Original subtitles

Goed gedaan, Mrs Dorrit, een lief klein meisje.

O, wat een mooi kindje. Wilt u haar vasthouden, Mr Dorrit?

Het eerste kind in de Marshalsea Mr Dorrit. Dat is me wat.

Een nieuwe kleine Dorrit.

Kleine Amy.

21 JAAR LATER

Goedemorgen, Miss Amy. - Hallo, John.

Flintwinch.

Ik kom al. Jij met je verdomde stok.

Komt het meisje vanochtend? - Ja.

Mooi. Vertel haar niets.

O, lieve hemel.

Niet schrikken. Ik ben het, Amy Dorrit. Ik kom voor Mrs Clennam.

O, hemeltje. Momentje. Jeremiah?

Wat is er aan de hand?

Wat is er? - Amy Dorrit, voor Mrs Clennam.

Kom dan maar binnen.

Is Mr Clennam er ook? - Nee.

Je bent heel klein.

Maar ik ben sterk. - O ja?

Ik vind je een onderdeurtje.

Ze is boven. Hierheen.

Het is hier best donker. - Dat wil ze, en ik ben het gewend.

Je bent toch niet bang in het donker? Goed zo. Toch ook niet bang voor mij?

Dat is onverstandig. Ik ben een monster als ik boos ben.

Hier is het.

Binnen.

Hier is ze. U hebt mij niet meer nodig. - Nee, ga maar.

Amy Dorrit? Kom dichterbij.

Hemel. Je bent nog maar een kind. - Ik ben al 21.

Ik ben wel klein, maar erg volwassen. - Is dat zo?

Volgens Mr Casby zoek je een betrekking.

Ik heb voorbeelden meegebracht.

Heel goed.

Heel mooi werk. Nou, Miss Dorrit.

Ik neem je voorlopig aan voor drie dagen per week, van acht tot zes uur.

Zeven pence en zes shilling per dag. Je begint vandaag. Goed?

Het is hier heel stil, alleen ik en Flintwinch en z'n vrouw zijn hier. Mijn man en zoon...

Mijn man en mijn zoon zijn in het buitenland.

Arthur. Je moet het rechtzetten.

Je moet het rechtzetten.

Je moet het rechtzetten.

Kijk aan, Mr Clennam. Het einde van onze opsluiting is in zicht.

In quarantaine in Marseille, wat een pech.

En waarom? - Omdat we uit het oosten komen.

En daar heerst de pest. - Is Veneti� het oosten dan?

Mr Clennam is in China geweest. Hij is al vijftien jaar onderweg.

Een paar uur extra kan wel. - In aangenaam gezelschap.

Het gezelschap is zeker aangenaam. - Dank u, Mr Clennam.

Het was erg prettig, h� Tattycoram?

Het wordt zo warm. Tatty, draag jij mijn sjaal even.

Ik haat je. Ik haat je vriendelijkheid, je goedgeefsheid.

Ik haat je koosnaampjes, alsof ik een pop ben...

Papa? Zullen we naar mama gaan? - Ga maar vast Pet, ik kom zo.

� bient�t, - A presto, Miss Meagles.

Uw dochter is alleraardigst. - We zijn heel blij dat u dat vindt.

Heel blij.

Zit je hier? - Waarom volgt u mij altijd?

Ga weg. U geeft niets om mij. - Jawel.

Harriet.

Ze wachten op je. - Ik kom niet.

Ik loop weg, of ik wacht hier op de dood. - Welnee. Je zult het verdragen.

Ik dacht dat ik bij hun gezin zou horen, maar ze behandelen me als vuil.

Alsof ik niets waard ben. - Dat is toch logisch?

Ik was ook ooit zoals jij.

Nee, ga weg. Ik ben bang voor u. - Waarom?

U kijkt dwars door me heen.

U ziet mijn slechte kanten. Door u word ik nog slechter.

Door u zeg ik dingen die ik niet meen. Ik haat ze niet.

Ze zijn aardig, ik ben slecht en ondankbaar.

Zoals je wilt.

Dit is mijn adres. Voor het geval je me op wilt zoeken.

Dat mag.

Dank u, Mr Flintwinch. - Tot morgen, om acht uur.

Wacht even. Waar moeten we zijn als we een bericht willen sturen?

Naar Mr Plornish, Bleeding Heart Yard.

