Original subtitles

VO: Eerder in Alone valt alleen-zijn Marly zwaarder dan verwacht...

Ik wil zo graag ver komen, maar godverdomme, ik weet niet of 't lukt.

Als het morgen nog zo hopeloos voelt als nu, dan zit er niks anders op.

VO: ...werd de eerste vis gevangen... -Wat een grote vis.

VO: ...en een kikker... -Ha! Toch m'n kikker!

VO: ...werd Awi doodziek...

en stak er 's nachts een storm op.

Het waait zo net door de tarp heen.

Dit is niet best, hoor. Het waait echt HEEL hard.

VO: Dag vier in de Noorse wildernis.

Waar alle negen kandidaten los van elkaar...

ver weg van de bewoonde wereld...

zo lang mogelijk moeten zien te overleven...

in totale isolatie en zonder enige hulp van buitenaf.

Ik heb echt top geslapen. Ik heb nog geen echt voedsel...

in de zin van vissen. Dus ik doe het al...

Dit is dag vier op, ehm... bessen en cantharellen.

Ik vind het echt verbazingwekkend dat m'n lijf dat gewoon doet.

Een nieuwe dag, een nieuwe maag.

Dacht ik.

M'n maag voelt nog steeds een beetje omgekeerd. Wel wat beter dan gister.

Het waait nog steeds best wel veel. Het waaide de hele nacht door.

M'n hutje heeft het gelukkig overleefd vannacht.

Ik heb wel slecht geslapen omdat ik iedere keer dacht:

O, shit, zometeen gaat ie... vliegt ie de lucht in.

Maar eigenlijk valt het mee. Eh, hij staat nog redelijk strak.

Eén touwtje is er losgewaaid vannacht.

Maar ja, dat is eigenlijk alles.

Ik ben ZO dankbaar dat ik gister niet naar huis ben gegaan.

Dat ik vandaag hier nog mag zitten.

Ik vind het heel knap van mezelf dat ik hier nog zit.

Op dag vier nu. Op dag VIER.

Dat is echt veel, hoor, vind IK.

Oooh, even weg bij de waterval. Zo rustig!

Spastisch.

Vandaag wordt het weer zwarte-besjesdag.

Kraamheide, veenheide... Ik ben effe de naam vergeten.

De zwarte besjes die stukken zuurder zijn, bitterder.

Maar het is eten, en ik wissel het om de dag om.

Eén dag de lekkere cranberry's en dan de wat mindere zwarte besjes.

Vandaag is het de wat mindere zwarte-besjesdag.

Kijk eens, m'n hele hand vol met besjes.

Mmm.

Wel gigantisch zuur, bitter. Ik weet effe niet wat ik nou proef, maar...

het is gewoon niet heel erg lekker. Het is eten en daar gaat het om.

VO: Ondertussen in kamp Stronghold...

probeert Niels ondanks z'n rammelende maag de moed erin te houden.

ZINGT: aux Champs-Élysées, tada, tada, tada, ta

aux Champs-Élysées, tada, tada, ta

au soleil, sous la pluie à midi, à minuit

il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Élysées

Zingen helpt om positieve gemoedsrust te bewaren...

als je in de rook zit en je hebt geen ontbijt.

VO: Niels is niet de enige met een lege maag...

dus vis vangen heeft voor iedereen nu prioriteit.

Ik heb best wel trek. Nou, zeg maar honger.

VO: Menno checkt z'n vislijn...

in de hoop dat er in de nacht een vis heeft toegehapt.

Hier sta ik. Geen vis! Tweede haak!

Visje! Second hook for the win! Woehoe!

Ja, hoor. What a beauty!

What a beauty!

VO: Ook Marie-José heeft beet.

Die vis is echt huge!

Dan heb ik het er altijd voor over om m'n netje uit elkaar te vissen.

Ik laat 'm zo wat beter zien. Eerst even doodmaken.

Moet je kijken!

Ik heb ontbijt nu als avondeten en ontbijt voor de volgende dag.

En misschien ook avondeten dan.

Ik weet niet eens hoe ik zo'n grote vis moet klaarmaken.

Wat leuk! Kan ik dat ook eens proberen. Iets met roken of zo.

Nice! Woehoehoehoeee, visje!

Oké, let's have a look.

Ja, ja...

Er zit een vis in! Woehoe!

Oh, dank je wel, dank je wel, dank je wel.

Oh, my goodness.

Jo...

Dank je. Jo.

VO: Bilal heeft tot nu toe alleen met de hengel gevist met nul resultaat.

Zonder visvangst kan hij hier niet overleven.

Daarom probeert hij vandaag toch een net uit te hangen...

in de hoop dan WEL een vis te vangen.

