Original subtitles

THE POTATO LAB

Hoelang...

blijf je daar zo staan?

Mi...

Mi-kyung, ik...

Wacht even.

Waarom ben je zo ongeduldig?

Je kan niet zoiets zeggen...

en me geen tijd geven.

Ga weg.

Ja. Oké.

Als je weer iedereen gaat vertellen...

dat ik hier huilde, dan krijg je problemen.

Ik was niet van plan... - Hou op met praten.

Oké.

Ik luister naar je.

Waarom deed je het?

Je wist dat ik onschuldig was.

Waarom maakte je zulke vreselijke dingen mogelijk?

Is dat wie je echt bent?

Ik bedoel...

ben je nog steeds...

zo iemand?

Ja.

Ik ben nog steeds zo iemand.

Er is sindsdien niets veranderd.

Maar...

ik schaam me de laatste tijd voor mezelf.

Ik veroordeelde mensen op papier...

en vond het maar normaal.

Wie zich door emotie liet sturen, zag ik als dwaas.

Ik zag mezelf als verstandig...

omdat de cijfers voor zich spraken.

Maar nu ik terugkijk...

begreep ik anderen gewoon niet.

Ik kon me niet in anderen verplaatsen en met ze omgaan.

Dat is wie ik ben.

Een kille man.

Ik besefte veel te laat dat wat ik al die jaren deed...

veel wanhoop veroorzaakte...

voor veel mensen.

Ik kan het niet terugdraaien.

En...

Ik weet dat ik erg laat ben.

Maar het spijt me zeer.

Het spijt me, Mi-kyung.

Je bent fataal voor mijn hart.

Ik ben degene die gekwetst is...

maar waarom wil ik jou troosten?

Je deed dit met opzet, hè?

Omdat je schattig bent als je huilt.

En je wist dat ik zou zwichten?

Ik bedoel...

vanwege je zelfreflectie en je excuses...

neig ik meer naar acceptatie.

Maar het betekent niet...

dat ik oké ben en dat we weer daten.

Dus...

wacht gewoon.

Tot ik weer tegen je kan lachen.

Ren niet weg.

Verstop je niet.

Blijf me lastigvallen...

en wacht op me.

Meer vraag ik niet.

Zal ik doen.

Ik geef niet op.

Wie deed de opslagdeur dicht?

Daar is de reden.

Zo is het niet. Wij deden niet die deur...

Ik bedoel, als een stel het goedmaakt...

gebruiken ze niet alleen woorden.

Dat is waar.

Klopt. Het moet zo heet geweest zijn dat ze naar de koeler moesten.

Zo heet. - Dat is niet wat er gebeurde.

We probeerden warm te blijven bij lage temperaturen.

Contact was onvermijdelijk...

Oké. - Zeg maar niets meer.

Blijf maar warm.

Nee, echt... - We snappen het. We gaan.

Wacht. Sluit de deur niet.

LAATSTE AFLEVERING MK107.

Zo? - Ja.

Welkom thuis.

Waarom sterf je? Je was oké toen je vertrok.

Ben je weer ziek?

Ik heb de energie niet om het uit te leggen.

Kunnen jullie naar boven komen met wat pleisters?

En breng ook de deken. - Oké.

Arm ding.

Ik wist niet dat het zo zwaar voor haar was.

De tragedie van liefde. Hoe wreed.

Een vrouw die midden in de winter buiten koude noedels eet...

wordt een slap, bevend blad.

Hé, honnepon?

Dit is...

Dit is...

Hallo. Hoe kan ik je helpen?

Hierbij...

zet ik u uit het USB Gastenverblijf.

Pardon?

UITZETTINGSBEVEL.

Ik zet voor het eerst een gast uit...

dus ik weet niet of het correct is, maar pak uw spullen.

Of anders...

moet ik fysieke kracht gebruiken.

Mr Kim.

Weet u wat een uitzettingsbevel omvat?

Moet ik elke wet kennen?

U brak het hart van Kim Mi-kyung...

oudste dochter van Kim Jin-gyu, 38e generatie Gimhae-clan.

Dat is genoeg voor uitzetting.

En Mi-kyung stemde ermee in?

Ze...

Dat doet er niet toe.

Ik ben de eigenaar en ik schop u eruit. Begrepen?

Ik maak de rest van de huur over...

als mijn termijnsparen vervalt.

Ik wil niet dat de rente slecht wordt.

Jeetje.

Mi-kyung, maak je geen zorgen. Ik heb het afgehandeld.

Hoe durf je? Kom hier.

Hoe gek ben je?

Au.

Wat ik eerder zei...

Bedankt.

Kreeg je erg op je kop?

Ik ben een volwassen man.

Dat gebeurt me niet.

We hebben volwassen gesprekken...

gesprekken...

Ze wordt altijd boos en schreeuwt...

als ik attent wil zijn.

Kom, schiet op.

Jeetje.

Waarom zijn ze zo stil? Wat doen ze?

Ik hoor niets.

Ze verdwenen niet in de ruimte, of zoiets.

Kom naar binnen. Ik ben moe.

Je zag Hwan-kyungs gezicht niet toen hij vertrok.

Hij was zo boos. Hij ging So Baek-ho vermorzelen.

Misschien vochten ze.

Wie vermorzelt wie?

Hwan-kyung wint amper van een insect.

Je weet wel, sprinkhanen en krekels.

Hoor haar.

Doe niet onbeschoft.

Hwan-kyung is gespierder dan je denkt, oké?

Bah. Alsjeblieft.

Hoe dan ook...

Is Baek-ho goed in vechten?

Hij zat bij de Special Forces, dus ik denk het wel.

Dan...

wat als Hwan-kyung eerst sloeg?

Dan zou hij nu dood zijn.

Hoe kan je zoiets vreselijks zeggen?

Dat is het.

Honnepon. - Jeetje.

Ik zal je redden.

Verdomme.

Jeetje.

Honnepon.

Verdomme.

O. Hé.

Doe je dit echt?

Jeetje.

O man.

Hé, Ong-ju. In hemelsnaam.

Ik snap het niet.

Moet ik dit zien als vreemdgaan?

Hoe zijn ze zo geëindigd?

