Original subtitles

‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

‫[ مادران جوان ]

‫الو؟

‫کسی تو ایستگاه نیست.

‫آره، خط آ.

‫به ایزابل زنگ نزد بگه اتوبوس رو از دست داده؟

‫آره.

‫باشه.

:مترجم علی کلان

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫خانم.

‫خانم.

‫شما منتظر دختری به اسم جسیکا هستین؟

‫نه.

‫جدی فکر نمیکنی ایزابل داره بهت دروغ میگه؟

‫نذاشت خودم زنگ بزنم.

‫از کجا مطمئن باشم که بهش خبر داده؟

‫تمومش کن جسیکا.

‫خودت خوب می‌دونی که مامانت نمیخواد ‫شماره و آدرسش رو بهت بدیم.

‫ایزابل بهش زنگ زده. ‫نگران نباش.

‫چرا نیومد؟

‫چی میگی؟

‫چرا نیومد؟

‫وقتی ایزابل بتونه دوباره بهش زنگ بزنه، می‌فهمی.

‫- شاید تصادف کرده. ‫- شایدم یه کار پیش‌بینی نشده براش پیش اومده.

‫خب حداقل می‌تونست یه زنگ بزنه، مامانمه، نه؟

‫براش مهم نیست، اون عوضی!

‫جسیکا، آروم باش! ‫آروم.

‫آروم.

‫چرا میخوای الان ببینیش نه بعداً؟

‫نمی‌دونم.

‫میخوام ببینمش.

‫تا بهش بگم کاری که کرده رو ‫هیچ حیوونی نمیکنه.

‫چی کار؟

‫منو انداخت دور.

‫دورت ننداخت. ‫تو رو سپرد به دیگران.

‫- فرقی نداره. ‫- نه!

‫تو رو سپرد تا یکی ازت مراقبت کنه.

‫حتماً حس کرده که خودش ‫نمیتونه، که خیلی جوونه، خیلی فقیره.

‫منم فقیرم! ‫شرط می‌بندم از اون جوون‌ترم!

‫من هیچ‌وقت آلبام رو دور نمیندازم.

‫- چی شده؟ ‫- دیگه تکون نمی‌خوره.

‫از کی؟

‫نمی‌دونم.

‫از وقتی تو اتاقم بودم.

‫یه ساعت.

‫یه ساعت چیزی نیست، نگران نباش.

‫میتونم؟

‫سرش پایینه.

‫جاش خیلی خوبه.

‫قلبش عادی میزنه. ‫گوش کن.

‫می‌شنوی؟

‫تند میزنه. ‫ترسناکه.

‫قبلاً بهت گفتم، برای بچه‌ها طبیعیه.

‫آه! ژولی!

‫بله؟

‫داری میا رو حموم میکنی؟

‫آره. ‫داشتم میرفتم یه لباس خواب دیگه بیارم.

‫اشکالی نداره جسیکا بیاد پیشت؟

‫نه.

‫خوبی؟

‫خوبم.

‫بریم؟

‫کمکت میکنم.

‫خوبی؟

‫تکون خورد.

‫فهمید که باید بهت اطمینان بده.

‫چی شده؟

‫مامانم...

‫مامانم منو نمیخواد.

‫آخ! ‫داری گازم میگیری، جسیکا!

‫ول کن! ‫داری گازم میگیری، جسیکا!

‫اوه!

‫کارت شناساییت، موبایلت، حداقل بیست یورو همراته؟

‫آره.

‫اگه مشکلی پیش اومد، زنگ بزن.

‫- نوئه، لباس گرم پوشیدی؟ ‫- آره.

‫- فعلاً. ‫- فعلاً.

‫- خداحافظ همگی. ‫-پرلا.

‫موقع آشپزی با تو یه مشکلی هست.

‫ژولی دیروز به جای تو آشپزی کرد.

‫- میتونی امروز ظهر انجامش بدی؟ ‫- من خبر داده بودم، تا ساعت ۵ اینجا نبودم.

‫- به کی خبر دادی؟ ‫- سیلویا.

‫یادش رفته به من بگه.

‫من خودم درستش میکنم. ‫چی هست؟

‫یه نگاه بنداز.

‫پاستا با بادمجون.

‫باشه.

‫اوکی. نمیتونی اون کوسکوس ‫مخصوص خودتو درست کنی؟

‫یکشنبه درستش کردم.

‫اشکالی نداره. ما دوستش داریم.

‫پس با سوسیس مرگز درستش کنم؟

‫نداریم.

‫من با بتی میرم خرید. ‫میتونیم بخریم.

‫حله.

‫فردا شب تو آشپزی میکنی، باشه؟

‫باشه.

‫چی میخوای درست کنی؟

‫پاستا بلونز.

‫دیروز خوردیم.

‫- دلمه گوجه بلدی درست کنی؟ ‫- نه.

‫- با هم درستش میکنیم. ‫- مرسی.

‫- میتونم برم؟ ‫- اوهوم.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫سیصد گرم چاق شده.

‫معلومه.

‫میتونی کیف‌هات رو بذاری اینجا.

‫اون چیزای منم هست؟

‫نه.

‫چرا؟

‫نرفتی بگیریش؟

‫نه.

‫بیا.

‫باید برم جایی که بتونم بشینم.

‫اونجا یه ایستگاه اتوبوس هست.

‫اولین روزم بعد از دو ماه.

‫کلید آپارتمان رو دارم.

‫کدوم آپارتمان؟

‫بهت که گفتم. ‫همونی که این مرکز برام پیدا کرده.

‫داره برمیگرده.

‫حس خوبی دارم.

‫این اولین باره که با کوچولو با هم راه میریم.

‫مثل یه زوج واقعی.

‫نه.

‫نمی‌خوای آزاد شدنم رو جشن بگیری؟

‫کی مامانت رو می‌بینیم؟

‫نمی‌دونم، هنوز بهش نگفتم.

‫که بچه به دنیا اومده؟

‫نه. که قراره بچه دار بشیم.

‫ولی تو گفتی که بهش گفتی.

‫ولش کن.

‫روبین!

‫روبین!

‫چرا بهش نگفتی؟

‫قضیه دستگیریم هم بود. ‫دیگه خیلی شیر تو شیر میشد.

‫امشب بهش میگم.

‫میتونم باهات بیام؟

‫نه، خودم تنهایی حلش میکنم.

‫اگه نوئه رو ببینه، ‫خوشحال میشه که مادربزرگ شده.

‫تمومش کن، پرلا.

‫- چی رو تموم کنم؟ ‫- اینکه بهم بگی چی کار کنم رو تموم کن.

‫بذار سیگاریمو راحت بکشم.

‫شرط می‌بندم مامانت حتی ‫نمیدونه من وجود دارم.

‫از روستا خیلی خوشم میاد.

‫برای کار بازپروریم، محله وِن بهتره.

‫اگه بخوای میتونی بری ببینی، ‫ولی اینجا مال خونه مادرانه.

‫سیصد یوروئه.

‫اونجا نباید قیمت معمولی رو بدیم.

‫دیگه دوستم نداری.

‫چرا اینو میگی؟

‫نمی‌دونم. تنها بودیم و ‫حتی بهم دستم نزدی.

‫گفتی که حسش نیست.

‫ولی نمی‌دونم نگفتم حس بوسیدن نیست. ‫صورتمو ناز کنی، دستمو بگیری.

‫کجا میری؟

‫با تو؟

‫نه.

‫باید برای کارم رئیس گاراژ وِن رو ببینم.

‫بعدش همو می‌بینیم.

‫نه، منم باهات میام.

‫شاید بتونیم یه چیزی نزدیک گاراژ اجاره کنیم.

‫خوب میشه، نه؟

‫سلام، میمو.

‫کجایی؟

‫باشه، دارم میام.

‫میموئه. ‫با چندتا از بچه‌ها منتظرمه.

‫باید برم.

‫باشه؟

‫کجا؟

‫همونطور که قبلاً هم گفتیم، ‫نباید خیال کنی که یه بچه همه چیز رو درست میکنه.

‫اگه با من نمونه، نمیتونم از بچه نگهداری کنم.

‫برای تصمیم‌گیری خیلی زوده.

