Original subtitles

VO: In de afgelegen wildernis van Noorwegen, nabij de poolcirkel...

worden negen moedige deelnemers gedropt.

Los van elkaar en zonder de kans een ander mens tegen te komen...

moeten ze overleven met wat de natuur ze te bieden heeft.

Hallooo!

VO: Ze staan er in dit avontuur helemaal alleen voor.

Geen productieteams of cameraploegen. Ze filmen dit avontuur helemaal zelf.

Ik weet echt niet hoelang ik hier dit nog wil.

Waaah! Hahahaaaa!

VO: Het ultieme doel is om als laatste over te blijven.

Dit is echt het zwaarste wat ik ooit in m'n hele leven heb gedaan.

VO: Dit is Alone.

Eerder in Alone werden ze allemaal gedropt op hun afzonderlijke habitat.

Woehoehoehoe, superspannend!

Ha! Gewoon helemaal in m'n eentje.

VO: De eerste shelters gebouwd en ontdekkingen gedaan.

Hier een beekje. Nou, dit is gewoon idyllisch. Kijk nou!

Oh yes! Poep van de eland.

VO: Bij Marly kwamen direct twijfels. Is ze wel klaar voor dit avontuur?

Ik zit gewoon zo erg met mezelf in de knoop.

VO: De meeste pogingen om vis te vangen mislukten.

Ah, dit zul je toch niet hebben, hè? M'n haak zit vast.

VO: Maar Niels had beet. -Een palinkje. Nou, fijn!

Ja, dat is echt insane.

VO: Met die paling op...

heeft Niels goed vooruitgang geboekt met z'n kamp op locatie Stronghold.

Zo, ik geef even een rondleiding door m'n nieuwe kamp. Eindelijk gelukt.

Ik vond het belangrijk om warm en droog te kunnen slapen.

Ik dacht: ik doe dat eerst, voordat ik harder op voedsel ga focussen.

M'n slaapplek, daar kan ik al m'n spullen drogen en makkelijk kwijt.

Brandhout kan ik er makkelijk kwijt. Hier is een soort kapstokboom...

dus hier hangt al m'n snijgereedschap en m'n steelpan...

zodat er geen muizen op afkomen, hopelijk.

Maar ik word hier heel blij van. Zo fijn dat ik weet...

dat ik een goede, droge slaapplek heb.

Gewoon lekker veel ruimte. Praktischer dan dit wordt het niet.

VO: Dag twee. De meesten zijn druk met het bouwen aan hun kamp...

of de juiste locatie vinden voor hun onderkomen.

Ik ga dit stuk verkennen, en dan kijk ik even wat hier is.

Eerst even voelen. Waar ben ik nou?

Ik kan prima wekenlang onder een tarpje blijven.

Ik hoef niet meteen zo'n blokhut te bouwen.

Want dan ben je weer van alles aan het bouwen...

en kom je er na een maand ineens achter dat het hier veel beter is.

VO: Marly heeft de ideale locatie al gevonden...

op een beschutte plek op afstand van het water.

Ze start direct met bouwen aan een stevige basis.

Het weer is hier wisselvallig, en Marly wil goed voorbereid zijn.

Marie-José heeft voor haar shelter een open plek gekozen...

die hoog uitkijkt over het meer. Ze maakt deze nu op orde.

ZUCHT Het is echt hard werken dit.

Als ik nu in de eerste paar dagen even flink gas geef...

kan ik nog een beetje teren op de reserves die ik heb...

zonder dat ik me meteen flauw voel.

Het liefste wil ik het zo hebben.

Ja, ik moet dit gewoon eerst doen.

Anders zit ie nooit goed strak.

De wind gaat volgens mij fucking hard hierzo.

Die zit wel.

VO: Eerder vandaag zat Marly ontzettend met zichzelf in de knoop.

De verwachtingen van haar omgeving voelden als een zware last.

Mensen kijken echt met heel veel verwachtingen naar me.

Zoveel mensen hebben gezegd: Je bent hiervoor gemaakt.

En tot nou toe merk ik daar niet zo heel veel van.

VO: Nu probeert ze de druk naast zich neer te leggen...

en zich te richten op het bouwen van haar kamp.

Weet je, met het 'nooit goed genoeg zijn'-ding...

ik, eh...

Ik sta hier wel.

En zij niet.

Just saying.

Maar ik moet het loslaten, want...

Ja, want... Wat moet ik in hemelsnaam bewijzen?

Dit moet de wind tegenhouden.

