Original subtitles

Curaçao, een klein eiland in het Caraïbisch gebied.

Een belangrijk centrum voor de slavenhandel in het midden van de 18e eeuw.

Aan het eind van die eeuw kwam de Internationale slavenhandel tot stilstand.

De slaven werkten alleen nog maar om de bewoners van voedsel te voorzien.

Hoe blanker je was, hoe beter je positie.

En als halfbloed was de kans groot, dat je als slaaf werd behandeld.

Ontsnappen was onmogelijk, want Curaçao is een eiland. Je kunt er niet af.

Voor de moord op de koloniaal, schoolmeester Sabel...

wordt Pedro Wacaaw over het executieterrein gesleept door een paard.

Zijn handen worden afgehakt, en z'n hoofd wordt vermorzeld met een hamer.

Louis Mercier, u wordt opgehangen tot de dood erop volgt.

Slaaf Tula van de Knip-plantage...

zal aan twee gekruiste palen worden gehangen.

Al zijn botten worden gebroken, vanaf de voeten naar boven.

Zijn gezicht wordt verbrand, daarna wordt hij onthoofd...

het hoofd wordt op een stok geplaatst.

ZES WEKEN EERDER

Tula? Hoelang heeft Quaku die hoest al?

Er is niets aan de hand met hem.

Die slaven in het veld hakken alsof hun leven ervan afhangt.

En dat op zondag.

De handelsroutes gaan weer open.

Reken erop. Binnenkort zijn er weer schepen om mee te handelen.

Wat een absurde gedachte.

Sinds de oorlog ligt de handel stil. En dat zal waarschijnlijk zo blijven.

Op zondag slaven laten werken is een schending van het slavenreglement.

Ach, het slavenreglement...

Allemaal papierverspilling.

Een goede slaaf is een werkende slaaf.

Prijs de Heer. Bon Hende.

Wat zijn we blij dat we uw smoel zien. Ik bedoel, fijn dat u er bent.

Hebt u nog meer dan alleen Gods woord?

Alleen zijn woord en de heilige communie. Brood en zoete thee, geen wijn.

Dat is genoeg, eerwaarde.

Hé, Jantji. - Dag heren.

Man, jij ziet er deftig uit. - Niet slecht voor een huisneger.

God zegene je, Koro.

Ziet u, we moeten zelfs op zondag werken van de meester.

Ik wou even weten... Wie gaat hiervoor naar de hel?

Dat loopt wel los voor je.

Mom.

Tula?

Wil je geen heilige communie doen?

Ik heb geen interesse meer in wat uw God voor me in petto heeft.

Bedankt voor je gastvrijheid, Willem. - Altijd een genoegen, eerwaarde.

Tot ziens, Willem.

Bedankt voor...

een tijd.

Kom op, Quaku.

Quaku, je doet niets.

Tula, hij ziet er belabberd uit.

Het gaat prima, Louis.

Sta op, Quaku.

Sta op.

Ga weer aan 't werk.

Quaku?

Mijn broer is ziek. Ik wil 'm naar Oude Mama brengen. Zij kan hem helpen.

Ik zei: Ga aan het werk.

Ik denk dat hij doodgaat.

Het spijt me.

Vergeef me, Heer alsjeblieft, vergeef me.

Vergeef me.

Geen god vergeeft iemand die niet eerst zichzelf kan vergeven.

Er hangt een schaduw over je. We hebben je nodig zoals je was.

Het probleem zit 'm in die verrotte oorlog met Frankrijk.

Wij hebben er niets mee te maken, maar het kost ons alles.

Nu Holland die oorlog heeft verloren, vallen we opeens onder de Fransen.

Die Fransen...

Waarom draaide Holland zich op zijn rug voor Frankrijk?

Terwijl de Fransen die nikker niet eens konden verslaan, die Generaal Rigaud...

en zijn zwarte boerenleger.

Als ze hier horen dat de Fransen de slavernij hebben afgeschaft...

en die zwarte sukkels in Haïti hebben vrijgelaten...

Wat was dat?

Luistervinkje spelen, hè? Wat heb je gehoord?

Wat heb je gehoord?

Helemaal niets.

Ik struikelde. Ik heb niets gehoord, meester.

Ik weet wel beter.

Hou dat zo.

En ruim die troep op.

Tula, ze zijn vrij.

Ze hebben zich bevrijd. De Fransen hebben de slavernij afgeschaft.

Wat zei je? - In Haïti zijn ze vrij.

Heb je het echt goed gehoord? - Woord voor woord.

Straks zijn we vrij.

De toekomst ziet er goed uit. - Hoe goed?

Goed genoeg om te trouwen.

Zeg maar wanneer, waar...

Geef me een uurtje voor een jurk en ik ben voor altijd van jou.

Kijk je me aan, jongen?

Ik zou graag met uw vader praten.

Die is er niet. Wat moet je?

Zeg op.

Meester, we kunnen niet zo doorgaan. De grond levert geen oogst op.

Straks heeft niemand meer iets. Laat het me uitleggen.

Mijn vader heeft geen tijd voor die onzin. Scheer je weg naar dat veld.

Moet ik je aan je plaats herinneren?

Morgen beginnen we met zonsopgang.

De meester wil alles fris geverfd hebben.

Alles moet er goed uitzien voor z'n verjaardag.

Waar kom jij vandaan? - Ik moest naar de wc.

Pedro, dat is een uur geleden. - Hij is één bak stront.

Tula, de meester vraagt naar je.

Wat heb je gedaan? - Ik heb niets gezegd.

Opzij Louis. Ik vermoord 'm.

Jij gaat helemaal niemand vermoorden.

Rustig aan.

Bobo, pak de zalf.

