Original subtitles

มีรักพอรึเปล่าคะ!

ยินดีต้อนรับสู่กิลด์ของเดอะฟูลี่ค่า!

การสะกดจิตหมู่

ฉันคิดแบบนั้นนะ

ก็เห็นชัดว่าทุกคนไม่มีสติกันเลย

แต่ว่า มีจุดประสงค์อะไรกันนะครับ

ก็นะ ถ้าคิดตามปกติ

ก็คงเป็นฝีมือของสัตว์ประหลาดสินะ

ไม่มีคนให้พึ่งได้เลย!

ถึงจะตอบแทนอะไรให้ไม่ได้มากก็เถอะ

ไม่เป็นไรครับ

จะช่วยให้ได้ครับ

เพราะผม

เป็นผู้กล้าครับ

ท่านผู้กล้า

มีรักพอรึเปล่าคะ!

อ๊ะ!

ยัยบ้านั่น!?

ทั้งสองคนคะ

จงรับความรักและความสงบสุขของฉัน

ไปซะเถอะค่ะ

ไม่ ไม่ ไม่เอาแล้ว

ทุกคนมาตะโกนด้วยเท้าเปล่ากันเถอะ

แพ้ตกรอบพูดค่า ค่า

แล้วยังไม่ได้อะไร

ปัญหารึก็ไม่มี๊ไม่มี

ทุกคนวิ่งวุ่นกระจัดกระจาย

พูดล้อเล่นว่าบ๊ายบายชาติหน้าแบบนั้น

ทุก ๆ ครั้งที่แข็งเป็นก้อนแบบนั้น

เสียงที่เคยดังก็ถูกลืมและแยกส่วน

งั้นช่วยไม่ได้ จะกองแบ่งเป็นมัด ๆ

เสียใจรึก็ไม่มี๊ไม่มี

แม้แต่ค่านิยมที่ว่าถูกต้อง

ไม่ใช่คำตอบที่ถูกด้วยซากหรอกนะ

แต่ยังไงก็ช่างเถอะ

มัวแต่อยากรู้อยากเห็นกะทันหันจนตื่นตระหนกเลยค่า

ไม่มีร่มให้กางตอนฝนตก ไปนะ

ลืมวิวที่เห็นไปเมื่อไม่กี่วิก่อนหน้านี้ซะแล้ว

เสียดายของ เป็นคำตอบที่ถูกต้องค่า

วิถีสวรรค์กระจัดกระจาย โชคดีโชคร้าย

ฝนลูกเห็บที่ระยิบระยับ ร่วงกระจาย

อาจเร็วไปที่จะยอมแพ้ก็ได้นะ

ยื่นมือมาอีกครั้งสิ

ชีวิตช่างวุ่นวาย วันคืนที่วิ่งไล่ตามเอง

ก็ส่องแสงระยิบระยับบนดอกไม้พลิ้วไหว

ทำไมกันนะ

ถึงละสายตาไปจากเธอ

ที่เต้นรำอย่างงดงามไม่ได้เลย

(ผู้กล้าจอมวูบกับแม่มดแห่งการสะกดจิต)

มาแล้ว!

อะ อะไร!?

หมายความว่าโมนีจังโดนล้างสมองแล้วเหรอ!?

ก็ไม่รู้สินะคะ

สามารถคิดได้ว่าแกล้งโดนเพื่อมากำจัดพวกเรา

ได้ด้วยค่ะ

แต่เรื่องแบบนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างค่ะ

การกระทำที่โง่เขลานั่นซึ่งหันเขี้ยวมาใส่ฉัน

จะให้ชดใช้ด้วยความตาย!

ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ตายด้วยเรื่องแบบนี้หรอกนะคะ

เอ้า

มาหาฉันสิคะ

วิเศษจัง

มองเห็นหมดแล้วนะคะ

ว่าแอบซุ่มอยู่ในสัตว์ประหลาดที่กำลังบินมา

ขอถามไว้เผื่อนะคะ

อยู่ในสถานะโดนสะกดจิตสินะคะ?

