Original subtitles

Πρόκειται για άντρα;

Από το μέτωπο και τη μαστοειδή διαδικασία, ναι.

-Νεαρός. -Κάτι άλλο που προσέχεις;

Εκτός από τις δύο σφαίρες στο κρανίο;

-Ναι. -Όχι ακόμη.

Καταλαβαίνεις πόσο καιρό είναι εδώ από το επίπεδο αποσύνθεσης;

Αν εννοείς αν έγινε όταν σκοτώθηκε η Πρέσιους...

τότε, ναι, συνάδει.

Εντάξει. Ευχαριστούμε.

Βιάσου με το DNA.

Πρέπει να βρούμε ποιοι έζησαν εδώ τα τελευταία 10 χρόνια.

-Αφεντικό. -Τον Άντονι Χιουμ...

τι λείπει για να τον τοποθετήσουμε στο σημείο;

-Αν ήταν εκεί. -Ήταν.

-Ευχαριστώ για τις υποδείξεις. -Θα στείλω στην ομάδα.

-Ο Άντονι Χιουμ; -Ναι.

Άρα ο Βόισκι...

τραβάει δύο χιλιάρικα στις 27 Ιουνίου...

και τα επιστρέφει στις 28 του μήνα.

Πώς πήρε πίσω το λάπτοπ χωρίς να δώσει τα λεφτά;

Ακριβώς.

Δεν έχουμε να σου πούμε τίποτα.

Για όποια φυλλάδα κι αν δουλεύεις...

χάνεις τον χρόνο σου.

Είμαι η κόρη του!

Τι παιχνίδι εξουσίας είναι αυτό;

Να μιλήσουμε θέλω.

Πάρε με τηλέφωνο.

Έφυγες από αυτό το σπίτι. Το θυμάσαι;

-Συγγνώμη. -Και να ξέρεις...

τα τηλέφωνα θα είναι σύντομα επειδή πήδηξες την αδελφή μου.

-Δεν το έκανα. -Τι;

Τη φίλησα μία φορά.

Είναι ασυγχώρητο, το ξέρω, αλλά...

ποτέ δεν πήγα μαζί της. Ήταν πλατωνικό.

Άρα μου λέει ένα ψέμα που την κάνει να δείχνει χειρότερη;

Η αδελφή σου έχει πολλά θέματα. Το ξέρουμε αυτό.

Τζες, τα έκανα μαντάρα.

Και λυπάμαι πολύ για αυτό.

Αλλά ένιωσα ότι με εγκατέλειψες.

Ήθελα να πονέσεις όπως πόνεσα εγώ...

για αυτό έφυγα.

Αλλά τώρα που ηρέμησα...

δεν θέλω να φύγω.

Δεν πιστεύω τίποτα από όσα είπες.

Σου το ορκίζομαι, την αλήθεια σού λέω.

Τζες, μπορούμε να μιλήσουμε απόψε;

Το έμαθα στα 18α γενέθλιά μου.

Και επικοινώνησα μαζί του στα 23 μου.

Τώρα, είμαι 58.

Και τι σχέση είχες μαζί του εκείνο το διάστημα;

Εννοείτε το διάστημα που σας έλεγε ψέματα;

-Ναι. -Εξ ολοκλήρου οικονομική.

-Σου έδινε λεφτά; -Για να επανορθώσει.

-Ναι. -Να ρωτήσω.

Γιατί ήρθες εδώ;

Για να τον δω, προφανώς.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω να του πω...

πριν αυτό καταστεί αδύνατο.

Αλλά βλέπω ότι έχω ήδη αργήσει.

Μήπως μπορείτε να του τα πείτε εσείς;

Πείτε του, σας παρακαλώ...

ότι τον σιχαίνομαι.

Πάντα τον σιχαινόμουν.

Και πάντα θα τον σιχαίνομαι.

Μάλιστα. Αλλά παρ' όλη την αποστροφή σου...

μια χαρά πήρες τα χρήματά του.

Να το.

Καταστρέψατε πολλές γενιές της οικογένειάς μου...

και νομίζετε ότι είναι εντάξει επειδή πήρα κάποια χρήματα;

-Εγώ δεν κατέστρεψα κανέναν. -Ίσως όχι άμεσα, όπως εκείνος.

Αλλά τα προνόμιά σας, η άνεσή σας, η ευτυχία σας...

αυτό εδώ το σπίτι...

χτίστηκαν πάνω στα κόκαλα ανθρώπων σαν εμένα, σωστά;

-Θέλω να φύγεις. -Ξέρατε τι έκανε, έτσι;

Γνωρίζατε για τις πολιτικές που υποστήριζε επί δεκαετίες.

Γνωρίζατε για τις εκατομμύρια ζωές που κατέστρεψε μαζί με τη δική μου.

Και δεν κάνατε τίποτα. Απλώς κάνατε τα στραβά μάτια.

Δεν ήρθα να μιλήσω μαζί σας.