‫فکر کنم نوئه داره گریه میکنه. ‫میری بیاریش؟

‫منم دارم گریه میکنم.

‫فکر کنم گشنشه.

‫منم گشنمه.

‫پرلا، بغلش میکنی؟

‫بغلش کن، پرلا.

‫پرلا، تو بهش شیشه شیر میدی؟

‫یالا پرلا، نوبت توئه که این کارو بکنی.

‫پرلا.

‫نه.

‫می‌ترسم.

‫حس میکنم مثل شنم.

‫مثل مادرم.

‫شنی که ویسکی میخوره.

‫- دوباره خوردی؟ ‫- نه.

‫ولی حس میکنم اون تو وجودمه.

‫برای همینه که می‌خورم.

‫دوباره نباید بخوری.

‫میتونی داروت رو بخوری تا کمکت کنه، نه؟

‫نه، خوبم.

‫یه قناری داشتم.

‫اون مست بود.

‫و آواز قناری رو اعصابش بود.

‫برای همین از تو قفس گرفتش.

‫و تو آب توالت غرقش کرد.

‫فکر میکنی منو ول میکنه؟

‫نمی‌دونم.

‫تو چی فکر میکنی؟

‫تشنمه.

‫آب معدنی میخوای؟

‫نوشابه نداری؟

‫میرم از آشپزخونه بیارم.

‫خدایا...

‫بهم بگو که منو ول نمیکنه.

‫بهم رحم کن.

‫پرلا؟

‫پرلا، خوبی؟

‫پرلا؟

‫صدامو می‌شنوی؟

‫پرلا؟

‫فکر میکنی میتونی بلند شی؟

‫ژولی، بیا کمک.

‫می‌بریمت تو تخت بهداری بخوابی.

‫صبر کن، خوب بگیرمش.

‫تو با من میای؟

‫آره.

‫بیا، بازومو بگیر.

‫اگه ماساژش بدم، ‫مثل کاری که موقع تشنج‌هام برام میکردن.

‫- فکر میکنی از پسش برمیای؟ ‫- آره.

‫موافقی ژولی ماساژت بده تا بدنت رو بهتر حس کنی؟

.خوبه

‫من به دکتر زنگ میزنم.

‫می‌بینمت.

‫میتونم کفش‌هاتو در بیارم؟

‫شروع میکنم.

‫شکل سرت رو خوب حس میکنی؟

‫آره.

‫دنده‌هات...

‫که تا ستون فقراتت میرن.

‫شکمت.

‫لگنت.

‫همه چیز سر جای خودشه.

‫یه دنده‌م کمه.

‫همونی که داری سر جای خودشه.

‫بازوهات رو حس میکنی.

‫و دست‌هات.

‫ای خوشگلم.

‫چاق شده؟ آره، وزنش چقدره؟

‫پنج کیلو و صد.

‫خوبه.

‫خوبی؟

‫میتونی؟

‫تنهایی؟

‫چرا اینو می‌پرسی؟

‫اگه اون اینجا باشه، من و ایل نمیایم تو.

‫بهت گفتم که دیگه باهاش نیستم.

‫ممکن بود نظرت عوض شده باشه.

‫نه.

‫گمشو!

‫بیا.

‫باز کن.

‫برو تو.

‫برو تو دیگه.

‫دیروز تقریباً نصفه‌شب تمومش کردم.

‫خوبه، نه؟

‫یالا آریان.

‫برو جلو. ‫بذار بیام تو.

‫به نظرت بزرگ کردن عکس خوب شده؟

‫آره.

‫عکاس بهم تبریک گفت.

‫ولی من گفتم که بچه من نیست.

‫داریم میریم بیرون مامان.

‫صبر کن، بذاریمش تو تخت کوچیکش.

‫ترجیح میدم پیش ما بمونه.

‫داریم میریم بیرون.

‫باشه.

‫میرم بخوابونمش.

‫آروغشو نزده؟

‫الان آروغش رو میگیرم.

‫من انجامش میدم.

‫بریم خوشگلم.

‫بیا یه کم با مامان‌بزرگ باشیم.

‫خب؟

‫خب؟

‫نمیگی گلها قشنگن؟

‫قشنگه.

‫تو چی لیلی من؟

‫به نظرت گل‌های مامان‌بزرگ قشنگن؟

‫یه نگاه بنداز.

‫گلها رو نگاه کن.

‫یه عکس از ما با گلها میگیری؟

‫گوشیم اونجاست.

‫یه لبخند خوشگل بزن.

‫یه عکس سه‌تایی ازمون بگیر. بیا.

‫آروغشو زد. ‫میرم بخوابونمش.

‫اینا همون گل‌هاییه که وقتی به ‫دنیا اومده بودی. عکسش یادت میاد؟

‫نه، آروغشو زد.

‫میذاریش تو تخت کوچیکش؟

‫میذارمش تو جاش، عادت داره.

‫صبر کن، من انجامش میدم.

‫نه، خودم انجامش میدم.

‫میذاریمت تو جات.

‫چرا باهام سردی؟

‫سرد نیستم مامان.

‫بگو چی میخوای بگی آریان.

‫باز اون روانشناس عوضی چی تو کله‌ت کرده؟

‫هان؟

‫کسی چیزی بهم نگفته.

‫خودم یه تصمیمی گرفتم.

‫چه تصمیمی گرفتی؟

‫چرا نمیذاریش اینجا، فکر کردی نمی‌شنوه؟

‫تصمیم گرفتم لیلی رو به یه خانواده سرپرست بسپرم.

‫نمیتونی این کارو بکنی.

‫نمیتونی باهاش این کارو بکنی.

‫صبر کن آریان، فکر کن.

‫فکر کن، نمیتونی این کارو بکنی.

‫بیا، بیا بشین.

‫خانواده سرپرست، نمی‌فهمی؟ ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیمش.

‫اینجوری پدر و مادر داره، ‫بهتر از اینه که تو پرورشگاه باشه.

‫ولی من نمی‌خواستم تو رو بسپرم، ‫مجبور بودم چون دیگه خونه نداشتم.

‫اینو می‌دونی؟

‫من به خاطر اون اینو نمیگم، ‫به نظرم براش بهتره که یه خانواده داشته باشه.

‫ولی ما خانواده‌شیم، ‫تقصیر من نیست که پدر نداره.

‫مامان، ما تصمیم گرفته بودیم سقطش کنم، تو نخواستی.

‫ولی عزیزم برای همینه که باید بسپریش به من.

‫ولی من میتونم تصمیم بگیرم، من به دنیاش آوردم.

‫اگه من نبودم، اونم نبود.

‫مامان، تو بچه می‌خواستی، نه من.

‫عزیزم.

‫قول میدم خوب ازش مراقبت کنم.

‫از اول شروع میکنیم.

‫چند بار گفتی که قراره از اول شروع کنیم؟

‫می‌دونم، ولی این دفعه فرق داره.

‫سه تایی با هم خوب خواهیم بود، ‫جوری که هیچ‌وقت نبودیم.

‫کیه؟

‫منم.

‫کفش‌هامو جا گذاشتم.

‫پیداشون میکنی؟

‫یه لحظه، دارم میگردم.

‫آریان....

‫آریان، بیا کمکم کن.

‫اینجا گیر کردن.

‫همه چی خوبه، رفتش.

‫بریم یه تارت زردآلوی خوشمزه بخوریم.

‫میتونیم از تو یخچال برداریمش؟

‫نوشابه یا نسکافه؟

‫نوشابه یا نسکافه؟

‫نوشابه یا نسکافه؟

‫تو قهر نمیکنی چون اومده بود کفش‌هاشو ببره.

‫خودت دیدی که نیومد تو، مگه نه؟

‫همین صداش تنمو میلرزونه، اون عوضی.

‫باشه، شلوغش نکن.

‫منم زده.

‫بیشتر از تو هم زده.

‫تو خوشت میاد، نه من؟

‫ببخشید.

‫ببخشید، متاسفم، نمی‌خواستم.

‫بخاطر الکل نخوردنمه.

‫عصبی‌ام، آریان.

‫صبر کن، آریان.

‫خواهش میکنم، منو ببخش.

‫منو می‌بخشی؟

‫بذار رد شم.

‫ولم کن بذار رد شم.

