Original subtitles

Mam?

Mammie?

Is alles goed? - Nee, ik ben bang.

Het is maar onweer, liefje. - Ik ben bang voor onweer.

Mag ik bij jou slapen? - Je bent al bijna zes, Billy.

Je moet in je eigen bed leren slapen. - Zelfs met donder en bliksem?

Zelfs dan.

Maar mama... - Wat?

Ze komen me halen als 't donker is.

Schatje toch. Niemand komt jou halen.

Behalve ik, als je niet gaat slapen. Goed?

Kijk je even? - Goed, meneer.

Wil je zelf kijken?

Papa en ik zijn beneden. Trek de dekens over je hoofd, dan ben je veilig.

Ik laat de deur wel op 'n kier staan, ok�?

Droom maar lekker.

Mammie?

Mammie.

19 JAAR LATER

Met mama. Ik kan niet vrijdag. - Ja, dat dacht ik wel.

Maar blijf die pillen slikken. - Ja, mama.

Met Dr. Crowley. De 13e komt prima uit voor je proefschrift. 09.00 uur?

Ik informeer professor Essex. Bevestig 't nog even.

Trek die wielerbroek uit en luister. Ik werk niet vanavond. Ben je vrij?

Met Kim. Doe eens mee aan de 21e eeuw en neem e-mail.

Ik haat e-mail.

Zie 't als een afspraakje. Misschien doet 't je goed.

Ik kan niet, ik moet studeren.

Zeg niet dat je moet studeren. Ik haal je om acht uur op.

Een jaar research, een proefschrift dat je alleen nog moet verdedigen. Toch?

Dan heb ik m'n graad. - Dan kan je mij analyseren.

Dat kan ik nou ook al. - Laat me 'n beetje mysterieus zijn.

Opgevoed door puriteinse Midwest-ouders.

Hardwerkend, soms overdreven eerlijk...

met veel inlevingsvermogen.

Mijn beurt.

Opgevoed door 'n overbezorgde moeder, gedreven...

soms overdreven. Humeurig af en toe.

Humeurig? - Met pieken en dalen.

Je hebt gevoel en dat bedoel ik positief.

Daarom passen we goed bij elkaar. - In lichaam en geest.

Kunnen poolen duidt op veelzijdigheid.

Volgens wie? - Een dode Engelsman.

Wat moet ik zeggen? Het gaat vanzelf.

Laten we je eens onder druk zetten. 20 dollar als je 'm maakt.

Geen druk.

Nog een keer. Alles of niets.

'Overdreven gedreven', weet je nog?

Het is jouw geld.

Goed, daar gaat ie.

H�, hoe gaat ie?

Sorry dat we thuis zijn. We wilden eigenlijk...

Reese ging helemaal out, dus bleven we maar thuis.

...en de dreiging van stroomuitval wordt steeds groter.

Hebben jullie 't gas en licht wel betaald?

We hebben geen... - Kom maar.

Waarom zouden we betalen voor stroom die we niet krijgen?

Ben je weer ontslagen?

Dus wil je de huur even voorschieten?

Tot ik weer geld heb, ik zweer 't je. - Eventjes maar.

Als iemand m'n kamer binnenkomt, is ie dood.

Begrepen, man.

Dat bedoel ik, weet je... - Het is niet mijn schuld.

Eindelijk alleen.

Neem je op? - Ja, 't kan Crowley zijn.

Op vrijdagavond? - Ik heb 'm opgeroepen.

Billy?

Wat is er?

Ik kan nu niet weg.

Ik heb m'n handen vol, zogezegd. Morgen kan ik wel.

Dan kom ik wel even naar je toe.

Ik ben er met 'n half uur.

Wat is er? - Dat zei hij niet. Hij klonk vreselijk.

Wanneer niet? Hij is altijd over de rooie.

Hij heeft veel doorgemaakt. - Ja, wie niet?

