Original subtitles

Het verhaal dat je gaat zien, is waar.

Voor zover ik weet.

De mensen staren je aan alsof je uit de dierentuin komt.

Geeft niks, dat klopt ook.

Ik denk dat je hier niet veilig bent. Blijf in de auto tot ik het zeg.

Stap jij wel uit? -Ja.

Geeft niet, ik red me wel.

Wat een feestvreugde.

Onze eerste overwinning. Er komen nog veel meer mensen aan, daar.

Jennifer, schatje. Weer met mij. Bel me nou terug.

Je gelooft nooit wat ik gevonden heb. Een verhaal van jou voor Engels.

Ik maak me zorgen om je.

Ik moet echt met je praten. Ik heb geen flauw idee waar je zit.

Ik stuur het naar je op. Je moet het lezen. Bel me terug.

Ha, schat. Je zit vast al in het vliegtuig.

Goeie terugreis. Ik zie je thuis, hou van je.

Mijn partner is bijzonder...

omdat hij de enige man is waar ik al tien jaar onafgebroken van hou.

Wil je kinderen?

Ja, dat zal het moederinstinct wel zijn. 'Ik wil kinderen.'

En dan denk ik weer: nee.

Maandag moet ik vergaderen, dinsdag demonstreren, donderdag...

Schatje. Ik heb geschenken bij me.

Heb je iets voor me gekocht? -Ja.

Waar zit je?

Nergens, ik ben gewoon...

Sorry, ik lag aan m'n moeder te denken. Ze belde me.

Ze had een verhaal gelezen dat ik als kind heb geschreven.

Over m'n eerste vriendje.

Ik had hem verzwegen omdat hij ouder was. Dus nu is ze buiten zinnen.

Ze wil me spreken.

Schat? -Ik heb nog nooit in Atlanta gefilmd.

Heb je alles? -Ja.

Ik vind het wel spannend. -Het wordt geweldig.

Deze is voor jou. Van je moeder.

Ik zal je missen.

Ik hou van je. Dinsdag ben ik terug.

Moeder. Moeder, ik heb je nodig. -Hebben we nog sap?

Ik zit helemaal onder. Je moet een paar hapjes eten.

Pak jij even de melk voor Lucy?

Ga zitten, nu meteen.

Dan heb ik toch een taxatie nodig. Ik kan deze week nog iemand sturen.

NET ALS TOM SAWYER

'Ik wil dit verhaal graag beginnen door je iets prachtigs te vertellen.'

Ik was zo bezorgd. Heb je 't al gelezen? -Nee, waar lag het?

In een doos in de bergruimte. Maar wat doet dat ertoe?

Het gaat om wat erin staat. Wat is er gebeurd?

Wat bedoel je? -Je hebt me al die tijd voorgelogen.

Ja, omdat ik wist dat je zo zou reageren.

Dus ik ben te stom om het te begrijpen? -Nee, dat zeg ik niet.

Ik heb Bill op internet gevonden. -Wat?

Daar staat ie, open en bloot. En nog altijd beroemd.

Wacht, ik loop even naar de werkkamer. -Waar heb je het over, mam?

Heb je ooit naar hem gezocht? -Nee, ik dacht dat hij dood was.

Je hoeft alleen z'n naam maar in te voeren.

Mijn hemel.

Wat lijkt ie oud. -Zij is niet te vinden.

Maar een kennis bracht me in contact met Becky Davis.

Zij was er die zomer ook bij. -En ze woont vlakbij, aan Fairview.

Hoe bedoel je? -Je bent al twee maanden niet geweest.

En ik heb hulp nodig. -Wat is er nou?

Misschien kan zij ons in contact brengen met Mrs G.

Ik kan dit weekend niet.

Ik moet proefwerken nakijken en trouwlocaties uitzoeken.

Je bent 48 en al drie jaar verloofd. Martin loopt heus niet weg.

Ik spreek je morgen wel, goed? -Goed dan. Ik hou van je.

En ik van jou. Dag.

'Ik wil dit verhaal graag beginnen door je iets prachtigs te vertellen.

Ik heb twee bijzondere mensen ontmoet van wie ik heel veel hou.

Stel je voor, een getrouwde vrouw.

En een gescheiden man.

Ze onderhouden een hechte vriendschap.

Ze houden met hart en ziel van elkaar.

Maar lichamelijk zijn ze niet intiem.

Moet je nagaan: ik maak deel uit van hen allebei.

Ik bof omdat ik mag delen in hun liefde.

Wanneer ik niet bij ze ben, lijkt de aarde te beven.

Vaak ben ik bang ervanaf te vallen.'

Dat was snel. Ben je nu bij zinnen?

Je vergist je, mama. -Waar nu weer in?

Mrs G. was fantastisch.

Heb je het commentaar achterop van je docente gelezen? Doe maar.

'Als dit verhaal zou kloppen...

zou ik denken dat volwassenen misbruik van je hebben gemaakt.

Maar je beschikt duidelijk over alle emoties van een opgroeiende vrouw.'

Zelfs je lerares Engels wist ervan.

Mag ik m'n eigen herinneringen koesteren?

Nee, je moet ze op waarheid toetsen. -Schei uit, mam.

Nu wil ik haar weer zien.

Wie ben jij? -Jennifer.

Wie? -Jenny.

Het meisje dat nu bij uw huis aankomt.

Jenny. Je komt hier de zomer doorbrengen.

Herinnert u zich mij dan nog? -Ja, natuurlijk.

Je hebt wat lessen gehad. -Heb ik talent als ruiter?

Nee, je bent geen natuurtalent. Maar je komt uit 'n rijke familie.

Joden. Ik heb in Amerika pas m'n eerste joden ontmoet.

Joden rijden geen paard. Of heb jij er weleens eentje in Brighton zien racen?

Ik moet maar eens aan de slag.

Hallo. -Jij bent vast Jane.

Ik ben Aaron. Eindelijk zien we elkaar. -Na een heleboel telefoontjes.

Alles goed, Jenny? Met mij gaat alles prima.

Laten we hem op stal zetten.

Mam? Waar woonde Becky ook weer? Kun je me haar adres sturen?

Waarom vertel je dit verhaal, Jenny?

Ik wilde altijd al een verhaal hebben, maar er overkwam me nooit iets.

Wat een schitterend landgoed.

'Ik had nog nooit zo'n mooie vrouw ontmoet.

Ik wist dat m'n vader voor haar zou vallen.

Dat gebeurde iedereen. Mij ook.'

Er komen vanmiddag nog twee meisjes. Dus dat is mooi.

Een goed aantal om het overzicht te houden, volgens mij.

Eerst begreep ik niets van Jenny's liefde voor paarden.

Haar moeder begrijpt 't nog steeds niet. Maar het doet haar zichtbaar goed.

Russische joden mochten niet rijden om niet boven de Russen uit te steken.

Maar Jenny's oud-oudoom was erg lang, en hij reed paard.

Toe nou, pa. -Wat is er?

Ben je er klaar voor om twee weken hard te werken?

Daar gaan we dan.

Neem jij de salade mee, Franny. En jij de rest. Dank je, Becky.

En jij, mevrouwtje kat?

Pas op, heet. Gebruik de ovenhandschoenen.

En doe nooit korstdeeg onderin. Dat wordt altijd zompig.

Dat is het geheim van een perfecte appeltaart, naast de rozijnen.

Niet verder vertellen.

Ga nu maar.

Dokter G. en ik zijn heel blij dat jullie deze mooie zomer bij ons logeren.

Franny, wil jij voorgaan in gebed?

Mag ik, mama? -Raymond.

