrócił się od rodziny. Do mnie dzwonił

tylko wtedy, kiedy czegoś chciał.

Nie miałam ochoty i czasu na takie relacje.

To cię satysfakcjonuje?

Dlaczego dzwonił do ciebie tuż przed zniknięciem?

Miał jakieś problemy. To była krótka rozmowa, bo akurat miałam spotkanie.

Próbowałam potem do niego oddzwonić, ale już się nie odebrał. Po prostu boję

się, że coś mu grozi. Rozumiesz?

To mnie nie interesuje.

To wszystko.

Nie, o co chodzi z tym zdjęciem?

Dlaczego Jacek zniknął zaraz po tym, jak je zobaczył? I co to za ludzie?

Musiałaś ich znać.

Nie pomogę pani.

Dlaczego bronisz Lewińskiego?

Akurat ty.

Jestem adwokatem, mam różnych klientów. Taka praca.