Original subtitles

Toen mijn moeder zwanger werd van mij, in 1963...

veranderde alles voor mijn familie.

Als gezin met zes kinderen kregen we voorrang bij Sociale Huisvesting.

Dankzij mijn komst konden m'n ouders de immigrantenflat verlaten...

en eindelijk een flat huren, in het 13e arrondissement van Parijs.

Flora...

wil je de kinderen naar school brengen? - Natuurlijk.

Vóór mijn komst was het al vrij druk. Je had Edmond, Richard...

Kom, we gaan. - Nicole, Jacques...

en Jacqueline.

Ik bel bij een buurvrouw, Mme Bentolila. Wilt u m'n man zeggen dat ik ga bevallen?

Nee, val hem daar maar niet mee lastig.

Nee, ik heb hem niet nodig. Wat kan hij doen?

Groeten aan uw vrouw. Laat Jacqueline oefenen voor zangles.

Laat Edmond kort douchen als hij niet in bad wil.

Nicole moet haar acnépilletjes nemen. Richard...

Ga naar het ziekenhuis. - Jaag Richard niet op.

Hallo, Mme Perez.

Toe maar, toe maar. - Door, door, door. Heel goed.

Voilà.

Is het een meisje? - Het is een jongen.

Het is een jongen. Dat is prima, een jongen.

Wat gebeurt er?

Wat gebeurt er? Dokter, wat is er? - Hij heeft een klompvoetje.

Is dat niet goed? - Hij heeft een afwijking.

Roland. - Niet opstaan.

Ik wil m'n zoon zien. Roland.

Maar ondanks drie operaties hing er, tot ieders verbazing...

onder aan mijn been een soort levenloos wezentje.

Als een concept van een voet. Geen hak en helemaal opgekruld.

NAAR EEN WAARGEBEURD VERHAAL

Goed, hij krijgt een orthese, zodat hij kan lopen.

Nee. Nee, Dr Bathany.

Hoezo nee? - Roland gaat lopen.

Toch? Hij gaat lopen, zoals iedereen.

Het is essentieel dat hij niet gaat lopen, om z'n misvorming niet te verergeren.

Hij is niet misvormd. - Dokter...

Als hij loopt zonder orthese, zal dat catastrofaal zijn.

Er mag nooit gewicht op die voet komen. Zodra hij gaat lopen...

moeten we een orthese aanmeten. Zoiets als deze. Of deze.

Als we dat niet doen, volgt er onherstelbare schade.

Wat onherstelbaar is, is dat hij met zo'n orthese nooit echt zal genezen.

Met zo'n ding ben je voor de rest van je leven gehandicapt.

Mevrouw, uw zoon is gehandicapt.

Maklouf... - Ja?

Dit is niet het leven dat ik voor dit kind gewild heb.

Ze weigerde het lot te aanvaarden. Deze frêle vrouw...

die haar vaderland verliet voor een betere toekomst voor haar kinderen...

Goedendag, Mme Perez.

Ging met mij de hele hoofdstad door. - Idiopathische congenitale klompvoet...

met een talipes varus en atrofie van het ledemaat.

Ik kan niks doen, als huisarts. U moet naar een orthopeed.

Ik vind een operatie aannemelijk en daarna direct spalken.

Daarna, afhankelijk van de eerste operatie, een tweede operatie, uiteraard.

Of een tweede oplossing: Operatie, direct tweede operatie en dan spalken.

Jarenlang bezochten mijn moeder en ik talloze specialisten.

Beroemde professoren... - Maar ik kan u meenemen...

naar collega's in Amsterdam.

In mijn auto, bijvoorbeeld. De kleine achterin.

Dat werkt niet. Te gevaarlijk. - De chemie mag niet botsen met...

Ziet u wel? Keuze genoeg.

En sneue kwakzalvers.

In dit stadium kan niemand zijn voet nog corrigeren, die is volledig gevormd.

Uw zoon zal nooit normaal lopen.

U hebt te lang gewacht.

Maar, Mme Perez...

Het duurde zo lang. - En toen?

Sloeg ik schreeuwend de deur dicht. - Maar, Esther...

die assistente kon er niks aan doen. - Ze wist het.

Ik had ze ook voor dieven kunnen uitmaken.

Weet je, wat ik wil zeggen...

is dat, als alle artsen...

wel gefeliciteerd wel gefeliciteerd, Roland

wel gefeliciteerd

Kijk eens aan.

Hij is groot geworden, hè?

Omdat medici geen snelle remedie hadden voor mijn gammele voet...

deed m'n moeder steeds vaker een beroep op de Oppertherapeut.

Dat hij niet uitgelachen wordt en dat hij kan lopen als alle kinderen.

Een teken. Een wonder.

En dat Roland kan lopen. Rennen zelfs.

Dat hij harder rent dan de anderen. En rechtop loopt.

Ze had een missie. - Dat is nu eenmaal de regel, Nicole.

Mijn moeder had zelfs op de radiator in de eetkamer een altaar gecreëerd.

24/7 werden God en al Zijn heiligen door Esther opgeroepen...

om het wonder te verrichten. - Papa, kom, alsjeblieft.

Zo, klaar is Kees. Verder met de gehaktballen.

Je had een oude man met bolle wangen en witte baard: Rabbi Meïr Baal Haness.

Naast hem stond Chaim Pinto, de meneer rechts, met het boek.

En natuurlijk Baba Sali.

Na al haar gebeden rekende mijn moeder, elke ochtend als ik wakker werd...

op niets minder dan een wonder.

Esther, kom op, spelen. - Ga je nog spelen?

Stop met bidden, in hemelsnaam.

Wereldvrede, daar bidt iedereen al om.

Mme Benaoyun doet dat de godganse dag.

Bid dat iedereen in je gezin twee benen heeft.

Ik praat in m'n gebeden nooit over kaarten. Nooit.

Voilà, zo zit het. Jij moet bidden voor zijn been.

Bid alleen voor zijn been.

Nee, ik hoef geen wonder. Nee, hoor. Ik kijk alleen even.

Zou mama's bidden God tegenstaan? - Nou...

eerlijk gezegd is God het vast strontzat.

Welterusten.

Geen zorgen, Mchikpara. De arts waar we net waren is een fraudeur.

Wat is dat, een vrouwdeur? - Een dief.

Willen we verder nog iets?

Mme Perez, de buurt vraagt zich af...

waar u op wacht, wat betreft een brace voor de kleine.

Vijf wortelen en twee courgettes. Dat is alles.

Het kreng.

Zoals ik al meermalen heb gezegd, moet Roland nu toch echt naar school.

Hij moet stante pede een brace. - Echt niet.

Nee. - Jawel. Zeker wel.

De wet vereist dat hij naar school gaat. Het is de wet.

