Original subtitles

'Alle kinderen, op één na, worden volwassen.

Ze weten al snel dat ze volwassen worden en Wendy wist dat als volgt.

Op een dag, toen ze twee was, speelde ze in de tuin.

Ze rende naar haar moeder met een bloem.

Ze zag er vast prachtig uit...

want mevrouw van Dalen riep met haar hand op haar hart:

"Waarom kun je niet voor altijd zo blijven?"

Meer zei ze niet, maar toen wist Wendy dat ze volwassen moest worden.

Dat weet je als je twee bent. Twee is het begin van het einde.'

Is ze echt veilig? - Ze heeft een volwassen exemplaar gedood.

Dit is een jong achter gehard glas. - Ik had het niet over fysiek gevaar.

Waar maak je je zorgen om? Haar intellect, haar emoties?

Vetje zei dat hij twee jaar zonder opladen kan.

Wat hebben de hybriden nog meer nodig? - Hoezo?

Op een dag studeert ze hier af...

en dan moet er iemand voor haar zorgen.

Net een ui die vraagt hoe hij voor een ster moet zorgen.

Oké. - Denk je dat je haar mee mag nemen?

Misschien. - Om wat te doen?

Te leven. Als een gezin.

Je zus kan razendsnel dingen uitvinden en jarenlang de sterren verkennen.

En jij wilt dat ze haar tijd verdoet met een gezin?

Ze is een kind.

Maak dat jezelf wijs.

Het is niet mechanisch.

Is ze... - Ze kan ons niet horen in oplaadmodus.

Wat zei ze precies? - Dat ze zwanger was.

Ze heeft een traumatisch... - Is dat je uitleg?

Ze was altijd al emotioneel. Dat weet je.

Dat hadden we toch aangepast? - Ja, in het ontwerp...

maar duidelijk niet genoeg.

Wat nu?

Ze heeft tijd en therapie nodig.

Luister, ze is...

Ze heeft een traumatisch verleden. Dat wisten we toen we haar kozen.

Ik kan helpen, maar ik heb tijd nodig. - Nee. Pak dit probleem van binnenuit aan.

Reset haar. Wis haar geheugen vanaf de crash.

Beperk haar reactie op prikkels, vertraag haar verwerkingssnelheid.

Haar persoonlijkheid veranderen druist in tegen onze principes.

Doe niet zo dramatisch. Je zei het zelf. Ze is een kind in nood.

We helpen haar. Wees blij dat we de middelen hebben.

We weten niet wat dit betekent voor haar identiteit en haar psychologie.

Misschien maken we het erger. - Luister goed.

Over drie weken staat deze eenheid lachend en zwaaiend op het podium.

Als de informatiearchitecten van de Vijf met haar babbelen bij een drankje...

wil ik dat ze rustig en charmant is, net als de anderen.

Dit gaat niet mislukken omdat jullie het lef niet hebben.

Ik doe het niet.

Pardon? - We doen het wel.

Wacht, meen je dat nou? - Je man twijfelt. Kun je het alleen?

Mooi. Aan de slag. En jij bent ontslagen.

Dat meen je niet. - Wacht.

Natuurlijk wel.

Je hebt een bevel genegeerd. - Jullie hebben me nodig.

Blijkbaar niet. Pak je spullen en regel je vervoer.

Als je hier vanavond nog bent, kun je worden neergeschoten.

Dat was geweldig. - De uitspraak is lastig, maar 't lukt wel.

Ik ga eerlijk zijn.

Het was fout om die eeuwenoude buitenaardse wezens hierheen te halen.

Gelukkig zijn ze niet ontsnapt na de crash.

Ze hebben hier niet om gevraagd. - Hou op.

Je geeft ze gedachten en gevoelens. Het zijn moordenaars.

Dat zijn wij ook. - Niet op die manier.

Wij hebben hersenen, wij denken. Wij vormen een gemeenschap.

Zij overleven, eten en slapen misschien.

Meer niet.

Net als bijen. Of mieren. Ze hebben korven, systemen, hele kolonies.

Het probeerde ons te doden. - Deze niet.

Joe, ik denk dat deze goed is. - Marcy.

Dit is een 'ja'-plek, geen 'nee'-plek. - Wat betekent dat nou weer?

