Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکون بده، رفیق

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- * در اوج

‫* منو بالاتر ببر

‫- اون فوق‌العاده‌ست.

‫- باورنکردنیه!

‫- * منو بالاتر ببر

‫- کی به شهر اومد؟ ‫- چند هفته پیش.

‫- * منو بالاتر ببر

‫- فکر کنم اسمش برندونه.

‫- * بیا ادامه بده

‫- شنیدم زیباترین آلت رو داره.

‫- * منو بالاتر ببر

‫* پس بیا ادامه بده

‫* مهمونی

‫* پس بیا ادامه بده، ‫مهمونی *

‫- غلت زدم ‫و تو اونجا نبودی.

‫داری چی کار می‌کنی؟

‫- همین‌جا نشستم. فکر می‌کنم.

‫- چرا برنمی‌گردی به تخت؟

‫- نمی‌تونم بخوابم.

‫- بن... ‫- همش به این فکر می‌کنم...

‫- که کجاست؟

‫- و امیدوارم که حالش خوب باشه.

‫- آره، منم همین‌طور.

‫- همش دنبال یه چیزی می‌گردم، یه چیزی که...

‫می‌تونستیم بگیم، ‫باید می‌گفتیم،

‫که نظرش رو عوض می‌کرد.

‫- و پیداش کردی؟

‫چیزی که باید می‌گفتیم؟

‫چون چیزی وجود نداره.

‫اون مصمم بود که بره، پس رفت.

‫ما کاری نمی‌تونستیم بکنیم که جلوی رفتنش رو بگیریم.

‫چرا خودتو سرزنش می‌کنی؟

‫- چون اون خون من بود.

‫تو هنوز یه دختر بچه سالم داری، مایکل.

‫اون مورد محبت قرار می‌گیره، ‫به یه مدرسه خوب می‌ره،

‫تو دنیایی بزرگ می‌شه که ‫هر فرصتی رو داره،

‫هر امکانی،

‫برخلاف هانتر، ‫که هیچی نداشت،

‫کمتر از هیچی.

‫من می‌خواستم همه اون چیزایی که هیچ‌وقت نداشت رو بهش بدم.

‫- منم همین‌طور. ‫- ولی من شکست خوردم.

‫- تو شکست نخوردی.

‫- چرا، شکست خوردم. ‫من شکست خوردم.

‫- ما بهش یه خونه دادیم...

‫هر چیزی که از خودمون داشتیم ‫تا اون رو بخشی از خانوادمون کنیم.

‫- پس چرا هنوز این‌جا نیست؟

‫- پس حسابی گند زدی بهش؟

‫- آره، حسابی.

‫رو مبل گند زدم بهش،

‫رو پیشخون آشپزخونه،

‫رو میز قهوه.

‫- فکر می‌کنی کی هستی، تئودور؟ من؟

‫- آره، باید اعتراف کنم ‫خودمم حسابی تحت تاثیر قرار گرفتم.

‫- ولی بعد از اینکه انقدر عمیق بهش زدی ‫که می‌تونستی ذرت بکاری،

‫اون موقع بود که واقعاً حالشو جا آوردی، درسته؟

‫درسته؟

‫تدی؟

‫- هنوز نه.

‫- منظورت از "هنوز نه" چیه؟

‫- خب، چرا عجله کنم؟ ‫همه‌چیز خیلی...

‫لذیذه.

‫- یادت رفت اون آدم باهات چی کار کرد؟

‫چطور تحقیرت کرد؟

‫- "عمه‌ی ترحم‌برانگیز."

‫- مرسی که یادم آوردی.

‫به همین خاطر منتظر لحظه‌ی کاملاً مناسبم

‫که افشای اینکه کی‌ام ‫بیشترین تاثیر رو داشته باشه.

‫- می‌تونم یه کلمه‌ای وسط حرفاتون بندازم؟

‫میگن انتقام ‫یه غذاست که بهتره سرد سرو بشه،

‫ولی تو این مورد خاص،

‫یه غذاست ‫که بهتره داغ سرو بشه...

‫و سفت...

‫و هر چند بار که ممکنه.

‫- و تو تقریباً به اندازه

‫مک‌دونالد سرو کردی.

‫نقشه‌ت، استراتژی‌ت رو یادت باشه.

‫میگم، شجاعتت رو جمع کن ‫و محکم بچسب بهش.

‫بهتره بگم، فقط بزن تو کارش.

‫- و اینم برای تو، ‫عزیزم.

‫نمی‌دونستم تو همچین شرایطی زندگی می‌کنی.

‫- چه شرایطی؟ این ‫یه آپارتمان کاملاً مناسبه.

‫- "کاملاً مناسب" برای دختر من ‫کافی نیست.

‫- خب، در حال حاضر، این ‫تنها چیزیه که دخترت از پسش برمیاد.

‫لازم نبود این همه کار کنی. ‫- هوم.

‫سینه‌ی مرغ شکم‌پر خوشمزه‌ای ‫که دوست داری، هوم؟

‫بیسکوییت‌های توری. ‫- اوه.

‫- فقط نمی‌فهمم ‫چرا اون خونه رو داره.

‫- تصمیم من بود ‫که برم.

‫- ولی بازم، ‫عادلانه به نظر نمی‌رسه.

‫- در حال حاضر، "عادلانه" ‫کلمه‌ای تو دایره لغات من نیست.

‫- عزیزم، می‌دونم ‫ما اختلافاتی داشتیم،

‫و تو نمی‌دونی ‫این چقدر منو اذیت کرد.

‫ولی با توجه به ‫وضعیت فعلی‌ت،

‫نمی‌تونیم همه اون‌ها رو ‫پشت سر بذاریم؟

‫- هیچ‌چیز بیشتر از این خوشحالم نمی‌کنه.

‫- خوبه.

‫پس بیا پیش ما زندگی کن.

‫- چی؟

‫- من و بابات ‫باهم صحبت کردیم

‫و فکر می‌کنیم ‫ایده‌ی فوق‌العاده‌ایه

‫اگه تو و گاس ‫بیاید پیش ما.

‫حداقل تا وقتی زندگی‌ت ‫دوباره روبه‌راه بشه.

‫- فکر نمی‌کنم ‫این ایده‌ی خیلی خوبی باشه، مامان.

‫- ولی ما ‫کلی جا داریم،

‫و قول می‌دم ‫سر راهت نباشم.

‫- فقط این نیست.

‫آخرین چیزی که شما لازم دارید اینه که ‫یه بچه‌ی نوپا دور و برتون بدوه.

‫خودم به زور ‫می‌تونم باهاش همراهی کنم.

‫- خیلی دوست دارم ‫فرصت اینو داشته باشم که بشناسمش.

‫بابات هم همین‌طور.

‫- با اینکه خیلی ‫از پیشنهادتون قدردانی می‌کنم...

‫- حالا، قبل از اینکه ‫بگی نه،

‫فقط به تمام پولی ‫که ذخیره می‌کنی فکر کن.

‫ولی از همه مهم‌تر،

‫ما فرصتی خواهیم داشت ‫که دوباره یه خانواده باشیم.

‫- سلام. ‫بله. بله.

‫هی.

‫- ساندویچ تن ماهی برای مایکل.

‫ساندویچ پنیر گریل‌شده ‫با بیکن برای سان‌شاین.