Goedendag.

Ze wil haar adres niet geven.

Jij ook niet, als je in het gevang zou wonen.

Daar zitten er genoeg. Sommigen verdienen het ook echt.

God heeft dit kind naar me gestuurd. Ik kan mijn ogen niet afwenden.

Onze boot is er, we zijn eindelijk vrij.

Reist u naar Londen, Mr Clennam? - Ja, ik moet daar zaken doen.

En daarna? - Daarna begin ik mijn leven opnieuw.

Eindelijk, Tatty. Help me eens met deze dozen.

Miss Wade, zal ik iets voor u reserveren? - Dank u, maar ik reis liever alleen.

En op mijn eigen manier.

Vaarwel dan. Ik denk niet dat wij elkaar nog zullen zien.

We ontmoeten mensen die ons willen ontmoeten, Mr Meagles.

Ook al komen ze van ver over zee, of zijn ze ons nabij.

Voor hetzelfde geld komen ze uit de goot van deze stad.

Vaarwel.

Verdorie.

Wat een hel is het hier.

En ik, een heer, geboren om bevelen te geven.

Natuurlijk. - 'Natuurlijk'. Imbeciel.

Wat een lot.

Opgesloten zitten met een smokkelaar. Ik ben tenminste nog een moordenaar.

Natuurlijk. - Daar gaat ie weer.

Ik zou jou kunnen vermoorden. Nu meteen.

Wat zeg je ervan? Twee voor de prijs van ��n.

Kleine Cavalletto.

Denk je dat ik mijn vrouw voor geld heb gedood?

Voor niets had ik het ook gedaan.

Maar dat is niet te bewijzen. Ik heb wat geld opzij gelegd.

Alles goed, Miss Amy? - Ja, dank je, John.

Ik heb die betrekking. Maar zeg niets tegen vader.

Zoals je wilt, Amy.

Ik ben nog bij je vader geweest. Hij vroeg waar je was, ik zei dat je zo zou komen.

Toen was hij gerustgesteld. - Dat is aardig. Ik ga naar hem toe.

O, pa. - Ik weet het, jongen.

Vader? Ik ben het, Amy.

Waar was je? Ik ben niet graag alleen.

Mr Chivery en John zorgen toch voor u? - Jawel, maar dat vind ik niet prettig.

Ik ben niet de enige. Wat als ik me verslik, of een toeval krijg?

Dan is er niemand. En ze behandelen me niet echt met het gepaste respect.

Natuurlijk wel. - Ik ben de vader van de Marshalsea.

Die titel impliceert een bepaalde gewichtigheid.

Vanochtend, toen je weg was, kwam er een heer op bezoek.

Hij wilde de vader van de Marshalsea ontmoeten. Dat vond ik erg attent.

Heel attent. Heel beleefd.

Waar was je nou?

Ik ging bij een dame op bezoek. - Gewoon op bezoek?

Ja, op bezoek. - Kon je geen kaart achterlaten?

Daar vroeg ze niet naar. Dat kwam niet ter sprake.

Weet ze dat je een dame bent?

Dat je de dochter van een heer bent, en dus een dame bent?

Ja vader, dat weet ze.

Vader, ik ga drie dagen per week weg. - Maar niet om te werken.

Ze wil gezelschap. - Nee, ik wil gezelschap.

Natuurlijk. Maar Mr Chivery is er. En John. En u krijgt veel bezoek.

Ik zie Edward nooit, en jou ook niet meer. - Het is maar voor drie dagen per week.

Het is noodzakelijk.

Dat begrijp ik.

Wat wilt u eten?

O, Amy.

Ik heb onze familie te schande gemaakt. - Nee, vader.

We zijn allemaal heel trots op u. ledereen hier kijkt tegen u op.

Maar zo zou het niet moeten zijn. Je kent alleen dit.

Als je me had gekend voordat ik hier kwam, voordat jij geboren werd...

Ik hou van u zoals u bent.

Arthur. Je moeder, Arthur.

Je moet het rechtzetten. Je moeder, Arthur.

Je moeder...

Alles naar wens? Anders nog iets? Pudding, bier, wijn?

Zal ik afruimen? - Zit ik in de weg?

Helemaal niet. Blijft u zitten zolang u wilt. - Ik moet ergens heen, maar ik wil niet.