Natuurlijk mag dat.

Zegen ons...

Heer, en deze spijzen.

En dank U voor onze vrienden en familie die hier met ons bijeen zijn.

Hoe veranderen mensen?

Als kind wilde ik niets liever dan mezelf veranderen.

Nu weet ik niet eens meer hoe ik zo geworden ben.

Of wie ik vroeger was.

Kijk jou nou toch.

Weet je wat zo gek is?

Ik herinner me niets van de rijlessen die Mrs G. me gaf.

Maar wel van haar lessen in discipline. -Ik ook.

Het idee dat je beter wordt door pijn te leren verdragen.

Ik stalde m'n paard bij ze na die zomer.

Jij bofte maar. Je had meer tijd met haar.

Ik mocht niet langer blijven van m'n ouders.

Ik was enig kind, dus ze zaten erbovenop.

De mijne hadden vijf kinderen, dus ik viel nooit op.

Ik heb foto's van die zomer gevonden. -Leuk.

Ik dacht, je wilt ze vast zien.

Zie je Mrs G. nog weleens bij ruiterevenementen?

Een paar jaar terug liep ik Franny tegen 't lijf. Ze zei iets over Mrs G.

Kijk nou toch, wat prachtig.

Van Franny zijn er ook een paar mooie. Maar van jou heb ik geen foto's.

Je was zo'n onderdeurtje. Veel kleiner dan wij.

Echt? -Je leek wel een jongetje.

En zo bang. Je zei bijna niets.

Ik wist niet dat je er was.

Hallo, moeder. Hallo, Jennifer.

Ik zoek foto's uit 1973. -Die staan daar niet in. Hier.

Moet je mij zien. -Nee, dat is later. 1975.

Op deze foto was je al 15. Ik zoek er een van toen je 13 was.

Hier.

Daar was je 13.

Wat was ik klein.

Waarom vertel je dit verhaal, Jenny?

Ik wou altijd al een verhaal hebben. Maar er overkwam me nooit iets.

Pas op, heet.

Niet verder vertellen.

Mag ik, mam? -Raymond.

Zegen ons, Heer, en deze spijzen.

'Ik wil dit verhaal graag beginnen door je iets prachtigs te vertellen.'

Opstaan, we gaan hardlopen.

Over tien minuten op de gang, geen getreuzel.

'Ik had nog nooit zo'n mooie vrouw gezien.

Alle meisjes wilden op haar lijken.

Becky en Franny. En ik ook.'

Goedemorgen. We gaan elke ochtend hardlopen met Bill voor we gaan rijden.

We boffen, want Bill is een geweldige coach.

Hij zal jullie leren de pijn te verbijten.

Van hardlopen worden we doorzetters en dus uitstekende ruiters.

Goedemorgen. -Morgen, meisjes.

Dit zijn Franny, Becky en Jenny. -Bill.

Wat leuk. Jane heeft al veel over jullie verteld, dus kom.

Jane, jij loopt voorop en ik achteraan. Straks wisselen we.

Kom mee, meisjes.

Ik ben Nouga, jullie zijn Neets. Ik zeg Nouga, jullie Neets.

Goed zo, Franny. Wandel maar even.

Jane.

Goed zo, Jenny. We zien jullie straks weer.

Nouga. -Neets.

Martin?

Franny.

Gek, hoe mensen in je gedachten leven. In jou blijven ze altijd hetzelfde.

En dat tot volle tevredenheid. Je wilt dat er nooit iets verandert.

Als documentairemakers hebben jullie allemaal...

van kinds af aan onbewust je eigen vaardigheden ontwikkeld.

Ik spreek uit eigen ervaring.

Als kind was ik extreem verlegen.

Ik voelde me onzichtbaar, zowel thuis als op school.

En dus leerde ik me aanpassen.

Ik leerde mezelf om een kameleon te zijn.

Zodat ik me kon aanpassen aan het leven van anderen...

en vrienden kon maken.

We proberen even iets uit.

Joe. Wil jij vandaag ons proefkonijn zijn?

Zeg Joe even gedag.

We komen achter de waarheid door mensen te 'lezen'. Ja, toch?

Zo leren we ze kennen.

Hoe zit dat met Joe? -Z'n lichaamstaal is afwerend.

Nou, je... Ja, wissel maar van houding.

Maar ja, we lezen veel af aan lichamen. We gaan verder op onderzoek.

Ben je depressief, Joe?

Nee. -Geloven we Joe? Geloof je jezelf?

Een heel klein beetje. -Goed punt.

Hij vertelde je dus niet de waarheid. Toch?

Dus hoe leren we hem echt kennen? Hoe prikken we door z'n verhaal heen?

En hoe herken je het als je te ver gaat? -Neem me niet kwalijk. E�n tel.

Blijf met Joe praten.

Franny? -Jenny Fox, ben jij dat?

Wat fijn dat je belt. -Het verbaasde me dat ik van je hoorde.

Wat is er met je buitenste been?

Het andere linkerbeen. -Heb je het tegen mij?

Sorry, ik ben aan het werk. -Waar zit je?

Weet je dat niet? Ik ben al jaren bedrijfsleider op de boerderij van Mrs G.

Dat wist ik niet, nee.

Ik zou heel graag langskomen om jou en Mrs G. op te zoeken.

Rij je nog paard? Jenny?

Een stuk minder dan vroeger.

Ik ga met ze lunchen.

Draag je opname-apparatuur? Moet je wel doen.

Martin zou je toch helpen? Je moet alles vastleggen.

Martin helpt me niet, en opname- apparatuur vind ik veel te spannend.

Je vraagt straks toch wel naar Bill? -Ik weet niet, ik zie wel.

Goed, maar onthou: tempus fugit.

Wat? -Je hebt Latijn gehad. Zoek het op.

Dat was een van je andere kinderen. -Ik hou het ook niet bij. Dag, hoor.

Ziezo. Je hebt 'n plekje overgeslagen. -Sorry, Mrs G.

Dit kun je veel beter.

Hier, maak maar af. Brave meid.

Wat is dit?

Sorry, Mrs G.

Geen smoesjes. Kom mee.

Mrs G., Franny. Wat enig om jullie te zien.

Het lijkt net of ik die jas nog van vroeger ken.

Hij is stokoud. -Onze drankjes.

Wat nemen we, Fran?

Mary, moeder wil de uiensoep.

Ik heb van veel dingen spijt. -Echt?

Ik zou veel dingen anders willen doen. -Zoals wat?

Wil jij niks eten, Jenny?

O, sorry. Een groene salade, graag.

Bedankt. Kalm aan, h�.

Ik weet niet eens waar u vandaan komt. Nooit geweten ook. Uit Londen?

Nee, een boerderij in West-Engeland.

M'n moeder hield meer van de honden dan van mij.

Dus ik zat al jong in een kindertehuis. Net iets uit Dickens.

Ik wilde u vragen...

Snel dan maar. Ik hou niet van gesnotter.

Ray is twee jaar geleden overleden. -Wat erg.

Dokter G. heeft kanker, al een hele tijd. Hij houdt het nog lang vol.

Zo, dan weet je alles. Laten we het over iets anders hebben.

Het kwam niet eens in me op om naar dokter G. te vragen. Erg, h�?

Ik dacht dat ze gescheiden waren. -Hoezo?

Die twee zijn stapelgek op elkaar.

Ja, maar hoe zat het dan met Bill? Wat is er met hem gebeurd?

Ik weet niet wat er met hem is gebeurd. Geen idee.

Waar ben ik nou mee bezig? -Twijfel niet aan jezelf. Je doet 't goed.

