Original subtitles

‫- کی متوجه شدی که نبود؟ ‫- همین صبح. نزدیک‌های ۶:۳۰.

‫- تا حالا فرار کرده بود؟ ‫- نه.

‫ این دور و برها، متوجه چیز مشکوکی نشدی؟ ‫رد پایی، چیزی...

‫نه. چیزی نبود.

‫لطفاً اگه بچه‌ها سراغشو گرفتن، چیزی بهشون نگو. ‫فعلاً بهشون گفتیم که با دوستش رفته مسافرت.

‫می‌فهمم. من خودم هم بچه دارم.

‫- اینجا سردشون نمیشه؟ ‫- خونه‌ت توی محلۀ آپارتمانیه، نه؟

‫(مهدکودک مِلوزینا)

‫همیشه شب‌ها می‌بستیمش و صبح‌ها می‌ذاشتیم بیاد بیرون.

‫حیوون خیلی آشتی‌ایه. با همه بازی می‌کنه.

‫- شانسی هست که پیداش کنین؟ ‫- اگه زنده باشه، آره، امکانش هست.

‫ولی اگه به خاطر گوشتش دزدیده شده باشه...

‫- احتمالش کمه، اگه بخوام روراست باشم. ‫- گندش بزنه.

‫- خاله! خاله! ‫- چی شده یاخیم؟

‫- چه خبره؟ ‫- اونجا... اونجا بودش.

‫اون وَره.

‫- ببرش اون طرف. ‫- بیا.

‫یاخیم، یه لحظه همین‌جا بمون، باشه؟ ‫جایی نرو.

‫باورم نمیشه.

‫نمی‌خوایم بیاریمش پایین؟

‫تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info

‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh

‫پوستینا

‫کیر توش.

‫کون لقت.

‫جنده‌مادر.

‫چی گفتی، تخم حروم؟

‫- تو مدرسه باهات بود؟ ‫- آره.

‫تموم‌مدت؟

‫جدی؟

‫ظهری از مدرسه رفته، برادر جان! ‫جا خوردی؟

‫فکر کردی داری کمکش می‌کنی، داویده؟ ‫به خیال خودت هواشو داری.

‫باز یه گندی می‌زنه و ‫شیش ماه دیگه اینجا خاک می‌خوره.

‫یه کاری داشت، باید می‌رفت.

‫چه کاری؟

‫- هی، کجا بودی تا الان؟ ‫- اتوبوس زودتر رفته بود.

‫چطوره که کس دیگه‌ای از سرویس جا نمونده؟

‫واسه چی زودتر از مدرسه رفتی؟

‫معلمت زنگ زد. خب؟

‫چه کار مهمی بود که باید می‌رفتی؟

‫فروشگاه ورزشی، سوئیشرت‌های جدید اُوُرده بود. ‫می‌خواستم یکی بخرم.

‫نمی‌تونستی تو وقت آزادت این کارو بکنی؟

‫لباس کارت رو بپوش. ‫یه ربع دیگه تو حیاط باش.

‫- پس وقت آزادم چی؟ ‫- لغو شد. چون دیر اومدی.

‫تو هم دیگه، داویده. ‫تا یه وقت فکر نکنی جا موندی!

‫لاشی.

‫شرمنده، دِیوه. ‫(مخفف داویده)

‫مطمئنی نمی‌خوای نظرتو عوض کنی؟

‫پاولینکا خیلی از اینجا خوشش میاد.

‫از این به بعد مامان می‌مونه خونه، ‫ازش مراقبت می‌کنه.

‫می‌دونی چقدر طول کشید تا خودشو وفق بده؟

‫یه سال بعد، باید باز همین‌ها رو ‫توی مدرسه از سر بگذرونه.

‫اگه دفعۀ بعد یه بلایی سر بچه‌ها بیارن، چی؟

‫اگه به خاطر اتفاقی که برای فرودو افتاد می‌ترسی،

‫بدون که ما همیشه اینجا مراقبشونیم. ‫هیچ چی‌شون نمیشه.

‫پلیسه چی بهت گفت؟

‫هنوز چیزی پیدا نکردن.

‫- جلسۀ شورا امروزه، مگه نه؟ ‫- آره.

‫به ذهنت خطور نکرد که شاید ‫این‌ها به هم مرتبط باشن؟

‫چیزی به گوشِت خورده؟

‫می‌دونستی که خیلی‌ها ازت دل خوشی ندارن؟

‫تو رو خدا، مارتینا. ‫اگه بخوان به کسی صدمه بزنن، اون منم.