Αλλά μιας και είμαι εδώ...

άντε πνίξου και εσύ.

Σας σιχαίνομαι και τους δύο.

Θέλω μια λίστα με τους ενοίκους του ισογείου...

τα τελευταία 10 χρόνια.

Επειδή θα μας πάρει ώρα...

μου λέτε ποιος ήταν ο ένοικος τον Ιούλιο του 2016;

Από πότε μέχρι πότε;

Και τα άλλα ονόματα θα ήταν χρήσιμα.

-Αλλά με βοηθήσατε πολύ. -Ναι. Ευχαριστώ, Θεέ μου.

Ο ένοικος του ισογείου...

από τον Μάιο του 2015 μέχρι τον Αύγουστο του 2016...

ήταν η Έμπελε Φάλαντε.

Το πτώμα που βρέθηκε στον κήπο ενός σπιτιού στο Γκρίνφορντ...

πιστεύεται ότι συνδέεται...

με την πρόσφατη εύρεση λειψάνων στο Χάμερσμιθ.

Αστυνομικοί βρίσκονται στο σημείο...

Οι τοπικές αρχές αντιμετώπιζαν περικοπές.

Όλοι μας κάναμε τις δουλειές δύο ατόμων.

Οπότε, ήσουν μόνιμα εξαντλημένος...

από τα απανωτά 12ωρα...

και την ενασχόληση με ανθρώπους που είχαν...

εγκαταλειφθεί.

Ανθρώπους που ήταν θυμωμένοι και σε μόνιμη κρίση.

Και κατηγορούσαν εσένα.

Μετά από ένα διάστημα, όλο αυτό αρχίζει να σε φθείρει.

Ζούσα μόνος μου τότε.

Άρχισα να νιώθω απομονωμένος, σε βαθιά κατάθλιψη.

Άρχισα να κολλάω σε κάποιες...

πολύ κακές σκέψεις.

Για τις γυναίκες.

Και να βγάζω κάποιου είδους φωτογραφίες τους.

Σε δημόσιους χώρους.

Προς το τέλος του 2015...

δέχτηκα επίθεση στον δρόμο.

Όπως και τον Φεβρουάριο του 2016, έξω από τη συναγωγή μου.

Ήταν περίπου μία εβδομάδα μετά τη δεύτερη επίθεση...

που έβγαλα την πρώτη μου φωτογραφία. Στο μετρό.

-Πιστεύεις ότι συνδέονται; -Όχι.

Ίσως. Δεν ξέρω.

Σίγουρα δεν το λέω ως δικαιολογία...

αλλά σε κάνουν να νιώθεις διαφορετικός όσο μεγαλώνεις.

Όταν μετακομίσαμε εδώ, όταν είσαι στο σχολείο...

και σου επιτίθενται σωματικά...

επειδή διαφέρεις...

σε επηρεάζει.

-Κάνεις κακά πράγματα. -Αυτές οι φωτογραφίες...

σε έκαναν να νιώθεις καλύτερα;

Εκείνη τη στιγμή, ναι.

Αλλά μετά, με έκαναν να νιώθω χειρότερα.

Αλλά συνέχισες να τις τραβάς.

Τις έπαιρνες και στη δουλειά.

-Ναι. -Γιατί;

Γιατί κάνουμε κάτι ενώ ξέρουμε ότι είναι λάθος;

Γιατί αυτή η στιγμιαία ανακούφιση είναι καλύτερη από το τίποτα.

Θα ήθελα, αν γίνεται, να σε πάω πίσω...

στην 26η Ιουνίου του 2016.

Εκείνη τη μέρα...

επισκέφτηκες την Πρέσιους Φάλαντε σε ένα σπίτι στο Χάμερσμιθ.

Μου είπες ότι ήταν η τελευταία φορά που την είδες...

-όταν μιλήσαμε. -Ναι.

Ήταν η μέρα που άφησες κατά λάθος το λάπτοπ σου στη δουλειά;

Όλα τα ξέρουμε, Κάρολ.

-Ναι. -Στο λάπτοπ...

βρήκε τις φωτογραφίες σου και προσπάθησε να σε εκβιάσει.

-Ναι. -Για δύο χιλιάρικα;

-Ναι. -Παρουσιάζω στον ύποπτο...

το πειστήριο ΚW01. Έναν τραπεζικό του λογαριασμό.

Αν προσέξεις τις μαρκαρισμένες καταχωρίσεις...

θα δεις ότι όντως τράβηξες 2.000 μετρητά στις 27 Ιουνίου.

Αλλά ακριβώς από κάτω...

κατέθεσες ακριβώς το ίδιο ποσό στον ίδιο τραπεζικό λογαριασμό...

στις 28 του μήνα.

Που σημαίνει ότι ποτέ δεν της έδωσες τα λεφτά.

Δεν της τα έδωσα.