‫ول کن میخوام رد شم.

‫صبر کن، آریان.

‫به من گوش کن.

‫به من گوش کن.

‫خوب می‌دونم تو سرت چی میگذره.

‫دوست نداری برگردی اینجا.

‫اینجا برای تو زیادی فقیرانه‌ست.

‫اینه واقعیتش.

‫من هر کاری بخوام میتونم بکنم.

‫میتونم جیمی رو بندازم بیرون، میتونم دیگه مشروب نخورم.

‫تو هیچ‌وقت با این بچه برنمی‌گردی اینجا.

چون اون خونه‌ی مادر لعنتی تورو .از من دور کردن

‫بچه رو بدن دست پولدارا، این چیزیه که میخوان.

‫اینو می‌فهمی؟ ‫اونو ازمون میگیرن.

‫برو دیگه.

‫آریان.

‫آریان.

‫صبر کن.

‫خواهش میکنم، صبر کن.

‫من با بچه خداحافظی نکردم.

‫میتونم؟

‫کی برمی‌گردی؟

‫من هیچوقت به خاطر فقیری سرزنشت نکردم مامان.

‫فقط اینکه من این بچه رو نمیخوام.

‫وقتی به دنیا اومد، بهم زنگ زدی گفتی خوشحالی.

‫آره، ولی الان می‌فهمم که نمیتونم.

‫چی رو نمیتونی؟

‫ولی این حس می‌گذره.

‫چون اولشه.

‫تازه، منم هستم.

‫نگران نباش.

‫میتونم ببوسمت؟

‫تو آپارتمان همو می‌بینیم یا تو خونه مادران؟

‫تلفن میزنم.

‫خداحافظ.

‫یه اتوبوس اومد تا اونجا باهات میام.

‫بیا مامان.

‫می‌خواستم یه چیزی بهتون بگم.

‫نمیتونم از حفظ بگم.

‫به نوشته‌ام احتیاج دارم.

‫وقتی اومدم اینجا، می‌خواستم دخترم رو ‫برای فرزندخواندگی واگذار کنم.

‫این کارو نکردم چون شما کمکم کردید

‫که از مادر تنها بودن خجالت نکشم.

‫تو، یاسمین، روزها و روزها با

‫مامانم حرف زدی، ‫و اون قبول کرد دوباره منو با دخترم ببینه.

‫ازت ممنونم.

‫و از همه شما.

‫هنوز نمیتونم برگردم خونه، ولی...

‫حداقل دیگه با خانواده‌م تنها نیستم.

‫میخوام با سلما تنها زندگی کنم.

‫تو یه آپارتمان همین نزدیکی.

‫بازم میتونیم هر از گاهی همو ببینیم.

‫امیدوارم.

‫و امروز صبح یه خبر خوب گرفتم.

‫برای کارآموزی مهمانداری قطار قبول شدم.

‫آره.

‫این آرزوم بود.

‫ممنونم.

‫ممنون، نعیما.

‫ما هر کاری تونستیم کردیم، ‫ولی بیشترش خودت بودی که خوب جنگیدی.

‫آفرین.

‫یه سورپرایز کوچیک داریم.

‫خیلی لطف کردین.

‫خیلی نازه.

‫از طرف ما چهار نفر و بچه‌ها.

‫ممنونم.

‫می‌دونستیم آرزو داری تو راه‌آهن کار کنی.

‫گفتیم، نه، نباید اینو بهش هدیه بدیم.

‫زیادیه.

‫خیلی خوشگله.

‫باورنکردنیه.

‫تازه حرکت هم میکنه.

‫یعنی چی حرکت میکنه؟

‫نگاه کن.

‫یه فشار کوچیک اینجا.

‫سلما.

‫سلما، نگاه کن.

‫نگاه کن، داره میاد.

‫دکمه‌ها رو بزنی راه میوفته.

‫اومدش.

‫آفرین.

‫داره برمیگرده.

‫نگاه کن.

‫میخوام اینجا بمونم.

‫نمیتونم برم.

‫صبر کن.

‫صبر کن.

‫هیس.

‫نمیتونم برم.

‫میخوای بازومو بگیری؟

‫اگه دیلن بهت زنگ بزنه...

‫نمیتونم برم بیرون.

‫حس میکنم دوباره دارم برمی‌گردم به همون حال.

‫نمیدونم چه مرگم شده.

‫نه، خوب نیستم.

‫ولی نمیتونم، دیلن.

‫باشه.

‫میتونم برم.

‫اون الان مهدکودکه؟

‫خوبه.

‫میتونی کیفت رو برداری؟

‫بیا.

‫قطع نکن.

‫باشه.

‫آره، خوبم.

‫قطع نکن.

‫دستمال مرطوب، سه تا بادی، یه ژاکت، یه لباس خواب.

‫این خیلی خوبه.

‫امروز صبح چیزی خورده؟

‫آره.

‫دویست و ده سی‌سی ساعت هفت .

‫ساعت هفت.

‫و شب، همه چیز خوب بود؟

‫می‌دونید چه ساعتی میاین دنبالش؟

‫گفتیم برای روز اول، ساعت سه خوبه.

‫ساعت سه عالیه.

‫- آدل؟ ‫- بله.

‫- میای دنبال میا؟ ‫- باشه.

‫تا بعد.

‫- نوئمی؟ ‫- سلام.

‫امروز صبح چیزی خورده؟

‫آره.

‫ساعت هفت.

‫دارمش.

‫زود میام.

‫زود میام میا.

‫اذیت کرد؟

‫نه، اصلاً.

‫فکر میکردم وقتی گذاشتیمش گریه کنه.

‫تو چی؟

‫منم همینطور.

‫یه حس عجیبی دارم.

‫اولین باره که ازش جدا میشم.

‫نگران نباش.

‫دستات سرده.

‫بذارشون تو جیبای من.

‫نکن.

‫نکن.

‫قسم می‌خورم تصادف میکنیم.

‫نکن دیگه.

‫نکن، نکن، نکن.

‫آره، آره.

‫حسابی سرحالی، ها؟

‫با تو، آره.

‫خداحافظ.

‫درست انجامش بده، هماهنگ با حالت طبیعی موها.

‫چون وگرنه، حرکتت خیلی ساختگی به نظر میاد. ‫متوجه شدی؟

‫آره.

‫من رفتم.

‫نمیخوای اول بری خودتو بشوری؟

‫نه، رنگشو دوست دارم.

‫باشه، ولی امشب یادت نره.

‫آره.

‫خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫بیا.

‫دو بار بشوری رنگ طبیعی خودت برمی‌گرده.

‫مرسی.

‫خب، همگی، از ژولی تشکر میکنیم که پیش‌مرگ رنگ موی ما شد.

‫ممنون از شما.

‫خب، از روز اولت راضی هستی؟

‫آره.

‫معلومه که مو دوست داری.

‫خوبه.

‫مرسی.

‫تا فردا.

‫تا فردا.

‫سلام، ژولی هستم.

‫میتونم با لوسی صحبت کنم؟

‫میشه کسی بیاد دنبالم آموزشگاه؟

‫سیلویا چی؟

‫نه، مشکلی نیست.

‫مرسی.

‫آره، منم.

‫می‌دونم کارگاه داری و نمیتونی جواب بدی.

‫من میرم دنبال بچه.

‫موهامو مشکی کردم.

‫اگه یکی‌شون رو ببینم، شاید منو نشناسه.

‫دوستت دارم.

‫ژولی!

‫ژولی، خوبی؟

‫بشین.

‫یه کم خم شو جلو.

‫اینجوری نفست بهتر جا میاد.

‫نفس بکش.

‫بهتر شدی؟

‫ساقی دیدی؟

‫چیزی کشیدی؟

‫نه.

‫باشه.

‫و برای همین نرفتی دنبال میا؟

‫یادم رفت!

‫ژولی، اشکالی نداره.

‫همه چی مرتبه، با هم میریم، باشه؟

‫ژولی، آروم باش.

‫مشکلی نیست.

‫اولین روزی بود که تنها میرفتم تو شهر.

‫فردا بهتر میشه؟

‫حتماً.

‫دیلن عکسای بچه رو بهم نشون داد.

‫خیلی خوشگله.

‫الان خوابه.

