Original subtitles

(ครีมสด นมสด) พักนี้

ความรักของฉันไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่

พอไปเชียร์ที่งานแข่งกีฬาบอล

คนที่อยู่ในสายตา ของอุเอโนะคุงก็มีแต่ทาบาตะ

พอเปลี่ยนที่นั่ง คนที่ได้นั่งใกล้อุเอโนะคุงก็คือทาบาตะ

นั่นมันที่ของฉันไม่ใช่รึไง

หน็อยแน่เจ้าทาบาตะ

ขนมที่อุกุจังทําเนี่ยอร่อยจริงๆ เลยเนอะ

ขอบคุณนะ ดีใจจัง

คนที่ได้เป็นแฟนอุกุจัง จะได้กินแบบนี้ตลอดเลยเหรอ

น่าอิจฉาเนอะ จิกะ

เป็นอะไรเหรอ เหม่อแบบนั้น

หรือว่าจะไม่ถูกปากรึเปล่า

เปล่านะ แค่คิดอะไรนิดหน่อย

จริงๆ แล้ว...

จิกะชอบอิโนอุเอะงั้นเหรอ

เหมือนจะใช่

ตอนงานเลี้ยงหลังแข่งกีฬาเสร็จเมื่อวันก่อน

ได้คุยกันเยอะเลย

เขาคุยด้วยง่ายมาก

พออยู่ด้วยแล้วสนุกดีน่ะ

ดีจัง เป็นกําลังใจให้นะ

เนอะ อุกุจัง

อื้ม

ปิดฉากละ

อิโนอุเอะคุงสนิทกับอุเอโนะคุง

ซึ่งหมายความว่า...

ระหว่างที่ทั้งสองคนสนิทกันขึ้น

เราก็สามารถเข้าใกล้ อุเอโนะคุงได้อย่างธรรมชาติ

อุเอโนะคุงเองก็...

ฉันก็อยากมีแฟนบ้างจัง

ไชโย

อาจเป็นแบบนี้ก็ได้

โอกาสนี้แหละ เราจะทําให้เป็นจริงให้ได้

(ช่อดอกไม้แด่ยัยขี้เหร่)

(ตอนที่ 6 ผู้หญิงนี่ยุ่งยากชะมัด)

อุกุอิซุดานิ อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์

คือฉันมีของอยากจะให้น่ะ

อันนี้

จู่ๆ ให้ทําไมเหรอ

ฉันดีใจนะ แต่ก็เกรงใจ

ฉันเลือดกําเดาไหลตอนงานแข่งกีฬาบอล

แล้วทําให้ผ้าเช็ดหน้า ของอุกุอิซุดานิเละไปเลยน่ะสิ

ขอบคุณจ้ะ จะรักษาอย่างดีเลยนะ

ผ้าผืนนี้น่ารักสุดๆ เลย

ลมพัดโชคมาแล้วละ

ดีใจที่ชอบนะ

อันนั้นเท็ตสึโอะเป็นคนเลือกน่ะ

หมอนั่นเหรอ

อืม

เพราะฉันไม่รู้เรื่อง ผ้าเช็ดหน้าหรือผ้าเช็ดตัวอะไรเลย

ก็เลยไปดูด้วยกันละ

อืม

พึ่งพาได้ดีสุดๆ เลย

อย่างนั้นเองเหรอ

ขอบคุณนะโกทันดะคุง

การสื่อสารเป็นสิ่งสําคัญ

อืม

อยู่ห่างกันสุดๆ เลย

อยากไปใกล้ ๆ เหมือนกัน แต่ไปหาบ่อยเกินไปก็คงไม่ดีเท่าไร

ทาบาตะมีของลายดอกไม้เยอะเนอะ

กิ๊บลายใบโคลเวอร์ด้วย

เปล่าค่ะ คือว่า...

