Original subtitles

Ik ben in de capsule en we koppelen hem aan het station.

Het probleem is, hij draait rond met 28.000 km/u.

Supersnel.

Wanneer ga je zweven?

In de capsule? Je verlaat de dampkring,

daarbuiten ben je gewichtloos.

Dan zweef je.

Station Keulen 1, uitslaande brand.

Ik controleer de rekken. -Oké, Sarah.

Het zuurstofniveau daalt.

CO2 - Tien, HCI - Zes, HCN - Zes. Alles is hoog.

Begrepen.

Sarah, controleer de APM. Zet hem uit.

Ik sluit de kleppen. Vuurbron gelokaliseerd.

Ik heb de gesprongen zekering ontdekt. -Geweldig, precies op tijd.

Versturen CSA-CP rapport.

Geef aan mij.

Hoe voelt het nu?

Zo goed? -Ja, geweldig, prima.

We hebben de procedure bijgewerkt. -Ik ben naar handcontrole overgeschakeld.

Dan voel ik mijn gewrichten beter.

Kan je vrij bewegen? Is het zo goed?

Perfect.

Goed? -Ja.

Draai je om.

Til je heupen op. Oké, bedankt.

30 meter, 30.

Voel maar.

Dat is goed. -Draai je om, schat.

Heb je gezien hoe groot mijn salamanders zijn geworden?

De ene is echt knalgeel.

Ze hebben kleine beentjes, staarten en zo.

Ze moeten snel terug de vijver in. -Ik weet het.

Mama? Ga jij eerder dood dan ik?

Ouders gaan eerder dood dan hun kinderen. Dat is normaal.

Maar ik ben niet van plan om snel dood te gaan.

Ik wil vijf kinderen. -Is vijf niet een beetje overdreven?

Ik zal een hele goede moeder zijn. -Ik hoop het, met vijf.

Tien, negen, acht, zeven, zes,

vijf, vier, drie, twee, één.

Ontsteking en lancering.

Lancering van de Sojoez naar het International Space Station.

Afkoppelen eerste fase.

Afkoppelen tweede fase.

Niet het licht uitdoen. -Aye, commandant.

Kom hier, lieverd. Ik ga je eten geven.

Hoe gaat het, Sarah? -Geweldig.

Is Thomas er? -Die kant op.

Kijk eens naar Mount Sharp. Waarom nemen we niet gewoon de Curiosity?

We moeten een doorgang vinden.

Misschien kunnen we eromheen vliegen.

Daarom gaan we juist naar Mars.

Laten we rustig Mount Sharp beklimmen...

en het oppervlak bekijken. We hebben geen haast.

Ben je erbij? -Sorry, ja. En eromheen,

is dat niet mogelijk? -Nee, vergeet het.

Wat is er? Waarom ben je hier?

Zullen we een kop koffie drinken?

Geef me een momentje, ik ben zo terug.

Oké of ik Stella niet op het laatste moment wil afzeggen.

Ik heb het uitgelegd en ze begreep het prima.

Als het kan, neem ik haar het weekend. -Daar gaat het niet om.

Ga je vertrekken? -Ja.

Je kunt de weekenden niet, daarom vraag ik het.

Ik zei toch dat het erg druk is.

Dit is anders. Als ze naar een andere school gaat, heeft ze echt iemand nodig.

Alsof ik niet voor haar zorg. -Dat zei ik niet.

Maar dat bedoel je wel.

Dat ik niet voor haar kan zorgen.

Je bent niet gekomen om dit te bespreken. Maar om te zeggen dat ik haar moet nemen.

Dus zeg niet dat ik niet voor haar zorg.

Als het niet zou kunnen, zou je dan niet gaan?

Wil je iets tegen het ESA team zeggen?

Natuurlijk, nu? -Nu is prima.

Ik had nooit gedacht dat ik op een dag zou zeggen:

"de laatste missie voor Mars".

Nu zijn we bezig met de laatste voorbereidingen voor de lange reis.

Ik ben blij deze missie te delen met Anton Ocheivsky, een ervaren astronaut.

Helaas kan Mark niet met ons mee maar we hebben...

een soort last-minute bemanningslid.

Ze is een geweldige ingenieur en ze is Frans.

Wat erg handig op ISS is, denk ik,

want Franse vrouwen zijn blijkbaar goed in koken.

Ik weet het niet, is dat zo? Sorry, zeg een paar woorden.

S'il vous plait.

Ik wil alleen maar zeggen dat ik erg trots ben om deel uit te maken van deze missie.

Bedankt voor jullie geduld bij alle trainingen.

Ik ga jullie missen.

Ik herinner me dat ik ooit toen ik acht was...

een lampenkap op mijn hoofd zette. Ik was klaar om de ruimte in te gaan.

Toen wist ik dat ik astronaut wilde worden.

Maar mijn moeder zei dat zulk werk niet voor meisjes was.

Je moet aan onze sponsors denken. Misschien moet je iets aan je PR doen.

Pardon, ik ben zo terug. Een ogenblikje.

Het duurt lang, hè? Wil je niet met iemand spelen?

Met de kinderen van Mike?

Kom eten.