Volgens het genie is 'nee' het begin van niets.

Niets zijn. Niets bereiken. Dus zeggen wij 'ja'.

Als iemand misbruik van je maakt of je pijn doet, dan geeft 'nee' je macht.

Macht over je lichaam en je leven.

We hoeven hier vandaag niet over te praten.

De afgelopen dagen waren nogal hectisch.

Ik ben trots op je. Dit moet erg zwaar zijn geweest.

Het is niet voor altijd. Dat beloof ik.

Ik zorg dat we hier wegkomen.

En als ik dat niet wil?

Goedemorgen. Ik ben Barrister McAfee.

De moderator die u is toegewezen door het regerende collectief, de Vijf.

Zoals overeengekomen is mijn besluit...

na het horen van bewijs en argumenten, bindend.

Mr Kavalier, Ms Yutani...

ik verwacht dat u zich professioneel gedraagt...

want dit is een zakelijke kwestie.

Ms Yutani, uw openingspleidooi, alstublieft.

Ik begin met de onbetwiste feiten.

Ten eerste is de USCSS Maginot...

een wetenschappelijk onderzoeksschip, eigendom...

van de Weyland-Yutani Corporation. Alle apparatuur, personeel...

en onderzoeksmaterialen aan boord zijn eigendom van Weyland-Yutani.

Het in beslag nemen... - Sorry, mag ik...

Je schip is niet zomaar neergestort. - Wacht op je beurt.

Er zijn gebouwen verwoest. Mensen omgekomen.

U mag zo spreken, maar Ms Yutani is aan de beurt.

Ik weet niet hoe het hier in bureaucratiestad gaat...

maar ik woon in de toekomst en wij handelen snel en verdienen veel.

Wij verdienen meer.

Nogmaals, dit is een professionele hoorzitting...

dus gedraag u professioneel.

Want anders? - Ga je zonder eten naar bed.

Betwist u de feiten die Ms Yutani heeft opgesomd?

Dat het haar schip is? Dat klopt.

Ze krijgt het terug zodra ik het veilig uit m'n gebouw kan halen.

En de spullen aan boord?

Ik wil je iets vragen. Wat als het geen ongeluk was?

Misschien was het een aanval.

Of de piloot was dronken of het schip werd niet onderhouden.

Dat is nalatigheid.

Dan is zij nalatig en ben ik het slachtoffer. Of de agent.

Want ik moet uitzoeken waarom er burgers dood zijn.

We zijn al bezig met een onderzoek naar...

Denk je nou echt dat ik je je eigen crash laat onderzoeken?

Zoals ik al zei, word je ruimschoots vergoed voor de schade.

Dit gaat niet om geld. Ik heb geld zat. Je komt hier niet zomaar mee weg.

Weet je wat ze zo graag terug wil? Buitenaardse biologische specimens.

Invasieve, roofdierachtige exoten...

die Weyland-Yutani de planeet op smokkelde.

Dat is in strijd met wel 50 wetten.

Niet waar. - Wil je de foto's zien?

Wacht.

De specimens worden onderzocht in een buitenaards onderzoeksinstituut.

Daar worden ze naartoe gebracht zodra Mr Kavalier stopt met ze te gijzelen.

Maar u begrijpt Mr Kavaliers standpunt.

Daarom zijn we bereid...

tien miljard dollar toe te voegen aan de schikking voor z'n lijden.

Twintig.

Vijftien.

Vijfentwintig.

Twintig dus.

Is iedereen het daarmee eens? - Jazeker.

Ik pak ze in en stuur ze terug, zodra de quarantaine voorbij is.

Zes weken is het protocol voor buitenaardse wezens. Toch?

Dat is vastgelegd in het Brubaker-akkoord.

Vijftig miljard en we nemen ze meteen mee.

Helaas is dat niet veilig voor de planeet.

Ze zijn niet van jou.

Het zijn levende wezens. Technisch gezien zijn ze van niemand.

Ik denk dat we klaar zijn.

Dus 20 miljard boven op de materiële schade.

We geven de specimens terug na de quarantaine.

En we zouden het op prijs stellen als je je medeleven betuigt...

aan alle slachtoffers van de Maginotcrash.