เรื่องนั้นผิดแล้วค่ะ

ตาสว่างแล้วต่างหาก

รู้ตัวแล้วว่าความรักและความสงบสุขต่างหาก

ที่เป็นเป้าหมายที่แท้จริงค่ะ

ชอบผู้กล้าขนาดไหนเหรอคะ?

เรื่องนั้นก็ต้องชอบมาก มาก มาก น่ะสิคะ

อยากจะรีบไปเจอกับ...

ท่านผู้กล้าที่ตาสว่างเร็ว ๆ จังค่ะ

คนนี้ต่อให้สติดีถึงโกหกก็ไม่มีทางพูดแบบนี้แน่

ยัยนี่ไม่ไหวแล้ว

ถ้าต้องลงมือก็อยากประมือกับคุณที่มีสติดีนะคะ

แต่ก็ช่วยไม่ได้นะคะ

ตัดผ่าแสงสว่าง

จงสรรเสริญความมืด

ไนท์ออฟนิกซ์!

ปืน RPG แห่งความรักและความสงบสุข!

ข้างบนเสียงดังจังนะครับ

อาจเป็นโอกาสในการหลบหนีก็ได้

อาจเป็นพวกพ้องของท่านผู้กล้า

กำลังต่อสู้อยู่รึเปล่าคะ

ไม่ทราบครับ

คุณชิเอลกับคุณโกอาไม่น่าอยู่ที่ปราสาท

ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณแอนนีโมนีกับใครบางคนเหรอ?

ต้องรีบแล้ว

เกิดเรื่องอะไรกัน นักบวชแอนนีโมนี

ขออภัยที่เสียงดังค่ะ ท่านรัฐมนตรี

หมอนั่นเองเหรอ

คุณแอนนีโมนี

เอาไว้สู้กันต่อ...

ตอนที่คุณสติดีแล้วกันค่ะ

เท่านี้ก็จบไปหนึ่งเรื่องแล้วนะคะ

ตาสว่างรึยังคะ คุณแอนนีโมนี?

คุณมีสภาพน่าสมเพชแค่ไหน

อยากให้ได้เห็น...

คนที่น่าสมเพชคือคุณต่างหากค่ะ

ทำไมถึงยังถูกสะกดจิตอยู่!?

เรื่องง่าย ๆ ไงจ๊ะ

เพราะผู้ร่ายเวทยังไม่ตายยังไงล่ะ

ลูกสาวราชาปีศาจ ชิเอล เซบูล

เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาพบกันในสถานที่แบบนี้

เธอคือ...

มารสาว ยูเรีย ไมออส

แปลงร่างเป็นมนุษย์สินะคะ

ทำแบบนี้กับฉัน

ต่อให้เกิดสงครามระหว่าง เผ่าปีศาจกับเผ่ามารก็ไม่เป็นไรเหรอคะ

สิ่งที่หวังไว้เป็นจริงพอดีเลย

เดิมทีก็ไม่พอใจพ่อของเธออยู่แล้ว

แต่จะว่าไปแล้ว

ฉันไม่ใช่คนผิดสักหน่อยนะ

คนโง่ที่รู้ว่าเป็นกับดัก แต่ก็ยังมาก็คือเธอไม่ใช่เหรอ

เอาเถอะ

เรื่องยิบย่อยจะยังไงก็ช่าง

ยังไงซะ

ก็จะกลายเป็นสารอาหารของฉันไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว

ยะ หยุดนะ

ลูกแก้ว...