Bon appetit. -Ik kom eraan.

Sarah, rood, medium, doorbakken?

Omdat je Frans bent waarschijnlijk rood, maar in dit geval zou ik dat niet doen.

Mosterd of ketchup? -Mosterd.

Naomi, dit is Sarah.

Sarah, dit is mijn vrouw.

Aangenaam.

Gefeliciteerd, je bent vast heel blij. -Bedankt

Ik laat jullie alleen.

Je hebt toch een dochter? -Ja, Stella.

Bij wie gaat zij wonen? -Haar vader.

Wat geweldig. -We zijn gescheiden, maar het is prima.

Ik ga ook voor de kinderen zorgen. We hebben twee jongetjes...

die erg trots op hun vader zijn.

Om dit te voorkomen, zal de Sojoez een extra manoeuvre uitvoeren.

Daardoor verandert de route van het schip...

en maakt een botsing tussen de twee schepen onmogelijk.

Wat als ondanks deze manoeuvres de snelheid van de Sojoez niet vermindert...

en het schip ISS te snel nadert.

Dat kan eindigen in een ramp,

waarbij de Sojoez ISS ramt in plaats van te koppelen.

Een permanente basis is de volgende logische stap,

gevolgd door samenwerking van alle landen.

Voor ISS is een belangrijk doel natuurlijke hulpbronnen te gebruiken...

om een duurzame basis te bouwen. Het zijn water, metalen, mineralen,

die hun eigenschappen gebruiken voor een 3D-printstructuur of er één te bouwen.

Een robot kan op het oppervlak landen...

en beginnen de atmosfeer te beschermen.

De aarde is beschermd door de dampkring, een laag om de aarde.

De dampkring beschermt de aarde tegen zonnestraling...

Wat doe je hier? Ik heb je overal gezocht.

Gaan we weg?

Ja, laten we dit ontvluchten.

Op de maan is geen dampkring, dus is er geen bescherming tegen zonnestralen.

Maak je geen zorgen over mij.

Goed?

Sarah, kom je.

Wil je wat snoep? -Nee, dank u wel.

Ik heet Wendy.

Ik wilde er vandaag achter komen of het goed gaat tussen ons.

Ik zorg voor je als je je moeder gaat bezoeken...

en zorg ook voor de hele organisatie als mama er niet is.

Ik moet je vader ook ontmoeten. Hij kent het werk, geloof ik?

Ja, hij werkt ook voor de organisatie. -Is hij een astrofysicus?

Gaat alles goed op school? -Ja.

Ik ben dyslectisch en heb reken- en spellingsproblemen.

Maar ze redt zich prima.

Vind je mijn beer leuk?

Wat is jouw favoriete dier? -De wolf.

Die is eng, nietwaar? -Nee.

Je weet dat je moeder volgende week naar Rusland vertrekt.

Naar Star City, waar alleen astronauten mogen komen.

Het is ver weg, een uur van Moskou, maar het is op aarde.

Daarna gaat ze naar Bajkonoer in Kazachstan.

Dat heb ik al uitgelegd. -Ja, maar dit is de procedure.

Voor het opstijgen gaat je moeder in quarantaine.

Zodat ze geen bacteriën meeneemt.

Het is een steriele omgeving, waar jij niet heen mag.

Heb je nog vragen?

Nee.

Wist je dat je moeder op een dag weg zou gaan?

Ja.

Heb je er wel eens over nagedacht?

Nee. Niet echt.

Wat denk je nu?

Maakt het je erg bang? Een beetje bang?

Dat is normaal, hoor.

Een beetje bang.

Een momentje. -Oké.

Kom mee naar buiten.

Wacht daar op mij. Ik ben zo terug.

Voor jou is het misschien normaal, maar het is geen zakenreis of zo.

Begrijp je wat ik bedoel? Je gaat...

de aarde verlaten.

En voor haar is de lancering...

alsof je vastzit aan een bom.

Ik ga. -Nee, ik ben nog niet klaar.

Wat als er iets met haar gebeurt?

Wat bedoel je? -Wil je het weten of niet?

Natuurlijk. -Je moet het formulier ondertekenen.

Kunnen we dat later doen?

Dat kan.

Bedankt.

Gaat het?

Het komt allemaal goed.

Het komt goed.

En de poes? -Wat is er met de poes?

Papa is allergisch. -Nee, hij is niet allergisch.

Hij is allergisch. Bovendien gaat ze het niet leuk vinden in Darmstadt.

Waarom niet?

Dat weet ik gewoon. Ze houdt niet van verandering. Ze is gewend om hier te zijn.

Maak je geen zorgen over de poes.

Ga je huilen als je me erg mist?

Ja, natuurlijk.

Maar tranen stromen daar niet. Ze vormen een bal op je wang.

Hoe gaat het met de salamanders? -Ze zien er tevreden uit.

Kunnen we ze daar uitzetten? -Ja.

Vaarwel.

Waar zijn ze? Ik zie ze niet.

Daar is er één, daar. -Vaarwel.

Zoek een leuk, nieuw huis. Een hele grote.

Daar ook.

Vaarwel. Zoek een mooi huis. En ook een hele grote.