‫لازم نیست نگران پاولینکا باشی.

‫- چی شده؟ ‫- داشتن تقلب می‌کردن.

‫بازی‌شون بهتر بود، بردن. ‫دفعۀ بعد تو می‌بری.

‫اشکالی نداره، بازیه.

‫من میرم توپ‌بازی...

‫می‌دونم دلت می‌خواست ببری، ‫ولی نمی‌تونی همین‌جوری بگی تقلب می‌کردن.

‫بازی‌شون بهتر بود، بردن. ‫من از پنجره دیدمتون.

‫- ولی جدی‌جدی داشتن تقلب می‌کردن. ‫- نه.

‫با هم تمرین می‌کنیم، دفعۀ بعد ‫بهشون نشون می‌دیم، باشه؟

‫باشه.

‫- زود باش. ‫- چیزی نمونده دیگه!

‫- چی گرفتی؟ خرگوش؟ ‫- آره.

‫کرم نریز.

‫هی، اونجا رو نگاه.

‫تیبور بالُگه.

‫[کانون اصلاح و تربیت پوستینا]

‫- میشه زنگ رو بزنی؟ ‫- باشه.

‫دفعۀ بعد که فرار کنی، می‌برمت یه دوری می‌زنیم، ‫بعدش فکر فرار از سرت می‌پره.

‫پس دفعۀ بعد ببین من سر کار هستم یا نه.

‫- حتماً. ‫- آفرین.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫- کجا پیداش کردین؟ ‫- بچه‌های شهرک اوسترُو اوردنش.

‫- دردسری درست نکرده؟ ‫- هنوز چیزی پیدا نکردیم.

‫یه لحظه وقت داری؟

‫- آره. ‫- دستت رو بیار.

‫خبر داری نزدیک‌های مهدکودکِ بیرون شهر چی شده؟

‫آره. همکارهات اینجا بودن. ‫از بچه‌ها پرس‌وجو می‌کردن.

‫سابقۀ آزار رسوندن به حیوون‌ها رو داره، مگه نه؟

‫منظورت اون سگیه که می‌خواست گازش بگیره؟

‫صاحب سگ جور دیگه‌ای تعریف کرده.

‫نه، صاحب سگ، خودش اقرار کرد که سگش وحشی بوده. ‫قبلاً به آدم‌های دیگه‌ای هم حمله کرده.

‫ببین، به نفع همه‌مونه که دوباره فرار نکنه.

‫به نفع خودشه.

‫خداحافظ.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫تکون بخور.

‫- مشروب نخوردی؟ ‫- نه.

‫کیر توش.

‫- علف، مواد؟ ‫- نه.

‫- ببخشید... ‫- خدا لعنتت کنه تیبور.

‫دست‌هاتو بیار.

‫بگیر بالا.

‫این دفعه درگیر دعوایی نشدی؟

‫داریم پیر می‌شیم، مگه نه؟

‫بیا اینجا. ‫شورتت رو بده پایین، خم شو جلو.

‫گم شو بیرون، کثافت.

‫گم شو!

‫- کلارا، نیم‌ساعت شد. ‫- می‌خوای سریع‌تر بشاشم؟

‫اگه نرسیم، بدون من شروع می‌کنن.

‫الان میام. کلاهت رو برداشتی؟

‫راست میگی. کلاهم.

‫لعنت بهش.

‫- خدافظ. ‫- جایی میرین؟

‫- مسابقۀ رالی. ‫- بهت گفته بودم.

‫- فکر کردم فرداست. ‫- نه.

‫- میشا خونه‌ست؟ ‫- نه، شاهزاده خانوم هنوز نیومدن.

‫- مگه امروز ۲:۳۰ مرخص نشده؟ ‫- آره.

‫می‌کشمش! قول داد امروز درس بخونه. ‫فردا امتحان داره.

‫- تلفنش خاموشه. ‫- تعجبی نداره.

‫بعداً باز بهش زنگ بزن، ‫بگو فوراً بیاد خونه.

‫فکر می‌کنی به حرفم گوش میده؟

‫تو زنگ رو بهش بزن. من باید برم جلسه.

‫- کی برمی‌گردین؟ ‫- فوقِ فوقش ساعت ۱۰.