‫و برای اون یارو، ‫یه همبرگر بدون نون.

‫- درست مثل من. ‫- چی؟

‫- تهیه‌کننده‌م بهم گفته ‫که از این به بعد

‫وقتی روی صفحه‌ام، ‫هیچ باسنی ندارم،

‫هیچ آلتی، هیچ جنسیتی.

‫من، همون‌طور که برایان ‫لطف کرد و اشاره کرد،

‫یه خواجه‌ی بی‌خصیتم...

‫ببخشید، ‫این اضافیه...

‫که تنها هدفش تو زندگی ‫سرگرم کردن سفیدپوستهاست.

‫در واقع، حتی نباید ‫بهم بگن همجنس‌گرا.

‫از حالا به بعد، می‌تونید بهم بگید ‫همجنس-بی‌اثر.

‫- اوه، نه. ‫- اوه، آره!

‫ظاهراً پیتسبورگ هنوز ‫آماده‌ی کنار اومدن با این نیست

‫که همجنس‌گراها نه‌تنها ‫از نظر آناتومی درستن،

‫بلکه واقعاً از همه‌ی ‫اعضاشون استفاده می‌کنن.

‫- نه، فقط پیتسبورگ نیست.

‫"دیروز بعدازظهر، ‫خانواده‌ی آمریکا،

‫"یه گروه اقدام شهروندی ‫با دیدگاه محافظه‌کار،

‫"اعلام کرد که ‫به اندازه کافی امضا جمع کرده

‫"تا پیشنهاد ۱۴ رو ‫تو رای‌گیری قرار بده

‫"تو انتخابات ایالتی پیش رو.

‫"اگه تصویب بشه، این اقدام بحث‌برانگیز ‫می‌تونه مجموعه‌ی وسیعی از قراردادها

‫بین زوج‌های هم‌جنس رو ‫ملغی کنه."

‫- این لعنتی‌های راست‌گرای ‫کثافت.

‫دوباره شروع کردن. ‫این کافی نیست،

‫چی؟ که می‌تونن به ‫ازدواج همجنس‌گراها نه بگن؟

‫حالا قراره ‫برن سراغ همه‌چیز؟

‫- بیا مامان، فقط... ‫زیاد واکنش نشون نده.

‫- "مخالفان می‌گن ‫پیشنهاد ۱۴

‫"یکی از همجنس‌گراستیزترین ‫قوانین تو تاریخ کشورمونه.

‫"این عملاً ‫وکالت‌نامه‌ها،

‫"وصیت‌نامه‌ها، اجاره‌نامه‌ها، ‫ترتیبات حضانت فرزند،

‫"حساب‌های بانکی مشترک،

‫"و بیمه‌های درمانی ‫ارائه‌شده توسط شرکت‌هایی

‫"که شراکت‌های خانگی رو ‫به رسمیت می‌شناسن رو باطل می‌کنه."

‫- لعنتی. ‫این یعنی همه‌چیز.

‫- مگه یکی نگفت ‫"زیاد واکنش نشون نده"؟

‫- این چیزیه که ‫بعضی آدمای دیگه یه بار گفتن.

‫یهو دیدی دارن ‫می‌فرستنشون به اردوگاه‌ها.

‫- نمی‌تونن این کارو بکنن، ‫می‌تونن؟

‫- تو ویرجینیا ‫قبلاً این کارو کردن.

‫و یه دوجین ایالت دیگه ‫دارن سعی می‌کنن همین کارو بکنن.

‫- ولی اگه این اتفاق بیفته،

‫همه‌چیز تو و بن ‫که براش زحمت کشیدید رو نابود می‌کنه،

‫همه‌چیزایی که ‫با هم ساختید. ‫- بهم بگو.

‫ممکنه بیمه‌ی درمانیم ‫از کار بن رو از دست بدم.

‫ممکنه وام خونه‌مون ‫رو باطل کنن.

‫ممکنه خونه رو ‫از دست بدیم.

‫- آره، و برنامه‌هاتون ‫برای به فرزندی قبول کردن هانتر چی؟

‫- منظورت اگه ‫یه روز برگرده؟

‫- متأسفم.

‫- فقط من و بن نیستیم.

‫همه‌ست. ‫مل و لینز و بچه‌ها،

‫الی و مونتی...

‫شاید حتی تو.

‫من؟

‫- خب... ‫اگه تو و برایان یه روز...

‫- نمی‌شیم. ‫- خب...

‫هیچ‌وقت نمی‌دونی. ‫ممکنه آروم‌تر بشه.

‫- اون یه شراب قرمز غلیظ نیست، مایکل.

‫آروم نمی‌شه.

‫هر چیزی که این پیشنهاد ‫قراره از ما بگیره

‫چیزیه که اون هیچ‌وقت ‫از اولشم به من نمی‌داد.

‫- واقعاً داری ‫فکر می‌کنی

‫بری باهاشون زندگی کنی؟

‫- به نظر ‫یه گزینه‌ی کاملاً عملی میاد.

‫- آره، پریدن ‫از روی پشت‌بوم هم همین‌طور.

‫- خیلی خب، بس کن. ‫اونا هنوزم خانوادم هستن.

‫- آره، یه خانواده‌ای که ‫هیچ‌وقت نه تو رو قبول کردن نه منو

‫نه بچه‌هامونو.

‫یه خانواده‌ای که ‫عملاً تورو طرد کردن،

‫باهات حرف نزدن، ‫نخواستن باهات کاری داشته باشن،

‫و حالا یهو از ناکجا پیداشون شده ‫که بیان نجاتت بدن.

‫بوی غریبه میاد.

‫- آدما می‌تونن تغییر کنن.

‫- "آدما"، آره. ‫والدینت، نه.

‫- اون گفت می‌خواد ‫نوه‌ش رو بشناسه،

‫جبران کنه. ‫- آها.

‫- و خلاص شدن ‫از آپارتمان

‫فشار مالی رو از رو من، ‫و از رو ما، کم می‌کنه.

‫- آره، ولی آیا ‫ارزششو داره؟

‫- اگه اونا حاضرن ‫بپذیرن که اشتباه کردن،

‫نظرشونو تغییر بدن، ‫از اشتباهاتشون درس بگیرن،

‫من بهشون بدهکارم که ‫حداقل پیشنهادشونو در نظر بگیرم.

‫- تبریک، گل میخ.

‫این سومین بارت امشب بود.

‫- کی داره حساب نگه می‌داره؟ ‫- من.

‫ببینش، انقدر مغرور، ‫انقدر از خودش راضی.

‫حالا وقت عالیه ‫که بفرستیش بره

‫با اون دم نه‌چندان غیرجذابش ‫که بین پاهاشه.

‫- برای چی، لعنتی؟

‫تو اون حرامزاده رو ‫دقیقاً همون‌جایی که می‌خوای داری

‫با کونش تو هوا،

‫و باید بگم ‫بد هم نیست.

‫- بهش گوش نده. ‫بگو!

‫- اون لعنتی چی می‌دونه؟ ‫لعنت!

‫- می‌تونی از پشتم پیاده شی؟ ‫- ها؟

‫- اوه...

‫هیچی. ‫فقط، اِم...

‫یه کم ‫سنگین شدی، همین.

‫- اوه. انگار ‫یه چیزی بود

‫که می‌خواستی بهم بگی.