Blijkbaar leert hij...

hoe je met anderen moet leven.

Wat?

Dit is onze kans.

Zet de camera aan.

Sleutelhangers, T-shirts en mokken met foto.

Er wacht een zee aan souvenirs.

Je genialiteit blijft me maar verbazen, Mi-kyung.

Kom hier. Van dichtbij.

Het is een beetje vies.

AARDAPPELLAB.

Hallo, chef So.

U straalt vandaag.

U bent vast goed uitgerust.

Ja, ik sliep zoals gewoonlijk goed.

Dat zal wel.

U was zelfs zonder deken comfortabel.

Kom. - Een moment.

Gaan jullie nu? - Ja.

We sturen updates over de oogst in de chatgroep.

Rij veilig, iedereen.

Succes, allemaal. - Bedankt.

Succes. - We gaan.

Dus ze zeggen... - Tot ziens.

Dag. - Succes.

Niet te geloven.

Ongelooflijk dat ik jaloers ben op degenen die in het veld werken.

Ik ben zo gestrest door die noodaankoop dat ik amper kan eten.

Twee kommen rijst in plaats van drie telt niet.

Maar waar is Park toch?

Sorry, hier ben ik. Excuses.

Jeetje. - Waarom ben je zo laat?

We maakten ons klaar. - Dit komt door jou.

Zijn we er allemaal? - Ja.

Goed. Dan gaan we, aankoopteam.

De productie van dit kwartaal hangt hiervan af.

Met heel je hart. - Ja.

Oké. Aardappel.

Aardappel. - Aardappel. Aard...

Wacht...

moet ik het ook doen?

Natuurlijk. U bent niet de chef van zomaar een lab.

Juist.

Aard... Aardappel.

Aardappel, aardappel, aardappel. - Aardappel, aardappel, aardappel.

Hallo. - Hallo.

Kom op.

Wat was dat? Jeetje.

Nou, hallo.

Deze werden deze zomer geoogst.

Oké.

Waarom kijk je niet naar deze hier?

O, goed.

Wacht even. Meneer.

Ik ben bezig. - Wacht even.

Een moment. Kunt u dan slechts 20 ton verkopen?

Kom. Doe niet zo gek...

Wat bedoelt u? Goed, tien ton...

Echt niet. We komen niet in de buurt.

Ik moet gaan. - Wacht.

Laat los. Ik heb het druk genoeg.

Deze zijn van dit jaar, en zijn van geweldige kwaliteit.

De ogen zijn niet verkleurd.

Hoeveel hebt u er?

We hebben zo'n 150 kilo over.

We nemen ze. - Goed.

Man.

Bedankt voor het eten.

Deze is vegan. Hij is van mij.

Deze is van jou. - Oké.

Neem pauze als je eet.

Daar is geen tijd voor.

We werkten de hele dag en hebben maar 200 kilo.

Hoe kunnen we zo voldoen aan het quotum van 500 ton?

Maakte ik dit niet bij de kookwedstrijd? - Gekke kaasaardappelen.

Ik dacht dat je het lekker zou vinden.

Kan je nu lachen?

Ben ik zo makkelijk?

Denk je dat één dag samenwerken ons weer close maakt?

Kom op.

Maar is het niet zo?

Hm? Niet?

Dit is lekker.

Hallo? Ja, Mr Bu.

Yeongsan?

Ik denk niet dat vandaag gaat lukken.

Yeongsan?

Bedoel je voorzitter Kang in Yeongsan?

Kreeg je hem te pakken?

Hallo, ik ben Kang Dong-won.

Ik ben chef So Baek-ho van Wonhan Retails aardappellab.

Assistent-manager Kim Mi-kyung.

Aangenaam.

Ten eerste, bedankt voor de uitnodiging.

Het is zo'n eer om u te ontmoeten. - Genoeg.

Ik word zoveel gebeld over jullie noodsituatie.

Ik wilde weten wat er is.

Zeg het me snel.

Dan komen we ter zake.

Het aardappel lab doet momenteel noodaankopen.

Daarom willen we u een bevredigend bedrag betalen.

Bevredigend?

Bevredigend, zegt u.

Juist...

Deze stoel hier. Wat kost die, denkt u?

Nou...

1,2 miljoen...

Nee, wacht, 1,5 miljoen won?

Het was geen vraag.

Pardon?

Ik bedoel dat ik het al goed heb.

Geld interesseert me niet.

Maar ik ben benieuwd...

hoe jullie me gaan bevredigen.

Ik begrijp uw terughoudendheid in deze gesprekken.

Zoals u weet, hebben we weinig tijd.

Als u ons uw voorwaarden noemt, zullen wij voldoen.

Mr So Byung...

So Bak-ho?

Hoe dan ook.

Chef.

U bent geen boer, hè?

Ik zie de relevantie niet.

Kijk eens aan. Koud als de noordpool.

Hoe zal ik het zeggen?

U hebt geen boerenmentaliteit.

We hebben het over het nobele werk van voeding telen op dit land...

en u ziet alleen getallen.

Ja, u hebt gelijk.

Eerlijk gezegd is hij tijdelijk chef, dus hij is een boekenwurm.

Maar ik, Kim Mi-kyung, ben een rasechte aardappelonderzoeker.

Aardappelen en mijn liefde voor boeren beheersen mijn gedachten.

Als boeren onder elkaar weet ik dat u het begrijpt.

Als u ons kunt helpen, vergeten wij uw goedheid nooit.

Ms Kim. - Ja.

Weet u hoeveel aardappelen ik momenteel heb in de opslag?

Natuurlijk. Zo'n 100 ton...

Dit was ook geen vraag.

Het is 98 ton.

Dat is een grote hoeveelheid aardappelen.

Het is 98 ton in één deal.

Maar uw strategie...

is inspelen op mijn emoties als een 'mede-boer'?

Hoor ik dat goed?

Of denkt u dat ik aan liefdadigheid doe?

Zei u niet net dat een boerenmentaliteit...

Mr Cha. - Ja, meneer.

Laat ze uit en laat het parkeergeld zitten.

Wacht even. Ik weet dat we u opjagen.

Geef ons tien minuten... - Jeetje.

Ik haat dat plakkerige gedoe.