เอ้า

ขอโทษด้วยค่ะ

ไอ้เจ้าทาบาตะ

หลังจากแสดงตัวเป็นสาวน่ารักก็เริ่มชวนคุย

เจ้าเล่ห์จริงๆ

อะไร

แค่เหม่อนิดหน่อยน่ะจ้ะ

มีอุปสรรคใหญ่ยักษ์มากั้นซะแล้วสิ

นึก ๆ ดูแล้วก็ตอนงานแข่งกีฬาบอลด้วย...

นี่ๆ

อุเอโนะคุงเดาะบอลเป็นด้วยรึเปล่า

เป็นสิ

สุดยอด อยากลองเห็นจัง

โยซุเกะ ปิงปองของห้องเราจะเริ่มแข่งแล้วละ

อ้อ

ฉันไปเชียร์ชินบาชิก่อน ไว้ทีหลังนะ

อื้ม เจอกันนะ

เสร็จแล้วหลังจากนั้น...

เชียร์เหนื่อยเลยใช่ไหม

ชินบาชิคุงเป็นยังไง...

เอ่อ เศร้าอยู่เหรอ เกิดอะไรขึ้น

โทษทีนะอุกุอิซุดานิ

ต่อให้เจ้านี่ในตอนนี้ ไปเดาะบอลก็คงพลาดมันทุกลูก

ปล่อยเขาไว้ก่อนเถอะ

นายนี่นะ เท็ตสึโอะ

ใจร้ายมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

สิ่งที่ตลกมันก็ตลกนี่

ไม่รู้จะคุยยังไงเลย

เอาแต่เกะกะกันอยู่เรื่อย

เป็นคนที่รับมือยากรองจากทาบาตะเลย

ตั้งแต่วันนี้จนช่วงสอบจะพักกิจกรรมชมรม

ตั้งใจอ่านหนังสือกันด้วยล่ะ

- ค่ะ - ครับ

งั้นก็แยกย้าย

อิโนอุเอะ

ยังไงนายก็คง ไม่อ่านหนังสือสอบคนเดียวอยู่แล้วใช่ไหม

ไปอ่านหนังสือที่ร้านหน้าสถานีด้วยกันไหม

โอ้ ดีเหมือนกันแฮะ

พวกนายก็ไปด้วยไหม

ตอนนี้ไม่มีเงินขอผ่าน

ฉันด้วย

- ฉัน... - ชินบาชิก็ไม่มีเงินขอผ่าน

พวกนายจะไม่มีเงินกันมากไปไหม

ขอโทษนะอุเอโนะคุง ช่วยตามน้ําหน่อยได้ไหม

พวกเราต้องอยู่ทําเวรกันต่อน่ะ

ฉันก็ด้วย

อะไรกัน ไปกันไม่ได้ทุกคนเลยเหรอ

งั้นก็ไปกันสองคนไหม

อื้ม

พวกฉันจะตั้งใจอ่านหนังสือกันสุดๆ เลย

(เวรวันนี้ โกทันดะ อุกุอิซุดานิ)