Ik ga even zwemmen.

Dan ga ik even kijken waar ik m'n visnet uit kan zetten.

Op hoop van zegen.

VO: Met nog geen 14 graden is het water ijskoud.

Een net hier uitzetten is een hele onderneming.

Bweeeh!

Ooooh!

Dat was niet de bedoeling.

Aaah, die stenen! Fuck, fuck, fuck!

Het is hier nog geen anderhalve meter.

Haaa, fuck!

Ik denk niet dat het wat gaat worden.

Pfoe.

Ik denk dat ik ga passen.

Ik ga het net niet uitzetten, krijg ik te veel stress van.

Ga ik nou niet doen.

VO: Geen visnet voor Bilal. Het uitzetten vindt hij TE stressvol.

Hij kiest ervoor om alleen met de hengel te blijven vissen.

Op Half Moon Bay heeft Awi al direct op dag één een net uitgezet.

Maar vandaag is er iets vreemds aan de hand.

Ik zit hier naar m'n net te kijken.

En ik ben bang dat m'n net dus verschoven is, afgedreven.

En dat zou echt... rampzalig kunnen zijn.

Wat is dat überhaupt? Er steekt wat uit, zie je dat?

Lijkt wel een staart van een vis.

Er zit iets in m'n net, maar ik zie niet wat.

My God, het is een vogel!

Dit is gewoon niet oké.

Dat is ook het hele fucking probleem...

van al die visnetten: bycatch.

Ik vind het echt heel spijtig.

VO: Het valt Awi zwaar. Hij is een echte dierenvriend...

en dat de vogel dood is door zijn visnet doet 'm pijn.

Rubi vindt het niet leuk. Jazeker.

Ik kan eigenlijk bijna geen dag zonder die honden.

Ik weet van mezelf dat ik gewoon niet de doorsnee...

bier-, voetbal- en patatgast ben, zeg maar.

Ik ben expeditieleider en survivalinstructor.

En daarvoor heb ik een jaar gehad dat ik eigenlijk een vaste baan had...

bij een content-marketingbureau, nadat ik was afgestudeerd.

Dat vond ik zo ongelofelijk saai...

dat ik een tipitent in de Veluwe heb neergezet.

Toen ging ik overdag naar kantoor...

met dat koffieapparaat en boardrooms en meetings.

En toen dacht ik van: ja, ik ga gewoon terug naar m'n tent. Hahaha!

Met een appartement in Amsterdam.

Maar ik kon gewoon niet tegen dat huisje-boompje-beestje, eh... format.

VO: En Awi is nooit in dat huisje-boompje-beestjeformat gestapt.

Want hij woont nu in een tiny house op het terrein van 'n bevriende boer.

Ik woon hier bijna drie jaar. Ik heb het zelf gebouwd...

uit de basis van een soort container.

Dus het is nog steeds niet af, maar wel een heel stuk verbeterd.

Ik sliep hier nog op een matrasje...

met een jerrycan en een gaspitje er eerst naast.

Maar nu intussen hier een bank. 'Zetel', zeg jij altijd. Hahaha.

Enne... Ja, het is wel iets waar ik heel trots op ben...

waar ik me ook thuis voel. Het is heel klein, maar klein voor...

voor de doorsnee burger, denk ik. Het is 18 m2.

Maar ik heb hier alles. M'n vriendin, Tinne...

komt hier ook bij me inwonen.

VO: Tinne woont nog in Antwerpen...

maar verkast binnenkort naar Awi's tiny house.

Antwerpen is een geweldige stad, maar heel veel prikkels...

heel veel mensen, heel veel licht, heel veel geluid.

En ik ben heel gevoelig...

dus is het fijn om ergens te wonen waar ik volledig kan ontprikkelen.

Ja, het gaat gebeuren, hè? -Het gaat gebeuren.

Ik heb zojuist... een watervogel gevangen.

En één forel.

Maar ik bedenk me nu: waarom mag ik die vis wel opeten en die vogel niet?

Ik moet het nog even laten bezinken.

Wat ik met haar ga doen.

Want ik vind het nu zo'n nutteloze dood.

Effe een work-out om warm te blijven.

VO: Terwijl Bilal op Waterfall Hill trouw z'n dagelijkse work-out doet...

Stay in shape. Waaah...

VO: ...gooit Marly haar hengel uit in de hoop eindelijk een vis te vangen.

Deze keer gaan we passief vissen proberen.

Dus, eh... met een dobber.

Goh...

M'n hengel zit weer vast.

VO: Helaas komt haar dobber al snel vast te zitten.

Dus Marly moet het koude water in om deze weer los te priegelen.