‫- آره، در واقع، ‫اِم، یه چیزی هست.

‫- برو بگو، تدی.

‫بیا، ‫این شانس توئه.

‫- تو، اِم...

‫می‌خوای فردا شب ‫بری بابل؟

‫- ستون فقراتت کجاست، ‫شجاعتت کجاست؟

‫- لوب کجاست؟

‫- امشب کلوب ‫شلوغ بود.

‫- هوم. خوبه.

‫- صف تا دور بلوک ‫کشیده شده بود.

‫- عالیه.

‫- به زور جا بود ‫تو سالن رقص.

‫- هر چی دیگه بشه، ‫به هر حال به رقصیدن ادامه بده.

‫- تو چی، عزیزم؟ ‫شبت چطور بود؟

‫- اصلاً به ‫هیجان‌انگیزی مال تو نبود.

‫اینجا گذروندمش...

‫تنها...

‫فکر کردم.

‫و نگو، ‫"همیشه یه نشونه خطرناکه."

‫یه سری تصمیم گرفتم.

‫- درباره چی؟

‫- زندگی من.

‫- آه.

‫- چیزی که می‌خوام.

‫- فکر می‌کردم ‫قبلاً اینو حل کرده بودی.

‫قراره با ثروت قابل‌توجه هالیوودیت ‫زندگی کنی

‫و شانستو ‫به‌عنوان یه هنرمند امتحان کنی.

‫- چرا داری مسخرم می‌کنی؟

‫- مسخره نمی‌کنم.

‫ببین، داری منو ‫لعنتی حسابی عصبی می‌کنی،

‫فقط... ‫بگو چی می‌خوای...

‫چی تصمیم گرفتی.

‫می‌تونیم بریم بخوابیم ‫و بکنیم.

‫تو که می‌دونی ‫من چی می‌خوام.

‫قبلاً بهت گفتم.

‫- درسته. ‫گفتی.

‫یه شوهر. ‫یه خانواده.

‫یه خونه.

‫همه‌ی چیزایی که ‫زندگی رو ارزش زیستن می‌کنه.

‫- می‌تونی لعنتی ‫اینو تموم کنی؟

‫فقط بس کن.

‫و می‌دونم تو نمی‌تونی ‫این چیزا رو بهم بدی.

‫- "نمی‌تونی" نه.

‫"نمی‌تونی" یعنی ‫من قادر نیستم.

‫اینه که من نمی‌خوام.

‫- اینو قبول دارم.

‫فکر کنم، به همین دلیله ‫که همیشه عاشق تو بودم.

‫اوه، هیولای رام‌نشدنی.

‫- ولی برای اینکه یه زوج باشن،

‫هر دو نفر باید ‫یه چیزایی رو بخوان،

‫تو یه مسیر ‫حرکت کنن.

‫اگه نتونن ‫یا... یا نخواهن...

‫واقعاً جایی ‫برای رفتن ندارن.

‫- احتمالاً نه.

‫- پس چرا هنوز ‫داریم این کارو می‌کنیم

‫اگه هر دومون می‌دونیم ‫که هیچ‌وقت جواب نمی‌ده؟

‫- لعنتی اگه بدونم.

‫کجا داری می‌ری؟

‫- هوم...

‫خودم پیداش می‌کنم.

‫- بهم خبر بده.

‫- وای خدای من!

‫تو تبدیل به یه هیولا شدی.

‫مراقب باش، ران، کمرت.

‫هی، رفیق، می‌خوای ‫بری اتاقتو ببینی؟

‫خانما، اجازه می‌دین ‫ما آقایون بریم؟

‫- نگفتم بهت ‫که کلی ذوق می‌کنه؟

‫- مامان! ‫- چی؟

‫- عکس جشن پایان دبیرستانمو ‫گذاشتی بیرون.

‫- همیشه ‫اون عکسو دوست داشتم.

‫ببین اون موها و اون لباسو.

‫خجالت‌آوره.

‫- برای من نه.

‫می‌دونی، گاهی ‫میام اینجا

‫و فقط می‌شینم.

‫- واقعاً؟ ‫- گاهی حس می‌کنم

‫این تنها چیزیه ‫که از تو برام مونده.

‫- مرسی مامان، ‫که انقدر بخشنده هستی.

‫- باعث خوشحالیمونه، ‫عزیزم.

‫راستی،

‫امشب چند نفر ‫برای شام میان.

‫یعنی، هیچ‌چیز رسمی نیست، ‫فقط ال و لویس سگرمن

‫و یکی از ‫دفتر بابات.

‫- آره، نگران نباش، ‫مزاحمتون نمی‌شم.

‫می‌مونم اینجا، ‫حمام می‌کنم، کتاب می‌خونم.

‫- امیدوار بودم ‫باهامون باشی.

‫- اوه، روز ‫طولانی‌ای بود و...

‫- می‌فهمم. ‫هر جور راحتی.

‫ولی اگه ‫نظرت عوض شد،

‫الویرا داره غذای مورد علاقتو درست می‌کنه، ‫ماهی سالمون با سس شوید.

‫بهش گفتم این ‫شام خوشامدگویی به توئه.

‫- اوه، پس فکر کنم ‫چاره‌ای ندارم.

‫- خیلی خوبه ‫که برگشتی.

‫- داری عنوان‌های ‫دی‌وی‌دی‌ها رو می‌خونی؟

‫من گاهی این کارو می‌کنم تا مطمئن شم ‫نیازی به عینک ندارم.

‫آواز در باران،

‫بعضی‌ها داغشو دوست دارن،

‫هری کثیف.

‫این چطور اونجا رسید؟

‫اوه، آره، یادم اومد.

‫فکر کردم ‫یه فیلم پورنه.

‫هی، شوخی کردم.

‫باشه، خیلی ‫بامزه نبود.

‫بیا باهام بریم ‫به "بد، بث اند بیگان"؟

‫می‌خوام بالش‌های تزئینی ‫برای تخت بخرم.

‫اون یارو می‌گه این ‫یه راه شیک و ارزونه

‫برای برجسته کردن ترکیب رنگ ‫و زنده کردن یه اتاق.

‫البته...

‫ما برای زنده کردن یه اتاق ‫نیازی به بالش نداریم، داریم؟

‫بن؟

‫- یادمه این فیلم‌ها رو ‫با هانتر نگاه می‌کردم.

‫حتی اسم ‫"آواز در باران" رو نشنیده بود.

‫عاشقش شد. ‫فکر کنم ۹۵ بار دیدش.

‫- و این حتی بعد از ‫این بود که همجنس‌گرا نبود.

‫لطفاً بیا باهام.

‫- همه‌چیز تو این خونه ‫منو یاد اون می‌ندازه.

‫هر جا که نگاه می‌کنم.

‫- برای همین فکر کنم ‫ایده‌ی خوبی باشه که یه کم بری بیرون.

‫می‌دونی، حواستو ‫از این چیزا پرت کنه.

‫ببین، فردا شب یه جلسه‌ست ‫تو مرکز همجنس‌گرایان و لزبین‌ها

‫درباره این پیشنهاد ۱۴.

‫- که چی؟ ‫- که باید بریم.

‫اونا به داوطلب نیاز دارن.