‫ایتکا؟

‫چی؟

‫صبر کن، صبر کن، آروم‌تر، خب. ‫الان میام اونجا. خدافظ.

‫از این بهتر نمیشه...

‫توندا...

‫- چی گفتی؟ ‫- ایتکا چه‌ش شده؟

‫از دیشب اینجوریه.

‫- داخله؟ ‫- جای دیگه‌ای هم داره؟

‫ایتکا؟

‫- ایتکا. ‫- یه لحظه.

شارکول خوردی؟

‫آره. یه مشتی خوردم تا الان. ‫(داروییست برای رفع مسمومیت گوارشی)

‫خیلی مهمه که به این جلسه بیای.

‫به رأی‌ات نیاز دارم، ‫وگرنه نمی‌تونیم جلوی همه‌پرسی رو بگیریم.

‫تنها چیزی که می‌خوام جلوش رو بگیرم، این اسهاله.

‫کنار خونۀ ما وایمیسیم. ایندیارون دارم. ‫(نوعی قرص ضداسهال)

‫بذار ببینم، شاید منم همین‌جا داشته باشم.

‫صبر کن. یه جایی همین‌جاها هست.

‫این در کوفتی هم...

‫- نیم‌ساعت دیگه جلسه شروع میشه، ایتکا. ‫- خب من باید چی کار کنم؟

‫همین که زنده‌م، خوشحالم. ‫بیا، قرص رو هم انداختم.

‫تو فقط میای رأی میدی، ‫بعدشم برمی‌گردونمت خونه.

‫ولی مطمئن نیستم که می‌خوام به همه‌پرسی رأی مخالف بدم.

‫به تو هم پیشنهادی رسیده؟

‫- چه رویی داری. ‫- اگه نه، پس قضیه چیه؟

‫هانیه، تو مهدکودکت رو داری، ‫ولی ما چی؟

‫تموم پول من خرج اون مِی‌خونه میشه. ‫توندا هم ۹ ماهه که بی‌کاره.

‫به خیالت معدنچی‌ها می‌خوان دوباره همه‌چی رو سر و سامون بدن؟

‫قول دادن مردم بومی رو استخدام کنن.

‫و سقف خونه‌ت رو هم زیر بیارن. ‫چقدر برا خونه‌ت زحمت کشیدی؟

‫توندا هنوز هم می‌خواد به عنوان ‫کاردان فنی تو شهرداری استخدام بشه؟

‫آره، می‌خواد.

‫اسم افرادِ استخدامی بعد از ‫تعطیلات تابستون اعلام میشه.

‫اگه امروز موافق ما رأی بدی، ‫بهت قول میدم که توندا کار رو بگیره.

‫و چطوری همچین کاری می‌کنی؟

‫یه راهی پیدا می‌کنم. نگران اونش نباش.

‫می‌خوای همینو بپوشی؟

‫خوب نیست، نه؟

‫نه.

‫سریع لباسم رو عوض می‌کنم. ‫توی ماشین منتظرم بمون.

‫♪ Waldemar Matuška - Sbohem lásko ♪

‫یادمه اون وقت‌ها شونزده سالمون بود

‫دنیا با ما دو تا چه مهربون بود

‫چشم‌های آبی آسمونیت دلم رو می‌برد

‫ولی ته دلم... می‌دونستم... ‫من آدمی نیستم که پیشت بمونم

‫خدا نگه دارت اولین عشق

‫اولین عشق، خدا به همراه

‫رفتنم دست خودم نیست

‫کار این پاهای دنیاندیده‌ست

‫خدا می‌دونه که دوسِت داشتم

‫ولی ازم چه توقعی داشتی؟

‫من اونی که می‌خواستی نبودم

‫باید رختمو از این خونه می‌بستم

‫زمونه گذشت و من هنوز حیرونم

‫هر خونه‌ای که بودم، انگار نبودم

‫شعرهایی که این دل سرود، ‫مرهمی بودن...

‫کل شب خوابتو می‌دیدم!

‫ساک ۵۰۰، کلاسیک ۸۰۰. ‫دربست ۱۰۰۰ کرونا.

‫بیا تو ماشین خودتو گرم کن. ‫هر چی اینجاست، مال تو.

‫خیلی خوشگلی.

‫چقدر خوشگلی تو.

‫اشکال نداره اسمتو حدس بزنم؟ ‫کاترینا؟

‫درست گفتم، نه؟ ‫کاترینا!