M'n haak bleef net vastzitten, en dat is al de tweede keer.

En ik wil 'm gewoon echt niet afsnijden.

VO: Marly is geen opgever, dus ze zet stug door.

Op kamp Stronghold heeft Niels drie opties uitgezet om vis te vangen.

Nou, megateleurstellend. Drie keer achter elkaar geen vis in deze baai.

En... dat is zorgwekkend...

want ik heb ook al twee dagen eigenlijk, ja...

Ja, twee dagen. Gister heb ik ook geen vis gehad.

Er moet echt wel vis komen.

Nu de nachtlijn checken.

Ik denk dat er slecht weer aankomt. Het gaat hard waaien.

Dat zijn wel echt regenwolken.

Dus ik ga niet te lang wachten.

Oooh! Result.

Result.

Gelukje.

Oké, nu als de wiedeweerga naar het kamp.

VO: Om in dit gebied te kunnen overleven, ook met slecht weer...

is een stevige shelter noodzakelijk.

Anton vindt het daarom tijd worden voor een serieuzere optrek.

Nou moet ik eigenlijk een definitieve plek gaan, eh...

Ik denk dat ik 'm gewoon daar neerzet, naast m'n tarp.

En, eh... Dan staat ie een eind van het water af.

VO: Anton kiest zorgvuldig een locatie voor z'n definitieve shelter.

Het moet 'n stevig onderkomen worden, bestand tegen regen en wind.

Het is niet groot, maar ik denk dat het voldoende is.

VO: Waar Anton een ingewikkelde constructie bouwt...

kiest Govert voor een snelle en eenvoudige route...

om ook met slecht weer een goede schuilplek te hebben.

Wat we gaan doen, is de shelter een stukje veranderen.

Ik zet 'm naar beneden toe.

Ik verwacht dat het de komende dagen wel echt harder gaat waaien...

en dus misschien ook wel gaat regenen.

En dan zijn deze twee grote openingen echt wel een grote vraag naar...

Nou, kom maar alsjeblieft hier met alle regen.

Heb ik geen zin in, ik wil droog blijven.

Dus ik maak 'm wat naar beneden, zodat de openingen kleiner worden.

En dan blijf ik hopelijk de komende tijd ook nog steeds lekker droog.

VO: Naast hun standaarduitrusting mochten ze ook...

enkele persoonlijke items meenemen.

Govert koos voor een foto van z'n vriendin.

Wel leuk. Ik heb foto's mee, en ik zit zo gezellig te kijken.

Ik zie m'n vriendin hier zo en denk: oh...

Ik denk dat ik gewoon m'n vriendin het meest ga missen.

Vooral de ochtendmomentjes met Emma, m'n vriendin.

Dat je lekker langs elkaar wakker wordt...

elkaars ochtendgezichten ziet, die niemand anders ziet.

Dat soort fijne, pure momentjes is altijd zo mooi.

Hallo.

VO: Bilal geniet hoog boven z'n kamp van het uitzicht.

Als ik hier zo de omgeving bekijk...

weet ik dat ik echt tekortkom aan kennis.

Kennis over flora en fauna.

Er zijn zoveel dingen die je nog kunt eten als je maar weet wat het is.

Het is zo prachtig hier.

Dit wil je toch delen? Dit wil je niet alleen beleven.

Dit moet je samen doen.

Ik ga hier een zuurstofkanaal maken...

onder de grond.

En dat komt uit hier...

in mijn, ehm... stoofje.

VO: De tipi van Anton krijgt een interne vuurplaats...

zodat hij met slecht weer binnen lekker warm zit.

Kijk, hier kan een pan op staan.

Hier kan ik stoken.

Daar heb ik lucht vandaan.

Hihihi. Yeah...

Jaaa, fantastisch.

VO: Tijd voor Marie-José om de enorme vis die ze vanochtend...

in haar net vond klaar te maken.

Zo vanaf onder... insnijden.

Zo, nu kan je perfect die ingewanden zien.

En dat probeer je naar voren te trekken.

Hier zit ook nog het hartje.

Heel soms wil die nog wel eens wat doen.

Zie je dat? Hij klopt nog.

Reanimeren.

Sorry. Ik zal ophouden met enge dingen.

Ingewanden gooi ik ook gewoon allemaal weg. Hoppa.

Hopelijk trekt dat nog wat van jouw vriendjes aan. Hè, vissie?

VO: Niels heeft soep gekookt van z'n visvangst eerder vandaag...

en rookt een portie cantharellen.

Ah, ik kan je niet vertellen hoe erg ik hier behoefte aan had.

Echt amazing.

