Original subtitles

Op die prachtige ochtend,

waarop ik vanuit mijn bevoorrechte positie

hoorde hoe kwetterende vogels het stadslawaai voorgingen,

dacht ik aan al het benodigde geluk en lef,

en niet te vergeten vindingrijkheid,

om op dit punt te geraken waar ik zelfs in m'n stoutste dromen

nooit terecht had kunnen komen.

Zes weken eerder was ik

zo'n man die nooit wat meemaakte, dol op gezin en vaderland,

en wiens blik nooit plotseling afdwaalde

als er een vrouw voorbijliep.

Zesde etage.

Ik ook.

- Dat is de tijdschakelaar. - Denkt u?

Neemt u me niet kwalijk. Het spijt me.

Ja. Kom me maar halen, dan laat ik de auto hier staan.

Ja, inderdaad.

Ik ook van jou. Ja, ja.

Je houdt van me, he?

Geen twijfel over mogelijk.

Geen discussie over mogelijk.

Luister, Marthe. Ik heb hier eigenlijk geen tijd voor.

Zeg, Pintard. Zet je Le Priouret elke dag op het dossier van de minister?

Dit is al de derde keer. Gaat alles wel goed?

Het dossier van de minister was gestolen.

Dan is het goed. Neem me niet kwalijk.

- Ben je bang voor me of zo? - Nee.

Zeikerd.

Hoofd afdeling Inlichtingen

Hallo?

Hallo.

Hallo?

Zullen we wat eten?

Pardon?

Vanavond bij Recamier, in de Rue Recamier.

Uw stem komt me bekend voor.

Negen uur?

Waarom?

Daarom.

Ik kan niet om negen uur.

Tien over negen dan.

Neemt u me niet kwalijk.

Als u even wilt wachten, dan kijk ik waar de contracten blijven.

Waarom praat u Engels tegen me?

Maar u bent niet...

Er was me verteld dat u Engels was.

Welnee.

Ik ga dit natrekken, maar het zou me verbazen, want...

Wacht even. Hoe laat is het?

En wat doe ik nu?

Excuseert u mij.

Blijf hier. Ze zijn op de 7e etage.

Waarom doe je zo bij elke auto?

- Omdat ik ze dan zie. - Toe maar.

Waarom kijk je naar me? Hoe zie ik eruit?

Goed gekleed.

Dat komt omdat ik een spreekbeurt moet houden.

Deze zit niet lekker.

- Hier, ik heb geen zak. - Pas nou op.

Op je 41e ga je een spreekbeurt op de universiteit houden.

- Wanneer zijn de examens? - Doe niet zo dom. Over 22 dagen.

- Heb je je schoentjes aan? BAEW

Wat zei ik nou? Misschien dat ik vanavond

eens niet over die baardapen op ons tapijt heen ga stappen...

Heb je hier geen krant liggen? Ik zou wel naar de bios willen.

- Dat is al geregeld. - He?

Om 8 uur ga je met de meiden naar Mercury.

Ze doen weinig leuke dingen, dus heb ik het beloofd. Goed, toch?

Geweldig.

Let goed op m'n oorbellen.

Goede service. 30-30.

- Uit. - Uit. 30-40.

- Uit? - Ja. Maar net.

Kom maar kijken als je het niet gelooft.

- Je haalt me uit m'n concentratie. - Sorry, hoor.

- Klaar? - Klaar.

Kom op.

Een olifant zet je zo op het verkeerde been

Ik stond op het verkeerde been. En ze praten de hele tijd.

Doe maar niet zo leuk. Het leidt gewoon af. Ik zeg niks.

Hoe gaat het verder?

En jij?

Verschrikkelijk.

- Let op, jongens. - Hou op.

Bal over, juffrouw.

Heel erg bedankt.

Ze heeft gemist.

Verdorie. Moet je die benen zien.

- Zo, ja. - Bedankt.

Houden jullie van pruimen?

Doe niet zo genant. Ik hou er niet van als je zo doet.

Volgens mij heb ik jullie wel eens gezien.

Probeer op z'n voeten te spelen.

- Maak geen lobs. - Hoezo?

- Je lobs zijn vandaag te kort. - Zijn dat Peugeot-rackets?

Nee, van Montana.

Wat zijn ze irritant.

Ik weet niet wat ik heb. Een verrekking, of zo.

Kom op, Simon.

Ho. Ready?

Pas op voor voetfouten.

Ben je helemaal van de pot gerukt?

NEW

Een ace. 15-0. Heel goed, meneer Bouly.

- Goed gespeeld. - Klaar?

Klaar.

Kijk eens wat een passing.

Petje af, meneer Bouly.

Ik hoef helemaal niets te doen.

Heb je een sigaret voor me, Simon?

- Klaar? - 30-0. Pas op voor je ogen.

Snel, snel, snel.

Neem hem niet kwalijk, juffrouw.

Ze hebben geen manieren.

Jij speelt behoorlijk goed, zeg.

Wat wilde je nou doen?

- Een soort lob met topspin. - Dat kun je niet

en ik vroeg of je niet wilde lobben.

Wat wil je dan? Ik heb last van m'n schouder en...

Ik speel graag gemengd dubbel.

We gaan verliezen.

- Hoeveel staat het? - 40-0. Matchbal.

Laat gaan. Vooruit.

NEW

- Sorry, jongens. - Jullie zijn niet in vorm.

Zondag is het weer beter.

Ik wist niet eens dat ze een zus had.

Ze kwam gisteren naar de fabriek

en zegt: "Dit is Carmen." Je had haar moeten zien.

Zijn ze nog Spaans ook?

Geen idee. Ik heb ze niet om hun papieren gevraagd.

Toch denk ik van niet. Die lange heet Esther.

- Oke, Esther klinkt niet... - Niet echt Iberisch.

- He, Bouboule. Nou? - Die lange geef ik een 12.

Die andere neem ik vanavond mee op stap.

Simon.

Let op, hij is weer z'n handdoek vergeten.

Kom op, ik ben klaar met douchen.

Simon.

Ik heb geen handdoek mee.

Elke keer weer.

Meneer Boulifet? Telefoon.

Wacht even.

Bouly, telefoon voor je.

Kun jij niet even gaan? Het spijt me, maar...

Als het de staatstabak is, bel ik wel terug.

Er zijn problemen met de maisvloei.

- Ernstig? - Een orkestleider is dood.

- Hij rookte maisvloei. - Dat is niet de oorzaak.

Z'n familie vindt van wel.

- En Marie-Ange? - Wat?

Zij merkt er helemaal niets van?

Van Carmen. Of die apothekeres voor de vakantie.

- Sneeuwwitje. - Nee, de apothekeres.

Jocelyne.

Tja, Marie-Ange... De kinderen, het huis, haar radio,

38 jaar oud. Ik hou niet van dooddoeners, maar...

Het is een gelukkige vrouw.

En wat doet zij?

Wat?

Gaat zij nooit vreemd?

Marie-Ange?

Wacht eens even.

Doe eens even niet zo dom, man.

Marie-Ange...

NEW

- Blijft u lunchen, dokter? - Nee.

Bouly.

Donder op.

Dit kan niet.

Dit kan gewoonweg niet.

Heeft ze niets anders gezegd?

Wie? Mevrouw Philippot? Niets.

Ze was net klaar met strijken en kwam ze op de gang tegen.

Marie-Ange, de kinderen... En de meubels.

Waarom heb je je tas mee?

Hij doet z'n auto niet op slot.

Het is niet waar.

Jullie geloven het niet. Ze heeft alles meegenomen.

0 ja. Daar... Daar hing dat wandtapijt.

Met die herderinnetjes en die idioot.

He?

Zijn jullie onder huwelijkse voorwaarden getrouwd?

Om te zien of ze die meubels mee mocht nemen.

Kan ik even bellen?

Er ligt daar een brief.

- Wat? Waar? - Daar. Kijk.