‫- وایسا، کجا میری؟ ‫- مکان من. اینجا نمی‌مونیم.

‫نگه دار. بزن کنار. ‫هر کاری می‌کنیم، همین‌جا می‌کنیم.

‫بهم اعتماد نداری؟

‫ازم ترسیدی پس. ‫خب، نگاه کن...

‫۲۰۰۰ کرونا بهت میدم. ‫کلبه‌م ۵ کیلومتر دورتر، توی محلۀ بابیلونه.

‫یه ساعت دیگه برمی‌گردیم.

‫باشه، سریع برو.

‫معلومه دیگه. ما که برات مهم نیستیم.

‫میگی به من چه ربطی داره!؟ ‫خونه و زندگیم اینجاست، زبل‌خان.

‫آره دیگه، چون یه خونۀ ییلاقی اینجا داری، ‫خودتو بومی می‌دونی.

‫- بده من اینو. ‫- مرتیکۀ نفهم.

‫چی کار می‌کنی لویزا، ولش کن.

‫لویزا، ولش کن. ‫بس کنین دیگه.

‫برو کونتو تمیز کن با اون کاغذه، ‫اینجوری بهتره.

‫اون هم حق داره نظرشو بگه.

‫- آره، تا وقتی که به نفع تو باشه. ‫- دقیقاً.

‫مایکا، بسه. دیوونه شدی؟ ‫[پوستینا را نجات دهید! نه به ویران‌سازی]

‫- تو بشین دستمالتو بکش. ‫- بیا.

‫آخرش به خاطر همۀ این چیزها دیوونه میشم. ‫اینقدر این در و اون در می‌زنم، ولی هیچی به هیچی.

‫یه قلپ از اون آبجو بده.

‫گندش بزنه، کارم می‌کنه این؟

‫خب، دوستان، بالاخره به آخرین رقابت از مرحلۀ مقدماتیِ...

‫ هفتمین «مسابقات سالانۀ ماشین‌سواری» رسیدیم.

‫واسه این یکی که شروع نشده، تموم شد.

‫مواظب خودت باش.

‫خیالت راحت.

‫اینطور که معلومه، امروز کل رنگ‌های رنگین‌کمون رو داریم.

‫از زرد بگیر تا آبی و سبز و قرمز.

‫سه، دو، یک، حرکت.

‫و شروع میشه. راه می‌افتن. ‫پشت سر هم و کنار هم.

‫از به هم کوبیدن ترسی نداشته باشید آقایون.

‫بگیرش، بگیر، بگیر! ‫نذار رد شه جاکشو!

‫عجب حرکتی. درست توی پلاکش زد، ‫از اون حرکت‌هاست، مگه نه؟

‫امروز مارِک رو دوره. عالی بود.

‫عمراً رد شی لاشی، همون‌جا بمون!

‫[آبجی]

‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.

‫مرده‌شورتو ببرن.

‫عالیه، عالی. ‫آبی داره سبقت می‌گیره،

‫به قول معروف مصممه برای بردن. ‫این جوری می‌رونن، عالی بود آبی.

‫این همون‌چیزیه که برای دیدنش اومدیم. عالیه.

‫این تیکه‌ش‌ دربارۀ توئه.

‫رسیدیم.

‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- بیا اینجا.

‫گوش بده.

‫کجایی؟

‫- تو هم شنیدی. این دیگه چی‍... ‫- بیا، بیا، بیا.

‫- چه گهی داری می‌خوری؟ ‫- بیا، راه بیا، وول نخور.

‫- صبر کن. ‫- وایسا، تکون نخور.

‫نیازی به نگرانی نیست. ‫ما سه نفریم.

‫- نمی‌ذاریم همه‌پرسی رأی بیاره. ‫- می‌دونی که اینو به دادگاه می‌کشونن.

‫اونجوری براشون زمانگیره، پتره.

‫- فرصت پیدا می‌کنیم که مردم رو متقاعد کنیم. ‫- منو ببخشید.

‫- چه‌ش شده؟ ‫- دل‌پیچه داره.

‫اینو امروز توی صندوق پست انداخته بودن.

‫دارن پیشنهاد خرید خونه‌ها رو ‫دو برابر قیمت معین میدن.

‫ضرب‌الاجلش تا سی روزه.