‫کی بهتر از یکی ‫به باهوشی، آگاه،

‫معتبر، و نگم ‫جذاب مثل تو؟

‫- آخرین چیزی که ‫الان می‌خوام بهش فکر کنم

‫یه قضیه‌ی دیگه‌ی همجنس‌گراهاست.

‫- فقط یه قضیه‌ی ‫دیگه‌ی همجنس‌گراها نیست.

‫وقتی ازدواج کردیم،

‫گفتی این فقط ‫شروعه.

‫خب، حالا انگار ‫شروع پایانه.

‫ببین، منم به اندازه‌ی تو ‫از این موضوع ناراحتم.

‫هر وقت صدای باز شدن ‫اون در رو می‌شنوم

‫یا زنگ تلفن، ‫فکر می‌کنم اونه.

‫فقط فکر کردم حس بهتری ‫به هر دومون می‌ده

‫اگه تو چیزی ‫مشغول بشیم.

‫- نمی‌خوام تو چیزی ‫مشغول شم، باشه؟

‫برام مهم نیست ‫پیشنهاد ۱۴

‫یا ۱۵ یا ۱۶.

‫تنها چیزی که برام مهمه اینه که اون کجاست؟ ‫حالش خوبه؟

‫دوباره می‌بینمش؟

‫پس بذار یکی دیگه ‫تو اون کمیته لعنتی بشینه.

‫من دیگه به اندازه کافی دادم.

‫- باورم نمی‌شه ‫اون گذاشت تو بری

‫و حتی سعی نکرد جلوتو بگیره.

‫- انتظار نداشتم بگیره.

‫- خب، اگه هر کدوم از شماها ‫زحمت می‌کشیدید

‫جکی کالینز رو بخونید،

‫می‌دونستید که ‫تو فصل آخر،

‫قهرمان بالاخره می‌فهمه ‫که همیشه عاشق قهرمان زن بوده--

‫تو این مورد، ‫قهرمان زن تویی--

‫از همون اول، ‫و التماسش می‌کنه که بمونه.

‫- برای همین بهش ‫می‌گن داستان.

‫- با پیشنهاد ۱۴ مبارزه کنید! ‫- مرسی.

‫- فردا یه جلسه‌ست ‫تو مرکز.

‫- شماها به عیسی ‫تو زندگی‌تون نیاز دارید.

‫- آره، و تو به ‫یه ساک زدن حسابی نیاز داری.

‫یعنی، اگه بتونی ‫یکی رو پیدا کنی که بهت بده،

‫و به من نگاه نکن.

‫- اون حرامزاده‌ی بی‌ارزش.

‫چطور تونست بعد از این همه سال ‫این کارو باهات بکنه؟

‫- اون هیچ کاری نکرد.

‫من یه چیز می‌خواستم ‫و اون یه چیز دیگه.

‫و چون هیچ کدوممون

‫نمی‌تونستیم چیزی که ‫اون یکی لازم داره بهش بدیم،

‫تصمیم گرفتیم بهتره ‫جدا بشیم.

‫- پس کجا می‌خوای بری؟

‫- همیشه می‌تونی برگردی ‫به پانسیون دبی،

‫اتاق امت رو باهاش شریک شی.

‫- هی، اِم، شاید امت ‫دوست داشته باشه در این مورد نظرشو بپرسن؟

‫- نگران نباشید، من ‫قبلاً برنامه‌ریزی کردم.

‫قراره برم پیش ‫بن و مایکل بمونم.

‫تا وقتی یه جای خودمو پیدا کنم.

‫- یه جای خودت؟ ‫تو این سن؟

‫- دب، من دیگه بچه نیستم.

‫- تو هیچ‌وقت بچه نبودی.

‫- می‌دونم، ولی برای من ‫همیشه یه بچه می‌مونی.

‫- به‌هرحال وقتشه ‫خودم رو پام وایستم.

‫- مثل مری.

‫- و با اینکه ‫دلم برای برایان تنگ می‌شه

‫و آرزو می‌کنم ‫هنوز با هم بودیم...

‫این برای من خوبه. ‫درسته؟

‫- درسته.

‫- آره، لعنتی... ‫کاملاً درسته.

‫- به پیشنهاد ۱۴ رأی نه بدید!

‫- آره، مرسی. ‫- ممنون.

‫- نه به ۱۴. ‫جلسه تو مرکز.

‫- اوه، ببخشید دوستان، ‫دوباره باید برم دستشویی.

‫پروستات لعنتی. ‫- ال، لطفاً.

‫- اوه، خجالت نکش، ‫عزیزم.

‫اینجوری نیست که ‫من از بواسم حرف زده باشم.

‫- چی می‌تونم بگم؟ ‫ال همینه.

‫- فکر کنم برای این جمع ‫یه کم جوونم.

‫پروستات من هنوز ‫درست کار می‌کنه.

‫ولی اگه دوست داری ‫خوشحال می‌شم آرنج تنیسمو بهت نشون بدم.

‫- نه، اشکالی نداره.

‫پس با بابام کار می‌کنی؟ ‫- حالا پنج ساله.

‫اون آدم فوق‌العاده‌ایه.

‫و تو؟ تو ‫گالری سیدنی بلوم کار می‌کنی؟

‫- آره، درسته.

‫- زیاد وقت نمی‌کنم ‫برم گالری،

‫ولی تونستم نمایشگاه ‫سم آئرباخ رو ببینم.

‫تو نقشی توش داشتی؟

‫- در واقع، من ترتیبشو دادم. ‫- واقعاً؟

‫کارت عالی بود.

‫و اون دیوارنگاره تو ‫پن پلازا...

‫فوق‌العاده‌ست.

‫البته، من ‫متخصص نیستم.

‫- لازم نیست متخصص باشی ‫تا بدونی چی دوست داری.

‫اتفاقاً باهات ‫موافقم.

‫جرئت داره، ‫بزرگ‌تر از زندگیه،

‫کاملاً غیرقابل پیش‌بینی،

‫دقیقاً مثل خود اون آدم.

‫و مثل اون آدم،

‫بهتره از فاصله‌ی امن ‫تحسینش کنی.

‫- آدمای مسن قراره ‫خودشونو

‫با عکسای کروز آلاسکاشون ‫حوصله‌سربر کنن.

‫چرا شماها ‫فرار نمی‌کنید

‫تا برای دسر ‫صداتون کنیم؟

‫باشه.

‫- تدی!

‫- اوه، سلام، ام.

‫- بس کن این همه احوالپرسی ‫و تعارفات.

‫جزئیات می‌خوام.

‫وقتی بهش گفتی ‫چه اتفاقی افتاد؟

‫از شرم مرد؟

‫من باید برای ‫مراسم یادبود غذا آماده کنم؟

‫- میشه این همه سوالو تموم کنی؟

‫- وای خدای من!

‫- چی؟

‫- همون چیزیه که ‫ازش می‌ترسیدم.

‫تو چشات می‌تونم ببینم.

‫- داری درباره چی حرف می‌زنی؟

‫- عاشقش شدی، ‫مگه نه؟

‫اعتراف کن. درسته. ‫- هی، نگاه کن. برایان اینجاست.

‫برایان. رفیق. ‫خوشحال شدم از دیدنت.

‫- برایان، چرا اینجایی؟

‫- «چرا اینجام؟» ‫هوم.

‫این سؤالیه ‫که فیلسوف‌ها،

‫دانشمندها و الهی‌دان‌ها ‫برای خودشون پرسیدن

‫هزاران سال.