Daar ga ik wel van uit.

ZUCHT Ja, weet je, ik ga hier heel veel wind vangen.

Dat is gewoon zo. Het is aan mij dat ik een stevige shelter maak.

Misschien nog extra boven iets bevestigen.

Toch vet, hè? Toch vet.

VO: Anton wil met dit mooie weer...

z'n tijd juist nog niet besteden aan een mooi onderkomen.

Z'n eerste doel: een brug in 't water bouwen om een net aan te hangen.

En daarvoor heeft hij hout nodig.

Even kijken, ik denk dat hier misschien...

Ik heb sowieso één balk voor de brug.

Hij is lekker, eh... Hij heeft een goed formaat aan die kant.

En misschien twee stukken voor een kruis...

dat in het water komt te staan waar die lange balk op komt te liggen.

Eens kijken wat ik dan nog overhoud voor een shelter.

De passie voor het leven in de wildernis...

ontstond bij mij in m'n jeugd doordat wij veel in de bossen zijn geweest...

en omdat ik veel met natuurlijke materialen heb gewerkt...

en met hout en met klei, veel heb getekend...

dus m'n creativiteit heel erg kon uiten.

We waren gewoon veel in de natuur.

Ik ga eerst even het snijplankje maken.

Ja, dan denk je: waarom doe je dat nu?

Gewoon omdat ik het leuk vind, omdat ik er ook energie van krijg.

Ik weet dat het energie kost...

maar je krijgt niet alleen maar energie van eten, dus...

Oké.

VO: Anton laat 't grote project links liggen om een snijplank te maken.

ANTON NEURIET

VO: De visbrug moet uiteindelijk vis opleveren...

maar de snijplank krijgt voor nu even voorrang.

Ja, en waar ga ik 'm voor gebruiken?

Ik denk met name om vis schoon te maken...

of, eh... om dennennaalden op te snijden voor thee.

Of een heleboel andere dingen. We gaan het zien. Oké.

Die wortels kunnen nog wel erbij, denk ik.

Ik ben Anton van den Heuvel. Ik ben vader van drie dochters.

Zullen we een eitje bakken? -Heb ik echt geen zin in.

Ikke wel. Ik ga lekker eitje bakken.

NOA: Vader is heel sociaal wel.

Hij houdt heel veel van buiten zijn en zo.

Altijd bezig met iets maken, met houtbewerking.

Avontuurlijk, stoer en zelf dingen maken, en altijd heel erg open.

Altijd open om aan te horen wat je te vertellen hebt, goed of slecht.

Hij is op. Wacht, nog een klein beetje.

Nee, Noa, dat is... -Dit is gewoon kerrie.

Hè? -Ja.

Ja, dat is kerrie. Sorry. -Ja? Sukkel.

Natuurlijk ga ik ze missen. Ik ben benieuwd of zij mij gaan missen.

We hebben ook nog een poes, Vlokje. Die gaat mij sowieso missen.

Elke keer als ik terugkom nadat ik een week weg geweest ben...

is het alsof ze boos is op me, want dan is ze er niet, haha.

Wij weten dat hij ons mist, en wij missen hem ook.

Maar we weten ook waarom hij dit doet en hij weet het zelf ook.

Dus ik denk dat als hij zou stoppen...

dat dat eerder zou zijn omdat hij niet genoeg eten heeft, of zoiets.

Je haalt me wel de woorden uit m'n mond.

Ja.

Nou, het is 12 uur. Tijd voor lunch. Hahahaha.

Ja. Die vis die moet nog komen.

VO: Waar Anton hoopt op vis...

ligt er bij Menno misschien iets heel anders in de pan straks.

Volgens mij loopt hierbinnen...

Binnen!

En nou zal ie... Oh...

Kom hier! Nee, nee, nee, nee...

Ah, nee, nee, nee!

Was dit 'm?

Fuck! Hè!

Kikker: één. Menno: nul.

VO: Marly heeft meer geluk en krijgt wel een kikker te pakken.

Alleen deze opeten valt haar zwaar.

Eerst liep ik er voorbij. Ik had 'm gepakt.

Hij bleef liggen toen ik 'm... op de stam had.

Ik liep voorbij omdat ik dacht: ik ben nog niet zonder calorieën.

Waarom zou ik dan zo'n beestje opeten?

Toen moest ik huilen omdat ik dacht:

Fuck, dit is het spel van leven en dood.

En ik moet een leven nemen, en ik haat dat.