En mag ik vragen waar u naartoe moet? - Naar huis.

Dan stelt u het uit tot morgen. Wilt u een kamer?

De heer van tafel 7 wil een kamer zien.

Blijf hier. Toch niet, ik ga naar huis.

De heer van tafel 7 gaat toch naar huis.

Flintwinch. U bent niets veranderd.

Mr Arthur.

Kom maar binnen.

Laat mij maar voorgaan. Anders blijft ze erin, als ze u ineens weer ziet.

Arthur?

Kom eens hier.

Ik had je niet verwacht.

Wat is er gebeurd? - Ik kan mijn benen niet meer gebruiken.

Ik ben al niet meer buiten geweest... Vertel hem hoe lang.

Met Kerstmis twaalf jaar.

Ik heb helaas slecht nieuws. - Is de zaak in moeilijkheden?

Nee. Kan ik u onder vier ogen spreken?

Bereidt u zich voor. Vader is overleden. Een beroerte, hij heeft niet geleden.

Daarvoor hoef je niet thuis te komen, een brief had ook gekund.

Ik moest u spreken.

Ik wil u dit geven.

Vader stond erop dat ik het zelf in uw hand zou leggen.

Wat betekent het? - Niets. Helemaal niets.

Mr Arthur trekt zich terug. Affery wijst je je kamer.

Stuur me niet weg. Ik moet iets weten. - Niet vanavond.

Kom morgen om tien uur terug.

Kus me niet. Raak alleen mijn hand aan.

VERGEET HET NIET

Daar zijn we dan. Oost west, thuis best.

Geen fijner huis in het hele land dan ons eigen Twickenham, h� Tattycoram?

Kom er maar uit.

Kom maar, Mrs Meagles.

Toe maar, Pet. En daar is Poyner.

Welkom thuis. - Hoe is het met jou, Poyner?

Heel goed, meneer. Voorzichtig daarmee.

O, Mr Gowan was net nog hier. Hij vroeg naar Miss Pet.

Heeft hij 'n boodschap achtergelaten? - Dat hij morgenochtend weer komt.

Goed, we gaan naar binnen.

Wat zei Mr Gowan? - Je zou denken...

...dat die reis haar passie had bedaard. - Niet die van haar, van hem.

Zo'n schurk heeft meestal geen geduld. - Hij is geen schurk, maar een heer.

Dat is vaak hetzelfde.

Kom mee.

Ze was niet sterk. Ik had nooit moeten...

Nu is het te laat.

Ik sliep niet. Ik mijmerde over betere tijden.

Betere tijden.

Hallo pa, hallo Amy. - Tip.

Noem hem Edward, zo heet hij.

Hoe gaat het? - Best, pa.

Ik dacht: ik kom even langs. - Aardig dat je aan me denkt.

Amy komt en gaat de laatste tijd. - Ik wou een poosje blijven.

Dat hoor ik graag.

Wat is er, Tip? - Niets.

Niet echt.

Ben je ontslagen bij de boekhandel? - Dat werk was toch al niets.

Ik ben gaan werken in de fruithandel. En daarna in de paardenhandel.

Dat was wel leuk.

Maar ik kon er niets van, en dus ben ik weer hier.

Zeg niet dat je een gevangene bent. - Wil ik ook niet, maar wat dan?

Ik ben ze veertig pond schuldig.

Nou ja, ik weet hoe het hier is.

Maak je geen zorgen, ik kan wel wat rust gebruiken. Ik red me hier wel.

Wat je ook doet, vader mag het niet weten.

Sla je ogen neer. Eet op, en wees God dankbaar.

Onthoud goed dat Hij hier bij ons is. Hij kent iedere slechte gedachte van je.

Hoor je me, Arthur? - Ja, moeder.

Je bent geen haar beter dan je vader.

Kijk me aan, Arthur.

Je bent zondig, net als je vader was, en nog steeds is.

Je zult me enkel tot schande maken, net als hij heeft gedaan.

Alsjeblieft, Arthur. Een lekker kopje thee.

Dank je, Affery.

Hij is beneden, bij haar. Die twee bekokstoven van alles.

Ze wil je om tien uur spreken. Niet eerder.

Wat fijn dat je hier weer terug bent. - Ik wou dat ik dat ook kon zeggen.

Maar het is heel fijn jou weer te zien.

Dus je bent nu Mrs Flintwinch? - Dat klopt.

