Original subtitles

Pust roleg.

Inn ...

Og ut att.

Ikkje prøv å få orden på tankane. Berre slepp dei laus.

Trekk pusten djupt.

Inn ...

Og ut.

Når eg seier "no", skal De opne auga.

No.

Hysj.

Ja ... Lukk auga att.

Bra. Bra.

Og no skal De gå endå djupare inn i avslappingsmodus.

Ta Dykk god tid.

No skal eg føre deg tilbake til kjelda.

Til kjelda for angsten din.

Eg skal leie deg, -

- steg for steg.

Steg for steg.

Heilt fram til kjelda for angsten din. Heilt fram til sanninga.

Du er i Köln. I heimbyen din.

Det er sommaren like før du blir innkalla.

Der er far din.

Du lengtar etter å dra i krigen. Du vil berre vekk og leggje alt bak deg.

Der er kvinna du elskar.

Men noko har kome mellom dykk.

Norske tekstar: Signe Bergvoll

Novorzjev i Sovjetunionen, 1496 km fra Berlin

-Kva vil dei? -Kleda.

-Ikkje gjer oss noko! -Gje oss uniformene, så går det bra.

-Berre gje oss kleda. -Ned på kne!

Har du magesjau, eller?

-Det er fullt av folk der inne. -Raske på!

Maria, du kjem ut av stallen. Du ser mot lysa i Betlehem med eit kyskt blikk.

Her som fuglen står. Og no kjem erkeengelen Gabriel.

Maria! Snu deg litt, eg ser jo ingenting!

Litt meir hitover.

Frieda! Du tek imot frelsaren, og det kjem ikkje godt nok fram!

Slå dykk litt laus! Fortare, Paul.

Snu deg, eg ser ingenting!

Sedskapspolitiet! Razzia! Tilstellinga er over!

Still dykk opp på rekkje, få styr på genitalia og hald kjeft!

Alt dette må med. Kvart einaste foto og kvar einaste film. Alt.

Ta Dykk av dette, Jänicke. Ingenting må kome bort.

Alt må pakkast ned.

-Kven er du? -Tømmermannen. Jesu far.

Sjå her! Gud er også med. Og jomfru Maria.

Vakker gut med krøllar ... Alle er med!

-König. -Paragraf 118. Kunstnarleg fridom.

-De må bevise at eg ikkje er kunstnar. -Du er ei rotte!

-Og du er ei spyfluge. Deg blir ein aldri kvitt. -Du har for mykje drit på deg.

Ikkje ta det ille opp, men slikt kan vi ikkje la passere.

Vi er ikkje ferdige her enno.

Dei er snart ferdige med Josef og Maria.

Arbeidsdagen er over.

Deg kjenner eg jo!

Få alle ut.

Kom fram!

Skyt du meg, set kollegaen min deg i kasjotten!

-Tjukkasen får ikkje tak i meg! -Og om han gjer det?

Våpenet hans er større enn det leiketyet der.

Takk.

Kanskje det er annleis i Köln, men her likar vi å trekkje våpenet først.

Ja. Våpenet mitt fall dessverre ned i sjakta.

Eg skal snakke med Willy, så får du det tilbake i morgon.

Greitt, din slubbert! No skal du takke meg.

-Kva? -Eg høyrer ingenting?

-Takk. -Veit du kva du takkar for?

Eg hindra deg i å bli politimordar og dermed eit hovud kortare.

Men drapsforsøket må du svare for. Og dette svineriet med smågutane ...

-Men eg har ikkje ... -Du snakkar når eg spør deg om noko!

Men kanskje denne kula aldri blei fyrt av?

Og at du på eit eller anna vis klarte å sleppe unna?

Du veit jo korleis det fungerer.

Så ... Du må presentere deg for kollegaen min frå Köln. Namn?

Krajewski. Krajewski. Franz.

-Rang? Regiment? -Korporal. Infanteriet.