De enige keer dat ik een leven nam, was ooit een keer van een vis.

En daar heb ik echt keihard om moeten janken.

Dit stuk heb ik een beetje onderschat.

Ik moet het doen.

Als ik geen vis vang vanavond, eet ik die kikker op.

VO: Naast vis, of misschien wel een kikker...

proberen de deelnemers nog meer voedsel te verzamelen.

Kijk, cantharellen-paradise.

Ik vind paddenstoelen vooral lekker met heel veel boter.

En... dat heb ik niet.

Dus ik denk dat ik deze misschien even ga roosteren.

Ik test of ze licht peperig smaken, en dat doen ze.

Goed om te dubbelchecken of het hetgeen is wat je denkt dat het is.

Ik voel me echt een verzamelaar.

Ik zou toch liever willen zeggen dat ik 'n jager ben met 'n vette speer...

op zoek naar rendieren, elanden.

Puntje bij paaltje ben ik gewoon een verzamelaar die hier besjes plukt.

VO: Verderop bij Waterfall Hill is ook Bilal enthousiast aan 't plukken.

Woehoe! Kijk eens, cantharel.

Oooh, dat is lekker!

Hier word je blij van. Nou nog een visje erbij vangen.

Ik ben Bilal en ben 52 jaar.

Dit is m'n lieve vrouw, Christel.

En samen zijn we ruim 25 jaar getrouwd.

En we zijn al bijna 30 jaar bij elkaar.

Ja. Bilal is ongelofelijk sociaal.

Als hij het straks moeilijk krijgt, komt dat...

omdat hij alles in z'n eentje moet doen.

We zijn niet alleen een echtpaar, maar draaien ook een bedrijf samen.

Mooi diep zakken.

Het voelt wel echt als ons ding samen.

Waar Bilal ophoudt, daar begin ik, en vice versa.

Rechte rug, zakken. Ja, toe maar.

Zoals ik hier nu in de jacuzzi zit, ga ik wel missen, hoor.

Ook onze gesprekken in de jacuzzi ga ik wel missen.

Maar ik ben ook wel weer toe aan een andere uitdaging.

Nou, forelletjes...

Moet toch een keer lukken.

Buuuh...

Gladde stenen. Buuuh...

O, nee, nee!

Ik heb wel vangst, maar niet wat ik wil vangen.

VO: Bilal is niet de enige die alleen maar rommel vangt.

Ik dacht toch even dat het een vis was. Ik word er wel heel goed in.

Zeewiervissen.

VO: En bij Govert zit ook vandaag weer constant z'n haak vast...

aan de bodem van het ijskoude meer.

Hé, waarom doet ie dat?

Nou, gaat lekker, jongens.

Godverdomme, dit is k*t!

Ik ben er klaar mee.

Einde oefening!

VO: Ook Govert is er klaar mee.

Z'n vishaak blijft constant vastzitten, maar hij geeft niet op.

Wat ik nu ga doen, ik ga proberen een andere locatie te vinden.

En die twee strandjes, die ik hier aan de voorkant van het water heb...

die werken gewoon echt totaal niet.

Weinig diepte, er zwemt niks. Dat schiet gewoon niet op.

VO: In hun standaarduitrusting zit allerlei visgerei, zoals een visnet.

Anton hoopt vis te vangen door dit in het water te hangen...

met behulp van een grote houten constructie.

Ik heb net het eerste deel van m'n brug gemaakt.

Ik ben nog niet helemaal tevreden over hoe stabiel die is...

dus daar moet ik nog wat aan doen. Ehm...

Zo, het is echt bloody hot in de zon.

VO: In Half Moon Bay kiest ook Awi voor het visnet.

Hij bouwt geen brug, maar zwemt het 25 meter lange net zelf uit.

Dat is risicovol, omdat het water op dit moment 14 graden is.

Onderkoeling ligt daarbij op de loer.

Zit m'n eigen croc ook nog eens vast. Godsamme...

Best wel gevaarlijk dit, want als ik zelf verstrikt raak in dit net...

dan verdrink ik gewoon, dan kan ik m'n benen niet eens gebruiken.

Juist, lekker bezig.

Kijk, het staat mooi strak nu.

Oh, my...

Hè, ik ben effe licht in m'n hoofd, hoor.

Oké, dat was... heel veel energie.

Ik ben... heel erg versuft.

Ik had een snelle hartslag.

Maar nu is die...

gewoon weer...

zoals het hoort.

