Original subtitles

Ik denk er aan, Grimaldi. Het spookt door mijn achterhoofd.

Dat is de telefoon.

Moordzaken.

Ergens is er een verband tussen al die gruwelijke moorden.

Luitenant.

De commissaris voor jou.

Ja, mijnheer.

Wij zijn evenzeer van streek.

Ze waren niet enkel partners, maar ook goede vrienden.

Ik verwacht dat we heel wat overuren zullen draaien.

Ja, wij houden u op de hoogte.

Pakket voor jou, luitenant.

Vervloekt. -Perkins.

Breng het naar het mortuarium.

Zorg dat ze het minutieus onderzoeken naar sporen.

Opschieten.

Dat is het. De...

Wacht, luitenant.

Je bedoelt toch niet toen die halfdode kerel

gereanimeerd werd en al die mensen afslachtte?

En die rare dokter Vanard was verantwoordelijk voor alles.

Pak zijn dossier erbij. We pluizen het door.

Vlug, Paulie. -Ik heb het.

Dokter Howard Vanard. -Dat is het.

Maar de man is overleden. -Dat weet ik, weet ik.

Maar wat zegt het over Perkins?

Corey.

Joe Corey was de soldaat.

En Perkins stond op wacht en zette de achtervolging in

nadat hij kon ontsnappen.

Ik las er over in de kranten. Iets over een kerel die,

In het geheim voor de regering werkte.

Het staat hier zwart op wit.

Behalve Perkins nog vier van mijn mannen.

Vier moorden, gepleegd door een godvergeten gek.

Ik wil weten waarom. -Breng me op de hoogte, luitenant.

Een jonge soldaat, net terug van Vietnam.

Joe Corey.

Een granaatscherf in zijn hersenen.

Dokter Vanard opereert hem.

Er loopt iets fout.

Het begon allemaal als een doodgewone juwelenroof.

Wat willen jullie?

Kop toe of je raakt gewond.

Kom op, wegwezen.

Tot ziens, schatje.

Halt.

Halt, zei ik.

Joe, help me. Help, Joe, alstublieft.

Vlug, de trappen op. Naar het dak.

We dalen af langs de andere zijde.

Tramps heeft het niet gehaald, geef gas, Curtis.

Hallo. -Hallo.

Kan ik iets doen? -Je deed al heel wat voor me.

Het spijt me, maar de dokter zijn praktijk is gesloten.

Bovendien heb je een afspraak nodig.

Dan maken we er toch één, ja? -Goed.

Morgenavond, ik haal je op voor een etentje rond zeven uur.

Helaas, ik ga niet uit met gehuwde mannen.

Is het zo duidelijk?

Gehuwde mannen zijn steeds het meest opdringerig.

Je weet echt hoe een kerel te kwetsen.

Goed, zeg je de dokter dat ik hier ben,

sergeant Frank Ward, dringende politiezaken.

Dokter Vanard.

Dokter Vanard, ene sergeant Frank Ward voor u.

Goed, laat hem binnen.

Door die deur. -Dank je, liefje.

Goedenavond. -Dokter Vanard.

Waar gaat het om?

Heb ik openstaande boetes? -Neen, niets van die aard, dokter.

Kort samengevat, een man stierf bij een overval vandaag.

We doorzochten zijn flat en vonden eigenaardige vingerafdrukken.

Het F.B.I. ontdekte dat ze toehoren aan een

man die reeds twee jaar dood is. -Vreemd.

Bizar, niet?

Hoe heeft zulks betrekking tot mij?

Zijn naam was Joseph Corey.

Klinkt dat bekend, dokter? -Niet meteen.

Zou het? -Jij tekende zijn overlijdensakte.

Hij was een patiënt van jou.

Corey.

Inderdaad, ik meen dat,

Een moment.

Ja, hoor.

Corey.

Ik herinner me hem. Joseph Corey.

Hij overleed tijdens een operatie.

Hij was bij de eerste slachtoffers van de Vietnam oorlog.

Weet je zeker dat je mij niet meer kunt vertellen?

Luister, sergeant, wat verwacht je dat ik zeg?

Ik zeg je dat hij dood is, volstaat dat niet?

Uiteraard. Uiteraard, dokter. Maar,

je begrijpt de verwikkelingen toch?

Het lijkt er op dat we met een wandelende dode zitten.

Geef toe dat het nogal raadselachtig is.

Mocht je iets te binnen schieten dat ons kan helpen,

laat mij het weten, ja?