Ik weet dat jullie close zijn omdat jullie elkaar al zo lang kennen.

Maar zelfs mijn begrip kent grenzen.

Maar jij bent dan ook heel speciaal.

Ik kom snel weer terug.

Julia.

Billy?

Ik herkende je bijna niet.

Wat is er? - Ik zie er rot uit, h�?

Vreselijk.

Wat is er met je hand gebeurd? - Het is moeilijk uit te leggen.

Probeer 't maar.

Ze zijn er. - Wie?

Het is 'n stroomstoring door de storm. - Nee, dat is het niet.

Weet je nog, die nachtmerries vroeger? - Toen we kinderen waren?

Dat was 'n brandmerk. Nu zijn ze terug.

Zie je dat? - Wat?

Als je 'n baby hoort huilen, smeer je 'm.

Dat is je waarschuwing. - Waartegen?

En ze be�nvloeden elektronica, licht en de telefoon, alles.

Billy, hou op. Je praat wartaal.

Zeg wat er gebeurd is. - Dat doe ik juist.

Ze kunnen niet tegen licht. Ze schuilen in 't donker.

Ik heb onderzoek verricht en ik denk dat ik niet alleen ben.

Poe zag ze volgens mij ook. Zijn werk is duister en zonder hoop.

Hij werd ook gek.

Ik snap er niks van.

Allicht niet. Ik werk 's nachts zodat ik overdag kan slapen.

M'n moeder kijkt naar me alsof ik krankzinnig ben.

Alsof ik krankzinnig ben.

Ik heb geprobeerd anderen te vinden die net zo zijn als ik, en wat denk je?

Niemand kan me helpen.

Ik zal je helpen. - Dat kan je niet.

Ik had niet moeten bellen.

Nee, je hebt juist gehandeld. Probeer 't me gewoon uit te leggen.

Ik ben bang.

Ik ben bang.

Er is niets om bang voor te zijn. - Dat zie je verkeerd.

Het spijt me. - Wat spijt je?

Julia, hou op.

Stop.

Ik doe je niks. Ik blijf bij je.

Luister nou.

Er is niks om bang voor te zijn.

Hoe ben ik hier gekomen?

Je hebt vast geslaapwandeld. Ik weet 't niet.

Ik ben blij dat je er bent.

Prettig om iemand te zien van na 1950.

Waar kende jij Billy van? - We waren van kinds af aan bevriend.

Ik ben Julia.

Billy had 't vaak over je.

Ik ben Sam. Dit is m'n huisgenoot. - Terry.

Billy, Sam en ik waren heel close op de universiteit.

Jij was erbij, h�? De avond dat ie...

Het spijt me.

Zei hij nog iets tegen je? - Niets dat ik kon begrijpen.

Hij was heel onsamenhangend. Alsof hij weer iets gebruikte.

Je weet dat ie Prozac slikte.

Dat werkte blijkbaar niet.

Sorry.

Wat nou?

Ik wil me verontschuldigen voor wat Sam zei. Hij praat soms voor ie nadenkt.

Het geeft niet. Ik ben wat overgevoelig momenteel.

Dat zijn we allemaal.

Had je Billy de laatste tijd veel gezien?

Ja, totdat hij weer hier ging wonen, drie maanden terug.

Wat wilde hij ons duidelijk maken?

Misschien wilde hij lang gaan kamperen.

Of hij was bang in 't donker.

Dat gevoel ken ik.

Heb jij als kind ook nachtmerries beleefd?

Heeft Billy dat gezegd? - Hij praatte nergens anders over.

Zo hebben Sam, hij en ik elkaar ontmoet. Wij hadden ze ook.

Wat?

Gek, h�?

We waren heel close in ons eerste jaar, maar Billy zei later pas waarom.

Het was een obsessie voor 'm. - En de laatste tijd?

Hij kwam wel 's langs en dan zei hij dat we in 't licht moesten blijven.