Μπορείς να μας πεις πώς πήρες το λάπτοπ σου πίσω;

Μπορώ να αφήσω αυτά για μια ασθενή;

Σε ποια πτέρυγα;

Δεν ξέρω. Τη λένε Σόφι Κόλσον. Χτύπησε στο κεφάλι.

Πείτε της ότι λυπάμαι.

Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα...

ήταν ένα αμάξι παρκαρισμένο απ' έξω.

Αυτό έγινε την επομένη αφού την είδες.

-Ναι. -Μπήκες μέσα;

-Ναι. -Και τι έγινε;

Δεν είδα κάποιον. Έτσι, τη φώναξα.

Δεν πήρα απάντηση και πήγα στο σαλόνι που είχαμε βρεθεί.

Το πάτωμα ήταν υγρό.

Λες και κάποιος είχε μόλις σφουγγαρίσει.

Η Πρέσιους δεν ήταν πουθενά. Ξαφνικά, είδα το λάπτοπ μου.

Δικό μου ήταν, στην τελική.

Έτσι, το πήρα και έφυγα.

Τον είδα καθώς πλησίαζα στην πόρτα.

Έναν ηλικιωμένο στο τέλος του διαδρόμου.

Κρατούσε μια σφουγγαρίστρα.

Του μίλησες;

Του φώναξα, αλλά γύρισε φανερά έκπληκτος.

Συστήθηκα και του είπα ότι ήρθα για την Πρέσιους.

Είπε βιαστικά ότι έλειπε και θα την ενημέρωνε ότι πέρασα.

-Κάτι άλλο; -Ρώτησε αν πήγα στο σαλόνι.

Είπα όχι και έφυγα.

-Πώς ήταν; -Γύρω στα 70.

-Εύγλωττος. -Μάλιστα.

Την επόμενη μέρα, παραιτήθηκες.

Και τρεις βδομάδες μετά, έφυγες από τη χώρα.

Υπέθεσα ότι είχε κρατήσει το υλικό και θα συνέχιζε να με εκβιάζει.

Η ζωή μου εδώ είχε τελειώσει.

Κοιτάξτε.

Δεν θα βρείτε άλλον να μισεί τον εαυτό του παραπάνω από εμένα.

Όλες οι γυναίκες που εκμεταλλεύτηκα...

Ελπίζω να έγινα καλύτερος.

Επίσης, ξέρω ότι μπορεί να κοροϊδεύω τον εαυτό μου...

ότι το έκανα από κατάθλιψη ή μοναξιά.

Ίσως το έκανα επειδή είμαι διεστραμμένος.

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να σας πω.

Αλλά ένα πράγμα ξέρω σίγουρα.

Δεν ξαναείδα την Πρέσιους μετά την 26η του μήνα.

Ποτέ δεν της έκανα κακό.

Ο Τζέι Ρόις είναι ο γιος...

της Πρέσιους Φάλαντε και του Έρικ Ρόις.

Το πτώμα στον κήπο...

είναι ο γιος της με τον Μπελ.

Τον Τζόζεφ Μπελ.

Η Έμπελε δεν ανέφερε ποτέ άλλο εγγόνι.

Είναι πιθανό να μην το ήξερε;

Πολύ πιθανό. Το παιδί ήταν "αόρατο".

Δεν υπήρχε πουθενά στο σύστημα.

Το ερώτημα είναι αυτός τι ξέρει.

-Ακριβώς. -Λοιπόν.

Μάρεϊ, τι έχουμε;

Η σφαίρα που βρέθηκε στον τοίχο της οδού Γουότερμαν...

είναι από το όπλο που σκότωσε την Πρέσιους.

Δεν εκπλήσσομαι. Ωραία.

-Κάτι άλλο; -Ναι.

Θέλατε να δούμε αν ο Χιουμ ήταν στο σημείο στις 26 του μήνα.

Εκείνος πλήρωνε το ενοίκιο.

Ήξερε πού ήταν το διαμέρισμα. Ίσως είχε και κλειδιά.

Και μετά από αυτό, με πλήρωσε για να φύγω.

Με έστειλε στην Κορνουάλη!

-Ηρέμησε λίγο. Ποιος; -Ο πατέρας μου!

-Έβαλε τον Τζο εκεί. -Νόμιζα ότι δεν τον γνώρισες ποτέ.

Μπέλε!

Σκοτώσατε την εγγονή σας;

Δεν έχω εγγονή, μόνο εγγονούς.

Μιλάω για την Πρέσιους.

Τι αποδείξεις έχετε ότι είναι η εγγονή του;

Μπορούμε να κάνουμε τεστ DNA.

Αλλά θα το επιβεβαιώσει η κόρη του, η Μπέλε Φάλαντε.

Κι αν εκείνος το αρνηθεί...

θα τον ρωτήσω γιατί της δίνει λεφτά τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Δεν τη σκότωσα.

Σκοτώσατε τον δισέγγονό σας, τον Τζόζεφ Μπελ;

Όχι, βέβαια.