...แตก

จะไปฆ่ายัยบ้านั่นค่ะ

แล้วก็ถ้าฆ่ารัฐมนตรีไปด้วยก็ดีไม่ใช่เหรอคะ

หรือว่าจะไปที่ปราสาทเหรอ

ชิเอลจังอันตรายนะ

รวบรวมข้อมูลให้มากกว่านี้แล้วค่อยเคลื่อนไหวดีไหม

ถ้าเผื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน

ลูกแก้วนั่นจะแจ้งให้รู้เองค่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นคุณโกอา

คุณก็พยายามเข้าด้วยนะคะ

ก็ไม่รู้สินะ

ถ้าเหลือคนเดียวอาจทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไปก็ได้

ได้สิคะ เพียงแต่ว่า...

ต่อให้ต้องใช้วิธีไหนก็ตาม

ก็จะต้องจับคุณมาให้ได้

แล้วฆ่าให้ตายค่ะ

น่าสนุกจัง แบบนั้น

ถึงจะเชื่อใจนิสัยของคุณไม่ได้

แต่เชื่อในความรู้กับสกิลค่ะ

คุณโกอา

ถนัดด้านการสะกดจิตใช่ไหมคะ?

ก็ใช่นะ...

ถ้าอย่างนั้น

คงไม่น่าแพ้ให้กับ...

ศัตรูที่เป็นใครจากที่ไหนก็ไม่รู้ไม่ใช่เหรอคะ

ทำยังไงดีล่ะ พี่สาว

ถึงจะเป็นเมืองที่สนุก

แต่คงเล่นสนุกมาพอแล้วนะ

เอ๊ะ?

แต่ถ้าเล่นมากกว่านี้...

มันไม่สนุกแล้ว

เพราะคนที่ทำอะไรเพื่อนฉันได้

มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น!

พี่สาว?

ทิมคุง

มีระเบิดควัน ยาอัมพาต

และยาฟื้นพลังใส่เอาไว้เผื่อเกิดเรื่องให้แล้ว

ช่วยเฝ้าบ้านแป๊บหนึ่งนะ

ฝากด้วยนะ

จะไปที่ปราสาทเหรอครับ?

อื้อ

ต้องไปช่วยเพื่อนน่ะ

ค่อยหายใจหายคอขึ้นมาได้หน่อยนะ

โชคดีที่มีทหารยามน้อยนะ

ฉันเหนื่อยจนหมดแรงแล้ว

ทะ ทุกคนอยู่ที่นี่นะครับ

แล้วท่านผู้กล้าล่ะคะ?

จะไปช่วยเมืองนี้...

กับช่วยพวกพ้องครับ

ถ้าเป็นรัฐมนตรี

น่าจะอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ชั้นสาม

ขอให้ปลอดภัยครับ

พอขึ้นมาชั้นบน

ทหารยามก็เพิ่มขึ้นนะ

จะไปถึงได้แน่เหรอ

ถ้าจำไม่ผิดบอกว่าชั้นสามสินะ

ห้องโถงใหญ่...

รู้สึกถึงแรงกดดันผ่านประตูมาเลย

ที่นี่เอง

ตายจริง ท่านผู้กล้า

เข้าใจถึงความรักและความสงบสุขแล้วเหรอคะ?

ตอนนี้ฉันรู้สึกวิเศษมากเลยค่ะ

ท่านผู้กล้าเองก็รีบมาอยู่ทางนี้ด้วยสิคะ

กระทั่งคุณชิเอลด้วยเหรอ!?

คงเป็นตัวจริง... สินะ?

อ้าว?

เพิ่งเคยเห็นหน้านะ

ธะ เธอคือคนที่อยู่เบื้องหลังเหรอ

เห็นแล้วก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอ?

ถึงจะมีความต้านทานการสะกดจิต

แต่ดูเหมือนจะไม่มีความสามารถในการเข้าใจนะ

แต่ก็เอาเถอะ

นานแล้วที่ไม่ได้พูดคุยกับผู้กล้าซะด้วยสิ

จะคุยเป็นเพื่อนให้นะ

รัฐมนตรีอยู่ที่ไหน?

ตัวจริงของรัฐมนตรี...