- Dat is toch een brief? - Ja, het is een brief.

Mouchy? Ja.

Ik wilde je bellen, maar het ging niet. Laat het me uitleggen.

Welnee, Mouchy, ik... Sorry?

Wat heeft hij tegen je gezegd?

Nou, zeg.

Dat vind ik niks voor Charles.

Nee, ik ga niet nu met hem praten omdat...

Je zegt: "Als ik in het ziekenhuis lig, zijn jullie mooi van me af."

Waarom wil je dat?

Zegt ze niet waar ze zijn?

Je hebt helemaal niks.

Het is psychosomatisch.

En ze zegt niet waarom?

Ja, ze...

Ze heeft een foto gevonden

waar ik met een mokkel op sta.

Naakt?

Nee, in een cafe bij de Dome des Invalides.

M'n kinderen...

Wat zegt hij?

M'n kinderen...

Je vond ze maar niks.

Maar dat zei hij... Dat soort dingen zeg je als je moe bent.

Hij was gek op z'n kinderen.

Dit kan gewoon niet, jongens.

Het is verdomme niet waar.

En nou heb ik me ook nog eens gesneden.

De kinderen zijn misschien op school.

Nee, het is paasvakantie.

- Die Marie-Ange. - Ze komt weer terug.

Nee, geloof dat maar niet. Ze komen nooit terug.

Je leeft 15 jaar samen en opeens is ze weg.

Ze herkent je niet eens op straat.

Het hangt ervan af. Al een paar jaar maakt Bouly het wel heel erg bont.

Maar stel je bijvoorbeeld een vent voor,

die een keertje met een andere vrouw uit eten gaat.

Hebben ze daarna een avontuurtje? Ik zou het niet weten.

Z'n vrouw smeert hem daarna niet met de kinderen en de meubels.

Wel, hoor. Ze zijn overal toe in staat.

- En mevrouw Luberon? - Ook.

- Wie is mevrouw Luberon? - Dat was toen je in Iran was.

De vrouw van de professor. Van z'n baas.

Ik kon er alleen 's nachts heen.

Als hij opgeroepen werd voor een noodgeval.

Dan hing het nog van de ingreep af.

Voor een blindedarm ging ik de deur niet uit.

Was het echter een buikvliesontsteking...

Dan belde ze me.

Want heen en terug was het 25 minuten met de auto.

nerd ade Tea ou ente (Fn zorgvuldig stond te wassen

en z'n handschoenen aantrok...

"Liefje? Hij moet twee benen amputeren."

"Oke, ik kom eraan."

Dokter Simon Messina Algemene Geneeskunde

Ben je thuis vanmiddag?

Ja, ik heb spreekuur.

- Kan ik langskomen? - Wat heb je?

Niets. Ik wil je om een gunst vragen.

Maar het is persoonlijk.

Etienne, schiet even op. De auto moet om drie uur terug zijn.

Oke?

Jean.

- Is die klant voor de Rolls er? - Nog niet.

Ik wacht wel op hem. En zeg tegen...

Ik gooide me op m'n werk, wat gebruikelijk is

voor iemand die verrast wordt door het lot.

Het klinkt misschien stom, maar ik stond op het punt

Marthe voor het eerst te bedriegen.

En ik walgde van het idee.

De blikken van m'n collega's die geen weet hadden van het nakende drama,

omdat ze opgingen in hun domme werk, staken me toch.

Alsof ze me al beschuldigden.

Ik onderschreef de gangbare normen en waarden,

maar moest toegeven dat de jongedame in het rood

m'n geweten in vuur en vlam had gezet.

Hallo?

Zo is het genoeg, Lucien. Ik ben er helemaal klaar mee.

Waarom antwoord je m'n brieven niet?

Ik heb niets ontvangen.

14 brieven die allemaal zoekraken, dat kan niet.

- Lucien. - Ik hou van je borsten.

- Ik kan niet meer zonder ze. - M'n borsten?

Toen ik Fats Waller naar Delphine bracht, zag ik ze in de deuropening.

- Deuropening? - Van je kamer.

Ik hou van je borsten, vooral die linker.

- Ik ga je ouders inlichten. - Ik heb ze al gezegd

dat ik ga trouwen met een getrouwde vrouw.

Je bent helemaal gek geworden.

En wat zeiden ze?

Ze sluiten hun ogen voor de waarheid.

We hebben hun zegen niet nodig, liefste.

Simon, ik kan dit alleen aan jou vragen.

Ja. Maar wat antwoord je me dan?

Het volgende: "Hier kom je niet mee weg, Deschanel.

"Wil je dat ik kom? Wat ben je toch een triest figuur, Deschanel."

Wie is die Deschanel?

Een jongen waar ik mee werk op het ministerie.

Kom op. Tot ziens en bedankt, dokter.

Om negen uur. Doe geen domme dingen.

- Ben je thuis? - Ik ga met Daniel en Bouly op stap.

Ik vraag je niet mee omdat...

Ah, meneer Daoud.

Ga maar, meneer Jouglen. Ik kom zo bij u.

Is het iets met een vrouw?

Doe niet zo raar.

- Is het politiek? - Tot ziens, m'n beste.

Heeft u alle testuitslagen ontvangen?

Bedankt.

Heeft het lab de resultaten niet doorgegeven?

Nee.

Is er iets niet in orde?

Er is iets niet in orde, nee.

Wat dan?

Vorige keer had u me erg bang gemaakt.

- Wat is er? - Niets.

Jawel. Waarom deed u...

- Ja, meneer? - Bel eens naar Lavallee

en vraag of ze zich vergist hebben in de triglyceriden en cholesterol

van meneer Jouglen.

Want als dat het geval is...

Ik weet niet wat ik heb. Ik krijg er de zenuwen van.

Misschien is het maar een kleine verrekking.

Het doet echt pijn.

Barney Bigard op de klarinet, Cozy Cole op de drums.

Niet Cozy Cole. Gene Krupa op de drums.

Wil je wedden? Dit is duidelijk Cozy Cole.

De opname is van 20 april 1950.

Gene Krupa gaat weg bij Benny Goodman in '39...

Wat zijn jullie vervelend, zeg.

Lucien, ga van m'n bed af. Ik moet aan de slag.

In je bed? Daarom bak je er niets van.

- Inderdaad. En nu wegwezen. - Ik ga.

Lucien, heb je een sigaret?

Doe nou niet alsof je rookt. Dat kun je niet.

Ze kan niet via 'r neus uitblazen.

Het schijnt dat je van roken minder bruin wordt.

Wat maakt jou dat nou uit?

Ik wil beter voor m'n lichaam zorgen.

- Heb je je sleutels niet? - Ja, maar... Dag, schat.

Zijn ze niet voor de lift gekomen?

Ik ga altijd met de trap. Is hij stuk?

Hij stopt niet meer op onze etage.

Je moet een etage hoger en dan weer naar beneden.

Kijk aan. Hallo, Lucien.

Delphine zei dat je klaar bent voor het examen.

- Hoe oud ben je? - 17 jaar.

Dit jaar ben ik gemotiveerd.

Hoe laat gaan we?

- Waarheen? - Naar de bios.

Het gaat niet door.

Luister. Ik was echt van plan om te gaan.

Tuurlijk.

Ga nu alsjeblieft niet mokken. Ik ben al op van de zenuwen.

- Ik wil met jullie praten over... - Goedenavond, dames en heren.

Een contract gaat alleen op in het beroepsleven.

Vandaag wil ik jullie vertellen over een zaak...

Over een proces... Het gaat om een pastoor die...

- Hallo, ouwe. - Hallo.

Kun je een biertje meenemen?

Mag ik eerst m'n spullen neerleggen?

Duizend maal dank.

...zonder aankondiging of iets, omdat men ontdekt had...

Wat is dit? Zit je in m'n zakken te graaien?