VO: Hopelijk levert deze gevaarlijke actie ook echt wat op voor Awi.

Govert heeft een nieuwe visplek gevonden...

en zint op een alternatieve manier om vis te kunnen vangen.

Dit is een mooie plek...

en ik denk dat dit wel gaat lukken.

Ik moet zeggen, ik begin wel echt langzaam honger te krijgen.

Ik heb vandaag één heel kopje bessen op.

Oh! Zo, zo, zo, zo!

Oh, dat was schrikken.

Ik moet wel een beetje blijven uitkijken.

Ik denk wel dat de kansen op vis hier aanzienlijk groter zijn.

Ik kan natuurlijk ook gewoon een lijn uitleggen...

met haakjes en wormpjes eraan.

Dan kijk ik of dat morgenochtend wat oplevert.

Ik ga gewoon allerlei manieren om vis te vangen uitproberen.

VO: Marie-José heeft haar shelter inmiddels op orde.

En dat allemaal op een lege maag.

Zo, ik heb hard doorgewerkt vandaag.

En het frame staat, en ehm... Het zeil zit er ook overheen.

Ik ben best tevreden. Het is niet heel recht...

maar alles is hier scheef. Ik zal het even laten zien.

Dit is alvast het bedframe.

Hier komen zo nog allemaal dennentakken overheen.

Ik heb nu eindelijk ruimte om wat dingetjes op te hangen en zo.

En als ik vanaf hier laat zien...

heb ik bedacht dat dit de vuurplaats gaat worden. Hierzo tussenin.

En dan heb ik hier ook een driepoot gemaakt, met vieze sokken erbij.

Ik ga nog even chillen, en als het begint te schemeren...

gaan we weer een poging doen met vissen vangen.

VO: Op locatie Moose Creek gaat Marly vuur maken.

Zij heeft geen vis gevangen, dus nu staat er kikker op het menu.

Die zit vast in de ketel tot ie aan de beurt is.

Maar eerst moet dat vuur nog aan.

Ik snap echt niet waarom...

maar die berkenbast, hij pakt 'm gewoon niet.

Ik heb in zoveel omstandigheden vuur gemaakt...

maar op de een of andere manier...

lukt het gewoon niet.

Ga aan!

Fuck!

Brand, brand, brand, brand! Moet het weer gezeik zijn? Het is ook echt...

Jongen, ik laat de kikker gaan als m'n vuur aangaat, oké?

Ik laat de kikker gaan! Ja?

VO: Wellicht dus geen kikker op het menu voor Marly.

Menno had eerder vandaag ook een kikker te pakken.

Die kon ontsnappen, maar nu springt er opeens weer een exemplaar voorbij.

Kom hier.

Godklere... Hier!

Ja...

Ha, toch m'n kikker!

Deze gaan we even schoonmaken.

Je kunt zo z'n jasje uittrekken.

En dan nog een kwestie van...

Daar is ie dan.

Kikkerbilletjes op het menu.

Au!

VO: Marly heeft nog steeds geen vuur kunnen maken en laat de kikker vrij.

Ga maar.

Ga! Blijf dan ook niet zitten!

Ga! Ga!

Soms heb je gewoon pech.

En soms niet.

Soms heb je een kikker, en soms laat je 'm vrij.

VO: Marly moet het vanavond doen zonder avondeten.

En ook bij Niels houdt het niet over.

Ik zie hier nog één hele kleine verschrompelde blauwe bosbes.

En daar hou ik van, maar er is helaas weinig eer meer aan te behalen.

Mmm, hij is wel lekker.

Dat je ooit ZO blij zou worden van één verschrompelde fucking bosbes.

VO: Daan is juist blij met elke bes en alles wat de natuur haar geeft.

Dat ik die bessen pluk en denk: deze bes, er groeit er gewoon één...

en die ga ik opeten.

En dat leven van die bes zit dan in mij.

En dan kan ik weer verder leven.

Heerlijk.

VO: Bij Menno staat er iets speciaals op het menu.

Nou, toch nog m'n kikker.

Beetje taaie kip.

Maar geroosterd wel lekker.

Het is misschien niet veel wat ervan afkomt...

maar het doet ook mentaal iets met je.

Nou komt het lekkerste gedeelte natuurlijk: de billetjes.

Echt lekker.

VO: Menno geniet volop. Ondertussen staart Marie-José...

net als gisteren op dag één, alweer uren naar haar dobber.

Maar de vissen happen niet toe.

Waar ZIJN die beesten?