Maar 500 calorieën, maar zo'n groot verschil met niks, twee dagen lang.

Ik voel me gelijk tien keer beter.

Oh, het allerlaatste stukje, de kop van die forel.

Je kan zien hoe vet het is. Het zijn allemaal vetbubbeltjes.

De vorige keer heb ik die verspild. Dus dat ga ik voortaan wel doen.

Oh, pauze.

Het was nog niet superlekker, moet ik zeggen.

Maar beggars can't be choosers.

VO: Marly heeft helaas geen vis gevangen...

en besluit haar voorraadje cantharellen op te bakken.

Het smaakt ZO goed als je ze eerst een beetje voordroogt...

en dan gewoon aanbakt.

Oh...

Een soort chips is het bijna.

VO: Govert lost het gebrek aan vis op een heel andere manier op.

Ik ga berkenbastspek maken.

Wat hebben we daarvoor nodig? Jawel, berkenbast.

Kijk, dan hebben we dit binnenste gedeelte nodig.

Berkenspek.

Taai, zeg! Poeh...

Niet normaal.

Ja, je moet wat als je honger hebt.

Tijd voor lunch.

Dat gaat prima eigenlijk.

Ook wel mooi.

Dit is toch net een verknipte haas?

Dat is m'n nieuwe maatje hier. Die houdt de boel in de gaten.

Als dit zo door blijft gaan, dat ik EN bessen kan vinden...

EN cantharellen...

EN vis vang zoveel als dat ik nu vang...

dan kunnen we het wel een tijdje rekken, hoor.

Maar dan heb ik het over het lichamelijke. Het mentale...

Ik ga nu niet over de kinderen beginnen.

Oooh...

Ben je er klaar voor? Ja?

Ik heb drie kinderen, maar niet op de standaardmanier die je verwacht.

Het zijn officieel niet mijn kinderen.

Ik heb een hele goeie band met de twee moeders namelijk. Eh...

En de moeders zijn met elkaar getrouwd en hadden een kinderwens.

En die hebben uiteindelijk gevraagd of ik hun daarbij kon helpen.

Toen hebben zij dus eerst een zoontje gekregen, ehm...

en mocht ik me daarvan wel papa noemen, wat heel fijn is.

En eigenlijk is mijn betrokkenheid steeds groter geworden...

door de jaren heen...

en zijn we nog een keer het avontuur aangegaan.

En daar zijn twee dochtertjes, m'n eeneiige tweeling uit gekomen.

Papa, papa! -O, nee!

Ik heb toch wel het gevoel dat ik ze in de steek laat.

En het is voor iemand van zes en twee van vier echt wel moeilijk...

om te begrijpen waarom je er dan opeens...

laten we zeggen voor een langere tijd niet bent.

Die zullen ongetwijfeld wel gevraagd hebben: Waar is papa?

Even op avontuur.

VO: Waar Menno beschut tussen de bomen zit...

staat de shelter van Marie-José vol in de wind.

De plek die ze koos heeft 'n prachtig weids uitzicht over het water...

maar de wind heeft er vrij spel.

De wind die is weer echt volle bak op gaan zetten.

Zoals je ook kan zien.

Ja, dit is echt ellendig.

Het lijkt net een groot zeil dat... Nou ja, dat is 't ook, waar gewoon...

Van een zeilboot, alsof ik met een zeilboot op pad ga.

Ik realiseer me nu echt wel, als die wind hier zo vaak is...

dat dit onderkomen echt geen oplossing is voor de langere termijn.

Want alles waait hier gewoon kapot.

Ik weet niet, het is gewoon survival buiten. Er zijn echt highs en lows.

Vanochtend was ik superblij met die megadikke grote vis.

Dan is een van je zorgen, van je survivalprio's.

Voedsel is even, ja, van de priolijst af.

Maar dan gaat het weer keihard waaien en is je onderkomen weer niet goed.

Dus... gewoon constant moet je bezig blijven met die prio's...

en constant dingen aanpassen en verbeteren.

En het is leuk als je het kan verbeteren omdat de basis goed is...

en nu merk ik dat van m'n onderkomen de basis niet eens goed is.

VO: Ook op Evergreen Cove gaat de wind flink tekeer.

En Daan maakt zich zorgen over haar visnet.

Is er iets mis met m'n visnet?

Wat? Zit er een tak in?

Of is dat een vis?

O, hele grote vis.

Oh my goodness.

Oh my god. Zit nog een vis in.

Oké, oké, Daan. Chill.

Dit is echt een fighter, maar ik ook.

Shit! Nee, nee, blijf zitten. Ik wil jou wel.

Ho. Blijf eens zitten.

O... O, man.