Ik zoek geld. Ik ben Catulle 1000 frank schuldig.

- Die met die bolhoed? - Inderdaad.

Volgens mij wil hij dat je nieuwe drankjes haalt.

Jeminee.

- Wat is er met je? - Niets, hoor.

Niets.

Ik ging weg met Deschanel.

Wie denk je dat ik tegenkom in de lift? Arendsoog.

"Goedenavond, excellentie." "Goedenavond, Dorsay.

"Ga je naar huis? Mooi zo. Neem dit eens voor me onder de loep."

Die taal ook. Ik moet weer wat uitzoeken.

Juist nu je met de meiden op stap gaat.

Zeg dat wel. Dat zit me ook zo dwars eraan.

Ben je lang bezig?

Welnee. Het zijn maar 600 pagina's die ik moet samenvatten.

Ik heb de helft aan Deschanel gegeven, maar...

Gaat Deschanel dat wel lukken?

- Wil je iets drinken? - Ja, dat wil ik wel. Misschien.

Dit keer ben ik echt...

Uitgeput.

- Wie blijft eten? - Niemand. We gaan naar mijn huis.

Ik kan niet.

- Waarom scheer je je? - Wat?

Waarom scheer ik me?

Wat is dat?

Hoe bedoel je? Dat is de kleine van Bouly.

Dat weet ik wel, maar wat doet hij?

Ben je niet... You are not op de hoogte?

Ja, dat ben ik wel. Is Marie-Ange er ook?

Nee, nee.

- Het is maar voor een nacht. - Waar is Marie-Ange?

Nee. Ik vraag je waar ze is.

Ik heb je begrepen, maar ik weet het niet.

Ik zweer het.

- Heren. - Wat drink je, Andre?

Een pastis.

- Twee pastis. - Pastis.

Rene.

Ja?

Ik red me wel.

Ik kom zo terug.

Wil je er ook een? Wat is er?

Niets, meneer. Hier zijn uw Ricard.

- Rene. - Hij zei dat hij zo terug was.

Rene.

Rene. Waar is hij nou?

- Vind je dat leuk? - Jazeker.

Wat een dwaas.

Waar is Rene? Rene.

Nee, niet daar.

- Niet daar. - Waar is Rene?

Volg mij, alstublieft.

Ik heb hier een heel goede tafel...

Ik wil Rene.

Wat is er nou? Rene.

- Waar is Rene? - Meneer.

- Hij is echt erg. - Inderdaad. Maar dit is wel mooi.

Goed. Ik ga erheen.

He, Andre.

Ben je daar? Waarom ben je bij me weg?

Ga niet bij me weg. Je mag niet bij me weg.

Kom, we gaan.

Neem hem niet kwalijk. Hij is...

Je bent echt gestoord.

Vorige keer in de Coupole was het leuker.

- Vind ik niet. - Ik hou meer

van telefoongrappen, want dan zien ze je niet.

Niet waar.

Ik heb zelfs naar haar familie in Arcachon gebeld.

- Ze weten niet waar ze is. - Denk er nou niet meer aan.

- Dat is makkelijk gezegd. - Moet ik weer een agent spelen?

Simon, geef me die kepie eens aan.

Dank je wel. Je bent heel leuk, maar...

Goed, dan gaan we naar het bordeel.

We kennen er niet eens een.

- Naar bed. - Rustig aan met de ketchup.

En als je wakker wordt, komt mama je halen.

Welterusten, mannetje.

Ik hoor dat u smasht als een zak patat.

- Wat zei hij? - Niets.

En nu ga je slapen. Het is al laat.

Ik hoor dat u altijd wilt smashen,

maar dat u smasht als een zak patat.

Van wie heb je dat?

Van m'n vader. Hij wint elke keer van u.

Doe niet zo raar. Geef hem een zoen en kom mee.

Sukkel.

Na 13 jaar huwelijk smeert ze hem en zadelt ze ons met dat kreng op.

Ze vroeg me een kind een nacht op te vangen. Ik mocht niet kiezen welke.

- Wat zeggen we tegen Bouly? - Niets.

Dat wil ze niet. En ik ook niet.

Heeft ze nu een manager nodig?

Ze heeft niemand nodig. En hem zeker niet.

Een smeerlap is het.

Al die jaren...

Ik had in haar plaats...

Wat dan?

Ik waarschuw je, Etienne,

als ons iets overkwam, zou ik me geen seconde inhouden.

Maar we gaan toch niet...

Tuurlijk wel. Na zo'n leuk gesprek.

Je moet me beschermen.

Zo voelt het voor me. Nou ja, je weet best dat ik...

niet overal tegen kan. - Waarom zeg je me dat?

- Omdat je het vraagt. - Luister, Marthe.

- Waar ligt het nou? - Wat?

Ben je helemaal gek geworden. Van wie heb je dit?

- Van mama toen gekregen. - Wanneer "toen"?

Tijdens de verhuizing. Ze geeft alles weg.

En als je op me geschoten had?

Waarom zou ik, je hebt me niets aangedaan.

Je bent niet als Bouly.

Weet je wat hij Marie-Ange afgelopen donderdag nog heeft geflikt?

Z'n secretaresse belde om 10 uur

en zei dat ie naar kantoor moest komen.

Heeft hij dat gedaan? Werkt die truc nog steeds?

- Nee, die werkt niet meer. - Wat was dat voor knal?

- Helemaal niets. - Niets. Waarom?

Je had kunnen kloppen.

De deur was open.

Goed, liefje, dan ga ik weer aan m'n huiswerk.

Naar bed, jij.

- In plaats van dat gepatrouilleerd. - Het is nog geen bedtijd.

Hoe laat is het dan?

Hallo?

Ja. Deschanel.

Hallo? Wie?

Wat?

Wat?

Maar dan bel je me toch niet thuis?

Maar ik zei tegen je... Ik zei tegen je...

Ik heb helemaal niets gezegd.

Nee, ik ga de deur niet uit.

Nee, Deschanel. Ik ga de deur niet uit.

Nee, Deschanel. Nee, Deschanel.

Zo. Tot ziens. Groetjes aan Maud.

Dit is de bak van het jaar.

0 nee.

Maar wat is er? Wat is er nou?

Doe niet zo idioot. Schud elkaar de hand.

Hallo?

NEW

Weet je zeker dat het een bloeding is?

Goed. Ik kom eraan.

Waar ga je heen?

Maak je maar geen zorgen. Ik kom terug.

Maar het is 01.20 uur.

- Wie belde er? Marie-Ange? - Nee.

Esperanza.

- Hallo, mevrouw Esperanza. - Hallo, meneer Deschanel.

- Hallo, Dorsay. - Hallo, meneer Deschanel.

Zeg, Dorsay, die lijst voor Mauritanie,

hadden we die niet al moeten hebben?

Het kopieerapparaat is stuk. Hier is het.

Nu heb ik er geen tijd voor.

Bedankt, meneer Deschanel.

Zeg eens, Esperanza, ben je onlangs nog bij de dokter geweest?

Het is met een kwartier vervroegd.

Hoe bedoel je? Er wordt mij nooit wat verteld.

Het is een broeikas daar. De airco staat uit.

Degene die weet waarom, mag het ons vertellen.

- Wat is dit nou? - De reclame voor de lening.

Wie is dat?

Wie?

zij.

Vraag het de minister. Hij heeft haar gevonden.

Waar dan?

Op een paard in Saint-Germain. Hij rijdt elke donderdag.

En wie ziet Arendsoog in de mist galopperen?

Centen.

Ze is niet...

Nee.

De volgende dag...

- Hallo, peettante. - Hallo.

Terwijl ik op donderdag Marthe's vragen ontweek,

haalde ik m'n rijlaarzen uit een zak tevoorschijn

waar ze in zaten sinds generaal De Gaulle weer aan de macht kwam,

al moet er tussen beide zaken geen verband gezocht worden.