Aan de ene kant denk ik: ik ga nog even door.

Maar aan de andere kant denk ik: ik moet naar de wc, krijg het koud.

Ik ben er wel klaar mee. Ik ben moe.

Oooh, dan ga ik nu lekker naar m'n bed.

VO: Ondanks alle tijd en energie die ze in het vissen stopt...

heeft ze sinds haar aankomst nog helemaal niets gevangen.

Voor de tweede nacht gaat ze met een lege maag naar bed.

Ook Awi heeft vandaag niets gevangen, en de honger slaat toe.

Het is nu laat in de avond, het is donker.

Maar wat hier groeit zijn varens.

En de wortels, eigenlijk die kleine stukjes, de kopjes, zijn eetbaar...

dus die neem ik mee.

Vandaag was een goeie dag. Ik heb dat net uitgezwommen.

Ik hoop echt dat er morgen vis in zit.

M'n maag die knort.

Ja.

Jij gaat met me mee.

In m'n broekzak.

Ja, ik mis af en toe m'n kinderen en Patric wel.

Gewoon om te delen, dingetjes samen te doen, vuurtje maken, zo leuk.

Ik hoop dat ik heel vroeg wakker ben. Dan ga ik meteen vissen.

Met een lijn, en daarna gooi ik het visnet.

Nou, gooien... Ik moet eerst nog twee bomen aan elkaar maken en...

Ik heb echt nog wel wat te doen.

Maar is leuk. Nieuwe uitdaging.

GAAPT Nou, welterusten.

VO: Dag drie in de wildernis.

In totale isolatie moeten de negen deelnemers hier zien te overleven.

De keuzes die ze de eerste dagen maken...

bepalen het verloop van dit avontuur.

Wie dit het langste volhoudt, wordt winnaar van Alone Nederland.

Moet je kijken hoe mooi.

VO: Een prachtige zonsopgang voor de deelnemers...

verzacht het leed van de zware nacht die een aantal van hen heeft gehad.

M'n tinnitus is niks vergeleken bij de waterval hierachter.

Echt de hele nacht alleen maar kabaal.

Superk*t.

Ik heb honderdduizend muggen doodgeslagen.

Ik loop thuis te janken om één mug in de slaapkamer.

En nu... Man, man, man.

Ik ben weer helemaal lekgestoken, en het jeukt gigantisch.

Ik heb overal van die megagrote bulten zitten.

Ehm... maar ik voel me wel oké.

Je moet eens even mee naar buiten kijken.

Dit is het uitzicht naar buiten toe.

Dat is toch fantastisch?

Goeiemorgen. Dag nummer... drie.

VO: Na een lastige start van de dag heeft Bilal zich helemaal herpakt.

Nou, daar gaan we dan.

VO: Hij omarmt de waterval die hem 's nachts nog tot waanzin dreef.

Aaaaah!

Aaaah, lekker! Hahaaa!

Aaaah!

VO: Bilal is wakker en helemaal klaar voor de dag.

Op Eagle Rock leeft Govert sinds z'n aankomst op bessen en cantharellen...

en de honger begint hem nu de keel uit te hangen.

Zoveel zin in een broodje pindakaas, dat is echt bizar.

Of een lekker gebakken eitje met spek.

Parmezaan beetje meebakken, wat tijm, zout, peper.

En dan een lekker plakje goed belegen kaas eronder.

Of een pizza, een dikke steak.

Ik kan lang dromen, het zullen blauwe besjes blijven de komende tijd.

Tot ik een vis heb gevangen.

Even wat besjes verzamelen.

Er is hier ook een mierenhoop.

Mmm!

Beetje zoet, zuur.

Elke dag als ik geen vis vang, ga ik mieren eten.

Het is pas dag drie, maar pfoe... ik voel me een partij belabberd.

Ik heb er nog steeds zin in, hoor, maar het is meer het fysieke...

dat je je gewoon echt, echt ziek begint te voelen.

Vanochtend begon 't met duizeligheid, maar nu word ik ook echt misselijk.

Ik merk al dat alles in de vertraging gaat, en m'n energie is gewoon weg.

VO: Ook Awi rammelt van de honger.

Maar z'n hengel hangt uit, en wie weet heeft hij vandaag geluk...

en krijgt hij een vis te pakken.

Die hele dobber, die, eh...

gaat helemaal die kant op met de wind.

Ik zie 'm ook niet eens meer.

Maar volgens mij heb ik beet.

Yes! Yes, yes, yes, yes, yes!