Det 2. hanseatiske ... Vestfronten!

-Bustad? -Ruinen på Hermannplatz.

Akkurat. Eg forstår.

Høyr etter no. Erwin i kiosken på undergrunnsbanen er vår mann.

Presis klokka tolv melder du deg hjå han. Når vi spør deg om noko, skal du svare.

Gje deg, ditt nervevrak! Ta deg saman!

Kvar er Lotte?

Lotte?

Kvar har du vore?

-Overalt. -Har du ikkje sove?

-Nei. -Og no skal du på jobb?

Korleis klarer du det?

Den som søv, er ikkje vaken. Og eg må akte meg.

-Korleis går det her? -Eit paradis.

Leopold.

Auga dine er magnetar,

og dei strålar med stjerneglans.

Kyssa dine er kontakten

mellom jorda og himmelen.

Litt teknikk og litt hjartevarme.

Ein snev av lukke, ein snev av sorg.

Det er motoren i det heile,

og det dumme hjartet jobbar støtt.

-Venstre lomme. -Har du noko med?

Gul. Den har eg ikkje frå før!

Kva er dette?

Ingenting. Berre eit blåmerke. Kan du finne strømpene mine? Dei tynne?

Det går bra, Toni.

-For eit bråk! Kvar er husleiga? -Ho ligg på bordet.

-Nei. Halvdelen manglar. -Du får resten i kveld. Pass på, då!

Kven kan pisse med stiv kuk?

-Ta på han. -Ditt svin!

Lotte!

Lotte! Vi treng tjue. Schröder kastar oss ut.

I kveld. Eg lovar.

Lotte!

Her. Eit lite minne frå det spennande opphaldet ditt i hovudstaden.

-Kvar kjenner du han frå? -Krajewski?

Tru det eller ei, han jobba hjå oss. Han var politimann.

Han trudde det ville gå greitt å byrje å jobbe att etter krigen. Det nervevraket!

Ein dag blei han kalla ut, og det blei mykje skyting.

Feigingen mista fullstendig kontrollen.

Då kasta dei han ut. I vanære.

Gjer plass, din idiot!

Slutt opp.

Gje deg!

Eg skal faktisk på politikammeret. Vil du bli med?

Ved fronten bukka nervevraka under i hopetal.

No er det nok å puste på dei, så renn tårene i strie straumar!

Eg var i Belgia.

Og Frankrike.

Og du?

Eg var berre med på slutten. Ved Siegfriedlinja.

Dei er øydelagde maskinar. Så enkelt er det.

Øydelagde maskinar høyrer heime på bossdynga!

Sannsynlegvis.

Politikammeret "Den raude borga" på Alexanderplatz

-God morgon. -Unnskyld.

-Unnskyld, vi står i kø her! -Eg har også venta i ein time!

Tyggjegummi? Har Reckwitz vore her?

-God morgon, avdelingsleiar. -Ein gong. Lite arbeid i dag.

-Hallo. -Hallo.

God morgon, Jänicke. De har allereie fullt opp?

-God morgon, jenter. -God morgon, overbetjent.

-Kven er den snobben der? -Der kjem ho!

God morgon, mine damer. Vi treng tolv avskrifter.

-37 avrekningsoppgåver. -Til meg! Takk.

90 stemningar ...

-Og så treng vi nokon som kan ... -Eg!

Fransk? Frøken Amélie, sjølvsagt!

Det var det. Meir har vi ikkje nett no. De må gjerne vente, men det kjem neppe meir.

Traudel?

-Vi sest i morgon. -Ja, ein liten ting til ...

Katalogisering av biletarkivet til drapsavdelinga.

-Dama med den grøne hatten. -De.

Frøken Ritter.

Gennat, sjefen for drapsavdelinga, -

- vil lage eit oppslagsregister over alle drapa dei siste 13 åra.

Funnstad, drapsvåpen, tilstanden til liket ... Heile sulamitten.