Als u later ooit nog een kans wilt is het beter als u nu gaat.

Trouwens...

waarom bent u zo neerbuigend?

Ik was een verwend kind.

Is dat een probleem?

Kijk... - Nee, dat is het niet.

We gaan.

Bedankt voor de ontmoeting.

GOUDEN KNUPPEL SERGEANT KANG.

Gouden knuppel?

GOUDEN KNUPPEL NIETS IS ONMOGELIJK.

Wat doe je? Kom.

Wacht even.

Zat u...

toevallig bij de Special Forces? - Ja.

U kent de Gouden Knuppel vast niet.

Welke klasse?

Waarom vraagt u dat?

Ik vraag het niet nog een keer. Welke klasse?

En u?

Welke klasse bent u?

198e.

Eenheid. Meneer.

Kang Dong-won van de 210e klasse...

van de 11e Special Forces-brigade. Meneer.

Eenheid. - Die eikel.

Waar hebt u gediend?

Ik werd ontslagen uit het 79e bataljon, meneer.

Eén, twee, drie, vier.

Harder.

Jeetje, ik wist niet dat ik ingedut was.

Ik dacht dat je nooit meer zou vertrekken.

Spraken jullie zoveel?

Het is lang geleden dat ik iemand uit dezelfde eenheid zag. En...

Heeft hij getekend?

We hebben alle 98 ton.

En hij zal nog 20 ton regelen.

Jeetje. Dit is waanzinnig.

Wat zou ik zonder jou moeten?

We overwonnen een groot obstakel, dankzij jou.

Bedankt voor je harde werk.

Laten we naar huis gaan.

Je weerhield jezelf om me te zoenen, hè?

Wat zeg je? Doe niet zo raar. Ga weg.

Goed.

Eens kijken.

Hoe wist u dat ik aan u dacht?

Ik wil u iets geven, Mr Hong.

Mr Hong.

Jeetje.

Ik zou morgen toch naar Youngeul-ri gaan.

Ik kan niet rusten als ik iets heb om te laten zien.

Ta-da.

MK-107 is er.

De knollen zijn wat klein, maar glad en mooi.

Het is een eer. Ms Kim.

Hoe kan ik zoiets waardevols eten?

Kom op. U moet stomen, wokken, frituren...

of elke andere methode gebruiken. Geef me feedback.

Zo wordt hij volgend jaar beter.

Bedankt hiervoor. Ik zal ze allemaal eten.

En hier.

Ik hoorde van de aankoop, dus heb ik het bekeken..

Ik heb ze al gesproken, je hoeft alleen te kopen.

Ze hebben zo'n 3000 kilo.

U krijgt niet eens betaald.

U hoeft geen extra werk te doen.

Ongelooflijk.

Het is gedeeltelijk mijn fout.

Ik moest zorgen dat mijn opvolger geïnformeerd was.

Waarom is dat uw fout?

Het is Baek-ho's fout dat hij het vergat.

Hou je je niet meer in?

Noem je hem geen chef So? - Kom op.

U bent voor mij de enige chef van het aardappellab.

Ik kon beginnen met mijn onderzoek voor MK-aardappelen dankzij u.

Dat kwam door jou en je volharding.

Wie had gedacht dat je aardappelen die stierven in de sneeuw zou meenemen...

en telen om zo te reproduceren?

Maar ik hoorde dat je het lab verlaat.

Het nieuws gaat snel.

Kan je ergens heen?

Nou...

Nog niet.

Ik weet nog niet wat ik hierna moet doen.

Aardappelen waren mijn hele leven, ik kan niets anders bedenken.

Ik ken dat gevoel.

Sinds mijn pensioen blijf ik dromen van aardappelen.

Moet iedereen die is ontslagen door Wonhan een aardappellab openen?

Waarom noemen we het niet Hong-Kim Aardappellab?

Dat bevalt me wel.

Dan ben ik de chef. En u bent de vice-chef.

Begin je met een coup?

Misschien had ik meer moeten brengen.

SEPTEMBER

HET EINDE

Ik heb geen tijd om nu aan Baek-ho te denken.

30 SEPTEMBER 2024 KIM MI-KYUNGS LAATSTE DAG

Goedemorgen.

'Goedemorgen'?

Door jou moet ik het weekend werken en jij vindt het een goede morgen?

Ik heb soep. Zullen we wat eten voor we gaan?

Nee.

Ik koop een spa rood met veel ijs bij de winkel.

Ik brand nu vanbinnen.

Oké. Ik ben vandaag je vijand.

Ik snap het. Maar ik blijf je lastigvallen, zoals beloofd.

Doe wat je wil.

Dat maakt nu niet uit.

Wat?

Denk na.

Het oogstseizoen is de drukste tijd, erger door de aankopen.

Het onderzoeksteam kan amper werken.

Mijn dagen bij het lab zijn geteld.

Waarom zou ik meespelen?

Kom. We hebben veel te doen vandaag.

Mama?

Verrassing.

Sinds wanneer ben jij terug in Korea?

Niet te geloven.

De code was nog steeds hetzelfde.

Wat...

Wat doe je hier? - Sorry dat ik niet eerst belde.

Ik wilde nog één keer...

binnen zijn.

Ik ging vandaag naar mijn moeder.

Ik moest een jaar gezeur in één keer aanhoren, wat moeilijk was...

maar ze stemde eindelijk in met de scheiding.

Wacht, wat bedoel je?

Je bent nu vrij, Ki-se.

Je kunt mij en Wonhan verlaten...

en opnieuw beginnen.

Je bent opgelucht, hè? Om van alles af te zijn?

Waarom doe je dit opeens?

Is er iets?

Ik weet het niet.

De kruiden om me slimmer te maken werken eindelijk.

Ik dacht na en besefte...

dat ik het probleem was, niet jij.

Ik zat vast in het mooiste moment van mijn leven...

en verblindde mezelf met wat kon zijn.

Hee-jin.

Ik ga terug naar New York.

Ik ga school afmaken en neem een parttimebaan...

en ontmoet iemand die mij ziet...

in plaats van een dochter van de voorzitter.

Ik ga zo goed leven dat je jaloers bent.

Dat is mijn nieuwe doel. Wat denk je?