ก็-คือ-ฉัน

ยูเรีย ไมออส

ยูเรีย ไมออส

ใช่แล้ว

ถึงจะเห็นแบบนี้แต่ก็ชื่อดังในหมู่สัตว์ประหลาดนะ

เพราะแบบนั้นเลยทำให้ใช้ชีวิตลำบาก

เพื่อออกตามหา "รัง" ใหม่ก็เลยมาที่นี่ยังไงล่ะ

คุณแอนนีโมนีกับคุณชิเอลยังอยู่ในมนต์ของศัตรู

จะสู้ยังไงดี?

ต้องทำยังไงถึงโค่นปีศาจตนนี้ได้

โดยที่ไม่ทำร้ายสองคนนั้นนะ

ทำให้ลำบากใจซะแล้ว

ดีมากเลยใบหน้านั่น

นี่ บอกเรื่องดี ๆ กว่านี้ให้เอาไหม?

เรื่องดี ๆ?

คิดว่าเพราะอะไรถึงไว้ชีวิต

พวกที่การสะกดจิตไม่ได้ผลที่คุกใต้ดิน?

พะ เพราะอะไร?

ถ้าเอาจริงฉันก็สะกดจิตได้นะ

แต่การที่ตั้งใจปล่อยให้มีชีวิตแล้วขังเอาไว้

ก็เพื่อใช้พวกเขาเป็นตัวประกัน

และล่อให้มนุษย์ที่พยายาม จะช่วยบุกเข้ามาในรังยังไงล่ะ

หรือก็คือ...

เหยื่อล่อมีชีวิตไง

อ๊ะ ร่างกาย... ขยับไม่ได้...

ได้ผลแล้วเหรอ?

บ้าจังนะ

มันต้องไม่ใช่แค่คุยเฉย ๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

ถ้าอาบพลังเวทของฉันใกล้ขนาดนี้อย่างต่อเนื่อง

ต่อให้มีความต้านทาน

แต่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่าจะถูกสะกดจิตเมื่อไหร่

สงสัยต้องรุกอีกสักหน่อยสินะ

เอ้า

คุณชิเอล คุณแอนนีโมนี!

พ่ายแพ้ไปเพราะพวกพ้องของนายซะเถอะ

- ท่านผู้กล้าขา - ท่านผู้กล้าขา

ขอขยับสิ ร่างกาย

ฉันยังมีเรื่องที่ต้องทำอยู่!

ค่า! พอแค่นั้นแหละ!

หือ?

คุณโกอา!

ขอโทษที่ให้รอนะ ผู้กล้าจัง

จากนี้ไปคือเวทีของฉันคนเดียวจ้า

ชิ

ยัยแมวขโมย

คุณโกอาก็มาอาบความรักและความสงบสุขด้วยกันสิคะ

เฮ้อ ทั้งสองคน

อยู่ในสภาพที่น่าสมเพชซะได้นะ

ผู้กล้าจัง เป็นของฉันนะ

หา?

ไม่ใช่แล้วค่ะ เป็นของฉันค่ะ

นึกแล้วเป็นฝีมือของสัตว์ประหลาดสินะ

แต่ก็คิดไว้แล้วล่ะ

ทำไมถึงคิดแบบนั้นเหรอ?

เพราะว่าไม่มีเซนส์ในการสะกดจิตน่ะสิ

หา?

ไม่อยากให้ยัยร่านที่เพิ่งโผล่มาพูดใส่หรอกนะยะ!

แอนนีโมนี! ชิเอล!

ไม่จำเป็นต้องเอายัยสาวตัวใหญ่นั่นมาเป็นพวกแล้ว

ฆ่าไปซะเลย

ทั้งสองคน!

กรุณาตาสว่างสักทีเถอะครับ!

ลาก่อนค่ะ คุณโกอา

นี่ก็เป็นการเสียสละของความรักและความสงบสุขค่ะ

เรื่องที่ท่านผู้กล้าเป็นของฉัน

จะทำให้รู้ซึ้งด้วยร่างกายเองค่ะ

นั่นเป็นคำพูดของทางนี้ต่างหาก

คุณโกอา!