Had ik 'm maar serieuzer genomen. Maar Billy deed altijd nogal gek.

Het is nooit bij me opgekomen dat ons hetzelfde kon overkomen.

Hallo, liefje.

Welkom thuis.

Ben je dronken? - Eerder aangeschoten.

Toe nou, ik drink alleen maar wat.

Wat is er toch? - Ik heb 'n ongeluk gehad.

Onderweg naar huis. - Ben je gewond?

Vertel me wat er gebeurd is.

Ik reed naar huis en toen meende ik iets voor de auto te zien...

dus remde ik en raakte ik bijna van de weg.

Heb je dat 'iets' geraakt? - Ik weet 't niet.

Ik dacht 't niet.

Wat ik zag, was...

Ik weet gewoon niet precies wat er gebeurd is.

Was 't een dier? - Ik denk 't niet.

Wat dan? Een alien?

Ik had 't kunnen weten.

Je lacht me uit. - Wat moet ik dan zeggen?

Ik weet 't niet. Alleen dat iets me bang heeft gemaakt.

Ik moet m'n proefschrift verdedigen...

en dan wil ik je niet lam aantreffen met die idiote vriendjes van je.

Laat me even duidelijk maken wat ik heb meegemaakt.

Er was 'n kettingbotsing...

en de laatste 24 uur heb ik lijken uit auto's gezaagd.

Er is dus verschil tussen jouw en mijn ervaring.

De jouwe speelt zich daar af, de mijne hier. Dat moet je niet verwarren.

Billy schreef al sinds z'n jeugd in dit dagboek, dus misschien wil je 't inzien.

Misschien haal jij er meer uit dan wij. - Het is nogal gestoord.

Zoals dit:

'Ik zag ze weer, onder m'n raam, in de steeg. Altijd in duisternis en schaduw.'

'Waar komen ze vandaan? Is de duisternis hun toegangspoort? '

'Oorsprong. Brengers van nachtmerries. Monsters in de duisternis.

Moet aannemen dat licht m'n redding is.

Misschien zit 't in m'n hoofd. De idiote nachtmerrie van een schizofreen.'

Je lijkt niet erg verrast.

Het klinkt als de dingen waar hij die avond over sprak.

Het is niet raar dat hij er ook over schreef.

Vast niet, maar...

We vragen ons af...

Of jij onlangs nog van die ervaringen hebt beleefd.

Inderdaad, ja.

Wij ook.

Sinds Billy's dood heb ik 't onprettige gevoel dat ik bekeken word.

Ik ben 24, maar als ik in 'n donkere kamer loop, voel ik me weer 5.

Toe nou, we hebben allemaal een traumatische ervaring beleefd.

Het is heel gewoon dat bepaalde gevoelens zich uiten.

Weet je 't dan niet meer? - Wat?

Hoe krachtig die gevoelens waren. - Wat bedoel je?

Toen ik 5 was, zag ik m'n zus verdrinken tijdens onze zomervakantie.

Daarna kreeg ik last van vreselijke nachtmerries.

Op 'n avond werd ik hysterisch gillend wakker.

M'n ouders kregen me weer in slaap en later kwam m'n moeder nog kijken...

maar ik was weg. Ze zochten overal.

Op zolder. In de kelder. Overal.

Mijn moeder was hysterisch. Ze dacht dat ik ontvoerd was of weggelopen was.

Toen ging m'n vader naar de achtertuin en hij hoorde iets in 't hondenhok.

Hij keek naar binnen en daar zat ik, ineengedoken.

Hij wilde me pakken, maar toen stak ik 'm in z'n oog met 'n keukenmes.

Ik wist zeker dat hij m'n vader niet was. Maar een of andere demon.

Ik was ervan overtuigd.

Dat gevoel heb ik sindsdien niet meer gehad, maar nu weer wel.

En Sam ook...

en jij misschien ook wel.