อุกุอิซุดานิ

ต้องทําเวรเหรอ เดี๋ยวฉันช่วย

ขอโทษนะ นั่นฉันโกหกน่ะ

เพราะอยากให้คุณคุโรคาวะ กับอิโนอุเอะคุงได้อยู่ด้วยกันสองคนน่ะ

หรือว่าจะเรื่องความรัก

ใช่แล้ว

เพราะงั้นทุกคนเลยไม่ไปเหรอ

ฉันเกือบจะไปด้วยแล้วละ

ได้ผลด้วย

อุเอโนะคุงเข้าใจเรื่องความรักนี้แล้ว

ได้เวลาบุกแล้วละ

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว

พวกเราอยู่ต่อ แล้วอ่านหนังสือสอบด้วยกันเลยไหม

ดีเลย ฉันอยู่คนเดียวก็คงอู้เหมือนกัน

ไชโย

ได้อยู่กันสองต่อสองจริงๆ ด้วย

อุเอโนะคุงในตอนนี้ อาจจะรู้จักเราเพิ่มขึ้นกว่าเดิมก็ได้

ฉันก็อยากมีแฟนเหมือนกันนะ

ใจเย็นไว้นะ สุมิเระ

ถ้าเป็นเราต้องทําได้ดีแน่

เอาละ

อุเอโนะคุง ขอโทษที่ให้รอ

อุเอโนะคุง

ขอโทษทีอุกุอิซุดานิ

ฉันมีธุระนิดหน่อย

จะรีบกลับมานะ

เกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ

ขี้โกง

เด็กคนนั้นอีกแล้ว

อุกุอิซุดานิ

มีอะไรเหรอโกทันดะคุง

ลืมของเหรอ

เห็นบอกว่ามีเวรต้องทํา

ประชุมชมรมเสร็จเลยกลับมา

ทําเสร็จแล้วละ ไม่เป็นไรแล้วจ้ะ

โยซุเกะล่ะ

อุเอโนะคุงไปหาคุณทาบาตะแล้วละ

ดูเหมือนจะทําพวกต้นกล้าร่วง

อุเอโนะคุงชอบคุณทาบาตะรึเปล่านะ

ฉันคอยเป็นกําลังใจให้พวกเขาดีไหมนะ

โกทันดะคุงรู้อะไรบ้างรึเปล่า

เดิมพันกับอันนี้แหละ

เขาอาจจะรู้ความรู้สึกของอุเอโนะคุงก็ได้

ถ้าไปได้สวย อาจดึงโกทันดะคุงเข้ามาเกี่ยวด้วยก็ได้

เธอก็ชอบโยซุเกะงั้นเหรอ

ไม่รู้หรอกนะว่ากําลังวางแผนอะไรอยู่

แต่อย่าทําเรื่องเจ้าเล่ห์นักล่ะ

ตอบสนองได้เกินคาดมาก

โกทันดะคุงพูดอะไรออกมาเหรอ

ยังไงก็ไม่คิดจะเป็นกําลังใจให้อยู่แล้วนี่

หมอนี่...

อะไรกัน โกทันดะคุง ฉันกลัวนะ

สอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่น

เข้าไปตีสนิทแบบนั้นเธอก็ไม่มีทางชนะอยู่ดี

วิธีการแบบนั้นโยซุเกะไม่เข้าใจหรอก

หนวกหูน่า

งั้นจะให้แสดงความไม่ได้เรื่อง เพื่อเรียกร้องความสนใจแบบทาบาตะเหรอ

ฉันไม่เอาแบบนั้นเด็ดขาด

ฉันอยากให้คนที่ชอบ เห็นในส่วนที่สวยงามของตัวเองนี่นา

ฉันเหนื่อยที่จะเสแสร้งแล้ว ขอพูดตรง ๆ เลยแล้วกัน

การสอดรู้สอดเห็นและตีสนิท อย่างที่โกทันดะคุงพูดก็เป็นกลยุทธ์นะ

ผู้หญิงทําแบบนั้นกันทุกคนนั่นแหละ

อย่าพูดเหมือนรู้ดีนักเลย

จะไปไหน

กลับบ้าน

ไม่อยากให้อุเอโนะคุง เห็นหน้าตาแย่ๆ แบบเมื่อกี้ด้วย

ต่อให้นายจะพูดว่า ฉันนิสัยเสียยังไงก็ไม่มีประโยชน์

ไม่มีใครเชื่อหรอก

ผู้หญิงนี่ยุ่งยากชะมัด

ไม่ชอบหน้าร้อนเลย

ไม่เคยชอบสระว่ายน้ําได้เลย

มันคือนรกบนดินของสาวขี้เหร่เลย

อุกุจัง

พักกันหน่อยเถอะ

อื้ม

สบายตัวดีแต่ก็แอบเหนื่อยอยู่เนอะ

ปิดเทอมไปสระว่ายน้ํากันไหม

อยากไป

ไปกันๆ

ไปซื้อชุดว่ายน้ํากันเถอะ

เจิดจ้าเกินจนไม่กล้าขึ้นเลย

ใช้ที่ระงับกลิ่นครั้งแรก

ใช้สิ่งนี้ระงับกลิ่นเหงื่อก็พอ

นี่ คุณทาบาตะ

ใช้บอดี้สเปรย์เยอะไปรึเปล่า

บอดี้สเปรย์...