Vanzelfsprekend.

Prettige avond verder, dokter.

Het kostte me 20 $, maar ik heb alles.

De kerel zijn naam is Clarke. Dave Clarke.

Zijn naam staat op de documenten.

Een adres?

Heb ik.

Is dit de vent?

Ja, hij is het.

David Jordan Clarke? -Ja, wat zou het?

Nick, controleer de wagen. Breng hem hier.

Ik wil je spreken, mijnheer Clarke. Akkoord?

Zeg op.

Het lijkt er op dat mijn juwelen ter waarde

van een half miljoen, per ongeluk achterin jouw wagen zijn beland.

Geef de juwelen terug,

en wij verdwijnen weer.

Niemand raakt gewond.

De overval. -Ja, de overval, Clarke.

Juwelen, achterin mijn wagen? Je bent niet goed wijs.

In feite, mijnheer Clarke,

ben ik een zeer nuchter man.

We doorzochten jouw huis en jouw wagen.

Ongeduldig is een beter woord.

Laat mij hem aanpakken, Vito.

Ik vraag het hem een laatste maal.

De juwelen, Clarke.

Ik zei al dat ik geen juwelen heb.

Joe.

Kies je wapens, Clarke.

Wat scheelt er, Clarke? Deed het pijn?

Deed het echt pijn?

Kom op, Clarke, je kan wel wat hebben.

Goed, Joe, kom hier.

Bekijk dit eens goed. -Ja.

Ja, het is de bar aan de andere kant van de stad. Waarom?

Heb je een vrouw genaamd Linda? -Ja. Wat dan nog?

De club is nog niet gesloten.

Goed, zoek zijn vrouw op, Joe.

Luister, ze weet van niets.

Doe het snel.

Opnieuw gedag, dokter.

Excuses voor je uit je bed te halen.

Dat is wel goed, dokter, ik weet zeker dat het belangrijk is.

Je had een inval wat Joe Corey betreft?

Je wist dat ik dingen verborgen hield voor jou.

Ja, inderdaad.

Ik heb een vreemd verhaal voor jou, sergeant.

Ik weet niet waar te beginnen.

Ik moet het kwijt.

Misschien moet ik je wat over mezelf en mijn werk vertellen.

Zoals je weet,

ben ik hoofd van de neurologische dienst op deze afdeling.

De werking van het menselijk brein boeit me enorm.

25 Jaren geleden raakte ik geïnteresseerd in

het herstellen van beschadigde delen van de hersenen.

Algemene wetenschappelijke kennis.

Indien een deel van de hersenen schade opliep,

kan een ander deel getraind worden om de functies

over te nemen van het beschadigde gebied.

Indien we spreken over zware schade, is dit onmogelijk.

Het slachtoffer is gedoemd

zijn verdere leven te slijten in een catatonische staat.

Niet capabel om zelf te bewegen of te denken.

Niet echt in leven.

Existerend.

Hier wijdde ik me aan.

Het redden van ogenschijnlijk vernielde levens.

Ik werkte er vele jaren aan.

En uiteindelijk,

ontwierp ik een elektronisch,

kunstmatig hersencomponent, zo te noemen.

Zijn functie was het overnemen van de beschadigde gebieden.

Het krijgt zijn vermogen van de elektronische hersenimpulsen zelf.

Ik was vol ongeduld het uit te proberen.

Wellicht te ongeduldig.

Twee en half jaar geleden werd Joe Corey naar mij doorverwezen.

Hij raakte in Vietnam gewond door een granaatscherf

en liep ernstige hersenschade op.

Het was duidelijk een verloren zaak.

Hij was amper meer dan een geval voor onderzoek.

Hij bleef in leven door intraveneuze voeding.

Hij was nog enkel een menselijke plant.

Hij had geen familie.

Niemand om toestemming te vragen.

Zinloos het de medische raad te vragen,

ik kon me hun reactie wel voorstellen.

Maar ik moest het testen, sergeant, ik moest.

Ik opereerde op Joe Corey, plantte het toestel in.

In zijn schedel.

Slechts één stap moest nog gezet worden.

Het activeren van het kunstmatig component

in Corey's hersenen.

Het moest opgestart worden met een hoge frequentie machine.

Het experiment bleek onmiddellijk een succes en een mislukking.

Joe Corey was terug gebracht tot een staat van betrekkelijke normaliteit.