Ik zei dat ik rijles wilde.

Slim hoor, zo bouw je een band met haar op.

Straks merkt ze dat ik loog en dat ik nooit meer gereden heb.

Het is net als fietsen. Dat verleer je ook nooit.

Het is een oude vrouw.

Ze is... gebroken. Ze is heel anders dan jij.

Ze heeft het zwaar gehad. -Wie niet?

Ze ziet er heel anders uit dan ik me herinnerde.

Ik vond haar toen reusachtig.

Je moet je grens steeds verleggen. Je kunt altijd verder.

Volgens mama is Ray niet van dokter G. Ze is gescheiden.

Je kletst. Haar eerste man heeft zelfmoord gepleegd.

'De dag voor de laatste wedstrijd hoefden we van Mrs G. niet te trainen.'

Kom erbij, Jenny. -Ja, spring erin.

Niet hier.

Nouga zou naar me komen kijken.'

Waarom noemen we hem Nouga? Wat betekent dat?

Geen idee. Dat heb ik hem nooit gevraagd.

Vindt u het achteraf niet een beetje sektarisch?

Wat? -Ik had het toen niet zo door.

Maar achteraf bezien... Dat hele groepsgebeuren.

Het verheerlijken van pijn en uithoudingsvermogen. Nogal religieus.

Werkelijk?

Meen je dat nou, Jenny?

Van jou had ik veel meer verwacht.

H�, Jenny.

Kon je het makkelijk vinden? -Franny.

Ze is achter. -Ok�.

Wat ben je toch een prachtdier.

Dag, Mrs G. -Stap maar op, eens zien wat je kan.

Hopelijk beland je deze keer niet in de modder.

Rustig maar. -Wat een gigant.

Dit exemplaar is net een haai. Hij beweegt zo soepel.

Het is een tijd geleden. -Onzin, ben je zover?

Ziezo.

Hij heeft 'n geweldige stamboom, maar was te klein voor de fok.

Hij is reusachtig. Ik hoop dat het lukt.

Hij moet je handen kunnen voelen. -Is een rustiger paard niet beter?

Onzin. Denk aan je houding.

Hielen naar beneden, hoofd koninklijk rechtop.

Handen omlaag, dan blijft je paard ook rustig.

Handen omlaag. Rustige handen, rustig paard.

Ja, Mrs G.

Wat zou ik graag in die dagdroom voorkomen. Die is vast fijn.

Is het fijn? Ja, h�?

Maar het paard heeft je nu nodig. Kom. -Goed, Mrs G.

Hij voelt je zo niet. Hij weet niet wat je wilt.

Wat ben jij mooi.

Wat zie je er mooi uit. Knapperd.

Goed zo, beter.

En nu in korte galop, geen smoesjes.

Korte galop, nu.

Het lichaam herinnert zich echt alles.

Goed gedaan, Jenny.

Kom op, nog een keer die sprong.

Toe maar.

Sorry, ik weet niet wat er fout ging. -Geeft niets.

Ga er meteen weer op zitten. Goed zo. Brave meid.

Kom even op adem.

Gebruik deze. Dat paard mag geen verkeerde gewoontes aanleren.

Slechte paarden bestaan niet, alleen slechte ruiters.

Slechte paarden bestaan niet, alleen slechte ruiters.

Goed, nog een keer.

We beginnen weer vanuit stilstand, meisjes. En korte galop.

En nog een keer die sprong.

Wat fijn dat u er allemaal bent voor de einddemonstratie van de zomercursus.

Ze doen zogenaamd mee aan drie zware onderdelen, dus wens ze succes.

Jenny, je vader belt net. Je zusje heeft haar arm gebroken.

Ok�, geeft niet. -Ze kunnen je morgen pas ophalen.

Hup, Jenny.

Bill en ik willen je mee uit eten nemen.

Nu? -Jazeker.

Meent u dat? -Ja, heb je trek?

Kom maar dan, ik rammel.

Die man van Geralyn Hall belde dat ze heel juli vol zitten.

Bel jij hem. Jij kunt mensen altijd overhalen.

Is dat zo? Heb ik jou ooit overgehaald? -Kijk dan, ik sta te koken.

Nog wat chilipoeder, misschien? -Ja, fijn. Ik doe het er wel doorheen.

En, hoe was de ruimte die je dit weekend hebt gezien?

Die schijnt erg mooi te zijn. Ik zie 'm wel zitten.

Alsjeblieft. -Dank u.

Je hebt deze zomer fantastisch hardgelopen, Jenny. Echt.

Zou je na de vakantie misschien bij m'n stads-hardloopteam willen?

Meent u dat nou? -Jazeker. Je hebt talent.

En bovendien heb je lef. Zonder lef heb je niets aan talent.

Gezond lijf, gezonde geest. Zeg me na.

Gezond lijf, gezonde geest. -Goed zo.

Ik vind het zo naar om weg te gaan.

Je redt je heus wel.

Volgens Jane vertel jij verhalen. Ik schrijf ook.

Echt? -Ja, gedichten.

Mag ik u op vakantie schrijven? -Heel graag.

En je mag in je brieven alles vertellen. -Alles.

Je hoeft niets voor ons te verzwijgen. En wij ook niets voor jou.

Jane en ik hebben overlegd.

We zijn allemaal gelijk, dus willen we je niet voorliegen.

Dus mag je weten dat Jane en ik minnaars zijn.

Wat vind je daarvan? -Ik vind het fijn voor jullie.

Fijn dat jullie elkaar hebben.

Ik wil niet dat jullie net zo ongelukkig worden als m'n ouders.

Ik zei al dat ze diepgang had.

'Hoe wisten ze dat hun geheim veilig bij me was, dat ik ze nooit zou verraden?

De andere meisjes zouden gekletst hebben.

Ik zou niks tegen m'n ouders zeggen, of de andere grote mensen.

Alsof ik een gelofte had afgelegd. En ik was er trots op.'

Wat doe je nou weer?

Hij heeft me brieven gestuurd.

Waar is de rest van mijn spullen? -Brieven zitten in deze doos.

Hoelang wist je al dat ze hier lagen? Waarom heb je ze me nooit gegeven?

Ik vond ze tegelijk met je verhaal. En ik heb ze je niet gegeven omdat...

Omdat ik me schaamde.

'Lieve Jenny. Ik werd zo verdrietig toen ik je bijzondere brief las.'

'Thuis zijn is vreselijk. Zelfs in dit prachtige huis.

M'n broertjes en zusjes maken voortdurend ruzie.

Mama en oma schreeuwen de hele tijd naar ze.'

'Het is makkelijker om ongelukkig te zijn.

Er is me ingeprent dat ik ego�stisch ben. Ik neem, zij geven.'

'Lieve Jenny. Nouga en ik laten elkaar je schrijfsels lezen.

Je bezit een speciale schoonheid, en...'

'Ik ben zo in de war. En tegelijk voel ik me bevrijd.'

Je kunt overdag niet eens meer over straat.

En zij is dag en nacht de hort op.

Er is vorig jaar een vrouw verkracht.

Wat bazel je nou?

Jenny, haal je broertje. We gaan eten.

Je moeder zou m'n kinderen niet meer bang maken.

Zachtjes. Ze komt me de hele zomer helpen.

Dit is nog altijd mijn huis.

'Ik heb met je te doen. Groei gaat altijd gepaard met verandering.

Volgens Nouga doet verandering pijn. Dus is pijn vreugde en zijn we weer blij.'

'Lieve Jenny, blijf hardlopen. Binnenkort heb je er weer plezier in.