‫این‌ها حتماً برای تورکوو کار می‌کنن. ‫دارن خونه‌ها رو واسه اون‌ها می‌خرن، حرومزاده‌ها.

‫شک نکن.

‫ولی من می‌تونم ازشون پول بگیرم و ‫این شهرو باز روی پاهاش برگردونم.

‫فقط یه کم بیشتر زمان می‌خوام.

‫می‌دونم.

‫اون موقع‌ها هنوز جوون بودم.

‫توندا، لطفاً چراغ‌ها رو روشن کن.

‫قطعش کن.

‫عکس‌ها، گذشته هستن...

‫و این که آینده‌ای داشته باشن، به ما بستگی داره.

‫همه‌مون خوب می‌دونیم که اوضاع بعد از بسته شدنِ ‫کارخونه‌های کاغذسازی چجوری بوده.

‫هر کاری از دستت بر بیاد می‌کنی، ‫ولی هیچ شغلی وجود نداره.

‫اون پیشنهاد از طرف شرکت تورکوو، ‫یهو مثل یه نعمت الهی می‌مونه.

‫من بهتون اطمینان میدم که ‫هیچ کدوم از ما، نه حتی من،

‫نمی‌خواد جلوی انتخاب آزاد شما رو بگیره.

ما ‫حق نداریم همچین کاری بکنیم.

‫اگه همه‌پرسی رو به تعویق بندازیم،

‫خیلی بیشتر از چیزی که الان شرکت استخراج معادن ‫بهمون پیشنهاد میده، گیرمون میاد.

‫- اگه کاسۀ صبر شرکت تورکوو لبریز بشه، چی؟ ‫- منظورت چیه؟

‫خب، از کجا مطمئنی که اون‌ها نظرشونو عوض نمی‌کنن؟

‫این که جای دیگه‌ای نمیرن؟

‫اگه آخرش هیچکدوممون پشیزی هم گیرش نیومد،

‫اون موقع چی میگی؟ ‫«متأسفم، اشتباه می‌کردیم»؟

‫همه‌پرسی، همه‌پرسی!

‫مارکِتا، اون‌ها به ما نیاز دارن، نه ما به اون‌ها.

‫شاید؛ ولی ما تنها جایی نیستیم که ‫اون‌ها می‌تونن حفاری کنن.

‫تموم پژوهش‌ها نشون داده معدن زغال‌سنگی که ‫زیر پوستینا رسوب کرده، با اختلاف بزرگ‌ترینه.

‫ولی آخرش، همۀ این‌ها می‌تونه بی‌معنا باشه. نه؟

‫هانکا، ما اینجا همه از جیک و پوک هم باخبریم. ‫(خودمانیِ نام هانیه در زبان چکی)

‫برنامه و سخنرانیت خیلی بااحساس بود،

‫ولی احتمالاً دلیل مخالفتت با همه‌پرسی، ‫مصلحت شهر پوستینا نیست.

‫- چه دلیل دیگه‌ای می‌تونم داشته باشم؟ ‫- خودت بهمون بگو.

‫نمی‌دونم چی بگم. ‫خودتون خیلی خوب منو می‌شناسین.

‫تو همیشه پیش همه ‫ از مردم‌سالار بودنت دم می‎زنی،

‫ولی الان، وقتی که مردم باید ‫طبق اصول مردم‌سالاری انتخاب کنن،

‫یهو باهاش مخالفی.

‫- به خاطر اینه که می‌ترسه. ‫- درسته.

‫می‌دونه آخرش چی میشه.

‫به گمونم نمی‌تونی متوجه بشی که ‫همه به خوبی تو سر نمی‌کنن.

‫برای مثال، اتحادیۀ اروپا به من ‫واسه مغازه‌م یارانه‌ای نمیده.

‫- راست میگه. ‫- کی به داد ما می‌رسه؟

‫تو فقط سنگ خودتو به سینه می‌زنی.

‫مگه همه‌تون اون مهدکودکو نمی‌خواستین؟

‫بچه‌هاتون اونجا میرن.

‫ولی هانکا تنها کسیه که ‫پولی ازش، عایدش میشه.

‫من یه قِرون هم از خرجی‌های شهرو برنمی‌دارم.

‫پس توضیح بده بهمون، ‫چرا با همه‌پرسی مخالفی؟

‫- چیه که اینقدر ازش می‌ترسی؟ ‫- همه‌پرسی، همه‌پرسی!

‫توندا، لطفاً چراغ‌ها رو خاموش کن.