Dat is niet zo. Ik ben prima ingelicht, Mme Fleury.

Wie heeft u ingelicht? - Mme Farhat.

Ze verzekerde me, ze garandeerde me, dat we niets verplicht zijn.

Neem het met haar op. - Goed...

op welk ministerie werkt die Mme Farhat?

Op geen enkel. Ze is mijn buurvrouw.

Mme Perez... - Yasmina weet alles.

Niemand is verplicht een kind naar school te sturen. Er is geen wet.

Dat is onjuist.

Men is verplicht een kind te onderwijzen, dat is de wet.

Het is dus logisch dat u niet anders kunt, dan Roland naar school te sturen.

Dit is vast dringend.

O, Flora. - Sorry dat ik laat ben...

Ik ben in bespreking. Wat is er? - Maar ik moest boodschappen doen.

Kun je me komen helpen? Nu? - Zeker. Ik kom er zo aan. Zo meteen.

Gaat het? Heb ik het goed gezegd?

U woont nu in een republiek.

Er zijn wetten. U moet de wetten van de Franse Republiek naleven.

U bent niet meer in Marokko.

Ik moet gaan. Er is haast bij.

Uw kind kan zich niet ontwikkelen in gevangenschap.

Hij moet de rest van de wereld kunnen ontdekken.

U veroordeelt uw kind tot een ellendig leven.

Voor een tijdje, ondanks talloze consulten bij artsen...

ging ik door met het vegen van het blauwe linoleum in onze flat.

Ik kende elke oneffenheid, elk hobbeltje.

De dorpel in de keuken, die mijn knieën schaafde.

Of de spiegelgladde halvloer...

waar ik inmiddels snelheidsmeester op grondniveau was.

Gevonden.

Wat is dit? Nee. - Wat heb je daar?

Laat los. - Los, die is van mij.

Wat mijn ontwikkeling betreft, in mijn gevangenis, Porte de Choisy...

had ik de mazzel dat, dankzij mijn zussen...

We waren gelukkig. Ik weet het niet. Ik kan hem niks verwijten.

De wereld naar mij kwam. - Ik hou van hem. Wat zat er niet goed?

We waren gelukkig. We zeiden dat we van elkaar hielden...

en we zouden elkaar nooit loslaten. Maar hij dumpte me als oud vuil.

Dag. - Jacqueline.

Met veel belangstelling ontdekte ik Sylvie Vartan...

het idool van mijn zussen en hun vriendinnen.

Zij was de perfecte belichaming, in al haar liedjes...

van de rumoerige puberteit.

Ik was gefascineerd.

Mme Perez, we zullen Roland in een gastgezin moeten plaatsen.

We hebben een dossier samengesteld. We vinden dat u z'n ontwikkeling schaadt.

Hoe kan een moeder de ontwikkeling van haar zoon schaden?

Dat kan niet. - Helaas kan dat wel.

Er zijn moeders die roken, drinken, en die niets om hun kind geven.

En nu hebben we u. Roland had in september naar school gemoeten.

Hij moet leren lezen, net als iedereen.

Straks haalt hij de achterstand nooit meer in.

U maakt van hem een gemarginaliseerde kluizenaar.

Enfin, alles wordt uitgelegd in dit dossier.

Ons comité heeft de situatie zorgvuldig geanalyseerd, met experts.

Wij weten wat het beste is voor uw kind.

En...

u weet wat Roland eet, als ontbijt?

Nee. - Nee? Nee, dat weet u niet.

Staat er in uw dossier wat het betekent als hij aan z'n arm en hand krabt?

Dan zit hij in de rats. Staat erin hoe hij in slaapt valt?

Hij beweegt z'n hoofd zo. Omdat hij anders niet in slaap komt.

Welke soort pasta eet hij?

Welke soort pasta eet hij?

U weet helemaal niks.

Nee. U hebt geweldige theorieën, maar u kent Roland niet.

Ik weet alles van hem. Alles.

Mijn zoon zal op z'n eerste schooldag...

alleen naar school gaan. Lopend.

Ze is gek, dat kreng. Gek.

Je zult een geweldig leven hebben.

Ik beloof je dat je een geweldig leven zult hebben. Ze kletst, dat kreng.

Jij zult lopen.

Jij, Mchikpara, bent voorbestemd voor grootse dingen.

Meer dan wie dan ook.

En je zult zien, we gaan haar vinden, je vrouw.

En ze zal fenomenaal zijn.

Je zult een fenomenale bruiloft hebben.

En fenomenale kinderen.

Ik beloof het, Mchikpara, het wonder zal geschieden.

Wat betekent dat, Mchikpara?

Mchikpara betekent: ik geef je mijn leven.

Het geloof van mijn moeder was groter dan de oceaan.

Kom over drie weekjes terug. - Prima.

Roland? Waar is mijn kleine boef?

Hij is vast weer aan het roken, net als z'n broers.

Als je weer hebt gerookt met die schurken, bel ik meteen de politie.

Mchikpara. Mchikpara, het is een wonder.

Daar onderaan staat het adres.

Geen telefoonnummer, maar wel een adres.

Mijn broer vertelde me dat het kleine meisje dat hetzelfde...

probleem had als Roland, volledig genezen is door deze arts.

Wat heb je tegen Roland gezegd?

Wat doet dat ertoe? - Heb je gezegd dat dit een wonder is?

Stop met al die ideeën in z'n hoofd te prenten.

Je moet stoppen met alles te geloven, Esther.

Een wonder is dat Mozes een doorgang in de zee maakte.

Dat de Perzische koningin het Joodse volk van de ondergang redde.

Dat is een wonder. Dit is een ansichtkaart met een kameel...

waarop je broer, die in Marokko woont, een adres heeft gekrabbeld.

Ik ben weer bij Dr Bathany geweest.

Roland krijgt een brace.

Dag, mevrouw. - Ja?

Sorry, we hebben geen afspraak. We komen voor Dr Vergepoche.

Er is geen Dr Vergepoche. - Wat bedoelt u met 'er is geen dokter'?

Mijn man is nooit arts geweest. Het is meneer Vergepoche.

Meneer, geen dokter. M'n Vergepoche.

Mij is verteld dat hij arts was, vandaar. Maar m'n Vergepoche, dus.

Mijn man is een maand geleden overleden.

Wat bedoelt u met 'overleden'?

Is hij dood, dood?

Dan moet ik u...

Condoleren.

Sorry, sorry.

Mchikpara. - Nee, zeg dat niet. Oké?

Een zoon geeft zijn leven niet aan zijn moeder. Nooit.

Ik doe dat. Ik ben degene die jou mijn leven geeft.

Jij mag dat niet zeggen. Zeg dat nooit meer.

Oké? Nooit meer. Nooit meer.