‫بهترین جوابی که می‌تونم بدم اینه، ‫ما تو پیتسبورگ زندگی می‌کنیم.

‫دیگه کجا باید برم؟

‫- فکر کنم منظور امت اینه که ‫انتظار نداشتیم تو رو ببینیم،

‫با توجه به اینکه تو و ‫جاستین از هم جدا شدین.

‫- حتماً نابود شدی. ‫- خیلی متأسفیم.

‫- از همدردیتون ممنون.

‫یکی دیگه.

‫و تسلیت‌ها، اما...

‫من نابود نشدم،

‫و شما متأسف نیستین، ‫پس لطفاً...

‫از احساسات ‫و احساساتی‌بازی دست بکشین.

‫- خب، خیالم راحت شد که ‫نمی‌میری

‫از قلب شکسته ‫به این زودی‌ها.

‫- احمقانه بود از ما ‫که فکر کردیم تو اصلاً قلب داری.

‫- من کاملاً خوبم.

‫- آره، می‌بینیم.

‫- و مطمئنم ‫جاستین هم خوبه.

‫- اوه، اون ‫بهتر از خوبه.

‫خودشو جمع و جور کرده، ‫گرد و خاکشو تکونده، و...

‫از نو شروع کرده.

‫- خوشحالم که شنیدم.

‫حتماً بهش سلام منو برسون ‫دفعه بعد که دیدیش.

‫- خودت می‌تونی بهش بگی،

‫دفعه بعد که رفتی ‫خونه مایکل و بن.

‫- اون با اونا زندگی می‌کنه.

‫- یکی دیگه.

‫- پس بهش گفتم،

‫«وایات، باید قرار بازی‌تو کنسل کنیم

‫چون دوستت امروز نمی‌تونه بیاد.»

‫و اون گفت، ‫و قسم می‌خورم...

‫«بابا، من می‌تونم ‫با دوست دیگم بازی کنم.»

‫و من گفتم، "کدوم ‫دوست دیگه؟"

‫و اون موقع بود ‫که بهم نشون داد.

‫- نه! ‫- اوه، آره!

‫به آلتش می‌گه: ‫"دوستش."

‫- اوه. ‫- باورم نمی‌شد.

‫پنج سالشه.

‫- اوه، خدا رو شکر گاس هنوز ‫"دوستش" رو کشف نکرده.

‫- و وقتی به همسر سابقم گفتم، ‫اون حسابی ناراحت شد،

‫خواست بفرستتش ‫پیش روانشناس.

‫و چون من فکر کردم ‫خنده‌داره،

‫اون فکر کرد من باید ‫برم پیش روانشناس.

‫و بعد تبدیل شد ‫به یه رقابت

‫که کی ‫والد بهتریه و...

‫- من کاملاً می‌فهمم، ‫باور کن.

‫- اشکالی داره اگه یه بعدازظهر ‫بیام گالریت

‫و ببرمت ناهار؟

‫- خیلی خوب می‌شه.

‫- پنج‌شنبه چطوره؟

‫- پنج‌شنبه خوبه.

‫گرچه فقط ‫برای انصاف،

‫فکر کنم یه چیزی هست ‫که باید بدونی.

‫من لزبینم.

‫- اوه.

‫- اگه این مشکله...

‫- نه، اصلاً... ‫نه، مشکلی نیست.

‫فقط... دقیقاً چیزی نیست ‫که والدینت بهم گفتن

‫وقتی منو ‫برای شام دعوت کردن.

‫- دقیقاً چی ‫بهت گفتن؟

‫- اِم، گفتن که ‫تو تازه با یه مرد جدا شدی...

‫با یه مرد. هه.

‫- هوو!

‫هی، پسر جذاب! ‫- هی، بالاخره پیدات کردم!

‫- هوم!

‫اوه، چند تا دوست ‫آوردم.

‫می‌خوام ‫اونا باهات آشنا شن.

‫- خب، هر دوست تو ‫دوست منه.

‫- عمه‌ی ترحم‌باز! ‫عمه‌ی ترحم‌باز!

‫- اون کیه؟ ‫- یه عجیب‌غریبه!

‫- بیا... ‫- تروی.

‫- اِم، هی...

‫منو یادت میاد؟

‫چند ماه پیش ‫باهم بودیم؟

‫- البته. درسته، درسته ‫درسته، درسته، درسته.

‫خب، اِم، من چطور بودم؟

‫- داغ. گفتی ‫زنگ می‌زنی ولی...

‫فکر کنم شماره‌مو گم کردی ‫پس...

‫دوباره بهت می‌دم.

‫قول می‌دی گمش نکنی؟

‫- قول شرف.

‫بازنده‌های لعنتی.

‫اونا فقط نمی‌فهمن، ‫نه؟

‫می‌دونی، این یاروها،

‫دلم براشون می‌سوزه.

‫نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم. ‫طبیعتمه.

‫پس از روی مهربونی ‫قلبم،

‫باهاشون سکس می‌کنم.

‫یه چیزی بهشون می‌دم ‫که برای روز مبادا یادشون بمونه.

‫ولی هیچ‌وقت کافی نیست.

‫اونا رقت‌انگیزن.

‫لعنتی رقت‌انگیز.

‫- آره، می‌فهمم ‫چی می‌گی.

‫من یکی از اونا بودم.

‫- چی؟ ‫خب، تو جذابی.

‫- آره؟ خب، اون موقع ‫اینجوری فکر نمی‌کردی.

‫پراید؟ ۲۰۰۲؟

‫- فکر کردم یه چیزی ‫درباره‌ت آشنا بود.

‫- آره، من یکی ‫از ترحم‌بازی‌هات بودم،

‫یه واقعیتی که ‫به وضوح دردناک کردی.

‫ولی حدس بزن چی؟

‫حالا تو مال منی.

‫هی، اینقدر ‫گیج به نظر نیا.

‫من دنبالت گشتم.

‫منتظر لحظه‌ی مناسب بودم.

‫فکر کنم این همونه.

‫هوم.

‫- داری شوخی می‌کنی، درسته؟

‫- متأسفانه نه.

‫ولی، هی، اینجوری ‫بهش نگاه کن.

‫همیشه چیزی داری ‫که منو باهاش یاد کنی.

‫- داری منو ول می‌کنی؟

‫- این دنیای همجنس‌بازا ‫خوردن همجنس‌بازاست.

‫- گور بابات.

‫می‌دونی...

‫من تو رو ‫دوست داشتم...

‫خیلی.

‫واقعاً داشتم.

‫- عیسی مسیح! ‫دارم میام!

‫باشه، ب...

‫باشه!

‫عیسی...

‫می‌تونی دیگه تموم کنی؟

‫برایان. ‫- عالیه، پروفسور.

‫موضوع رو شناختید ‫و می‌تونید اسمشو تشخیص بدید.

‫- ما رفتیم بخوابیم. ‫- درسته، یادم رفت.

‫شوهرای استپفورد ‫زود می‌خوابن.

‫- بیا تو. کل ‫محله رو بیدار می‌کنی.

‫- هوم.

‫می‌خوام زنت رو ببینم.

‫اون زن کوچولو کجاست؟ ‫منظورم شوهر کوچیکه؟

‫- اگه منظورت ‫مایکله...