Kom, laat me wat zalf op je rug smeren. Ga zitten.

Het punt is dat jullie niks gewend zijn.

Je kunt niet eens tegen een zweepslag. Je hebt elke dag eten nodig.

Niemand van jullie is een echte doorzetter.

Ik was het niet.

Pedro, sta je te liegen?

Ik kan er niet tegen als mijn kleinzoon staat te liegen.

Ik was het niet.

Tula, wat bezielt je? - Niets.

Niets?

Niets? Wees maar boos, prima. Maar wel op de juiste manier.

Is er een juiste manier om boos te zijn? - Pak een blanke en hak z'n kop eraf.

Ik ben er klaar voor.

Hoe boos ben jij?

Wil je nog steeds praten, jongen? - Dat zou tijdsverspilling zijn, meester.

Wat zei je?

Ik hoorde dat de Fransen Holland ervan langs hebben gegeven.

We leven nu onder de Franse wet.

Noch jij, noch je vader kunnen iets voor me doen.

Tula... - Nee, Shinishi.

Ben je gek geworden? - Nee, hoor.

De Fransen versloegen de Hollanders en hebben de slavernij afgeschaft.

Volgens de wet zijn we vrij.

De Fransen zijn hier de baas.

Nu heeft u iemand te gehoorzamen.

Wij wachten allemaal tot u gehoorzaamt.

Gehoorzamen?

Blijf hier staan.

Ik dacht dat jij niets had gehoord?

Shinishi...

Breng Speranza...

naar Santa Cruz. - Nee.

Zeg de meester daar dat ze niet geschikt is om in het huis te werken.

Zeg maar...

dat ze steelt en niet te vertrouwen is.

Zeg hem dat ze een bedankje is voor de jam die z'n vrouw aan me stuurde.

Nu wegwezen, jongen.

Voor je me echt kwaad maakt.

Ga weg.

We moeten met ze praten.

Met wie?

De meester.

Waarover?

We kunnen niet zo doorgaan. We hebben recht op onze vrijheid.

Wat ben je van plan?

Met hem babbelen en een kopje thee drinken?

Hij moet het begrijpen. - De meester moet niets...

alleen blank zijn en uiteindelijk sterven.

Die man snapt niets wat niet blank is.

Zet dat dus maar uit je hoofd, jongen.

De meester zegt dat we genoeg indigo hebben.

Hij zegt dat dit het enige goede stuk land is.

Hij zei: we pakken de indigo op...

en verplaatsen de suikerriet van daar naar hier...

en de indigo van hier naar daar.

Nee.

Wat? - Ik zei: geen sprake van.

Wat heeft dit te betekenen?

Ik dacht dat ik duidelijk was. - Jawel.

Maar ik misschien niet, dus bij deze:

Wij zetten geen voet meer in die velden.

Ik wil weten waarom wij nog slaven zijn terwijl de Fransen 't hebben afgeschaft.

Wettelijk zijn we gelijk, u en ik.

Belachelijk. Jij wordt nooit mijn gelijke.

Wat u vindt, doet er niet toe. De Fransen maken hier de dienst uit.

Hou je handen thuis.

Deze kwestie gaat mijn bevoegdheid te boven.

Dit is meer iets voor de gouverneur. - De gouverneur?

Ja, je moet deze kwestie bij hem aankaarten.

Wat? Meent u dat?

Als je gelijk hebt...

wil hij misschien wel naar je luisteren.

Ja, je bent vrij om te gaan praten met de gouverneur.

Ga je zaak maar bepleiten.

Mijn zegen heb je.

Hier zul je voor hangen.

Kom op, Tula - Nee, laat hem gaan. Louis, laat hem gaan.

Ik vroeg me altijd af wat er aan de andere kant van deze heuvel was.

En?

Er is helemaal niets aan de andere kant van deze heuvel.

Het voelt goed om de benen te strekken. - Hopelijk denk je ook zo over je nek.

Worden we opgehangen? - Jullie hoeven niet met me mee te gaan.

Ik ben ermee begonnen dus ik maak het ook af.

Ik ga met de gouverneur praten.

Ik vind het gekkenwerk, maar ik laat je niet alleen gaan.

Serieus...

wie twijfelt, kan nu nog omdraaien.

Dat is geen schande.

Goed, laten we naar de gouverneur gaan.

Maar eerst moet ik naar Santa Cruz. - Waarom?

Als ik morgen hang, kan ik vanavond wel wat liefde gebruiken.

Stilte. Stilte.

Ik eis orde in de zaal.

Ga door.

Twintig slaven weigerden vanmorgen aan het werk te gaan.

Ze zeiden dat ze vrij wilden zijn.

En in plaats van ze aan te pakken, deed u wat?

Ik verwees ze naar u.

U verwees ze naar mij?

En nu zijn die slaven onderweg?

Misschien moeten we een feestmaal voor ze klaarzetten, niet?

Stuur een regiment van veertig soldaten en tien negersoldaten...

om die slaven aan te pakken.

Wat gebeurt hier in godsnaam?

Het lijkt wel een teken van God, niet?

Dat zou jij nog niet eens herkennen, als Jezus het bovenop je zou laten vallen.

We staan achter je. - Waarvoor?

We staan achter je opstand. - Zeker weten, Gods teken.

Hou je kop, Louis. Speranza, wat is er gaande?

Willem reed hier gisteren langs...

en vertelde onze meester dat jullie op strooptocht zijn. Hij noemde jouw naam.

Hij zei dat jij de aanstichter was...

en dat jullie zijn plantage hebben vernield. Hij zei dat hij maar net kon ontsnappen.

Hij is naar de stad gegaan en haalt soldaten hierheen...

om elke nikker die hij ziet te vermoorden.