‫خیلی نازه.

‫می‌خواستم بهت بگم، خیلی خوشحالم که شما

‫به من فکر کردین تا شاهد ازدواجتون باشم.

‫شما موفق شدین از خیابون خلاص شین.

‫این فوق‌العاده‌ست.

‫به لطف تو.

‫نه، به لطف هردوتون.

‫گوشی رو میدم به دیلن.

‫خداحافظ.

‫میرم بچه رو بخوابونم.

‫خداحافظ بابا.

‫شب بخیر میا.

‫قطع میکنم.

‫-زود بهت زنگ میزنم ‫-صبر کن.

‫میرم میدون به موریل

‫و فوئت بگم که دیگه سعی نکنن بهت چیزی بفروشن.

‫ولش کن، مهم نیست.

‫دوستت دارم.

‫منم همینطور.

‫دووم میارم.

‫به فکرتم.

‫اگه شمارشو عوض نکرده بود، ‫بهش زنگ میزدم و نمیومدم.

‫برای اینکه دیگه بهش زنگ نزنی عوض کرده.

‫من نمی‌تونم دوباره پیش‌قدم بشم، دوستش هم ندارم.

‫اونم منو دوست نداره.

‫پس چرا میخوای باهاش حرف بزنی؟

‫باید یه چیزی بهش بگم.

‫سلام.

‫بریم اونورتر حرف بزنیم.

‫چرا میخوای باهاش حرف بزنی؟

‫نیومدم که مجبورش کنم مسئولیت بچه رو قبول کنه ‫یا چیزی ازش طلب کنم.

‫اگه از این می‌ترسید.

‫چی رو میخوای طلب کنی؟

‫بهش گفتی قرص می‌خوری ولی هیچی نمی‌خوردی.

‫و وقتی من پیشنهاد دادم هزینه سقط رو بدم، گفتی نه.

‫تو بچه رو می‌خواستی، نه اون.

‫ما هیچی بهت بدهکار نیستیم.

‫منم هیچوقت خلاف اینو نگفتم.

‫فقط میپرسم میتونم یه چیزی که به خودمون دوتا مربوطه بهش بگم یا نه.

‫میخوام یه چیزی بهت بگم.

‫یکی از بزرگترین حسرت‌های زندگیم اینه که به زنم گفتم باشه

‫وقتی بهم گفت تو میخوای آخر هفته‌ها بیای اینجا کار کنی

‫چون تو یتیم‌خونه حوصله‌ت سر می‌رفت.

‫دلمون برات سوخت و تو سرمون کلاه گذاشتی...

‫گذاشتی هوگو حامله‌ت کنه تا مجبورش کنی ‫با تو ازدواج کنه و از پول ما استفاده کنی.

‫از اینجا بندازش بیرون، وگرنه به پلیس زنگ میزنم.

‫شماره تلفنش رو بهت میدم اگه قسم بخوری

‫که سعی نمیکنی بچه رو به اسمش بزنه.

‫باشه.

‫به خاطر هوگو نبود که دوست داشتم بیام اینجا.

‫به خاطر این بود که آدمای پولدار بودن.

‫و اسب‌ها.

‫بوی عطرت تو ماشین رو دوست داشتم

‫وقتی یکشنبه شبا منو میرسوندی.

‫چرا نخواستی سقطش کنی؟

‫الو، جسیکا هستم.

‫بله، چی شده؟

‫مامانت شمارتو بهم داد.

‫میدونم.

‫ساعت چهار برای اولین بار میرم مامانمو ببینم.

‫حاضری با من بیای؟

‫چرا از من میخوای؟

‫میخوام بهش نشون بدم که با بچه تنها نیستم.

‫که تو هم موافقی نگهش داریم.

‫ما ولش نمیکنیم مثل کاری که اون با من کرد.

‫نه.

‫احمق!

‫مطمئنم خودشه.

‫اگه نری، میره.

‫برو ازش بپرس خودشه یا نه.

‫خودشه.

‫سلام.

‫سلام.

‫چرا قرار اول نیومدی؟

‫مجبور شدم سر کار بمونم.

‫کی به دنیا میاد؟

‫دو هفته دیگه.

‫دختره؟

‫اسمشو چی میخوای بذاری؟

‫آلبا.

‫اسم تو چیه؟

‫مورگان.

‫فکر میکنی میتونی نگهش داری؟

‫من مثل تو نمیشم.

‫برای همین می‌خواستی منو ببینی.

‫که اینو راحت‌تر بگی.

‫خداحافظ.

‫یاسمین.

‫مامان.

‫صبر کن، ولم کن.

‫با من بمون.

‫صبر کن پارک کنم.

‫بهم احتیاج داری.

‫من نمیرم.

‫مامان.

‫بمون مامان.

‫نه، خواهش میکنم.

‫مامان.

‫مامان، دستمو بگیر.

‫مامان.

‫مامان.

‫مامان.

‫منو می‌بینی؟

‫منو می‌بینی جسیکا؟

‫یاسمینم، منو می‌بینی؟

‫مامان.

‫الان منو می‌بینی؟

‫یاسمینم.

‫بگو.

‫یالا.

‫یاسمین، بگو.

‫یاسمین.

‫خوبه.

‫ما تو ماشینیم.

‫داریم میریم بیمارستان تا زایمان کنی.

‫باشه؟

‫من فقط می‌پرسم چرا.

‫چرا چی خانم؟

‫چرا من نمیتونم آپارتمان رو ببینم مثل اون نفری که قبل من بود؟

‫چون اون شخص قراره اجاره‌ش کنه.

‫پس من دیگه دنبال مستاجر نیستم.

‫دروغ میگی، نژادپرست!

‫چقدره؟

‫هزار و پونصد تا.

‫یکجا؟

‫بله.

‫من میتونم تو چهار قسط بدم.

‫نه، پنج قسط.

‫هر ماه سیصد یورو.

‫پول پیش رو باید یکجا پرداخت کرد، متوجهین؟

‫این یه تضمین برای ماست.

‫برای من زیاده.

‫شاید چهار قسط؟

‫نه، متاسفم.

‫خداحافظ خانم.

‫روبن. پیام بذارید.

‫برات پیام گذاشتم که بهم زنگ بزنی.

‫می‌خواستم برای دیروز معذرت‌خواهی کنم.

‫نباید اونجوری عصبانی میشدم.

‫دارم بهش فکر میکنم.

‫نمیخوام مجبورت کنم مسئولیت نوئه رو بپذیری.

‫تنها چیزی که مهمه اینه که با هم زندگی کنیم.

‫دوستت دارم، روبین.

‫بهت احتیاج دارم.

‫الو؟

‫بله، منم که همین الان باهاتون صحبت کردم.

‫بله، شاید یه راهی برای پرداخت یکجای ‫پول پیش پیدا کرده باشم.

‫موافقین تا امشب صبر کنین؟

‫ممنونم خانم.

‫بله.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫میشه بگین روبین کجاست،

‫یه کارآموز که چند روزه اینجا کار میکنه؟

‫من اینجا کار نمیکنم.

‫ولی رئیس تو دفترشه.

‫همینجا، سمت راست.

‫ممنون.

‫منم.

‫اومدم گاراژت تا بگم یه آپارتمان همین نزدیکی پیدا کردم.

‫ولی رئیست گفت نیومدی چون بچه‌ت مریض بوده.

‫وقتی اینو گفت خنده‌م گرفت، ولی

‫خوشحال هم شدم چون گفته بودی اون بچه توئه.

‫میشه برای آپارتمان بهم زنگ بزنی؟

‫دوستت دارم، روبین.

‫بهم زنگ بزن.

‫کجایی؟

‫نه، خندیدم، ولی نه جلوی اون، تو دلم.

‫چی؟

‫نه، واقعاً ازم پرسید، نگران نباش.

‫میتونی بیای آپارتمان رو ببینی؟

‫نزدیک گاراژه.

‫مشکل پول پیشه، ولی یه کاریش میکنم.

‫پیامم رو گوش دادی؟

‫همونی که معذرت‌خواهی کردم که عصبانی شدم.

‫کجایی؟

‫بگو کجایی.

‫چرا نمیخوای بگی کجایی؟

‫روبین، کجایی؟

‫بهت گفتم که تو برای من هستی.

