Original subtitles

EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE

Die klootzakken gingen niet.

Ik moest de sheriff bellen om hen en hun debiele kinderen weg te sturen.

Gadver. Godverdomme.

Klote.

Weet ik het. Een dode buidelrat.

Wat een krot.

Ik moet gaan. Een nieuwe dag, een nieuwe uitzetting.

KANTOOR DEES KANT OP LELIJKE DAVE EN OTTO

PAS OP VOOR DE HOND

Deze vuilnisbelt is mijn thuis.

Mijn enige thuis.

Sommigen vinden het maar niks.

Maar ik en mijn vriend Otto hebben het hier prima naar ons zin.

Het goede boek zegt: 'Eigen haard is goud waard...

...en wie dat niet respecteert...

...zal door vuur en bliksem worden getroffen.'

Aangezien ik geen bliksem heb, houd ik het erg simpel.

Ik schiet zo je kop eraf, dikke.

Mr Dvorchack, neem ik aan?

Stadsinspecteur.

Ik woon hier al meer dan 20 jaar.

En een of andere pompeuze saneringswet, interesseert me geen ene reet, meneertje.

Maar het interesseert de bewoners van de flats die ze hiernaast bouwen wel.

Alles uit dit gat moet weg...

...dus u ook, Mr Dvorchack.

Dus als u hier wilt tekenen... -Otto.

Otto. Kom hier, jongen.

Rotbeest.

Altijd eten aan het zoeken.

Ik heb een idee. Als we eens een paar biertjes opentrekken...

...terwijl ik wat je vertel.

Als je ons daarna nog weg wilt hebben...

...dan tekenen we en zijn we weg.

Verrekte aansteker. -Ik heb het druk, Mr Dvorchack.

Ik heb geen tijd voor dronkemanspraat en rare verhalen.

Als we dit nou even...

Op een nacht, een paar jaar geleden... -Godver.

...waren ik en mijn vriend Pearly...

Waren ik en mijn vriend Pearly wat aan het drinken en kletsen.

Ik zeg het je.

Jij moet eens van je luie reet komen en de wereld zien.

Waarom zou ik?

Alles wat ik nodig heb, komt uiteindelijk toch hier.

Is dat zo? En vrouwen dan? Ik zie hier geen vrouwen.

Pearly, ze zit daar.

Sorry. Ik bedoelde het niet verkeerd, Betty.

Maar ik zeg het je, vriend.

In Laredo hebben ze van die ordinaire hoeren.

Die kunnen er een puntje aan zuigen.

Hoorde je dat?

Dat zijn maar ratten. Vertel eens over die hoeren.

Kalm aan. Ik moet even zeiken.

POESJES PATROUILLE

Kom maar, vriend.

Lekker.

Wat?

Wat is dat nou weer?

Niet op de ratten schieten.

Ze zijn leuk gezelschap.

Wat was dat in vredesnaam?

We moeten hier nu weg.

Er zit daar iets. -Wat is het?

Het komt eraan.

Wat is het?

Weet ik veel. Hij is een en al oog.

Er steekt van allerhande zooi uit.

Hij is glimmend en nat.

Mijn ballen.

Help.

Pearly.

Ik wil niet mee.

Laat los, Pearly.

Ik kan zo niet schieten.

Pearly.

Geef mijn vriend terug, eikel.

Ik krijg je wel, rotzak.

Huppakee.

Wat is dat nou weer?

Krijg nou wat.

Een puppy.

En toen ging er een lichtje branden.

Dit monster bestond niet alleen uit hitte en rotzooi.

Het leefde ervan.

En alles wat hij opat, werd deel van hem.

Dit gaan ze mooi vinden op kantoor.

Sorry.

Wat zei je over Curly?

Hij heette Pearly.

Juist ja.

Het is een zeer meeslepend verhaal, Mr Dvorchack...

...maar ik glijd hier zo in een septische schock.

Dus als u hier een kruisje wilt zetten...

...kan ik hier eindelijk weg.

Otto. Daar ben je, vriend.

Wat?

Nee.

Mr Dvorchack.

Ja. Ik zeg maar zo...

...als je lang genoeg op een vuilnisbelt zit, komt de wereld vanzelf naar jou.

Toch, Otto?

Hier, jongen.

Goedzo.

Jazeker. De vuilnisbelt is mijn thuis.

Het beste huis dat ik ooit heb gehad.