Zei onze meester dat? - Woord voor woord.

Hij vermoordt ons allemaal.

Zie je. Je had me z'n keel moeten laten doorsnijden...

Geen zorgen. We staan achter je. - Waar komen zij vandaan?

We komen uit San Nikolas. We sluiten ons aan bij de opstand.

Waar is degene die ze Tula noemen?

Stilte, stilte...

Stilte!

Gooien we zomaar ons leven, van onze moeder, vrouw en kinderen weg?

Waarom moet een man zo snel zijn vuisten heffen...

voordat hij zijn hand uitstrekt of zijn mond opendoet voor de vrede?

Ik zeg niet dat we geen reden voor een opstand hebben.

Redenen genoeg, maar dit is niet de manier.

Tula, de soldaten zijn al onderweg.

Met iedereen hier verzameld hebben we een mooie kans.

Dat ben ik met je eens. Dit is onze beste kans op vrijheid.

Maar het enige wat ik vraag aan iedereen...

is om met die man te kunnen gaan praten.

Als de gouverneur niet wil luisteren en mij meteen wil vermoorden...

Prima, rebelleer zo hard als je kunt.

Heeft iemand daar moeite mee? - Succes met je opstand.

En met je gesprek met de gouverneur. - Je kunt niet terug.

Je zei onderweg dat we terug konden gaan.

Sorry voor het late antwoord. - Wij twijfelen.

Wij gaan. - Nee, het is er niet veilig.

Na alle leugens van de meester.

Als ze 'n schip met soldaten naar Knip sturen, is niemand er veilig.

Louis, morgenvroeg neem je een paard en rijd je terug naar Knip.

Haal iedereen en alles op. Eten, paarden, karren...

Alles. We zullen 't nodig hebben.

Als je iedereen hebt, ontmoeten we elkaar weer bij Port Marie.

Ik laat een paard klaarzetten.

Aqua di juramentu...

is een heilig brouwsel voor kracht en bescherming.

Je mag er niet lichtzinnig mee omgaan.

Het bevat de wil en de kracht van onze voorouders.

Voordat je een slok neemt, hou een moment stilte...

om je gedachten en je ziel...

op onze taak te concentreren.

Heb je nog iets te zeggen, Tula?

Op vrijheid...

gelijkheid en broederschap.

Vrijheid, gelijkheid en broederschap.

Speranza? We moeten gaan.

Ik kom eraan.

We zouden toch alleen meenemen wat nodig is?

Wat? Vind je 'm niet mooi? - Jawel. Je ziet er prachtig uit, maar...

Ik wilde alleen weten of 't nodig is. - Dat is het, Tula.

Ik ben een vrije vrouw die niet in slavenlompen de deur uitgaat.

We gaan.

Heb je Pedro ergens gezien? - Nee, ik heb hem niet gezien.

Hebben jullie hulp nodig?

Allemachtig.

Laat ze gaan.

Ik ga Pedro en z'n mannen zoeken. Jullie wachten hier.

Haast je, voor Louis ons vindt.

Louis kan barsten.

En Tula trouwens ook.

Ze gedragen zich als een meester.

Ze kunnen de pot op. - Je hebt gelijk.

Ik ga iets leuks voor Anna zoeken.

Of voor 't huis waar we in gaan wonen als we vrij zijn.

Hou toch op over Anna.

Wat doe jij daar?

Kom hier.

Louis, fijn om je te zien.

Ik weet dat die man jullie niets heeft aangedaan, of wel?

Nee, niets. - Pedro...

Wat bezielt je? - Wat is er mis met jou?

Jij hebt het altijd over blanken doden.

Ja, degenen die mij iets aangedaan hebben.

Deze man heeft jou met geen vinger aangeraakt.

Hier ben jij verantwoordelijk voor. Jullie allemaal.

Tula, welkom.

Mijn mevrouw wacht op je.

Welkom in mijn huis, Tula.

Thee?

Je hebt grote taak te verrichten.

Ik was helemaal niet uit op deze opstand.

Toch zit je er middenin.

Ik wil gewoon met de gouverneur praten.

Uitleggen dat we vrij horen te zijn.

Luister.

Ik kan je alleen op de achtergrond helpen, maar ik doe wat ik kan.

Je mag mijn huis gebruiken als je ervoor zorgt. Het is van jou.

Zolang als nodig is.

Vaarwel.

Waarom helpt u ons?

Omdat dat goed is.

Ik heb m'n hele leven zulke bedden opgemaakt.

Nooit gedacht dat ik erin zou slapen...

laat staan m'n man erin zou liefhebben

Je maakt je zorgen. - Meer dan dat.

Hoe kon 't zo uit de hand lopen? - De tijd was er rijp voor.

Wat had ik gedacht?

Hoe werd ik verantwoordelijk voor weglopers van drie plantages?

Als iemand de verantwoordelijkheid moet dragen. Dan ken ik niemand beter dan jij.

Al die slaven hebben iets wat ze gisteren nog niet hadden.

En dat kregen ze van jou.

Paradis.

Present.

Breng deze voorwaarden. Neem vier negers mee.

Dan zien ze dat ze met hun eigen soort vechten.

Jullie vier.

Meekomen.

Tula, kom snel.

Wat? - Kom kijken.

Wat is er? - Kijk zelf.

Kijk, de slaven van elf plantages hebben zich bij ons aangesloten.

Grote god, ik heb nog nooit zoveel zwarte mensen bij elkaar gezien.

Wat ben ik blij om je te zien.

Ik ben ook blij om jou weer te zien.

Kom, Kletsu.

Waar ga je heen? - We gaan ons verkleden.