Het spijt me.

Je straalde zo dat ik dacht dat ik iets kon zijn naast jou.

Ik dacht dat ik mijn armoede kon vergeten.

Ik ben een enorme dwaas.

Het spijt me.

Uiteindelijk maakte ik je eenzaam en liet je alleen vertrekken.

Dat...

spijt me.

Niettemin...

was ik erg gelukkig door jou.

Het ga je goed.

Ex-man.

Het ga je goed.

Hee-jin.

Goede nacht.

Weet je dat je amper tien keer tegen me sprak vandaag?

Je had het niet druk als je kon tellen.

Ik telde omdat het belangrijk voor me is.

De vorige keer zei je dat ik schattig moest zijn als een puppy.

Als ik dat doe...

voel je je dan beter?

Ga je gang.

Wat? - Ga je gang.

Een puppy kan het, dus waarom jij niet?

Jeetje.

Zeg het gewoon.

Waarom ben je plotseling boos op me?

Weet je wat? Ik ben moe. - Het is het ontslag, hè?

Vanochtend zei je dat je dagen bij het lab geteld zijn.

Ben je daarom boos?

Jeetje.

Moet je echt alles ontleden?

Ik probeer het los te laten.

Ik zei herhaaldelijk dat het oké is...

dus door nu boos te zijn, lijk ik erg raar. Dat weet ik.

Je was altijd raar.

Wat? Wil je ruzie?

Daarom vind ik je leuk.

Je zegt dat je me haat en dan kus je me.

Je plaagt me, maar zegt altijd sorry.

Je wordt boos om triviale zaken...

maar troost me eerst als ik een fout maak.

Omdat je onvoorspelbaar en onpeilbaar bent.

Oké.

Dus ik ben gek? - Haal je dat daaruit?

Het is zeker dat ik waanzinnig ben door jou.

Als ik denk aan het lab verlaten...

word ik verdrietig en weet ik niet wat te doen.

Maar ondanks alles denk ik aan jouw glimlach.

Zo was het vanaf het begin.

Eén woord van jou laat me huilen, lachen, maakt me bang en laat mijn hart kloppen.

Ik ben zo weg van je, als een dwaas, dat ik niet kan nadenken.

En ik dan?

Ik ben zo verliefd op je dat het me bang maakt.

Een dag zonder jou voelt te stil, te ongemakkelijk en te saai.

Erger nog...

vannacht vroeg ik me af of het juist was je te ontslaan...

Denk je daar nu aan?

Dacht je er niet aan toen je het deed?

Toen was ik niet volledig op de hoogte van hoe cruciaal jij bent.

Daarom zei ik dat je meer op me moest letten.

Probeer je me te irriteren?

Door naar je te kijken besefte ik dat, dus nu heroverweeg ik het.

Fout.

Het is omdat je van me houdt.

Je erkent me niet als werknemer.

Je heroverweegt het omdat je van me houdt en je je slecht voelt.

Jeetje.

Ik wil geen oneerlijke voordelen omdat ik mijn baas date.

Ik hak de knoop voor je door.

Als je me niet ontslaat, vertrek ik vrijwillig.

Dat kan niet. - Waarom niet?

Laat me vertrekken met waardigheid.

Dan kan je geen uitkering krijgen.

Als je zo bezorgd bent, ontsla me dan.

Waarom zo wispelturig?

Ik kom nu niet terug op mijn woord.

Ik dien maandag mijn ontslag is. Dat is dat.

Wacht maar af. - Dan weiger ik het.

Jeetje.

Dan neem ik elke dag ontslag.

En ik demonstreer om ontslagen te worden.

Ik weiger het elke dag en rapporteer je wegens obstructie.

Mijn hemel.

Waarom wil je altijd het laatste woord?

Nou?

Waarom blijf je...

een grote mond hebben?

Je ergerde me zo...

dat ik je zo moest laten zwijgen.

Verdomme.

Jeetje.

Daar laten we het bij.

Nu...

zijn we allebei te emotioneel.

Jij had ook een grote mond.

Dus?

Wat ga je eraan doen?

Jeetje.

Je bent zo kinderachtig.

En jij bent irritant.

Verdorie.

Hoe is dit goed? Niet thuiskomen?

Bij hem slapen?

Hoe kunnen ze? Ze daten nog maar net.

Hoe durven ze, terwijl ik, Kim Mi-kyungs voogd, hier sta?

Moet ik dit laten gebeuren?

Ga naar Mi-kyung en zeg letterlijk wat je net zei.

Het is al even geleden dat je geslagen werd.

Wat probeer je te zien?

Ook al is ze je beste vriendin, is het niet immoreel om te gluren?

Ik ben een perverseling die van vieze praatjes houdt.

Ik ben normaal.

Zoals je weet.

Ik leerde liplezen als ex-vicevoorzitter van de Aspirant Spionnenclub.

Ik probeerde te ontdekken wat die arme naïeve ziel zei.

En? Waar hadden ze het over?

Weet je alles?

Voor ze de gordijnen sloten, sprak Mi-kyung Spaans.

Spaans? Sprak mijn zus Spaans?

Ze zei, en ik citeer:

'Dónde está la biblioteca?'

Wat betekent dat?

'Waar is de bibliotheek?'

Verdorie, wat moet ik doen?

Man.

Wees natuurlijk.

Wees natuurlijk.

Doe ik alsof ik je niet zie?

Wacht even.

Man...

Ik slaap hier.

Plotseling?

Waarom?

Nu...

lijkt het alsof je bij de lichtste aanraking flauwvalt.

Ik...

Ik zal niet flauwvallen.

Hier komen was mijn idee.

Welterusten. Slaap lekker.

Ik doe het licht uit.

Ik zeg niet dat ik niet wil.

Ik ben gewoon...

zo nerveus.

Ik weet niet wat te zeggen...

of hoe alles natuurlijk te beginnen.

Ik weet niets meer.

Dan...

Kan je me één ding zeggen?

Wat?

Wacht, bedoel je...

dat woord met een 'H'?

Hoe kan ik dat zeggen? Het is zo ongemakkelijk.

Ik zei het.

Ik kan het niet.

Het is niet mijn aard om zoiets te zeggen.

