Original subtitles

นี่มัน!

นึกเรื่องทั้งหมดออกแล้ว

คุณโกอา!

ไม่ ไม่ ไม่เอาแล้ว

ทุกคนมาตะโกนด้วยเท้าเปล่ากันเถอะ

แพ้ตกรอบพูดค่า ค่า

แล้วยังไม่ได้อะไร

ปัญหารึก็ไม่มี๊ไม่มี

ทุกคนวิ่งวุ่นกระจัดกระจาย

พูดล้อเล่นว่าบ๊ายบายชาติหน้าแบบนั้น

ทุก ๆ ครั้งที่แข็งเป็นก้อนแบบนั้น

เสียงที่เคยดังก็ถูกลืมและแยกส่วน

งั้นช่วยไม่ได้ จะกองแบ่งเป็นมัด ๆ

เสียใจรึก็ไม่มี๊ไม่มี

แม้แต่ค่านิยมที่ว่าถูกต้อง

ไม่ใช่คำตอบที่ถูกด้วยซากหรอกนะ

แต่ยังไงก็ช่างเถอะ

มัวแต่อยากรู้อยากเห็นกะทันหันจนตื่นตระหนกเลยค่า

ไม่มีร่มให้กางตอนฝนตก ไปนะ

ลืมวิวที่เห็นไปเมื่อไม่กี่วิก่อนหน้านี้ซะแล้ว

เสียดายของ เป็นคำตอบที่ถูกต้องค่า

วิถีสวรรค์กระจัดกระจาย โชคดีโชคร้าย

ฝนลูกเห็บที่ระยิบระยับ ร่วงกระจาย

อาจเร็วไปที่จะยอมแพ้ก็ได้นะ

ยื่นมือมาอีกครั้งสิ

ชีวิตช่างวุ่นวาย วันคืนที่วิ่งไล่ตามเอง

ก็ส่องแสงระยิบระยับบนดอกไม้พลิ้วไหว

ทำไมกันนะ

ถึงละสายตาไปจากเธอ

ที่เต้นรำอย่างงดงามไม่ได้เลย

(ผู้กล้าจอมวูบกับเจ้าหญิงนักฆ่า)

ชิ!

จากนี้ไปอยู่ที่นี่กับพวกเด็ก ๆ

อย่างมีความสุขตลอดไปค่ะ

ไม่รู้เลยว่าโกอาวางแผนอะไรอยู่ในโลกจริง

แต่ต้องรีบ ๆ ตื่น

แล้วไปอัดยัยนั่น!

โอ๊ะ!

คุณแอนนีโมนี

กำลังทำอะไรอยู่ในที่แบบนี้เหรอคะ?

เดี๋ยวก็จะมืดแล้วนะคะ

มันอันตรายนะคะ

ไม่ต้องยุ่งไม่เข้าเรื่อง

ยิ่งไปกว่านั้น

เด็กแปลก ๆ เมื่อตอนกลางวันอยู่ไหน?

ไม่มีเด็กแบบนั้นหรอกค่ะ

ยิ่งกว่านั้นต้องรีบ...

กลับไป...

นอนหลับฝันซะ

เฮอะ!

คิดจะใช้กำลังรั้งตัวให้อยู่ในความฝันงั้นเหรอ

น่าสนุก

เพราะช่วงนี้เอาแต่เล่นกับเด็ก ๆ เลย

ขออาละวาดที่ไม่ได้ทำนานหน่อยแล้วกัน!

เอ้า ดาหน้าเข้ามาเลย!

ชิเอลจัง!

เดี๋ยวก่อน!

ห้ามตามไปนะคะ ท่านชิเอล

ท่านชิเอล

จะต้องอยู่ที่นี่ตลอดไปค่ะ

เบื่อจะเล่นกับภาพมายาแล้วค่ะ

ท่านชิเอล

ทำไมถึงอยากตื่นจากฝันอันวิเศษเช่นนี้ด้วยครับ?

เพราะคิดถึงคนพวกนั้น

ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ?

คิดถึง?

ไม่มีทาง

ฉันก็แค่...