Kom hier. Kom maar. Zeg dat nooit meer. Nooit meer.

Mijn man was geen arts. Hij was een kraker.

Hij had geen diploma, hij had niet gestudeerd...

maar hij had een gave.

Ik kan u wellicht proberen te helpen, als u wilt.

U bent een engel.

Een engel.

Vertel de buurt maar dat hij gaat lopen. - Heel goed, Mme Perez.

En je asperges zijn slap. Misschien moet je ze een brace laten aanmeten.

Wat zal ik maken? Macaroni? - Patat.

Patatjes voor...

Mme Fleury...

ik heb nog een laatste kans van u nodig.

En ik weet dat u die mij gaat geven...

omdat u het beste wilt voor mijn kleine Roland. Dat weet ik.

Ik hoop dat u er niet aan twijfelt dat ook ik het beste wil voor mijn zoon.

En nu, Mme Fleury, dient zich een grote, heel erg grote mogelijkheid aan.

Een grote kans.

Daar...

Dus mag ik u het volgende vragen:

Ik heb nog een klein beetje tijd nodig...

om te zien of dit het grote wonder is waar u en ik zo lang op hebben gewacht.

Gaat u hem de grondbeginselen van het lezen leren?

Ja. Ja, ja, ja.

Ik moet de korsetten en spalken van Dr Vergepoche...

elke ochtend en avond aanbrengen. Wisselen is erg belangrijk. Altijd.

Ze hamerde erop dat Roland nooit mag bewegen. Nooit.

We mogen nooit smokkelen.

Kunnen we dan anderhalf jaar lang geen bezoek ontvangen?

Wil je dat je zoon geneest of wil je vrienden ontvangen?

Allebei, toch? - Kom ons helpen.

Edmond, blijf van de tv af. Nee, laat mij maar.

Nee, deze moet voorlangs, om hier spanning op te zetten...

zodat de hiel vrijkomt. - Ik deed hem voorlangs. Dat doe ik altijd.

Altijd.

Nee, nee, nee. Nee, hoor. Hier. U moet hier doorheen.

Ik weet het, maar het doet hem pijn als ik daar doorheen ga.

Nee. Het is belangrijk dat u precies doet wat ik zeg.

Ja, maar ik ken de voet van mijn zoon. - U moet te allen tijde nauwgezet zijn.

Anders doen we alles voor niets. - Ja, ja.

Voor alle duidelijkheid: U volgt mijn procedure nauwgezet, of ik stop ermee.

Nee, je moet hem aanspannen. - Je knijpt te hard.

Stop met kibbelen. - Ik weet het. Span hem aan.

Dat doet hem pijn. Hij zit te strak. - Het moet. Het moet strak zitten.

Stop, stop, stop. - Wat is er?

Hij zit helemaal verkeerd om. - Welnee, hij zit niet verkeerd om.

Hij zit verkeerd om. - Je hebt het schema verkeerd om.

Een onvermijdelijke levensfase van de vrouw.

Vanmiddag praten we over de menopauze. Bij ons zijn drie specialisten...

Omdat ik 24/7 vastlag op bed, in de herfst van 1969...

heb ik echt alles gezien wat er op tv was. In z'n geheel.

Absoluut alles. Honderd procent van de complete programmering.

Mchikpara, ik ben zo terug. - Juist. Tot ziens.

Waar ben jij mee bezig?

Ja, ik wil gehandicapt zijn.

We hebben gesmokkeld.

Spijtig.

Het was een slecht idee. - Nee. Echt niet.

Weet u, toen u bij me kwam, stond ik op het punt te verhuizen...

naar de Hérault om een rustig leven als weduwe te beginnen.

Weet ik, maar dokter... - Ik ben geen dokter.

Mme Vergepoche, natuurlijk verdient u het om met pensioen te gaan.

Maar uw man zou vast nooit zomaar een patiënt hebben opgegeven. Nooit.

Mijn man kende van geen van zijn 2567 patiënten de naam.

En u kende ze allemaal. - Allemaal.

Ik verwelkomde elk van zijn patiënten alsof het m'n eigen kind was.

Waar houdt Roland van?

Van 's ochtends tot 's avonds galmde haar stem door onze flat.

Vartan maakte nu deel uit van het protocol.

Wat heb je in godsnaam met die zangeres?

Goedendag. - Hallo.

We nemen alles. Alles wat u hebt van Sylvie Vartan.

Wij vinden Hardy ook leuk, maar ze lijken niet op elkaar.

Vartan is...

Vartan raakt ons.

Vartan is niet alleen een grote nationale ster geworden...

noch was ze slechts een yéyé-icoon...

maar haar relatie met Johnny wekte letterlijk passie op.

En ze had een internationale carrière.

Ze zong overal: In de VS, in Japan... - In Canada.

In Argentinië, in Brazilië... - En in België.

Wat is er? Wil je op je geld zitten of wil je dat je zoon geneest?

Haar lievelingsroman was À la recherche du temps perdu...

van Marcel Proust. - Tja...

Geld leidt altijd tot conflict.

Hoeveel? - 10.000 franc.

10.000 franc? - Zie je wel? Meteen conflict.

Roland?

Roland, dat heb je al 20 keer gedraaid. Stop, alsjeblieft.

Zet hem dan op z'n minst wat zachter. Roland.

Het zou een paar maanden vergen, zei u.

Ja, maar het duurt langer dan verwacht.

Wonderen gebeuren niet gewoon zomaar. Het is...

U beloofde me vooral dat hij zou lezen. - Hij wil niet lezen. Hij...

Tegenover Mme Fleury, kon je echt de volle omvang zien van de charme...

en de overtuigingskracht van mijn moeder.

Uitweiden, stemverheffing, druk gebaren, tranen, emotie, enzovoorts.

De hele trukendoos, op lichtsnelheid.

Ik laat hem knutselen, hij doet dutjes... - Goed, Mme Perez...

u bent niets dan een leugenaar.

Waarom leert hij niet lezen?

Zelfs Jacques kan lezen.

Ja, ik kan lezen. Dat is toch...

Geen idee waarom, maar het interesseert hem niet.

Het kreng wil dat hij leert lezen.

Hoezo 'zelfs Jacques kan lezen'? Natuurlijk kan ik dat. Papa?

Mama probeerde het met lettergrepen. Ze heeft alles geprobeerd. Niks werkt.

Niet dat ik gek ben op lezen, maar ik lees wel.

Jullie hebben me met een boek gezien en me zien lezen.

Jullie herinneren je die pil toch wel?

Die 300 pagina's De Balzac in één weekend?

Ik ben geen vuile leugenaar. - Nee, dat zegt niemand.

Ik kan gewoon niet alles doen, hier in huis. Ik kan niet alles doen.

Maar ik ben geen vuile leugenaar.