Zij heeft vast de mooie dingen al ingepikt, je weet hoe hebberig die halfbloedjes zijn.

Heb je iedereen eruit kunnen halen? - Zonder problemen.

Wat is er mis?

Ik moet je het één en ander vertellen. - Wat dan?

Pedro heeft een blanke vermoord.

Je bent de plantage amper af en dan doe je zoiets?

Je brengt al onze pogingen in gevaar.

Als je een blanke doodt, denken ze dat het een opstand is.

Pedro...

Je bent wel erg stil. Normaliter ben je spraakzamer.

Hier staat jouw handtekening onder. Zeg iets.

Er valt niets te zeggen.

Het spijt ons. We waren dronken.

Het liep uit de hand. - Liep uit de hand?

Nee, iets loopt uit de hand als je 'n bord breekt. Niet als je een man vermoordt.

Ik zei toch: Het spijt ons. - Mij ook. Hier ga je voor boeten.

Je wordt opgesloten en overgedragen aan de Hollanders, zodra ik de kans krijg.

Ik word kotsmisselijk van jou.

Altijd doen alsof je beter bent dan de rest.

Nee, Koro

iedereen denkt misschien dat je een groot revolutionair bent, maar dat is niet zo.

Jij bent een slaaf, net als ik. Van dezelfde plantage.

Wie ben jij om mij over te dragen? Of om al die mensen te leiden?

Denk je dat jij het beter kan?

Ga dan. Leid deze mensen, praat met de gouverneur.

Je bent veel beter dan ik. Ga je gang.

Pedro, toe dan. Schep orde in deze chaos.

Schiet dan.

Schiet dan.

Niet doen.

Toe dan, Pedro. Het is zo simpel.

Sinds je zesde zeg je: Ik kan Tula niet luchten of zien.

Dit is je kans. Grijp 'm.

Grijp 'm.

Hacha, Bastiaan, sluit ze op.

Kom.

Kom op, kom op.

Ik weet dat dat pistool niet geladen was.

Als je vrijheid wilt, gedraag je er dan naar.

Want vanuit mijn positie bevrijd ik niemand van jullie.

Als je op legale wijze je vrijheid wilt bepleiten...

dan ben je welkom om te blijven.

Maar als je rotzooi komt trappen en doet wat je wilt...

dan word je vriendelijk verzocht op te hoepelen.

Dus begrijp me goed als ik zeg:

Als je wilt blijven en met ons verder wilt gaan...

dan doe je dat vreedzaam en conform de wet.

Iedereen die dit niet respecteert, wordt aangepakt.

Vertrek hier.

Iemand wordt hier heel goed in.

Wacht even.

Je zei dat je een paar dingen te vertellen had. Wat was dat?

Bijna vergeten.

Dus we doden niet alleen blanken, maar we verzamelen ze ook?

Deze soldaten bemanden forten langs de weg.

Ik heb ze meegenomen. Zo vallen ze ons niet meer aan...

en kunnen ze getuigen van onze goede bedoelingen.

En als 't gesprek over vrijheid niet zo goed verloopt...

dan heb ik ook nog een wagen vol wapens en munitie.

Indrukwekkend. - Ik heb zo mijn momentjes.

Geef ze te eten, laat ze zich opfrissen en stop ze in een van de slaapkamers.

We moeten ze verzorgen, maar met continue bewaking.

Wat doet u in die jurk, Mama?

Dat gaat jou niks aan. De vraag is wat jij doet.

Kom je, ga je...

Mama, u ziet er prachtig uit.

Als je moeder hier zou zijn, zou ze apetrots zijn.

En ik barst bijna van trots.

Tula, ik weet dat dit niet in je plannen voorkwam.

Maar je moet weten dat je voor dit moment in de wieg gelegd bent.

Voor je echt kon lopen, wist ik al dat je tot geweldige dingen in staat zou zijn.

Bij officiële verordening van gouverneur De Veer...

worden alle slaven geïnstrueerd direct terug te keren naar hun plantages.

Elke slaaf die dit naleeft...

zal niet worden gestraft.

Slaven die weigeren, zullen zwaar worden gestraft.

Ik herhaal, alle slaven die nu direct terugkeren naar hun plantage...

zullen niet worden gestraft.

Gaan jullie dit opvolgen? - Als ik met de gouverneur gesproken heb.

Ik denk... De gouverneur onderhandelt niet met slaven.

Als hij van gedachten verandert, staan wij hier op 'm te wachten.

Meneer.

Vertel op, Paradis. Gaan er vandaag zwartjes dood of niet?

De slaven zullen het decreet van de gouverneur niet naleven.

Hun leider wil eerst de gouverneur spreken.

Wat een arrogante klootzakken.

Verzamel de mannen. We moeten een paar nikkers vermoorden.

Bastiaan. Ze komen!

Achter 'm aan!

In lijn. Vuur.

Terugtrekken, terugtrekken.

Terug!

Waarom ga je niet uit je dak, zoals alle anderen?

Er valt niets te vieren.

De Hollanders vielen ons aan. Ze denken dat dit een opstand is.

Speranza, Begrijp je het niet?

De wet is niet meer van belang. We zijn al veroordeeld.

Er is geen tijd meer om te praten. - We hebben gewonnen.

Er is niets gewonnen. Er liepen amper 50 soldaten rond.

Als slaaf leer je 't beste te halen uit elk positief detail op je pad.

Dat zou je moeten weten. Wat er vandaag gebeurde, was goed.

Er zijn maar een paar gewonden. En die redden 't wel, zei Oude Mama.

Misschien heb jij geen reden om te feesten, maar mag ik wel een glimlach van je?

Een half grijnsje dan?

Omdat we de eerste test goed doorstaan hebben?