-Ήσασταν μαζί τους όταν πέθαναν; -Όχι.

Ήσασταν κοντά στην οδό Γουότερμαν 64...

στις 26 και 27 Ιουνίου του 2016;

Όχι.

-Πότε τους είδατε τελευταία φορά; -Δεν τους έχω γνωρίσει ποτέ.

Παρουσιάζω στον ύποπτο το πειστήριο TH01.

Αντίγραφο τραπεζικών κινήσεων που ανήκουν στον κύριο Χιουμ.

Μπορείτε να διαβάσετε την πέμπτη χρέωση, παρακαλώ;

Είναι μια πληρωμή 60 λιρών σε βενζινάδικο.

Στις 26 Ιουνίου του 2016.

Ευχαριστώ. Και ποια είναι η διεύθυνση του βενζινάδικου;

-Οδός Ινβερντέιλ. -Ο Τ.Κ.;

W67CX.

Δηλαδή, στο Χάμερσμιθ.

Η οδός Ινβερντέιλ είναι κάτω από τη Γουότερμαν.

Θα μας πείτε την ώρα της πληρωμής;

Στις 19:23.

Άρα, λίγο πριν τις 19:30...

το βράδυ που πέθανε η Πρέσιους...

σας έχουμε 90 μετρά μακριά από το σπίτι που πέθανε.

-Έχετε κάτι να πείτε; -Ουδέν σχόλιο.

Την επόμενη μέρα, στις 27 Ιουνίου...

έχουμε έναν μάρτυρα που λέει ότι σας είδε...

με μια σφουγγαρίστρα...

κοντά στο δωμάτιο που αποδείχτηκε ότι είχε ποτίσει με αίμα...

το οποίο ταυτοποιήσαμε ότι ανήκει στην Πρέσιους.

-Ποιος; -Ο κοινωνικός λειτουργός της.

Αρνηθήκατε την αναγνώριση μέσω βίντεο.

Οπότε, προβήκαμε σε κρυφή αναγνώριση υπό κράτηση...

και ο μάρτυρας σας αναγνώρισε, κύριε Χιουμ.

Τι απαντάτε σε αυτό;

Κύριε Χιουμ, καλύτερα να...

-Ουδέν σχόλιο. -Σοβαρά;

Ίσως υπάρχει μια αθώα εξήγηση για το γιατί...

την επομένη του φόνου σε εκείνο το δωμάτιο...

σας είδαν σε εκείνο το σπίτι...

να έχετε μόλις σφουγγαρίσει το αίμα από το πάτωμα.

Αν ναι, αυτή είναι η ευκαιρία σας να μας πείτε τη δική σας εκδοχή.

Ή στην Κέρκυρα. Πήγαν πέρσι ο Μάικ και η Λιζ.

Τους άρεσε πάρα πολύ.

Τα χωριά ήταν πανέμορφα, τα νερά πεντακάθαρα.

Θα πήγαιναν ξανά.

Γεια σου, αγάπη μου. Είσαι καλά;

Πρέπει να σας μιλήσω για κάτι.

Θα μείνω με τον Τζόρνταν για λίγο.

Βρήκε έναν νέο χώρο με ζεστό νερό.

Πρέπει να βάλεις τη ζωή σου σε μια τάξη, Τζέι.

Έμαθα για την Μπέλε...

όταν ήταν ήδη 23 ετών.

Ήταν ο καρπός...

μιας σύντομης σχέσης που είχα με τη μητέρα της το 1963.

Η μητέρα της πέθανε νωρίς.

Έτσι, όταν έμαθα ότι είχα κόρη, της πρόσφερα οικονομική βοήθεια.

Την οποία και δέχτηκε.

Εκείνη επέλεξε να έχουμε ελάχιστη επαφή.

Ήξερα ότι είχε αποκτήσει μια κόρη στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Αλλά δεν είχα καμία επαφή μαζί της μέχρι τα τέλη του 2015...

όταν μου τηλεφώνησε ξαφνικά...

και μου ζήτησε και εκείνη χρήματα.

Τα οποία και της έδωσα.

Μερικές βδομάδες πριν...

πεθάνει...

μου τηλεφώνησε η Μπέλε να μου πει ότι η Πρέσιους έμεινε άστεγη.

Το σπίτι στη Γουότερμαν ήταν άδειο και ήθελα να βοηθήσω.

Έτσι, τη συνάντησα.

Της έδωσα κλειδιά και της άνοιξα το σπίτι.

Η συνάντηση ήταν σύντομη αλλά εγκάρδια.

Είχε χάσει τον δρόμο της, και τη συμπόνεσα.

Το βράδυ του θανάτου της...

ένας άντρας που ισχυρίστηκε ότι είναι ο γιος της...

με κάλεσε από το σπίτι εκεί.

Με...

Με απείλησε με διάφορα πράγματα...