Die zomer op het eiland Oleron, getraind door fanatici,

had ik een beetje leren paardrijden, wat uitmondde

in een breuk tussen die beesten en mij.

Marthe wreef me dat fijntjes onder de neus.

Ik antwoordde haar dat ze zelf haar studie oppakte

20 jaar nadat ze gezakt was.

Toen gaf ik haar een zoen en zei sorry voor m'n gedrag.

En zo gekleed ging ik het huis uit

arm in arm met m'n peettante, met wie ik

al m'n hele leven lang op donderdag ging lunchen of dineren.

Ik draaide me niet om,

maar ik wist dat Marthe me met haar ogen volgde.

Ze bleef het raar vinden.

Net als het paard wat met mij te maken kreeg.

Kom.

Ik vertrok niet als een speer

zodat het rijdier me niet zou afmatten.

Z'n vrolijke aard gooide al snel

m'n zoektocht in de war.

En ik realiseerde me opeens

dat als vrouwen begeerlijk zijn

dan zijn paarden hoog en bossen diep.

Het is persoonlijk.

Hallo?

Wil je de vredespijp roken?

Hoezo "met wie spreek ik"?

Iemand die in z'n eentje in de Recamier heeft gegeten.

in de Rue Recamier.

Ben jij het?

Jij bent het. M'n moeder kreeg een attaque om 8 uur.

Ik zat de hele nacht in het ziekenhuis.

Natuurlijk kon je dat niet weten.

Het gaat nu beter. Bedankt.

Ze draaft weer rond.

Ken je de Ascot?

Een Amerikaanse bar op de Champs-Elysees.

Om zes uur.

Kom je?

Hallo?

Met de Pavillon du Regent?

Heeft u een tafel voor vanavond? Met z'n tweeen.

Om negen uur, ja.

Blomet.

Meneer Blomet.

Ik hoorde dat er bij u

ook van die kleine bungalows zijn.

Waar had ik dat nou gelezen?

De meiden zijn er niet, Lucien. Wat moet je nou?

Je komt er toch niet in.

En wat ga je doen met die ski's?

Ik ga ze aan een maat verkopen. Dan hebben we wat geld.

Ik zei dat je er niet in komt.

Ben je ingeent tegen de pokken?

Waarom vraag je me dat? Laat je me nog met rust?

Als we naar Mexico gaan met de Amis du Louvre,

dan moet je ingeent worden, zoals in m'n brief stond.

Maar ik ga niet naar Mexico met je, Lucien.

Dan moeten we maar naar Zuid-Marokko.

Helemaal niet.

Ik ben getrouwd, ik heb kinderen.

Dat vind jij misschien stom of conventioneel.

- Eigenlijk wel, ja. - Maar zo is het gewoon.

En je bent 17. Ik ben 41, arme dwaas.

- Maar weet je, de samenleving... - Ga weg.

Ben je tegen de pokken ingeent?

Krijg toch zelf de pokken.

Hallo? Ja.

Nee. Ik heb gerend. Ik kwam net binnen.

Nee, ga je gang.

0 ja? Op het ministerie of bij hem?

Maak je over mij geen zorgen. We werken hier met 15 man

en ik weet niet in hoeverre... Wat?

Dat is niet aardig om te zeggen van die pokken.

Je zult wel heel erg ongelukkig zijn.

Waarom vertel je me al die details?

Je legt me alles uit.

De Duitsers hebben gebeld, het werkrooster...

Ik ga gillen.

Ik ook, en dan sta jij het meest voor paal.

Ik wil je iets vragen. Bel naar Simon.

Hij wil met je eten. Ik zei dat ik niet vrij was.

- Maar ik wist niet dat je... - Mama.

Ja. Het zal wel voor die kleine van Bouly zijn.

Ze is gekomen.

- Wat doe jij hier? - Voor je moeder.

Haar fohn deed het niet meer. De stop was door.

- Goedenavond. - Goedenavond, meneer.

- Goedenavond. - Goedenavond.

Hij deed het deze zomer nog

toen we met Mouchy in het Centraal Massief waren.

Ik ga geen souffles maken.

Uit de weg.

Vooruit, padvinders. Aan tafel, want...

Heb je niets om die olijven te ontpitten?

Nee.

Alles zit in die zak: de borden, de kommen,

de kampeertafel, de...

Wat is er? Hoe laat is het?

Aan tafel, schat.

Schep maar op.

Wat had jij voor totem?

Doe normaal, ik ben nooit padvinder geweest.

Weet je hoe ik die olijven ontpit heb?

Alsjeblieft.

Hop!

En dat is het.

Artistiek, he?

Wat ben je toch ranzig.

Daar ben je eindelijk. Alles goed?

Ja. Want die andere idioot heeft ons...

Nou ja, hij is niet op komen dagen.

We hebben heel lang gewacht. Om het gedurfd te stellen:

- We zijn slechts pionnen. - Heb je nog niet gegeten?

Je hebt verdorie weer in m'n spullen zitten snuffelen.

Ja, ik snuffel.

Volgens m'n zus moet ik een gerechtsdeurwaarder inschakelen.

Wat weet je zus daar nou van?

Ze studeert anders wel rechten, hoor.

Het is niet iets voor een deurwaarder.

Wil je niet dat ze je alimentatie betaalt?

- Sorry, maar het is zijn schuld. - Simon.

Praat met hem.

- Mouchy, zie je niet... - Ik zeg: Ga met hem praten.

Moet ik soms de gaskraan open zetten? Zeg het maar.

Hallo, Etienne. Blijf zitten.

Hallo, m'n arme Bouly.

Simon heeft het me verteld. Ben je eenzaam?

Ik benijd je echt. Je hebt je haren laten knippen.

- Een beetje... - Bedankt.

- Wat is ze mooi. Zoals altijd. - Wat een vleier.

Ik heb een brief gekregen. Helemaal onschuldig.

Geen onvertogen woord.

Ik heb die jongen bij vrienden leren kennen.

Het is een vrij land. Hij mag me toch schrijven?

- Mama. - Wat hij niet doet,

is overal een drama van maken. Ik zeg tegen hem:

"Laten we trouwen, dan heb je recht van spreken."

- Weet je wat hij antwoordt? - Waarom vertel je ons dit?

Als ik geen steun bij m'n zoon kan zoeken, waar dan wel?

Jij wilt ook van me af.

Nee, maar je komt hier zomaar binnengestormd.

We zaten hier lekker rustig.

Moet ik m'n komst schriftelijk aankondigen?

Ik woon hier, maar ik moet een afspraak maken. Alsof ik ziek ben.

Kijk ze dan. Daar zitten ze.

Ze kijken naar je. Ken je geen enkele schaamte?

Geen schaamte? Heb je het tegen je moeder of mevrouw Luberon?

- Welke "mevrouw Luberon"? - "Geen schaamte"?

Hoezo "mevrouw Luberon"?

Ik weet al lang wat je met haar uitspookt.

Simon viel goed bij de dames, maar alleen in het geheim.

Hij had al 35 jaar

een relatie met z'n moeder.

Ze was z'n vreugde en z'n verdriet.

De man die met haar samenwoonde, heette Charles du Tillet.

Z'n vrolijke stoicisme dwong respect af.

Ze stelde hem voor als een internationale trendsetter

op het gebied van sportschoenen. Hij zag er ouder uit dan hij was.

Daar had hij z'n redenen voor.

M'n hart was bezwaard door nog altijd theoretische problemen.

M'n vrienden twijfelden er niet aan, ondanks het gemiste rendez-vous,

dat ik van wal stak naar een onbekend gebied

waar slechts een vrouw woonde.

Met horten en stoten boekte ik vooruitgang als ruiter.

Vreemd genoeg leek het dier m'n probleem te begrijpen

en ging hij achter de garderobe op de uitkijk staan

waar we helaas geen glimp opvingen

van de dame in het rood.