Namens de Vijf ben ik verheugd dat we tot een aanvaardbare...

Kop dicht.

Hoe staan we ervoor? - Ik kan vandaag nog een Xenomorph hebben.

Kan? - Ik heb iemand gerekruteerd.

De kans is groot dat het mislukt. En Prodigy heeft de beveiliging...

de afgelopen 24 uur flink verhoogd. Ze verwachten een aanval.

Wat raad je aan?

We veroorzaken chaos en gaan de wezens halen.

Kijk jou eens.

De bijna menselijke, zelfhatende machine. Je moet wel jaloers op me zijn.

Natuurlijk. Het oude model, de relevante robot. Iedereen wil jou zijn.

Het bedrijf heeft je overbodig gemaakt. - Waar heb je het over?

Je kinderen zijn schattig met hun glanzende nieuwe lichaam.

Ik wil er ook zo een.

Een kind of een lichaam dat niet zo triest is?

Weet je wat ik zo leuk vind aan het doden van synths?

Ze voelen geen pijn. Dus niets vertroebelt hun gedachten als ik ze in stukken hak.

Ik denk juist dat de pijn het bevredigend maakt.

Vooral bij cyborgs.

Het moment waarop je beseft dat je toch geen machine bent...

als je eerste oogbal ontploft.

Tot snel, oud speeltje.

Een paar aanpassingen. Is dat niet geweldig?

We kunnen het trauma gewoon wegnemen.

Nog heel even.

Voel je je beter?

Beter dan wat? Ik voel me prima.

Normaal, denk ik. Het voelt alsof ik heel lang heb geslapen.

Hoe gaat het? - Ik dacht...

Je zei dat je zwanger was.

Ja, hoor.

Wanneer?

Een paar dagen geleden. Bobbie zei dat je had gezegd...

Een paar dagen geleden? In de trainingsruimte of op die wandeling?

Toen Ietsie en Vetje terugkwamen van de crash.

De wat? - De crash.

In de stad? Je zag de dieren in de verlaten dierentuin.

Wat zeg jij nou? Het engste wat ik me herinner van een paar dagen geleden...

zijn spookverhalen en zaklampen.

Nee, dat was...

Wat bezielt je?

Niets. Wat bezielt jou?

We gingen naar de stad, Knook.

Er was een neergestort schip. We moesten erheen om mensen te redden.

En je vond het oog.

Je was doodsbang.

Hou op. - Waarmee? Dat herinner ik me niet.

Wat is er mis met me? Dat weet ik niet meer.

Dat geeft niet. De herinnering komt vast wel terug.

Weet je nog dat je bij Arthur en Dame Sylvia was?

Wanneer? - Nadat je zei dat je zwanger was.

'Terwijl ze sliep, had ze een droom.

Ze droomde dat Nooitgedachtland te dichtbij was.

En dat een vreemde jongen was ontsnapt.

Ze schrok niet, want ze had hem eerder gezien...

in de gezichten van vrouwen zonder kinderen.

Misschien zelfs in de gezichten van sommige moeders.

Maar in haar droom had hij Nooitgedachtland verdoezeld.

En ze zag Wendy, Jan en Michael'...

Ik kan het. Ik moet hem gewoon vinden.

...'door het gat gluren.'

Ik weet het. Het lukt me wel. Ik moet gewoon...

Laat me met rust.

Gaat het wel? - Ja.

We zijn toch nog vrienden? - Alsjeblieft, ik moet dit regelen.

Iedereen is zo chagrijnig. Het is niet leuk meer.

Niet alles is leuk.

We zijn nu volwassen.

Dat is stom.

Zeg dat wel.

Kunnen we niet gewoon...

Nee, ik heb zoveel... - Te doen. Ik weet het.

Hé, Vetje. Luister.

Laat me dit gewoon regelen.

Ik beloof dat we daarna alle spelletjes spelen die je wilt.

Echt?

Wat doe je? - Ik geef je een volwassenknuffel.

Heb je Marcy gezien? - Nee, niet gezien.

Zullen we haar gaan zoeken? - Ze duikt vast wel op.

Hoe heette je vroeger ook alweer?

Aarush. Schiet op. - Dat kan ik niet.