‫منم همینطور.

‫این برای منه.

‫دستاتو دراز کن.

‫بگیرش.

‫یالا، خوبه دیگه.

‫برین بالا مشقاتونو بنویسین.

‫ممنون که اومدی منو ببینی.

‫خوشحال شدم.

‫باید یکشنبه‌ها که می‌بندیم بیای.

‫ژانو واقعاً از دیدنش خوشحال میشه.

‫باشه.

‫باید باهات حرف بزنم.

‫ولی مشتری دارم.

‫نمیشه صبر کنی؟

‫طول نمیکشه.

‫باشه.

‫آمیناتا؟

‫بیا، الان میام.

‫کمک‌هزینه‌مو از خدمات اجتماعی میگیرم. ‫مطمئن باش که بهت پس میدم.

‫هر ماه صد یورو بهت میدم.

‫نمیخوام گذشته رو پیش بکشم ولی قبلاً هم بهت پول قرض دادم.

‫خودت گفتی لازم نیست پس بدم.

‫تو دردسر افتاده بودی و نمی‌خواستم بدترش کنم

‫و تو هم قشنگ سرم کلاه گذاشتی.

‫سرت کلاه نذاشتم، واقعاً می‌خواستم سقط کنم.

‫نمی‌دونستم نظرم عوض میشه.

‫- دوست‌پسرت و خانواده‌ش نمی‌تونن کمکتون کنن؟ ‫- نه.

‫امروز اینس میتونه بیاد خونه‌تون بخنده؟

‫آره.

‫خوش به حالش.

‫چرا اینو میگی؟

‫اینکه یه دوستشو دعوت کنه خونه.

‫من هیچوقت نتونستم. ‫خیلی از مامان خجالت می‌کشیدم.

‫داری اغراق میکنی.

‫نه.

‫وقتی تو رو با بچه‌ت تو بغلت می‌دیدم،

‫که خوش‌لباس بودی، که مشروب نمی‌خوردی.

‫آرزو می‌کردم از شکم تو به دنیا اومده بودم، نه مامان.

‫خفه شو!

‫بذار روح مامان در آرامش باشه.

‫برای پول معذرت میخوام.

‫واقعاً نمیتونم، نمیتونم از پسش بربیام.

‫تو خوب از پسش برمیای! ‫تو همیشه خوب از پس خودت براومدی.

‫من همیشه بدبختی‌ها نصیبم شده.

‫- اینجوری نگو، درست نیست. ‫- چرا درسته!

‫تو مامان رو وقتی که مشروب نمی‌خورد شناختی.

‫برای من مثل چی میخورد.

‫وقتی از مدرسه برمی‌گشتم، ‫باید بیرون می‌موندم چون با یه مَرده میخورد.

‫تو باباتو می‌شناسی، من نه.

‫من پدر ندارم.

‫و کتک‌هایی که بهم میزد وقتی شب خونه نمیومدم...

‫همه اینا رو قبلاً بهم گفتی.

‫هیچوقت ازم دفاع نکردی.

‫میگفتی راست میگه پرلا، نباید فرار کنی.

‫-و قناریم، وقتی فهمید... ‫-پرلا، دوباره شروع نکن.

‫چرا؟

‫چون من اونجا نبودم.

‫چرا بودی.

‫نه، تو اتاق بودم با هدفون تو گوشم، هیچی نشنیدم.

‫همه چیو شنیدی ولی برات مهم نبود.

‫دروغه، تو همیشه خودتو قربانی جا زدی و مشکلت همینه.

‫الان مشتری دارم، برو بیرون.

‫تو همیشه فقط به خودت فکر کردی.

‫فقط خودت، خودت، خودت، ‫حالا ذاتت رو می‌فهمم..

‫دیگه خواهر من نیستی.

‫خوبی پرلا؟

‫موبایل روی میز نه.

‫- کجا بذارمش؟ ‫- تو جیبم.

‫یه دستت رو روش نگه دار.

‫قطره‌های بینیش رو آوردی؟

‫نه، رو قفسه جا گذاشتمشون.

‫ممنون.

‫یه کم دیگه جلوتر، آفرین.

‫بگیر.

‫آها.

‫بیا. اینجا.

‫آها، خوشش میاد.

‫داره نگاهت میکنه.

‫نگاش کن.

‫عالیه.

‫سعی کن باهاش حرف بزنی، پرلا.

‫بهش بگو داری چی کار میکنی.

‫مامان داره حمومت میکنه.

‫داروتو خوردی؟

‫نه.

‫میتونی یه کم ولش کنی؟

‫ولش کن.

‫خسته شدم.

‫صبر کن، آروم، آروم.

‫آروم بیارش بیرون.

‫باید همیشه حوله رو از قبل آماده کنی، ‫می‌بینی، که سردش نشه.

‫بوی الکل میدی؟

‫یه آبجو خوردم.

‫آبجو آوردی اینجا؟

‫نه، قبل از اینکه بیام.

‫برو داروتو بگیر، من ادامه‌شو انجام میدم.

‫باید امشب بیای خونه مادران.

‫خودمو میرسونم.

‫باید امشب هر چه سریع‌تر بیای خونه مادران.

‫باشه.

‫اگه جواب بده چی؟

‫بدم بهت؟

‫نه، ممکنه نیاد.

‫میخوای یه بار دیگه تمرین کنیم؟

‫نه، خوبه.

‫ایناهاش. ‫ایناهاش.

‫اینجا. باشه.

‫روبین. پیغام بذارید.

‫سلام، پرلا شمارتونو بهم داد.

‫ما با هم تو خونه مادران هستیم.

‫حالش خیلی بده.

‫حرف از خودکشی میزنه.

‫میترسم واقعاً این کارو بکنه.

‫باید امشب بیای خونه مادران.

‫خداحافظ.

‫ممنون.

‫میرم نوئه رو بخوابونم.

‫با من میای که من بهش زنگ بزنم؟

‫من اینجام.

‫من اینجام.

‫اگه به تو هم جواب نداد، ‫شاید باتریش تموم شده.

‫خیلی خب.

‫صبر کن.

‫خودشه.

‫الو؟

‫منم، پدرشم.

‫پیامت رو شنیدم، ولی نمیتونم بیام.

‫میتونی به پرلا بگی؟

‫باشه، بهش میگم.

‫منم!

‫چرا نمیای؟

‫هیس، هیس، هیس.

‫حالم خیلی بده.

‫کجایی؟

‫باید ببینمت. ‫بگو کجایی تا من بیام.

‫نه.

‫بهش فکر کردم و...

‫بهتره دیگه همو نبینیم.

‫نه، نه، اینو نگو.

‫صبر کن، قطع نکن.

‫حواست هست؟

‫روبین، بگو کجایی. ‫من میام.

‫یه فکری به ذهنم رسیده.

‫اگه نوئه رو به یه خانواده سرپرست بسپرم، با من میمونی؟

‫بهتره دیگه همو نبینیم. ‫خداحافظ.

‫کجایی؟ ‫روبین؟

‫روبین؟

‫روبین. پیغام بذارید.

‫میرم روبین رو ببینم.

‫موافقی نوئه رو نگه داری؟

‫سریع میرم بخوابونمش.

‫کی برمیگردی؟

‫امشب، دو سه ساعت دیگه.

‫چرا فردا این کارو نمیکنی؟

‫آریان، التماست میکنم، کمکم کن.

‫باشه. ‫برو پیجر بچه رو بیار.

‫ممنون.

‫چیزی گیر آوردی؟

‫دنبالم بیاین.

‫اینجا آشپزخونه‌ست.

‫با پریز سه‌فاز برای اجاق و ماشین ظرفشویی.

‫باشه.

‫اینجا جای یخچاله.

‫اینجا توالته.

‫و درست کنارش، حمام.

‫با یه وان بزرگ.

‫نگران نباشین، پنجره تا چند روز دیگه تعمیر میشه.

‫باشه.

‫درست پشت سرتون، شیر آب با ‫لوله تخلیه برای ماشین لباسشویی هست.

‫اینجا اتاق بچه‌ست.

‫با منظره‌ای رو به رود موز.

‫میتونه قایق‌ها رو ببینه.