En van wat goed gaat, krijg je zelfvertrouwen.'

Is jouw paard een jongen of een meisje? -Een jongen. Mooi paard heb je.

'Wat fijn dat je een nieuwe vriend hebt.'

'Deze prachtige ervaring zal nieuwe deuren voor je openen.

Maar overhaast niets. Je hebt alle tijd om te genieten.'

Mama, papa. Zijn jullie daar?

Zachtjes, we doen een middagdutje. -Sorry, maar dit is belangrijk.

Ik mag met een vriend naar de kermis. -Met wie?

Een nieuwe paardrijvriend. Lucas Mandelson, uit Texas.

Geen sprake van. We kennen z'n familie niet.

We gaan eten met de Wheelers.

Morgen gaat hij weg. Mag het alsjeblieft?

Ik zeg het niet nog een keer. Dit etentje is belangrijk.

Je vader wil geld voor een nieuw bouwproject. Kleed je om.

Ik mag niet. -Moet m'n moeder de jouwe bellen?

Dat helpt toch niet. Het is een van hun stomme huisregels.

Ik haat ze.

Jongedame. Wat hadden we nou afgesproken?

Schatje. Kom op, iedereen zit al in de auto.

Ik wil niet mee.

Lieverdje, hoe heette die jongen van achteren?

Mandelson. -Mandelson.

Ik wist wel dat ik die naam eerder had gehoord.

Ik heb onlangs gegolft met z'n vader. Joe Stern nam hem mee.

Opschieten nou.

'M'n besluit staat vast.

Vanaf nu bepaal ik zelf wat ik doe.'

'Die herfst haalde m'n vader me elke vrijdag op uit school...

en bracht me naar Mrs G.'

Hallo, lieverdje. Laat me je eens bekijken.

Je hebt goed getraind, zie ik.

'M'n besluit staat vast. Vanaf nu bepaal ik zelf wat ik doe.

Die herfst haalde Mrs G. me elke vrijdag van school...

om naar haar boerderij te gaan.'

'Het was werkelijk zalig. Het was hemels.

Eindelijk was ik thuis.'

'Eindelijk was ik thuis.'

We vertellen onszelf verhalen om te overleven. Wat is jouw verhaal?

Welk verhaal ga jij vertellen?

Moeten we je ouders vertellen dat we bij Bill langsgaan?

Ik denk dat ze het niet zouden begrijpen.

Ze snappen helemaal niets.

Ik kan net zo goed onzichtbaar zijn. Alsof ik niet echt besta.

Je ouders zijn gewoon bang voor de wereld.

Ze durven niet te leven of vrij te zijn.

Ze kunnen niet accepteren dat je een vrouw wordt.

Ze zien niet wat wij in je zien.

Stelletje hypocrieten. Ik haat ze.

Nee, Jenny. Je moet medelijden met ze hebben.

Ze zijn gewoon niet zo dapper als jij.

Jij bent niet bang voor het leven, h�? Jij durft toch wel te leven?

Weet je wat?

Laten wij zelf 'n gezin vormen, op basis van complete eerlijkheid en liefde.

We verbergen niets en vertellen alles. Alleen de waarheid.

En dan liegen we nooit tegen elkaar. -Nooit.

Niet zoals de rest van de wereld. -Precies.

We moeten weg. Hup, mevrouwtje. Ik heb nog niet eens gekookt.

'We moesten gehaast vertrekken.'

Anders zwaait er wat.

'Dokter G. werd altijd boos als we laat thuis waren.'

Jullie zijn altijd degenen die weggaan. Kan Jenny niet bij mij eten?

Dat geeft ons meer tijd om te praten.

Ze kan logeren in de kamer van m'n zoon.

Dan breng ik haar morgenvroeg terug. Klinkt dat goed?

Daar ga ik niet over. Dat mag Jenny beslissen.

Ja, toch?

Mooi zo. Dan doen we het zo.

Wat zei ik toen? -Ik moet nu weg.

Ik weet het niet meer.

Ik zal toch wel iets hebben gezegd?

Ik herinner me alleen die twee. Waarom herinner ik me mezelf niet?

Stemde ik echt in?

Maar waarom dan?

Het is mijn leven, ik mag zelf beslissen.

Ja, vind je dat echt? -Ja.

Wat zei je dan?

Ik zei ja, om Bill en Mrs G. te bewijzen dat ik volwassen ben.

Maar je schreef dat je hier niet wou zijn en dat je met Mrs G. mee had gewild.

Kijk maar in je opschrijfboekje. Daar ligt 't.

Het is maar een verhaal. -Wat bedoel je daarmee?

Het is een versie van de waarheid. -Hoezo?

Veel ervan is waar. Volgens m'n docent zijn alle verhalen autobiografisch.

Je weet niet wat er gaat gebeuren. -Ik ken Mrs G. veel beter dan Bill.

Maar Bill gaat me heus geen pijn doen.

Stel dat je je vergist. -Hou op, jij bent al net zo.

Je wilt de baas over me spelen, maar het is mijn leven. Niet het jouwe.

Laat me leven.

Stel dat je je vergist.

Ik had nog nooit 'n gouden plak gezien. -Gaaf, h�?

Kijk uit.

Ik wil je een gedichtenbundel laten zien. Die is van Rumi.

Zodra ik iets van je gelezen had, wilde ik je dit al laten zien.

Ik moest hierbij aan jou denken. -Echt waar?

Wacht maar af.

Ziezo. Begin daar maar. Hardop voorlezen.

Ik ben niet zo'n goede voorlezer. -Dat ben je vast wel.

Goed dan.

bevrijd uzelf van uzelf in ��n klap

gelijk een zwaard zonder spoor van zacht ijzer

gelijk een stalen spiegel schuur alle roest eraf met diep berouw

opdat u uw eigen zuivere, verlichte kern ziet

Wat is dat prachtig, Nouga.

Ja. Ik wist wel dat je het mooi zou vinden.

Heb je het koud, Jenny? Je handen trillen.

Dat doen ze altijd.

Ik had de haard willen aanmaken, maar het is al te laat.

Je moet niet bevriezen. Voel je je wel goed?

Misschien moet ik Mrs G. bellen. -Nee, het gaat goed. Ik voel me prima.

Ik wil niet naar huis. Kijk maar.

Lees dan dat andere gedicht maar, op die omgevouwen bladzijde.

M'n lievelingsgedicht, 'Noem het liefde'. Ik ga even een deken halen.

op elk moment, van alle kanten weerklinkt de roep van de liefde

Ik hoor je niet.

we gaan naar de hemel wie wil er met ons mee?

we zijn vrienden van de engelen en we gaan terug, want dat is ons land

Schuif eens op.

Zo warm je snel op.

Beter zo? -Ja.

we zweven boven de hemel

Schuif eens op, nu heb ik het koud.

Ga door. Je doet het geweldig.

edeler dan de engelen waarom niet boven hen uitstijgen?

Wat ben je toch bijzonder.

Wist je dat? Je bent zo diepzinnig.

ons doel is de allerhoogste heerlijkheid wat heeft de parel...

Ik wil je behoeden voor al die oerdomme jongens.

Voor mij ben je volmaakt.

Wil je iets voor me doen, Jenny?

Mag ik je zien?

Mag ik zien hoe je eruitziet zonder...

Prima. Je bent verlegen.

Denk je soms dat ik hoop dat je grote borsten hebt, net als Mrs G.?

Dat is niet zo.

Wil je je truitje uittrekken?

Ja?

Goed dan.

Hier heb je op gewacht.

We moeten maar niks over ons tegen Mrs G. zeggen. Daar is ze niet aan toe.