και μου ζήτησε χρήματα.

Τηλεφώνησα στην Μπέλε...

και μου είπε ότι θα πήγαινε από εκεί.

Αλλά...

Αλλά αποφάσισα να πάω και εγώ.

Έφτασα πρώτος.

Βρήκα τον Τζόζεφ, τον γιο της Πρέσιους...

σε άσχημη κατάσταση.

Φαινόταν σαν να είχε πάρει κάτι.

Ήταν διαταραγμένος.

Έλεγε ότι θα κάνει κακό σε εμένα και τη μητέρα του.

Εκτός αν τον πήγαινα σε ένα ΑΤΜ και του έδινα χρήματα.

Και τότε...

εντελώς ξαφνικά...

έβγαλε όπλο.

Το έστρεψε πάνω μου.

Η Πρέσιους τρομοκρατήθηκε.

Πριν προλάβω να τη σταματήσω, όρμησε κατά πάνω του...

και αυτό εκπυρσοκρότησε.

Τον βρήκε στο κεφάλι.

Έπεσε κάτω. Πήγα να τον βοηθήσω.

Καθώς προσπαθούσα να τον συνεφέρω...

άκουσα κι άλλον πυροβολισμό.

Είδα ότι η Πρέσιους είχε στρέψει το όπλο στον εαυτό της.

Στο στήθος της.

Πέθανε ακαριαία.

Ο Τζόζεφ ξεψύχησε σε δευτερόλεπτα.

Δεν πρόλαβα καν να ζητήσω βοήθεια.

Και μέσα σε αυτόν τον εφιάλτη, μπήκε μέσα και η Μπέλε.

Της εξήγησα τι είχε συμβεί.

Δεν νομίζω ότι με πίστεψε εντελώς.

Προφανώς, ήμασταν και οι δύο διαλυμένοι.

Έτσι, λοιπόν...

της είπα ότι εγώ...

θα ξεφορτωνόμουν το πτώμα του Τζόζεφ.

Και άφησα την Μπέλε με την κόρη της.

Άρα εσείς θάψατε τον Τζόζεφ Μπελ...

στον κήπο της κόρης σας στο Γκρίνφορντ;

-Ναι. -Γιατί εκεί;

Είχα τα κλειδιά.

Ήταν απόμερα.

Όχι για να ενοχοποιήσετε εκείνη αν κάτι πήγαινε στραβά;

-Όχι. -Οπότε...

γιατί τηλεφωνήσατε ανώνυμα χτες το βράδυ στο τμήμα...

και μας είπατε πού ήταν το πτώμα του;

Πανικοβλήθηκα.

Γνωρίζατε ότι η Μπέλε είχε κρύψει την Πρέσιους στο τζάκι;

Όχι.

Μου είπε ότι την έθαψε κάπου στο δάσος.

Άρα αυτή είναι η αλήθεια;

Ναι.

Επειδή μας είπατε επανειλημμένα ψέματα.

Και τις δύο φορές που σας ανακρίναμε.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Το ορκίζομαι.

Χρειαζόμαστε την Έμπελε Φάλαντε.

Πρώτα, πρέπει να πλύνουμε τα δόντια μας...

και να πούμε παραμύθι.

Περνά η ώρα.

Πέντε, τέσσερα, τρία...

Η συμπεριφορά του ήταν αισχρή και το ξέρει.

Σε αγαπάει, Τζες.

Και σε χρειάζεται. Και τα παιδιά χρειάζονται αυτόν.

Δεν τον πιστεύω, μαμά.

Είμαι σίγουρη. Και αυτό είναι απαίσιο.

Αλλά τίποτα δεν είναι τέλειο.

Ούτε καν εσύ.

Θα σε πάρω μετά.

Η μητέρα μου, η Γετούντε, ήταν Νιγηριανή δεύτερης γενιάς.

Οι γονείς της ήρθαν εδώ μετά τον πόλεμο.

Γεννήθηκε το 1946.

Τον Αύγουστο του 1963...

σε ηλικία 17 ετών...

βρήκε δουλειά ως καθαρίστρια στο χρηματομεσιτικό γραφείο...

όπου οι γονείς της εργάζονταν ήδη στο κυλικείο.

Ο γιος ενός εκ των διευθυντών δούλευε εκεί...

τους μήνες που μεσολάβησαν μεταξύ Γουόλινχαμ και Κέιμπριτζ.

Ένα βράδυ, αφού ήπιε με κάτι φίλους από τη δουλειά...

επέστρεψε στο γραφείο για να πάρει κάποια χαρτιά.

Εκεί, πέτυχε τη μητέρα μου, που δούλευε βραδινά...

και αφού την πίεσε να πιει μερικά ποτά μαζί του...

τη βίασε.

Όταν γύρισε στο σπίτι...

το είπε, φυσικά, στους γονείς της...

οι οποίοι κατηγόρησαν εκείνη.

Σκέφτηκε να πάει στην αστυνομία...