อยากทำให้ความฝันเป็นจริงด้วยกำลังของตัวเอง

ในโลกแห่งความจริงเท่านั้นค่ะ

กะ กรุณาคอยก่อนครับ!

ท่านผู้กล้า

ยังมีเรื่องอะไรอีกเหรอครับ?

ไม่เป็นไรค่ะ

อย่าได้ใส่ใจเรื่องของเด็กคนนี้เลยค่ะ

ไม่...

เด็กคนนั้นต่างหาก

ที่เป็นคุณโกอาตัวจริง

กรุณาคืนเธอมาด้วยครับ

ผู้กล้าจัง!

พูดอะไรกันคะ ท่านผู้กล้า

คุณโกอาก็อยู่ตรงนี้...

ไม่ใช่ครับ

ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว

ถึงจะเป็นฝันที่สนุก

และวิเศษมากก็ตามที

แต่ด้วยสัมผัสนี้

เลยตาสว่างได้ในที่สุด

จะอยู่ที่นี่ไปตลอดไม่ได้ครับ

กลับกันเถอะครับ คุณโกอา

ตอนต่อของความฝันนี้

ไปต่อกันที่โลกแห่งความจริง

อื้อ

อื้อ

ไม่ได้นะคะ ท่านผู้กล้า

ไม่ให้กลับไปจากที่นี่หรอก

จงหลับฝัน...

ไปตลอดกาลซะเถอะ

คุณโกอา

จับให้แน่นนะครับ!

ถอยไป!!

เป็นอะไรรึเปล่า

ไม่บาดเจ็บใช่ไหม

โมนีจัง

เอ้า ออกไปจากที่นี่กัน

ตามมาให้ดีล่ะ

มาอยู่ใกล้ ๆ

แล้ว ต้องทำยังไงถึงจะออกจากความฝันได้คะ

คือว่า...

คิดว่าถ้าจัดการตัวการที่ควบคุมฝันได้

ก็น่าจะออกไปในตอนนั้นได้

เจอแล้ว!

ออกไปด้วยประตูนั่นได้

มันไม่น่าจะมีอะไรนะ

แต่ก็สมกับที่เป็นโลกในความฝันเลย

เข้าใจง่ายแบบนี้ช่วยได้มากเลยค่ะ

แต่จะว่าไปทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

คนที่ขังพวกเราไว้ในฝัน

ก็คือตัวเธอเองไม่ใช่เหรอ

แล้วยังมาช่วยให้ออกจากฝันห่วยแตกนี่อีก

ไม่เห็นเข้าใจความหมายเลย

บางที

คิดว่าน่าจะเพราะไม่รู้ตัว

คิดว่าสร้างตัวฉันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ในฐานะทางออกเพียงหนึ่งเดียว

ที่จะตื่นจากความฝันได้

หา? แบบนั้นมันเหมือนกับว่า...

ที่จริงแล้ว

อยากให้ตื่นงั้นเหรอคะ?

เป็นคนที่ทำอะไรยุ่งยากเหมือนเดิมเลยนะ

ถ้าอยากให้เล่นด้วยก็บอกมาตามตรงสิ

รู้สึกโล่งใจยังไงไม่รู้เลยค่ะ

คุณโกอาเองก็เป็นคนขี้ใจอ่อน

และบ้าบอมากเหมือนกันนะคะ

ขอโทษนะ ผู้กล้าจัง

ที่ฉันในโลกจริงทำแบบว่า...

ที่จุดกำยานหอมประหลาด ๆ ให้ดม

อย่าเกลียดกันเลยนะ

ไม่มีทางเกลียดลงหรอกครับ

ชอบมากเลยครับ!

ดีจัง ดีจังเลยคำนั้น!

ไว้พูดคำนั้นกับฉันที่โลกจริงด้วยนะ!

แน่นอนครับ

จะพูดกับทุกคนให้หลาย ๆ ครั้งเลยครับ

อื้ม!

ศัตรูเมื่อกี้คงหมดแล้วใช่ไหม

สู้ลำบากมากเลยนะ

หนวกหูน่า!

ถ้าไม่เอาแต่ปกป้องเธอคงชนะได้สบายกว่านี้แล้ว!