Maar zijn psyche, zijn persoonlijkheid was vernietigd.

Hij was een ander persoon.

Belangrijker nog, zijn rationeel gedrag maakte plots plaats

voor uitbarstingen van woedende moordlust.

In die toestand was hij in staat tot onbeschrijflijke,

bovenmenselijke gewelddaden.

Sergeant, je kunt je mijn lijden niet voorstellen.

Dat ik dit vreselijk geheim met me moest meedragen.

Ik besef dat het mijn ondergang betekent,

maar ik moest het jou vertellen, ik moest.

Ik hoop dat je niet naar sympathie hengelt, dokter.

Volgens mij ben jij het monster, niet Joe Corey.

Je schiep een moordlustige maniak en liet hem vrij.

Een monster met een kunstbrein wiens gedragingen

compleet onvoorspelbaar zijn.

Je hebt gelijk wat één ding betreft, dokter,

je hebt afgedaan.

Liefst zou ik je meteen opsluiten,

maar ik weet niet precies op welke grond je te arresteren.

Maar,

wanneer de openbare aanklager mijn rapport leest,

zal hij vast iets bedenken.

Prettige avond verder, dokter.

Ha, Joe. Hoe wist je dat ik hier was?

Hallo, Larry. Dat wist ik niet.

Wil je me een plezier doen?

Rustig. Ik doe legale zaken nu, ja?

Ja, hoor. Je bent een brave kerel.

Wil je wat van me drinken, Joe? -Ja, whisky met ijs.

Waar is de meid? De zangeres.

Geen idee, Joe. Mogelijk op vakantie.

Waar naartoe?

Ik zou het echt niet weten.

Is er iemand hier die het wel weet?

Zie je die meid bij de bar? -Ja.

Betaal haar wat drankjes, ze vertelt je wat je wil weten.

Bedankt. -Niet vergeten.

Op de mooiste bruid ter wereld.

Je zou het niet weten, je kijkt steeds naar andere vrouwen.

Ik gluur niet naar anderen.

Toch, naar die griet die net passeerde.

Ontspan je.

Ontspannen en dit is iets heel anders, ik ga naar huis.

Neen, je wil nog niet naar huis. Drink nog wat.

Ze nam de bus, bedoel je? -Ja.

Waar?

Ben je echt gewoon een fan?

Lake Tahoe.

Beval ik je?

Lake Tahoe?

Je wil haar werkelijk horen zingen, niet?

Je zal me jaloers maken.

Niet nodig.

Ik ben gewoon gek op haar muziek.

Knip het licht aan, wil je?

Ik zei, knip het licht aan.

Is dit niet waarom je me meevroeg?

Luister, we houden het licht aan, oké?

De hele tijd wil je spelletjes spelen.

Jullie meiden zijn allemaal eender.

Jullie willen steeds jullie zinnetje.

Ditmaal spelen we op mijn manier.

De juiste manier.

Tot ziens, liefje.

Hallo, dokter.

Joe Corey.

Het is even geleden.

Wat wil je?

Waarom ben je hier?

Ik weet niet, dokter.

Na twee jaren dacht ik plots aan jou.

Ik was je helemaal vergeten. Tot die bewuste nacht.

Ik had een droom die nacht. Een nogal rare droom.

In de droom was ik in een kamer. Een kamer als deze.

En ik droomde dat ik was vastgegespt op een tafel.

Een tafel als die.

En eensklaps,

eensklaps voelde ik een miljoen volt elektriciteit

door mijn lichaam jagen.

En ik kon het niet uithouden, kon het niet verdragen.

Ik dacht dat mijn schedel zou ontploffen.

En ik schreeuwde, stop, stop alstublieft.

En ik opende mijn ogen.

En ik zag jouw gezicht.

Jouw gezicht staarde me aan.

En toen herinnerde ik mij, dokter,

herinnerde ik me alles.

Ik deed het om je te helpen, Corey.

Ik redde jou zodat je niet zou wegkwijnen in een hospitaal

de rest van je leven.

Wie vroeg jou om dat te doen?

Wie vroeg jou om dit ding in mijn hersenen te plaatsen?

Om mij al die pijn te bezorgen? -Niemand.

Ik besloot dat het goed zou zijn

om jou opnieuw jouw leven te geven.

Jij nam dus maar dat besluit?

Wie ben jij om God te spelen over mijn leven?

Hoe zou jij het vinden mocht iemand je vastbinden

op een tafel en je roosterde?