I'm so sorry.

I did it. Er zit er nog een in.

There you are. Wow. Jij bent wel heel groot.

Oh, oooh!

Oh my goodness. Oh my goodness.

Ja, jij gaat ook mee.

I know, I know. Ik snap het.

Dit gaat me echt eten geven voor een paar dagen.

Dank je voor je leven, je gaat me echt voeden. Hierdoor zal ik blijven leven.

Ik weet het. Dit is verschrikkelijk.

Ah!

ZUCHT Oh!

Ja, ik ben heel dankbaar voor de vis.

Maar al dat dood maken, is ook wel wat, zeg maar.

Oh. Ik moet nu helemaal trillen.

SNIKT

Dank je wel.

Oooh...

Ik ga aan jullie denken, elke vis die ik eet.

VO: Het doden van dieren valt Daan zwaar.

Overleven in dit gebied is niet mogelijk zonder vis.

Maar dat maakt het niet makkelijker voor haar.

Ook Govert wil z'n visnet gaan gebruiken...

want op alleen berkenspek kan hij niet leven.

De bedoeling is om het net uit te hangen aan twee driepoten.

Maar het is vandaag wel erg fris om het water in te gaan.

Het is heel, heel onaantrekkelijk om nu...

dat fucking water in te moeten. Het is berekoud hiero.

Maar ja, voor de lange termijn, wat hebben we eigenlijk te verliezen, hè?

Oh, wat koud, oh, wat koud.

Het gaat alleen maar harder regenen.

VO: Het is een hele toer om het visnet uit te hangen.

En met een watertemperatuur van slechts 13 graden...

niet verstandig om er lang in te blijven.

Het is stervenskoud, ik ben aan het trillen.

Maar... we hebben het visnet opgehangen.

Jawel, achter mij. Zoals jullie zien, daar hangt m'n visnet.

VO: Op Waterfall Hill, de habitat van Bilal...

is de stemming een stuk minder enthousiast.

Nou, daar zit ik dan...

in de regen.

Met dit weer ben ik normaal niet buiten.

Maar ik wilde weer zo stoer zijn om mee te doen...

om te kijken hoever dat ik kom.

Maar...

niet zozeer het alleen-zijn, maar het overleven in de natuur...

dat is echt heel zwaar.

Ik weet helemaal niet of ik daar zin in heb.

Dus...

Het wordt bessen vandaag, bessensoep.

En ik heb nog wat mieren gegeten, dus, eh...

aan de eiwitjes kom ik wel.

VO: De tipi van Anton staat.

Dat is net op tijd, want het weer is behoorlijk omgeslagen.

Ik heb 'm net ingericht en een vuurtje aangestoken.

Ik heb hier m'n spullen staan. Hier m'n bedspullen...

m'n eigen rugzak, brandhout, m'n onderbroek die ligt te drogen...

en een vuurtje aan.

VO: Dag vier loopt ten einde.

De schemering valt en het regent gestaag.

Om het hier vol te houden, zowel fysiek als mentaal...

is een stevige, droge shelter van het grootste belang.

Hoe snel kun je in dit weer slapen zo?

Echt!

Het is nog maar, eh... acht uur. Nog niet eens acht uur.

En ik heb nu al zin om naar m'n bedje te gaan.

Wat moet je dan?

Nou, ik moet zeggen, het leek erg leuk... Haha.

Maar het is hier behoorlijk rokerig. En dan heb ik toch echt droog hout.

Ehm, een gat boven in de tent.

Ehm, maar hij trekt het er niet uit. Het blijft gewoon te laag hangen.

Dus dit is geen goed idee.

De hele erge harde wind is gaan liggen en nu regent het.

Ik dacht: Oh, chill, lekker, regendruppeltjes op het zeil.

Heel erg rustgevend, ik ga lekker slapen.

Tot ik ineens een natte plek op m'n slaapzak voelde.

Nou ja, m'n tarp is dus niet helemaal waterdicht.

Ik ben nu een crashactie aan het uitvoeren...

om m'n perfect gelevelde bed naar het midden te verschuiven...

waar het vast weer vet scheef gaat liggen.

Maar ja, droog is in dit geval even belangrijker dan recht.

Het is echt soaking wet hier.

Het regent aan één stuk door.

En ik heb de shelter niet helemaal waterdicht.

Het regent iets naar binnen.

VO: Bilal wordt ook helemaal gek van het lawaai van de waterval...

direct naast z'n shelter.

Ik ben er klaar mee.

Wat een kabaal. Ik word helemaal gek.

Echt de he-le nacht.

Hoe meer water, hoe harder het kabaal.

Dit is niet te doen.