ถ้าเป็นผู้กล้าจังน่าจะหมัดเดียวจอดนะ

เดิมทีไม่น่าจะรู้ตัวว่าเป็นภาพมายาไม่ใช่เหรอ

ชิเอลเองก็บื้อเกินคาดซะด้วย

คนที่โค่นบอสตัวเมื่อกี้ได้

มีแค่ฉันสินะคะ

ผู้กล้ากับคุณแอนนีโมนี

ยังนอนหลับสนิทอยู่ในฝันค่ะ

โมนีจังก็ท่าทางจะพูดแบบเดียวกันนะ

อ๊ะ

ประตูเปิดแล้วสินะ

โล่งอกไปที

ขอโทษนะที่ทำให้เดือดร้อน

ฝากตัวฉันทางโน้นด้วยนะ

บ๊ายบาย

พูดอะไรคะ

คุณเองก็ต้องไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ

เอ๊ะ?

ทำไมล่ะ?

ฉันก็ถือว่าเป็นผู้อาศัยในความฝันคนหนึ่งนะ

งั้นเหรอ

ก็นั่นสินะ

แต่ว่า คือว่า... ยังไงดี

ถ้าทิ้งเธอไว้

ตอนตื่นมันจะรู้สึกไม่ดีน่ะสิ

เพราะงั้นถึงได้รู้สึกอยากกลับไปด้วยกันไงคะ

ก็เป็นความฝันนี่

เรื่องหยุมหยิมช่างมันเถอะค่ะ

เอ้า

กลับด้วยกันเถอะครับ

ไปหาทุกคน

อื้อ

ใกล้จะรุ่งเช้าแล้ว

ถึงเวลาที่บุคลิกของทุกคนหายไปหมดแล้ว

โต้รุ่งนี่มันลำบากจังน้า

เอาล่ะ

หลังจากดื่มกาแฟแล้ว

ค่อยเก็บกวาดแล้วกัน

บังอาจทำกันได้นะ คุณโกอา

มีคำจะสั่งเสียไหมคะ?

เอ๊ะ?

โกหก

ทำไมล่ะ?

คำนั้นถือเป็นคำสั่งเสียคงได้สินะคะ

เดี๋ยวก่อน

อย่าเพิ่งจัดเต็ม ต้องค่อย ๆ ฆ่าสิ

ตายจริง ท่านผู้กล้า

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ผู้กล้าจังก็ด้วยเหรอ

ตื่นได้ยังไง...

ผู้กล้าจัง...

คะ คือว่า...

คุณโกอา

ชอบมากเลยนะครับ!

ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรือต่อไป!

ชอบ ชอบ ชอบ...

- มะ หมายความว่ายังไงเหรอ? - มากเลยครับ มากเลยครับ มากเลยครับ

- นั่นมันคำพูดของทางนี้ต่างหาก! - นั่นมันคำพูดของทางนี้ต่างหาก!

มีแค่ผู้กล้าที่ยังฝันอยู่เหรอคะ?

คาแรกเตอร์ดูเปลี่ยนไปนิดหน่อยด้วย

เฮ้อ รู้สึกหมดอารมณ์เลยแฮะ

นี่ ทำไมถึงตื่นขึ้นมาได้เหรอ?

ภาพมายาน่าจะสมบูรณ์แบบนี่นา

นี่เธอไม่เข้าใจจริง ๆ งั้นเหรอ

ในภาพมายามีตัวเธอในร่างเด็กอยู่น่ะสิ

แล้วก็มาช่วยพวกเรา

เห็นแก่เด็กนั่นเลยยอมยกโทษให้หรอก

แต่ถ้าทำแบบนี้อีกคราวหน้า

ฉันฆ่าเธอตายจริง ๆ แน่

ฉันไม่สนใจหรอกนะคะ

ไม่ถึงกับต้องฆ่าเลยค่ะ

แค่รู้ว่าฉันเหนือกว่าภาพมายาของคุณโกอา

แกล้งหลอกให้ตกใจสำเร็จครั้งใหญ่!

นั่นก็รวมอยู่ในภาพมายาของฉันเองล่ะ!

อะไร ๆ?

แปลว่ายอมเชื่อฉันในร่างเด็กเหรอ?

คิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนั้น

เพราะว่าชอบฉันมากยังไงล่ะ

หรือว่า

คิดถึงผู้กล้าจังมากงั้นเหรอ?

ต้องฆ่า จะฆ่าให้ตายตอนนี้เลย!

ว้าย สนุกจัง!

แค่ตื่นเพราะรู้ว่าเป็นการโจมตี ด้วยภาพหลอนเท่านั้นค่ะ

ไม่ใช่ว่ามีความรู้สึกพิเศษ ให้ผู้กล้ากับคุณโกอาหรอกนะคะ!

ชิเอลจังที่ซึนเดเระน่ารักจังเลย!

ต้องฆ่า!

ใช่แล้ว

ผู้กล้าจังเอง

ก็ไม่ได้ตื่นมาเพื่อฉัน

แต่ว่า

สาเหตุที่ทำลายภาพมายาได้

เป็นเพราะฉัน

เลยตื่นขึ้นมาแบบนี้ได้

ยอมเชื่อในตัวฉัน

หือ?

เอ๋...

ทะ โทษที ไม่ฆ่าแล้ว

เพิ่งเคยเห็นผู้ใหญ่ร้องไห้ฟูมฟายก็ครั้งแรกเลย

ฉันเองก็ชอบมากเลยนะ

โมนีจัง!

ชิเอลจัง!

จากนี้ก็มาฆ่ากันให้เยอะ ๆ เลยนะ!

ไม่เข้าใจความหมายเลย!

น่ากลัว! คนคนนี้น่ากลัว!

หา? หลับแล้ว?

โกหกใช่ไหม?

ทำหน้าดีใจยิ่งน่าโมโหใหญ่เลยนะคะ

นึกแล้วเชียว

ทุกคนสนิทสนมกันดีจริง ๆ นะ

ขอบคุณนะ ทุกคน...

หลับสบายจังเลย

จริงด้วยนะคะ

หือ?

เมื่อคืนวานสร้างความวุ่นวายไว้ตั้งขนาดนั้น

แล้วยังหลับสบายเชียวนะ

ก็มันรู้สึกดีนี่นา

ว่าแต่ผู้กล้าจังล่ะ?

ไปฝึกกล้ามเนื้อค่ะ

น่าจะใกล้กลับมาแล้วมั้งคะ

งั้นเหรอ

โอ๊ะ พอพูดปุ๊บ

กลับมาแล้วครับ

ยินดีต้อนรับกลับ

คุณโกอา

ตื่นแล้วสินะครับ

ข้างล่างเตรียมอาหารไว้แล้วครับ

ดีล่ะ!

ไปเติมพลังงานให้เต็ม

แล้วพยายามทำภารกิจเลื่อนขั้นแรงก์ C กันเถอะ!

ก็อยากพูดแบบนั้นอยู่หรอก

แต่มีเงินไม่พอก่อนอื่นไปทำภารกิจอื่นกันก่อนนะ

เหมือนว่าปาร์ตี้นี้ไม่เคยมีอะไรพร้อมเลยนะคะ

ท่านผู้กล้า

สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่น่าสงสัยไหมคะ?

ถ้าคิดไปเองก็คงดีนะคะ

มาแล้วนะ ผู้กล้าจัง!

ครับ!

ใหญ่กว่าที่คิดอีกนะคะ!

ทำหน้าตาชั่วร้ายอยู่ด้วยนะคะ

หมัดเดียวจอดแบบโนดาเมจอีกแล้วเหรอคะ

ไม่มีบทให้นักบวชหรือผู้ใช้เวทออกโรงเลยนะคะ

แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ไม่ทันได้อุ่นเครื่องเลยด้วยนะ

ความสามารถแท้จริง...

นี่ฉัน...

หรือว่าจะแข็งแกร่งงั้นเหรอ?

ส่วนใหญ่มักจะจัดการได้ในการโจมตีครั้งเดียวซะด้วย

ถ้าหมายถึงเรื่องพลังโจมตีก็ค่อนข้างสูงด้วย...