αλλά τελικά δεν το έκανε.

Γιατί εκείνος ήταν ο πλούσιος, λευκός γιος του αφεντικού...

και εκείνη δεν ήταν.

Λίγες βδομάδες αργότερα, κατάλαβε ότι ήταν έγκυος.

Έστειλε ένα γράμμα στον γιο, ο οποίος είχε φύγει για σπουδές...

αλλά εκείνος δεν απάντησε.

Έτσι, έστειλε γράμμα στον πατέρα του.

Ο σερ Χένρι Χιουμ, λοιπόν...

της ζήτησε να πάει στο γραφείο του.

Της είπε ότι, αν έδινε έκταση στο θέμα...

θα απέλυε εκείνη και τους γονείς της.

Άλλωστε, η "Μόργκαν Λαβέλ" ξεκίνησε να βγάζει λεφτά...

από το εμπόριο ζάχαρης.

Επομένως, έπρεπε να το περιμένει.

Στις 3 Μαρτίου του 1964...

γεννήθηκα εγώ.

Τρεις βδομάδες μετά, μου έγραψε ένα γράμμα...

το οποίο έμελλε να μου δοθεί στα 18α γενέθλιά μου.

Το έδωσε σε έναν συμβολαιογράφο...

και...

πήδηξε στον Τάμεση.

Με μεγάλωσαν οι παππούδες μου.

Με αντιμετώπιζαν ως σπόρο του κακού.

Με γέμισαν με ντροπή και μίσος για τον εαυτό μου.

Αφού το διάβασα...

κατάλαβα γιατί.

Αν σας είπε ότι...

φέρθηκε τίμια όταν τον πλησίασα...

σας είπε ψέματα ξανά.

Τον ενδιέφερε πολύ περισσότερο να προστατεύσει τη φήμη του.

Εξαπέλυσε απειλές βίας αμέτρητες φορές.

Εγώ τις αγνόησα...

και πήρα το DNA του από ένα ποτήρι σε μια διάλεξη που έκανε.

Έκανα, λοιπόν, το τεστ...

και του είπα ότι θα πήγαινα το αποτέλεσμα στις εφημερίδες.

Αυτό έγινε το 1988.

Μετά από αυτό, έγινε αρνάκι.

Έτσι, τίποτα σχετικά με αυτόν δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Ό,τι κι αν σας είπε για εκείνο το βράδυ...

ό,τι κι αν είπε σε εμένα...

δεν είναι αυτό που συνέβη πραγματικά.

Πείτε μας, λοιπόν, εσείς τι είδατε εκεί.

Μου τηλεφώνησε και μου είπε...

ότι ο Τζόζεφ τον πήρε και τον απείλησε.

Ο Τζόζεφ ήξερε ότι ήταν ο προπάππους του;

Είχα μιλήσει στην Πρέσιους για τον Χιουμ λίγους μήνες πριν.

Υποθέτω ότι του το είπε.

Γιατί δεν της είχατε μιλήσει νωρίτερα;

Επειδή ήξερα ότι θα χαλούσε τον οικονομικό διακανονισμό μας.

Τον οποίο χρειαζόμουν.

-Και μετά; -Μετά...

αφού μου τηλεφώνησε ο πατέρας μου...

πήγαμε και οι δύο στη Γουότερμαν.

Όταν έφτασα, αυτό που αντίκρισα...

ήταν ένα φρικιαστικό θέαμα βγαλμένο από την κόλαση.

Η κόρη μου ήταν ήδη νεκρή...

και ο εγγονός μου ξεψυχούσε.

Ο πατέρας μου μου είπε...

ότι η κόρη μου πυροβόλησε κατά λάθος τον γιο της...

και μετά αυτοπυροβολήθηκε.

Σας είπε πώς ακριβώς συνέβη αυτό;

Είπε ότι ο Τζόζεφ είχε πάρει ναρκωτικά...

και ότι καβγάδισαν για κάτι λεφτά.

Έστρεψε, λέει, το όπλο στον Χιουμ...

η Πρέσιους πήγε να του το πάρει...

και εκείνο εκπυρσοκρότησε, τραυματίζοντας τον Τζο.

Εκείνη, μετά, το έστρεψε πάνω της.

Μάλιστα. Αμφισβητήσατε ποτέ αυτήν την εκδοχή των γεγονότων;

Εκείνη τη στιγμή, όχι.

Ήμουν σοκαρισμένη, προφανώς.

Είχα συναντήσει τον Τζόζεφ λίγες φορές.

Ήξερα κιόλας ότι είχε μπει σε ίδρυμα νεαρών παραβατών...

για επίθεση με χρήση όπλου.

Έτσι, μέσα στον πανικό και τη φρίκη...

όταν μου είπε έτσι ολόκληρος λόρδος Άντονι Χιουμ...

ντρέπομαι που το λέω, αλλά τον πίστεψα.