Op het ministerie schonk niemand aandacht aan m'n transformatie.

Alleen het gedrag van mevrouw Esperanza

bleef onverklaarbaar verdacht.

Ik werd gekweld door vragen die ik haar niet kon stellen.

Had ze met die vrouwelijke intuitie van haar

lucht gekregen van de affaire toen ik zo stom was geweest

de jongedame in het rood in haar kantoor te bellen?

Alles wees erop dat mevrouw Esperanza, echtgenote en moeder,

Marthe beschermde zonder haar te kennen.

Hoe dan ook, ik besloot uiteindelijk

haar en haar provocaties te negeren.

Ik voelde me ondertussen een beetje depressief.

Nee, naar voren. Ho. Kom op, naar voren.

Ik bleef geduldig, ondanks de nutteloze zoektocht,

maar ik merkte wel dat m'n conditie achteruitging.

Ik moest door blijven gaan met tennissen.

Marthe wist hoe gek ik daarop was.

Goed zo, Daniel.

Toch viel het voor mij allemaal nog wel mee

als ik het vergeleek met de ellende van een vriend

aan wiens glimlach de bezorgdheid af te lezen was.

Marie-Ange had nog steeds niets van zich laten horen.

En Bouly kampeerde in z'n eentje thuis

met de geleende spullen van Simon.

En juist toen de hoop bij me begon te vervliegen,

veranderde m'n leven in een sprookje.

Ho, Belle de Jour.

Hallo.

Hallo.

Dat is een mooi paard. Ik ken alle paarden hier.

Ik heb hem heel vaak in z'n box bekeken en hij...

Hij is... Ho. Hij is...

Schitterend.

Ja, ze is mooi.

Maar we kennen elkaar al.

Toch? Wacht even.

Op het ministerie, toen ik m'n contract tekende.

Denkt u?

- Komt u daar vaak? - Elke dag, al jarenlang. En u?

Nee. Pas sinds een jaar of 4, 5.

Dan was u wel heel jong toen u begon.

Wat die avond laatst betreft: Gemeen, maar terecht.

Welke avond?

Juist.

M'n zweep.

Bied je excuses aan.

Als een paard dom is...

Pas op, Belle de Jour.

- Bedankt. - Geen dank.

Niet bewegen, he?

Daar gaan we. Ho.

U bent dit vergeten.

Wat?

Neem me niet kwalijk.

Dag, meneer.

Dag, meneer.

Waar blijf je nou?

Haast je vooral niet.

- Sorry, ik had een lekke band. - Alweer?

Toen ik belde, was het in gesprek.

Verzin een nieuwe smoes.

- Gezeur met een mokkel gehad? - Nee. Geloof je me niet?

- Nee. - Hoe doen we het?

Net als vorige keer.

Simon begint met serveren. Hup.

Wacht. Ik moet me nog opwarmen.

Van spelen word je ook warm.

Hoe lang laat je ons nog wachten?

Vooruit, serveren.

Ik heb de kinderen gevonden.

En dat vertel je me zo?

Had ik het moeten zingen dan?

- Waar zijn ze? - Bij hun oom in Duinkerken.

- Kom op nou. - Ik kan me niet eens even opwarmen.

- En Marie-Ange? - Die is nog steeds spoorloos.

Klaar?

Geef ik haar een mep als ze terugkomt?

Dat is iets wat iedereen...

Simon. Let maar niet op mij, jongens.

Speel maar door.

Spelen, Bouly. Ik moet alleen iets tegen Simon zeggen.

- Simon, kom hier. - Wat doe je met al dat bont?

Ik ga weg. Weet je wat hij zei? Hij had me nog wakker gemaakt ook.

Raad maar. Ik zeg het niet voor.

Geen idee. Ga je dat hier vertellen?

Waar moet ik het anders vertellen?

Dat gekke mens liet me je praktijk niet in.

Mevrouw Paquet? Ik zat daar met meneer Simoni.

Je sluit jezelf op met hem, terwijl het met je moeder zo slecht gaat?

- Mama. - Die aansteller heeft niets.

Hij heeft niets? Wil je soms z'n rontgenfoto's zien?

Hij heeft niets. Vraag maar aan mevrouw Paquet.

Maar hij betaalt je, dus dan is het goed.

Ik moet kennelijk betalen om je te zien. Hoeveel is het?

Hou toch alsjeblieft op.

Simon, zo praat je niet tegen me. Ik ben nog altijd je moeder.

Of ik geef je een mep waar je vrienden bij zijn.

Maar wat heb ik gedaan? Mama, luister.

Tot ziens, Etienne. Of beter: vaarwel.

Vaarwel, Bouly. Hij vraagt niet eens wat er is.

Waar ga je heen? Waar gaat ze heen?

Wees niet bang, ik laat geen adres achter. Dat scheelt postzegels.

Hou op. Hou op, zeg ik je.

Goedenavond, meneer.

- Tot morgen, Pintard. - Tot ziens.

Goedenavond, Delpech.

Dorsay, jou moest ik net hebben.

Hello.

Ik kom uw oorbel terugbrengen.

M'n wat?

Die vond ik nadat uw paard zo op hol was geslagen.

Ja, maar...

Hij is niet van mij. Ik zie niet wat...

- En verder? - Niets.

- Gaan we wat eten? - Nee, bedankt.

Morgen. Ik ken een heel leuke Chinees.

Lunchen dan?

Ik heb morgen geen tijd voor een lunch, of voor een diner.

En voor een vieruurtje?

- U bent helemaal nat. - En u bent een beetje droog.

Hoezo?

Ik raak in de war van u.

Sorry.

Dat kan ik best goed, he?

- Kom op, ik ben te laat. - Nee.

Niets ervan.

- Dit kan gewoon niet. - Wat dan?

Ik ging iets zeggen wat ik nog nooit heb gezegd.

Uw naam, misschien?

Etienne Dorsay.

Hoe oud bent u? 40?

En nog wat.

Morgen om half vijf in de Rhumerie.

- De Rhumerie Martiniquaise? - Ja. Komt u?

Reken maar.

Ze zijn nog steeds niet voor de lift gekomen.

Dag, jonkies.

Dag, ouwe.

Ben je in het water gevallen?

Het water is op mij gevallen. Heb je het weer gezien?

- En je regenjas? - Tja, m'n regenjas.

M'n regenjas...

Die ligt nog bij Bouly.

Het is een echte ongeluksdag. Ik ben een oorbel kwijt.

Wat?

Nee. Ik vind paarden niet aantrekkelijker dan honden.

Een hond is...

Een paard is killer.

Maar met kil bedoel ik niet...

Nee.

U zult het een cliche vinden,

maar als we op een paard z'n rug klimmen,

vragen we dan wat hij daarvan vindt?

Nee.

Het komt misschien omdat ik nooit getrouwd ben

of omdat ik kinderen zou willen hebben, maar...

Zonder de vriendschap van dieren zou ik...

Ik wil geen medelijden opwekken.

Ik ga niet...

Hoe komt u aan dat pak?

Ja, dat is... Dit was echt nodig.

Als ik bijvoorbeeld denk

aan die foto op de trappen bij het ministerie

die bij je op kantoor hangt: gruwelijk.

- Hoeveel broeken? - Hoe bedoel je? Een.

Nee. Twee. Je werkt veel zittend.

Dus, Michel, eentje met en eentje zonder omslagen.

Sowieso geen zakken. Nee.

Moet er een rugceintuur in?

Tja. Wil jij een rugceintuur?

Ik zou het echt niet weten.

Zei ze doodgewoon tegen je dat je slecht gekleed was?

Nee, zo is ze niet. Je weet hoe Marthe is.

Ze kijkt, maar zegt niets.

Dan zeg jij: "Wat is er? Is er iets mis met me?"

Toen zei ze tegen me: "Hoe oud zijn die pakken van je?"

Wat zijn het toch een hyena's.

Allemaal hyena's.