M'n eerste vis!

Oooh!

Hé, pap. Weet je nog wat je zei toen ik een kleine jongen was...

en nooit vis ving?

Ik kan het wel.

VO: Govert heeft gisteravond een nachtlijn in het water achtergelaten.

Hij hoopt ontzettend dat ie beet heeft.

Wie hangt hier?

Ja! Wajo!

Ik heb wat!

Ja! Ja! LACHT TRIOMFANTELIJK

Volgens mij is het een paling.

Wajo! Dit is ziek.

Wajo! Kijk eens!

Dit is 'm! Mijn eten voor vandaag!

Ik weet niet hoelang hij al zit te struggelen. Zielig voor hem of haar.

Ik weet niet hoe deze paling zich identificeert, maar eh...

We gaan jou helaas wel doodmaken. Sorry, beestje.

VO: Awi en Govert hebben hun eerste vis gevangen.

Anton bouwt nog aan z'n brug om straks z'n visnet aan te hangen.

Maar eerst heeft de constructie nog een extra steunpilaar nodig.

Dit lijkt me voldoende.

Dan denk ik dat ie klaar is. Eens kijken of ik hem eronder kan krijgen.

Joehoe, je gaat te water.

Zo!

Nou, de brug staat.

En hij werkt.

Volgende hoofdstuk is het net.

Nou, eerst dit even netjes afmaken.

Ja. Jajaja. Leuk, gaaf.

VO: Terwijl Anton druk is met een uitgebreide visnetconstructie...

doet Bilal nog een poging om z'n hengel aan de praat te krijgen.

Fuck! Dit gaat al fout.

Ik ben hier echt niet voor gemaakt.

Eén...

twee, drie, vier.

Dan gaat die daar weer in, als ik dat goed zie.

Fuck!

Oké, nog één keer.

I'm not born for this. Echt niet.

Vanmiddag maar weer proberen.

VO: Op locatie Stronghold heeft Niels vandaag nog geen vis gevangen.

Hij heeft z'n prioriteiten op de lange termijn staan...

en denkt al aan manieren om een wintervoedselvoorraad aan te leggen.

Hoe later in het jaar, hoe moeilijker om paddenstoelen te vinden...

en vis te vangen dicht bij de kant.

Daarom is het belangrijk om daar nu al mee bezig te zijn.

Ik ga dus een droogrek maken met deze stokjes van els.

In elkaar binden met sparrenwortel.

Je legt er makkelijker goeie knopen mee als het glad en gelijk is.

Dan het stokje ertussen, en dan ga je zo...

Zo ziet ie er dan uit. Gewoon alsof je een stuk ijzerdraad hebt.

VO: Gedroogd voedsel kun je langer bewaren.

Zo wil Niels een voorraad aanleggen voor als 't eten nog schaarser wordt.

Wel lastig om het strak genoeg te krijgen.

Zoiets wat je één keer op tv zag, en dan denk je: dat doe ik wel even.

En wat dan best lastig is.

VO: Awi heeft eerder vandaag z'n eerste vis gevangen.

Dat was een prachtige vangst.

Maar niet genoeg om Awi's reserves aan te vullen.

Dus hij hoopt dat het net dat hij met veel moeite heeft uitgezwommen...

ook iets oplevert.

AWI: Zie je 'm bewegen, het net? Het net beweegt.

Hier, hij trekt superhard. Oh, dit is een grote vis!

Ik zie wat bewegen. Ik zie wat, ik zie wat.

Och, wat een grote vis. Moet je kijken.

Aaah! Ik pak 'm echt bij het hart vast.

Jij gaat nergens heen, nee!

Woaaa! Ik ben echt heel blij!

Ik word zo blij.

Twee vissen vandaag.

VO: Ondertussen op locatie Evergreen Cove...

heeft Daan hout nodig voor een bouwsel om haar net aan te hangen.

Zij ziet bomen als levende wezens en houdt rekening met hun gevoelens.

Let op, andere bomen. Opzij!

Ja, ja, daar gaat ie.

Nee!

Niet breken! Ooooh... Hij was zo lekker lang.

Gedzakker, zeg. Wat jammer!

VO: Met hout dat ze toch bij elkaar kon sprokkelen...

maakt Daan een driepoot om haar visnet aan vast te maken.

Ik wil dus hier in het water het net zetten.

Echt nog niet zeker.

ZUCHT Nee, dit gaat 'm niet worden.

VO: Daan wil zich niet laten kisten en bouwt verder aan haar constructie.