Je weet het al. Ik hoef het niet te zeggen. - Oké.

Zo diep zijn je gevoelens voor mij dus.

Ik begrijp het.

Goedenacht.

Wacht.

Ik hou van je.

Blij?

Stop nu met praten.

CEO YOON

Hallo. - Ben je net wakker?

Sliep je zo lang uit?

Nee, ik ben wakker.

Hoe kan ik helpen?

Je hebt een e-mail gehad.

Het is een drankbedrijf dat F&B overweegt voor een overname...

maar er zijn meer dan 500 werknemers.

We willen met 100 inkrimpen.

Bekijk het en bel me terug.

Ja, mevrouw.

Ik besefte veel te laat...

dat wat ik al die jaren deed enorme wanhoop veroorzaakte...

voor talloze mensen.

Honderd mensen.

Jeetje.

Goedemorgen.

Jeetje.

Ik werd wakker en zag je niet. Ik dacht dat je weg was.

Werk je?

Nee.

Je zal wel honger hebben. - Ja, heel erg.

Ik heb nu zo'n honger...

Ja? - Klinkt als een trom.

We gaan eten. - Oké.

Hé, Mr Lee... - Gaat het?

De chatgroepen exploderen met nieuws van uw scheiding.

Het gaat echt als een lopend vuurtje.

Moet ik ze corrigeren?

Als de voorzitster het hoort... - Niet nodig.

Bedankt dat je mijn geheim bewaarde...

al die tijd.

Wat? Wat zegt...

Mr Park?

Oké. Ik ben nu op het hoofdkantoor dus ik kom morgenochtend langs.

Het is 500 kilo, toch?

Ja. Bedankt.

Jeetje.

Mr Park is me er één.

Hij scheidde lang geleden...

maar deed alsof hij nog steeds de schoonzoon was.

Mijn hemel.

Zo schaamteloos.

Dat moet wel als je de kruimels van de voorzitster wil.

Ik bedoel, dat is nu voorbij.

Hij zal wel ontslag nemen, toch?

Natuurlijk.

STRATEGIEPLANNING UITVOEREND DIRECTEUR PARK KI-SE.

Mag ik binnenkomen?

Kom je medeleven betuigen of kijken?

Beide.

Jeetje.

Het is vast hard daar.

Ik kan het niet ontkennen.

Veel mensen spraken over je toen ze uit de conferentiezaal kwamen.

Je had mee moeten doen.

Jij kan me het beste uitschelden op deze planeet.

Als je zulke onzin zegt, gaat het beter met je dan ik dacht.

Jeetje.

Ken je Kim Jin-su nog? Die met ons hier kwam?

Hij woonde in de wijk naast de jouwe.

Ik zag hem op de parkeerplaats en hij liep me voorbij.

Wat een stuk stront.

Je nam hem zo vaak mee uit.

Allemaal voor niets, blijkbaar.

Ik probeerde zo hard...

om goed te leven, maar verdorie.

Het verdween in een oogwenk.

Neem je ontslag?

Ja.

Ik moest direct bij de voorzitster komen.

Ik vertrek eind van de maand.

Ik ook.

Waarom moeten onze start- en einddata gelijk zijn?

Gooi ons niet op één hoop. Ik werd uitvoerend directeur.

En iemand bleef assistent-manager.

Hou je mond, eikel.

Ik dacht veel aan je vandaag.

Het is nog maar een halve dag en ik voel me zo hopeloos.

Ik snap niet hoe jij het...

zo lang volhield.

Ik voelde me zo slecht.

Verontschuldig je niet.

Je bent nu zo zielig dat ik het zou accepteren.

Ik was het niet van plan.

Later, in de toekomst.

Ik bel je één keer.

Zodra ik mijn eigen leven heb.

Wanneer ik me niet schaam en trots ben in plaats van goedkeuring te zoeken...

Dan verontschuldig ik me.

Vergeef me niet. Feliciteer me.

Ik zal je niet blokkeren.

Maar doe er niet te lang over.

Sterf niet voor ik bel. Stop met drinken.

Dwing me niet je te slaan.

Man.

Waarom de zonnecrème? De zon is al onder.

Ik doe alsof ik een actrice in een K-drama ben.

Wat denk je? Ziet het er zacht uit?

Nou...

Wacht.

Hier, boven je lippen. Is dat een snor?

Het is pluis.

Kim Mi-kyung.

Mi-kyung. Hé.

Verdomme.

Ik heb je.

Er is iets wat ik van je moet horen.

Open de deur.

Oké, rustig, gestoorde gek.

Zodra ik hoorde dat je bleef slapen, kon ik alleen daaraan denken.

Dus geef antwoord. Alsjeblieft. Maar één vraag.

Was het lief? Of gepassioneerd?

Dat zijn twee vragen, dus gediskwalificeerd.

Verdorie. Jezus.

Je bent zo hebberig.

Jeetje, ik heb hier genoeg van.

Ben je alleen? Waar is Baek-ho?

Hij werkt nog, hij komt laat.

Wat eten we?

Er is een feest bij Ms Hong vandaag. Myung-su is 200 kilo.

Mooi. Tijd om me vol te proppen met japchae.

Mi-kyung.

Ik kan niet ademen...

omdat ik zo nieuwsgierig ben.

Ik ga dood.

Houd haar uit mijn buurt en ik geef je 50.000 won.

Oké. Daar gaan we.

Wacht. Hé.

Verdorie, niet weer dit.

Hond Mi-kyung. Hond Hwan-kyung.

Ik laat jullie uitsterven.

Hé, laat los.

Laat me los. - Mijn hemel.

Ik hoop dat het niet te druk is. - Nee, ik was aan het pakken.

Ik ga weer bij mijn moeder wonen.

Oké...

Wat brengt jou hier?

Nou, ik...

wilde gedag zeggen.

Je geeft wel een beetje om je oude huisgenoot.

Ik ben oké. Geen zorgen.

Juist...

Als het niet dringend is, ga ik.

Ik moet veel doen.

We praten later. - Om eerlijk te zijn...

kwam ik omdat ik me verveelde.

Ik wilde met iemand praten...

maar toen ik mijn contacten bekeek, besefte ik dat jij de enige bent...

die ik als vriend kan beschouwen.