Bij een probleem kan je niet voor me zorgen.

Je zult geen problemen krijgen. Papa zorgt voor je.

Het is niet hetzelfde bij hem.

Nu gaan we tekenen. -Ja.

Huizen en wolkenkrabbers.

Hallo, Anna Dmitrievna, Mir TV.

Excuses, heb je lang moeten wachten? -Drie kwartier.

Ik was het helemaal vergeten en de lift is ook weer stuk.

Wil je je blauwe astronautenpak aandoen? Dan lijk je meer op een astronaut.

Wie zijn dat? -Journalisten om me vragen te stellen.

Oké. -Maar niet lang.

Hoelang gaat het duren?

Dat weet ik niet, een kwartier?

Ik hoop dat ze me niet opvreten.

Klaar? -Alles goed.

Kunnen we beginnen? -Ja.

Kunt u ons uw verhaal vertellen? Hoe komt u erbij om de ruimte in te gaan?

Ik wilde altijd al astronaut worden.

Zelfs al als een kind.

Ik heb de eerste stap op de maan niet gezien. Ik ben van de Mars-generatie.

Is een jaar weg niet lang?

Ongeveer de tijd om Mars te bereiken.

Deze astronauten kunnen als eersten de aarde niet meer zien.

Op het station trainen we daarop.

We plakken de ramen af om ons van de aarde af te sluiten.

Maak je geen zorgen.

Ik ben bij je.

Bedankt.

Hier.

Ik heb mijn best gedaan. -De kamer ziet er geweldig uit.

Wat is dat? Haar telescoop.

Een Skywatcher, toch?

Prachtig.

Wat kun je daarmee zien? Saturnus en Mars?

Zoals mama?

Wil je een kop koffie?

De medicijntas.

Kijk even. Ik wil je haar medicijntas laten zien.

Ik ga haar niet volproppen met medicijnen.

Als laatste redmiddel, ga ik met haar naar de dokter.

Ik ben bang dat ze door de nieuwe school blijft zitten.

Het zou kunnen, ze heeft veel moeite met rekenen.

Waarschijnlijk is jouw uitleg te ingewikkeld.

Het is grappig dat ze zo slecht is in rekenen.

Misschien is ze niet mijn dochter. -Wat?

Ben je je gevoel voor humor kwijt?

Waarom wil je per se dat ze normaal is? Alsof wij dat waren.

Ze moet oefenen met fiches. -Met wat?

Kom maar.

Kom op nou.

Kom op, maak je geen zorgen.

De ene toont de tijd op aarde. Deze hier.

En dit is mijn Marshorloge.

Kan ik zien wanneer het bedtijd is voor de mensen op Mars.

Je hebt niet gezegd waar je nu aan werkt.

Aan Mars. Zoals altijd.

Stenen analyseren van de laatste zending monsters.

We hebben de financiering rond voor een ​​sonde naar Venus.

Waar heb je het over?

Ik lig altijd één planeet voor op je moeder.

Daar kan ze niet tegen. Mars is geschiedenis, passé.

En jij? Hoe gaat het?

Goed, de PR-man wil mij op sociale media krijgen en dat ik ga bloggen.

Als je niets weet, plaats dan een foto van je maaltijd.

Mensen vinden dat altijd leuk.

Wat bedoel je? -Je maakt gewoon een foto van je eten.

En post het met een onderschrift als...

"diner bij Chao Li, #jamjam #Ikhouvanhetfamilieleven".

Laten we een foto maken.

Dichter bij elkaar.

Nog meer.

Wacht.

Ik breng haar naar bed en dan ga ik.

Je glas water staat hier.

Waar is Laika?

Ze heeft zich in de kamer verstopt, zag ik.

Weet je dat zeker? -Ja.

Papa heeft haar eten gegeven en ze heeft gegeten.

Het gaat goed met haar. -Waar is je T-shirt?

Hier.

Niet het licht uitdoen.

Tot over drie weken.

Probeer te slapen.

Het komt goed.

We zijn zo modern. Om dit allemaal zonder boe of bah te regelen.

Misschien moet je op het knopje drukken.

Tot ziens.

Het gebouw heeft drie verdiepingen. Eerste verdieping, de Russen.

Tweede verdieping, de Amerikanen. Derde verdieping, de Europeanen en Japanners.

We zijn er.

Geef maar.

Je kamer is aan het eind.

Er zijn hier niet veel vrouwen geweest.

Je moet trots op jezelf zijn. -Ik ben trots.

Onze eregalerij.

Tereshkova. Op school heb ik een spreekbeurt over haar gehouden.

Weet je dat ik haar in het echt ontmoet heb?

Ze was hier, net als jij vandaag.

Ze hebben een krater aan de achterkant van de maan naar haar genoemd.

Ik hoop dat jij er ook één krijgt.

Maar aan de voorkant.

Weet je wat ze deed voordat ze de ruimte in ging?

Ze maakt zichzelf op...

en zei: "ik wil dat de sterren voor me vallen".

Deze is voor jou.

Slaapkamer, keuken, badkamer.

Het normale programma is al zwaar. En jij moet ook nog veel inhalen.