Wil je verder lezen?

H�, wat doe je? Wat doe je nou?

Wat doe je? Dat zijn spullen uit m'n jeugd.

Van wie zijn die? Die brieven? -Van die ene relatie.

Ze zijn van een volwassen man. -Hij was ouder, zei ik toch. Blijf af.

Hoe oud was hij dan? -40 of zo.

Dat is verkrachting. Dat is verboden.

En hoe oud was jij? 13, 14? -In de jaren 70 zagen we dat anders.

Het tijdstip maakt niet uit. Praat het niet goed.

Dat doe ik niet.

Het gaat over mijn jeugd. Die dingen zijn mij overkomen, en...

Het lag ingewikkeld, bedoel ik.

Je noemde het een relatie, maar hij was volwassen.

Het was m'n coach. -Nou en?

Hij was 40, zo oud als ik nu ben. En hij maakte misbruik van een kind.

Dit was belangrijk voor me. Die mensen waren belangrijk voor me.

Wie dan? Ik zag ook een brief van een vrouw.

Dat was m'n paardrijlerares. Ik kende hem via haar.

Ze was er die zomer bij, daarom heb ik haar opgezocht. Ik denk erover na.

Waarom zoek je ze op? Jij bent 't slachtoffer.

Ik beweer niet dat... -Ik ben geen slachtoffer.

Zo laat ik me niet noemen. Door niemand. Begrepen?

Jij weet verdomme niks van m'n leven. Dus we houden er nu over op.

Ik moet dit zelf oplossen. -Ik weet inderdaad niks van je leven.

Na zes jaar. Heb je ooit een psycholoog overwogen?

Als je me kende, zou je weten dat ik dat niet ga doen. Ik zoek 't zelf uit.

Heb je m'n ring �berhaupt al bekeken? -Wat kan mij die ring verdommen?

Daar blijkt weer uit dat je me niet kent.

Je auto staat voor. -Ik ga niet weg als we ruzie hebben.

Laten we praten. Ik wil je steunen. -Ga alsjeblieft weg.

Ik ga zo niet weg. -Dan ga ik. Blijf maar.

Blijf jij maar, dan pak ik m'n biezen. -Je hoeft niet weg.

Ik wil dat je oprot.

Jij eruit, of ik.

Als ik terug ben, moeten we hierover praten.

Waarom ik? Ik ben een mager, introvert grietje zonder tieten.

Je kunt niet naar jezelf kijken. Hoe hard ik ook aan je zelfbeeld werk.

Becky was veel knapper. -Becky zat al op slot.

Jij bent nu volwassen. Vertel eens, hoe vind je iets fris in de volwassen wereld?

Kijk naar jezelf, en kijk naar mij. Vol twijfels, afgemat.

Niets verrast me meer. Ik sterf van binnen.

Zag je jezelf maar zoals ik je zie.

Die oprechtheid, toewijding en liefde.

Volwassenen hebben niet zo lief, alleen kinderen. Zo puur.

Jij denkt nog in mogelijkheden. Net als ik.

Net als ik, begrijp je?

Twee handen op ��n buik? -Ja, precies.

Ik had gehoopt dat je me van m'n gezin zou bevrijden.

Dat heb ik toch gedaan?

Ik voel me gestoord.

Misschien bots ik wel ergens tegenaan en vliegt de auto in brand.

Dan gaat ie in vlammen op.

Samen met m'n geheimen.

De geschiedenis in ��n klap gewist, zomaar.

En u moet Mrs Fox zijn. Het is me een waar genoegen.

Deze zijn voor u, en ik heb ook iets voor uw man.

Ik ben een enorme fan. Ik volg z'n vorderingen op de voet in de krant.

Ik moest van Jane zeggen dat ze Jenny helaas niet kon ophalen.

Ze vroeg of ik het kon doen. Ik kwam er toch langs, en ik woon tegenover haar.

U bent haar hardloopcoach? -Klopt. En ze heeft veel talent.

Ze gaat hard vooruit, u mag trots zijn. -Dat ben ik ook.

Het is een fantastische meid.

Zeg tegen Mrs Gramercy dat Jenny zondag om 5 uur weer terug moet zijn.

Om haar huiswerk te doen. -Prima. Een van ons brengt haar weer.

Laten we gaan. -Zit maar nergens over in.

Dag.

'Ik vertrouw hem zo volkomen dat ik me niet afvraag wat hij met me van plan is.'

Gewoon doorademen.

'Als we al zover zijn, durf ik geen nee meer te zeggen.'

Geeft niks.

'Ik hou van hem.

En hij van mij.'

Nog niet.

We moeten je langzaam blijven oprekken.

Een jonge jongen zou dit nooit voor je doen.

Maar ik geef het niet op. Ik ben klaar voor je.

Goeiemorgen. -Dank je, mam.

Ik ben in slaap gevallen.

Dat staat je goed.

Verlopen.

Mijn god, ik zit er helemaal in vast. Ik kan het niet uitzetten.

Denk jij dat Bill en Mrs G. me meer aandacht gaven...

omdat papa zo'n grote projectontwikkelaar was?

Nee, dat had er niets mee te maken.

Het kwam omdat je zo'n ongewoon kind was.

En je kon goed met volwassenen praten.

Ik moest denken aan jullie eerste ontmoeting. Toen hij me kwam halen.

Die dag vergeet ik nooit meer. Al m'n alarmbellen gingen rinkelen.

Zodra je weg was, rende ik naar je vader.

Bloemen. Hij had bloemen voor me, en ook een cadeautje voor jou.

Kijk. Waarom doet iemand zoiets?

Je bent al net zo bang als je moeder.

Onze dochter is elk weekend bij een gescheiden, hertrouwde vrouw.

Wat klets je nou, Nadine? -Wat weten we van haar?

En dan die Bill.

Sorry mam, maar kunnen we alsjeblieft naar binnen?

Sorry, ik voel me... -Ik neem je tas wel mee.

Bill had toch een presse-papier voor papa mee?

Klopt, ja. -Was het rond kerst of zo?

Welnee, het was herfst.

Papa en jij gingen ergens heen, want oma paste op.

O, ja? Dat herinner ik me niet. -Hij nam me niet mee naar Mrs G.

Ik ben blij dat jullie er allemaal zijn.

Ik wil m'n succes delen met de mensen van wie ik hou: m'n jongens en Jenny.

Wat deed die man bij jou? -Niks.

Hoe bedoel je, niks?

Wacht maar tot ik het je ouders vertel.

Oma wist het, h�? Dus moet jij ook iets geweten hebben.

Waar heb je het over? Nee.

Ze zag Bill en mij zoenen. Ze zei dat ze het jullie zou vertellen.

Heeft m'n moeder jullie gezien? -Heeft ze jullie niks gezegd?

Nee, geen sprake van. Dan had ik hem vermoord.

Je loog wel elke keer als ik naar Bill vroeg.

Ja, en jij loog tegen jezelf. -Ho even.

Ik heb jou gevraagd of Bill en Mrs G. een verhouding hadden.

Jij keek me strak aan en ontkende het. -Waarom ben je nou zo boos?

Waarom ben jij niet boos? Dat vraag ik me af.

Hoe zou je het vinden als het jouw dochter was? Wat zou je doen?

Je wist iets en zei het tegen papa. Maar hij praatte het uit je hoofd.

Klopt.

Je gehoorzaamde papa zoals Mrs G. Bill gehoorzaamde.

Vergelijk je mij nou met Mrs G. en je vader met die...

Luister nou, het is ingewikkeld. Ze was heel onzeker.