Hoe komt dat zo? - Dat weet ik zelf niet eens.

Die twee hebben dat bekokstoofd.

Het ging heel snel. Hij vroeg: Wat vind je van de naam Flintwinch?

Hoezo? vroeg ik. Hij zei: Omdat het jouw naam wordt. We gaan trouwen.

De volgende dag waren we getrouwd. Hij had alles al geregeld.

Zij vond het allemaal prima. God weet waarom.

Dus wat had ik nog te zeggen?

Als ik gesmoord werd in plaats van te trouwen, kon ik ook niets zeggen.

Ben je gelukkig? - Hoezo?

Wat heeft dat ermee te maken?

O, hij komt de trap op. Ik kom er al aan.

Ik kom al. - Als ik het nog eens moet vragen...

GEBEDENBOEK VOOR KINDEREN

Daar ben je. Weer precies op tijd. Hoe gaat het met je?

Heel goed. En u? - Ik draag mijn lot. Ik klaag niet.

Kom eens bij me zitten.

Arthur wacht. - Hij wacht maar. Tot tien uur.

Is alles goed met je vader? - Ja, dank u.

Arthur.

Je moeder, Arthur.

Je moet het rechtzetten.

Ze wil je nu spreken.

Hier is hij. - Goed, Jeremiah. Je kunt gaan.

Nou? - Ik heb besloten uit de zaak te stappen.

Ik werk er al mijn halve leven. Dat was ik u en vader wel verplicht.

Ik vind dat ik mijn schuld nu heb ingelost.

Ik voelde me gevangen. Ik wil nu vrijheid.

Ben je klaar? Of heb je verder nog iets te zeggen?

Er is nog iets. Wat ik zojuist zei, betreft mijzelf.

Dit gaat ons allen aan. - Ons allen? Wie zijn dat dan?

U, ik, en mijn overleden vader.

Het horloge.

Het betekende iets, maar ik weet niet wat.

Vader stierf zonder het te vertellen.

Maar vlak voor zijn dood duwde hij het steeds in mijn hand en zei: Je moeder.

'Je moeder, Arthur. Je moet het rechtzetten. '

Wat bedoelde hij daarmee? Wat hebben we gedaan?

Hoe durf je?

Kan het een herinnering zijn, dat hij ergens spijt van had?

Hij was altijd een harde zakenman. Heeft hij misschien iemand benadeeld?

Flintwinch. Kom onmiddellijk hier. - Als we iets recht kunnen zetten...

...laat mij dat dan doen. - Nu al ruzie?

Dacht ik wel. Wat is er?

Mijn zoon vindt het nodig zijn eigen vader te belasteren en beschuldigen.

O nee. Dat is toch ongepast? - Dit gaat u niets aan.

Dat denk jij. Dat is het wel. Heeft hij verteld wat hij met de zaak wil?

Hij heeft die opgegeven.

Daardoor kan ik een oude, trouwe gediende naar voren schuiven.

Jeremiah, de kapitein heeft het schip verlaten.

Jij en ik zullen ermee zinken of drijven. - Uitstekend.

Ik dank u met heel mijn hart. Tijd voor uw oesters.

Je kunt gaan. Je hebt hier niets meer te zoeken.

Tot ziens. - Raak alleen mijn hand aan.

Ga nu.

Amy. Lieve meid. Niet zo verlegen. Kom dichterbij.

Dank je wel, Amy.

Wat doe jij nog hier? Je bent hier niet gewenst.

Je laat me schrikken. - Affery, wie is dat meisje?

Kleine Dorrit? Niets. Een gril van haar boven.

Een liefdadigheidsdoel. - Mijn moeder doet daar niet aan.

Is haar familie aan ons verbonden? - Vind je haar leuk, soms?

Je hebt vast veel meisjes ontmoet, op je reizen.

Een paar.

Daar ben je, Amy. Ga maar zitten en eten. Dat heb je nodig.

Weet je nog, je oude liefje? - Ja, ook hoe we gescheiden werden.

Ze is nu weduwe, en rijk. Als je haar nog wilt, dan kan dat.

Je bent nu een man van de wereld. Je kunt ieder meisje krijgen.

Wat is het thuis toch heerlijk. Wat zeg jij ervan, Tattycoram?

Helemaal niets. - Maar ik weet dat je dat ook vindt.