Balzac, jij leert hem lezen.

Balzac. - Maar hoe... Maar, papa...

vanavond zal ik op m'n mooist zijn om te gaan dansen

dansen

En zo ontstond uit Jacques' rijke verbeelding...

de Vartaanse leesmethode.

Bemind

De methode was erg eenvoudig. Eerst moest ik een liedje uit m'n hoofd leren.

Daarna moest ik alle klanken onderscheiden.

Vanavond zal ik op m'n mooist zijn...

Vanavond zal ik... Vanavond...

Daar, dat is een A, oké?

Saucijs, schuw, slang, super, steeds, er zijn er zo veel. Ik weet het niet, je...

U? - We praten al drie dagen over de E.

Hoor jij een A in die zin? - Nee.

Nee, je hoort geen A. Er is geen A. 'Prevelen.' Hoor jij een A?

En ten derde woorden onderscheiden.

Daar. - 'Gaan'. Dat is 'om'.

'Gaan'. Welk? Dit is 'gaan'. - A?

Wat? Ben je stom of zo? Daar is het. Het is dit hier.

Het is oké.

Johnny verloor de macht over het stuur. De auto belandde in een greppel.

Met deze auto reden Johnny Hallyday en Sylvie Vartan...

gisteren naar een gala in Besançon.

Het ongeval vond plaats rond 20.30 uur, op de Route Nationale 83...

nabij Roppe, in het Territoire de Belfort.

Ze werden naar het ziekenhuis gebracht...

waar onze correspondent Henri Schmidt met de zangeres sprak.

Esther, straks steek je de flat in de fik.

Een paar maanden na de klap stond, wonderbaarlijk genoeg...

Vartan weer op het podium.

Het kreng.

Mme Fleury, ik ben blij u te zien.

Omdat je 15 bent en je het ware geluk zult vinden waarop je zo lang hoopte...

zing ik, als ik zing, voor jou. Voor jou. Ja, voor jou.

Goed, Roland.

Toe maar, Mchikpara.

Hij is de crème de la crème van rechtschapen mensen...

zei m'n De Charlus over deze oude dienstknecht.

Want men heeft voor niemand zo veel waardering...

als voor degenen die bij alle grote deugden ook nog deze hebben...

dat zij die royaal ter beschikking stellen...

Morgen ontvangen we de Abikhezers. Ze komen om 19.00 uur.

Overmorgen komen de Darmouni's en over-over-overmorgen alle Shoushana's.

Kom je, Roland?

We zullen bezoek ontvangen, aan één stuk door.

Bezoek, dus. Haal dat allemaal weg.

Zo, ja. Super, Roland.

Super. Zo, ja. Heel goed. Bravo.

We hoeven elkaar niet meer te zien. - Volgens mij, Mme Fleury...

hadden we elkaar nooit hoeven zien.

Tot ziens, Mme Perez. - Tot ziens...

kreng.

Je moet je oefeningen blijven doen, Roland. Oké?

Dank u, dokter.

Heb je gezien hoeveel je gegroeid bent? Mijn kleine boef.

Gaat het?

Praat met niemand in de metro. - Nee.

En je zegt niets over je voet. Ze hoeven het niet te weten.

Die is van mij, die is van mij, en die, en die, en die, en die.

En, zoals mijn moeder beloofd had... - Mchikpara.

Ging ik, zoals alle jongens van mijn leeftijd...

mijn eerste schooldag alleen, lopend naar school.

Na het wonder dat zich had voorgedaan, kon Esther onmogelijk genoegen nemen...

met de school in de straat. - Zeven...

Om m'n jaar vertraging te verklaren, vertelde mama op de Theaterschool...

dat ik in Marokko in een grote film had gespeeld. Een enorm succes.

Ik was tijdens de vakantie op straat gespot...

en daar een grote ster geworden.

En bovenal zou ik een grote ster worden, hier in Frankrijk.

Het fenomenale leven dat m'n moeder me steeds beloofde, kon eindelijk beginnen.

Demi-plié.

Demi-plié.

Relevé. Vasthouden, kinderen.

Twee, drie. Toe maar, kinderen, springen. Twee, drie, vier.

Chasse, chasse, grand jeté.

En chasse, benen bij elkaar. Chasse, grand jeté.

Opstaan.

Wat is dat?

Trek je maillot uit.

Jongeman, trek je maillot uit.

Ik heb een auto-ongeluk gehad. In Casablanca, met mijn oom.

Wat doe je dan hier? - Dat wilde mijn moeder.

Zij zou moeten weten dat je invaliden niet op dansles doet.

Je verdoet onze tijd.

THEATERSCHOOL

Mama. - Emilie.

Hoe gaat het, Mchikpara?

Kinderen, we doen nogmaals de pas de basque, vanuit de eerste positie.

En we strekken de armen.

Mlle Corbeau, wat is er mis?

En u bent? - Degene die haar zoon op dansles doet...

om te leren dansen. - Ik snap het al.

Nee, u snapt het niet, mevrouw. Valt hij? Dan staat hij weer op.

Het is niet nodig om hem te vernederen voor de hele klas...

die hem ook nog eens uitlacht.

Is dat wat docent zijn is voor u? U bent een schande voor het vak.

Een schande. Hoe kunt u een kind van slechts zeven jaar afwijzen?

Hij is zeven. Wat ik zie, is dat hier...

Mijn moeder vond precies de juiste woorden om Mlle Corbeau uit te leggen...

waarom ik in haar dansles thuishoorde. - Het is een schande, mevrouw.

Goedendag, Mme Corbeau. - Goedendag, Mme Perez.

Tot straks, Mchikpara.

Jij zult nooit meer van die vrouw afkomen.

Ettertje. Op jullie plaatsen, kinderen.

Goedendag. - U ook.

Wat is er, Esther?

Chirac wil me een medaille geven.

En het verzoek daartoe werd gedaan door het kreng: Mme Fleury.

Wonderlijk, toch?

Een erepenning.

Van de Franse Republiek.

Voor mij.

Terecht. - Welnee.

Ik deed wat elke moeder zou doen. - Nee.

Jij hebt een wonder verricht.

M'n moeder en de buurvrouwen bereidden hun outfits en kapsel tot in detail voor.

Maar het mooiste van alles vond ik dat op de grote dag...

de dag waarop Frankrijk deze frêle vrouw, immigrante uit Marokko, eerde...

de buurvrouwen zo attent waren mijn moeder naaldhakken te adviseren.

Een subtiel gebaar, dat de boomlange Jacques Chirac in staat stelde...

de befaamde medaille op te spelden, zonder al te ver te hoeven bukken.

Mijn respect, mevrouw. - Dank u.

Mme Perez. - Mme Fleury.

Voilà.

En je praat met niemand in de metro. - Mama...