-Og eg skal ...? -Du skildrar det du ser. Systematisk.

Som til dømes: øksemord, kløyvd skalle, amputasjon.

Bileta er ordna etter saker. Her står dato og saksnummer.

-Eit oppslagsregister? -Ja. Så kan ein finne fellesnemnarar.

Om nokon bruker det same våpenet ...

-Har du teke alle bileta? -Vi har tre gonger så mange oppe.

Ein mark i timen. Eg signerer timelista i morgon.

Veit du kor mykje informasjon Rath har samla om deg dei siste vekene, -

- etter at du forlét Köln i all hast?

La oss snakke om han.

Få høyre. Kva slags type er han?

-Eg skal altså fortelje Dykk om han? -Han kjenner deg. Kjenner du han?

Kva får eg om eg snakkar?

Kva du får?

Eit kyss.

Vent litt ...

Du har noko her ...

Kom igjen. Fyr laus.

Far hans er høgre handa til borgarmeisteren, og har ei høg stilling i politiet.

-Det veit eg. -Han er ambisiøs.

-Hardnakka. Gjev seg aldri. -Det veit eg.

Går i kyrkja og ber. Trur på Gud.

Eg veit det. Eg veit alt dette! Men kva er det eg ikkje veit?

Korleis kan eg vite kva De ikkje veit, overbetjent?

Kvifor er han i sedskapsavdelinga? Kvifor ikkje i drapsavdelinga i staden?

Det hemmelege politiet?

Førstebetjent? Forhøyrsprotokollane.

-Var det elles noko anna? -Nei takk.

Jo, kvar er Wolter?

-Han forhøyrer König. -Kva?!

Kva vil De?!

Eg vil vite kva de to held på med, og kva han er ute etter.

Og ikkje sei at han kom hit på grunn av det tarvelege skitarbeidet ditt!

Han er katolikk. Dei likar ikkje slikt.

Kom igjen!

Du ber mest om å bli bura inne i kveld for å ha knulla ungar!

Du anar ikkje kven du har med å gjere.

Kven snakkar du om?

Gereon Rath?

Å. Vi snakka nett om deg.

Det var bra du kom. Eg skulle akkurat ut og late vatnet.

Eg skal ta meg av det.

Du veit kva eg leitar etter.

-Kvar er filmen? -Berre sei til han at han skal betale.

Han vil ikkje betale. Det er difor eg er her.

Han vil betale.

Hent ein sjukepassar.

Og gje beskjed til meg når det er mogleg å forhøyre han att!

Institutt for suggesjonsterapi, Berlin-Adlershof

Franz. Korleis har De det?

-Vil De gjere et nytt forsøk? -Veldig gjerne.

-De held Dykk unna stoff? -Nei, men ...

Slik er reglane, Franz.

Dei tok oss på fersken i dag tidleg.

-Og? -Dei har König.

Han øydela aldri filmen.

Kvifor ikkje? Eg gav klare instruksjonar.

Han prøvde å tene pengar på filmen. På eiga hand.

Det er ikkje bra, Franz.

Grensestasjon Tauroggen, 1046 km til Berlin

Stopp!

-Kva fraktar De? -Berre pesticid.

Papira. Eg må kontrollere fraktpapira.

Ja visst.

-Han vil sjå fraktpapira. -Vi må bryte oss gjennom!

Eg skal ta meg av det! Ta det roleg!

Reichswehr.

-Kvifor har De stoppa toget? -Vi kontrollerer papira, major.

-La toget passere. -Etter forskriftene ...

-Toget er på oppdrag for Reichswehr. -Ja, men nokon må signere fraktpapira.

Eg treng fullt namn.

Det er generalmajor Seegers.

God tur.

Alt i orden.

"Onkel har nett kryssa grensa. Gåve på veg til Berlin."

Sveta.

-Vi klarte det! -Du er helten min.

Aleksej.

Dette er uvanleg. Sandor kjem aldri for seint.