Dokter Vanard stierf een veel

gruwelijker dood dan hij verdiende.

In veel opzichten was de man een genie.

Zijn tijd jaren voorop.

Verdomde klootzak. -Wat is het, luitenant?

Iedereen betrokken bij de Corey zaak,

op één uitzondering na, is dood.

Wat? Weten we om wie het gaat?

Ja. -Wie?

Mij.

Wat?

Moordzaken.

Doe we iets met die ander?

Wie? -Susan Vanard wil jou spreken.

Als ze een monster is, of een aap of

een soort demon, hebben we mogelijk onze dader.

Stuur haar binnen.

Laat haar binnen.

Komt u maar, juffrouw Vanard. -Luitenant Cross?

Een monster, hé? -Ja, neem alstublieft plaats.

Mijn naam is Susan Vanard. Mijn vader is dokter vanard.

Ik meen dat hij betrokken was bij een zaak die u onderzocht

vlak voor hij overleed.

Hoe weet jij dat?

Ik kom net van bij het advocatenkantoor van

mijn vader en hij heeft niets.

Geen vastgoed, testament of aandelen, zelfs geen

uitleg waar ik iets aan heb.

In betrekking tot wat?

Luitenant Cross, ik moet u een stommiteit bekennen.

Mijn vader en ik waren nooit gehecht aan elkaar.

Ik woonde in Europa de afgelopen vier jaren.

En ik ben van plan om morgen of de volgende dag terug te keren.

Zoals ik al zei,

voel ik me dwaas u dit te moeten vertellen.

Misschien moet je me zeggen waarom.

Ik weet dat u zal lachen.

Maar afgelopen nacht lag ik te slapen in mijn suite in de Carlile.

En plots, midden in de nacht,

werd ik gewekt door een erg vreemde en griezelige stem.

Ze klonk van God weet waar.

En die stem vertelde me,

op diepe, dwingende toon;

"Kom hier. Kom hier waar je vader stierf.

"En het zal een keerpunt zijn in je leven."

En zei de stem of het een goede wending zou zijn,

of een slechte.

Ik zei toch dat je zou lachen.

Ik lach niet. En je gelooft deze

lichaamsloze stemmen? -Luitenant Cross,

het was alsof ik in een soort diepe voodoo trance was,

een soort diepe magie.

Alsof ik telepathisch contact had met iets heel ver weg.

Die stem opnieuw.

Ik kon het horen.

Er klonken drums, diep in de jungle.

En water, water. Brullende golven.

En die diepe, dwingende stem.

Die vertelde.

Vertelde me vreemde dingen.

Juffrouw Vanard,

je zegt dat je weer naar Frankrijk reist?

Ja, van het moment ik hier kan vertrekken.

Doe me een plezier,

er zijn nog enkele losse eindjes wat jouw vader betreft.

Mocht je iets vernemen van iemand verbonden

aan jouw vader's werk,

laat het mij dan alstublieft weten. -Uiteraard.

Dank u, luitenant.

Dat klonk werkelijk griezelig.

Moet je dit horen.

Het doet een belletje rinkelen.

Soldaat Joe Corey,

spreekt tijdens zijn militaire toetreding.

Mijn vader, Elton Corey,

is sedert jaren vermist op Haïti.

Hij was antropoloog en geboeid door communicatie door telepathie,

experimenten met woeste praktijken, eeuwenoude religieuze rituelen

en ceremoniële handelingen bij voodoo.

Vrij geletterde jongen.

Hij weet waar zijn vader nu is.

Neen. Neen.

Wat scheelt er?

Ik ben iets vergeten. Waar zijn mijn notities?

Nu zitten we op het juiste spoor.

Geduld, Akro.

De aanvulling voor je medicijn zal weldra hier zijn.

Spoedig, mijn zoon, zal je gewraakt worden.

En zij zullen voelen welke pijn en foltering je onderging.

Aan hun duivelse handen.

Ja?

Ik bezit informatie en feiten die u graag wilt ontvangen.

Ik verzeker u, juffrouw Vanard, ik werkte samen

met uw overleden vader. God hebbe zijn ziel.

Heel wat interessante experimenten.

Voor hij stierf, smeekte hij me

om u op te sporen.

Ik stuurde u veel brieven, maar die werden terug bezorgd.

Het was louter toeval dat ik

Dat waardeer ik, mijnheer, maar ik

Misschien kunt u de informatie hier naartoe sturen.