Ik kan niet wachten. -Het komt goed.

Je ziet er stevig uit.

Ik heb wat appels voor je meegenomen. Uit mijn tuin.

Ik zal extra lakens voor je halen.

Kan ik nu gaan? -Ja.

Wat heb je gekozen over de menstruatie? -Om het te houden.

Zeker weten? Ken je de beperkingen? -Ik heb er vrede mee.

Het is aan jou. Sommige dingen zijn praktischer daarboven.

Zoals kort haar.

Ik zal vragen om tampons aan je hygiënepakket toe te voegen.

Dat gaat af van je bagagequotum.

Ik zal het haar zeggen.

Ze slaapt. Ze was moe.

Ze had vandaag een slechte dag op school.

Ze was helemaal alleen tijdens de lunch.

Morgen zal het beter zijn, denk ik. -Het komt vanzelf goed.

Hallo Sarah. -Hallo Kiyoshi.

Een momentje. Hallo.

Ik ben Anton. -Hallo.

Ben je net aangekomen? -Ja.

Leuk je te ontmoeten. -Ook leuk om jou te ontmoeten.

Zullen we naar Mike gaan? -Graag.

Hij is vast aan het werk. Dat is hij de hele tijd, die Mike.

Hoi Jurgen. Ken je je vervanger? -Ja, zeker.

Ik kus je niet, want ik ben zweterig van het sporten.

Dus jij traint ook in Star City?

Als er iets met jou gebeurt, sturen ze mij.

Dus we zien elkaar nog wel. -Ja.

Tot ziens. -Dag.

Hij antwoordt nooit. Kom, we gaan naar binnen.

Kijk wie er is.

Hoe was je reis? -Uitstekend.

Het is koud hier, maar daar wen je aan.

Ik ga glazen halen. Dan drinken we samen op onze missie.

Momentje.

Ben je klaar voor morgen? -Zeker.

Ik heb je programma bekeken.

Je moet om een lichter programma vragen.

Lichter?

Waarom lichter?

Sarah, dit is Sasha.

Nee maar, mannen. Eindelijk een vrouw.

Het is voor je eigen bestwil. En ook voor Jurgen.

Wat bedoel je?

Misschien hoef je niet alles te doen. -Waarom niet?

Ik bedoel te zeggen dat het misschien in jouw belang is...

en in het belang van ons allemaal als je...

om een lichter voorbereidingsprogramma vraagt.

Het zegt niets over je belangrijkste talenten.

Ander onderwerp?

Sorry, maar wat weet jij van mijn belangrijkste talenten?

Een lichtere voorbereiding is geen belediging.

Ik noem je geen ruimtetoerist of zo.

Dat hoeft ook niet, dat was al goed te horen.

Dat bedoelde ik niet. -Natuurlijk niet.

Een drankje misschien?

Laat maar.

Zit zij in jullie team? Dan gaan jullie het leuk hebben daarboven.

We zullen zien.

Misschien ging ik iets te ver met "ruimtetoerist".

Als je bang bent voor het idee om op miljoenen kilo's explosieven te zitten,

dan is astronaut misschien niet jouw vak.

Een astronaut functioneert niet goed als hij aan zijn eigen veiligheid denkt.

Ik ben trots om onderdeel te zijn van de lange geschiedenis van de ruimtevaart.

We waren op de maan, gaan naar Mars. Met wilskracht zijn er geen grenzen.

Ik ben enthousiast over waar we nu heengaan.

Ik kan niet zeggen dat ik ooit bang geweest ben.

We zijn niet bang door onze training.

7G.

Sarah, naar 8G?

Bevestigd.

Ze houdt zich goed. Hartslag is erg stabiel.

Nog een tandje erbij? Bijna 8G, Sarah.

Stoppen we nu?

Nee. Het gaat goed.

We zijn bij 9G.

Houd je ribbenkast strak.

We moeten stoppen. Het is gevaarlijk voor haar.

Schakel de stroom uit.

Heb je nieuwe vrienden gemaakt? -Niet echt.

Dat komt wel. Wees geduldig.

Soms zijn de aardige mensen niet degene die je het eerst ziet.

Niemand praat met me.

Maak je geen zorgen, je leert ze wel kennen.

Stella? Kun je me horen?

Nee, ik ben het. Ze is weg.

Wat is er? Gaat het goed?

De lat ligt hoger dan in Keulen. Ze heeft het moeilijk.

Met jou alles goed? -Ja, het gaat goed.

Stella klonk raar. Wat is er? -Ze heeft een beetje koorts.

We gaan naar de dokter als het morgen niet beter is.

Vandaag gaan we een nieuwe oefening doen.

We werken aan deze nieuwe sluitzak.

Iedereen goed luisteren, alsjeblieft. Ik heb jullie volledige aandacht nodig.

Sarah, je bent te laat.

Je gaat niet trainen vandaag.

Wat? Het staat op mijn programma.

Hier bepaal ik het programma.

Je kunt gaan.

Ik zal jullie er doorheen praten.

Apparatuur in positie op 22-10.

Je doet het geweldig, Sarah. Je hebt de verloren tijd ingehaald.