ไม่ใช่ที่ระงับกลิ่นเหรอ...

พูดง่ายๆ ก็คล้ายกับน้ําหอมละ

ถ้าฉีดเยอะเกินไปกลิ่นจะแรงจนฉุน...

เหม็นจริงๆ ด้วย

เหมือนกลิ่นคุณป้าที่ฉีดน้ําหอมเยอะไปเลย

ไปที่ที่ลมพัดเยอะๆ ก็พอแล้วจ้ะ

ค่ะ

เรียนพละกลางแจ้ง ตอนอากาศร้อนแบบนี้มันนรกชัดๆ เลย

พละ ต่อไปเป็นว่ายน้ํานี่

คงไม่แยกกับผู้หญิงใช่ไหม

ถ้าไม่ต้องสลับก็จะได้ว่ายน้ํานานๆ ด้วยเนอะ

ไม่ใช่เว้ย

อยากเห็นสาวๆ ในชุดว่ายน้ํา

อะไรกันเล่าอุเอโนะ ไม่คึกคักเลย

นายก็ผู้ชายไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่คิดเรื่องแบบนั้น กับเพื่อนที่ใส่ชุดว่ายน้ําหรอก

หมายความว่าอุเอโนจจิ เป็นสายดูนางแบบกราเวียร์งั้นเหรอ

หา

ก็จริง แบบนั้นไม่รู้สึกแปลกด้วยเนอะ

แต่ลมพัดแรงชะมัด

ปิดหน้าต่างไหม

ทาบาตะ

กลับมาตั้งแต่เมื่อไรเหรอ

ว่าแต่ได้ยินเรื่องที่พวกเราพูดกันรึเปล่า

ขอโทษค่ะ

ได้ยินตั้งแต่ช่วงกราเวียร์

เก็บเป็นความลับกับคนอื่นๆ ด้วยนะ

ค่ะ

ดีจังนะที่คนได้ยินคือทาบาตัจจิ

ไม่ดีเลย

อุเอโนจจิ...

หรือจะคิดกับทาบาตะจริงๆ

อุเอโนะเขินเหรอ

ไร้เดียงสาจัง

ทําไมอุเอโนะคุงถึงหน้าแดงกับทาบาตะล่ะ

แย่แล้วสิ

ไม่ใช่เรื่องที่ผู้หญิงควรได้ยินเลย

แต่ทาบาตะบอกว่าแทบจะไม่ได้ยินเลยนี่นา

คิดมากไปเรื่อยก็คงไม่ดี

เอ้าทาบาตะ กระดาษ

ขอบคุณ... มากค่ะ

เมื่อกี้พยายามหลบกันรึเปล่า

เมื่อกี้ทําท่าทางไม่ดีเลย

เพราะวันนี้เราตัวเหม็นนี่

- อึดอัดจัง - อึดอัดจัง

ร่มไม่อยู่

มีใครหยิบไปรึเปล่านะ

เอ๊ะ

เป็นอะไรไปเหรอ ทาบาตะ

เอ๊ะ คือว่าร่ม ร่มฉัน...

ลืมเอามาเหรอ

เอ่อคือ...

ประมาณนั้นค่ะ

งั้นเหรอ งั้นเข้ามา...

แย่แล้ว แบบนั้นก็ร่มแห่งรักเลยสิ

แบบนั้นคงรู้สึกไม่ดีอยู่แล้ว

เข้ามาเหรอ

หมายถึงร่มเหรอ

แต่ก็หยุดพูดกลางคัน

ควรถือว่านี่เป็นการยกเลิกคําสั่ง

ฉันกลับก่อนนะคะ

ฝนตกหนักมากเลยนะ

ไม่เป็นไรค่ะ บ้านฉันอยู่ใกล้มาก

ไม่ได้ๆ ๆ ตัวจะเย็นเอา เดี๋ยวเป็นหวัดนะ

ใช้ร่มของฉันเถอะ

ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

ไม่จําเป็นต้องเป็นห่วง...

ห่วงสิ

ฉันเป็นผู้ชาย ถึงจะตัวเปียกไปก็ไม่เป็นไร

แล้วฉันก็ไปขอติดร่มเพื่อนคนอื่นก็ได้

เพราะงั้นฉันเลยอยากให้ทาบาตะใช้ร่มคันนี้

ฉันพูดอะไรแปลกไปรึเปล่า

เปล่าค่ะ ฉันเผลอตีความแปลกๆ ไปเอง

ขอโทษนะคะ

เป็นอะไรไปทาบาตะ

อายจัง

อยากหนีไปจากตรงนี้ไวๆ

ฉันขอยืมไปตามที่บอกนะคะ

แล้วจะรีบเอามาคืนทันที

ไม่เป็นไร เมื่อไรก็ได้

งั้นฉันขอตัวนะคะ

ถ้าคุยกันได้ดีกว่านี้ก็คงจะดี

รู้สึกว่าเมื่อก่อนคุยกันได้ดีกว่านี้อีก

แต่รู้สึกว่าพักนี้มีเรื่องที่ ไปได้ไม่ดีเท่าไรเพิ่มขึ้นเยอะเลย

คิดมากไปรึเปล่านะ

อุเอโนะคุง...

อุเอโนะคุง

หลอนถึงขั้นได้ยินเสียงเลย

ขอโทษที่มาช้านะคะ

ฉันเอาร่มมาคืนแล้วค่ะ

เดี๋ยว ไวเกินไปรึเปล่า

ทําไมล่ะ

แค่รู้สึกผิดถ้าทําให้กลับบ้านไม่ได้น่ะ

ถ้าไม่เจอฉันแล้วจะทํายังไง

ก็คงวางร่มทิ้งไว้ให้น่ะค่ะ

เพื่อแค่นั้น

ถึงกับตากฝนมาเลยเหรอ

ขอโทษที่มาไม่ทันนะคะ

อย่าขอโทษเลย

เพราะฉันแค่ไม่อยากให้ทาบาตะเปียกน่ะ

ฉันไม่คิดว่าจะกลับมาหาด้วย

ดีใจนะ

เพราะงั้นไม่ต้องขอโทษก็ได้

ฉันพูดภาษาญี่ปุ่นไม่เก่งเลยเนอะ

เอาเป็นว่าขอบคุณที่ตั้งใจเอามาให้นะ

ไม่เป็นไร ฉันเองก็ได้ร่มนี้ช่วยเอาไว้

ขอบคุณมากนะคะ

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว กลับด้วยกันเถอะ

เอ๊ะ

ก็จริงนะ จะให้อุเอโนะคุงที่ต้อง ตัวเปียกเพราะฉันเดินกลับคนเดียวก็ยังไงอยู่

กลับด้วยคนนะคะ

รู้สึกวันนี้จะเว้นระยะห่างมากเลยนะ

เปล่าค่ะ เพราะฉันตัวเหม็น...

ก็เลย... อายน่ะค่ะ

อะไรกัน เรื่องนั้นเองเหรอ

มันเป็นเรื่องสําคัญมาก

ฉันคิดว่าโดนรังเกียจแล้วซะอีก

ทําไมล่ะคะ

อุเอโนะคุงเนี่ย...

ทาบาตะเนี่ย...

- เกินคาดตลอดเลยเนอะ - เกินคาดตลอดเลยเนอะ

ถ้าถามว่าตอนนี้พวกเรากําลัง ทําอะไรกันอยู่ในที่แบบนี้แล้วละก็...