ไม่ อย่าเหลิงนะ

น่าจะต้อง

ได้รับการร่ายเวทมนตร์สนับสนุนบางอย่างให้แน่

ต้องพยายามไม่เป็นตัวถ่วงของสามคนนั้น

ก่อนภารกิจเลื่อนขั้นแรงก์ C

รบกวนช่วยทำคำขอเร่งด่วนหน่อยได้ไหมคะ?

เอ๊ะ? แบบไหนเหรอ ๆ

ดูเหมือนหมู่นี้

จะมีสัตว์ประหลาดปริศนาออกมาทำลายไร่นาค่ะ

เลยทำให้เก็บเกี่ยวพืชผลไม่ได้

ชาวบ้านกำลังเดือดร้อนอยู่ค่ะ

ภารกิจปราบปรามเหรอคะ?

ดูเหมือนรางวัลจะน้อยด้วยนะคะ

ผม...

จะทำครับ

เอ๋?

ทำเป็นมองข้ามเมืองที่กำลังเดือดร้อน

จากภัยของสัตว์ประหลาดไม่ได้ครับ

ท่านผู้กล้า

นอนกลางแจ้งคนเดียวไหวรึเปล่าคะ?

ขอโทษนะที่มีแค่ห้องสำหรับนอนแค่ 3 คน

มาเปลี่ยนเวรกันได้ตลอดเลยนะ

ไม่ครับ ตรงนี้ก็เพียงพอครับ

ทุกคนพักผ่อนกันในห้องเถอะครับ

ถ้าเจออะไร

จะรีบไปช่วยเลยนะคะ

ครับ

ผู้กล้า

ดูกระตือรือร้นกว่าทุกทีเลยนะคะ

ใช่

จะว่าไป

เคยบอกว่าหมู่บ้านถูกสัตว์ประหลาดบุกสินะ

ดูเหมือนไม่ใช่แค่แผลบนหน้า

แต่สูญเสียอะไรไปหลายอย่างเลย

อาจจะมีอะไรต้องคิดในแบบผู้กล้าอยู่ก็ได้นะคะ

ในฐานะลูกสาวเผ่าปีศาจ

รู้สึกซับซ้อนเหรอ?

เปล่าค่ะ

ถึงจะพูดรวมกันว่าเป็นสัตว์ประหลาด

แต่ก็มีหลายประเภทนะคะ

เผ่าปีศาจของพวกฉัน

ไม่บุกโจมตีหรือปล้นสะดมที่ไร้ความหมายหรอกค่ะ

หืม

เป็นแบบนั้นเองเหรอ

ก็อย่างที่ว่า

ก่อนอื่นมาถึงสถานที่ ที่มีรายงานพบเห็นมากที่สุดกันแล้วนะ

กินไปทั่วซะเรียบเลยนะคะ

สภาพโหดร้ายมากเลยนะคะ

ชิเอลจัง

ไม่มีเวทมนตร์หรือไอเทม ที่ตามหาสัตว์ประหลาดได้บ้างเหรอ?

ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกค่ะ

แต่ไม่อยากให้ผู้กล้าเห็นไพ่ในมือเลยนะคะ

ถ้าอย่างนั้นละก็

ผู้กล้าจัง

หนุบ

นี่ ๆ แบบนี้เป็นยังไง?

- ยัยวายร้าย - ยัยวายร้าย

แต่ก็เอาเถอะค่ะ

เอ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะเอาใส่ไว้ทางนี้....

เจอแล้ว!

ไม้ดาวซิ่งสไตล์เผ่าปีศาจ!

นั่นมันอะไรเหรอ?

เมื่อตรวจพบพลังเวท

ปลายของแท่งไม้ทั้ง 2 อันนี้จะขยับค่ะ

จริงเหรอ?

มีปฏิกิริยาตอบสนองในทันทีเลยค่ะ

ทางนี้สินะคะ

ไปกันเถอะค่ะ

โอเค! ไปกันเลย!

อย่าลืมผู้กล้าล่ะ

ตรงนั้น

มีอะไรอยู่ด้วยนะ

เล็กจัง...

นั่นคือสัตว์ประหลาดในคำจ้างวานเหรอ?

ไม่ใช่ว่าเครื่องมือเวทอันนั้นมันเพี้ยนไปเหรอ?

ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ

แหม น่ารักจัง

กำลังล้างมืออยู่ล่ะ

พากลับไปกันไหมคะ?

เร็วมาก!

เมื่อกี้นี้มองทันไหม โมนีจัง?

กะ ก็นะ...

เอ๊ะ?

สัตว์ประหลาดตัวนั้น

เหมือนเคยเห็นในสารานุกรมภาพเลย

ถ้าเป็นความเร็วขนาดนี้

คนธรรมดาไม่น่าจะจับได้นะ

จะเอายังไงดีคะ ท่านผู้กล้า?

ยะ ยังไงก็ลองดูก่อนครับ!

ทำไม

ถึงจับ

ไม่ได้เลย!

สุดยอด

ผู้กล้าจังคนนั้นถึงกับทำอะไรไม่ได้เลย

แต่ความเร็วธรรมดานะ

ถ้าเป็นฉันป่านนี้จับตัวได้แล้ว

งั้นคุณก็ไปช่วยก็ได้นี่คะ?

จะเอาจริงต่อหน้าผู้กล้าได้ยังไง...

เอ๊ะ?

คุณแอนนีโมนี!

(โตโต้หมดสติไปแล้ว!)

ยั่วโมโหกันเหรอ?

ได้เซ่

จะไปจับแบบเอาจริงให้!

เอ๊ะ!

เอ๋!

มันอันตรายไม่ใช่เหรอคะ!

เดี๋ยวสิ!

มันโดนพวกฉันไปด้วยไม่ใช่เหรอ!

เสร็จฉัน!

โอ๊ย ปัดโธ่

- โมโหแล้วนะ! - เอาแบบนี้เป็นไงคะ

- จะถลกหนังแล้วยิงให้พรุนเป็นรังผึ้งเลย! - ถ้าทำให้สัตว์ประหลาดนั่นสงบได้

- เจ้าสัตว์บ้านี่! - จะได้สิทธิ์ในการท้าทายลอบสังหารครั้งหน้า

เอ๋ น่าสนุกดีนะ

ฉันรับการท้าแข่งนั่น

กลิ่นหอมตัวชา

ถึงจะเร็วแค่ไหนแต่คงหลบกลิ่นไม่ได้ใช่ไหมล่ะ!

จะกางเขตแดน

แล้วใช้แรงโน้มถ่วงเพื่อไม่ให้ขยับได้ค่ะ!

โกหก!

เวทมนตร์สะท้อนกลับ!?

สัตว์ประหลาดตัวนั้นเป็นตัวอะไรกันแน่

เรื่องตัวจริงเอาไว้ทีหลัง

นี่เป็นการแข่งว่าใครจะจับได้ก่อนนะ

หยุดนะ เจ้าบ้า!

จะยิงให้พรุนเป็นรังผึ้งแล้วใส่กรอบรูปแขวนเลย!

เอ้า ๆ

มาเป็นข้ารับใช้ของโกอาจังซะ!

ผู้เป็นศัตรูของข้า

จงถูกความมืดที่แท้จริงกลืนกินไปซะ!

หยุดนะ เจ้าบ้า!

เอ้า ๆ!

โดนกินไปซะ!

แย่แล้ว!

ดันหมดสติเอาตอนเวลาแบบนี้อีกแล้ว!

- ท่านผู้กล้า! - ผู้กล้าจัง!

ปล่อยให้หนีไปได้สินะคะ

แพ้หมดรูปเลยค่ะ

เรื่องแบบนี้มันก็ต้องมีกันบ้างค่ะ

ขอโทษครับ

อุตส่าห์เป็นโอกาสแท้ ๆ

จับมาได้แค่สิ่งนี้เท่านั้นเอง

เหมือนจะผิดจากที่คิดไว้เลยนะ

- เออ นั่นสิ - เหมือนจะเอะอะอะไรกันก็ไม่รู้นะคะ

ท่านผู้กล้า

ที่จริงเจอหมูป่ากำลังทำลายไร่นาค่ะ

ถึงจะเข้าใจผิดว่าเป็นสัตว์ประหลาด

แต่เป็นฝีมือของเจ้าตัวนี้ค่ะ

ถึงจะโชคดีที่จับตัวได้ก็เถอะ

แต่ของที่ถูกกินไปแล้วก็กลับคืนมาไม่ได้ด้วยสิ

นั่นสิ ๆ แย่ชะมัดเลยแฮะ

ท่านผู้กล้า นี่มันอะไรกันครับ!