Kun je me horen?

Mama. Ik snap rekenen niet.

Niet huilen, vertel het me.

Ik begrijp de vermenigvuldigingen voor morgen niet.

Is papa niet thuis?

Hij zei dat hij later zou komen.

Waar ben je? -In mijn kamer.

Maak je geen zorgen. Je weet wat je weet.

Als je in paniek raakt, lukt het niet, als je je concentreert, wel.

Mama, ik mis je.

Ik mis jou ook.

Het is niet erg.

Er is niets ernstigs. -Ja.

We zien elkaar over twee kleine weken.

Welterusten. Dikke knuffel.

Dat is goed, ga door.

We kunnen beginnen als je er klaar voor bent.

Calamiteitenscenario. -Klaar.

Sarah, je bent paneel B aan het repareren als het station zegt...

dat Mike bewusteloos is en jij hem bij paneel A moet ophalen.

Begrepen.

Mike, doe alsof je dood bent. Totdat ze je naar de luchtsluis teruggebracht heeft.

Begrepen.

Mike heeft bijna geen zuurstof meer.

Kom op, Sarah.

Drie minuten.

Sarah, opschieten.

Sarah, sneller.

Nog één minuut, Sarah.

Dertig seconden.

Twintig.

Tien.

Vijf.

Je hebt het geweldig gedaan vandaag. -Bedankt.

Heb je een vriendje?

Nee.

Een vriendinnetje dan? -Doe je onderzoek naar mij?

Ik probeer een goed teamlid te zijn.

Ik wil weten wat je drijft. -Ja, ja. Tot morgen.

Vijftig dagen voor mijn vertrek.

Ik ren 15 kilometer per dag.

Mijn gezichtsscherpte is 20/20.

Mijn hartslag in rust is 53 slagen per minuut,

en overschrijdt na inspanning nooit de 160 slagen.

Ik oefen op z'n kop voor het geval we in omgekeerde zwaartekracht terecht komen.

Ik lees boeken ondersteboven en verhalen van eind tot begin.

Doet dit niet teveel pijn? -Nee, het gaat.

Ik let op alle dingen in het leven.

De geur van de mensen om ons heen.

De smaak van wat we eten.

Alsof het de laatste keer is.

Vandaag maken ze een mal voor mijn stoel in de Sojoezcapsule.

In de ruimte weeg ik niets, zweet ik niet meer, stromen mijn tranen niet meer

Ik zal vijf tot tien centimeter groeien.

Mijn cellen verouderen 40 jaar in zes maanden. Mijn netvlies wordt aangetast.

Ik word een ruimtemens.

"Ik word een ruimtemens. Ik laat de ruimte me overvallen."

Vandaag is het dag van de luchtsluizen. Een experiment...

dat we aan boord van het station moeten doen...

om de irritatie van onze longen te meten...

vanwege ruimtestof.

"We gaan het experiment uitvoeren met hypoxie."

Wat is dat? -Wat?

Dat.

Hypoxie.

Dat is een normaal verschijnsel,

als er te weinig zuurstof in je bloed zit. -Is dat erg?

Niet echt, dat hangt ervan af.

Het is alsof je op een hele hoge berg gaat wandelen.

Denk er maar niet aan, maar mama houdt daarvan. Ze is ervoor gemaakt.

Wanneer zie ik je weer?

Nog een week.

Ik ga kamperen in het bos. Misschien hoor ik vanavond wolven.

Hang jij eerst op of ik?

Wat jij wilt. -Laten we aftellen en samen ophangen.

Oké.

Vijf, vier,

drie, twee,

één.

Wat is er, Mike? -Mijn enkel.

Ik heb hem verstuikt.

Sarah, hoor je me? -Ja.

Is de bemanning in orde?

Is de bemanning in orde? -Ja.

Gaat het?

Ik maak me zorgen over mijn moeder. Ze is ziek.

Ik hoop dat ze niet dood gaat voordat ik terug ben.

Want vindt jouw moeder hiervan? Ze zal wel trots op je zijn.

Ze is overleden.

Het spijt me. -Dat kon je niet weten.

Oké. -Tijd voor poëzie.

Niemand kan een ongebonden boot losmaken, noch de schaduw in bontlaarzen horen,

noch de angst overwinnen die aan het leven knaagt,

het enige dat we nog hebben zijn kusjes zo donzig als fladderende bijen,

die vergaan net nadat ze de bijenkorf verlaten hebben.

Erg mooi.

Het is jouw beurt, Mike.

Moi? -Ja, monsieur.

Geef me de stille, heerlijke zon,

met al zijn schitterende stralen.

Geef me geluidloze nachten,

zoals in de heuvels ten westen van de Mississippi,

terwijl ik naar de sterren kijk.

Geef me de geur van het ochtendgloren,

een tuin met prachtige bloemen,

waar ik ongestoord kan lopen.

Ik moet zaterdag trainen. -We zouden samen iets gaan doen.

Ik weet het. -Beloofd is beloofd.

Ik zal proberen een oplossing te vinden.

Kan je me horen?

Goedemorgen. -Welkom.