Ik vind het ontzettend k*t.

Ehm...

Ja, deze tent, zou ik zeggen, oké, er zit een gat bovenin.

En er komt, eh... ja...

Niet heel veel, maar als ik zo om me heen voel...

dan voel ik toch nattigheid.

Zelfs naar de rand toe. Had ik niet verwacht.

Maar goed, 't is niet anders. Ik moet het straks als het licht is oplossen.

VO: Dag vijf in de wildernis. Het heeft de hele nacht geregend.

En ook vandaag lijkt weer een koude, natte dag te worden.

Warm en droog blijven wordt een grote uitdaging voor de deelnemers.

Good morning!

Dag vijf! Het heeft gisteravond...

vanaf een uur of acht non-stop geregend.

Continu dikke vette druppels.

Ik ben er nog uit geweest om m'n tarp wat te verlengen...

want het regende toch naar binnen.

En ik zit aan de Whispering Waters.

Nou, dat is één grote beukende, kolkende rivier geworden.

Alles, alles, alles is nat.

Dit is een hele grote tegenvaller. Alles op de vloer is helemaal nat.

De hele tent is... Die staat gewoon niet op een goeie plek.

Oh, zeg. Dit zag ik niet aankomen.

VO: Antons shelter blijkt precies daar gebouwd...

waar al 't regenwater zich verzamelt. Z'n spullen zijn compleet doorweekt.

Om te kunnen overleven in dit gebied met deze weersomstandigheden...

zal hij moeten verplaatsen...

ondanks al de energie die hij in de bouw heeft gestopt.

Ik had verwacht dat veel vocht dat zou vallen...

in ieder geval de grond in zou trekken.

Maar ehm... ik denk dat op een of andere manier is het gewoon...

toch van de buitenkant ook onder m'n tent gekomen.

En er staat gewoon een hele plas water in.

Ja, dit is, eh... Dit is gewoon geen goeie plek.

Door al die wind zijn er allemaal kleine beschadigingen ontstaan...

in m'n zeil, waar de dwarsbalken zitten.

En daar komt gewoon water doorheen, dus, eh...

Ik werd wakker en voelde aan m'n slaapzak om te checken hoe het ging.

En er zaten wat natte plekken, want het druppelde.

Een woeste massa van water.

En hier moet ik bij slapen. Ik word helemaal gek.

Positief zoals ik altijd ben, vind ik het wel mooi.

Maar het oorverdovende kabaal dat de tinnitus overschrijdt...

en dat ik daardoor al vier nachten, vijf nachten niet heb geslapen.

Ik hoop dat het uiteindelijk nog gaat stoppen...

want anders kan ik niet beloven dat m'n shelter droog blijft.

Daar komt het naar binnen. Ik heb die tarp ervoor gehangen...

maar het ziet er niet uit en isoleert voor geen ene flikker...

dus ik moet gewoon beginnen...

en dan gaandeweg ontdek ik vast wel wat handig is.

VO: Govert heeft zich intussen uit bed gesleept en kijkt bij het net...

dat hij met veel moeite aan twee driepoten in 't water heeft gehangen.

Ik zie één constructie nog staan, maar... Holy shit.

Neee, het is er gewoon maar één! K*t!

Klote, dan is ie vannacht omgegaan.

En daar staat m'n zielige driepoot met het net er nog aan.

Oh, daar! Daar drijft die andere! Kijk eens!

Ietsjes verderop, daar drijft die andere!

VO: Govert gaat het water in...

om de driepoot en vooral ook z'n net te redden.

Oké, kom op!

Oeeeh, het is koud! Ooooh!

Oké, ik ga 'm die andere kant op plaatsen.

Daar is het iets ondieper, maar wordt ie niet meegenomen door de stroming.

Holy.

Holy guacamole.

Dit is wel effe andere koek.

VO: Ook Daan heeft problemen met haar net.

Door het noodweer is het één grote warboel en zit het vol met takken.

Ze haalt het net binnen, inclusief een buit van twee vissen.

Ja, dus wat ik nu moet doen, is gewoon de tent afbreken...

en gewoon helemaal opnieuw beginnen.

Enne... ik heb nog niet eens een plan daarvoor.

Pfff...

Nou, en dat dan op de vijfde dag zonder eten. Haaa...

Dat is geen meevaller.

Nee.

Zo.

Nou...

Dat had werkelijk geen slechtere plek kunnen zijn voor m'n tent. Kijk.

Alles is nat.

VO: Ook Menno worstelt met al het water in z'n onderkomen.

Dat was m'n vuurplaats.

Daar kan je nu je A-diploma halen.

Het vuur aankrijgen wordt een uitdaging, want alles is kletsnat.