Die zijn van mij. En die, en die.

Fijne dag, Mchikpara.

Hij is prachtig.

Hij heeft haast weg te komen.

Na een paar jaar van spot en schaamte...

zagen m'n maten me niet langer als de lamme.

De officiële woordvoerder is Roland Perez. Bravo, jongen.

De andere rollen...

En mettertijd maakte mijn moeder gehakt van de Theaterschool.

En wat vertel ik ze over het been?

Welk been? - Het been dat veel kleiner is.

Welk is kleiner?

Juist, ja.

De banaan, shot 7, take 32.

En actie.

Met een banaan ben ik nooit de pisang. - Cut. Ja.

Ja, dat was geweldig.

Dankzij mama, mijn weergaloze impresario...

Grapje, zeker? Natuurlijk kan hij dansen.

Kreeg ik contract na contract.

Kom op, laat Roland eens zien. - Wij willen Roland, hoor.

Daar is hij, daar is hij. - Ja, ik heb het gezien.

Ik mocht werken met de grootste artiesten van die tijd.

Petula Clark, Gilbert Bécaud, Sheila, Richard Anthony en Joe Dassin.

En ik mocht meewerken aan al die geweldige tv-shows...

waarnaar ik een paar jaar eerder keek...

aan bed gekluisterd, als gehandicapt kind. En op een dag...

Sylvie Vartan en Johnny Hallyday. Een groot applaus, graag.

Bedankt. Iedereen bedankt. - Dank je, Johnny. Dank je, Sylvie.

Enorm bedankt.

Ik had een veelbelovende carrière als kindacteur.

Ik kreeg zelfs kleine film- en theaterrollen.

Maar toen ze van Mme Farhat hoorde dat de overgrote meerderheid van acteurs...

in armoede en onzekerheid leefde...

Maar waarom haalt u hem van school? - Omdat ik dat doe. Klaar.

Besloot mama dat iemand die recht had op goddelijke interventie...

een ambitieuzere studie moest doen.

Hallo, allemaal. Hallo, mama.

Aan het eind van deze ambitieuzere rechtenstudie...

hadden m'n broers en zussen allemaal het ouderlijk huis verlaten.

Esther had alleen mij nog.

Er zit een foto van Baba Sali in je zak. - Niet nodig. Hou op.

Kom, je komt te laat. - Ik ga al.

Mchikpara, praat met niemand in de metro.

Mama, hou daarmee op. - Goed dan.

En geen zorgen, je mag je proefschrift woensdag schriftelijk indienen.

Hoezo dat?

Wilde je het woensdag indienen? - Ja.

Dat mag. - Hoezo mag ik het woensdag indienen?

Wilde je het woensdag indienen? - En?

Professor Delguste was... Hij is een uitzonderlijk man.

Nee, hè. - Fijnzinnig.

Ik heb je gesmeekt, gezegd, niet met de docenten te praten.

Het ging prima. Pierrot en ik hebben een uur gebeld.

Pierrot? Noem je professor Delguste 'Pierrot'?

Vooruit, je komt te laat. Praat niet met vreemden, Mchikpara.

Hou op. Stop met zeggen dat ik niet met vreemden mag praten...

stop met praten met docenten en met foto's van Baba Sali.

En waarom zeg je, op m'n 27e, dat ik niet in de metro met onbekenden mag praten?

Laat me m'n leven leiden, mama. Laat me leven.

Oké. Kom hier.

Geen idee waarom je per se met onbekenden wilt praten...

Goed...

Het gaat dus om een bewuste inbreuk op de privacy...

uitgevoerd volgens specifieke werkwijzen.

Hierdoor zijn sancties slechts in uitzonderlijke gevallen van toepassing...

bij de beperking van de effectiviteit van de privacywet.

De onbekende op het strand en de beroemdheid mogen dus beiden...

terecht klagen over inbreuk op privacy en daarvan aangifte doen.

Toch smoren de hoge kosten voor zo'n procedure de zaak vaak in de kiem...

Hartelijk dank.

M'n Roland Perez, alstublieft.

M'n Roland Perez.

M'n Roland Perez, alstublieft. Het woord is aan u.

M'n Perez? - Ja, Pierrot? Pardon, m'n Delguste.

Ja. Mag ik nu? - Alstublieft. Uw presentatie, graag.

Kom maar.

Roland? - Ja, mama. Ik heb vrienden bij me.

We komen lunchen. We hebben geen tijd, oké?

Kan ik u helpen? - Ja, meisje.

Waar komen je ouders vandaan? - Uit Tunesië.

Ze kwamen na hun studie naar Frankrijk.

Nee, maar. - Zet hem daar maar neer.

Dit is verrukkelijk.

Inderdaad.

Zet u hem er weer in? - Ja, hoor.

Hij is een goed mens.

Zoals Roland? - Ach, mijn Roland...

Waar wacht je op? Zij is het.

Ze is getrouwd, mama.

Jouw bruiloft wordt de mooiste dag van mijn leven.

Ze is al getrouwd. - Met de verkeerde. Dat kan gebeuren.

Vertel haar niet over je klompvoet. Nergens voor nodig.

Weet je dat haar ouders gestudeerd hebben?

Fantastisch. Een erudiete schoonfamilie en een vrouw met prachtig haar.

Het wordt een prachtige bruiloft. Het wordt prachtig, Mchikpara.

Dit is een juweeltje. Het is een verzamelobject.

Op 19 november '61 was Vartans eerste tv-optreden.

1966 is echt een heel belangrijk jaar voor Vartan.

David werd geboren. Geruchten over een breuk met Johnny.

Wat maar heel weinig mensen weten, is dat Vartan gefascineerd is...

door Jeroen Bosch. De schilder. Uit de middeleeuwen.

Er komt een eerste 45-toerenplaat uit in het Nederlands, in het Duits...

en een in het Spaans.

En het is zo dat, als je beter kijkt, je in de cinematografie in haar clips...

zelfs qua kleding, de invloed voelt van Jeroen Bosch...

die geboren werd in 's-Hertogenbosch, in 1450.

Dus je kunt een tijdschrift maken met nieuws rond de artiesten.

Klopt, maar wat wij graag willen is dat er in elk nummer ook...

een iets diepgaander interview komt. - Ja, oké.

Daarom willen we graag voor onze eerste editie een interview met Sylvie Vartan.

Uiteraard. - Juist...

maar als het oké is voor jou, willen we dat jij haar interviewt.

Ik? - Ja.

Nee.

Nee, nee, dat kan ik niet.

Ik kan mijn eigen handschrift niet eens lezen.

M'n Perez?

U bent m'n Perez? - Nee, ik ben... Ik, ik...

Spreekt u Frans? - Ja.