‫- لعنتی منظورم کی دیگه ‫می‌تونه باشه؟

‫- خوابیده. ‫- بیدارش کن.

‫بلندش کن.

‫مایکل، کونتو بیار پایین-- ‫- باشه، باشه.

‫بهتره بری. ‫بهتره بری.

‫- من هیچ‌جا نمی‌رم. ‫- نه، گفتم داری می‌ری.

‫- مایکل!

‫- می‌خوام کون مستتو ‫از خونه‌م بندازی بیرون.

‫- بن، اشکالی نداره.

‫من درستش می‌کنم. ‫تو برو بخواب.

‫- مطمئنی؟

‫- خب، مایکی.

‫تبریک. ‫- برای چی؟

‫- تو بردی.

‫پیروزی مال ‫خرابکاره.

‫نمی‌دونم داری ‫درباره چی حرف می‌زنی.

‫- البته که نمی‌دونی.

‫هیچ‌کس بهتر از تو ‫نقش معصوم چشم‌گوشه‌دار رو بازی نمی‌کنه،

‫گرچه تو ۳۴ سالگی،

‫برای شلوارک ‫یه کم زیادی داری پیر می‌شی.

‫- حالا که حرف از ‫بزرگ شدن از نقش زدن شد،

‫هیچ‌چیز رقت‌انگیزتر، برای استفاده ‫از یکی از کلمات مورد علاقه‌ت،

‫از یه پسر کلوبی از مد افتاده نیست.

‫تو اونو آلوده کردی...

‫با زندگی حقیر، ‫بورژوایی،

‫متوسط، همرنگ جماعت، ‫همنواسازت.

‫به لطف تو، ‫حالا خیالاتی

‫از بچه‌ها، عروسی‌ها، ‫نرده‌های سفید

‫تو سر بلوند کوچولوش ‫رقص می‌کنن.

‫- و فکر می‌کنی ‫من اینا رو تو سرش گذاشتم.

‫- قبل از اینکه تو و شوهرت

‫طنابو دور گردنتون ‫گره بزنید،

‫اون کاملاً خوشحال بود!

‫ولی حالا یه فراریه، ‫مثل بقیه‌ی شماها.

‫- هیچ‌وقت کاملاً خوشحال نبود.

‫سال‌ها منتظر بود

‫تا تو بگی، ‫"دوستت دارم.

‫تو تنها کسی هستی ‫که می‌خوام."

‫- این من نیستم.

‫- همه‌مون می‌دونیم!

‫- و حالا اینجاست ‫تو خونه‌ی تو...

‫- یه خونه‌ست. ‫- یه مضحکه!

‫یه نمایش عجایبه.

‫- هر چی دوست داری ‫صدا کن،

‫صادقانه برام مهم نیست.

‫ولی اون به خاطر اینکه ‫من آلودش کردم نرفت.

‫به خاطر تو رفت.

‫کی نمی‌ره؟

‫تق تق.

‫فقط خواستم ‫شب‌به‌خیر بگم.

‫شام خوش گذشت؟

‫- سالمون الویرا ‫خوشمزه بود.

‫- ال و لویس ‫نمی‌تونستن دست از تعریف کردن

‫از اینکه چقدر ‫عالی به نظر می‌رسی بردارن.

‫- خب، این لطفشونه.

‫- و استیون خیلی جذابه، ‫فکر نمی‌کنی؟

‫- آره. خیلی.

‫- شب‌به‌خیر، عزیزم.

‫خوب بخوابی.

‫- مامان؟

‫- هوم؟

‫- چرا امشب ‫اونو دعوت کردی؟

‫- همکار باباته.

‫مدتی بود می‌خواستیم ‫دعوتش کنیم،

‫و فکر کردم شاید دوست داشته باشی ‫یکی رو داشته باشی که باهاش حرف بزنی.

‫- اوه، خیلی ‫با ملاحظه بود.

‫- به نظر می‌اومد ‫داری بهت خوش می‌گذره.

‫- خیلی ازش خوشم اومد.

‫- خیلی خوشحال شدم اینو شنیدم.

‫- ولی نه به اون شکل.

‫من لزبینم، مادر.

‫خودت اینو می‌دونی.

‫- فکر می‌کردم ‫اون دیگه تموم شده.

‫- "تموم شده"؟

‫- خواهرت بهم گفت ‫تو با یه مرد بودی.

‫- اون عوضی. ‫- لیندزی!

‫- یه بار اتفاق افتاد ‫و اشتباه بود.

‫- و چرا اشتباه بود؟

‫شاید اگه ‫بیشتر بهش وقت می‌دادی،

‫بالاخره یه رابطه ‫بالغانه داشتی.

‫- من یه رابطه ‫بالغانه داشتم.

‫با اون آدم؟

‫- ملانی، مادر.

‫نه "اون آدم."

‫و آره، اون شریکم ‫برای ده سال بود.

‫و این خیلی بیشتر از

‫هر کدوم از اون سه تا ازدواج ‫عزیز دلخواهرم طول کشیده.

‫ما با هم دو تا بچه داریم.

‫و اگه این ‫بالغانه نیست...

‫باورم نمی‌شه هنوز باید ‫این بحثو باهات بکنم.

‫- متأسفم، عزیزم.

‫ولی این یه چیز دیگه‌ست.

‫نیست.

‫وقتی شنیدم در مورد ‫رابطه‌ت با یه مرد،

‫امیدوار بودم که... ‫- چی؟

‫که من همون دختری باشم ‫که همیشه آرزوشو داشتی؟

‫خب، نیستم، مامان.

‫و هیچ‌وقت هم نخواهم بود.

‫پس اگه به همین خاطر ‫از من خواستی بیام اینجا زندگی کنم...

‫متأسفم که ‫ناراحتت کردم...

‫یک بار دیگر.

‫- چه خبر، رئیس؟

‫- اونو دیدی؟

‫- چطور می‌تونستم نبینم؟

‫- خب، قراره در موردش کاری بکنی؟

‫- این پسر جذابه، مردا رو جذب می‌کنه، ‫مشروب می‌فروشه.

‫- آره، خب، ‫مشروب به درک.

‫اگه می‌خواد بره ‫یه جای خلوت با یکی،

‫می‌تونه نمایشش رو ‫ببره اتاق پشتی.

‫- بهش می‌گم.

‫- صبر کن.

‫بهش بگو...

‫از کلوب ‫محرومه،

‫برای همیشه.

‫- اوه، بیا حالا، برایان... ‫- انجامش بده.

‫حالا!

‫- و تو یه فیلم اخیر ‫هالیوودی

‫درباره جنگ تروا،

‫یه تغییر کوچیک، ‫ولی خیلی مهم،

‫تو افسانه‌ای که ‫هومر تو ایلیاد تعریف کرده بود، ایجاد شد.

‫آشیل به جنگ نرفت

‫چون یونانی‌ها ‫پاتروکلوس، پسرعموش، رو کشتن.

‫اون به جنگ رفت

‫چون اونا ‫پاتروکلوس، معشوقش، رو کشتن.