Mag ik je identiteitsbewijs, alsjeblieft?

Waar is mama?

Mama is aan het trainen. Ik breng je naar haar toe. Heb je een goede reis gehad?

Hier tekenen alstublieft. Bedankt.

Dank je. -Dag, hartelijk bedankt.

Tot ziens, juffrouw. -Tot ziens.

Ben je teleurgesteld dat zij je niet komt ophalen?

Dat begrijp ik, maar het is niet erg, toch?

Stella, kom.

Het begint, kijk.

Zie je?

Waarom doen ze dat? Voor als er een probleem is?

Precies, zodat er geen problemen zijn bij het neerkomen in zee.

Daar. Zie je?

Is zij dat? -Ja.

Kijk, ze was de eerste.

Was ze de eerste?

Nu helpt ze de andere twee.

Stella. Lieverd, wat ben je mooi.

Je bent doorweekt.

Het is daar warm.

Wacht even, laat me op adem komen.

Hier.

Wat mooi.

Hoi Stella. Weet je nog wie ik ben?

Hallo, jongedame.

Je lijkt op je moeder.

Ik kom haar om 18.00 uur halen. -Ze blijft vannacht bij mij.

Hoe zit het met de nabespreking? -Ze mag mee.

Je weet dat dat niet volgens het protocol is.

Kinderen mogen niet naar nabesprekingen.

Laten we voor één keer een uitzondering maken.

In dat geval,

mag ik je raket zien voor de lancering?

Dat beloof ik.

Ik moet gaan. -Eén minuutje nog.

Eén minuutje nog. -Je rilt al.

Oké, één minuut.

Die houdt nooit op.

Ik kom. -Kom snel.

Ik moet echt gaan. -Kom, snel.

Dus na de sprong, kan je de handleiding niet gebruiken.

Alle ruimtepakken houden water tegen.

En je moet de ontluchtingsslang die links achter je nek loopt, loskoppelen.

Zo kan je je ​​ruimtepak opblazen.

Dan blijf je beter drijven en het zorgt voor isolatie.

Vandaag was het water warm.

Maar de Stille Oceaan is andere koek.

Maar daar gaan we toch niet neerkomen?

Natuurlijk niet, dat is niet het plan. Maar weet je...

het kan soms misgaan.

Hoe lang kunnen we in koud water overleven?

Dat hangt van de temperatuur af. Misschien maar een paar uur.

Als je een ruimtepak opblaast, Ben je snel klaar?

Wordt het twee keer zo groot. -Zijn er gegevens over...

Ga tekenen, mama is bijna klaar. -de effectiviteit van de ventielen?

Is er bewijs dat ze een ruimtepak kunnen opblazen?

Na het neerkomen schommelt de capsule behoorlijk. Je moet de parachute lozen.

Er zijn talloze maatregelen, die de kans op overleven vergroten.

Daarna pak je je spullen en klim je eruit.

Ieder is verantwoordelijk voor een specifiek pakket.

Neem dat mee en verlaat in de juiste volgorde de capsule.

Op papier lijkt het makkelijk.

Maar na zes maanden gewichtloosheid is uit de capsule komen een hele opgave.

Terug naar technische zaken.

Over het gebruik van het noodpakket.

De signaalspiegel is erg handig, want als je lijn...

Waar was ze? -In het park.

Net zo avontuurlijk als haar moeder.

Je hebt me laten schrikken.

Nou, kom.

Ga weg.

Ga weg.

Je wordt verwacht bij een nachtoefening. Ik breng haar naar het hotel.

Kom op nou.

Ik wil bij Wendy blijven.

Sarah, gaat het? -Ja.

Sorry jongens. -Geen probleem, we wachten wel.

Gaat het goed met je dochter? -Het spijt me echt.

Het is hier niet geschikt voor een kind.

Je moet de navelstreng doorknippen. Over een maand zijn we weg.

Ik heb het begrepen, Mike. Je hoeft me geen lesje opvoeden te geven.

Weet je dat zeker? -Rot op.

Rot zelf op.

Mike, ophouden. Nu.

Nu al?

Ze was in slaap gevallen.

Ze was verdrietig, dus ben ik gebleven. Toen ben ik in slaap gevallen.

Ze is een echte kletskous. -Ja.

Ze doet zo grappig over haar vriendje.

Haar vriendje? -Ze weet niet hoe ze hem moet benaderen.

Ze heeft mijn advies gevraagd.

Blijkbaar is zijn broer doof.

Ze praten in gebarentaal, ze heeft een paar tekens opgepikt.

Echt waar? -Ja.

Zal ik haar morgenochtend komen halen? -Ja.

We mogen onze vlucht niet missen. Op de heenreis had ze hem bijna gemist.

Sorry dat ik dit nu weer ter sprake breng, maar je moet het formulier nu tekenen.

Ik leg het op het bureau. Je kunt het morgen naar mij brengen.

Tot morgen.

Bedankt. -Nee, het was me een genoegen.

Tot ziens.

Mama, wakker worden.

Wakker worden, mama. -Laat haar.

Kom we gaan, anders missen we het vliegtuig.

Ze is moe. Laat haar maar slapen.