Ik kan ook Engels praten, als u wilt. - Nee, nee, het is in orde.

U hebt tien minuten. - Wat? Sorry...

Ze wacht.

Weet hij welke onderwerpen te vermijden? - Zijn die er?

Goedendag.

Mijn spiekbriefje.

Vindt u het niet erg als ik het interview opneem? Zo.

Pardon, ik zal...

Zo.

Neemt u me niet kwalijk, ik...

Als men een gelukkige jeugd gehad heeft...

vertroeteld, beschermd...

met... En vooral als men een moeder had, zoals u gelukkig gehad hebt...

heeft men dan niet sterk de indruk het verstrijken van de tijd te voelen?

Ik hoor dat u Proust kent. - Ja. Dankzij u.

Als je moederliefde hebt gekend zoals ik die heb gekend...

en zoals Proust die heeft gekend...

is het lastig de realiteit van het leven onder ogen te zien.

Maar tegelijkertijd...

vormt het vanbinnen een uitermate solide basis.

Een geweldige balans. Een grote kracht.

Maar het is ook een handicap. - Zoveel is duidelijk.

Tweede vraag.

We zijn ook een beetje...

emotioneel berooid op het gebied van de liefde.

Tijdens m'n hele rechtenstudie moest ik, als er nieuws was over Vartan, ernaartoe.

M'n Perez. - Ja.

Hoe is het met u?

Met mij is het prima. Prima.

Echt wel. - Nee, ik ben geen fan.

Althans, ik zie mezelf niet als fan. Nou ja, weet je, het is... Nee.

Is dit van jou? - Dat is van jou.

Nee, wacht. Even kijken. Sorry. Het is van mij.

Mensen die bij een concert van Vartan om een handtekening vragen...

en iets van haar willen, zo ben ik niet.

Dat is onbeleefd. Het is... Snap je? Ik hoef haar niet te benaderen.

Begrijp je? Voor mij is het Vartan.

Verder... Shit. Ik liep gewoon door.

En, vreemd genoeg, dankzij een of andere goddelijke kracht...

besefte Litzie na slechts een paar maanden huwelijk...

dat ze met de verkeerde getrouwd was.

Wat is er met jou?

Ik heb...

Ik had het je van tevoren moeten vertellen. Het spijt me.

Normaal gesproken zie je het niet. Je ziet het niet als ik aangekleed ben.

Dan zie je het niet.

Het spijt me. Ik had het je moeten vertellen.

Het is geen enkel probleem.

Geef me een kus.

Mama? Mama, wat is er? - We zullen allemaal branden in de hel.

Welnee. Wat is er, mama? - Ze serveerden garnalen.

Waar heb je het over? - Ze serveerden garnalen.

O, ja. Ja.

De mooiste dag van ons leven waren er mosselen. Dat is verboden, dat weet je.

Vergissen is menselijk. Het geeft niet. Het is toch een mooie bruiloft?

We zullen allemaal voor de poorten van de hel staan.

Nee, mama... - Allemaal.

Alles is weg. De rabbijnen zagen niets. - Toen het helse buffet voorbij was...

stond er vis op het menu. Tong met duxelles van paddenstoelen.

Dank u. - Bedankt.

Vis, paddenstoelen, groenten. Niets wat de Thora verbiedt.

Is het lekker? Eindelijk kan ik een beetje ademhalen.

Wat ontdek ik nog voordat ik m'n vork in de vis steek?

Garnalen. Weer garnalen. Overal zijn garnalen. Overal.

Het wemelt van de garnalen.

De rampspoed. De rampspoed. Ik schaam me zo.

Dat hebben we ook geregeld, mama. Kom nu. Kom.

Wat me echt pijn deed... - Wat?

Het had de mooiste dag van m'n leven moeten worden. De allermooiste.

Maar wat hoorde ik?

Zet haar neer.

Zet haar neer. Ze is zwanger.

Hoe kon je me dit aandoen, Mchikpara?

Hoe kon je me dit aandoen, Mchikpara? - Sorry, mama.

Verdien ik dat? - Nee. Sorry, mama. Het spijt me.

Hoe kon je me dit aandoen, Mchikpara? - Het spijt me, mama.

Hoe kon ik er zo achter komen? - Neem me niet kwalijk, mama.

Je hebt me gedood. - Sorry, mama. Het spijt me zo.

Na de huwelijksnacht is Roland naar huis gekomen.

Nee, hun appartement is sowieso nog niet klaar. We hebben de tijd.

Mchikpara is getrouwd en hij verblijft bij ons.

Ik heb geen trek meer.

Het is erg lekker.

Heb je bij je moeder gegeten? - Nee.

Nee, ik heb niet bij mijn moeder gegeten.

Echt niet. Ik ben wel langs geweest.

Ze had een hapje gemaakt. Een koekje, maar dat is... Ik heb er niet gegeten.

Je weet dat ik je vrouw ben? - Ik weet dat je mijn vrouw bent. Hoezo?

Waarom eet je dan bij je moeder? - Dat is niet zo.

Wat is dan het probleem? - Dat is er niet.

Toch wel. Is het m'n kookkunst? - Nee.

Niet? - Nee. Of ja, jouw eten is zalig, maar...

Ik... Het appartement was nog niet klaar en m'n moeder...

Nu is het appartement wel klaar. - Het is klaar. Het is klaar.

Waar zijn je kleren?

Tot later. - Tot later, Mchikpara. Tot later.

Het is moeilijk voor mijn moeder. Erg moeilijk, dat moet je begrijpen.

Gun haar wat tijd om de navelstreng door te knippen, en alles komt goed.

Je moeder is niet het probleem.

Je hoeft niet naar de arts. Olijfolie, honing, citroen.

Ik hang op, er wordt gebeld. Het gaat maar door.

Gelukkig ben ik er, anders zou hij het niet redden. Ja.

Goed, meisje. Tot straks.

Al goed. Ik heb het begrepen.

Wat heeft het voor zin om zo te bellen? Waar is dat goed voor?

M'n Foenkinos? - Ja.

Mme Perez, de moeder van Me Perez. Aangenaam kennis te maken.

Aangenaam. Komt u binnen.

Taartje? - Nee.

Diabeet? Ik eet ze desondanks.

Mijn excuses. Sorry dat ik zo laat ben, m'n Foenkinos. Echt, oprecht.

Komt u maar.

Ik heb momenteel nog geen secretaresse.

Mijn moeder neemt de honneurs waar, om mij uit de brand te helpen.

Zoals u kon zien, is het huiselijk. - Erg huiselijk.

En daar houden we van.

Mama, kun je ons alleen laten?

Ja, graag.

Juist.

Je kunt dat niet maken, mama. Het is een cliënt, oké?

Cliënten hebben problemen. Privéproblemen. Jij...