เชิญตายซะเถอะค่ะ!

อะไร!?

สะกดจิตทับงั้นเหรอ!?

ร่ายเวทสะกดจิต

ที่แรงกว่าฉันที่เป็นเผ่ามารได้งั้นเหรอ

เป็นไปไม่ได้!

แถมยัง

การสะกดจิตทับ

จะสร้างภาระใหญ่หลวงให้กับเป้าหมาย

เป็นวิชาอันตราย

ขนาดที่พลาดนิดเดียวก็กลายเป็นคนพิการได้เลย

แต่ถึงอย่างนั้นกลับใช้กับพวกพ้องโดยไม่ลังเลเลย

ยัยนี่สมองเพี้ยนไปแล้วเหรอ!

คุณโกอา

นี่มันเป็นอะไรยังไงเหรอครับ?

ใช้ยานิดหน่อยน่ะ

โกหกต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้กล้าจัง

ฉันพอจะหาทางต้านการสะกดจิตได้

จัดการยัยนั่นตอนนี้เลย

ชิ

ผู้กล้าจังใช้พลังของตัวเอง

ช่วยทุกคนด้วยนะ!

ครับ!

จะต้อง... ช่วยให้ได้อย่างแน่นอน!

ฮึ ทำเก่งไปก็เปล่าประโยชน์

ขยับร่างกายไม่ได้เพราะคาถาใช่ไหม?

คนอย่างนายน่ะช่วยใครไม่ได้หรอก

กรงเล็บคลั่งรัก!

ทั้งพลังทำลายทั้งความเร็วมากกว่าที่คิดไว้อีก

ปีศาจตนนั้น

แข็งแกร่งน่าดูเลย

ถึงเนื้อจะไม่กระจุยออกมา

แต่คงแทบจะยืนไม่ไหวแล้วมั้ง

ไม่มีแผลเลย!?

โห

ดูเหมือนจะมีความมั่นใจในพลังป้องกันอยู่นะ

งั้นถ้าใช้เวทมนตร์ล่ะเป็นไง?

สายฝนคลั่งรัก!

อะไรกัน!

พลาดงั้นเหรอ?

อ๋อ งั้นเหรอ

ดูท่าจะแข็งมากเลยสินะ

ได้สิ

งั้นจะแสดงการเอาจริงให้ดู!

ไม่สนพลังป้องกัน

พวกผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังเอง

ก็จะเฉือนไปให้หมดด้วยเลย!

ร่างกายกำลัง...

เปลี่ยนไป!

คราวนี้แหละ!

ตายซะ!

เสียงคำรามคลั่งรัก!

ผู้กล้าจัง!

จะช่วยทุกคน!

สัญญาเอาไว้แล้ว!

ฉันจะ...

ทำให้ได้!

เอ๊ะ?

อ๊ะ? ฉัน?

ทั้งสองคน

กลับเป็นปกติแล้วสินะครับ!

ชิ

สกิลของฉันก็คลายไปด้วยเลย

เป็นอะไรรึเปล่าครับ?

เอ่อ ค่ะ...

มะ ไม่เป็นไรค่ะ...

ผู้กล้าคนนั้นมันอะไรกัน?

จัดการฉันที่กลายเป็นร่างสัตว์ประหลาดในทีเดียว

เป็นไปไม่ได้

ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่นอน

ยังไงก็ตาม

ตอนนี้แกล้งตายแล้วค่อยไปเริ่มต้นใหม่

จะทำทุกอย่างเลย

แม้แต่สัตว์เลี้ยงก็จะเป็นให้

เพราะอย่างนั้น...

ขอแค่ไว้ชีวิต....

สัตว์เลี้ยงเหรอ?