Maar die valt in stukken uiteen.

Nou, nou, nou, nou, nou!

Ah, shit! Aaaah...

Aaaah!

Aw, man!

Dat is heel erg jammer.

Net m'n trui even aangedaan.

Ik had het een beetje fris als er van die vlagen komen.

Maar ik moet gewoon effe huilen.

Die trui hebben m'n vader en moeder gemaakt.

Soms hoor ik m'n vader ook zeggen: Dat moet je even zo doen.

Die is heel superhandig en ik eigenlijk helemaal niet.

Ik heb gewoon effe planning... effe tips nodig.

Die had dat ding allang eruit gelegd.

Maar met die trui ben je toch een beetje bij me.

Dus misschien krijg ik wel technische goddelijke inzichten.

In m'n hoofd ben ik al vis aan het roken, maar ik heb helemaal geen vis.

Ik ben net begonnen, maar dat van net maakt me dan heel onzeker.

Ja, heel liefdevol zijn ze alle twee.

Maar wel ver weg. Heel ver weg.

Oké, daar komt ie.

Now we're talking.

Jaaa!

VO: Het vuurtje brandt. Tijd voor Awi...

om de vis te fileren die hij zojuist uit z'n net heeft gehaald.

Oooh, ik heb de jackpot.

Eitjes.

Dit is kaviaar, rechtstreeks uit de wildernis.

Voilà, mijn viseitjes.

Mmm. Dit is ZO lekker.

Het proeft, eh... zoutig.

Mmm.

VO: Awi is niet de enige met een feestmaaltijd.

Govert is bezig met het grillen van z'n allereerste paling.

Nou, ik ben heel benieuwd hoe het smaakt.

Mmm... Zo, hé! Goh!

Eigenlijk gewoon voor mezelf een lekkere vette paling gemaakt.

Mmm! Nou, dit is wel het hoogtepunt...

van alle drie de dagen tot nu toe.

Oké, mijn vislever.

Eerst een klein hapje.

Dan kijk ik even hoe m'n lichaam daarop reageert.

Maar het zal wel goed zijn.

Maar alles wat ik hier doe, doe ik voorzichtig, met kleine stapjes.

Mmm.

Ja, het is gewoon zoals echte lever.

VO: Ook Menno heeft inmiddels bedacht dat een net veel eten kan opleveren.

Maar met de winter in aantocht wordt het zwaarder en gevaarlijker...

om het water in te gaan.

Daarom bouwt hij 'n inventief systeem dat hij vanaf de kant kan bedienen.

Het wordt opeens dieper, wat op zich fijn is.

Alleen kan je met je twee meter niet meer staan.

Maar volgens mij ligt het ver genoeg voor nu.

Het hele idee is dus, dan kan ik deze trekken om te kijken of er vis is...

en gebruik ik deze om uit te laten.

VO: Waar alle deelnemers druk zijn met vis vangen en shelters bouwen...

vindt Bilal het tijd om even aan z'n spieren te werken.

Dat is tenslotte thuis in Nederland z'n dagelijkse werk.

In shape blijven.

VO: Terwijl hij z'n hamstrings traint, is Marie-José al uren aan het vissen.

Ze heeft op dag één en twee niks gevangen...

maar nu beweegt er iets aan de lijn.

Ik heb beet. Holy fuck!

Da's best wel een grote volgens mij. Fuck, die is sterk!

Fuck, yeah! Haha, ik heb beet! Haha!

Oooh, je bent knap, maar je gaat dood, schatje.

Hele mooie forel. Haha!

Zo blij mee!

VO: Daan heeft zichzelf ondertussen bij elkaar geraapt.

Wie weet is er toch een boodschap binnengekomen van haar vader...

want ze heeft nu helder voor ogen waar ze haar net wil hangen.

Niet op het strand, maar door de kreek naast haar habitat.

Dit wordt 'm.

Elk stukje vis is welkom nu.

VO: En ook bij Niels loopt 't lekker. Zijn droogrek is af.

Werkt heel erg goed voor hoe crappy m'n droogrek is.

Maar dit is echt heel anders geworden. Meer papierachtig.

Net geproefd, en het is ook VEEL lekkerder. Beetje pittige smaak...

maar niet meer zo slijmerig. Al dat slijm is weg. Zo is het de moeite.

VO: Nu de cantharellen gedroogd zijn, blijven ze lang houdbaar...

en kan Niels een voorraad aanleggen.