‫چه خوب.

‫بله.

‫و درست کنارش، اتاق خواب والدین.

‫میگیریمش.

‫حس خوبی بهش دارم.

‫مطمئن نیستم.

‫چرا؟

‫خب، حس کردم وقتی گفتم

‫دارم نانوایی یاد میگیرم، شک کرد.

‫آره، ولی بهش گفتی به رئیست زنگ بزنه.

‫اونم میگه که نگهت میداره.

‫آره، با حداقل حقوق.

‫ولی کمک‌هزینه اجتماعی منم هست.

‫این یه تضمین واقعیه.

‫آره.

‫دعا می‌کنیم که درست بشه.

‫دعا می‌کنیم که درست بشه.

‫کلاسم 5 دقیقه دیگه شروع میشه.

‫باشه.

‫میام دنبالت.

‫نه، لازم نیست.

‫تا بعد؟

‫تا بعد.

‫صبر کن.

‫صبر کن.

‫خداحافظ.

‫الو؟

‫بله، خودمم.

‫باشه، عالیه.

‫بهش زنگ زدین؟

‫آره.

‫باشه، بسیار خب.

‫خب، باشه.

‫با هم در تماسیم. ‫باشه، خداحافظ.

‫گفتن آره.

‫گفتن آره.

‫اولین آپارتمانمون!

‫به رئيسم زنگ زدن، مرده شک کرده بود.

‫از پسش برمیایم؟

‫از پسش برمیایم.

‫یالا، بزن بریم.

‫خداحافظ.

‫شب بخیر، دیلن.

‫شب بخیر.

‫دنبال ژولی میگردم.

‫جواب نمیده.

‫بیا تو.

‫کجا بود؟

‫تو پارکینگ کلیسا.

‫بهت گفتن زیاد مصرف کرده؟

‫و گفتن که ممکن بود اوردوز کنه، آره.

‫میتونم میا رو ببینم؟

‫آره، ولی نباید بیدارش کنی.

‫فقط ببینمش.

‫بیا.

‫دلم خواست.

‫نمیدونم، نمی‌تونستم کار دیگه‌ای بکنم.

‫میخواستم برم.

‫فواد رو پایین پله‌ها دیدم.

‫ازش دو دوز خریدم و رفتم پایین تو پارکینگ.

‫کم آوردی، باشه. ‫پیش میاد.

‫هیس.

‫دیگه نباید بهم اعتماد کنی، دیلن.

‫اینجوری نگو.

‫اولین باری که ترک کردم، ‫دو ماه هم دووم نیاوردم.

‫تو دو سال دووم آوردی.

‫این ثابت میکنه که میتونی بدون اون زندگی کنی.

‫مطمئنم.

‫قسم خورده بودیم دیگه به هم دروغ نگیم.

‫و من بهت دروغ گفتم.

‫من یه دروغگوام.

‫من از وقتی... دروغ میگم.

‫و درست قبل از اینکه تو ‫پارکینگ تزریق کنم بهش فکر کردم.

‫داستانی که در مورد ناپدریم برات تعریف کردم.

‫ولی یه چیزی بود که بهت نگفتم.

‫چون از بقیه‌ش بیشتر خجالت میکشم.

‫وقتی به مامانم گفتم اون با من چی کار کرده...

‫منو زد.

‫با دستاش، بعد...

‫بعد با یه صندلی.

‫تا اعتراف کنم که دروغ بوده.

‫که دروغ میگفتم.

‫منم بهش گفتم آره، دروغ گفتم.

‫بعد از اون، همیشه دروغ گفتم.

‫حتی وقتی دروغ نمی‌گفتم، حس می‌کردم دارم دروغ میگم.

‫که هیچی از کارایی که می‌کردم واقعی نبود.

‫به جز میا.

‫به جز وقتی که از شکمم اومد بیرون.

‫اونجا حس کردم که واقعیه.

‫واقعیِ واقعی.

‫برای همینه که میخوام با هم ازدواج کنیم.

‫تا از زندگی قبلیم جدا شم.

‫تا رابطه‌مون واقعی باشه.

‫خوبی؟

‫نه خیلی.

‫امروز هیچ تصمیمی قطعی نیست.

‫اگه حس کنی نمیخوای این کارو بکنی، ‫همیشه میتونی نظرتو عوض کنی.

‫بیا.

‫یادت باشه که میتونی لیلی رو وقتی میاد اینجا همراهی کنی،

‫ طی هفته‌های آینده، تا با دافنه و میگل آشنا بشه.

‫خب، با توجه به اینکه هر دو روز یکباره ‫و آریان دوباره مدرسه‌ش شروع میشه،

‫بهتره که ملاقات‌ها با لیلی بعد از ساعت 4 باشه.

‫اگه بخوای همراهیش کنی، البته.

‫برای ما، حدود ساعت 5 عالیه.

‫مامانمه.

‫میخوای بری بیرون باهاش حرف بزنی؟

‫یه چیزی هست که ما خیلی بهش توجه میکنیم، با توجه به اینکه

‫هنوز هیچی قطعی نیست، اینه که شما به بچه یاد ندین

‫شما رو بابا و مامان صدا کنه.

‫بله، ماری بهمون گفته بود.

‫اگه آریان موافق باشه، منو دادا صدا میکنه.

‫و منو، میمی.

‫آریان، تو چیزی برای گفتن یا سوالی داری؟

‫نه.

‫آیا دافنه و میگل میتونن

‫لیلی رو برای اولین تماس بغل کنن؟

‫بله.

‫من یه سوال دارم.

‫آیا یکی از شما ساز میزنه؟

‫من ساکسیفون میزنم.

‫میتونین قسم بخورین که بهش یاد میدین؟

‫شاید گیتار یا پیانو رو بیشتر دوست داشته باشه.

‫ولی بهش موسیقی یاد میدم.

‫بهتون قول میدم.

‫ممنون.

‫- نه، نه، خانم نه. ‫- آریان، بمون!

‫خانم، شما اجازه ندارین، نه.

‫چرا نمیتونم با نوه‌م برم؟

‫ولم کنین!

‫آروم باش مامان.

‫مگه میخوام چی کار کنم؟

‫آریان، ولی اون طرف این در، فضای مادران و پرسنله.

‫آریان لیلی رو میخوابونه و بعد برمیگرده پیشتون.

‫خواهش میکنم، بذار ببوسمش.

‫بیا آریان.

‫من ولش نمیکنم.

‫دارم به یه خانواده سرپرست می‌سپرمش.

‫این یعنی چی؟ ‫می‌سپرمش؟

‫این کلمه از کجا اومده؟

‫این کلمه شماست.

‫شما بودین که مجبورش کردین این کثافت‌کاری رو بکنه.

‫این کثافت‌کاری نیست.

‫و این تصمیم خودشه.

‫ول کردن بچه‌ت یه کثافت‌کاریه.

‫دختر شما این بچه رو نمی‌خواست، ولی خیرش رو میخواد.

‫این یه تصمیم خوب برای بچه‌ست.

‫نه، تصمیم خوب اینه که با بچه برگرده خونه من.

‫- برو بیارش. داریم میریم. ‫- نمیتونم مامان.

‫چرا؟ ‫برو بیارش!

‫شما نمیتونین خانم.

‫خدمات حمایت از جوانان بهتون گفته چرا.

‫گوش کنین، دیگه نه دعوایی هست و نه الکلی.

‫اونا گفتن اگه آریان تصمیم بگیره با بچه برگرده، میتونه.

‫اگه اون تصمیم بگیره، نه اینکه شما براش تصمیم بگیرین.

‫و به شرطی که خونه شما یه جای امن باشه.

‫هست.

‫نه خانم.

‫ما دوباره از خدمات حمایت از جوانان تماسی داشتیم

‫که میگفت پلیس جمعه شب تو خونه شما مداخله کرده.

‫یه اشتباه بود.

‫نماینده اینو نگفت.

‫خب، میشه لطفاً منو با دخترم تنها بذارین؟

‫بله.

‫من تو دفترم هستم.

‫یه اشتباه بود.

‫آپارتمان رو اشتباه گرفته بودن.

‫دلم سیگار میخواد، میای؟

‫اگه اشتباه بوده، چرا نماینده خدمات حمایت از جوانان اسم تو رو داده.