Dat denkt hij maar. Hij weet niets. - O, hemeltje. Verdorie.

Wat is er, liefje? - Mijn paraplu ligt nog boven.

Dat geeft niet. Tattycoram haalt hem wel. En dat doet ze graag, nietwaar?

Ik wil hem best halen, maar ik weet niet waarom u denkt dat ik dat graag doe.

Niet zo heetgebakerd. Tel tot 25.

Nee, daar is het te laat voor.

Laat haar maar. Ze bedaart zo wel weer. - Ja, je hebt vast gelijk.

Wat goed gespeeld.

Ik kan er niet meer tegen. Wat is er toch met mij? Waarom ben ik zo slecht?

Goedemiddag, Harriet. - Wat doet u hier?

Ik kwam je opzoeken. Je hebt me niet geschreven. Ik maakte me zorgen.

Ik wil niet met u praten. Dat is niet goed. - Jawel. Je moet wel.

De dag des oordeels.

Rigaud moet voor de rechtbank verschijnen.

Ik zal triomferen, dat weet ik. Hun getuigen zullen ineenkrimpen...

...hun bewijs zal tot stof vergaan. - Natuurlijk.

Mr Rigaud. - Meneer cipier.

De rechtbank heeft u vrijgesproken. U mag gaan.

Maar de menigte buiten houdt niet van u. - Ik veracht ze.

Ik raad u aan hier snel weg te gaan.

Mr Rigaud, het is tijd. - Cavalletto.

Wij zullen elkaar ooit weer ontmoeten.

Dat is zeker. En wat zal ik dan met je doen?

Je opeten, misschien.

Natuurlijk, natuurlijk.

Gaat u maar voor, meneer cipier.

Dat vervloekte weer.

Rigaud zit nu aan de grond. Maar hij zal weer opklimmen.

Meneer, wacht. In hemelsnaam.

Smeerlap. Zwijn. Moge je edele delen eraf rotten.

Wacht, ik kom. Dank u.

Kunt u me zeggen wat dit is? - Dit hier?

Dat is de Marshalsea. - Het gevang voor wanbetalers?

Pardon. Is dat vrij toegankelijk? - Erin wel, maar niet iedereen mag eruit.

Mag ik met u mee naar binnen?

Het zou me een grote eer zijn.

Dank u, Mr Chivery. - Frederick.

Kent u iemand hier die Dorrit heet? - Ik heet Dorrit. Frederick Dorrit.

Woont u hier? - Niet als gevangene.

Mijn broer, William Dorrit, woont hier. - Ik zal uitleggen wat ik hier doe.

Ik ben lang op reis geweest. Er werkt een jongedame bij mijn moeder, Mrs Clennam.

Ik ken haar als Kleine Dorrit. Ze ging hier naar binnen.

Dat is de dochter van mijn broer. - Ik wil haar graag helpen, als ik kan.

Haar helpen? Doet uw moeder dat niet dan?

Ik verzeker u dat ik geen oneerbare bedoelingen heb.

U kunt wel met mij meelopen.

Wat aardig van John. Heel attent. Heel tactvol uitgedrukt.

Je hebt hem toch wel bedankt, Amy?

William, dit is Mr Clennam, de zoon van Mrs Clennam.

Amy's vriendin. Hij wil u begroeten. - Wat een eer, Mr Clennam.

Frederick, mijn stoel. Gaat u zitten.

Welkom in de Marshalsea. Ik ontvang hier vele heren.

Misschien heeft mijn dochter verteld dat ik de vader van de Marshalsea ben.

Een eretitel, meer niet, maar die doet me veel genoegen.

Vader. - Wist u dat Amy hier geboren is?

Sommigen vinden dat een schande. Ze is een lief kind.

Zet eens neer, Amy. Wilt u met mij dineren?

Nee dank u, ik heb al gegeten.

Mijn oudste dochter Fanny woont hier niet, maar bij mijn...

Wat heb je met Fanny gedaan?

Ze is aan het wandelen met Tip. - Edward.

Noem die jongen bij zijn juiste naam.

Mijn zoon Edward is een beetje wild. Maar het is in wezen een goede jongen.

Is dit uw eerste bezoek hier? - Ja, dat klopt.

Mag ik u vragen of u zaken deed met Clennam voor u hier kwam?