‫- ببخشید، ‫استاد،

‫ولی چه فرقی می‌کنه

‫اگه یه افسانه قدیمی رو ‫عوض کرده باشن؟

‫مثلاً، چیز جدید دیگه‌ای چیه؟

‫- چون اون "افسانه قدیمی" ‫دوباره نوشته شد

‫تا یه حقیقت خیلی ‫مهم حذف بشه:

‫اینکه همجنس‌گراستیزی که ‫فرهنگ ما رو آلوده کرده

‫همیشه وجود نداشته.

‫یه زمانی فرهنگ‌های ‫بزرگ و قدرتمندی بودن

‫که توشون عشق عاطفی ‫و جنسی

‫بین دو مرد ‫پذیرفته شده بود،

‫حتی بین جنگجوها.

‫- آره، خوبه براشون. ‫ولی ما چی؟

‫- در حالی که داریم ‫درباره جنگ تروا حرف می‌زنیم،

‫اونا دارن سعی می‌کنن ‫حقوق ما رو بگیرن.

‫- نگرانی‌ت رو می‌فهمم.

‫ولی الان، ما اینجاییم ‫تا درباره تصاویر همجنس‌گرایانه

‫تو اسطوره‌شناسی و تاریخ صحبت کنیم.

‫- اگه پیشنهاد ۱۴ تصویب بشه،

‫به زودی ‫ما هم تاریخ می‌شیم.

‫درسته.

‫- خب، یه جلسه‌ست ‫تو مرکز.

‫- قراره بیای؟ ‫- آره.

‫چه جای مزخرفی.

‫- چی اینقدر خنده‌داره؟ ‫- تو یه بت دیویس فوق‌العاده‌ای.

‫یا شاید ‫الیزابت تیلور

‫که یه بت دیویس ‫فوق‌العاده رو اجرا می‌کنه؟

‫- من هیچ‌کس ‫فوق‌العاده‌ای رو اجرا نمی‌کنم.

‫فقط می‌دونم، این ‫یه جای حال به‌هم‌زنه

‫و تو اینجا ‫زندگی نمی‌کنی.

‫- من عاشقشم. ‫- دیوونه شدی؟

‫- اگه دیوونم، باید از تو ‫و بابا تشکر کنم.

‫- کوچیکه، ‫بوی، اِم،

‫یه چیزی که هیچ‌وقت ‫نمی‌خوای باهاش روبه‌رو بشی، انگار اینجا مرده.

‫باید دستشویی رو ‫تو راهرو با یکی دیگه شریک بشی

‫که خدا می‌دونه کیه.

‫معتادا؟ ‫تازه،

‫نمی‌تونی بعد از غروب ‫بري تو خیابون.

‫- از طرف دیگه، ‫من می‌تونم از پس هزینه‌ش بربیام.

‫نور فوق‌العاده‌ای داره،

‫و بهترین قسمتش، ‫اینکه جای خودمه.

‫- چطور من یه ‫هنرمند به دنیا آوردم؟

‫- مادر ون‌گوگ ‫لباس‌شور بود.

‫- واقعاً؟

‫- خودم ساختمش. ‫- این، اِم...

‫یه جورایی افت ‫نسبت به خونه برایانه.

‫- وقتی رفتم اونجا ‫خیلی هم خوشحال نبودی.

‫- نه، فکر کنم نه.

‫فقط کاش...

‫باورم نمی‌شه دارم ‫واقعاً اینو می‌گم.

‫- چی؟ ‫- که تو و اون می‌تونستید...

‫یه جوری ‫مشکلات رو حل کنید.

‫- می‌دونم.

‫منم همین‌طور.

‫- منظورم اینه، انگار نه انگار که اون

‫بارها و به‌طور سیستماتیک ‫بهت دروغ گفته یا آزارت داده

‫یا بهت خیانت کرده،

‫مثل کاری که پدرت ‫با من کرد.

‫- نه، معلومه که نه.

‫اون زندگی منو نجات داد. ‫مراقبم بود.

‫همه‌چیز بهم داد.

‫فقط اینه که هر کدوممون ‫چیزای متفاوتی می‌خوایم.

‫- و هیچ‌کدومتون ‫حاضر به تغییر نیستید؟

‫- این عشق نیست، ‫فداکاریه.

‫- هوم.

‫- به‌محض اینکه سرش به ‫بالش رسید، خوابش برد.

‫- خب، خوشحاله که ‫برگشته به اتاق خودش،

‫تو تخت خودش. ‫- بهش حق می‌دم.

‫- دارم سعی می‌کنم ‫خودمو با دنیا هماهنگ کنم.

‫احساس می‌کنم انگار ‫تو یه سیاره کاملاً متفاوت زندگی می‌کردم.

‫- منم همین‌طور.

‫اگه می‌خوای بگی، ‫برو جلو بگو.

‫- اون کلمات هیچ‌وقت ‫از دهنم درنمیان.

‫- چرا نه؟ ‫تو درست می‌گفتی.

‫خنده‌داره.

‫مهم نیست تو ‫اینجا چی می‌دونی...

‫با تمام وجود امیدواري...

‫تو دلت...

‫که حداقل والدینت،

‫تو رو ‫بی‌قیدوشرط دوست داشته باشن.

‫- ما سعی می‌کنیم با بچه‌هامون ‫بهتر عمل کنیم.

‫کجا داری می‌ری؟

‫- فکر کنم به یه هتل.

‫حداقل، برای امشب.

‫- کتت رو دربیار.

‫- چی؟ ‫- کتت رو دربیار.

‫امشب اینجا می‌مونی.

‫- نمی‌دونم ‫این فکر خوبیه یا نه.

‫- اوه، منم نمی‌دونم، ‫ولی به‌هرحال می‌مونی.

‫- مطمئنی؟

‫- برا خودمون چای ‫و ساندویچ پنیر کبابی درست می‌کنم،

‫و یه راهی ‫پیدا می‌کنیم، باشه؟

‫- یه آبجو دیگه.

‫- و یه کاسمو دیگه ‫و یه پپسی دایت،

‫حسابش با من.

‫- خرج‌کن بزرگ.

‫چه مناسبتیه؟

‫- داریم جشن می‌گیریم.

‫تدی بالاخره اون عوضی، ‫تروی، رو سر جاش نشوند.

‫- تو یه جای تنگ؟

‫- بیرون، رو زمین.

‫دیگه ‫"عمه دلسوزی" نیست.

‫- تبریک، ‫تئودور.

‫مرد کمیابیه که ترجیح بده ‫انتقام بگیره تا عشق‌بازی کنه.

‫- فقط از روی کنجکاوی، ‫چقدر خوب بود؟

‫- فراتر از خوب.

‫شگفت‌انگیز.

‫بهترین.

‫- شماره تلفنش رو ‫اتفاقی هنوز نداری؟

‫- مشکلت چیه، لعنتی؟

‫- دستت ‫رو دسته‌مونه.

‫- چرا منو ‫از کلوبت محروم کردی؟

‫- چون می‌تونم.

‫یه کار خلوت ‫تو سالن رقص

‫یه تخلف ‫خیلی جدیه.

‫- مگه اینکه خودت باشی.

‫- عضویت امتیازات خودش رو داره.

‫- فکر کنم منو بیرون کردی

‫چون می‌ترسی ‫من جذاب‌ترین پسرا رو بگیرم.

‫- من جذاب‌ترین پسرم.

‫- یعنی "بودي".

‫- از کی؟ ‫- از وقتی من اومدم.

‫حتی بزرگ‌ترین‌ها ‫یه روز باید سقوط کنن.