Ik denk dat ze zelf als kind seksueel misbruikt is. Denk ik.

Dat kan je gevoel voor wat kan behoorlijk beschadigen.

In elk geval geef je toe dat je beschadigd bent.

Wat jij wilt.

Ik wil je sinds ik je verhaal heb gelezen de hele tijd al iets vragen.

Vond je het lekker?

Ik was een kind. Waarom vraag je dat nou?

Ik snap gewoon niet waarom je steeds terugging.

Het leverde me iets anders op. -Wat dan? Dat wil ik graag weten.

Liefde.

Ik wilde me graag bijzonder voelen.

Ik vond jou altijd bijzonder. -Mam. Jezus.

Daarna werd je zo losbandig.

Je dook met iedereen het bed in. Buitenlanders. Getrouwde mannen.

Je had lak aan hun vrouwen. Je had overal lak aan.

Doe niet zo ouderwets. -Is dat ouderwets?

Jij hebt je hele leven ��n man gehad.

Ik wilde niet zo vastzitten. Ik wilde niet zoals jij worden.

Neem me niet kwalijk.

Bill Allens haalde zowel in 1960 als in 1964 het podium.

Dat hielp hem z'n blik te verbreden toen hij universitair docent werd.

Hij werd een wereldberoemde coach.

Met z'n geweldige reputatie reisde hij het hele land af.

Coach Allens geloofde in me. Z'n estafetteteam heette 'de kneusjes'.

We waren muurbloempjes, maar hij zag ons talent en liet ons vlammen.

We willen allemaal winnen, maar het groepsgevoel is nog veel belangrijker.

We hebben geleerd door te zetten en zo te schitteren.

Ik hoop dat jullie later met veel plezier terugdenken aan deze vormende tijd.

William Allens was van '71 tot '82 universiteitscoach.

Volgens u heeft hij u in '73 seksueel misbruikt.

We hadden een relatie.

Neem me niet kwalijk. Het spijt me heel erg.

Helpt dit? Een van m'n medewerkers heeft z'n nummer achterhaald.

Dank u.

Ik neem aan dat u hem wilt aanklagen?

Nee, ik wil alleen...

Ik wilde weten hoe het hem is vergaan. Na mij.

En waarom hij in 1982 van de universiteit vertrok.

Dit is William Allens van Best in Sports.

Spreek iets in, dan bel ik u...

U hebt vast het antwoord al. Als hij u heeft misbruikt...

Als u een relatie met hem had, waren er ongetwijfeld meer.

Meer? -Zoiets staat nooit op zichzelf.

Detective Amado had het over anderen. -Zou hij ze kunnen vinden?

Die waren er heus niet.

Schei toch uit. Soms geloof ik haast niet dat jij een kind van me bent.

Dit is William Allens van Best in Sports.

Spreek iets in, dan bel ik u zo spoedig mogelijk terug.

Hoi Bill, met... Met Jenny Fox.

HARDLOPEN OP DE BAAN

Een heleboel jonge sporters.

Hoeveel waren er nog meer?

Was ik de jongste?

Meer mensen moeten geweten hebben van mij. Iemand was vast getuige.

Wie ben jij?

Zo krijg je een perfecte appeltaart. Niet verder vertellen.

Joden mochten niet paardrijden om niet boven de Russen uit te steken.

Vertel Mrs G. maar niet over ons.

Gebruik de zweep.

Daar is ze nog niet aan toe.

De eerste keer bloedt het altijd.

Mij herinner je je toch nog wel, gekkie?

Ja, dat is Iris. Zij was werkstudente en hielp Mrs G. met de stallen.

Echt een schatje.

Was zij er altijd bij?

In elk geval wel die keer dat je de hengst van Mrs G. mocht berijden.

Wat een snoezig meisje. -En ze heeft lef.

Ze is deze zomer enorm vooruitgegaan.

Nu we het er zo over hebben, schiet me nog iets te binnen.

Wat is ie prachtig, h�? -Zij is prachtig.

Ben je afgevallen, Becky?

Het viel mij ook al op. Je ziet er goed uit.

Bill bedoelde er vast niets mee, maar ik was zo preuts.

Straks kun je meedoen aan wedstrijden. Kom je dan bij m'n hardloopteam?

Ik wist me geen raad met het feit dat hij me als vrouw zag.

Weet jij hoe ik Iris kan bereiken? -Geen idee.

Ik weet niet eens wat haar achternaam was, maar dat weet Mrs G. wel.

Met de Gramercy's. Spreek na de piep iets in voor dokter G. of mij.

Hallo Jane, met Jennifer Fox. Ik miste je ineens.

Ik ben toevallig in de buurt, dus het leek me leuk om even langs te komen.

Ik wil een groep formeren die het huwelijk overstijgt.

Het huwelijk is vreselijk.

Die alle formele afspraken overstijgt.

Vertrouw je me, Jenny? -Ja.

Wil je met me mee? Ik wil er een echte groep van maken.

Jij, ik, Mrs G. en Iris.

Iris.

Ik was bij m'n moeder op bezoek, vandaar.

Ik heb 'n wijntje meegenomen.

Maar bij m'n moeder heb ik wat wedstrijdfoto's van je gevonden.

Ik wilde weer meedoen, maar door Anthony's ziekte kon dat niet.

Ik weet 's ochtends nooit of ik die dag weg kan.

Ik begrijp het, wat zwaar. Dank je.

Ik heb wat foto's gevonden die je wellicht leuk vindt om te bekijken.

Ze zijn van de zomer dat ik bij je logeerde.

Even kijken. Herken je die dame?

Hemeltje, wat sta ik daar goed op. Ik heb zelf geen goede foto's.

En herinner je je deze meisjes nog? -Wie is dat?

Ik.

Ik kon er even niet meer opkomen. Wie was dat oudere meisje?

Die knappe brunette die er ook bij was. -Iris Rose.

Twee bloemen als naam, stel je voor. Ze was beeldschoon.

Ze studeerde en werkte toen voor me. -Dat weet ik nog.

Weet jij hoe ik haar zou kunnen vinden? -Wat is dit?

O, ik wou niet...

Dat is Bill.

Op internet vond ik een boek over Amerikaanse hardlopers.

Er was een heel... Hoe is het Bill verder vergaan?

Geen idee.

Ik pak m'n bril er even bij.

Er waren twee hoofdstukken over hem en z'n trainingen.

Ze hebben zelfs een vleugel van een universiteit naar hem genoemd.

Op een gegeven moment belde z'n zus omdat ze Bill zocht.

Want hun...

Hun moeder...

Ik haal de kaart, dan verdwaal je tenminste niet.

Volgens Franny trainde hij je voor de Wereldspelen.

Nee, ze vergist zich. Ik heb nooit aan de Wereldspelen meegedaan.

Ik hield zoveel van jou en Bill. -Hier is de afslag naar de snelweg.

Ik moet weten wat er gebeurd is. -Je volgt vanaf hier gewoon de weg.

Je moet ervan geweten hebben. -Het is donker, maar je vindt het zo.

Ik moet met iemand praten die erbij was. Alsjeblieft.

Je mag de kaart wel meenemen.

Ga maar. Het is al laat en ik ben moe.

Jane? Is daar iemand?

Hallo, ik ben het, Jenny. -Jenny Fox?

Wat enig. -Hallo, dokter G.

Jenny ging net weg. -Sorry, ik weet dat het laat is.

Jenny toch, met al je vragen.

Ik heb het gevoel dat je wilt dat ik m'n excuses aanbied. Is dat zo?

Nee. -Nee? Goed dan.