Waarom hink je, Mchikpara? - Ik hink niet.

Hoor je wat ik zeg, mama? Dat alles is vertrouwelijk.

Toch denk ik dat je hinkt. - Ik hink niet.

Luister, alsjeblieft. Luister. - Ik weet best wat vertrouwelijk betekent.

Het betekent: We praten er niet over, het is geheim. En eerlijk...

wat gaat het de buren aan dat Foenkinos z'n vrouw onterft...

en of ze aan z'n staatsobligaties zit?

Hoe weet je van zijn vrouw en de staatsobligaties? Hoe?

Ik zweer dat ik niet aan deuren luister. - Hou op met aan deuren luisteren.

Hoe gaat het, meisje? En met die klootzak van een Foenkinos?

Wat... Waar heeft ze het over?

Kom. Zij kan alleen maar roddelen. Roddel, roddel, roddel.

Wat is het druk vandaag, zeg.

M'n Foenkinos. Gaat u zitten, met uw vertrouwelijke zaakjes.

En het loopt uit, vandaag. Dat u het weet.

Woensdag moeten we de maand betalen. - Ho, Harold. Ben je gek? Wat doe je?

Hij is gek. Ik betaal ze morgen, ik zweer het.

En de school. Ze hebben gebeld. - Ja, dat ben ik vergeten.

Heb jij de sleutels niet, lief? - Nee, die heb jij.

De telefoon is afgesloten.

Betaal de rekeningen, kinderen. O, mijn kleintjes.

Wat doe je hier, mama?

Hoe vind ik een vrouw voor Harold, als ik hem nooit zie?

Je hebt hem gisteren nog gezien. - De telefoon is afgesloten.

Betaal de rekeningen. - Heb je haar sleutel niet teruggenomen?

Die heb ik teruggenomen, echt waar. Ze moet een kopie hebben gemaakt.

Met de komst van onze drie kinderen begonnen de rekeningen op te lopen.

Het zijn niet de vele... - Met alle respect...

Uit pure noodzaak werd ik strafpleiter.

Maar wel een geduchte strafpleiter.

Uitweiden, stemverheffing, druk gebaren, tranen, emotie, enzovoorts.

De hele trukendoos, op lichtsnelheid.

Zo fijn, dat nogmaals de man bij ons is die op weg is...

een van de invloedrijkste experts Intellectueel Eigendomsrecht te worden.

Niet overdrijven. - Hallo, Me Perez.

Hallo, allemaal.

Hoe maakt u het, Me Perez? - Prima.

Pardon, Mme Perez.

Zie je, in dit nieuwe pand kunnen we echt alle junioradvocaten huisvesten.

Die hadden we hard nodig voor de herstructurering van het bedrijf.

Daar hadden we het een tijdje geleden al over.

Mchikpara, ik snap het niet. Waar is mijn kantoor?

Nou, jouw kantoor, mama...

Ben ik ontslagen? Doe me dan een plezier.

Zeg je klanten niet dat ik ben ontslagen, maar dat ik dood ben.

Mama, hou op. Echt, het is niet...

Ik ben laat, ik ben laat. - Schiet op.

Precies zoals Esther voorspeld had, had ik een fenomenaal huwelijk.

Met een fenomenale vrouw, fenomenale kinderen, alles.

Alles was fenomenaal voor mij.

Ja, maar op dit moment is alles in orde.

We zijn erin geslaagd de hele tumor te verwijderen.

We stellen dus voor dat u preventief chemotherapie ondergaat.

Preventief? - Ja.

Ik snap het niet. U hebt het hele kankergezwel verwijderd?

Ja, maar om er zeker van te zijn dat...

Verlies ik mijn haar door deze preventieve behandeling?

Nou, dat hoort bij... - En ik zal verzwakken?

Voor een tijdje.

Maar er is gegarandeerd resultaat?

Nee.

Haar beslissing was definitief.

Zoals ze altijd had gedaan, besloot Litzie haar leven ten volle te leven.

Ik zocht je al, schatje. Ik zag je niet.

Hoe was het? - We zijn naar de bibliotheek geweest.

Zie ik je donderdag? Doei.

Die was echt uit. - Hij was zeker op de lijn, lieverd.

De jaren die volgden, waren de gelukkigste van ons leven.

Goed...

Waar is de patiënte?

Nou, hier, voor uw neus.

Mag ik u onderzoeken?

Ja, natuurlijk.

Tot stof zult gij wederkeren.

Het stof keert terug naar de aardbodem en de geest keert terug naar God.

Ik nodig iedereen uit een beetje aarde op de kist te strooien.

Heb je alles?

We zien elkaar vanavond weer. Kus, kus. Fijne dag.

Waarom ben je niet op school? Leg eens uit. Loop niet weg.

Ik wil niet met je praten. - Hoezo niet? Ik wil dat je het uitlegt.

Wat snap je niet? Ik wil niet met je praten en ik wil niet luisteren.

Is dat zo moeilijk?

Zo praat je niet tegen me. - Ga weg.

En Harold, m'n zoon...

praat nauwelijks met me, dus...

Momenteel drijft m'n gezin volledig uit elkaar.

Waarom denkt u dat uw gezin uit elkaar drijft?

Het probleem is dat...

al heel m'n leven...

alle beslissingen voor me genomen zijn.

Al heel m'n leven.

En nu ben ik de weg kwijt.

Ik begon met het rechtzetten van een grove fout.

Ik had Litzie begraven op dat trieste kerkhof in Parijs.

Zij, die zo'n zonnetje was.

U praat veel over uw leven met Litzie. Over die ondraaglijke pijn.

Over uw moeder, haar durf en toewijding.

Maar nooit een woord over uw vader.

Vertel me over hem.

Over m'n vader?

Vertel me een jeugdherinnering aan uw vader.

Oké, dan.

Kun je me papa even geven?

Papa? - Ja, papa.

Wat is er aan de hand? - Niets, ik wil hem gewoon iets zeggen.

Gaat het niet? Ben je ziek? Zeg me wat je hebt.

Alles gaat goed. Ik wil gewoon papa even spreken.

Heb je geld nodig? - Nee, ik heb geen geld nodig.

Wat dan? - Hoezo, 'wat dan'?

Geef me gewoon papa.

Is er iets met Harold? Zeg me dat Harold oké is.

Mama, de kinderen zijn in orde. Ik wil gewoon met papa praten.

Nee, mama, je mag niet mee.

Waarom niet? - Papa, kom, ik ben er. Kom.

Kom, we wachten op je. - Nee, er is geen we. Ik ga met papa.

Jij gaat terug naar binnen. Vooruit. Ik ga met hem.

Ik hield echt van je vrouw.

Weet je...

in Marokko stierf mijn moeder toen ik vier was.