‫چون من تنهام.

‫اگه تو با بچه اینجا باشی، دیگه این اتفاق نمیفته.

‫میای؟

‫- می‌فهمم. ‫- دست بردار از این حرفا.

‫نه، بذار حرفمو تموم کنم.

‫منم از مادرم خجالت می‌کشیدم، از فقری که توش زندگی می‌کردیم.

‫وقتی تو به دنیا اومدی، مطمئن بودم که بهتر از اون عمل میکنم.

‫هر کاری تونستم کردم، ولی موفق نشدم.

‫باید منو ببخشی و برگردی.

‫من ازت دلخور نیستم.

‫چرا هستی.

‫و فکر میکنی اگه با بچه برگردی خونه،

‫همه چیز مثل قبل میشه.

‫ولی اشتباه میکنی.

‫با لیلی، ما واقعاً از صفر شروع میکنیم.

‫روانشناس گفت که مدرسه‌ت شروع شده.

‫میتونی بری.

‫من ازش مراقبت میکنم.

‫تو مدرسه چی میخوای بخونی؟

‫امتحانم رو برای رفتن به رشته عمومی قبول شدم.

‫که بعدش چی کار کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫دوست دارم پرستار یا خلبان هواپیما بشم.

‫خلبان هواپیما؟

‫می‌دونی لیلی چقدر بهت افتخار میکنه؟

‫منم همینطور.

‫من برنمی‌گردم مامان.

‫نه تنها، نه با لیلی.

‫میخوای منو ول کنی؟

‫همونطور که لیلی رو ول میکنی؟

‫من ولش نمیکنم.

‫چرا میکنی.

‫نه.

‫میخوام پدر و مادری داشته باشه که دوستش داشته باشن.

‫و پول داشته باشن.

‫و من، نمیخوام مثل تو بشم.

‫ولی می‌بینی که ازم خجالت میکشی.

‫ببخشید.

‫آریل، صبر کن.

‫صبر کن، ببخشید.

‫برای آخرین بار به من گوش کن.

‫نمیخوام بگم که من بودم که می‌خواستم بچه رو نگه دارم.

‫برای همینه که ازت میخوام بذاریش پیش من.

‫بلند شو.

‫خوب ازش مراقبت میکنم، قسم می‌خورم.

‫همه گندکاری‌هامو جبران میکنم.

‫بلند شو مامان.

‫بگو آره.

‫مامان.

‫من ازت خجالت نمیکشم.

‫من دیگه نمیخوام فقر بکشم.

‫میخوام از این وضعیت دربیام.

‫همین.

‫چی میخوای؟

‫پول میخوای؟

‫نه.

‫پس چیه؟

‫اومدم بگم که زایمان کردم.

‫خوب بود؟

‫آره.

‫می‌دونی که حق نداری اینجوری دنبالم کنی.

‫که بدون اینکه بپرسی موافقم یا نه، برگردی تو زندگیم.

‫فکر کردی کی هستی؟

‫چرا منو ول کردی؟

‫به سرپرستی سپردی.

‫دونستن این به چه دردت میخوره؟

‫بهش احتیاج دارم.

‫چیزی برای گفتن بهت ندارم.

‫نمی‌خواستم نگهت دارم، همین.

‫چرا سقط نکردی؟

‫نمیدونم، همینجوری شد.

‫حالا، فراموشم کن.

‫و سعی کن دیگه زندگیمو خراب نکنی.

‫باشه؟

‫از پله‌ها برو پایین، دیگه هیچوقت اینجا برنگرد.

‫برو پی کارت!

‫کی بود؟

‫یه هرزه بود که پول می‌خواست.

‫نه، پوشکشو درنمیاریم.

‫خوبی؟

‫مامان میخواد نافتو تمیز کنه، آلبا؟

‫نه.

‫بیا، تو ادامه می‌دی؟

‫اول موهاتو ببند.

‫باشه.

‫نمیتونم.

‫دیروز که خوب انجامش دادی.

‫نه...

‫پس شیشه شیرشو آماده کن.

‫من نافتو تمیز میکنم، آلبا.

‫وای...

‫یه کوچولو سرد میشه.

‫کلاه کوچولوش تو تخته.

‫خوبه، خیلی سرد نیست؟

‫تو سرش کن.

‫چرا زودتر برنگشتی؟

‫نمیشه که بگی میای ولی نیای.

‫جسیکا؟

‫به نظرت طبیعیه بچه‌ت رو ول کنی ‫و برای شیر دادنش برنگردی؟

‫خب. تموم شد.

‫لباساتو تنت میکنیم.

‫ملافه و روتختیت رو برداشتم.

‫میتونی ببریشون پایین برای شستشو.

‫و لباستو می‌بندیم.

‫خوبی آلبا؟

‫آره.

‫ببین، تموم شد.

‫تموم شد.

‫اوه، خمیازه میکشی.

‫ سلام.

‫سلام.

‫دیدیش؟

‫آره.

‫خوب بود؟

‫نه.

‫اگه بخوای، امشب میتونم به جات غذا درست کنم.

‫آره، ممنون میشم.

‫یادم رفته بود نوبت منه.

‫- مرسی. ‫- خواهش میکنم.

‫خیلی خوشحال بودم که تو رو تو بغلم بگیرم.

‫هیچی حس نمیکنم.

‫دلم میخواد... دلم میخواد.

‫هیچی حس نمیکنم.

‫حتی شیر هم ندارم.

‫جسیکا.

‫جسیکا.

‫برات یه تیکه دسر آوردم.

‫جسیکا.

‫همه چی خوب میشه.

‫تموم شد.

‫الان اینو میگی؟

‫برای همیشه.

‫دوستش دارم ولی خیلی بهم آسیب زده.

‫زدت؟

‫نه.

‫اگه زده، باید بگی.

‫منو نزده.

‫چرا نوئه نمیتونه فوراً برگرده پیشم؟

‫چون سه روز ولش کردی و غیبت زد.

‫می‌دونستم یکی هست که ازش مراقبت کنه.

‫نه، پرلا.

‫اینجا، ما کمکت میکنیم مادری بشی ‫که بچه‌شو نگه میداره یا تصمیم میگیره بسپردش،

‫ولی به جای تو از بچه مراقبت نمیکنیم.

‫تو مسئولشی، نه ما.

‫کی میتونم دوباره ببینمش؟

‫از امروز، هفته‌ای دو بار.

‫اگه نشون بدی که به برنامه زندگی‌ت پایبندی.

‫چه مدت؟

‫یک ماه.

‫یا بیشتر، بستگی به خودت داره.

‫ترجیح میدم دیگه نبینمش.

‫در هر صورت، دلم نمی‌خواست باهاش تنها باشم. ‫نمیتونم.

‫ولی تنها نیستی.

‫میتونی حداقل یک سال اینجا بمونی، و بعد، تو یه آپارتمان...

‫مشکل این نیست!

‫نمی‌فهمی چی میگم؟

‫من یه خانواده میخواستم، نه اینکه باهاش تنها باشم!

‫نمیتونم، نمیتونم!

‫تو و نوئه یه خانواده‌این!

‫نه، ما خانواده نیستیم!

‫پرلا.

‫میرم تو اتاقم!

‫سلام.

‫سلام، لوسی.

‫اومدیم نوئه رو با پرلا، مادرش، ببینیم.

‫خوش اومدین.

‫- سلام. ‫- بفرمایید.

‫ممنون.

‫پستونک.

‫شیشه شیر آماده‌ست، و میز تعویض همون پشته.

‫- ممنون. ‫- تا بعد.

‫تا بعد.

‫خب، من دیگه میرم.

‫شما با من نمی‌مونین؟

‫نه، شما دو تا رو تنها میذارم.

‫من همین بغلم. باشه؟

‫باشه.

‫موسیقیت رو برات آوردم.

‫می‌شناسیش؟

‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.

‫تو چی، خوشحالی؟

‫یه فکری به ذهنم رسیده.

‫اگه نتونم ازش مراقبت کنم، ‫میخوام تو باشی که به فرزندی قبولش میکنی.

‫اینجوری نگو، پرلا.

‫تو از پسش برمیای، مطمئنم.