Alles is zeik, alles is zeik- en zeiknat.

En nu is het effe geen happy days meer in de bossen.

Nu is het gewoon hardcore survival.

En ik raak onderkoeld, ik voel het. Een beetje trillen. M'n maag is leeg.

Dit is waar je je vuurmaak-skills het beste kan oefenen.

Gewoon in deze pestregen.

Handschoenen aan als je aan het trillen bent.

Ik vraag me af of ie pakt. Hoop dat er genoeg kleine stukjes bij zitten.

Zie je die rook?

Er is vuur.

Ik vind het lekker.

Kookjack.

Het pist van de regen, maar ik heb straks wel wat te eten.

Doe maar effe stoppen met regenen anders, ja?

Dat zou wel effe lekker zijn, oké? Thanks, joejoe.

VO: Het barre weer dwingt ze om hun shelters aan te pakken.

Vooral Niels is ambitieus.

Hij verlangt naar een warm en stevig thuis voor de winter.

Dit wordt de plek van m'n permanente shelter.

Ik ga palen verzamelen van 5,5 meter lang en dan bouw ik een tipi.

Ik zit ZO in een flow nu.

Ik ben aan 't uitvogelen wat de beste structuur is om die hut te bouwen.

Zo...

Da's één. Nog 19 te gaan, denk ik.

Ziet er wel gaaf uit. Kijken hoe ver we komen hiermee.

Nou, die regen krijgt mij niet klein.

Hiernaartoe.

Oh, m'n hart klopt als een gek.

Ik dacht dat ie ging vallen.

Maar ik ben hier wel heel blij mee, heel trots op. Stap één.

Ik ben kapot. Hèhè.

Maar de shelter is belangrijk voor het moreel.

Dat ik effe ergens rustig kan zitten en liggen, niet zo op m'n knieën.

Dus we proberen daar vandaag een flinke sprong in te maken.

Ik heb nog genoeg reserves om het lang vol te houden.

VO: Anton heeft nu een plek gevonden die hopelijk wel droog blijft.

Ik heb, eh... oeh!

Ik heb nu het zeil naar boven gebracht met een balk.

Dus ik ga hier tussen twee bomen in een balk creëren...

zodat ik daar de tarp overheen kan doen.

En dan kan ik een droge plek creëren.

Oooh, man, man!

Wat een klus!

Oooh, man, man.

Wat kost alles veel moeite.

Ik heb 'm nu zoals ze eigenlijk liggen.

Ik heb gezegd: Ik ga meedoen tot ik het niet meer leuk vind.

Eh, en het begint wel heel uitdagend, want ik ving nog geen vis.

Nu met al die nattigheid...

is het ook wel heel erg uitdagend.

VO: Overleven in deze omstandigheden, regen, kou, honger, eenzaamheid...

kan alleen met een droge, warme shelter...

en voldoende eten.

En daarbij kan elke keus van hen uiteindelijk bepalend zijn...

voor het wel of niet overleven hier in de wildernis.

Voor Govert is voedsel nu z'n grootste prioriteit.

De honger drijft hem naar buiten om toch weer een poging te wagen...

een vis binnen te hengelen.

Brrr, het is koud!

Veel te koud om nog te vissen. Ik ga terug m'n slaapzak in.

En ik kan alleen maar denken aan hamburgers, hamburgers, hamburgers.

Dikke, grote hamburgers!

Echt, ik zou er wel 100 op kunnen nu, zonder grap.

Oprecht, wel 10 hamburgers kan ik nu in m'n mond stoppen.

Oh, wat heb ik een honger!

En het is zo'n raar idee.

Als je wist, oké, dit is morgen klaar of na een week, nog twee dagen.

Zeven dagen in de wildernis is mooi geweest.

Maar ja, waarvoor doe ik het dan, hè?

Aan de ene kant, je krijgt maar één keer in je leven zo'n kans...

om echt dit in je eentje te beleven.

En die hamburgers gaan 100 keer lekkerder nog proeven...

over een paar weken als ik nog meer heb doorgezet...

dan dat ik ooit heb gedaan.

En ik weet dat ik dan zelf ZO blij ben en dan...

Dat is een cadeau voor de rest van je leven.

Dat hoef je dan nooit meer opnieuw te doen.

En dit is de eerste dag met echt veel wind, veel regen en veel kou.

En ik moet zeggen, het is pittig zwaar.

Het is ECHT pittig zwaar.

VO: Waar Govert het pittig zwaar heeft...

is de stemming op Evergreen Cove juist opperbest.

Daan geniet intens van alle vis die zij uit haar net kon plukken.

Vissoep klaar voor de lunch.