‫پادشاه ترور می‌شه، ‫شیر تکه‌تکه می‌شه.

‫- اوه خدا، لطفاً ما رو ‫از کلیشه‌های خسته‌کننده نجات بده.

‫گوش کن...

‫کوتوله...

‫فکر می‌کنی می‌تونی ‫بهترین باشی

‫فقط با اومدن ‫و اعلام کردن اینکه هستی؟

‫اول باید ‫خودت رو ثابت کنی.

‫- فکر کردم قبلاً این کار رو کردم.

‫- با جذب چند تا جوون ‫قبل از اینکه من بهشون برسم؟

‫باید بهتر از این عمل کنی.

‫- پس چطوره که...

‫مثلاً، ده تا از جذاب‌ترین پسرایی که ‫پیدا می‌کنیم رو انتخاب کنیم،

‫- و هر کی زودتر ‫با همشون بخوابه، برنده‌ست؟

‫- بازی رو بلدی.

‫- نتیجه رو هم می‌دونم.

‫- اعتمادبه‌نفست رو تحسین می‌کنم.

‫ولی می‌گن هر ستاره‌ای ‫درخشان‌ترین نورش رو

‫درست قبل از خاموش شدنش ‫می‌تابونه. ‫- اوه.

‫اگه تو بردی؟

‫- می‌تونم برگردم بابل.

‫اگه تو بردی؟

‫- می‌تونم باهات باشم.

‫- مایکل، ‫ما جا نگه داشتیم.

‫- هی، عزیزم. ‫بن کجاست؟

‫- اِم، کارای ‫دیگه‌ای برای انجام دادن داشت.

‫- چه کار دیگه‌ای ‫از این مهم‌تره؟

‫- عصر بخیر، همه. ‫ممنون که اومدید.

‫فکر کنم همه می‌دونیم ‫چرا اینجاییم:

‫برای پیوستن به تلاش سراسر ایالت ‫برای شکست دادن پیشنهاد ۱۴.

‫- این همون روحیه‌ست

‫که برای برنده شدن ‫بهش نیاز داریم.

‫اینجا برای کمک به ما یکی

‫از سازمان‌دهندگان ‫"توقف پیشنهاد ۱۴"،

‫نماینده کنگره ‫بت ادلستین.

‫- ممنون.

‫ممنون، تانیس، فیلیپ،

‫و از همه شما، ‫برای اومدن امشب تشکر می‌کنم.

‫همون‌طور که می‌دونید، حقوق ما

‫به‌عنوان شهروندان کامل و برابر ‫ایالات متحده

‫در خطر قرار داره...

‫نه به‌خاطر نیروهای خارجی ‫یا تروریست‌ها،

‫بلکه توسط دولت خودمون،

‫توسط رهبران مذهبی که، ‫در تلاششون

‫برای سلب انسانیت ‫از ما،

‫ادعا می‌کنن که خدا ‫طرفدار اونهاست،

‫و توسط آمریکایی‌های دیگه‌ای که ‫از روی نفرت و نادانی عمل می‌کنن.

‫ما باید جلوی اونا رو بگیریم.

‫ولی این کار ‫آسون نخواهد بود.

‫"رای برای نجات آمریکا..."

‫باور می‌کنید این اسمیه ‫که برای خودشون انتخاب کردن؟

‫حامیان زیادی داره ‫و بودجه خوبی دارن.

‫- اشکالی نداره اگه ثبت‌نام کنم؟

‫- به همین دلیله که ما ‫به کمک نیاز داریم

‫همه افراد تو این اتاق،

‫و همچنین خانواده‌ها ‫و دوستانتون،

‫تا جایی که می‌تونید ‫وقت و پول اهدا کنید.

‫داوطلب بشید ‫تو کمیته‌های مختلف خدمت کنید.

‫تماس بگیرید. ‫محله‌ها رو بررسی کنید.

‫ثبت‌نام کنید و بجنگید انگار ‫آینده‌تون بهش بستگی داره،

‫چون واقعاً بستگی داره.

‫- کی فکرش رو می‌کرد ‫کار به اینجا بکشه، نه؟

‫مبارزه برای... خب، ‫همون‌طور که اون گفت، برای زندگی‌مون؟

‫- این چیزیه که ما ‫همیشه مجبور بودیم انجام بدیم.

‫- و این بار فقط باید ‫سخت‌تر تلاش کنیم.

‫- من آماده‌م. ‫- منم همین‌طور، آفتاب.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫- خداحافظ، تد. ‫- خداحافظ.

‫- خوشحالم که ‫نظرت رو عوض کردی.

‫چطور شد؟

‫- "با چشمانی که ‫محکم به گذشته خیره شده،

‫نتوانست آینده رو ببینه.

‫پس، تو زمان حال، ‫نابود شد."

‫- فکر کنم داری سعی می‌کنی ‫بهم بگی

‫اگه هیچ کاری نکنی ‫و ما ببازیم،

‫هیچ‌وقت ‫خودت رو نمی‌بخشی.

‫- دقیقاً درست فهمیدی.

‫- هی. ‫- هی.

‫- جلسه چطور بود؟

‫باید اونجا می‌بودی.

‫من اهل خشم نیستم، نجات "گیوپولیس" ‫کار من نیست.

‫حالت خوبه؟

‫- آره، خوبم.

‫تو چطور؟ ‫- همین‌طور.

‫ممنون که پرسیدی.

‫- خب، فکر کنم بهتره ‫برم.

‫- منم همین‌طور.

‫مواظب خودت باش.

‫- تو هم. ‫- باشه.

‫می‌بینمت.

‫- می‌بینمت.

‫- * شبی پیش، عزیزم

‫* وقتی خوابیده بودم

‫* خواب دیدم تو رو ‫گرفتم

‫* تو آغوشم

‫* وقتی بیدار شدم، عزیزم

‫* اشتباه کرده بودم

‫* و سرم رو پایین انداختم

‫* و گریه کردم

‫* تو آفتاب منی

‫* تنها آفتاب من

‫* تو منو خوشحال می‌کنی ‫وقتی آسمون خاکستریه *

‫* هیچ‌وقت نمی‌فهمی، عزیزم

‫* چقدر دوستت دارم

‫* لطفاً آفتاب منو ‫از من نگیر *

‫* ووو-اوو-اوو-اوو

‫* ووو-اوو-اوو-اوو

‫* ووو-اوو-اوو-اوو

‫* ووو-اوو-اوو-اوو

‫* یه بار بهم گفتی، عزیزم

‫* چطور واقعاً ‫دوستت داشتم *

‫* و اینکه هیچ‌کس دیگه‌ای ‫نمی‌تونه بین ما بیاد *

‫* ولی حالا منو ترک کردی

‫* یکی دیگه رو دوست داری

‫* تو همه

‫* آرزوهام رو نابود کردی

‫* ولی تو آفتاب منی

‫* تنها آفتاب من

‫* تو منو خوشحال می‌کنی

‫* وقتی آسمون خاکستریه

‫* هیچ‌وقت نمی‌فهمی، عزیزم

‫* چقدر دوستت دارم

‫* لطفاً نگیر

‫* آفتاب منو از من

‫* حالا آفتاب منو ‫از من نگیر *

‫* ووو-اوو-اوو-اوو

‫* ووو-اوو-اوو-اوو