Ik wil je alleen leren kennen.

Dat gaat niet.

Ik probeer het te begrijpen.

Besef je wel dat je bofte met Bill als leraar?

Hij is zo bijzonder.

Ik heb nooit zo iemand gehad.

Zonder doorzettingsvermogen win je nooit.

Nog maar heel eventjes, dan is het voorbij.

Daarna doet het nooit meer pijn. Heus.

Nu ben je een vrouw, liefste.

Gaat het wel, professor Fox?

Ja, prima.

Normaal gesproken moet je langzaam 't vertrouwen van je hoofdpersoon winnen.

Ja, toch?

Maar soms moet je ze overvallen.

Om hun afweer te doorbreken.

Samantha, vertel jij ons maar eens iets over je eerste seksuele ervaring.

Goed dan.

Ik was 17 en hij heette Rick. Hij was even oud.

Was hij je eerste jeugdliefde?

Ja.

En vond je het fijn? -Of ik het fijn vond?

Ja, denk ik.

Het was eigenlijk voornamelijk lief.

We waren al bevriend vanaf de basisschool.

We hadden geen flauw idee wat we deden, we waren nog kinderen.

Achteraf gezien was ik jonger dan ik op dat moment dacht.

Maar ik vergeet nooit meer hoe ongelofelijk teder dat moment was.

Volgens mij kwam ik zelfs een heel klein beetje...

Je begrijpt het wel. -Nee, wat dan?

Als je niet over seks kunt praten, kun je mensen er ook niet over interviewen.

Prima. Volgens mij kwam ik ook een heel klein beetje klaar.

Ik verwachtte het niet en wist niet wat het was.

Het was in elk geval heel anders dan nu.

In het begin lijkt het wel of de vonkjes ervan afvliegen.

En het voelde ook als iets heel natuurlijks.

Het nadeel, vooral op die leeftijd, is dat het lekker voelt.

Het voelt echt lekker.

Iemand raakt je seksuele zone aan en je geniet er ook van.

Dus je voelt je schuldig. -Ja, wel over dat je ervan geniet.

En je begrijpt niet dat het slecht voor je is, dat het niet juist is.

Je hoeft je nergens voor te schamen. Snap je?

Anders zouden we niet met onszelf kunnen leven.

Vriendinnen praten over seks alsof het iets geweldigs is.

Daar kan ik me niks bij voorstellen.

Waarom? Wat is er zo geweldig aan? Ik kom ook nooit klaar.

Lukt dat wel als je alleen bent? -Ja. Maar niet met iemand erbij.

Volgens mij geldt dat voor de meeste vrouwen.

Ik ben niet misbruikt...

maar het duurde jaren voor ik met een man een orgasme kon krijgen.

Dat heeft niks met misbruik te maken, denk ik.

Dit is William Allens van Best in Sports.

Spreek iets in, dan bel ik u zo spoedig mogelijk terug.

Bill, je spreekt weer met Jenny Fox. Ik wil niet blijven bellen.

Maar volgens mij moeten we praten. Wil je alsjeblieft terugbellen?

Jennifer, met detective Amado. -Hallo.

Er komt een belangrijke bijeenkomst. William Allens krijgt een prijs.

En ik heb die vrouw gevonden die je zocht. Iris Rose.

Ze geeft les op een middelbare school.

Zie je hoe ongelukkig gezinsleden eruitzien?

Hou op met ruziemaken.

Dat komt door alle regels. Monogamie, het huwelijk... Dodelijk.

Hangt dat niet van de mensen af? -Twee kaartjes.

Denk nou eens logisch na, Jenny.

Jenny?

Iris. Hoe is het? -Fijn je te zien, goed dat je belde.

Heb je zin in een kopje thee? -Ja, daar is een leuk tentje.

Jij had toch iets met Bill?

Ja. Mrs G. had het zo geregeld dat ik parttime voor hem werkte...

en de rest van de tijd voor haar.

Ik werkte bij hem in de tuin, en ik droeg een bikini.

Toen vroeg hij of ik binnenkwam.

Het waren de jaren 70, h�. -Ja, ik weet nog dat hij...

Hij had het over een trio met Mrs G. Klopt dat?

Vertelde hij jou dat? -Ja.

Ja, dat klopte.

Wij deden het ook met elkaar. -Jij en Bill?

Maar hoe oud was jij toen? -Dertien.

Zo oud zijn de kinderen die ik lesgeef. -Ja, kinderen.

Kun jij je nog herinneren...

dat Mrs G. en Bill een kwartet wilden organiseren?

Met jou erbij? -Ja.

Ze waren van plan om hier in de buurt een weekend naar een hotel te gaan.

Daar staat me niets van bij. Met ons vieren?

Ja, Bill en Mrs G. en jij zouden mij inwijden.

Verdomme.

Daar heb ik lang niet aan gedacht. Heel lang.

Hoe kregen jullie Mrs G. zover? -Haar zover krijgen?

Nee, zij was eerder de kat die hem het muisje kwam brengen.

Dus zij was juist... -Ja, ze wist van de hoed en de rand.

'Ik heb twee bijzondere mensen ontmoet van wie ik heel veel hou.'

Ik bedenk net iets. Stal je paard hier, dan kom je elk weekend langs.

Mrs G. fantaseert erover dat jij aan haar borst zuigt.

Mijn knapperds.

We willen dolgraag ons onderbewuste verkennen...

en ons daar bewust van worden.

Samen. Binnen ons gezinnetje.

Vertel je ouders dat je een wedstrijd loopt in Delaware.

Mrs G. haalt je op. Iris en ik zien jullie om 6 uur bij het hotel.

Dan brengen we je zoals altijd zondagavond thuis.

Bill en ik hebben al met Iris overlegd. Neem je iets bijzonders mee?

En neem je hardloopschoenen mee.

Mam, heb je sap voor me gekocht? -Je knoeit.

Niet doen, Harold. -Kom terug, jij.

Kijk uit, dat water is heet. -Het spijt me, schatje.

Ga nou zitten.

Wat vind je van m'n schilderij? -Prachtig. Zitten.

H�, pap.

Hallo, lieverd.

Jennifer. Ik heb je al zo vaak gebeld, en je belt nooit terug.

Ik heb zelfs naar de universiteit gebeld. Hallo?

Ik moet naar hem toe, Martin. -Waar heb je het over?

Ik moet hem zien. Ik moet met hem praten en proberen...

Hij zegt toch niks. -Weten wie hij is.

Beloof dat je niks doet tot ik terug ben. -Ik begrijp het niet.

Ik vlieg zo snel mogelijk terug. Je moet er niet alleen heen.

Luister nou, Jennifer.

Jenny. Schatje toch. -Ik ben misselijk.

Je hebt wat verhoging. Er heerst ook een griepje.

Kom maar, grote meid.

Ik heb een hardloopwedstrijd. -Die moet je afzeggen.

Alsjeblieft, mam.

Nee, je gezondheid gaat voor. We bellen Mrs G. wel even.

Zo goed? Ga maar lekker naar bed.

Zo. Ik kom zo weer even bij je kijken.

'Een paar uur later was de misselijkheid helemaal verdwenen.

M'n lichaam vertelde me wat m'n hersenen niet wilden aanvaarden.

Ik ben moe. Zo moe.

Moe, maar dan vooral van angst.

Die angst komt voort uit een droom die aan duigen ligt.'

'Ik heb een besluit genomen.'

Ga je vader halen, het is etenstijd.

Hallo? -Hallo, Bill?

Jenny. Wat fijn dat je belt, ik was zo bezorgd.

Ben je er nog?

Ja.