-Τώρα τον πιστεύετε; -Όχι.

Τι πιστεύετε ότι έγινε;

Δεν ξέρω.

Αυτό που ξέρω είναι ότι...

είναι ένας μοχθηρός και ψεύτης μπάσταρδος...

που θα μπορούσε να είχε κάνει το οτιδήποτε.

Ίσως τους πυροβόλησε και τους δύο.

Δεν ξέρω.

Και τι κάνατε τα πτώματα;

Μου είπε ότι αν καλούσαμε την αστυνομία...

μπορεί να μην πίστευαν ότι ήταν ατύχημα...

εξαιτίας του ποινικού μητρώου μου.

Ήθελε να τους πάρει και τους δύο.

Αλλά εγώ ήθελα να φροντίσω την Πρέσιους.

Πέρασα...

όλο το βράδυ μαζί της.

Την είχα αγκαλιά...

τη λίκνιζα, της τραγουδούσα.

Και της έλεγα συγγνώμη.

Και μετά, ξημέρωσε.

Και...

πήγα μέχρι το αμάξι...

αλλά υπήρχαν εργάτες στον δρόμο.

Μετανιώνω για αυτό που έκανα.

Κάθε μέρα.

Ο τρόπος που αντιμετώπισα την κόρη μου ήταν φρικτός.

Αλλά...

έτσι έκανα πάντα.

Λίγες βδομάδες αργότερα...

πήρα τα κλειδιά της Πρέσιους για να ξαναμπώ στο σπίτι...

και έβαλα έναν φίλο να βάλει μια γυψοσανίδα.

Εντάξει. Μια τελευταία ερώτηση.

Σας λέει κάτι το όνομα Τζέι Ρόις;

Ποιος είναι ο Τζέι Ρόις;

-Τζέι. -Τι θέλετε;

Να μιλήσουμε για εκείνο το βράδυ.

Γιατί; Δεν θα αλλάξει κάτι.

Άνθρωποι σαν εμένα δεν κερδίζουν ποτέ.

Λυπάμαι για όσα περάσατε με τον Τζόζεφ.

Αλλά θέλουμε να ξέρεις...

ότι αν μας εμπιστευτείς, θα το αλλάξουμε αυτό.

Θα σε ακούσουμε.

Και θα κάνουμε κάτι για ό,τι μας πεις.

Αλλά αν σιωπήσεις, τότε ναι...

εκείνος θα κερδίσει ξανά.

Ήμουν στον πάνω όροφο.

Η μαμά δεν ήθελε να γνωρίσω εκείνον ή τη γιαγιά.

Έπαιζα βιντεοπαιχνίδια.

Είδα τον Χιουμ από το παράθυρο.

Άρα έφτασε πρώτος;

Δέκα λεπτά πριν από τη γιαγιά.

Δεν ήθελα να τους γνωρίσω και περίμενα να φύγουν.

Άρχισα να ακούω φωνές.

Κυρίως ο Τζο, αλλά και η μαμά.

Και οι δύο φώναζαν στον Χιουμ.

Βγήκα, λοιπόν, στο κεφαλόσκαλο.

Ο αδελφός μου ήταν εκτός εαυτού.

Έδειχνε και χτυπούσε τον Χιουμ.

Του έλεγε ότι ήταν ένα κάθαρμα.

Ότι έπρεπε να τον τσακίσει για όσα μας έκανε.

Στη μαμά της γιαγιάς.

Ούρλιαζε ακριβώς μπροστά του.

Τα σάλια του έπεφταν στη μούρη του Χιουμ.

Ξαφνικά, ο Χιουμ τον άρπαξε από τον λαιμό...

και τον κοπάνησε στον τοίχο.

Είπε ότι μπορούσε να τον εξαφανίσει στη στιγμή.

Γιατί τόσο ισχυρός ήταν.

Σφίγγει, λοιπόν, τον λαιμό του Τζο.

Τον σφίγγει τόσο πολύ, που φοβάμαι ότι θα τον πνίξει.

Ότι θα τον σκοτώσει.

Τότε, ο Τζο τραβάει το όπλο του.

Και ο Χιουμ σωπαίνει αμέσως.

Κάνει πίσω με τα χέρια ψηλά.

Η μαμά τρομάζει και του λέει να το αφήσει κάτω.

Αλλά εκείνος συνεχίζει να φωνάζει.

Μετά, η μαμά πάει να το αρπάξει.

Και όλα ησυχάζουν καθώς παλεύει μαζί του.

Ακούγεται πυροβολισμός.

Και εκείνη πέφτει.

Ο Τζο είναι σε σοκ και δεν καταλαβαίνει τι γίνεται.

Τα μάτια της γυρίζουν προς τα πάνω.

Ο Χιουμ ζητάει το όπλο.

Και ο Τζο τού το δίνει.

Πράος σαν αρνάκι.

Ο Τζο γονατίζει δίπλα της.