Mag ik u een lift aanbieden, eerwaarde?

Mevrouw Lesire, u bent door de hemel gezonden.

Hoe ging het?

Zoals verwacht is de raad akkoord. Ik mag proberen de slaven over te halen...

maar ik vrees dat het tevergeefs is.

U kunt Tula net zo goed als ik. Hij is koppig.

Hij is een goede man met goede bedoelingen.

Misschien moet u niet Tula, maar de gouverneur overtuigen.

Als hij hoort wat Tula te zeggen heeft... - En dan?

Nee, dat eindigt in geweld.

Dat is doodzonde. - Zonde?

Voor wie, eerwaarde?

Voor uw volgelingen of de regering die de kerk onderhoudt?

Mevrouw Lesire, de twee zijn uitwisselbaar.

Het ene kan niet zonder het ander.

Zonder slaven op het land gaan de plantages failliet.

Alsook de gemeenschap en de kerk.

Slaven in vrijheid stellen is net zo'n grote fout als ze vermoorden.

U bent er, eerwaarde.

Maar we zijn nog niet... - Geeft u niets om hun rechten?

Ze horen bij uw kudde Ze komen bij u voor advies.

Hun leven en ziel gaan mij aan 't hart, mevrouw Lesire.

Maar ik ben een man van God. Ik geloof dat hij voor iedereen...

een eigen plek op deze aarde heeft bepaald.

Ik hoop dat u uw plek niet vergeet. Dag.

Kom maar mee.

Luitenant.

Reis door naar het oude St. Marie. Daar zetten we ons kamp op.

Voorraadbeheer

Waar denkt u naartoe te gaan, Vader?

Ik ga met de slaven praten.

U kunt niet in uw eentje gaan wandelen in de duisternis.

U wordt nog vermoord. - Ik moet ze dringend spreken.

Ik ken ze, ik ben hun pastoor.

Ik ben veilig. - Ik stuur graag een escorte met u mee.

God is mijn escorte.

Als ik rond het middaguur niet terug ben...

Ach, u heeft ongetwijfeld uw instructies.

Hallo?

Ik ben het, pater Schink.

Pater Schink.

Ik ben alleen.

Ik moet Tula spreken.

Ik breng u naar Tula. - Mooi.

Eerwaarde.

Wat komt u hier doen?

Helaas ben ik hier op officiële titel.

Namens de gouverneur vraag ik je om terug te gaan naar de plantages.

Dus verzoek ik jullie, conform gouvernementeel decreet...

om meteen terug te keren naar jullie plantages.

Nee. - Nee...

Dat dacht ik al.

Wilt u iets drinken?

Graag. - Kom.

En dus hoort elke slaaf op dit eiland vrij te zijn, wettelijk gezien.

Ik moet toegeven dat ik trots ben op het standpunt dat je inneemt.

Het vrijheidsstreven is het hoogste doel in de historie.

Dan...

Hoe trots ik ook ben, op jullie allemaal, ik kan niet...

Ik wil niet dat wie dan ook wordt gekwetst, begrijp je?

Ik zou nalatig zijn als ik je nu niet wijs op enkele harde waarheden.

Ik luister.

De regering is vastbesloten jullie terug te dwingen.

Het leger wordt ingezet als je niet met hun voorstellen instemt.

Jullie overleven zo'n aanval niet.

Mijn zoon...

je kunt dit niet...

Je kunt deze strijd niet winnen.

Vader, stammen we niet allemaal van één moeder en vader af?

Adam en Eva.

Er is ons al heel lang veel onrecht aangedaan.

We willen niemand kwaad doen.

Wij willen alleen onze vrijheid.

Het spijt me echt.

Ik kan niet meer doen.

Pardon, heren.

De mensen hier kunnen wel wat beschermende gebeden gebruiken.

Wilt u Oude Mama hierbij helpen?

Met plezier.

Wij zijn hier vanavond bijeen...

om elke god die we kennen, oud en nieuw, aan te roepen...

om ons pad te beschermen...

tijdens onze vrijheidsmars.

Heilige Maria, hoor ons gebed.

Heilige engelen...

Ik ga op de knieën voor de voeten van de heilige maagd.

Di ki manera eeeh

Di ki manera nos ta biba ki

na mundo

Saint Rose, eerste heilige bloem in de nieuwe wereld, hoor ons gebed.

Nos haci bon

Pekado di nos a haci malu

Hora mi a si malu peka dota ma mulami

Jezus, hoor ons aan.

Petrus, geef ons de sleutel van de hemelpoorten.

Ago, ago yey.

De weg naar Legba.

Wij zijn hier om te kijken of we de weg naar Legba over kunnen steken.

Hier staan we, Papa. Om te zien...

of we over kunnen steken.

O, mijn Koning.

Kan ik de gouverneur nog iets zeggen?

Zeg hem dat we alleen onze vrijheid willen.

Ik zal voor je bidden.

We willen niet vechten.

Dan ga ik ervan uit dat jullie bereid zijn terug te gaan naar je plantages.

Ik ben bereid om het met de gouverneur te bespreken.

Die kinderlijke fantasie wordt nooit werkelijkheid.

Stuur iedereen naar huis. Dan blijft iedereen gespaard.

Dit is je laatste waarschuwing.

Ik denk niet dat de gouverneur bloedvergieten...

boven een vreedzaam gesprek verkiest.

Zo zit de wereld in elkaar. Wat je ook doet, dat verandert niet.

Je bent beter af als je dat beseft en iets van je leven maakt.

Een leven zonder vrijheid, kapitein, is geen leven.

Ik laat jullie alleen met je lot.

Ben je klaar?

Compagnie A, vuur.

Vuur.

Compagnie B, vuur.

Ga terug naar het huis.

Zeg tegen Bastiaan dat hij de vrouwen in veiligheid brengt. Ik hou ze hier op.

Compagnie C, vuur.

Mijn god, ze blijven komen.

Terug, terug.

Terugtrekken.

Koro, Pedro, doe iets waar jullie veel plezier in zullen hebben.

Dood een paar blanken.

Heeft Bastiaan de vrouwen weggebracht? - Ze zijn al weg. We zien ze bij Fontein.

Godzijdank.

Ik wil niet sterven...

Dat wil ik niet.

Help me, alsjeblieft.

Rustig maar.

Alles komt goed.

Je hoeft niet bang te zijn.

Ontspan je.

Laat het gaan.

Laat maar gaan...

iedereen mocht kiezen.

We kozen ervoor om samen de strijd aan te gaan.

We kenden de prijs van vrijheid.

Vrijheid is een recht van iedereen. Deze prijs is te hoog.

We hebben gedaan wat we moesten doen.

We hadden niet anders gekund.

Hoeveel doden en gewonden? - Twaalf doden, kapitein.

Hoeveel gewonden is onbekend, maar er zijn er zeker een aantal.

Versterking? - Onderweg.

De schepen die gewonden halen, keren terug met versterking.

Wat zijn uw orders?

We blijven hier tot we meer weten. Geef de troepen rust en proviand.

Plaats wachten en stuur 'n bataljon naar de zoutvlaktes.

Ik wil niet in de rug worden aangevallen. - Begrepen.

Met alle respect, u mag hier niet zijn. Het is niet veilig.

Met alle respect, kapitein. U kunt uw mond houden.

Dit is mijn grond en ik laat me niet zeggen wat ik wel of niet mag doen.

Niet kwaad bedoeld, maar ze kunnen elk moment aanvallen.

Een aanval?

De laatste keer dat ik ze zag, leken ze een heel vreedzame groep.

Ik durf te wedden dat u de aanval inzette. Of niet?

Goed, ik ga de staat van mijn huis maar eens bekijken.

U zorgt ervoor dat het schoon is als u vertrekt, toch?

Brave borst.

Jawel, mevrouw.

Van Westerholt.

Van Westerholt.

Van Uytrecht, waaraan heb ik deze eer te danken?

Mijn betrokkenheid in deze zaak is niet gering.

Die nikker, Tula, is er één van mij.

Ik zie dit graag opgelost.

We gaan met ze praten, meester van Uytrecht.

Meer niet. - Natuurlijk.

Aan iedereen die het leven koestert, roep ik op de wapens te laten vallen...

en terug te keren naar je plantages.

Draag de aanstichters van deze opstand over...

zodat zij de consequenties van hun verraad kunnen ervaren...

en iedereen blijft gespaard. - Bespaar u de moeite en vertrek.

We gaan het veld niet meer in. Vandaag niet, nooit niet.

Je kunt dit niet winnen. Straks worden je mensen vermoord.

Zorg dat ik de gouverneur te spreken krijg.

Dat kan ik niet.

Hij zou je geen vrijheid bieden, al kon ik het wel.

Het is voorbij, Tula. Geef het op en laat tenminste je mensen naar huis gaan.

Zou u dat doen?

Terug naar de smerigheid, honger, en de zweep?

Naar de vraag of je blijft leven of niet.

Schiet, schiet!

Nee! Niet zo haastig. Jouw kans komt nog wel.

We hebben vandaag zwaar moeten bloeden.

We zijn veel fijne broeders kwijtgeraakt...

echtgenoten...

vaders...

zonen...

Ik heb dit gevecht niet gewild.

Maar wij zijn gedwongen dit pad in te slaan...

tegen wil en dank en God sta me bij, ik zal dit afmaken.

En weet dit, broeders...

Of we winnen of niet...

een ieder van jullie...

elke man, vrouw en elk kind...

dat hier vanavond is...

Jullie zijn al vrij.

Gelijkheid.

Vrijheid. Broederschap.

Gelijkheid, vrijheid, broederschap...

We moeten ze verrassen. Ik zat te denken...

om er een paar op het dak te zetten.

Hoe moet 't verder? Er is weinig aan manschappen, voedsel en munitie over.

Die soldaten zijn vast goed voorzien.

Het moet lukken met wat we hebben. - Ik zou niet weten hoe.

Maar wij wel.

Ons kamp staat al, achter de heuvel.

De vrouwen zijn veilig op de plantage.

De steile bergwand is een natuurlijke buffer tegen welk leger dan ook.

Je ziet ze van mijlenver aankomen. Een perfecte plek.

We vuren vanaf daar en daar.

Het pad leent zich prima voor snelle terugtrekking en aanvoer van materiaal.

Indrukwekkend. - Er zijn nog een paar verrassingen.

Goed gedaan. Misschien hebben we toch nog een kans.

Dat hebben we. - En komen we in de nesten...

dan wijken we uit naar Seri Christoff.

Louis, vuren.

Daar naar beneden.

Daar beneden.

Nee!

Grootvader!

Grootvader, ga alstublieft niet dood.

Haal Bastiaan, twee mannen en zorg voor de vrouwen en kinderen.

Terugtrekken, terugtrekken.

We gaan verder, tot aan San Juans landhuis.

Zet het kamp daar op, Luitenant. - Tot uw orders.

We gaan naar San Juans landhuis. De schepen halen voorraden op.

Gevangen en gewonden kunnen naar de stad worden gebracht.

Elke rebel die je onderweg ziet, moet je gevangen nemen.

Als ze tegenwerken...

dood je ze. - Begrepen.

Pedro.

Niet schieten. Wij zijn het.

Dit is ver genoeg.