เอ่อ ค่ะ

การจะมาเป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน

ความน่าสนุกน่าจะมีไม่พอนะ

คุณโกอา ไปกันเถอะครับ

จ้า!

ท่านโตโต้!

ทิมคุง!

โล่งอกไปที

ผู้คนในเมืองฟื้นสติแล้ว

เลยคิดว่าน่าจะสำเร็จแล้ว

ทิม!

เอ๊ะ?

คุณพ่อ...

คุณแม่!

ทำให้ลูกเป็นห่วงแล้วนะ

พ่อครับ แม่ครับ!

แหม ดีจังเลยนะคะ

ถึงจะไม่มีความทรงจำตอนที่ถูกควบคุมเลย

แต่จบเรื่องอย่างสันติก็ดีแล้วค่ะ

ฉันเองก็ไม่มีความทรงจำตอนที่ถูกควบคุมเลยสักนิดค่ะ

แต่จบไปหนึ่งเรื่องก็ดีแล้วนะคะ

ไม่มีความทรงจำเลยสินะครับ?

- ค่ะ ไม่มีเลย - ค่ะ ไม่มีเลย

เห...

ชิเอลจังน่ารักมากเลยนะ

เรียกผู้กล้าจังว่า "สามีของฉัน" ด้วยล่ะ

พูดว่า "เป็นของฉัน" ต่างหากค่ะ!

อย่าเพิ่มเรื่องเอาเองสิคะ!

อ๊ะ นี่เธอ!

อ๊ะ!

คนโกหก!

มีไม่ใช่เหรอ

- ไม่มี - ความทรงจำ

ไม่มี

ไม่ใช่น่ะ นั่นไม่ใช่ฉัน!

เป็นอย่างอื่นอะไรสักอย่างค่ะ!

ไม่ใช่ว่าแสดงใจจริงออกมาโดยไม่คิดเหรอ?

- โล่งอกไปทีที่ทั้ง 3 คนปลอดภัย - ไม่ใช่ค่ะ!

- โล่งอกไปทีที่ทั้ง 3 คนปลอดภัย - อย่าพูดอะไรเอาเองสิ!

เรื่องในคราวนี้ฉันคงทำดีแล้วสินะ

ใช่ท่านผู้กล้าโตโต้รึเปล่าครับ?

อ๊ะ ครับ

ต้องขอบพระคุณที่ได้ช่วยเหลือเมือง ในครั้งนี้เอาไว้นะครับ

ขอเชิญ

มาร่วมงานเลี้ยงฉลองในคืนนี้ด้วยนะครับ

ต้องมาให้ได้นะครับ ท่านโตโต้

มาฉลองด้วยกันกับชาวเมืองทุกคนกันเถอะค่ะ

ครับ!

จริงด้วย คุณโกอา

ต่อไปจะไปที่ไหนเหรอครับ?

นั่นสินะ

จะไปที่ไหนดีนะ

ไปเมืองนี้เป็นยังไงครับ?

เมืองของนักผจญภัย ดี ไซด์ งั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้น

ไปหมู่บ้านประมง อังเกลน์ ดีไหม?

หมู่บ้านประมง...

ไปอังเกลน์กันเลยค่ะ!

สงสัยจะติดใจการตกปลาแล้วสิน้า

แต่ไม่ใช่แค่ตื่นเต้นกับการเดินทางหรอกเหรอคะ

คราวนี้จะตกตัวใหญ่ ๆ ให้ดูเลยค่ะ!

ดึงพรึ่บขึ้นมาแบบนี้เลย!

คุณชิเอล มาพยายามด้วยกันเถอะครับ!

ทั้งสองคนอย่าคึกกันมาก

จนตกทะเลไปอีกนะ

อ๊ะ ทราบแล้วค่ะ

เฮ้อ อิ่มจังเลย

สนุกมากเลยนะคะ ท่านผู้กล้า

ครับ

ทั้งที่คราวนี้ไม่มีผลงานแท้ ๆ

อ๊ะ!