‫میتونی قبل از میدون پیاده‌م کنی؟

‫آره.

‫یادت نره برای شام منتظرتیم.

‫باشه.

‫منم، پرلا.

‫جلوی مغازه‌تم.

‫میتونم بیام تو؟

‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم. خداحافظ.

‫بیا بریم یه قهوه بخوریم.

‫میتونی کمکم کنی اینو ببریم بالا؟

‫آره.

‫اون جعبه بزرگه اون پشته.

‫یه کتابخونه برای بچه‌ها.

‫- آنژل؟ ‫- بله؟

‫می‌خواستم برای دفعه قبل معذرت‌خواهی کنم.

‫عصبانی شدی، پیش میاد.

‫بیا، برای پس دادن پولت.

‫نه، لازم نیست.

‫قبول کن.

‫بقیه‌شو تو چهار قسط بهت میدم.

‫ممنون.

‫وقتی پول رو خواستم واقعاً می‌خواستم سقط کنم.

‫نظرم عوض شد چون می‌خواستم مثل تو یه خانواده تشکیل بدم.

‫ولی خب، خراب شد.

‫با پدرش تموم کردی؟

‫می‌خواستم ازت بپرسم...

‫قراره با بچه تنها باشم...

‫و این منو میترسونه.

‫مطمئن نیستم از پسش بربیام.

‫-پس با خودم فکر کردم شاید... ‫-باشه.

‫تو اتاق شیروونی بالا، یه جا برات هست..

‫دیگه تنها نیستی.

‫خوب میشه.

‫درست میشه.

‫خوبی؟

‫بهت اجاره میدم.

‫اونو بعداً صحبت میکنیم.

‫نه میخوام.

‫نمیتونم ببندمش.

‫میتونی بری.

‫لیلی کوچولوی من، تو الان بزرگ شدی.

‫هجده سالته.

‫سه سال بزرگتر از الان من.

‫از آدمای دیگه‌ای خواستم به خانواده‌ت

‫کمک کنن چون من احساس توانایی نمیکنم.

‫و نمیخوام تو هم مثل من فقر رو تجربه کنی.

‫امیدوارم یه ساز موسیقی بنوازی.

‫اگه خواستی منو دوباره ببینی، ‫میتونی از خدمات سرپرستی خانواده لیژ بپرسی.

‫اونا میدونن من کجام.

‫خواهش میکنم. خودکار میخوای؟

‫نه، با همونی که نامه رو نوشتم می‌نویسم.

‫مجبور نبودی بری مدرسه.

‫برای امروز دلیل غیبت موجه داری.

‫می‌دونم، ولی ترجیح میدم عقب نمونم.

‫[ برای لیلی ]

‫و تاریخ هجده سالگیش؟

‫اون روزیه که خدمات خانواده باید بهش بدن.

‫- تا بعد. ‫- تا بعد.

‫بله.

‫سلام.

‫امکانش هست با مورگان صحبت کنم؟

‫تا ساعت یک بسته‌ست.

‫همه تو استراحت ناهارن.

‫مخصوصاً ظهر اومدم که مزاحم کارش نشم.

‫اسمش چیه؟

‫مورگان.

‫مورگان بولان؟

‫فکر کنم.

‫باید تو سالن غذاخوری باشه.

‫برید سمت راست، ساختمون رو رد کنین و

‫یه در با یه زیرسیگاری بزرگ ایستاده می‌بینین.

‫اونجا سالن غذاخوریه.

‫ممنون.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫می‌خواستم با مورگان صحبت کنم.

‫می‌دونین، اون... تو سالن غذاخوری نیست.

‫داره یه کاری رو تموم میکنه.

‫اون دره، اولین در، همونجا، درست بعد از پیچ، اون پشت.

‫- مشکلی نیست. ممنون. ‫- خواهش میکنم.

‫بهم گفته بودی هیچوقت نباید بیام نزدیک خونه‌ت.

‫برای همین من اومدم اینجا.

‫از کجا فهمیدی کجا کار میکنم؟

‫دیروز صبح، تو اتوبوس دنبالت کردم.

‫چی میخوای؟

‫بهت گفتم.

‫بدونم چرا منو به سرپرستی سپردی.

‫وقتی تو داشتی به دنیا میومدی، من تنها موندم.

‫نمی‌خواستم مادر مجرد بشم.

‫نمی‌خواستم یه هرزه‌ی محله بشم ‫که دیگه هیچ مردی نمیخوادش.

‫برای همین به سرپرستی سپردمت و رفتم لیژ.

‫جایی که هیچکس منو نمی‌شناخت.

‫و بعدش، من رفتم.

‫قبل از اینکه منو به سرپرستی بسپری، ‫گاهی منو بغل میکردی.

‫آره.

‫چه حسی داشتی؟

‫یادم نیست، خیلی وقت گذشته.

‫هر بار که آلبا رو بغل میکنم، حس میکنم دلم نمیخواد.

‫حس میکنم منم همونجوریم که تو با من بودی.

‫می‌خواستم بدونم...

‫می‌خواستم بدونم اگه تو...

‫اگه من برات هیچی نبودم.

‫اگه با این حال...

‫لطفاً، منو بغل کن.

‫سرشو درست میکنم.

‫میتونم یه عکس ازت بگیرم.

‫به شرطی که به هیچکس نشونش ندی؟

‫برای خودم و برای آلبا نگهش میدارم.

‫باشه.

‫صبر کن.

‫با این لباس نمیخوام.

‫ممنون.

‫شاید گرسنه‌شه.

‫آینه‌شو بهش میدم.

‫بیا تو.

‫راحت‌تری، صندلی هست.

‫میخوای بگیرمش؟

‫نه خوبه.

‫میگیریش؟

‫باشه.

‫سلام.

‫سلام ژولی، خوشحالم دوباره می‌بینمت.

‫سلام.

.خوش‌وقتم دیلن، بفرمایید تو

‫سلام میا.

‫میتونی قهوه بریزی ژولی.

‫بله.

‫تارت رو می‌خوریم.

‫اینو نمی‌خوریم.

‫می‌خوریم...

‫ممنون.

‫امیدوارم دوست داشته باشه.

‫عاشق شیربرنجه.

‫بیا.

‫با اشتها میخوره.

‫آره واقعا. با جون و دل.

‫خیلی خوشحالم که شاهد ازدواجتون هستم.

‫ولی چرا به من فکر کردین؟

‫بهش بگو.

‫خب...

‫من دوستی رو انتخاب کردم ‫که بهمون کمک کرد از خیابون خلاص شیم.

‫و اون شما رو به خاطر شعری انتخاب کرد که

‫تو کلاس یاد دادین و هیچوقت فراموشش نکرده.

‫کدوم شعر؟

‫این شاخه خلنگ را چیدم. ‫[ خلنگ: گیاه اریکا ]

‫پاییز مرده است، به یاد داری.

‫ما دیگر روی زمین یکدیگر را نخواهیم دید.

‫بیرون از زمان، شاخه خلنگ.

‫و به یاد داشته باش که منتظرت هستم.

‫وداع، آپولینر.

‫کلاس دوم بودی.

‫هر وقت حالم بد بود، تو ذهنم تکرارش میکردم.

‫و چهره شما رو میدیدم که نگاهم میکرد.

‫موسیقی‌ای که برای یاد دادن شعر براتون میزدم یادت میاد؟

‫نه.

‫بیا.

‫بریم موسیقی گوش کنیم.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫♪ این شاخه خلنگ را چیدم. ♪

‫♪ پاییز مرده است، به یاد داری. ♪

‫♪ ما دیگر روی زمین یکدیگر را نخواهیم دید. ♪

‫♪ بیرون از زمان، شاخه خلنگ. ♪

‫♪ و به یاد داشته باش که منتظرت هستم. ♪

‫♪ و به یاد داشته باش که منتظرت هستم. ♪

‫فکر کنم دوست داره.

‫حالا یه چیز شاد برای میا کوچولومون.

‫بله.

‫داره میرقصه.

‫بله.

‫داره میرقصه.

‫برقص.

‫دوست داری؟

‫بله. بله.

‫بیا نگاه کن.

‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان

‫بدش به من.

‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

‫فیلمی از: ‫ژان پیر و لوک داردِن