Nee, u bent de eerste Clennam hier. Hoewel ik vele heren hier ontvang.

Amy, hoe heette die heer uit Camberwell? - Dat weet ik niet meer.

Natuurlijk wel. Hij deed iets bijzonders, heel tactvol.

Ik weet niet meer hoe hij heet.

Zoals ik al zei, een heel tactvol gebaar. U wilt vast weten wat het was.

Jazeker.

Sommige heren die hier op bezoek komen, brengen iets mee...

...een blijk van erkenning voor de vader van de Marshalsea. Verschillende dingen.

Maar over het algemeen is het geld.

Ik begrijp het. - Die heer deed iets heel tactvols.

Hij bracht geraniums mee. Ik heb hier geen tuin. Geraniums, dus.

Maar toen ik wat beter keek, zag ik tussen de bloemen een stukje papier...

...met twee gienjes erin. Een heel tactvol gebaar.

Ik was er heel blij mee. - Hou op.

Mr Clennam wil dat niet horen. - Wij begrijpen elkaar prima, toch?

Dat denk ik ook.

Wat wil ze nu weer? Met haar verdomde stok.

Beneden staat een kistje met juridische documenten.

Je weet welke ik bedoel. Breng die hier. Ze moeten vernietigd worden.

Vernietigd, niet verstopt. - Begrepen.

Mijn zoon mag ze nooit zien. - Begrepen.

Begrepen. Ik zal het doen.

Ook een zeer gewaardeerd heer. Hij liet ook een blijk van waardering achter.

Heel tactvol. - Weet u waar Miss Dorrit is?

Ik wil haar graag nog spreken. - Ze is veel te vaak weg.

Mijn andere kinderen... O, ik had het net over jullie.

Dit zijn mijn oudste dochter Fanny en mijn zoon Edward.

De bel. Dat is het teken dat bezoekers moeten vertrekken.

Fanny komt afscheid nemen.

Geen nood, u heeft nog tijd genoeg voor de poort sluit.

Hoe gaat het, Miss Dorrit? - Aangenaam.

Ik kwam mijn jurk halen. Waar is Amy? - Hier. En hier is je jurk.

Heb je hem versteld? - En mijn vest? Dank je.

Kom Fanny, de poort gaat op slot. - Goed, oom. Dag, papa.

Komt u ook, Mr Clennam? - Ik kom zo.

Mr Clennam, ik ben diep ontroerd. - Zegt u maar niets.

Kom ons nog eens opzoeken. Amy, laat jij onze vriend even uit?

Alle bezoekers moeten naar buiten. Bezoekers naar buiten, graag.

Daar is de poort. - Kan ik je even spreken?

Waarom bent u me gevolgd? - Ik kon je niet spreken bij mijn moeder.

Waarom heeft ze je werk aangeboden? - Omdat ze mijn werk goed vond.

Als de bel stopt, moet u blijven. - Spreek ik je nog?

Ik kan u niet tegenhouden. Sorry, ik wil niet onbeleefd zijn.

Kunt u de poort nog even openmaken? - Helaas, dat mag ik niet.

U zult hier moeten blijven.

Ingesloten? Dan moet u de volgende keer wat beter opletten.

Maar u bent ook ingesloten. - Nu u het zegt.

Maar niet zoals u. Ik hoor bij de inboedel, maar mijn vader mag het niet weten.

Kan ik hier blijven slapen? - Tegen betaling, in de gelagkamer.

Maar er wordt niet gelachen. - Dat is prima voor een nacht.

Loopt u maar mee dan. Ik breng u wel. Deze kant op, Mr Clennam.

Dat was de laatste.

Dank je, Flintwinch.

Jeremiah.

Je zei iets over een glas wijn?

Hier. Port van Mrs Clennam.

Heel goed. Op haar gezondheid.

Jouw gezondheid, zijn gezondheid, en die van iedereen.

Waar is dat kistje? - Hier, Jeremiah.

Best zwaar. - Bewaak het met je leven.

Wat doe je, stom wijf? Je komt zomaar je bed uit.

Je droomt. Ga terug naar bed.

En als je weer eens zo droomt, moet je nodig naar de dokter.

En dan geef ik je wel een pak rammel. En nu wegwezen.

Niets aan de hand.

Bewaak het met je leven, Efra�m. - Dat zal ik doen. Bij mij is het veilig.