Dus...

ik moet bekennen dat ik...

het lijden van je kinderen...

ondraaglijk vind.

Tot ziens.

Tot snel.

Zes maanden later is m'n vader overleden.

Maar in die laatste zes maanden...

was onze relatie veranderd.

Hallo.

Alles goed? - Prima.

Hink je? - Nee, hoor.

Sylvie, dit is m'n advocaat. Ik heb je over hem verteld.

Aangenaam. - Was u geen journalist?

Kennen jullie elkaar? - Nou, we kennen elkaar enigszins.

Ja.

Roland Perez. - Ja, inderdaad.

U was een uitstekende journalist. Zeer goed geïnformeerd...

en van origine Engelstalig, als ik me niet vergis.

Laten we het daarop houden. Ik leg het later wel uit.

Hoe was Sylvie Vartan?

Ze was zo mooi, mama, en zo intelligent. - Ze is zo mooi.

Ze vond jou vast geweldig. - Dat weet ik niet, mama.

Maar je raadt nooit wat er aan het eind van het etentje gebeurde.

Vertel. - We stonden buiten, met Sylvie Vartan...

en ze vroeg of ik haar advocaat wilde worden.

Maar natuurlijk, Mchikpara.

En je hebt haar alles verteld? - Wat verteld?

Alles.

Nee. - Waarom niet, Mchikpara?

Mama, we zullen dat verhaal nooit vertellen.

Hoor je me? Nooit.

Ik snap het al. - Oké.

Uiteraard klikte het tussen Sylvie en mij en werden we goede vrienden.

We aten bij elkaar thuis, gingen samen naar het theater en zelfs op vakantie.

Ik kende haar familie, zij de mijne. Nou, behalve m'n moeder, dan.

Wat doe je, mama? Ik heb alle toetjes gekocht.

Hoe laat komt Sylvie? - Ze komt wanneer ze komt, ma.

Harold, je weet toch dat ik een vrouw voor je zal vinden?

Kom even helpen, alsjeblieft.

Van harte gefeliciteerd. Gefeliciteerd.

Bedankt allemaal.

Ik was zo ontroerd u te zien.

Ik wil u zo veel vertellen, dus leek het me beter om het op te schrijven.

Dat is lief, bedankt. - Hé, mama.

Gaat het? - Prima.

Zullen we het lekkers halen in de keuken?

Wat zit er in de envelop die je Sylvie hebt gegeven?

Welke envelop? - Ik zag je haar een envelop geven. Stop.

Ze zei dat ik charmant was. Hoor je me? Sylvie Vartan vindt me charmant.

Wat zit er in de envelop? - Mchikpara, ik weet wat je zei.

Ik zal haar nooit vertellen over je zieke voet. Nooit, nooit.

Mama... - We hebben haar niks misdaan.

Hebben we haar goedgedaan, of kwaad gedaan?

We hebben al haar platen en tijdschriften gekocht.

We hebben leren lezen dankzij haar liedjes.

En alle concertbezoeken. Wat die ons gekost hebben.

Zeg me niet dat dat in de brief staat. - Als ze eens wist...

wat ze voor ons gezin heeft betekend, zou zelfs zij gelukkig zijn.

Nee, mama. Ik werk met haar. Dat is professioneel.

Ik wil niet dat ze denkt dat ik een fan ben die haar op bezoek vraagt.

Ze zal denken dat ik gestoord ben. Net als in Fatal Attraction.

Schei toch uit. Je verpest alles.

Sylvie Vartan is voor ons komen zingen. - Nee, ze zingt voor mij.

Ze zingt voor mij. Niet voor jou, maar voor mij.

Want dit is mijn leven. Het is mijn leven en het zijn mijn kinderen.

Bemoei je niet overal mee. Bemoei je niet met mijn kinderen.

Je moet ophouden mijn zoon te vertellen dat je een vrouw voor hem gaat vinden.

En dankzij wie heb jij Litzie gevonden?

Ga m'n huis uit.

Ga weg.

Hij had het niet verwacht.

Een tijdlang, zonder verder nog iets te zeggen...

zagen mijn moeder en ik elkaar helaas nog maar zelden.

Voor een tas zal hij de politie moeten bellen. Die is daartoe bevoegd.

Overigens heeft zelfs een bewaker niet het recht...

in de winkel in uw tas te kijken. Ze moeten wachten...

Ik ben dol op haar.

Ik ben dol op haar.

Jij komt zomaar met sterren aanzetten, zonder iets te zeggen.

Ik heb niet eens mijn haar gedaan.

Mchikpara, ga thee voor ons halen. En lekkers.

Voor onze gast. - Ik zal het halen.

Alles wat je mooie collega wil.

Wil je niet verder rechtop? - Je bent een engel.

Lig je goed? Zeker weten?

En Catherine? - Ah ja, Catherine...

Hé, Roland. - Hij glijdt en glijdt en glijdt...

Na het vertrek van deze frêle vrouw waar ik zo van hield...

was ik voor het eerst alleen.

We kunnen.

Vrienden, het is klaar.

Sylvie?

Sylvie? - Ja?

Weet je welke rol jij gespeeld hebt in Rolands leven?

Nee. - Heel weinig mensen weten dit...

maar dankzij jou kan Roland nu rechtop staan.

Esther wilde dat je zou weten dat Roland geboren is met een handicap.

Hij had een klompvoet. Hij kon niet lopen.

Hij kroop de hele dag rond, op de vloer van de flat.

En het is dankzij jou dat hij rechtop loopt...

In het ziekenhuis was ik even niet op m'n hoede geweest.

Toen ik weg was om thee te halen, onthulde mijn moeder werkelijk alles.

Mijn geboorte. Mijn handicap. De artsen. De kraker.

Hij kende ze uit z'n hoofd.

Maar vooral Sylvie Vartan.

En hij werd smoorverliefd op jou. Jij gaf hem kracht.

Je bent dood. Dood.

Laat me mijn leven leiden. Goddomme.

Hallo.

Deze komt van mijn moeder.

Het is de brief die m'n moeder je wilde geven, op mijn verjaardag.

Ik heb veel moeite gedaan niet langer dat knulletje te zijn.

Ik heb een collega gebeld die al jouw lopende dossiers van mij gaat overnemen.

Ik had het je lang geleden al moeten vertellen...

maar dat heb ik niet gedaan.

En ik vraag je me te vergeven.

Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen.

Je verhaal is ongelooflijk. Echt waar.

Het heeft me diep geraakt.

Dus...

doe er wat mee.

Ja...

Hallo, mama.

FAMILIE PEREZ

Ik wilde je bedanken.

Bedankt voor dit fenomenale leven.

Een Engelse schrijver schreef terecht dat, omdat God niet overal kon zijn...

Hij daarom moeders had moeten uitvinden.