Ik wil een beetje bij blijven met al die jongeren thuis.

- Haarlak of los? - Geen haarlak.

Los. Helemaal los.

Kijk maar naar jezelf.

- Nou zeg. - En, wat vind je ervan?

Errol Flynn.

Hallo, tante.

Dag, meiden.

- Goedenavond, Marthe. - Goedenavond.

Hallo, allemaal.

Neem me niet kwalijk. Ik ben te laat, ik was...

Ik was met... Wat was de naam ook alweer?

Met...

Hallo.

Hallo? Met de Pavillon du Regent? Hallo.

Met meneer Chabert.

Chabert.

Blijf hangen. Ik kijk even.

Meneer Dorsay?

Hallo? Ja, als u dat wilt.

Juffrouw Charlotte hoe? Moment.

Het is voor mij.

Hallo, Charlotte? Met Etienne. Kom je niet meer?

- Ik ben in Londen. - In Londen? Waarom dat?

Voor m'n werk. Je was in gesprek toen ik belde.

Ja. De minister hield me een uur aan de praat.

- Kom, Etienne. - Waar naartoe?

Het laatste vliegtuig komt om 22.00 uur aan.

Ik wacht op je.

- In Londen? - Ja.

Nee, maar...

We brengen de avond samen door en zijn morgen weer terug.

Nee? Hallo?

- Morgenochtend? BAEW

Hallo?

- Zijn ze er nog steeds niet? - Wat is dat?

- Een klein feestje. - Waarvoor?

Voor de lol. Ik zei tegen mezelf: "Ik ben moe,

"we gaan een feestje houden. Dat is weer eens leuk."

Sterker nog, het wordt heel erg leuk.

Heb je gezien wat hij me gaf?

Een orchidee.

Wat wil je? Een glaasje whisky?

Bijvoorbeeld.

Als je terugkomt, neem je de hoorn van de haak.

Wil je nu al met me naar bed?

Ik zei: "Dan neem je de hoorn van de haak."

- Wat is dat? - Weet ik veel.

- Ga jij? - Ja.

- Een telegram. - Een telegram? Voor wie?

Voor jou.

Maak open dan.

- Van het ministerie. - Ga weg.

Ik meen het. Wie is die Martin-Guyot?

Dat is die vent die, hoe heet het...

Die vent staat aan het hoofd...

- Van de hele afdeling. - Is hij je meerdere?

Ik geef het liever niet toe, maar op dit moment wel, ja.

Lees je het nog voor?

"Aanwezigheid noodzakelijk vanavond op symposium in Brussel.

"Stop. Morgenmiddag terug.

"Martin-Guyot."

Nee.

Deze keer is het nee, nee en nog eens nee.

Ik ga niet.

- Ik ben geen... - Etienne.

Ik ben geen marionet. Ik pik het niet meer.

- Ik ben geen slaaf. - Maar wat wil je dan doen?

Niets. Ik weet het niet.

Bel naar de minister. Ik heb z'n nummer.

Balzac 14-39. Hij kan lekker naar Brussel gaan met z'n lakeien,

maar ik blijf thuis.

Bij m'n vrouw en kinderen.

Luister, Etienne, je moet wel gaan. Doe een beetje volwassen.

Nee.

Wacht op mij.

Over 45 minuten landen we op onze volgende bestemming, Londen.

Verdomme. Marie-Ange.

Wat zei mevrouw Philippot?

Is ze binnen geweest?

- Nee. - Wat wilde ze?

- De post. - Die was er niet.

Nee.

Autorijschool?

Er zit een vent.

- Hoe bedoel je, een vent? - Nou, een vent.

Toen ik aanbelde, deed een vent met een blauw T-shirt open.

Met van die strepen, weet je wel?

Dat boeit me niet. Heb je Marie-Ange gezien?

Nee.

En wat zei je?

Niets. Toen ik die vent zag,

zei ik dat ik me in de bel vergist had.

Ik sleep die Marie-Ange weer naar huis.

Pas op, want...

hij is niet erg aardig.

Bouly is ook grappig. Hij vraagt ons...

Hij moet haar zelf halen. Het is niet aan ons om...

Het is niet onze vrouw.

Dames en heren,

we dalen nu af richting Londen.

Doe alstublieft uw riem om

en doof uw sigaret. Dank u.

Dames en heren,

we willen u doorgeven dat we vanwege weersomstandigheden

niet kunnen landen in Londen.

We wijken uit naar Brussel.

U krijgt meer informatie van ons zodra we geland zijn.

Ik heb het dak er weer op gedaan, want het druppelde.

Wat is er met jou?

Ik heb zelden zo'n hufter meegemaakt.

Het is grappig, met zulke figuren

kan ik me nooit inhouden. Pief, paf. Geef eens een zakdoekje.

- Moet ik je verzorgen? - Ga weg.

Hij heeft me gekrabd.

Eikel.

- Heb je Marie-Ange gezien? - He?

Min of meer. Ze heeft de jackpot gewonnen.

Drie kinderen bij hun vader weghalen...

Allemaal hyena's.

Wat heb je tegen haar gezegd?

Wat? Niets. Ik was bezig te matten met die kabouter.

- Welke kabouter? - Die vent natuurlijk.

- Wat zeggen we tegen Bouly? - Wat?

Als we het maar tactvol brengen.

Zullen we hem schrijven?

Natuurlijk niet. Nee, we zeggen tegen hem...

dat het inderdaad een rijschool was. Dat kunnen we niet...

En wat Marie-Ange betreft, zeggen we wel dat de vogel...

En... Nou ja, we verzinnen wel wat.

- We zeggen niets over die kabouter. - Nee, dat lijkt me niet.

Welkom in Brussel.

De passagiers van de vlucht Parijs-Londen

worden gevraagd naar het luchthavenrestaurant te komen,

alwaar hen een koel drankje wacht.

Daarna wordt er meer informatie gegeven.

Verdorie.

Hallo?

Ja. Waarom bel je me?

Tuurlijk vind ik het leuk. Ik weet dat je in Brussel bent.

Welnee...

Dat is het niet, maar...

Ik maakte me niet echt zorgen. Brussel is niet...

Wat?

Wat ben je weer prikkelbaar.

Ik lag te slapen. Ik had wat geslikt omdat...

NEW

Ja. Nee. Jij bent nu.

Nee. Vorige keer had ik opgehangen. Ja.

Ja, goed. Ik hou van je.

He? Een, twee, drie.

Ik weet dat hij op reis is.

Mama.

Nu gaat het licht uit en gaan jullie slapen. Begrepen?

Dit gaat toch niet de hele nacht door?

- Wel. - Wat wil je?

Het is nu of nooit, m'n liefste.

Waarvoor?

Ga weg.

Laat me met rust.

Laat me met rust, zeg ik.

Dit zal je teleurstellen, maar ik zeg het gewoon eerlijk:

ik ben niet zo volhardend als Moreau in L'Education sentimentale.

- 0 ja? - Ik zal bikkelhard zijn.

Ik weet dat het niet leuk is om op je 40e gedumpt te worden,

maar Lucien Raki kun je vergeten.

Dat is beter, Lucien.

Ben je voor een verbod op zwaar verkeer langs de Seine?

Waarom vraag je me dat?

Ik doe een onderzoekje voor een enquetebureau.

Dus ben je voor of niet?

Weet ik veel. Ik ben tegen.

Goed. Tot ziens, mevrouw.

Ik weet zeker dat ik van je genoten had.

Toen ik op dat moment terugkeek op m'n leven,

moest ik toegeven dat ik betere nachten gekend had.

En toch, in dat vreemde land waar het lot me heengevoerd had,

voelde ik de wind van wilde avonturen in m'n rug blazen.

Een vrouw wachtte op me in Londen,

een andere in Parijs, en ik zat in Brussel, waar iedereen sliep.