Neen, neen, dat kan ik niet doen.

U moet begrijpen dat ik,

ik deze waardevolle informatie niet kan toevertrouwen

aan het post bezorgsysteem.

Het is niet zo dat ik u niet wil ontmoeten,

maar ik, wel,

goed dan, maar enkel om mijn vader's spullen op te pikken.

Ja, natuurlijk, ik, dat begrijp ik.

Mijn verblijf is moeilijk te vinden.

Wilt u me ontmoeten bij Garden street en Chester?

Weet u dat te vinden? -Ja.

Goed. Ik zie u daar om negen uur.

Kom.

Nu kunnen we oogsten.

We kunnen onze wraak vervolledigen.

Hallo, het politie bureau graag.

Luitenant Cross.

Moordzaken. -Met Susan Vanard.

Ja, natuurlijk, juffrouw Vanard.

Een vriend van mijn vader heeft me net gebeld

en luitenant Cross vroeg me hem te bellen mocht dit gebeuren.

Het is vast niet belangrijk,

maar ik ontmoet hem later op de hoek van

Garden street en Chester om negen uur.

Luitenant Cross zal vast willen weten waarover het gaat.

Goed, dank u.

Luitenant, Susan Vanard zal een oude vriend van

haar vader ontmoeten.

Ik kon je niet bereiken, dus ben ik naar

Garden street en Chester. Pete.

Opschieten.

Juffrouw Vanard.

Hier ben ik.

Goedenavond.

Neen. Neen. Neen.

Akro.

Ruim hem op.

Stop. Niet verder.

Peter.

Kijk daar. -Wat?

Het lijkt op een boodschap. -Neen, dat zijn getallen.

Wat betekenen ze?

Schijnbaar het begin van een nummerplaat.

Ik denk dat je gelijk hebt.

Begeef je naar het hoofdkantoor en laat de computer werken.

Je bent eindelijk wakker. Hier.

Hier zal je van opkikkeren.

Juffrouw Vanard?

Je staat op het punt om te veranderen

in één van mijn geprezen creaturen.

Zoals Akro daar.

Zie je die blauwe vloeistof?

Dat zal jou transformeren in mijn krachtige, mechanische,

volledig onderworpen slavin.

Het is een heerlijke metamorfose om aan te zien.

Alsof ik een prachtige vlinder opnieuw verander in een rups.

Iets dat ik geleerd heb in de jungle van Jamaica.

Dan commandeer ik jou.

Om iemand te vermoorden.

En nadat je moordde,

krijg je de rode vloeistof.

En vervolgens word je weer mijn prachtige vlinder.

Je bent krankzinnig. -Als dat zo is,

is dat des te vreselijker voor jou.

Mijn beste juffrouw Vanard,

de eenzaamheid die ik voel, is de schuld van jouw vader.

Mijn zoon Joe had van zijn verwondingen kunnen herstellen.

Met mijn natuurlijke medicijnen.

Maar jouw vader moest zo nodig een elektronisch gedrocht

van hem maken voor ik kon ingrijpen.

Ik weet niet waar je het over hebt.

Mijn vader trachtte enkel mensen te helpen.

Een mooie troost voor de doden.

Maar een grote leugen.

Eens jouw vader een elektronisch brein in mijn zoon's hoofd stak,

stierf Joe Corey.

En werd een psychotische moordenaar geboren.

Ik kan het niet geloven. -Het is de waarheid.

Joe's laatste dagen waren die van een opgejaagd dier.

Toen we naar Lake Tahoe gingen,

merkte Joe niets.

Maar het gehele netwerk van de Californische politie

tot Nevada, was naar hem op zoek.

Sacramento. 30 Minuten pauze.

Mevrouw Clarke? Mevrouw David-Clarke?

Ja? -Ik ben mijnheer Allen

van het Tahoe hotel. Wij kregen telefoon van uw man,

mijnheer David Clarke, om u hier te ontmoeten.

Hij arriveert later vanmiddag per vliegtuig.

Mijn echtgenoot neemt een vlucht naar hier?

U lijkt verrast.

Ja, dat ben ik. Hoe wist u dat ik mevrouw Clarke ben?

Mij werd gezegd u hier te ontmoeten en er volgt

uitleg wanneer hij hier toekomt.

Jij moet Nancy zijn. Mag ik voor uw bagage zorgen?

Ja, ik veronderstel van wel.

We zijn bij papa vanavond. -Hoera.