Ze moet vandaag nog veel trainen.

Nog een keer.

Goed werk, Mike.

Sarah, je hartslag is te hoog.

Die mag niet hoger zijn dan 180 slagen per minuut.

Die infectie is niet normaal.

Ik doe er een schoon verband op, maar je moet voorzichtig zijn.

Het moet nu echt genezen.

Een beetje optillen. Omhoog.

Weer naar beneden.

Ze is er niet.

En jij, alles goed? -Met mij gaat het goed.

Je klinkt raar. -Het gaat prima. Alleen,

ik heb een wond die niet wil genezen. -Hoe komt dat?

Ik kan het niet meer aan.

Ik kan het niet meer aan.

Het is te zwaar.

Moet je huilen of ben je verkouden?

Misschien is het het beste als we elkaar niet te veel bellen. Het is moeilijk.

Ik moet helemaal gefocust zijn.

Prima, maar jij belt mij.

Dat is waar. Ik moet mezelf tegenhouden.

Ken je het Italiaanse spreekwoord:

“Je wilde een fiets, ga erop rijden dan.”

Maak je geen zorgen, alles komt goed.

Alle astronauten schrijven voor vertrek een brief aan hun kinderen.

Ik begin de mijne elke dag opnieuw.

Na het trainen kijk ik naar kinderen in het park.

Ik heb vaak het gevoel dat ik jou zie.

Wat ben je nu aan het doen?

Ik heb Thomas gevraagd meer foto's te sturen.

De verbinding hier is slecht. Het kan een dag duren om ze te openen.

Ik denk aan alles wat je leert zonder mij.

Ik heb gehoord dat je de Ulysses en de Odyssee leert.

Kan je je haar nu alleen vlechten?

Slaap je nog steeds met het licht aan?

Ik heb zo lang getraind om de aarde te verlaten,

maar nu het tijd is om te gaan,

voel ik me er meer dan ooit aan gehecht.

Heel goed.

Hallo. Wat doe je?

We hebben je gezien. Hou op met verstoppen.

Kom met ons spelen.

Je zit aan dezelfde stang vast. Dat is niet volgens het protocol.

Sarah, schending van het protocol.

Bij de volgende fout, kom je naar boven.

Sarah, hoor je me?

Code 502. Ik herhaal, code 502.

Wat is er gebeurd?

Gaat het?

Goed, ik regel het wel. Ze is oké.

Wat is er met haar aan de hand?

Ze heeft niet gegeten.

Neem haar plaats in bij de oefening.

Is het ernstig?

Gewoon een breuk. Ze zit in het gips.

Geef haar even. -Kan je later bellen?

Nee, dat kan niet. Alsjeblieft.

We kunnen niet de hele tijd tot je beschikking staan.

Stella, kom hier. Het is mama.

Drie weken in een mitella is lang.

Het doet geen pijn meer, maar mijn fiets is kapot.

Spreek je nu Duits?

Hou op, alsjeblieft. Spreek Frans met mij.

Nee.

Ik ga naar de winkel, heb je iets nodig?

Wil je gezelschap?

Ik ga met je mee.

Ik heb vanmiddag met mijn jongens gebeld. Ze zeiden dat het zo heet is in Houston...

dat ze aan het zwemmen waren.

Zwemmen in deze tijd van het jaar?

Hoe kan je de klimaatverandering nog ontkennen?

Ze heeft die al.

Alles is overal hetzelfde.

En deze?

Die is niet zo groot. Die kan je met FedEx versturen.

Ja, hij is schattig.

Daar is ze.

Kijk eens.

Toen je een klein Frans meisje was en Frere Jacques zong,

heb je toen ooit gedacht...

dat je op deze manier onsterfelijk zou worden?

Moet zij ook voor deze magneten betalen? -Ja, natuurlijk.

Welke wordt beter verkocht? Deze of deze?

Allebei? Welke verkoopt beter, denk jij?

Over 17 dagen...

zijn we daarboven.

We zijn geen robots.

Toen ik terugkwam uit Afghanistan...

en me aanmeldde voor het ruimteprogramma, was ik een wrak.

Ik werd bijna niet aangenomen.

Echt waar? -Ja.

Er bestaan geen perfecte astronauten.

Net zoals er geen perfecte moeders bestaan.

Geniet van de zwaartekracht.

T minus 12.

De laatste dagen op aarde voor het verlaten van de planeet.

Anton vroeg of ik wat wilde opnemen.

Geluiden van het bos en de regen.

Dat mist hij het meest daarboven.

Hij heeft zelfs foto's van het bos in het station opgehangen.

Lente, zomer, herfst, winter.

Daarboven bestaat dat allemaal niet.

Geen gevoel van wind op je huid. Ook geen zonnestralen op je haar.

We draaien zo snel rond de aarde dat ik elke dag 16 zonsondergangen te zien krijg.

Toen jij klein was, vroeg je me: als de zon gaat slapen,

wie leest hem dan een verhaaltje voor?

We mogen voorwerpen meenemen die in een schoenendoos passen.

Zolang het totale gewicht minder dan 1,5 kilo is.

Mijn hele leven op aarde moet in die schoenendoos passen.