Charlotte had de volgende dag maling aan de mist

en was binnen de kortste keren weer in Parijs.

Daarna volgde een opwindende tijd.

Elke dag, tussen 16.55 uur, als ik wegging van kantoor,

en 17.50, tijdstip waarop Marthe met of zonder

studiegenoten thuiskwam,

durf ik te stellen dat tijdens het uurtje dat ons gegund was

Charlotte en ik met volle teugen genoten

tijdens opwindende uitstapjes en dolkomische afspraakjes.

Charlotte en ik hielden Charlotte's mysterie in stand.

Ze zei weinig over zichzelf en ik durfde haar stiltes niet te schenden.

Sterker nog, opdat ze geen lucht zou krijgen

van m'n onzedelijke bedoelingen

wachtte ik een tijdje met een rendez-vous voor te stellen

op de bewuste nacht.

We namen afscheid zonder adressen uit te wisselen.

Zij was buiten adem van plezier

en mijn gezicht was opgeblazen van verlangen.

Marthe slaagde ondertussen voor alle gevreesde examens.

Ze moest slechts een mondeling overdoen.

Je wilt niet weten hoe moeilijk dit is.

Ik bewonderde haar.

Ik had ondertussen promotie gekregen.

Ik kreeg de baan van Martin Guyot

die besloten had z'n recht op pensioen te gelde te maken.

Ik was dus hoofd van de hele afdeling

en in plaats van dat m'n promotie jaloezie opwekte,

zoals gebruikelijk was,

viel deze samen met een onverwachte verslapping

van de meest agressieve personen.

Ik had geen tijd om na te denken over deze opleving

waar ik verder heel erg blij mee was.

Meer mensen zagen hun leven een betoverende wending nemen.

Simon gaf z'n moeder ten huwelijk.

Hij was dolblij en wij waren blij voor hem.

Charles du Tillet was op z'n hoede,

maar zoals Mouchy tijdens de lunch zou zeggen:

"Alleen het resultaat telt."

De bruiloft was chaotisch,

luidruchtig en een groot succes.

- Van wie? - Ja. Van mij.

Je moet op je spullen letten.

Sla een andere toon aan of je krijgt een mep.

Maar de mooiste verrassing van de week

was de plotselinge terugkeer van de vrouw en meubels van Bouly.

Lieve papa Vandaag is jouw dag

Het was onduidelijk waarom ze terugkeerde.

Simon en Daniel beweerden dat het kwam door een actie

die ze uitvoerden op de avond

dat ik op reis was,

maar spraken elkaar tegen wat betreft de details.

Bouly was zelf stellig van mening

dat hij zo'n aantrekkingskracht uitstraalde,

dat het arme mens het niet langer vol kon houden.

Heel jammer was het dat hij vrijwel meteen daarna

weer verder ging met datgene waarvoor hij gestraft was.

Vandaag of morgen bel ik je 's nachts op

en zeg ik dat ik mevrouw Luberon ben. En dan tref je ze samen aan.

Nee, niet doen. Je kent niet eens haar voornaam.

- Wat is haar voornaam dan? - Nee.

Vooruit, zeg het.

Hyacinthe.

We lachen omdat we dom zijn. Het is best een mooie naam.

- "Hallo, Hyacinthe?" - He, jongens.

- Wie gaat voor de damesdubbel? - Ik.

Nee. Bouly, dit kan echt niet. Doe het thuis.

Als we samen zijn... - Thuis kan het niet.

Hallo, dames. Zeg, zitten daar ook damstenen bij?

En daarna ben je verbaasd.

- Waardoor? - Nergens door.

- Zeg op. - Niets. He, m'n glas.

Heb je die met die spillebenen gezien?

Misschien omdat ze achter de jongens aan zit.

- Komt die koffie nog, Francoise? - Zag je dat? Ze heeft geen beha aan.

Zag je dat niet?

- Dat boeit me niet. Hou op. - Hou op? Het is schattig.

Stomme trut.

Goal.

Zeg eens, Daniel...

Hoe zit het met m'n auto?

Ik zou hem vandaag krijgen, maar hij is nog in Marseille.

Want deze...

Deze is op.

De sleutel zit in de deur.

Jij bent het.

Lang niet gezien.

Heb je alles weer geverfd?

Ja. Nou ja, ik was begonnen, maar...

Je kunt de vloer ook doen.

- En daarna een coating erop. - Ja, hoor.

- Zullen we wat drinken? - Prima.

Vooruit.

Ik kijk even of er nog een beetje...

Hou je van deze likeur?

NEW

Ik wilde je zeggen dat m'n leven niet zo simpel is...

als mensen...

Ik verborg ook iemand.

Raak het dashboard aan.

Sorry, Charlotte. Mag ik Charlotte zeggen?

Raak maar aan. Het lijkt wel een huid.

Zo zacht als een wang.

- Voel en zeg wat je ervan vindt. - Stop maar, ik koop hem al.

Waar zal ik jullie "droppen", zoals ze in Londen zeggen?

Doe maar bij Puy de l'Ermite.

Ga je naar je peettante?

Ja, dat doe ik elke donderdag.

- Kent ze je? - Nee.

Wat heb je tegen die arme peettante gezegd?

Niets. Dat is een verrassing.

Nou, zeg.

Dat lijkt me wel een bewijs.

Wij zijn nog nooit door die peettante uitgenodigd.

Ga er dan in ieder geval wat drinken. Voor haar.

Snel, dan. Maar alleen omdat ik zo van lauwe schuimwijn hou.

U staat op het zebrapad.

Ik blijf maar 5 minuten. Mats me even.

U staat op het zebrapad. Rij gewoon weg.

Etienne. Ga maar vast.

Ik parkeer om de hoek.

Naar de zevende.

Ze geeft pianoles bij Marguerite Long.

Ze heeft altijd alleen gewoond. Haar zoon woont in Italie.

Hij heet Claude.

Je bent heel mooi.

Je ruikt heel lekker. Wat is het?

Sandelhout.

TER

Zit je in het donker, tante?

Ik wil je voorstellen...

Gefeliciteerd.

Claude.

- En Jeanne. - Gefeliciteerd.

- Wat doen jullie hier? - Ze zijn op doorreis.

- Wat een verrassing, he? BAEW

- En Yaya. - Gefeliciteerd.

Tegenwoordig is het Christian.

Marthe, lieverd van me.

Onze papa.

- Papa. - M'n meiden.

Je ruikt lekker.

Marthe, ik wil je voorstellen aan...

Ik ben zo ontroerd dat ik...

Ik wil je voorstellen... Aan een vriendin van...

Hallo, tante. Jullie hebben me niets verteld. Wat gebeurt er?

Ik wist niet dat je ook zou komen. Het is een verrassing.

Alles goed? Doe geen moeite. Ik blijf niet.

Ik wilde tante alleen bedanken voor de mooie trui

- Heb je die van Etienne? - Hij zat me te ruim.

Maar een knappe vent als mij niet.

Heb je gedag gezegd, Mimi?

- Hallo. - We hadden geen tijd.

Iedereen komt. Deel de glazen uit, Claude.

Reken niet op ons, wij gaan weer door.

En ik heb onkosten gemaakt. He, schatje?

Ik heb twee kaartjes voor Pleyel. Ze is er dol op.

Jullie hebben nog wel even, toch?

Nee, geen sprake van.

Kom, we gaan ervandoor.

- Zeg gedag, Mimi. - Nou, dag.

Dag.

Gefeliciteerd, Etienne.

- Ik weet het weer. - Grenoble, weet je nog?

Helemaal te gek, toch?

Vind je het leuke handschoenen? Je kunt ze ruilen.

Waarom zou ik ze ruilen? Ze zijn fantastisch.

- Marthe, is Etienne bij jou? - Wat is er?

Ik moet hem zien.

Etienne, ik ben ten einde raad. Ik moet je spreken.

Sorry, Marthe. Hij begint door te draaien.