Kijk, daar ligt de volgende.

Dus hierna gaat deze gerookt worden, en dan heb ik er dus nog twee.

Dus... aan eten heb ik voorlopig even genoeg.

Da's fijn. Dat is ZO'N rijk gevoel.

Echt, ECHT heel gaaf.

Dat had ik met de bessen ook, maar toen dacht ik wel:

Nou, het zet niet zoveel zoden aan de dijk, maar we komen er wel.

Ja, nu al die vissen...

Ik had verwacht dat ik het eten hier heel flauw zou vinden.

Maar dat vind ik dus helemaal niet.

Ongelofelijk.

Zalm met paddenstoelen.

En bessen. ECHT een topcombi.

Echt, echt, echt vet lekker.

En ik moet het allemaal opeten.

VO: Met pijn in z'n hart maakt Awi de watervogel uit z'n visnet klaar.

Het is zonde om deze te verspillen en hij kan de extra calorieën gebruiken.

Dank je wel voor je leven.

VO: Awi heeft z'n vuur aangekregen en is nu lekker aan het kokkerellen.

Oké. Het is in de namiddag. Even een sitter-up.

Hoe gaat het met Awi? Stukken beter.

En moet je kijken, mijn kamp... Vers visje.

Twee gerookte zalm, gevogelte...

en ook nog een vishoofdensoep.

VO: Waar Awi zich verheugt op een heerlijk maaltje...

zit Bilal er nog steeds verslagen bij.

Ik heb gemerkt dat bushcraften, buiten spelen...

hartstikke leuk is...

maar dan wel de moderne manier. Gewoon je eten meenemen...

gewoon een vuurtje kunnen maken met een gasbrandertje of iets dergelijks.

Maar alone, out there...

is toch wel wat anders.

Nou ja, ehm...

Ik heb besloten om te stoppen.

Ik ga de boel opruimen zodat ik straks opgehaald kan worden.

Tja.

VO: De eerste afvaller is een feit.

Na vijf dagen in de wildernis stapt Bilal uit de race.

Het is gewoon k*t om op te geven, maar zo ben ik normaal niet.

Alleen, je moet ook je meerdere erin erkennen...

dat ik misschien niet gemaakt ben om ECHT alleen in de wildernis te zijn.

Ik doe dit liever met een vriend of in een groep.

Maar helemaal alleen, nee.

Dank je wel, Noorse bergen.

Ik ben blij dat ik hier mocht zijn.

Dit avontuur aangaan is niet niks. En ik heb m'n mededeelnemers gezien...

en die LEVEN buiten, en dan heb ik wel respect voor wat ze kunnen.

Dan denk ik van: Bilal, je moet terug in de schoolbanken...

want je moet nog veel leren.

VO: De overgeblevenen hebben geen idee dat Bilal heeft opgegeven.

Met één concurrent minder vervolgen zij hun avontuur.

Marly heeft inmiddels haar shelter op orde.

Ik heb alles zo mooi gefikst hier, ik heb zo'n mooie plek gemaakt.

Ik heb eten...

ik ben gezond.

Maar ik mis de mensen thuis ZO erg.

Ik lig nog steeds bibberend in m'n slaapzak.

Het regent zo hard dat het geen zin heeft om naar buiten te gaan.

Want ja, wat ga ik buiten doen met dit weer?

Ik lig nog droog, maar langzamerhand begint alles om mijn kant heen...

WEL een beetje nat te worden.

Moet je maar kijken, het begint echt al naar me toe te lopen...

vanaf de kant waar het regent. Dus dat is minder goed nieuws.

Ik merk dat m'n slaapzak aan één kant helemaal nat is geworden.

Enne... Nou ja, ik heb vier dagen niet gegeten, dus, eh...

Hè, dus... En m'n benen zijn al slapjes. Ehm...

Ja, dus...

Welke opties heb ik dan nog, hè?

Als liefde de reden is dat ik ga...

dan is dat een VERDOMD mooie reden.

En niemand met een zure, zoute mening...

gaat dat gevoel ooit veranderen.

VO: Volgende keer in Alone...

begint het langdurige gebrek aan eten de deelnemers op te breken...

Ik heb zo'n honger.

Aaah! Oh, het is ijskoud! Woeh!

Ik heb honger! Ik moet dat visnet checken.

Echt heel goor.

De beste omschrijving is gewoon echt kots met maagzuur erdoorheen.

Zo smaakt het, echt heel vies.

VO: ...en steekt er een enorme storm op.

Het waait echt nog steeds fucking hard.

Heel m'n tarp is net naar de klote gegaan.

Ik weet echt niet hoelang ik hier dit nog wil.