Waar de overige deelnemers direct een locatie voor hun shelter kozen...

heeft Awi pas vandaag besloten waar hij z'n kamp wil maken.

Hij is onderweg met z'n spullen, maar voelt zich helemaal niet lekker.

Ik merk nou wel aan m'n energielevels...

dat het wel allemaal heel moeizaam gaat.

De spieren verzuren echt snel.

Ik merk nu dat m'n maag een beetje ondersteboven zit.

Ik vraag me even af wat de trigger is.

Ik bedoel, in principe heb ik vis gegeten en die eitjes.

Ik heb ook nog helemaal geen nieuw kamp voor vanavond.

Ik heb m'n hele slaapplek neergehaald.

Dus ik moet daar wel heen.

BRAAKGELUID

Ik voel me nu na het braken wel beter.

En de zon gaat onder.

Dus ik moet in actie komen.

VO: Nu Govert z'n eerste vis achter de kiezen heeft...

kan hij ontspannen en heerlijk van de natuur genieten.

Ik ben echt... Ik ga over dingen nadenken.

Gebeurtenissen waar ik weleens mee zit.

Ik heb eigenlijk over nog niks nagedacht.

Ik denk aan vis, ik denk aan besjes.

Ik denk aan slapen en aan niet al te veel energie verspillen.

En dat is het wel een beetje.

VO: Waar Govert aan helemaal niets meer denkt...

draait de bovenkamer van Marly juist overuren.

Ik zou me blij moeten voelen dat ik het vuur heb aangekregen...

maar ik voel me helemaal niet blij.

Ik denk dat ik mensen mis. Ik mis de mensen wel waar ik van hou.

Als je hier zit zonder calorieën in je systeem, dan reageer je ZO anders.

Ik wil zo graag ver komen, maar godverdomme, ik weet niet of 't lukt.

Ik slaap er nog één nachtje over.

Als het morgen nog zo hopeloos voelt als nu, dan...

zit er niks anders op. Dan moet ik gewoon gaan.

Ik kan niet eens genieten van de ervaring door die wanhoop.

VO: En ook Bilal heeft het moeilijk.

Ik vind het toch zwaarder dan dat ik dacht dat ik het zou kunnen.

Ik dacht van: oh, easy, doe ik. Ik kan wel tegen 't alleen-zijn, maar...

Ik vind het altijd zo gezellig met anderen.

Het was weer een geweldige dag. Een superdag, hier in de wildernis.

Ik heb echt met volle teugen genoten van vandaag.

Dat kan ik oprecht met alle eerlijkheid zeggen.

Soms is het leven fijn, en dit zijn van die momenten.

Tot nu toe ben ik blij dat ik hier ben gaan zitten, op dit plekje.

Prachtig uitzicht. Ik bedoel, kijk dit.

Ik zit hier op de mooiste rots van Noorwegen...

in m'n eigen hutje, gewoon met m'n kampvuurtje en m'n vis...

gewoon te chillen.

Dit is zo lekker!

Ja.

Oh, dat je ZO blij kan zijn van een stom visje.

Dit is de beste vis die ik ooit heb gegeten, by far...

met het beste uitzicht.

Ik zie wel één ding, en dat is dat het veel harder gaat waaien.

Kijk eens naar al deze struiken en bomen hierzo.

Het voelt een beetje, misschien ook omdat 't zo'n fijne dag is geweest...

Niet als stilte voor de storm, maar de ruisende wind voor de storm.

DAAN: Veel wind, best veel windvlagen.

Komt ie van die kant, dan weer van die kant.

Dus ik moet even kijken... Het zal binnenkort wel gaan regenen.

Zo, het is midden in de nacht.

Ik weet niet of je het kan horen, maar je kan het zien aan m'n haar.

Het waait echt keihard.

Het is echt al een paar uur bezig, aan het stormen.

Oh my goodness, het waait ZO hard hier.

Het waait zo recht de tarp in.

Ik heb m'n tent nog even snel wat extra vastgemaakt.

Maar dit is niet best, hoor. Het waait echt HEEL hard.

En ik hoop dat het snel gaat liggen en wat minder wordt...

en dat ik morgen niet al te veel aan m'n hutje hoef te herstellen, want...

It's scary. Scary shit.

VO: In de volgende aflevering: het weer slaat om.

Het regent pijpenstelen.

VO: Het water is overal en de shelters zijn er niet tegen bestand.

Oh, dit is echt een hele grote tegenvaller.

Alles, alles, alles is nat.