‫احتمالاً خیلی‌هاتون از اتفاقی که ‫دو روز پیش توی مهدکودکمون افتاده، باخبرین.

‫الاغمون، فرودو، که همبازی بچه‌ها بود، ‫از آغولش بیرون کشیده شده بود،

‫از یه درختی آویزون...

‫و با سیم خاردار خفه شده بود.

‫دلیلش...

‫چون متعلق به شهرداری بوده که ‫داشته مشکل‌ساز می‌شده.

‫دفعۀ بعد، چه کسی یا حیوونی ‫از اون درخت حلق‌آویز میشه؟

‫سریع بیا دنبالم. ‫همون محلۀ... محلۀ بابیلون.

‫نمی‌دونم، فقط عجله کن. ‫یارو آدم پاپیچیه. سریع بیا.

‫دنبال چیزی می‌گردی، عزیزم؟ ‫چی شده؟ داری لباس می‌پوشی؟

‫باید برم.

‫کجا؟ بیا یه کم دیگه...

‫- همین الانشم سه بار اومدی! ‫- پول بیشتری میدم.

‫- دیگه نمی‌خوام. ‫- پولشو دارم.

‫- نه! ‫- نمی‌خوایش؟ بیا اینجا.

‫تو مریضی پسر.

‫- دیوه. ‫- ها؟

‫- امشب باید از اینجا بزنم بیرون. ‫- می‌خوای فرار کنی؟

‫برمی‌گردم. ‫فوقش دو ساعته.

‫چجوری می‌خوای برگردی؟ ‫می‌بیننت.

‫نگرانش نباش، فقط یه کمک‌دست برا کوتوله لازم دارم.

‫- می‌تونی مشغولش کنی؟ ‫- آره.

‫ممنون.

‫دیگه به ما سلامم نمی‌کنی، پاسِک. ‫دلت برام تنگ نشده؟

‫تو نبودی؟ ‫روحمم خبر نداشت.

‫می‌تونستم بیشتر از این‌ها نباشم، ‫ولی یه کسکش دهن‌لقی لوم داد.

‫- از کوچا چیزی نپرسیدی؟ ‫- جاکش! صورتتو به گا میدما!

‫زانو بزن.

‫چیه، نشنیدی؟ گفتم زانو بزن حرومزاده.

‫- برو درتو بذار. ‫- بِپّا که کوتوله اومد.

‫- وسایل‌ها رو سر جاش گذاشتین؟ ‫- آره.

‫پس برین خودتونو تمیز کنین. ‫نشست گروهی الان شروع میشه.

‫این چیه گذاشتین؟ جمعش کنین.

‫از دست شما بچه‌ها...

‫سریع‌تر.

‫- بیا اینجا، حرومزاده. ‫- چیه؟ تو کی هستی؟

‫می‌خوای بکنی، مادرجنده؟

‫- حالت خوبه؟ ‫- بیا بکنیم دیگه عوضی!

‫وقتی احمق باشی، این چیزها هم گیرت میاد.

‫سرخود میای خونۀ همچین آدم پیله‌ای.

‫بیا بکن دیگه! بکن نه! چی شد؟

‫- چرا این همه دیر کردی؟ ‫- لباستو بپوش.

‫یه بار دیگه نزدیکش بشی...

‫ببخشید.

‫خب، حالا می‌تونیم رأی‌گیری برای ‫برگزاری همه‌پرسی رو از سر بگیریم.

‫همه‌پرسی‌ای که در خصوص گسترشِ ‫عملیات استخراج شرکت تورکوو در شهر پوستیناست.

‫همه‌پرسی، این پرسش رو مطرح می‌کنه:

‫«آیا شما با گسترش عملیات استخراج زغال‌سنگ در شهر پوستینا...

‫که سبب نقض محدودیت‌های زیست‌محیطیِ وضع‌شده ‫در مصوبۀ شمارۀ ۴۴۴/۱۹۹۱ از سوی دولت می‌شود، موافقید؟»

‫[کلارا: میشا بهت زنگ نزد؟ نمی‌تونم بگیرمش]

‫بنابراین از نمایندگان می‌پرسم:

‫چه کسانی با برگزاری همه‌پرسی موافقند؟

‫و چه کس‍...

‫و چه کسانی مخالفند؟

‫این بارِ دومیه که اینجوری از جاده خارجت می‌کنه.