Ik snap het als je daar niet over kunt praten.

Zeg: 'Je moet meekomen.'

Het is gewoon niet eerlijk.

Wendy ziet haar familie, maar ik niet.

We zullen met ze praten.

Ik wil je...

iets laten zien.

Wat? - Dat is geheim.

Het wordt leuk.

De patrouille komt een man tekort. Kom je? - Dat is onbeleefd. We gingen net...

Het duurt niet lang. - Misschien straks.

Nee, het moet nu. Het is voor Wendy.

Het spijt me. Orders van hogerhand. Er is een beveiligingsprobleem.

We brengen hem zo snel mogelijk terug.

Waar ging dat over? - Geen idee.

Deze kant op. Ik geef je je uitrusting.

Ik ben liever hier bij de insecten, hagedissen en slakken.

Ik vind het prima. Er zijn enge dingen in dat lab.

Bedoel je de monsters? Of zo'n maffe robot die een storing heeft?

Het spijt me.

Is dat echt je zus? In die machine?

Ik denk het wel.

Voor mij wel.

Yutani is woedend. Misschien komen haar cyborgs haar monsters halen.

Daarom patrouilleren we. We moeten alert zijn.

We zitten op een eiland in de rimboe. Niemand komt erop of eraf.

Ze houden ons gewoon bezig. - Er moet een manier zijn.

Er zijn vliegtuigen en boten. - Kun je naar het vasteland varen?

Geen idee, maar als je dit pad volgt, zie je een bord naar de steiger.

Je kunt niet zomaar even weggaan. Alles wordt streng gecontroleerd.

Door mensen die we kennen?

Het eiland heeft z'n eigen beveiliging. Wij zijn gewoon...

We zijn de spierbundels of de hulpjes. We zijn vervangbaar.

Ik ben een keer met m'n vader op een boot geweest. Lang geleden.

Zijn jullie opgegroeid met boten? - Hou op.

Waarmee?

Wat je ook van plan bent. Al die vragen over boten, hoe ver weg we zijn.

We hebben het hier goed voor elkaar. We leven nog. En we worden betaald.

Verpest het niet.

De monsters zijn hier. - Oké, maar hier weet ik het tenminste.

Wat?

Waar ze zijn.

Ben je in het lab?

Nee. Je ging weg, dus... - Ik moest naar het vasteland...

voor een bespreking met Yutani. Ik ben voor het donker terug.

Wat moet ik doen? - De wezens hebben eten en water nodig.

Bekijk de data van gisteravond en kies het volgende experiment uit.

Is Bobbie bij je?

Nee, maar ik kan het wel aan.

Stap voor stap. Volg de protocollen.

Het is een wetenschappelijke methode, geen suggestie.

Komt in orde.

Ik moet naar 't lab. Kirsh heeft me nodig. - Zal ik meegaan?

Nee, het lukt wel.

Doei.

Heb je echt...

Brave jongen.

'Het aantal jongens op het eiland varieert...

naarmate ze vermoord worden.

Als ze volwassen lijken te worden, wat tegen de regels is, dunt Peter ze uit.'

Wendy. - Wat heb je met haar gedaan?

Met wie? - Knook.

Ze herinnert zich een heleboel niet meer.

De crash, de ruzie, dat ze zei dat ze zwanger was.

Nou lieverd, dat is...

ingewikkeld.

Ze was van streek.

We hebben een fout gevonden in een subroutine.

We moesten... - Haar geheugen wissen.

De corrupte data werden verwijderd voordat de rest beschadigd raakte.

Grappig woord.

Corrupt.

Het betekent... - Ik weet wat 't betekent. Ik ben niet dom.

Natuurlijk niet. - Ik zei dat dit een 'ja'-plek was.

Je gaf haar geen keuze.

Ik gaf haar medicijnen, net als andere dokters.

Toe. Ik heb veel respect voor je. Voor jullie allemaal.

Omdat we bijzonder zijn.

Natuurlijk.

Dat zijn jullie. Jullie overtreffen de stoutste verwachtingen.

Kirsh zei dat je de laatste tijd vaak naar het beveiligd lab gaat.

Iemand moet op ze letten. Ze hebben hier niet om gevraagd.

Het zijn specimens verzameld door Weyland-Yutani.