Volgt u maar, mevrouw Clarke. Tijd is kostbaar.

Iedereen uitstappen. Curtis, de bagage.

Opschieten.

Wat willen jullie?

Goed, mevrouw Clarke, laten we even spreken.

Wat zoeken jullie?

Een half miljoen aan diamanten. -Wat?

Je hebt een half miljoen aan juwelen die ons toehoren.

Bedoel je die overval gisteren, ik, -Ja, die overval gisteren.

Hou je handen van haar af.

Beweer je van niets af te weten, dametje?

Natuurlijk niet, ik,

We bellen Vito.

Operator. -Los Angeles, Hollywood, 29649.

Het spijt me, alle lijnen zijn bezet.

Wilt u wachten?

Geen kik of je dochter gaat eraan.

En probeer Curtis niet te roepen.

Enkel jij en ik, liefje.

Ik zei dat ik je zou vermoorden.

Ik vermoord je. Ik maak je kapot.

Niemand komt jou redden.

Stop. Aan de kant.

Hou halt.

Uit de wagen, jij.

Ik ga je vermoorden, mevrouw Clarke.

Is iemand hier? Alstublieft, is hier iemand?

Onze agenten weten dat ze in deze omgeving zijn.

Ze proberen hun exacte positie te vinden.

Je kent deze vent niet. Hij geniet ervan

om mensen te pijnigen.

Kom, Nancy. De weg is versperd. We moeten rennen. Snel.

Dit is het spoor waarop we zaten te wachten.

Hadden ze de juwelen maar gevonden.

Dan was dit alles niet gebeurd.

Dit zal een nachtmerrie worden.

Waarom moest ons dit overkomen? -Luister,

het heeft geen zin jezelf te pijnigen.

Hij zal Nancy en Linda niets aandoen. Beloofd.

Niet zolang hij weet dat hij enkel de juwelen krijgt

met hun hulp.

Komaan, we weten waar ze ongeveer zijn.

Mammie, mijn pop zit vast.

Harry, neem die richting. Vuur een schot af als je hem ziet.

Komaan, haast jullie.

Linda. Nancy.

Toe, mammie.

Ik ben zo moe.

Wacht, Nancy.

Niet in de sneeuw stappen.

Stil zijn. Blijf dicht bij de rots.

Ik ben moe, mammie. Ik kan niet meer.

We moeten blijven lopen.

Klim hier naar boven.

Einde van de reis, schatje.

Mammie, ik liet mijn pop vallen.

Geen beweging.

Dus u begrijpt, mevrouw Vanard,

mijn zoon werd afgeschoten als een dolle moordenaar.

En omdat hij stierf, moeten zijn moordenaars eveneens sterven.

En nu kun jij me helpen met mijn wraak.

Sergeant Grimalda hier.

Dit is het, 1217 Lupina drive.

Nabij het warenhuis. Je bent in de buurt.

1217 Lupina drive, begrepen.

Begeef je er naartoe, maar wees voorzichtig.

Ik ben op weg.

Ik volg onmiddellijk.

Nu volgt

een noodzakelijke injectie.

Laat die naald vallen en stap weg van het meisje.

Je verstoort mijn experiment op Akro.

Weg met die naald.

Tegen de muur.

Ik zei, tegen de muur.

Alles komt in orde. Ga gewoon zitten.

Luister,

kunnen we er niet over praten? -Ik zei je te gaan zitten.

Ga nu maar zitten.

Zullen we doorgaan voor er nog meer onderbrekingen volgen?

Neen, neen.

Dit is de vloeistof die je al eerder kreeg

en jou tot mijn slavin maakte.

Wat is er met mij?

Zoals jouw vader experimenteerde op mijn zoon,

zo zal jij mij dienen.

Wat gebeurde er met mij Howard?

Zijn dagen zijn geteld.

Het serum werkt niet langer op hem.

Zijn lichaam vecht er tegen.

Ik kan geen tijd meer verspillen. Hij zal dus sterven.

Ik wil dat jij je herinnert

dat deze rode vloeistof het enige is dat jou

weer kan veranderen, om het zo te noemen,

in mijn mooie vlinder.

Akro, terug in je kooi.

Wat doe je?

Ik weet wat jij wilt.

Jij wilt dit.

Maar dit is al wat rest. Met dit weg, sterf je.

Begrijp je wat ik zeg? Akro.

Je bent in orde.

Het politiebureau, graag.

Vertaling door Gutte.