Hij wil haar en zichzelf doden. Hij sloeg me.

- Is het gezwollen? - Wie? Wat?

Bouly. Marie-Ange is weer weg.

Ja, ze is weer weg. Daar in die auto.

Etienne was altijd het meest volwassen van ons.

En Bouly is gek op hem. Op momenten als deze...

- Daar deden jullie goed aan. - Kijk.

Laat me met rust.

- Waar ga je heen? - Ik maak haar af.

Laat me los� stomme klootzak.

- Hou nou op. - Kop dicht. Pas op, Daniel.

- Je weet niet eens waar ze is. - Zeik niet zo.

Hou op, Bouly. Je gaat veel te ver.

- Ik maak haar af. - Zo is het genoeg.

Ik maak haar af.

- Bouly. - Hou op met dat ge-Bouly.

- Etienne. - Ja.

- Zal ik naar huis gaan? - Doe maar.

- Heb je een sleutel? BAEW

- Kom mee. - M'n kinderen.

M'n kinderen. Waarom toch?

- Ik bloed. - Welnee. Stap in.

Breng me naar een brug, dan spring ik.

- Zo is het mooi geweest. - Ik hoor niets aan een kant.

Tuurlijk wel. Stap in.

- Luister. - Nee, hou je kop.

Houden jullie nu eens op?

Jij moet ook je kop houden.

Neem hem niet kwalijk.

Het was gespeeld. Jullie hebben wel lef, zeg.

Wat een smeerlappen.

We hadden geen cadeautje voor je, dus...

Ik weet niet waar ze woont.

Op nummer 72, zei ze.

Wat heeft ze gezegd?

Dat hoor je nog.

- Je hebt me echt pijn gedaan. - En hij mij.

Hij gaf me een stomp. Gelukkig ben ik zo gespierd.

Vergeef het me.

Maakt niet uit. Ik hoor alleen niks meer.

Je bloedt.

Hier is het.

- Fijne verjaardag. - Dank je.

- Het ontroert me te zeggen... - Kom op, laat hem met rust.

Ja?

Etienne Dorsay.

Moet je eens luisteren, Etienne Dorsay.

Een maand terug leerde ik een man kennen, zonder vrouw of kinderen,

die van paarden en reizen hield.

In die maand ben je getrouwd, heb je twee dochters van 14 gekregen,

hebben we samen de Arc de Triomphe beklommen,

klom jij niet op een paard, maar het paard op jou,

kocht je kleding waarvoor je op het platteland gestenigd wordt

en vlieg je naar Belgie, terwijl ik in Londen zit.

Stop naar je schoenen te kijken en kijk naar mij.

Want ik verlang naar je zoals ik nog nooit

naar iemand verlangd heb.

Hoe verklaar je dat?

- Geen idee. - Ik verlang naar je handen.

Ik wil je zonder kleding zien.

Bedoel je soms naakt?

Waarom?

Je moet niet naar een verklaring zoeken.

Ik stel voor dat je die vlinderdas afdoet.

Hallo? Pitou?

Met Marthe. Zijn je ouders er niet?

Nee, ik ben helemaal alleen.

Moet je horen. Ik bel net naar Simon, maar die is er niet.

Er is helemaal niemand thuis.

Weet je wanneer ze weer thuiskomen?

Nee, papa heeft een stoel gesloopt.

Als het in de sterren geschreven stond

dat ik een beroemde persoonlijkheid was, dan had de afgelopen nacht

in alle geschiedenisboeken gestaan.

Nadat ze m'n gulzigheid met haar stiltes aangewakkerd had,

zei Charlotte in een seconde wat mij al een maand niet lukte:

"Kom."

Een mooie gebiedende wijs die m'n leven in vuur en vlam zette.

Maar de mannelijke geest is zo lelijk

dat ik zeker wist dat ik van Marthe zou scheiden

ook al zou het me 35,8% kosten

van m'n salaris, na aftrek van de sociale lasten,

zoals iedereen op m'n plaats had gedaan. Maar ik...

Hallo?

Simone?

Simone.

NEW

Wat is er?

Niets. M'n man staat beneden.

- Je man? - Ja, schiet op.

Hoezo "schiet op"? Hoezo "man"?

Vooruit, opstaan. Haast je.

Leg dat kussen terug. Hij zou de hele week in Algiers blijven.

Maar het is vrijdag.

- Wil je hem om uitleg vragen? - Nee.

Pak je horloge.

Wat doe jij nou?

Laat ons. Ik wil met hem praten.

Nee, jij laat ons alleen.

Schiet op, vooruit.

Nee, dit is het raam.

Dat weet ik. Er is geen andere deur.

Nee, wees maar niet bang.

Je gaat daar op de rand staan.

Echt, hij blijft niet lang.

Maak je maar geen zorgen. Wacht daar op me.

- Waar liggen je kleren? - In de badkamer.

Ik had alles opgevouwen.

Ik kom.

Hup. Ik hang op, want Denis belt aan.

Ik zat te bellen.

Met Jeannette.

- Dag, lieverd. - Simone.

Zie je daar...

- Wat is er? - Er staat daar een man.

NEW

Nee, hij is er niet.

- Gaat hij springen? - 0 jee.

We landen in Marrakesh om 15.10 uur.

Maar ik moet maandag op m'n werk zijn.

Dan vlieg je zondagavond weer terug.

- Wat ben je mooi. - Wat?

Ik zeg dat je mooi bent. Je hoorde me heus wel, Simone.

Niet doen, Denis.

Kunt u de brandweer bellen?

Er is daar een vent die van het gebouw wil springen.

Kijk, daar heb je hem.

Wat heeft hij gedaan?

Niet dringen.

Kom je nou nog?

Ik kom, maar ik doe niet mee.

- Wat is er nu weer? - Door die geintjes van jullie

is ze nu echt weg. - Marie-Ange?

Ik was zo laat thuis dat ze dacht dat ik met een wijf aan de haal was.

- Verdorie. - Krijg nou wat.

- Zijn de meubels ook weg? - Nee. Wat heb jij?

Er was een gescheurde milt, dus je snapt het al...

Toen Luberon aankwam, was die vent al dood.

Hij komt thuis en treft deze sul. En toen:

Hij was wel zo aardig om me naar het ziekenhuis te brengen.

Wat een vent.

- Is Etienne niet met je mee? - Waarom zou hij?

Weg met die trap. Dat vinden ze eng.

Ze springen om het minste of geringste.

Vooruit.

Heeft ze niet gezegd wanneer ze terugkwam?

En hoe zat het eigenlijk met Hyacinthe?

- Om de kinderen te zien. - Die was in tranen.

We zijn hier bij de Arc de Triomphe,

op de hoek van de Rue de Tilsitt en de Avenue de la Grande Armee.

Het gebouw bevindt zich precies op de hoek van deze twee straten.

Commandant Claudon van de 5e brigade

is ter plekke met z'n brandweermannen

die zich op dit moment op het dak bevinden.

- Wie heeft aan de antenne gezeten? - Ik niet.

We weten nog niet om wie het gaat.

Die man lijkt een beetje op papa.

Etienne...

Al het mogelijke wordt gedaan.

Wees nou toch redelijk.

U kunt niet daar blijven.

Spring in het vangzeil.

Vooruit, springen. Maar rustig aan.

Nadat Charlotte gevlucht was, besprong me de kwellende gedachte

dat als Marthe ook bij me wegging,

ze daar goede redenen toe zou hebben.

Ik besloot desondanks me rustig te laten vallen

en ontwaarde in m'n eenzame val een hoop vrouwen

in de menigte die me beneden opwachtte.

Ik zag ook dat een daarvan foto's van me maakte.

Ze was wat men tegenwoordig platinablond noemt.

Dit was nog maar het begin van m'n weg naar de top.

Een olifant zet je zo op het verkeerde been

Ondertiteling: Neven Curlin voor Eclair Group