Hij bestudeert ze. Hij beschouwt ze als experimenten.

Dit is een onderzoeksinstituut vol wetenschappers.

Dat is ons werk. Ze bestuderen. - Net zoals je ons bestudeert.

Zo heet ik niet.

Marcy, kom even zitten. - Hij zei dat ik niet moest doen alsof.

Ik vroeg of we mensen zijn of iets anders.

Hij zei: 'Doe niet alsof je een mens bent.' En hij heeft gelijk.

Ik wil geen mens zijn als mensen zulke dingen doen.

Dingen doden, ze opensnijden om te zien wat erin zit.

Wie zei dat? - Kirsh.

Hij zei dat mensen alles romantiseren.

Gevoelens. Maar dat wij dat niet hoeven te doen.

We kunnen dat allemaal achter ons laten. Al het verdriet.

Alle waanzin.

De wereld zien zoals die echt is, niet hoe die aanvoelt.

Logisch.

Hij is een machine.

Geloof me. Alles wat we doen, is voor jullie bestwil.

Ik moet ervoor zorgen dat alles goed gaat.

Het gaat niet goed met Knook. - Jawel, we hebben haar geholpen.

Zijn er problemen bij deze transitie? Natuurlijk. Het is nieuwe technologie.

Jullie zijn de eersten die dit doormaken. Maar we begeleiden jullie.

Ik ben er om je te helpen. Om ervoor te zorgen dat je dit doorstaat.

Maar we moeten samenwerken.

Je moet me vertellen wat het probleem is, zodat ik je kan helpen.

Wat als jij het probleem bent?

Heb je even?

Joe, toch? Of zal ik Hermit zeggen? - Wat ben je aan het doen?

Ik? Niets.

Ik ga gewoon even weg. Ik ben niet ontslagen of zo.

Ben je ontslagen?

Maak je om mij geen zorgen. Ik heb zes diploma's.

Sorry, kan ik iets voor je doen?

Ik zag hoe je voor Marcy zorgde...

Wendy.

Toen haar gehoor... Het viel me op dat je om haar leek te geven.

Dat klopt. Ik geef om haar.

Ik wil je iets vragen, maar ik wil een eerlijk antwoord.

Misschien kun je me geruststellen.

Ik kan niet veel zeggen. Dit is allemaal vertrouwelijk.

Is m'n zus hier veilig?

Wees eerlijk. Alsjeblieft.

Natuurlijk. Ze is zo veilig als maar kan.

M'n vrouw en ik doen alles voor het welzijn van de kinderen.

Ik laat je hun vitale functies zien. Kijk maar.

Dit is Vetje. Hij is kerngezond.

En dit is Wendy.

HAAL HAAR HIER WEG BOOTCODE 102-770

Oké.

Kijk.

Dit zijn Wendy's vitale functies. Alles ziet er normaal uit.

TRACKERS HYBRIDEN UITSCHAKELEN?

ALLE TRACKERS UITSCHAKELEN

Meer kan ik niet zeggen.

We doen echt ons best. We geven ze de beste zorg. Altijd.

Dat is wat ik wilde horen. Bedankt.

Goede reis.

FOUTMELDING TRACKER 'DOMMEL' OFFLINE

LAATST BEKENDE LOCATIE: BEVEILIGD LAB

Kom op.

VERGRENDELD voer uw code in.

Ik kan het niet. Ik krijg geen mens naar binnen.

Natuurlijk wel. Je bent een brave jongen.

Wil je afscheid nemen van je moeder voor ze sterft?

Nee. Alsjeblieft.

Ik zal het proberen. Geef me nog één kans.

Doe haar alsjeblieft niets aan.

Hoor je me?

Zoek je Dommel? Z'n tracker is offline. Heb je hem gezien?

Kirsh vroeg me om op z'n spullen te letten, maar hij gaf me...

Dommel?

Dommel.

Dommel.

Ietsie.

Ietsie. Ik heb je hulp nodig.

Doe open. Ik zit opgesloten.

Hij heeft m'n familie. - Wat?

Ik heb ook familie.

Ops, hier dr. Sylvia in...

Alles in orde?

Ja.

Arthur?

Ondertiteld door: Muriel Bouillon