Julia? - Ja, Dr. Booth.

Ik herken je nauwelijks. Helemaal niet zelfs, maar kom binnen.

Je lijkt niet meer op dat kleine, bange meisje van toen.

Mijn God, dat zal zo'n... - Twintig jaar.

Echt? Een wonder dat ik er nog ben. Wat heb je allemaal gedaan in die tijd?

Ik doe m'n doctoraal psychologie. - Psychologie? Dat is prachtig.

En hoe gaat 't verder, behalve je studie?

Niet zo goed, Dr. Booth. Daarom ben ik hier.

Ik slaap niet zo goed. Ik denk dat ik 'n terugval heb gehad.

Een terugval naar wat? - Nachtmerries.

Waarom denk je dat?

Een paar nachten terug werd ik wakker in de badkamer, totaal gedesori�nteerd.

M'n vriend kwam me helpen en ik viel hem aan.

Dat klinkt als 'n nachtmerrie. Niet onbekend bij volwassenen...

Maar toch vrij abnormaal. - Ja, dat klopt.

Alle kinderen kunnen nachtmerries krijgen...

maar de heftigste en hardnekkigste treden op...

bij kinderen met 'n diep emotioneel trauma.

Als ik het me goed herinner, kwam je kort na je vaders zelfmoord bij me.

Ja toch?

Dus je nachtmerrie kan veroorzaakt zijn door stress of vermoeidheid.

Zit ik er ver naast? - Nee.

Kom nog eens langs. Ik behandel geen volwassenen...

maar omdat we elkaar kennen, kun je vertellen wat je doormaakt...

om te ontdekken of die nachtmerries terug zijn...

of dat 't iets anders is.

Ik schrik me kapot.

Sorry.

Wat denk je dat er door Billy heen ging toen ie 't deed?

De kogel.

Geen idee, Terry. Hetzelfde als bij iedereen die zelfmoord pleegt.

Dat ze hun leven haten. Dat ze dood beter af zijn.

Ik vraag me af hoe 't is om daarheen te gaan.

Niet pulken, anders heelt het nooit.

Dat doet 't sowieso niet. Dan kan ik er net zo goed lol van hebben.

Ik denk dat 't erger wordt. - Misschien is het kanker.

Er zit �cht een steekje aan jou los, wist je dat?

Ik had rechten moeten gaan studeren. - Zoals ik al zei, 'n steekje los.

Ik ga even een frisse neus halen.

Red je het in je eentje? - Jawel.

Zeker weten?

Tot straks.

Hebbes.

Kloteratten...

begrijp de dromen van uw kind

Julia, hoe gaat 't?

Waardeloos. Ik zit pas in hoofdstuk 4 van Crowley...

en ik herinner me nog niet de helft van de rest.

Zakken betekent een jaar extra hel. En $20.000. Maar 't kan nog erger.

Hoe dan? - Weet ik nog niet precies.

Wil je me later nog even bellen, om me wakker te houden?

Tot kijk. - Bedankt. Ik zie je.

emotionele problemen...

parano�de waanidee�n...

Kan iemand 't licht weer aandoen?

Doe de deur open.

Help me, alsjeblieft.

Verdomme.

Deze theorie stelt dat pati�nten, inzake elk onwelkom bewijs qua wereldbeeld...

disharmonisch gedrag vertonen, of vecht- of vluchtgedrag.

En disharmonie wordt hier gedefinieerd...

als waanvoorstellingen, afkomstig uit 'n jeugdtrauma...

en een verhoogde staat van angst.

Bij toename van het aantal externe stimuli zullen individuen...

zullen individuen proberen...

individuen die disharmonie ervaren...

Wilt u me excuseren?

Natuurlijk.

Met Julia. Laat een boodschap achter na de piep.

Neem op. Ik weet dat je er bent.

Het spijt me van laatst. Beschouw dit als 'n officieel excuus.