Wauw. Vriend?

Maak je een grapje? Ik ben vier jaar ouder.

Dat bedoelde ik niet.

Natuurlijk.

Zelfs toen we in het buitenland studeerden...

zeurde je telkens als ik uit de douche kwam.

Geen zeuren. Ik vroeg het aardig.

Was het zo moeilijk het haar uit het putje te halen?

Het was niet veel.

Ik telde ze. Er waren 22 strengen.

Telde je ze? Dat is krankzinnig.

Als je een punt wil maken, heb je objectieve data nodig.

Ik heb het niet mis.

Geef toe. Je bent gek.

Toen, zeker.

Niet alleen toen.

Sorry. - Jeetje.

Ik zit zo vol. Ik ga ontploffen.

Wat zonde.

Als Ms Hong vroeger connecties had, kon ze chef zijn bij het Blauwe Huis.

Het is nog niet te laat.

Doe wat u wil, Ms Hong.

Het leven beging bij 80.

Bij 80. - Bij 80.

Maar het is teleurstellend dat Seoel-kerel niet kon komen.

We konden een foto van hem en Myung-su maken.

We zien hem morgen. Het is goed. Anders zien we hem overmorgen.

We leven in hetzelfde dorp.

Kom op. Seoel-kerel is een gast.

Hij blijft niet de rest van z'n leven.

Als z'n werk klaar is, gaat hij terug.

Stil.

De auto van Baek-ho.

Ja? - Wat?

Jeetje. - Jeetje.

Seoel-kerel.

Als je het over de duivel hebt.

Kom. - Je bent laat.

Kom op. - Schiet op.

Jeetje. - Hemel.

Waarom duurde het zo lang?

Waar was je? - Seoel-kerel.

Heb je gegeten? - Jeetje.

Dit is voor jou.

Het is heerlijk. - We zitten vol.

Jeetje.

Daar is hij.

Je moet eten. - We misten je.

Waar was je? - Mijn hemel.

Ta-da. Welkom.

Het is goed. Ga naar binnen.

Ga slapen.

Aangenaam.

Er zijn exact 12 uur verstreken sinds je zei dat je mijn hulp niet nodig had.

Wacht even. Wat doe je?

Wat doe je nu?

Kom hier. - Jij.

Pak aan.

Verdorie.

Verdorie.

Jeetje.

Kun je me nu vergeven?

Nee. Ga weg.

Ms Wang, met directeur So...

Met Baek-ho.

Baek-ho.

Wanneer ga je weer naar Seoel?

Ik besefte dat ik het je nooit vroeg omdat ik met mijn eigen dingen bezig was.

Ik bedoel, je moet natuurlijk ooit terug.

Je huis en werk zijn daar.

En Seoel en Pyeongwon zijn niet ver van elkaar.

Een langeafstandsrelatie is te doen.

Er zijn treinen en snelwegen.

Mi-kyung. - Om duidelijk te zijn.

Ik zet je niet onder druk.

Je kan gaan wanneer je wil. Weet je? Ga vandaag.

Moet ik helpen pakken?

Rustig.

Ik heb ook een vraag.

Vind je het goed...

als je vriendje werkloos is?

Wat? - Dus...

Ik nam tien minuten geleden ontslag.

Wat? - Dus ik vraag...

of het goed is als je vriendje werkloos is en naast je woont.

Wat?

Ik begrijp dat als een ja.

Wat deed je, So Baek-ho?

Ga je niet naar binnen?

Ik twijfel...

of ik 'Time to Say Goodbye' moet spelen...

als we samen het lab binnengaan.

Heb je nog steeds iets te zeggen? Je schreeuwde de hele nacht.

Je leidde me af. Ik zei iets belangrijks.

Ik kan het nog niet geloven dat je zo impulsief besloot.

Ik begrijp dat je me leuk vindt, maar dacht je niet aan je toekomst?

Hoe kon je zomaar ontslag nemen?

Jij wilde ook vrijwillig vertrekken.

Hé. Ik word slecht betaald.

Ik kan zonder.

Maar jij? Kan jij zonder je salaris?

Denk je dat je kan leven van foerageren in de bergen...

naar paddenstoelen en groenten?

Weet je hoeveel giftige paddenstoelen er zijn?

Ik ga eerst.

Ik ben nog niet uitgepraat.

Doe dicht.

En als je ziek wordt? Wat dan?

Heb je verzekering? Hoe ga je dat betalen?

Als je zo leeft, eindig je als Hwan-kyung.

Dat is niet erg. - Wat?

Wat bedoel je daarmee?

Hij wast vochtige doekjes om ze te hergebruiken.

Mijn hemel.

Klaar?

Klaar.

Wat doen jullie?

Ms Kim. Luister goed.

We hebben twee belangrijke en urgente aanwijzingen.

Eén, toen Hee-dong naar de oogst in Hwanggok-ri ging...

werd hij gebeten door een hond daar.

En?

En twee. Hee-dong kondigde net aan dat hij de overige...

noodaankoop van 350 ton verkreeg.

Wat?

350...

Hoe is dat mogelijk? - Niet.

Daarom heeft hij hondsdolheid.

Die persoon is niet Kwon Hee-dong.

Hoe zal ik het zeggen. Het draagt zijn huid...

maar is eigenlijk een gek hondenbeest.

De kans op hondsdolheid onder mensen is erg klein.

Waarom zijn jullie bang?

Omdat het eng is. - Omdat het eng is.

Goed, Hee-dong.

Laten we de details bespreken.

Je bent minder dan zes maanden in ons lab, toch?

Ja.

Goed. Dus dan...

heb je geen connecties of informatiebron. Toch?

Juist.

Precies. Tot slot.

Hoe kreeg nieuweling Kwon Hee-dong 350 ton aardappelen...

in handen in één nacht?

Gebeurde dit echt?

Het is waar.

Ik sprak mijn vader over de situatie...

en hij zou het bekijken. Hij appte me net.

Wat? - Kom op.

Je zei dat je vader boer was.

Ja. - Hoe kon hij...

zoveel aardappelen produceren in zo weinig tijd?

Ons lab kan dat niet.