Και ο Χιουμ τον πυροβολεί.

Στο κεφάλι, από πίσω.

Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

Ήμουν 14 ετών.

Φοβόμουν ότι θα με άκουγε και θα με σκότωνε.

Πάγωσα.

Τότε άκουσα το αμάξι της γιαγιάς. Μπήκε μέσα και άρχισε να κλαίει.

Έτσι, βρήκα ευκαιρία να πάω πάνω.

Κρύφτηκα σε ένα ντουλάπι κάτω από τη μαρκίζα.

Έμεινα εκεί για δύο μέρες.

Όταν βγήκα...

τα πτώματα έλειπαν.

Ο Χιουμ έλειπε.

Το αίμα έλειπε.

Μερικά από τα πράγματα της ήταν ακόμη εκεί.

Το λάπτοπ της ήταν στο συρτάρι.

Κάποια ρούχα, που πήρα.

Και το έβαλα στα πόδια.

Απορούμε πώς τέτοια παιδιά καταλήγουν έτσι.

Ας δούμε τι έχει να πει ο Χιουμ τώρα.

Τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας.

Ότι δεν ήταν βιασμός.

Ότι της άρεσα.

Ότι ήμουν ένας καλός άνθρωπος που έζησε μια καλή ζωή.

Που θα άφηνε καλό πίσω του.

Ήμουν στα καλύτερά μου.

Το πίστευα αυτό.

Και σε μια στιγμή...

με ένα βλέμμα, κατέρρευσαν όλα.

Είδα τον αληθινό εαυτό μου.

Δεν άντεχα να βλέπω ποιος ήμουν πραγματικά.

Τη φρικτή αλήθεια.

Και έτσι...

την έσβησα.

Πυροβολήσατε τον Τζόζεφ Μπελ;

Ναι. Τον πυροβόλησα.

Και προσπάθησα πολύ σκληρά...

τα τελευταία έξι χρόνια, να επανορθώσω κάπως.

Αλλά φυσικά, ό,τι κι αν έκανα δεν θα ήταν ποτέ αρκετό.

Και για αυτό...

για ό,τι έκανα...

λυπάμαι...

πάρα πολύ.

Μην αφήσετε και τη δουλειά σας, αλλά είστε πολύ καλός.

Δεν προσπαθούσατε να επανορθώσετε.

Είδατε τον ολέθριο αντίκτυπο των πράξεών σας...

και καταλάβατε ότι έτσι θα σας θυμούνται.

Θέλατε να βελτιώσετε τη φήμη σας.

Ναι. Σας καταλάβαμε.

Σκεφτείτε αυτό, λόρδε Άντονι Χιουμ.

Θα σας θυμούνται ως τον βιαστή που δολοφόνησε τον δισέγγονό του.

Αυτή είναι η παρακαταθήκη σου, φίλε.

Ελπίζω να πετάξουν το κλειδί.

Θα σας πάει κάποιος στο κελί σας.

-Είσαι ο Τζέι; -Ναι.

Ξέρεις ποια είμαι;

Έτσι νομίζω.

Είμαι η γιαγιά σου, Τζέι.

Η Μπέλε.

Γεια σου, γιαγιά.

Λυπάμαι πάρα πολύ, μικρό μου.

Λυπάμαι πάρα πολύ.

Τους είπα ότι εκείνος το έκανε.

Το ξέρω, καλέ μου. Μου τηλεφώνησαν.

-Τώρα, ξέρουμε την αλήθεια. -Δεν την ξέρεις.

-Ορίστε; -Είπα ψέματα.

Η μαμά σκότωσε τον Τζο κατά λάθος, προσπαθώντας να του πάρει το όπλο.

Και αυτοπυροβολήθηκε.

Αλλά εκείνος έφταιγε.

Για όσα πάθαμε.

Από τον βιασμό της μητέρας σου μέχρι όλα όσα ακολούθησαν.

Εκείνος φταίει.

Να πάει να πνιγεί.

Μία του και μία μας.

Να πάει να πνιγεί.

Να σε.

Συγγνώμη για πριν.

-Ήταν αντιεπαγγελματικό. -Δεν πειράζει.

Από το στόμα μου το πήρες.

Τι είπαν;

Να τον κατηγορήσουμε για τον φόνο και τον βιασμό.

Ωραία.

Δεν περίμενα και τα δύο.

Αυτό είναι ένα έγκλημα 57 ετών, αστυνόμε Τζέιμς.

Ρεκόρ.

Προς το παρόν.

Φώναζέ με Τζέσι, παρακαλώ.

Τζέσι Τζέιμς.

Έχεις ληστέψει ποτέ άμαξα;

-Έχω ληστέψει μπαρ. -Μπράβο.

Θα πάρω το άλογό μου.

Απόδοση Διαλόγων Αγγελίνα Καραΐσκου

Υποτιτλισμός TXR

Τεχνική Επεξεργασία COSMOTE TV