-Tidene forandrar seg. -Kva skal det bety?

-Bror Dykkar er ikkje lenger like påliteleg. -Kan De vere meir presis?

Vi får 35 000 flasker arak av Dykk årleg. Eg forsyner heile byen, og De held tett.

Eg betaler Dykk godt. Alle kunne ha vore nøgde.

-Men? -Folk har klaga på kvaliteten på alkoholen.

Eg undersøkte saka og oppdaga noko interessant.

Kva er dette?! Eg vil då ikkje ha arak til blekkspruten!

Ja. Den rettskafne og punktlege Sandor -

- har bytt ut dei edle dropane med billeg heimebrent.

Trudde han at eg ikkje ville merke det? At smakslaukane til kundane ville svikte?

Tunga er jo det sanseorganet som er mest følsamt og har best blodtilførsel.

Kvar er Sandor?

Kva er dette for ulåtar?! Herr Kardakov, ver så snill!

Ein, to ... Ein, to, tre, fire.

Takk.

Tunga er noko for seg sjølv. Eit av naturens små underverk.

Difor er ho også ei delikatesse.

Kvar er bror min?

Dr. Schmidt er utanfor.

Nyt blekkspruten, herr Gosztony.

-Doktor. -Eg vil nødig kaste bort tida Dykkar.

-Kva kan eg hjelpe Dykk med? -Eg har fått høyre at vår felles ven -

- gjer forretningar for eiga rekning. -König?

König. Han har gøymt unna ein film.

Mannen set heile operasjonen vår i fare.

-Eg skal ta meg av det. -Bra.

Du er jammen flittig. Skal vi ta ein øl?

Eg har meir arbeid å gjere.

Som du vil. Vi sest i morgon.

Bruno?

-Kvifor byrja du utan meg? -Det er ofte best slik.

-I morgon gjer vi det omvendt. -Ja, gjerne for meg.

Her er saksmappa til forhøyret ditt.

Ferdig for dagen.

Unnskyld!

-Desse er visst Dykkar. -Takk.

Desse tilhøyrer vel Dykk.

-Dette må være Dykkar. -Ja, tusen takk.

-Eg håpar De er frå sedskapsavdelinga? -Og eg håpar De er frå drapsavdelinga.

Vi sest.

"Alle må oppleve Berlin."

-God kveld. -God kveld, herr Rath.

-Eg har post til Dykk. -Eg blir truleg verande her ei stund til.

De skulle eigentleg ha reist i morgon? Då kjem ei arbeidarforeining frå Leverkusen.

-Første mai. Arbeidarane sin kampdag. -Eg kan sove på bøttekottet.

Eg beklagar. Hotellet er fullt fram til helga. Alle romma.

Kjære Gereon.

I dag har du vore borte frå Köln i fire veker, -

- og det kjennest som den gongen du og bror din drog i krigen.

Dagane blei stadig lengre.

Du skreiv i brevet ditt at saka snart er løyst.

Eg er bekymra. Lov meg at du er forsiktig.

Berlin er meir brutal enn andre byar i riket.

Eg veit at du snart kjem tilbake, men eg er engsteleg når eg sløkkjer lyset om kvelden.

Eg ber inderleg til Vårherre om at du ikkje må kome ut for noko -

- i den store, framande byen.

Varme helsingar og kyss frå di Helga.

PS: Moritz helsar også til deg i hovudstaden i riket.

God kveld.

-Skal det vere ein snaps òg? -Takk.

-Hei, Sergej. Er alle her? -Alle er her.

Kameratar. For nokre timar sidan fekk eg ei melding frå kameratane våre i heimlandet.

Toget kryssa grensa utan vanskar i dag tidleg, og er på veg til Berlin!

Lenge leve Den fjerde internasjonale!

Ned med Stalin! Lenge leve kamerat Trotskij!

Lenge leve Den raude festninga!

-Vi skal skape ei ny og betre verd. -Ingenting mindre enn det!