Ik wil weten hoe je proefschrift ging. Prima natuurlijk, maar ik wil details...

dus neem de telefoon op.

Ik snap 't al. Maar ik blijf je bestoken tot je terugbelt.

Met Julia. Laat een boodschap achter na de piep.

Julia? Met Sam.

Ik moet met je praten.

Julia hier.

Achtste etage.

Deprimerend, nietwaar?

Sorry dat ik je belde. Maar jij was de enige die het zou begrijpen.

Wat begrijpen? - Je ziet het toch wel?

Ik weet niet wat ik zie. - Maar je voelt het.

Je voelt toch dat er iets slechts gebeurt?

Dus je begrijpt het wel.

Terry wordt vermist. - Hoezo?

Ze kwam gisteren niet thuis. Ze belden me dat ze haar tas hadden gevonden.

Rustig aan, Sam. Misschien vergat ze gewoon haar spullen...

En liep ze weg in haar badpak?

Heb je de politie gebeld? - Zeker. Maar die vinden niks.

Ik heb Billy's dagboek bestudeerd.

Aan iets anders kom ik niet toe. Het is alsof... Nee, luister nou.

Ik begrijp het niet allemaal, maar...

'Ze namen me mee toen ik 5 was, maar 't brandmerk verdween.'

'Ze markeren alleen kinderen die nachtmerries beleven.'

Moet je dit eens horen.

'Vorige week verscheen 't teken weer. Dat betekent dat ze me komen halen.'

Luister naar de laatste aantekening.

'Ik kan niet meer schrijven. Het brandmerk op m'n hand wordt erger.

Ik hou 't niet meer. Ik heb dat ding eruit getrokken dat ze erin hebben gestopt.'

Billy was labiel, dat weten we.

Hij had vanaf z'n jeugd al problemen.

Wij allemaal.

Zou 't niet kunnen dat iets wat ons als kind bang maakte...

teruggekomen is om ons te halen?

Hoe bedoel je? - Ik heb Billy's litteken niet gezien...

maar wel dat van Terry, en die leek heel veel op deze.

Hoe heet je? - Sarah.

Ik heet Julia.

Ben je hier helemaal alleen?

Waar is je moeder?

Hemel.

Werk jij hier?

Ik ook niet.

Ik ben een pati�nt.

Heb je nachtmerries?

Soms.

Wat droom je dan?

Dat ze me komen halen.

Wie? - Ze.

Waarom komen ze je halen? - Om me op te eten.

Kan iets ze tegenhouden?

Licht.

Denkt u dat ik gek ben?

Wat denk jij dan dat dit betekent?

Dat onze nachtmerries niet 't gevolg zijn van jeugdtrauma's.

Misschien kwam er in onze jeugd echt iets, en plantte iets in ons.

En liet het 'n teken achter. Net zoals bij dat kleine meisje.

En nu komen ze terug?

Daarom verschijnen die tekens, zodat ze ons kunnen vinden...

en meenemen naar de plek in onze nachtmerries, uit het licht.

Ik weet hoe het klinkt.

Je proefschriftverdediging ging mis. Zou je deze zaak willen aanpakken?

Pati�nt heeft posttraumatische stress door de zelfmoord van 'n goede vriend.

Be�nvloed door het grillige gedrag van twee vreemden...

laat ze toe dat ze gevoelig wordt...

voor de waanvoorstellingen van haar dode vriend.

En waarom?

Omdat ze voelt dat ze tekortgeschoten is...

en schuldig, omdat Billy...

Omdat haar vriend dood is.

Jij wordt 'n fantastische psychologe.

Ik zie je donderdag weer. - Dank u, Dr. Booth.

Als die demonen terug zijn, moet jij dat teken toch ook hebben?

En wat zocht ik ook alweer? - Een soort infectie.

Klein, een beetje rozeachtig. Zo groot als 'n dubbeltje.