‫آره، خیلی آب‌زیرکاهه. ‫همیشه رو اعصابمه.

‫مطمئنی چیزیت نشده؟

‫وقتی می‌خواستم ازش در برم، گیر افتادم. ‫چیزیم نیست. خوب میشم.

‫قیافه‌ش رو دیدی چجوری بود؟

‫دختر جدید تو تورش افتاده دیگه، ‫اینجا همینجوریه.

‫تو جلوتر برو. ‫من یه بار دیگه به میشا زنگ می‌زنم.

‫- واسه تو هم آبجو بگیرم؟ ‫- آره، بگیر.

‫سلام.

‫- مشترک مورد نظر... ‫- شورشو در اورده.

‫سلام، امروز که از مدرسه می‌اومدین، خواهرمم بود؟

‫چی؟

‫با سرویس مدرسه که اومدین، خواهرمم بود؟

‫امروز نرفتم. مریض بودم.

‫- سفلیس داره. ‫- جذام داره.

‫خنده‌داره. ‫اصلاً ندیدینش؟

‫ممنون.

‫هانیه، به پلیس‌ها دربارۀ اون الاغه گفتی؟

‫آره، هنوز چیزی پیدا نکردن.

‫این چه کاری بود کردی؟

‫لطفاً آروم باش، باشه؟ ‫خونه که رفتیم، حرف می‌زنیم.

‫- دقیقاً کجا پیداش کردین؟ ‫- پشت مهدکودک، توی جنگل.

‫هانکا... خیلی شرمنده‌م. ‫اصلاً خبر نداشتم.

‫می‌دونم، اشکالی نداره.

‫بالاخره دیر یا زود، راهشونو برای همه‌پرسی پیدا می‌کردن.

‫کلارا.

‫- چطور پیش رفت؟ ‫- خوب نبود. همه‌پرسی رأی اورد.

‫میشا چی شد؟ ‫هنوز خونه نیومده؟

‫نه، اونجا نبود.

‫تلفنشم هنوز خاموشه.

‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.

‫قبل رفتن چیزی نگفت؟

‫- این که کجا میره. ‫- انگار به منم میگه!

‫لویزا؟ لویزا... یه لحظه.

‫- دیگه چی شده؟ ‫- امروز تو راننده سرویس بودی؟

‫- آره. ‫- میشا رو هم رسوندی؟

‫آره.

‫- چه ساعتی؟ ‫- خب، بعد مدرسه. ۳:۳۰.

‫تا دم خونه‌ اومد؟

‫نه، زودتر نزدیک خوکداری پیاده شد.

‫که اینطور.

‫ممنون.

‫- شاید رفته باباشو ببینه. ‫- بابا رو ببینه؟

‫خداحافظ.

[بابیلون]

داره چی کار می‌کنه؟

‫کارله؟

‫کارله؟

‫خدایا، چی شده؟

‫میشا اینجاست؟

‫از مدرسه برنگشته خونه. ‫اینجا نیومده؟

‫کارله، آخرین بار کی باهاش حرف زدی؟

‫اینجا نیست.

‫گفتن که نزدیک خوکداری پیاده شده.

‫نمی‌دونی کجا رفته؟

‫بریم یه نگاهی به خوکداری بندازیم.

‫بریم.

‫موکا، یه کلمه بگی کارت ساخته‌ست.

‫- آقا؟ ‫- چیه؟

‫گلوم درد می‌کنه. ‫فکر کنم تب هم دارم.

‫بیا اینجا.

‫بذار ببینم.

‫گم شو.

‫ای داد بی‌داد.

‫- چراغ‌قوه رو بیار. ‫- باشه.

‫میشا!

‫من اون طرفو می‌گردم.

‫میشا!

‫خودمون تنهایی چیزی پیدا نمی‌کنیم.

‫- احتمالش هست خونۀ دوست‌هاش باشه؟ ‫- مثلاً کی؟ به همه‌شون زنگ زدم.

‫همکلاسی‌هاش، دوست‌هاش، ‫هیچکی چیزی نمی‌دونه.

‫با پای پیاده هم که تا خونه نمیاد.

‫- به کی زنگ می‌زنی؟ ‫- پلیس.

‫- ادارۀ پلیس، بفرمایید. ‫- سلام، سیکورُوا هستم.

‫می‌خوام گم شدن دختر ۱۴ساله‌م رو گزارش کنم.