Wat zou jij meenemen, Stella?

Iedereen, op drie juichen we ze toe.

Sorry, ja?

Wie wil er een stuk taart?

Jij wilt geen taart, hè? Nee? Ja?

Dit is een gelukstaart. -Bedankt.

Ze hebben hun vlucht gemist.

Ze hebben de volgende geprobeerd, maar alles was volgeboekt.

Ze zijn terug naar Keulen. Je ziet haar niet meer voordat je in quarantaine gaat.

Het spijt me.

Wees een brave jongen, goed?

Een applaus voor onze astronauten, die nu in quarantaine gaan.

De belangrijkste bemanning: Anton Ocheivsky, Rusland;

Mike Shannon, Verenigde Staten; Sarah Loreau, Frankrijk.

Extra bemanning: Jürgen Nielsen, Denemarken; Sean Paul, Verenigde Staten.

Ik heb je een betere kamer gegeven.

Je hebt nu de Coco Chanel-suite. -Tot later.

De 09, de 25 staat ook aan. Het doel staat aan.

De 03 is voor de rapportage. Lee intern, Vernier per telefoon.

Klaar om te gaan?

Mijn radius is 0.8...

Stop met werken, je bent klaar om te gaan. Je zult het zien.

Je weet meer dan genoeg. Geloof me.

We bereiden ons allemaal goed voor, maar dat is niet het moeilijkste.

Het moeilijkste is terugkomen.

Als je je realiseert dat het leven zonder jou verdergegaan is.

Dit is mijn nieuwe fiets.

Dit is een paardenposter.

Dat is nog een poster, met maar één paard.

EEN FRANÇAISE IN DE RUIMTE

Dat ben jij en dat ben ik.

Die is van mijn vriend, die een prachtige wolf voor me getekend heeft.

En dit is mijn gips.

Ik vind het heel gaaf.

Al mijn vrienden hebben erop geschreven.

De journalisten zijn er.

Kom binnen.

Super geweldig.

Wauw, ze speelt goed.

Gelukkig vereist het ruimteprogramma niet...

dat je moet kunnen pingpongen.

Stella is bij de dokter. Ze komt er zo aan, hoop ik.

Alles goed? -Ja.

Jij ook?

Ja.

Heb je een goede reis gehad?

Heb jij een goede reis gehad? -Ja.

We zitten in het hotel aan de overkant. We hebben Mike's vrouw ontmoet.

Naomi, volgens mij.

Wacht even, ik hoor je niet.

Hoor je mij? -Ja.

Heb je je geïnstalleerd? Heb je een mooie kamer?

Ze was superblij omdat er een zwembad in het hotel is.

Geweldig.

Ik laat jullie twee.

Ga hier zitten.

Ik wacht buiten op je.

Alles goed?

Ja.

Met je arm ook? -Ja.

Meestal ben je spraakzamer.

Het is raar om je achter glas te zien.

Ik weet het. Het is raar.

Vertel iets.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Het is raar.

Ik had het me ook niet zo voorgesteld.

Vertel iets, schat. Vertel me iets over jezelf.

Ik heb je zo gemist.

Ik heb een tien voor rekenen. -Nee, dat verzin je.

Echt wel.

Vertrek je morgenavond?

Ja. Nog één nacht hier.

Eén nacht is niet veel. -Nee, dat is niet veel.

Kom dichter bij het raam.

We kunnen de raket uiteindelijk niet zien.

De raket. Je had beloofd om samen te gaan kijken.

Ja, dat had ik gezegd.

Het is niet erg, mama.

Ga maar naar papa.

Dag, mama.

Alles ziet er goed uit.

De omgeving van Bajkonoer gaat fel verlicht worden.

Om 21:00 kunnen we van dichtbij de lancering van de Sojoezraket zien,

die op weg gaat naar ISS.

Aan boord een internationaal team: de Française Sarah Loreau,

de Amerikaan Mike Shannon en de Rus Anton Ocheivsky.

Wat doe je hier? Waarom ben je eruit gegaan?

Wakker worden. Ik ben het.

Kom.

Wat ga je doen?

Wacht hier op ons. Ik betaal meer. -Oké.

Ik ga nu.

Mama.

Til me op, til me op.

T minus drie minuten. "Gereed voor lancering" is aangekondigd.

Begrepen. Helmen dicht. Klaarmaken voor lancering.

Vergrendeling in lanceerstand.

Begrepen. -De telemetriereeks 1 is geregistreerd.

De telemetriereeks 2 is geregistreerd.

Begrepen.

Vergrendeling beluchtingsvoorziening. -Begrepen.

Het schip trilt.

Loskoppelen kabel. -Begrepen.

Druklevering.

Begrepen.

Vloeibare zuurstoftoevoer gestopt.

Vloeibare zuurstoftoevoer gestopt.

Alle systemen zijn klaar.

Eerste ontsteking en lancering.

Afkoppeling eerste compartiment bevestigd. Alle systemen werken prima.

Afkoppeling tweede compartiment bevestigd. Alle systemen werken prima.

De raket heeft de dampkring van de aarde verlaten. Alle systemen werken prima.