Mijn vader heeft veel vrienden.

Hij is de president van de Koreaanse Boerenbond.

Wat? - Wat?

Moet ik het laten zien? - Wat?

Wacht even.

Mr Kwon. Is uw vader...

de president van de Koreaanse Boerenbond...

Mr Kwon Bong-su?

Ja, dat klopt.

Wat? - Wat?

Wat? - Wacht.

Dan is de president van de Koreaanse Fruittelersbond...

Ms Oh Kyung-ja...

Hoe ken je mijn moeder? - Wat?

Ik krijg rillingen.

Jij. - Wacht even.

Mijn vader zei...

dat de leveringen aan de fabriek vanmiddag beginnen...

dus laat hen iets weten. Ik moet mijn log afmaken.

De grootste rijkeluiszoon van de Koreaanse landbouw...

Was de hele tijd bij ons?

Goed werk, iedereen.

Het noodaankoopteam is nu opgeheven.

Goed werk, iedereen.

Mr Bu.

Blijf hier voor altijd, oké?

Jeetje.

Dat had ik nooit gedacht.

Ik ben zo verbaasd.

Jee, Hee-dong.

Ik voedde hem op. Mijn Hee-dong.

Ja.

Ik snap het.

Dag.

Wat is er?

Is er iets mis?

Mi-kyung.

De ROA.

De Rurale Ontwikkelingsadministratie?

Ze kregen mijn aardappelen via Mr Hong.

Ze zijn geïnteresseerd.

Ze willen me zien.

Mijn 'Mi-kyung'-aardappelen hebben potentie.

Gefeliciteerd.

Dat is geweldig.

Waarom huil je? Het is goed nieuws.

Ik weet het niet. Ik kan niet stoppen.

AARDAPPELEN REDDEN DE WERELD

Morgen tien uur. De ROA.

Hebbes.

Ik laat zien wie de baas is.

Jeetje.

Geef ze alles, Kim Mi-kyung.

DRIE JAAR LATER.

MIJN GELIEFDE PRINSES.

Wat is het leven...

Ik moet eigenlijk alles laten vallen en stoppen.

Verdorie, wat moet ik nu?

Mijn vrijheid is voorbij.

Huil niet.

Honnepon.

Hoe kan ik niet huilen? Ik kan niets meer drinken.

Wat is dit lawaai zo vroeg in de...

Wacht. Mi-kyung. Dit is dat niet.

Echt niet.

Kim Hwan-kyung, jij idioot.

Jij onvoorzichtige eikel.

Je had extra voorzichtig moeten zijn. Hoe durf je Ong-ju's leven te verpesten?

Ze is nog geen 40. Ze is op haar best.

Mi-kyung. - Je hebt het mis.

Dat heeft niets met mij te maken.

Ontken je je eigen kind?

Verdorie.

Wat een vreselijk stuk vreten ben je.

Kom hier. Sterf, klootzak.

Sterf maar.

Ik adopteer mijn nichtje of neefje en voed het zelf op.

Maar jij sterft vandaag zonder spoor.

Kom hier, eikel.

Sterf, klootzak.

Ik heb leververvetting.

Wat?

O.

Ik had een onderzoek. Dit is mijn lever.

Ik heb leververvetting.

Ik mag geen alcohol, frisdrank en gebakken kip meer.

Maar als ik daarmee stop...

kan ik net zo goed sterven.

Verdorie.

Hoe moet ik nu leven?

Zie je? Ik deed niets verkeerd.

Wat?

Hoe kan je dat zeggen?

Wat deed jij terwijl je vriendin leververvetting kreeg? Kom hier, rotzak.

Kom hier. - O.

Ik zei dat je niet moest toegeven, hè? - Wat moet ik nu?

O. - Ik zei het je.

Kom hier.

Zullen we naar binnen gaan?

Dat is genoeg. Stop met huilen.

Meid, stop met drinken.

Het lijkt erop dat de gasten binnen...

een actiefilm kijken.

We kunnen ze niet storen...

dus helaas stopt de toer hier.

Alsjeblieft.

Bel me wanneer dan ook.

Reserveren is mogelijk en we halen 24/7 op.

Hier staat...

vice-toezichthouder van Daeseolryeong Aardappelgewasteam.

Hier staat voorzitter van Youngeul-ri's Jeugdvereniging.

Nou...

Excuses. - Geen zorgen.

Excuses.

Hier. Alsjeblieft.

Ik ben de CEO van USB Gastenverblijf...

So Baek-ho.

Ik heb...

drie banen, zie je.

Mr So. De wc spoelt niet door.

Begrepen.

Excuseer.

Ik zei dat je stil moet zijn als gasten een toer doen.

Jeetje.

De situatie vroeg erom.

Het was belangrijk.

Wat is belangrijker dan het familiebedrijf?

We krijgen steeds slechte beoordelingen.

Men denkt dat een gezochte crimineel zich hier verstopt...

door jouw gevloek en getier.

Rij veilig vandaag.

Er is geen afscheidskus.

Dat is hard. Ik zie je amper. - Je hoeft niet zo druk te zijn.

Overdag ben je in het lab. 's Avonds ben je op school.

Je doet niets met mij.

Ben je boos?

Omdat ik altijd gelijk in slaap val en niet met jou speel?

Leid me niet af. Ik bewerk de dorpsregels.

En wat dan nog? Wat doe je?

Kom op.

Wat ga je eraan doen?

Kim Mi-kyung.

Mijn plan werkte.

Neem de dag vrij.

Dat kan niet.

Ik heb een belangrijke vergadering.

Ga niet naar school.

Ik heb een groepsproject.

Wacht. Ik kan later komen.

Ik kan later komen.

Hoeveel?

Nou...

30 minuten?

Wacht even.

Excuseer.

Jeetje.

AARDAPPELLAB CHEF

BU JAE-JOONG

Deze kamer is zo mooi.

Het is aangenaam.

Zelfs de temperatuur is perfect.

Ik doe een dutje. Oké?

Het kantoor van de chef is geen slaapkamer.

Waarom lig je altijd op mijn bank?

Je werd per toeval chef. Je moet genereus zijn, als een aardappelveld.

Je bent soms zo strikt.

Hoe bedoel je toeval?