‫- تا آخر پر کن براش. ‫- باشه، الان.

‫یالا، بیشتر، بیشتر. ‫اینم از این.

‫- همینقدر بسه. آماده؟ ‫- آره، آره.

‫پس شروع می‌کنیم. ‫سه، دو، یک، شروع.

‫سریع، لویزا! ‫بخور، بخور! آفرین.

‫- چندتا ظرف سوپ مونده؟ ‫- سه‌تا.

‫پس این سه‌تا رو نبر. ‫دیگه همه‌شون مست شدن.

‫کی بهم پول میدی؟

‫بذار امروز یه کم بیشتر بمونیم، باشه؟

‫آها، خانوم بازیگر اومدن. ‫توندا، یه پیاله برا شهردار بیار. به سلامتی تورکوو!

‫دخترم، میشا گم شده. ‫آخرین بار نزدیک خوکداری دیدنش.

‫ممکنه هنوز اونجا باشه؛ ‫یا که چیزیش شده باشه.

‫ازتون می‌خوام که کمکم کنید تا پیداش کنم.

‫ممنون.

‫ببخشید که اینقدر دیروقت زنگ می‌زنم، ولی...

‫- چی شده؟ ‫- دختر کوچیکۀ سیکوروا گم شده.

‫- کدوم یکی؟ میشائلا؟ ‫- آره.

‫- ته و توشو در بیار، بعد خبرم کن. ‫- باشه.

‫- منتظر تماست هستم، خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫گندش بزنن.

‫- الان چی کار کردی؟ ‫- فقط کپی کردم، همین.

‫- چی کردی؟ ‫- کپی‌ش کردم.

‫عمراً ازش سر در بیارم.

[شهرداری پوستینا]

‫سلام.

‫چیزی شده؟

‫دخترم، میشا گم شده.

‫چی؟

‫یعنی چی گم شده؟

‫همشهریان محترم،

‫بابت چنین اعلامیۀ دیرهنگامی معذرت می‌خواهم.

‫میشائلا سیکوروا، دختری ۱۴ساله، مفقود شده است.

‫او آخرین بار، حول و حوش ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر، ‫نزدیک خوکداریِ قدیمی دیده شده است.

‫لطفاً اگر هرگونه اطلاعی از مکان تقریبی او دارید،

‫سریعاً شهرداری را مطلع سازید.

‫ما همچنین خواستار کمک شما در جستجو هستیم.

‫هر کسی خواهان شرکت در این جستجوست،

‫تا نیم‌ساعت دیگر خود را ‫به خوکداری قدیمی برساند.

‫متشکرم.

‫آخرین بار کی اتاق‌ها رو چک کردی؟

‫- قبل از ساعت خوابشون. ‫- برو یه بار دیگه چکشون کن.

‫- من توی دفترم منتظرم. ‫- باشه.

‫بردار گوشی رو.

‫لعنت بهش.

‫بلند شو!

‫- چی؟ چی شده؟ ‫- کجاست؟

‫- کی؟ ‫- کِی فرار کرد؟

‫- چی؟ ‫- فیلم بسه. جوابمو بده!

‫نمی‌دونم.

‫- باید دیده باشیش. ‫- خواب بودم.

‫کجا رفته؟

‫گندش بزنن.

‫- مال توئه؟ ‫- نه.

‫الو؟

‫- هنوز کانونی؟ ‫- آره.

‫فلیپه، فعلاً جایی نرو. ‫میشا گم شده.

‫می‌شنوی؟

‫فلیپه؟

‫کیر توش.

‫چی شده؟

‫همونجور که گفتیم، ‫گروه شما از این وَر میره دنبال فرانتیشِک،

‫بقیه هم دنبال من میان.

‫لطفاً حواستون جمع باشه که ‫یه وقت چیزی‌تون نشه، باشه؟

‫[شاری: بسته‌ها رو دریاب. ‫فلیپه: میام. فردا ساعت ۴. ‫حله همه‌چی.]

‫[حذف مکالمه]

‫میشا!

‫چراغ کوفتی!

‫- بیا، اینو بگیر. ‫- ممنون.

‫یه چیزی پیدا کردیم!

‫بیاین اینجا! ‫یه چیزی پیدا کردیم!

‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh

‫حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی: donate.masihm.ir ‫عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها: masihm.ir/subtitle

‫masihm.ir 16.12.2017 © ‫ver 2.3