(ถึงอุเอโนะคุง) นี่มัน... หรือว่าจะเป็นจดหมายรัก

มีอะไรเหรอคุณทาบาตะ

(ถึงอุเอโนะคุง) เอ่อคือ... จริงๆ แล้ว...

เดี๋ยว นี่จดหมายรักเหรอ

ตั้งใจจะขอความร่วมมือจากเราเหรอ

ฉันเจอมาตอนเช้าแล้วอยากเอาให้เขาตลอด

แต่จังหวะมัน...

ทิ้งไปซะสิของแบบนี้

ทรมานจังที่พูดไม่ได้เพราะวางนิสัยไว้แบบนี้

ของที่เก็บได้เหรอ

ต้องเอาให้อุเอโนะคุงเนอะ

ให้ฉันจัดการเอง

เขียนไว้ว่ายังไงเหรอ

บอกว่าหลังเลิกเรียนให้มาที่หลังตึกน่ะ

นี่มันคือไอ้นั่นใช่ไหม

(เด็กหนุ่มที่โตมากับมังงะ) จดหมายท้าดวลที่เห็นบ่อยๆ ในมังงะรึเปล่า

(เด็กสาวที่โตมากับมังงะ) คิดว่าจดหมายรักมากกว่านะคะ

ขอบคุณทั้งสองคนมากนะ

ฉันจะไปคนเดียวอย่างตรงไปตรงมา

เดี๋ยว การตีความนั่นน่ะ...

คุณทาบาตะ

หลังเลิกเรียนแอบตามอุเอโนะคุงไปกันไหม

แต่การแอบดูมัน...

เรื่องนั้นฉันก็เข้าใจนะ แต่ว่า...

แต่ถ้าเป็นการท้าดวลจริง แล้วอุเอโนะคุงต้องเจอกับอันตรายก็แย่นะ

สมเป็นคุณอุกุอิซุดานิ

อายตัวเองที่พูดหยาบคายไปชะมัด

ยังไงก็ไม่ใช่ท้าดวลอยู่แล้วละนะ

ก็ตามนี้แหละค่ะ

อุเอโนะคุง

ขอบคุณที่ยอมอ่านจดหมายนะ

เอ่อคือ...

ขอโทษที่จู่ๆ ก็เรียกมาหานะ

เอ้า รีบพูดไปสิ

เหมือนได้ยินเสียงจักจั่นใกล้ๆ เลย

จักจั่นเสียงดังจนไม่ได้ยินเลยเนอะ

ต้นเสียง

คุณอุกุอิซุดานิเกลียดแมลงมาก

ต้องรีบทําอะไรสักอย่างก่อนจะรู้ตัว

สถานการณ์นรกกว่าเดิมไปอีก

แบบนี้คงต้องบอกแล้วละ

คุณอุกุอิซุดานิ ไม่ต้องกลัวแล้วฟังนะคะ

ตอนนี้มีจักจั่น เกาะอยู่ที่หลังคุณอุกุอิซุดานิค่ะ

เรื่องกุญแจจักรยานก่อนหน้านี้...

ขอบคุณที่ช่วยหาด้วยกันนะคะ

เอ่อถ้าไม่รังเกียจ... ขอแลกเบอร์ติดต่อ...

มันคือจักจั่น พอจับตัวมันก็จะรีบหนีทันทีน่ะค่ะ

(แว๊ก)

ขอบคุณมากนะ ฉันไปก่อนละ

ทั้งสองคนกําลังทําอะไรกันอยู่เหรอ

พวกเราตั้งใจว่า จะช่วยอุเอโนะคุงถ้าถูกท้าดวลน่ะ

ใช่แล้วค่ะ

เรื่องนั้น...

มันไม่ใช่การท้าดวลหรอก

อย่างนั้นเองเหรอ

นั่นสินะคะ