De vorige chef rende weg...

en ik bereikte deze positie eerlijk met mijn vaardigheden...

Ik zou...

Ooit toon ik hoe charismatisch...

ik kan zijn als je baas.

Hoe durf je zo respectloos te zijn tegen de chef.

Hallo, met chef...

Bu Jae-joong.

MANAGER JU SEUNG-HEE.

Jullie lijken op elkaar. - Accepteer het.

Wat? - Maar dit is het...

Hallo.

Hallo.

Hallo.

Ik denk niet...

dat ik chef kan zijn.

Wat? - Waarom?

Wilden ze de chef spreken, niet de 'vice'-chef?

Ja. - Ik bedoel...

de naam Bu is niet geschikt voor een machtige titel.

Niet als 'Bu' klinkt als 'vice'.

Zelfs als u uw eigen bedrijf hebt, horen mensen vicepresident.

Als u voorzitter wordt, bent u nog steeds vicevoorzitter.

Dat zeg ik. - Wat moet ik doen?

Jeetje.

Ik kan niet terug naar algemeen manager.

Doe het niet. Doe iets met Bu en wordt een 'Bubuzela.'

Bu-bu.

Wil je dichterbij komen? - Nee.

Jeetje.

We gaan.

Goed.

Wacht. - Wat?

Bel het noodnummer.

Wat doe je?

Gelukkig.

Zo oud ben ik niet.

Sorry.

Maar voorzichtigheid is goed. Toch?

Ja. - U liet hem schrikken.

U liet me schrikken.

Is alles klaar?

Ja, Ms Ju. - Alles is klaar.

Blijf gefocust. Let goed op.

Of ze beroven je.

Ja, meneer.

Valt hij vaak flauw?

Soms.

NIEUWE AARDAPPELVARIËTEIT MAROO PRESENTATIE

Ze komen vandaag niet. - Pardon, Mr Kwon.

Komen Mr Bu en iedereen altijd naar de presentatie?

Normaal komen maar twee of drie mensen.

Oké... wat?

Waarom zijn ze er dan vandaag...

O ja. Vandaag is je eerste keer.

Ja, heel erg bedankt, iedereen.

Hopelijk genoot u van de introductievideo van ons aardappellab.

Nu introduceren we...

de trots van Wonhan Retails Aardappellab...

de nieuwe aardappelsoort...

Maroo.

Applaus.

Wacht even.

Jullie zijn er.

Toezichthouder Kim. - Sorry.

Ik werk als eervol onderzoeker...

bij het Onderzoeksinstituut van de Rurale Ontwikkelingsadministratie...

en 's avonds studeer ik aan de landbouwuniversiteit van Pyeongwon...

dus ik ben aardappelprofessional.

Een aardappel-carrièrevrouw.

Mijn hemel.

Laten we beginnen.

Het is even geleden.

Ze lijkt wel president.

Dit is oorlog.

Dat oefenden ze, hè? - 100 procent zeker, nee 1000 procent.

Wat bracht twee mensen samen die even gek zijn?

Daarom passen ze bij elkaar.

Ze leven zo tot hun laatste adem.

MAROO.

Chung-hyeon. Die voorspellende dromen...

heb je er meer over ons?

Wie wordt de volgende chef?

Dat weet ik niet, maar wel de volgende minister.

Minister? Willekeurig. - Ja.

Ms Jang.

U wordt Minister van Landbouw, Voedsel en Landelijke zaken.

O ja? - Ja?

Hallo.

Ik ben chef Bu Jae-joong van Wonhan Retails aardappellab.

Ik sta hier vandaag niet...

om een aardappel te introduceren.

Ik sta garant met mijn 30 jaar onderzoek...

nee, met mijn hele leven...

voor de nieuwe aardappelsoort, Maroo.

Uw heldere toekomst met Maroo...

Wat?

Wat gebeurt er? - Wacht even.

Wacht.

Raakte je dit aan? - Nee.

Het spijt me.

De toekomst werd donker. Moment.

Een korte uitleg over Maroo. - Goed.

Het toont hoe goed het groeit in vergelijking...

met andere aardappelsoorten, dus kijk.

Wacht even.

Deze documenten zijn slecht leesbaar voor oudere boeren.

Ik herinner me dat ik vorig jaar zei dat de grootte en spatiëring groter moesten...

en dat het in Korean Gothic moest.

Oké, dus...

we gebruikten grootte 16...

Dat is niet het enige probleem.

Jullie gebruiken nog steeds 90g papier...

en kopen nog steeds merkwater...

en niet goedkopere merkloze producten.

Jullie geven vast te veel uit.

Houd er rekening mee...

dat Wonhan Retails netto-omzet de afgelopen drie jaar daalde.

Dat is alles.

Goed gedaan. - Ga.

Is hij de leider van een aardappelsekte?

Ze klappen als hij ademt. - Ja, volgende keer...

koken we kraanwater en koelen het.

Maak je geen zorgen om onze uitgaven.

Laten we het nu over Maroo hebben.

Je meent het, Mi-kyung.

Toezichthouder Kim.

Hebt u een vraag?

Alle...

gegevens over Maroo...

staan hierin.

Dus waarom rekken?

Het belangrijkste punt is het teelcontract...

met ons Daeseolryeong Gewasteam.

Dat klopt. - Ze heeft gelijk.

Hoeveel stelt u voor?

1200. - 1200.

1200 won. - 1400 won.

1250 won. - 1400 won.

1280 won. - 1400 won.

Ik verander het cijfer in het midden.

1320 won.

1400 won.

Duizend drie...

Vergeet het. Geen deal. Dat is het.

Mr Bu.

Mi-kyung alleen is al te veel, maar een dubbelact met So Baek-ho?

Hoe kan ik daar tegenop?

We maken geen chips meer. Sluit de fabriek maar.

Jeetje.

Hoe kan je me dit aandoen? - Iedereen, excuses.

Zijn bloeddruk stijgt...

dus we laten het hierbij.

Doe niet zo raar.

Nee.

Ga door.

We zijn nog niet...

klaar. - Klaar.

Wat doen jullie?

Hemeltje.

Wat doen jullie?

Vertaling: Agnes Crefcoeur