Hier blijven we vannacht.

Hoe dan? Er is niets.

Waar moeten de kinderen slapen? - We moeten hier wel blijven.

We weten niet waar 't leger is en onze mannen zijn er niet om ons te beschermen.

Jantji.

Jantji, stop.

Grootvader vroeg me altijd waarom ik niet zoals Tula was.

Pedro, het spijt me...

Waarom zou ik je de schuld geven van zijn dood?

Dankzij jou is hij als een vrij man gestorven.

Weet je hoe hij z'n laatste uur heeft doorgebracht?

Liegend over hoeveel blanken hij had vermoord.

Hoeveel?

246.

Help me ze naar de koets te brengen.

Kan hij lopen?

Voorzichtig.

Waar zijn de anderen? - Geen idee.

We werden van alle kanten aangevallen.

Iedereen is gevlucht.

Het gaat steeds slechter met hem. Het is waarschijnlijk koudvuur.

Koudvuur? Weet je het zeker?

Verdomme. Dit heeft lang genoeg geduurd.

Plegher, waar zijn mijn schepen?

Er is nog geen nieuwe.

Morgen neem je de boot naar Punda en vraag de gouverneur waar ze blijven.

En de rebellen?

Die zijn de Mondi in gevlucht. We hebben geprobeerd...

Het excuus is me bekend. Weten we waar ze zich verstoppen?

De grootste groep is versplinterd.

De rebellen zitten overal in de mondi, van hier tot aan Seri Christoffel.

Dat is te lastig om aan te vallen. en ze najagen in de bush is zinloos...

We verhongeren ze.

Het lijkt verlaten.

We hebben potten en emmers nodig, kijk in de keuken.

Ik haal water.

Klootzakken.

Je leeft.

Nog wel.

En Hacha?

Louis? - Tula...

De pakhuizen branden. Ze vergiftigen de waterputten, van hier tot aan Santa Cruz.

Ik weet waar we eten kunnen halen. - Waar?

We halen het bij de soldaten.

Naar het westen gevlucht?

Dus je hebt die rebellen alweer niet kunnen overmeesteren?

We hebben ze opgejaagd, bij Port Marie en later bij Fontein.

We hebben er veel gevangen genomen, maar vroeg of laat grijpen we ze.

De kapitein vreest alleen dat ze zich daar lang verborgen kunnen houden.

Daarom wil hij de aanvoer van voorraden afsnijden.

Hij wil weten wanneer hij de schepen mag verwachten.

Er komen geen schepen.

Deze opstand mag niet lang meer duren.

Anders krijgen de zwarten op Banda Ariba wellicht ook ideeën.

Zeg tegen Van Westerholt dat hij de kwestie snel moet oplossen.

Houd hem vast. Geef 'm meer gin.

Nog even volhouden.

Hou nog even vol...

Bijna...

Hebbes.

Schenk gin in de wond en verbind het direct.

Niet schieten.

Wees waakzaam.

Plegher, stuur eenheden om de berg te omsingelen.

Hier houdt het op.

Dit verzekert je van een veilige reis naar je plantage. Die kant op.

Deze pas verzekert je van een veilige reis naar je plantage.

Wat doen die idioten daar? - Geen idee. Moeten we schieten?

Maar dan schieten ze terug. - Nee.

Wacht... Kijk dan.

Ze laten ze gaan.

Ze laten ons gaan.

Nogmaals, elke slaaf die zich wil overgeven...

moet zijn wapens neergooien en uit de mondi stappen.

Elke slaaf met een wapen wordt direct neergeschoten.

Het is voorbij. Er zijn veel doden en de spirit is eruit.

Ik weet 't. Maar m'n vrijheid geef ik ze niet.

Dat vind ik ook.

We hebben de slag verloren, maar toch voel ik me nog strijdbaar.

Ik ook. - Jullie weten dat ik graag vecht.

Dus... gaan we door? - Zolang we kunnen.

We moeten opschieten, dan zijn we op tijd terug bij de vrouwen.

Pedro en ik pakken wat er te pakken valt.

We zien elkaar in het vrouwenkamp. - Doe voorzichtig.

Jij ook.

Kom Pedro, laten we de blanken gaan treiteren.

Tot ziens.

Er komt een volgende keer.

Ik haat het dat je weg moet.

Dan vind je het niet leuk wat ik nu ga zeggen.

Wat dan?

Ik wil dat je je overgeeft.

Niet zonder jou.

Speranza, ik kan me niet overgeven. Ze kennen me.

Als ik dat doe, ben ik dood. - En ik ben dood zonder jou.

Als je denkt dat je me opzij kunt zetten als het moeilijk wordt, dan ken je me niet.

Wat moet ik doen? - Wat je het beste kunt.

Misschien kun je geen 1200 slaven bevrijden.

Maar wel ons tweeën. En misschien nog een paar anderen.

We kunnen in een grot bij de oceaan gaan zitten.

Dat maken we gezellig voor ons tweeën.

Voor ons drieën.

Ik moet naar Louis en Bastiaan toe, voor zonsopgang.

Als ik terugkom, praten we verder over onze grot.

Wees niet bang. Jullie hebben niets te vrezen.

Alle vrouwen, kinderen en ouderen ontvangen een vrijbrief...

en moeten meteen naar hun plantage terugkeren...

op straffe van de dood.

Het is voorbij.

Tula kan prima voor zichzelf zorgen.

Hij zou niet willen dat je rondzwierf om hem te zoeken.

Als hij kan, komt hij wel naar jou toe.

Jij moet een plek vinden die hij kent.

Ik had met hem mee moeten gaan.

Ik wil niet terug.

Ik ook niet, lieverd.

Ik ook niet.

Zo, mevrouw Lesire, ik ben benieuwd wat de gouverneur hiervan vindt.

Waar is iedereen?

Stop. Verroer je niet.

Koro, wat doe jij hier?

Ik was verdwaald.

Koro, het is voorbij.

Louis en ik waren in het vrouwenkamp. Ze zijn allemaal verdwenen.

We liepen in een hinderlaag en hebben ons moeten opsplitsen.

Ik weet niet waar iedereen is, maar we moeten verder.

Kom.

Tula, sorry van die prop.

Maar mijn hoofd kan niet tegen jouw gepraat. Je maakt me in de war.

Mijn besluit staat vast. Ze hebben me een deal aangeboden.

Ik hoef je alleen maar over te dragen...

en dan ben ik vrij.

Een vrij man.

Koro, we nemen alleen je verklaring op.

Mijn wat?

Zeg wat je eerder tegen ons hebt gezegd.

De beschuldigde tegenover de klager en de aanklacht in de openheid.

Zeg op.

Kom op.

Nou, ik...

Kijk me aan.

Wat? - De klager kijkt de beschuldigde aan.

Ik ben de beschuldigde, Koro.

Koro.

Kijk me aan. Vertel wat ik heb gedaan.

Kijk hem aan en zeg wat je tegen ons hebt gezegd.

Niemand van ons wilde dit.

We wilden niet eens van de plantage weg.

Tula en Louis en anderen dwongen ons met een geweer...

en zeiden:

'Je vecht of je sterft'.

We hadden geen keus.

Ze waren alleen uit op een revolutie.

Ze wilden het eiland overnemen...

zoals de zwarten in Haïti.

Goed.

Dat is het dan.

Hiermee...

ben je officieel...

een vrij man.

Je bent een aanwinst voor je soort.

Bedankt voor je hulp bij het oplossen van deze ellende.

Ga...

en doe waar je zin in hebt met je leven.

Na zorgvuldige overweging van het aanwezige bewijs...

is de raad tot een besluit gekomen.

Stilte.

Stilte.

Ik zal heel duidelijk zijn.

We denken niet lichtvaardig over dit soort zaken.

Als u nogmaals schuldig wordt bevonden...

aan het verstoppen van rebellen of hulp bieden aan ze...

dan wordt al uw bezit in beslag genomen en u van het eiland verbannen.

Laat dit een duidelijke waarschuwing zijn.

Zeer duidelijk, gouverneur.

Onthoud dat goed.

Dit had slechter kunnen aflopen als Jantji niet had opgebiecht...

dat hij u gedwongen had om de slaven te helpen.

Heeft Jantji dat toegegeven?

Daarmee heeft hij zichzelf een snelle en pijnloze dood bezorgd.

U kunt gaan.

Ik kom jullie redden.

We moeten namen hebben, Tula.

Er waren er vast meer.

Ik weet het niet meer.

Mijn hoofd tolt door al die klappen, snapt u?

Je vriend meneer Mercier was veel behulpzamer.

Louis werd vanmorgen gearresteerd...

en bleek een vlotte prater.

Louis heeft direct gezegd dat u de pot op kon.

Inderdaad, tot we z'n knieën met een hamer bewerkten.

Toen kwam zijn tong los. Hij vertelde ons wat we nodig hadden.

Maar waarom vraagt u 't mij dan nog?

We willen dat jij zijn verklaringen bevestigt.

Dan kunnen we dit ellendige hoofdstuk afsluiten.

Ik bevestig ook dat u de pot op kan.

Tot daar.

Ik wil geen bloed op mijn tapijt.

Tijdens de verhoren is gebleken dat jullie, rebellen...

de macht wilden grijpen.

Jullie wilden een staatsgreep plegen.

Daarmee wordt de opstand een revolutie...

en u als leider, een gevaar voor de staat.

Geen straf is hoog genoeg.

Maar...

Wat me het meest dwarszit...

is dat dit allemaal voorkomen had kunnen worden.

Ik begrijp nu dat de slaven van Knip veel te streng werden aangepakt.

Geen eten, werken op zondag...

Maar dat is geen reden voor een opstand.

Ik wou dat je naar me toe was gekomen.

Mijn god, man.

Ken je geen spijt?

Maak de gevangenen klaar voor het vonnis.

Als leider van de revolutie...

zal slaaf Tula van de Knip-plantage aan twee gekruiste palen worden gehangen.

Al zijn botten worden gebroken, vanaf de voeten naar boven.

Zijn gezicht wordt verbrand, daarna wordt hij onthoofd...

het hoofd wordt op een stok geplaatst.

Wat is dat voor herrie?

Laat ze maar komen kijken...

wat er met ongehoorzame mensen gebeurt. Ga door.

Bastiaan Carpato zal de executie van zijn leider aanschouwen...

en hetzelfde lot ondergaan.

Voor de moord op de koloniaal, schoolmeester Sabel...

wordt Pedro Wacaaw over het executieterrein gesleept door een paard.

Zijn handen worden afgehakt, en z'n hoofd wordt vermorzeld met een hamer.

Louis Mercier.

U wordt opgehangen tot de dood erop volgt.

Mama, wat doe je?

Heb ik je aan het huilen gemaakt?

Tula, lieverd. Ik dacht aan vroeger.

Aan dingen die niet vergeten mogen worden.

We gaan eten, voordat er niets meer is.

Tula's verzet gaf zijn mensen niet de vrijheid...

maar wel betere werkomstandigheden op de plantages.

Het slavenreglement werd strikt nageleefd door de overheid...

om nieuwe opstanden te voorkomen.

Tula's zoon was 68 jaar...

toen de slavernij uiteindelijk werd afgeschaft.