ไม่ ผมเองก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรครับ!

แต่จะยังไงก็ช่างเถอะ

วันนี้มาจัดปาร์ตี้ด้วยหมูป่ากับฟักทองกันเถอะ!

พวกท่านผู้กล้าเองก็มาทานด้วยกันนะ!

- ครับ! - ค่า!

เฮ้

คงรู้จักสัตว์ประหลาดนั่นใช่ไหม?

สิ่งนั้นเหนือกว่า จะเรียกว่าอยู่ในระดับสัตว์ประหลาดนะคะ

คงเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ค่ะ

สัตว์ศักดิ์สิทธิ์!?

ฉันเองก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกค่ะ

แล้ว

เพราะอะไรถึงไม่บอกเรื่องนั้นกับผู้กล้าจังล่ะ?

อะไรเล่า พูดมาสิ

เพราะอยากให้ผู้กล้า...

ยังอยู่ในระหว่างทางค่ะ

ในระหว่างทาง?

ในระหว่างทางที่ว่าคืออะไร?

ขอโทษที่ทำให้รอครับ

เอาเครื่องดื่มมาให้ครับ

ขอบใจนะ

ครั้งนี้ต้องขอโทษด้วยครับ

เรื่องอะไรเหรอคะ?

ผมทำพลาดในตอนสำคัญ

เหมือนกับว่าทำประโยชน์ให้ไม่ได้เลยครับ

ได้ออกเดินทางกับทุกคน

สนุกมาก

จนเริ่มได้ใจและเชื่อมั่นเกินไป

คือว่านะ ผู้กล้าจัง

ท่านผู้กล้า เรื่องนั้น...

ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ

ถึงจะทำประโยชน์ให้ไม่ได้

เอ๋?

เพราะอย่างนั้น

ถึงได้ออกเดินทางไม่ใช่เหรอคะ?

เพราะว่ายังอยู่ในระหว่างทาง

เพื่อจะได้เป็นมืออาชีพยังไงคะ

นั่นสิคะ

เพราะยังมีเรื่องที่ต้องทำอยู่อีก เป็นภูเขาเลากาเลยนี่คะ

จริงด้วย ๆ

มีเรื่องที่ต้องทำให้ได้

อยู่อีกมากมายเลยนะ

จะดีเหรอครับ

ที่ให้คนอย่างผมอยู่ด้วย

- ดีสิคะ! - ดีแล้วล่ะ!

ครับ!

โชคดีจริง ๆ

โชคดีจริง ๆ ที่ได้ออกเดินทางนี้

เพราะอย่างนั้น

คุณแอนนีโมนี...

คุณโกอา...

คุณชิเอล...

ต่อจากนี้เองก็ขอให้ได้อยู่ด้วยกันไปตลอด

ขอให้ช่วงเวลานี้

มีต่อ ๆ ไปตลอดเลย

ผม...

จะพยายามให้ไม่หมดสติครับ!

เฮ้อ ว่าแล้วต้องหมดสติ

แล้วลำดับลอบสังหารครั้งต่อไปจะใช้อะไรกำหนดดี?

เรื่องนั้นก็ต้องเป็นเป่ายิ้งฉุบอยู่แล้วสิคะ

อีกแล้วเหรอ ก็ได้อยู่หรอก

ถึงจะพูดแบบนั้น

แต่คุณแอนนีโมนีชอบเป่ายิ้งฉุบสินะคะ

อึ๊ก! เปล่านี่ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!

อ๊า โมนีจังเขินอยู่ล่ะ!

โอ๊ย โธ่หนวกหู!

เริ่มกันได้แล้ว!

หนึ่ง สอง

เป่ายิ้งฉุบ! ฉุบ ฉุบ ฉุบ ฉุบ ฉุบ ฉุบ ฉุบ!

(ต้องการเดินทางต่อหรือไม่?)

(ใช่ / ไม่)

(ไม่)

(ใช่)