แหมเรื่องนั้น...

มีรักพอรึเปล่าคะ!

หยุดเลยนะ!

ชอบมาก มาก มาก เลย

- จริงด้วยครับ คุณโกอา - ชอบมาก มาก มาก เลย

ขอบคุณที่ช่วยนะครับ

อ๋อ ไม่เป็นไร ๆ

แต่สุดยอดเลยนะครับ

อย่างกับสะกดจิตทับไปเลยนะครับ

หรือว่าเห็นเหรอ?

เห็นแส้ด้วยเหรอ?

ครับ เห็นแว็บหนึ่ง

เป็นสกิลของคุณโกอาเหรอครับ?

พอพูดถึงสกิล

คุณแอนนีโมนีเองก็เร็วมากเลยด้วยสิ

ส่วนคุณชิเอล

เหมือนว่ามาที่ปราสาทคนเดียวตอนไหนก็ไม่รู้...

ตกลงว่าสกิลของทุกคนคืออะไรกันแน่ครับ?

เป็น-ความ-ลับ

กระอัก!!

(ผู้กล้าหมดสติไปแล้ว!)

เหมือนว่าไม่ได้ทำนานเลย

หมดสติไปได้เนี่ย สงบสุขดีนะ

จริงด้วยนะคะ

เอ้า แล้วจะกลบเกลื่อนยังไงดี

ใช้ยาทำให้ไม่มีความทรงจำก็พอแล้วไม่ใช่เหรอคะ

อ๊ะ! ยานั่น!

เอามาใช้กับฉันด้วยสิ!

เอามาใช้กับฉันด้วย!

เรื่องตัวจริงของฉัน

เรื่องที่ไม่ได้บอกใครเลย

อยากเก็บไว้เป็นความลับ

ไม่บอกให้รู้หรอกนะ

อยากให้รู้บ้างสักนิดอยู่หรอก

แต่ยังไม่ได้หรอกนะ

พอมองแผ่นหลังนั่นของคุณที่ไม่เอ่ยปากพูด

ไม่รู้ทำไมหัวใจเริ่มที่จะอ่อนโยน

ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่คนรัก และไม่ใช่ครอบครัว

จะให้มีเพียงฉันจัดการได้คนเดียว

ไม่ยอมยกให้ใครจัดการทั้งนั้น

ไม่รู้ เข้าใจยาก

สบายใจ สนุก มีความสุข

ขอให้การเดินทางนี้ มีต่อไปในวันพรุ่งนี้ด้วยเถิด

วันนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกอีกแล้ว

พรุ่งนี้จะทำอะไรที่ไหนดีนะ?

ตอนนี้ไม่ต้องมีน้ำตาอีกแล้วนะ

จะไปกับคุณทุกที่เลยนะ

ฉันคิดว่าปาร์ตี้นี้ยังมีสิ่งที่ขาดไปนะ

อะไร เงินเหรอ?

หรือว่าแรงก์คะ?

ชุดว่ายน้ำกับบ่อน้ำพุร้อนไงล่ะ

หา?

ของพรรค์นั้นไม่จำเป็นเลยไม่ใช่เหรอคะ

ไม่ อาจจะจำเป็นก็ได้นะ

คุณแอนนีโมนี พูดอะไร?

การทำภารกิจให้สำเร็จ

การเคลื่อนไหวและการซ่อนตัวสำคัญก็จริง

แต่การสวมเสื้อผ้าประหลาด เพื่อดึงความสนใจอีกฝ่ายก็จำเป็นมาก

กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่คะ?

โมนีจัง ฝากเรื่องชุดว่ายน้ำด้วยนะ

อ๋อ แล้วก็สืบเนื่องจากระเบียบในวันก่อน ๆ

อย่าให้มีนมหกด้วยนะจ๊ะ

เอ๊ะ? พูดเรื่องอะไรน่ะ?

(ผู้กล้าจอมวูบกับซูโม่บนทะเล)