Nog niks te zien. Maar het is nog vroeg.

Paul, dit is serieus. - Sorry. Klaar. Geen tekens.

Zeker weten? - Twee keer gecontroleerd.

Niet dat ik klaag hoor, maar waarom had je mij hier voor nodig?

Ik ontmoette twee vrienden van Billy op de begrafenis.

Ze hadden net zulke littekens als Billy. Ik vertelde 't tegen Dr. Booth, en...

Je zal dit wel idioot vinden.

We hebben net je hele lichaam onderzocht.

Waar maak je je zorgen over?

Je hebt gelijk.

Je hebt gelijk.

Help.

Hier. Help.

Hier.

Kom dan.

H�, Paulie. We gaan naar de... Hallo, zuster.

Eruit.

Boos? - Niet boos. Ik schaam me.

Maar ik kom er wel overheen. - Troy wellicht niet.

Het spijt me van de laatste paar dagen. - Verontschuldig je maar niet.

Welterusten.

Ik zie je morgen.

En dat alles voor minder dan 1 dollar. Wat vindt u daarvan?

Goedkoper vindt u nergens.

Nu de storingen toenemen, moeten de burgers energie besparen...

in 'n poging meer stroomuitval te voorkomen.

Daarnaast melden bronnen dat de storingen...

gevolgen zullen hebben voor het gemeenteziekenhuis.

Dit wordt belachelijk.

Laat me erin.

Ik kom eraan.

Wat is er met jou gebeurd?

Wat is er gebeurd? - Kijk me aan.

Laat zien. - Kijk me aan.

Ik heb 't ook. Net als Billy en Sam draag ik zo'n ding bij me.

Hoe komt dat nou? - Voorzichtig. Het doet pijn.

Verroer je niet.

Er zat iets in. Een soort splinter.

Ik heb 'm eruit getrokken. - Wat?

Uit m'n hoofd. Dat ding zat in m'n hoofd.

Rustig. Wat zat er in je hoofd? - Weet ik veel. Een botje of zo.

Ze grepen me in m'n huis.

Ze probeerden me te pakken.

Ik rende de straat op en toen ging ik een toilet binnen, vanwege 't licht.

Het heeft met licht te maken. Daar kunnen ze niet tegen.

Billy beschreef dat... - Drink maar op.

En elektriciteit. Vandaar die stroomstoringen.

Ze kunnen overal zijn. - Ga zitten.

Haal diep adem, dan slaap je gauw. - Ik ga niet slapen.

Liefje, je moet echt slapen.

Ik mag niet in slaap vallen. Wat heb je me gegeven?

Ga weg.

Er overkomt je niks. Dat sta ik niet toe.

Dat sta ik niet toe.

Ga nou maar zitten.

Ik haal wat schone kleren voor je en dan zorg ik dat alles goed komt.

Goed?

Alles wat je voelt, is begrijpelijk gezien de week die je hebt doorgemaakt.

Het beste wat je kunt doen is hier wat uitrusten.

Laat me eruit.

Help.

Wacht.

Help.

Dit is niets voor haar. Ze is in de war. - We moeten afwachten wat er gebeurt.

Rustig maar.

Je bent nu veilig.

Dacht je dat iets je aanviel?

Ze vonden je in de metro... - Met een hersenschudding.

Je bent bont en blauw. Ga maar weer naar bed.

Ik probeerde 't rode licht te bereiken... - Dat komt nog wel. Nu moet je rusten.

Alles komt goed.

Hoe kon ze uit een afgesloten kamer ontsnappen?

Wat is er? - Niks.

Niks.

Help me. Ik ben hier.

Ik bel de bewaking.

Help me.

Ik ben hier.

Help.

Komt u?

Wacht. Ik ben hier.

Ik ben hier.

Nee. Ik ben hier. Ik ben...

Ik ben hier.

Gedownload van www.nlondertitels.com