Zijn Jane en Iris en jij zonder mij doorgegaan?

Nee, dat wilden we alle drie niet.

We willen allemaal op je wachten.

Maak je geen zorgen, we prikken een ander weekend.

Ik wil je niet meer zien.

Komt dat door je ouders? Zal ik met ze praten?

Ze begrijpen je niet zo goed als ik.

Als je geen zin hebt, hoeft dat weekend niet.

Ik wil niet meer afspreken. -Maar, Jenny...

Alsjeblieft, Jenny.

Ik hou van je.

Ik heb je nodig. We komen er samen wel uit.

Laat me alsjeblieft niet in de steek. -Ik hang op.

Niet doen, wacht.

Jenny?

We gaan eten.

Familie Gramercy, met Jane.

Hallo, met Jenny.

Ik kom dit weekend m'n paard halen.

Prima.

Dwaas meisje.

Dwaas, dwaas meisje.

'We hadden een droom. Een prachtige droom.

We wilden onze innerlijke leegtes opvullen met elkaars liefde.'

Wat is er gebeurd met jou en Bill? Waarom heb je hem verlaten?

Ik, hem verlaten?

Weet je het niet?

Jij was nog maar het begin, Jenny. Na jou kwamen er nog zoveel.

Ik kon het niet bijbenen. Ik ben te oud.

Ik ben oud.

'Maar net als bij veel dromen blijkt de werkelijkheid anders.'

Ik kon niet om hulp vragen. Ik wachtte tot jij me zou redden.

Het kon niemand anders zijn. Jij moest me redden.

Waarom heb je dat niet gedaan?

Niemand heeft mij gered.

'De mooie kleuren en linten waar ik Mrs G. en Bill mee had versierd...

verdwenen, en daar stonden ze, naakt.

De afschuwelijke pijn van zwakte.

Het misselijkmakende gegeven dat iemand eerder zo sterk leek...

en er dan achter komen dat alleen hun woorden krachtig zijn.'

Dank je, Jenny. Wat een heftig verhaal.

Wil je ons vertellen hoe je erop gekomen bent?

Verzonnen. -Dat dacht ik al.

Fictie stelt ons in staat om dingen te beleven die heel ver van ons af staan.

Ga door, mama. Dat is een van m'n fijnste herinneringen.

's Zomers, als de ijscoman was geweest en alle kinderen kwamen luisteren.

M'n vingers willen niet meer.

Ik heb gefaald. Ik wilde niet dat het waar was.

Ik maakte mezelf wijs dat het niet waar kon zijn.

Ik heb gefaald bij de enige taak die een moeder heeft: haar kind beschermen.

Het spijt me zo.

Je hebt me voorgelogen. Je zei al die tijd dat het goed was.

Dat was het ook. Ik kreeg een 10.

Een 10? Wat boeit dat nou? Dat maakt het niet goed.

Wil je dan dat ik een zielig slachtoffer ben?

Dat ben ik dus mooi niet. Ik heb iets heel uitzonderlijks.

En ik ben nu de leraar. Geen onopvallend meisje.

Je zult nooit trouwen.

Dat wil ik helemaal niet. Luister dan eens.

Je zult nooit kinderen krijgen.

Ik heb de pest aan kinderen. Ik weet zeker dat ik ze niet wil.

E�n ding weet ik wel: hij hield van me.

Hij moest huilen. Hij huilde, zag je dat niet?

En hij zal me nog jaren kaartjes sturen.

'Lieve Jenny, hoe ging je eindexamen?

Doe je ouders de groeten.

Met al het gedoe in Isra�l...

Je stond in de krant.

Lieve Jenny, ik ben zo trots op je.'

Zie je nou? In dit verhaal ben ik niet het slachtoffer.

Ik ben de heldin. Hij stortte in, ik niet.

Je kon niet eens bedenken dat ze zonder jou konden voortbestaan.

Dat er meer zouden volgen.

Je hebt ze in de tijd bevroren, h�?

Maar hij leeft nog, en ik ga nu bij hem langs.

Nee.

Voor z'n levenslange toewijding aan de jeugd van Alexandria...

benoemen we William P. Allens tot maatschappelijke uitblinker.

Heel hartelijk bedankt.

Je kunt op me rekenen. -Zonder uw steun was dit niet gebeurd.

De jeugd in deze regio zal blijven volharden.

Ze hebben geleerd naar uitmuntendheid te streven.

En dat allemaal dankzij uw aandacht, zorg en steun.

Dank u wel.

Hallo.

Kennen wij elkaar? -Ik ben Jennifer.

Hoe ken je William?

Hij was m'n hardloopcoach. -O, natuurlijk.

M'n echtgenoot vindt het een eer dat zoveel ex-pupillen zijn gekomen.

Wil je hem ontmoeten? -Even gedag zeggen, ja.

We hebben elkaar lang niet gezien.

Hallo, Bill.

O, hallo. Je haar. Wat een krullen, prachtig hoor.

Dat is toch ongekend prachtig haar, Miss...

Ik ben het, Jenny.

Jenny Fox.

Jenny. Jou had ik hier nou echt totaal niet verwacht.

Ja, jij bent lastig te pakken te krijgen. -Jenny.

M'n pitbull Marge is hier. -Ja, we hebben net kennisgemaakt.

Heb jij er ook zo een? -Ik ben nooit getrouwd.

Dat was heel erg fout, volgens jou. -Daar heb je me mooi te pakken.

Hoelang is het nou geleden?

De tijd vliegt voorbij, h�? -In een oogwenk.

Een oogwenk. E�n verkeerde wenk en je belandt op het slechte pad.

Sorry, hoe kennen jullie elkaar? -Bill was m'n coach. Weet je nog?

Allicht, dat was een leuke tijd. -Ik was dertien, toch?

Geboren sportvrouw. Zoals jij de bochten aansneed.

Ook best goed in bed, h�?

Pardon? -Je verstond me best.

We weten allebei wat er gebeurd is. -Hoe bedoel je?

Ik vond het allemaal afschuwelijk. -Waar heb je het over?

Ik kotste elke keer na de seks. Dan zei jij dat ik misschien wel zwanger was.

Terwijl ik nog niet eens menstrueerde. Weet je nog, een kind van 13?

Allemaal onzin. -Hoe ben je zo geworden?

Ik dacht dat we minnaars waren. Zei je niet dat ik je vriendin was?

En je pik paste niet eens. Weet je nog?

Het was me een genoegen, Jenny.

H�, Bill? Bill.

Wat is jou overkomen? Hoe kon je me dat aandoen?

Er is me niks overkomen. En ik was het niet, ik had niks met jou.

Je geloofde en vertrouwde me niet. -Ik geloofde je juist wel.

Je bedroog jezelf. -Lieve Jenny.

Het lag aan jou, jij geloofde me niet. Je vertrouwde me niet.

Ik geloofde je verhaaltje, h�? Jij was de volwassene.

Wat nou? Is hier verder niemand door Bill gecoacht?

'Ik wil dit verhaal graag beginnen door je iets prachtigs te vertellen.

Ik heb twee bijzondere mensen ontmoet van wie ik heel veel hou.

Stel je voor, een getrouwde vrouw en een gescheiden man.

Moet je nagaan: ik maak deel uit van hen allebei.

Ik bof omdat ik mag delen in hun liefde.'

scenario en regie Jennifer Fox

gebaseerd op 'The Tale', geschreven door Jenny Fox, 13 jaar

personen, locaties en gebeurtenissen zijn voor de film gewijzigd

sekssc�nes met een minderjarige zijn gefilmd met een 'body double'

Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios