Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکانش بده، رفیق

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- عصر بخیر، ‫آقای تیلور.

‫- اوه، خدای من. ‫تو همون آدم عجیبه هستی.

‫- می‌تونی هر وقت خواستی ‫منو از نو بسازی،

‫از بالا تا پایین.

‫یا از پایین به بالا.

‫- اینو تو ذهنم نگه می‌دارم.

‫- تو آقای محبوب هستی.

‫- اوه، شگفت‌انگیزه که ‫ستاره تلویزیون بودن چی کارا که نمی‌کنه.

‫- همم. ‫فکر کنم دنبال

‫آقای محبوب دیگه هستی.

‫- اون گفت ‫یه سورپرایز برام داره.

‫- اگه یه بدن خوش‌فرم ‫و حداقل نه اینچ نباشه،

‫تعجب می‌کنم.

‫سالن ویژه جدید ‫اعلی‌حضرت.

‫فقط با دعوتنامه.

‫- خوش اومدی، آقای تیلور.

‫- چطوره تغییراتی که ‫تو این مکان دادم؟

‫- مثل همیشه، ‫سلیقه‌ت بی‌نقصه.

‫- بعضی‌ها ‫ممکنه بگن بابل

‫دیگه هیچ فایده‌ای ‫نداره.

‫ولی من فکر می‌کنم ‫هنوز صد و یک کاربرد داره.

‫شاید حتی... صد و دو تا.

‫- آره. ‫سلام، عزیزم.

‫- عزیزم.

‫- اوه!

‫- عزیزم من. ‫- بیا پیش مامان.

‫- ممم. ‫- سلام، عسلم.

‫- سلام. ‫- اوه، آره!

‫- خب، رفیق، بعد از مدرسه ‫میای خونه؟

‫- نه، فکر کردم به ‫سیرک دو سولیل بپیوندم.

‫- زرنگ.

‫- دیگه کجا قراره برم،

‫حالا که بهم ‫مودبانه گفتن

‫بهتره برای همه ‫مربوطین

‫اگه دیگه تو تیم شنا نباشم؟

‫- فعالیت‌های فوق‌برنامه ‫دیگه‌ای نیست

‫که بتونی توشون شرکت کنی؟

‫- منظورت جاییه که ‫زندگی بقیه دانش‌آموزا رو

‫به خطر نندازم؟

‫هی، چی توی ‫باشگاه شطرنج؟

‫گرچه، ممکنه به خاطر ‫کیش‌ومات کردن حریفم اخراج شم.

‫- می‌تونی اینو تموم کنی؟ ‫- نه، چرا تو

‫با پیشنهادات لعنتی ‫مفیدت تموم نمی‌کنی؟

‫- باشه، شما دو تا.

‫- فقط می‌گم ‫می‌تونی دور بزنی

‫و عصبانی و تلخ باشی، ‫یا می‌تونی

‫فراموشش کنی ‫و ادامه بدی.

‫- این ضرر اونا ست، هانتر، ‫نه تو.

‫- آره، شرط می‌بندم ‫همه‌شون از این موضوع داغون شدن.

‫- به دو تا بابای من خوش اومدی.

‫- هی، قهرمان.

‫- گور بابات.

‫- به نظر می‌رسه نرمال بودن ‫با این پسر جور درنمیاد.

‫- بهتره برم سر کلاس.

‫- می‌تونم برسونمت، ‫استاد؟

‫- نه، ممنون. ‫اتوبوس می‌گیرم.

‫گوچی، گوچی.

‫- یا، اگه ترجیح می‌دی، ‫پرادا، پرادا.

‫- کجا بودی؟ ‫- ها؟

‫- هفته پیش تو بابل ‫دلتنگت شدیم.

‫- اوه، درسته.

‫- همه ابرقهرمانای ‫مورد علاقه‌ت اونجا بودن،

‫پرواز می‌کردن...

‫و گشت‌وگذار می‌کردن.

‫- خب، من خودم ‫داشتم پرواز می‌کردم.

‫یه بچه داشتن ‫واقعاً آدمو رو انگشتاش نگه می‌داره.

‫- خب، وقتی تو و بن ‫از شیردهی خسته شدید،

‫باید یه سر بیای.

‫- اینا واقعاً قشنگن.

‫و برات فاج درست کردم. ‫سه نوع.

‫شکلاتی، باتراسکاچ، ‫و راکی رود.

‫- عجب، من چی کار کردم ‫که مستحق همه اینا شدم؟

‫- اگه از من بپرسی، ‫تو مستحق همه‌چیز هستی.

‫- یکی مسابقه زیبایی ‫برده؟

‫- آره، دوشیزه کون گنده 2005.

‫- تو چاق نیستی. ‫تو زیبایی.

‫- این خانم درست می‌گه.

‫شوخی‌های خودتحقیرکننده ‫دیگه بهت نمیاد،

‫پس دیگه نپوشش.

‫- ممنون، آقای چشم عجیب، ‫برای نکته مد.

‫- خب، من... ‫بهتره برم سر کار.

‫- مراقب خودت باش، عزیزم.

‫و بازم ممنون ‫برای همه این خوراکی‌ها.

‫بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.

‫- ممم.

‫یه کم می‌خوای؟

‫لورتا اینو ‫فقط برای من درست کرده.

‫- اوه، چقدر شیرین.

‫اینم همین‌طور.

‫- این یه ابراز محبته، ‫نه مسابقه شیرینی‌پزی.

‫- آره، خب، اگه مقدار شکر ‫نشونه‌ای باشه،

‫اون بیشتر از شیرین ‫به تو علاقه داره.

‫- داری درباره چی ‫حرف می‌زنی؟

‫- به اندازه رنگ

‫چشمات.

‫سلام؟ ‫گل‌های رز، آب‌نبات.

‫طرز نگاه کردنش به تو، ‫بدون پلک زدن.

‫به من نگو ‫نمی‌تونی ببینیش.

‫- اون به من علاقه داره.

‫این روشش برای تشکر کردنه ‫برای همه کارایی که براش کردم.

‫- باور کن، ‫بیشتر از اینه.

‫خیلی بیشتر.

‫اون عاشق تو شده.

‫- این غیرممکنه. ‫من یه زن خوشبخت متاهلم.

‫من از مردا خوشم میاد.

‫لازم نیست به من بگی.

‫می‌شنوم که تو و کارل ‫هر شب حسابی مشغولید.

‫اصلاً کوتاه نمیای، ‫نه؟

‫- خب، فایده‌ای نداره ‫یه کاری رو

‫نصفه‌نیمه انجام بدی.

‫خب، حالا چی کار کنم؟

‫- خب، اول، ‫باید گل‌های رز رو

‫توی آب بذاری،

‫بعد فاج رو فریز کنی،

‫بعد باید بهش ‫توضیح بدی

‫به آرومی ولی محکم

‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونه بشه.

‫- «بشنو، لورتا،

‫حتی نمی‌تونم تصور کنم ‫که برم توی یه واژن.»

‫- چیزی تو همین مایه‌ها.

‫وگرنه، مثل ‫یه لزبین واقعی،

‫ماشین آفرودش رو ‫جمع می‌کنه

‫و میاد خونه‌ت ساکن می‌شه.

‫- باشه، می‌تونی شلوارت رو ‫بکشی بالا.

‫- چه تغییر جالبی ‫از درخواست معمول.

‫- پس کی ‫اولین بار پیداش شد؟

‫- چند روز پیش.

‫- ایده‌ای داری چطور بهش گرفتار شدی؟

‫- احتمالاً ‫از کشیدن زیادی.

‫- این تاول نیست، برایان. ‫این یه زخم سیفلیسه.

‫به نظر می‌رسه ‫یه مورد سیفلیس گرفتی.

‫- سیفلیس؟

‫ولی این مال دهه ۸۰ه.

‫دهه ۱۸۸۰.

‫- دیگه نه. ‫دوباره حسابی مد شده،

‫مخصوصاً ‫تو جامعه همجنس‌گراها.

‫- آستینت رو بالا بزن، ‫لطفاً.

‫- فکر می‌کنی بتونی، اوم، ‫مشخص کنی کی بهت داده؟

‫شاید سوزنو ‫پیدا کرده باشی،

‫ولی پیدا کردن انبار کاه ‫یه دردسر بزرگه.

‫- مشت کن.

‫- همیشه شماها ‫که خیلی رسمی هستید

‫عاشق چیزای عجیب و غریبید.

‫آخ.

‫با یه آزمایش V.D.R.L. ‫تأییدش می‌کنیم،

‫فقط برای اطمینان.

‫اینو نگه دار.

‫- بعدش چی؟

‫- بعد یه آمپول پنی‌سیلین ‫بهت می‌زنیم.

‫اون باید درستش کنه.

‫با این حال، باید ‫برای چند روز از سکس دست بکشی

‫برای چند روز.

‫- چند روز؟

‫- می‌دونم، برای تو، ‫این معادل

‫مدتیه که برای ‫خلقت جهان طول کشید،

‫ولی، اوم...

‫من بیشترین ایمان رو دارم ‫که تو از پسش برمیای.

‫- این تقریباً ‫تنها چیزیه که برام گذاشتی.

‫- اوه، و یه چیز دیگه.

‫باید به همه‌کسایی که ‫باهاشون تماس جنسی داشتی اطلاع بدی

‫تا اونا هم آزمایش بشن.

‫- «کاش دنیا و زمان ‫به اندازه کافی داشتیم.»

‫- * فکر می‌کنم چشمام بازن

‫* مطمئن نیستم چی می‌بینم

‫* و تو می‌دونی ‫که من هنوز امیدوارم *

‫* این برای من اتفاق نیفته

‫* مردم درست از تو من ‫نگاه می‌کنن *

‫* ولی کنار می‌رن ‫تا بذارن من رد شم *

‫* یه جورایی خنده‌داره ‫چطور این اتفاق می‌افته *

‫* ولی نمی‌ذارم اونا ‫منو گریه‌کنان ببینن *

‫* بذارن منو گریه‌کنان ببینن

‫* منو گریه‌کنان ببینن

‫- خودکار اضافی داری؟

‫مال من گم شده.

‫- داری سعی می‌کنی ‫خوب باشی؟

‫- آره. ‫- خب، زحمت نکش.

‫- باشه، اگه ترجیح می‌دی ‫تنها بشینی.

‫- تو تنها کسی بودی ‫که درباره من می‌دونست.

‫- تنها کس.

‫و حالا یهو، ‫کل مدرسه لعنتی

‫می‌دونه من قبلاً چی کار می‌کردم.

‫وای، فکر کنم ‫چطور این اتفاق افتاد.

‫- من به هیچ‌کس نگفتم.

‫هرگز همچین کاری ‫باهات نمی‌کردم.

‫- پس اونا ‫چطور فهمیدن؟

‫- پدر و مادرم.

‫خودت بهشون گفتی، ‫یادت میاد؟

‫وقتی سرت ‫به لبه استخر خورد،

‫اونا به چند تا ‫از والدین دیگه زنگ زدن،

‫که به بچه‌هاشون گفتن، ‫که به دوستاشون گفتن،

‫و وویلا، تو حالا معروفی.

‫- آره، ‫یه سوپراستار کثیف.

‫منتها نمی‌بینم کسی ‫برای امضام بیاد.

‫- پدر و مادرم برای کاری که کردن ‫یه مشت آدم عوضی‌ان.

‫گفتم هیچ‌وقت نمی‌بخشمشون،

‫و نمی‌بخشم.

‫حالا، می‌تونم یه خودکار قرض بگیرم؟

‫- تدی؟

‫- چراغو روشن نکن.

‫- کجایی لعنتی؟

‫- جایی که تا ابد ‫خواهم بود—روی کاناپه.

‫- ازت خواستم ‫چراغو روشن نکنی.

‫- چطور قراره ببینمت؟

‫- اینه اصل ماجرا.

‫هنوز پف‌کرده‌ست؟

‫پف‌کرده؟ آره، اگه پف‌کرده بود ‫خوشحال می‌شدم.

‫با ورم کردن ذوق می‌کردم.

‫در مقایسه با من، مرد فیل‌نما ‫یه سوپرمدله.

‫- باشه، تو همیشه ‫قبل از غذا خوردن غرغرو می‌شی.

‫بیا. ‫بریم یه شام بگیریم.

‫- چی، من؟

‫برم تو جمع؟ ‫این‌جوری؟

‫با خودم چی کار کردم؟

‫- جراحی زیبایی کردی.

‫هر کی این کارو کرده ‫این حالو تجربه می‌کنه.

‫ولی وقتی خوب شد، ‫یه صورت جدید فوق‌العاده داری.

‫- من یه صورت ‫جدید فوق‌العاده نمی‌خوام.

‫صورت قدیمی نه‌چندان فوق‌العاده‌مو می‌خوام.

‫- اینو از ته دل نمی‌گی.

‫- این بدترین اشتباهیه ‫که تا حالا کردم.

‫چیزی که بدترش می‌کنه—

‫این یه کلمه‌ست؟

‫- نه.

‫- تنها چیزی که می‌خواستم ‫زیبا بودن بود.

‫یا اگه نه زیبا، ‫حداقل تقریباً زیبا.

‫این خیلی زیاده خواستن؟

‫در عوض، محکوم شدم

‫که بقیه روزای عمرم رو ‫تو سایه بگذرونم...

‫از تو فاضلابا ‫سفر کنم...

‫مثل شبح ‫اپرای مدنی پیتسبورگ.

‫- وام مسکن.

‫قبض تلفن.

‫- اوف. ‫این ۱۲۰۰ دلار چیه؟

‫- اوه، آب‌گرم‌کن ‫دوباره خراب شد،

‫و لوله‌کش گفت ‫نمی‌شه تعمیرش کرد،

‫برای همین مجبور شدم ‫عوضش کنم.

‫- پیشنهاد قیمت دیگه‌ای گرفتی؟

‫- نه. وقت نبود.

‫اینم حق بیمه ‫ماشینه.

‫- صبر کن— ‫یه لحظه صبر کن.

‫چرا باید نصف هزینه ‫آب‌گرم‌کن رو بدم،

‫با توجه به اینکه دیگه ‫اینجا زندگی نمی‌کنم یا حموم نمی‌کنم؟

‫- ولی بچه‌هات این کارو می‌کنن،

‫و من نصف هزینه ‫آپارتمان تو رو می‌دم

‫و اونجا زندگی نمی‌کنم.

‫- بازم فکر نمی‌کنم ‫عادلانه باشه.

‫حتی با من مشورت نکردی، ‫ولی انتظار داری من پول بدم.

‫- باشه. ‫یه پیشنهاد.

‫چرا بچه‌ها رو ‫نبرم کنار رودخونه،

‫اونجا بشورمشون، ‫و حالا که دارم این کارو می‌کنم،

‫لباساشونو ‫به سنگ بکوبم.

‫- تو همیشه ‫یه جواب زرنگ داری.

‫- خب، جواب احمقانه ‫این می‌شد،

‫«باشه، ‫لازم نیست پول بدی.»

‫ولی اینو از من ‫نمی‌شنوی.

‫- همین حالا هم ‫تا حد مرگ زیر فشارم.

‫مطمئنم می‌تونی ‫پولو از جای دیگه پیدا کنی.

‫- ایده درخشانی داری؟

‫برگرد سر کار.

‫- برگردم سر— ‫وقتی گاس به دنیا اومد،

‫من مطمئن شدم که تو ‫تا حد ممکن راحت باشی

‫تا بتونی خونه بمونی ‫با اون.

‫- اون یه موقعیت ‫کاملاً متفاوت بود.

‫- اوه، چطور؟

‫- ما هنوز ‫با هم زندگی می‌کردیم.

‫و هنوز ‫همدیگه رو دوست داشتیم.

‫من هزینه ‫همه‌چیز دیگه رو می‌دم...

‫ولی نه آب‌گرم‌کن.

‫- ممم.

‫- اینو بچش.

‫- این مشکوکانه خوبه.

‫جولیا چایلد ‫کتاب آشپزیشو بهت داده؟

‫- نه، مایکل ‫یه کتاب بهم قرض داد.

‫- زنای کوچولو، ‫دستور پخت عوض می‌کنن.

‫بعدی چیه؟ ‫جفت‌گیری؟

‫- من اتفاقاً آشپزی رو دوست دارم.

‫حس خوبی بهم می‌ده ‫که یه غذای خونگی داشته باشم.

‫حتی فکر کردم، من ساده،

‫که این باعث می‌شه تو هم حس خوبی داشته باشی ‫وقتی یکی برات آشپزی کنه.

‫ولی اگه غذای خونگی ‫برات این‌قدر بی‌مزه‌ست،

‫می‌تونی ‫برای سومین بار این هفته

‫غذای تایلندی سفارش بدی.

‫- من عاشق سس خامه‌ای توام.

‫- حدس بزن دسر چیه.

‫- یه تارت پنی‌سیلین، ‫با توت‌های فصلی.

‫- چی؟

‫- گفتم یه تارت پنی‌سیلین.

‫- من سیفلیس دارم.

‫- سیفلیس؟

‫- چیز مهمی نیست.

‫- چیز مهمی نیست؟

‫می‌تونه باعث ‫ناهنجاری‌های قلبی بشه،

‫اختلالات روانی، ‫کوری.

‫- ممنون برای ‫اعلان خدمات عمومی،

‫دکتر تیلور، ‫ولی بیمار

‫قبلاً درمان شده ‫و خوب شده.

‫حالا فقط باید خودمو نگه دارم ‫از اینکه مغزتو به هم بریزم

‫برای ۴۸ ساعت آینده.

‫بذار ۴۲ ساعت.

‫راستی، ‫باید خودتو آزمایش کنی.

‫- با یکی بدون کاندوم ‫خوابیدی؟

‫- نه.

‫هرگز. ‫قسم به شرفم.

‫- پس چطور—

‫- حتماً یکی ‫برام ساک زده.

‫تعجب می‌کنم که ‫زودتر از این اتفاق نیفتاده،

‫با توجه به ‫جاهایی که آلتت بوده.

‫- ببخشید، ‫ولی خودت هم دقیقاً

‫یه قدیس نبودی.

‫در واقع...

‫شاید حتی ‫از تو گرفته باشم.

‫شام کی آماده‌ست؟

‫- آره، اون غذا خورد.

‫نه، قولنج نداره. ‫آره.

‫مثل یه بچه ‫خوابیده.

‫- ببین، مل، ‫باید برم.

‫آره، قول می‌دم.

‫اگه مشکلی باشه، ‫زنگ می‌زنم.

‫خدا! ‫هر پنج دقیقه زنگ می‌زنه.

‫- اون یه مادره. ‫- اون یه آدم کنترل‌گر لعنتیه

‫همینه که هست. ‫- می‌تونم معاف شم؟

‫- هیچی نخوردی. ‫بخور.

‫- اینجا آدم کنترل‌گر نداریم.

‫حالت خوبه؟

‫- عالی.

‫- ببین، مدیرت ‫زنگ زده.

‫- من هیچ کاری نکردم. ‫- می‌دونیم.

‫- می‌خواد ما ‫بریم یه جلسه

‫با چند تا از والدین.

‫- درباره چی؟

‫- درباره چیزی که ‫تو مسابقه شنا اتفاق افتاد.

‫- اوه، لعنتی! ‫- هی، صبر کن، آروم باش.

‫- لزوماً ‫چیز بدی نیست.

‫- و اینو چطور می‌فهمی؟

‫- یه مسئول بهداشت اونجا خواهد بود ‫تا به سوالا جواب بده،

‫ذهنشون رو آروم کنه، ‫و امیدوارم،

‫به چیزی که تو ‫داری باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنی پایان بده.

‫- انگار کسی اهمیت می‌ده ‫من دارم چی می‌کشم.

‫منم میام.

‫برای والدینه.

‫- درباره منه، مگه نه؟

‫پس من حق دارم ‫اونجا باشم.

‫- به سلامتی!

‫- سلام! ‫- خوشحال شدم دیدمت.

‫- این یه بار لزبینه.

‫چرا منو ‫به یه بار لزبین آوردی؟

‫- فکر کن ‫مثل یه آزمایش خارج از شهره.

‫قطعاً اینجا ‫با هیچ‌کس نمی‌خوابی،

‫درسته؟

‫- پس مهم نیست ‫که چطور به نظر میای،

‫یا کسی چی فکر می‌کنه.

‫- هی، راست می‌گی.

‫اینجا هیچ‌کس منو نمی‌شناسه، ‫پس من در امانم.

‫گمنامم. ‫- آره.

‫- تدی!

‫هی، ام.

‫- مادر مسیح.

‫- نه، عزیزم، ‫فقط مادر مایکل.

‫شماها اینجا ‫چی کار می‌کنید؟

‫نگو که ‫علاقه به زن پیدا کردید؟

‫- می‌تونستم ‫همینو از تو بپرسم.

‫- دارم ‫پیشنهادت رو عملی می‌کنم.

‫- اوه!

‫امیدوارم ماهی گیرت بیاد.

‫- به نظر حسابی داغون شدی، ‫عزیزم.

‫یه مرد این کارو باهات کرد؟

‫- ها؟

‫- حیف که من دوروبر نبودم ‫تا ازت محافظت کنم.

‫ولی نگران نباش، ‫گربه کوچولو.

‫اون ورم قراره بخوابه،

‫و وقتی این اتفاق بیفته،

‫دوباره همون‌قدر ‫زیبا می‌شی که بودی.

‫- اون... آدم...

‫فکر می‌کنه من لزبینم.

‫خدای من.

‫با خودم چی کار کردم؟

‫دارم می‌رم خونه.

‫و دیگه هیچ‌وقت ‫برنمی‌گردم بیرون!

‫- از وقتی گرگرفتگیا شروع شده ‫دیگه خودش نیست.

‫- کلی دختر خوشگل ‫اینجا هست، نه؟

‫- فکر کنم.

‫واقعاً خوشحالم ‫که منو دعوت کردی، دب.

‫- اونو نگاه کن.

‫ها؟ اون... خوش‌تیپه.

‫همه اون تتوها.

‫- امیدوار بودم بتونیم ‫یه کم وقت با هم بگذرونیم،

‫فقط من و تو.

‫- اون چی، ‫که اونجا تنهایی وایستاده؟

‫شرط می‌بندم اگه یکی ‫دستشو بگیره و بگه،

‫«یه آبجو برات بگیرم؟»

‫خوشحال می‌شه.

‫- آره، امیدوارم یکی این کارو بکنه.

‫- لورتا، عزیزم، هیچ‌کس ‫تو این مکان نیست

‫که دلتو... قلقلک بده؟

هست

‫برات یه آبجو بخرم؟

‫- می‌دونی، فکر می‌کردم یکی ‫از مزایای ازدواج،

‫علاوه بر این‌که می‌تونی با یه نفر ‫تا آخر عمر طبیعی‌ات رابطه داشته باشی،

‫- این بود که می‌تونی ‫خودتو رها کنی.

‫- مطمئنم ‫خوشحال می‌شی که بدونی

‫مایکل و من هنوز از ‫خوب به نظر اومدن برای هم لذت می‌بریم.

‫- هنوز نگاه می‌کنی؟

‫- همه ازدواج و تک‌همسری ‫رو به‌عنوان

‫حکم اعدام نمی‌بینن.

‫برای بعضی از ما، اینا ‫فقط بخشی از بزرگ شدنه.

‫- منظورت تسلیمه؟

‫تسلیم شدن به دیدگاه دنیای غیرهمجنسگراها

‫درباره این‌که ‫مرد بودن یعنی چی.

‫- نمی‌تونی برای همیشه ‫پیتر پن باشی.

‫- می‌تونی امتحان کنی.

‫- این روزا، من ترجیح می‌دم ‫وقتمو تو یه اتاق خانوادگی بگذرونم،

‫تا یه اتاق پشتی.

‫- برخلاف "اون روزا"،

‫که ترجیح می‌دادی ‫تو اتاق عیاشی حموم لیبرتی

‫گنگ‌بنگ بشی؟

‫- فقط تو می‌تونی ‫اینو یادت بیاد.

‫- و فقط تو می‌تونی ‫فراموش کنی،

‫حالا که اچ‌آی‌وی داری ‫و خیلی سیاسی شدی.

‫- بفرما.

‫گرفتی؟

‫- خب، شاید نتونستم ‫مایکل رو متوقف کنم

‫از این‌که یکی ‫از فگ‌های استپفورد بشه،

‫ولی حداقل ‫جاستین رو نجات دادم

‫از سرنوشتی بدتر ‫از دگرجنس‌گرا بودن.

‫- و اون چیه؟

‫- یه دگرجنس‌گرای تقلیدی.

‫- نمی‌ری دنبال ‫شکارت؟

‫- دوست داشتم، پروفسور،

‫ولی هنوز ‫بیست و چهار ساعت دیگه مونده

‫تا سیفلیسم ‫درمان بشه.

‫- حالا، مطمئنم قبل از این‌که ‫اون بیدار بشه برمی‌گردیم.

‫- آره، فقط، اِم، ‫مانیتور رو همراهت نگه دار

‫و، اِم، خودتون ‫تو خونه راحت باشید.

‫- مرسی.

‫- شماره موبایلم رو ‫داری.

‫برای احتیاط. ‫- نگران نباش.

‫- خیلی خب، ‫خوش بگذرونید، شما دو تا.

‫- بازم مرسی.

‫خدای من.

‫خیلی نازه.

‫- عملاً ‫دوبار بزرگ‌تر شده.

‫- تا حالا به داشتن ‫یکی مثل اون فکر کردی؟

‫- گاهی اوقات.

‫- پس چی مانعت شده؟

‫- ببخشید، یادم رفت ‫بگم با کی زندگی می‌کنم؟

‫- تا حالا ازش پرسیدی؟ ‫- حتی یه سگم نمی‌گیره.

‫می‌دونی مبلمان ایتالیا مدا ‫چقدر هزینه داره؟

‫به هر حال، حالا وقتش نیست

‫که باهاش یه بحث ‫زندگی‌تغییرکننده داشته باشم.

‫حداقل تا وقتی ‫سیفلیسش درمان بشه.

‫- می‌دونم اتفاق هفته گذشته ‫تو مسابقه شنا

‫نگرانی‌های زیادی ‫درباره سلامت و ایمنی بچه‌هاتون

‫ایجاد کرد.

‫به همین دلیل من ‫دکتر جودیت دیویدسون

‫از پروژه ایدز پیتسبورگ

‫رو دعوت کردم ‫تا امشب باهامون صحبت کنه

‫و به هر سوالی ‫که ممکنه داشته باشید پاسخ بده.

‫- دکتر دیویدسون. ‫- ممنون، آقای اورت.

‫متأسفانه، ‫هنوز ابهامات و نگرانی‌های زیادی

‫درباره اچ‌آی‌وی وجود داره،

‫برای همین از این فرصت ‫استقبال می‌کنم

‫تا نه‌تنها ‫حقایق رو بهتون اطلاع بدم،

‫بلکه امیدوارم ‫بعضی از ترس‌هاتون رو کم کنم.

‫اول از همه، ‫بذارید بهتون اطمینان بدم

‫که خطر انتقال اچ‌آی‌وی

‫از جراحت هانتر ‫تو استخر

‫تقریباً غیرممکنه.

‫در واقع، نیاز به تماس ‫مستقیم خون به خون داره

‫تا میزان قابل‌توجهی ‫در معرض خطر قرار بگیره.

‫- شنیدن این حرف ‫آرامش‌بخشه، دکتر،

‫ولی این تنها چیزی نیست ‫که بچه‌هامون رو در معرضش قرار می‌ده.

‫این بچه یه روسپی‌ست. ‫یه روسپی مرد.

‫- صبر کن! ‫- اشکالی داره اگه تمومش کنم؟

‫- در واقع، ‫داریم.

‫- مطمئنم از طرف ‫همه اینجا صحبت می‌کنم

‫وقتی می‌گم ‫نمی‌خوایم بچه‌هامون

‫با کسی با پیشینه اون ‫باشن.

‫- خب، تو هیچی ‫درباره پیشینه‌اش نمی‌دونی.

‫این‌که چطور ‫توسط مادرش مورد آزار قرار گرفت،

‫چطور مجبور شد ‫از یه سری خونه‌های سرپرستی فرار کنه،

‫واقعاً ‫تو خیابونا بخوابه.

‫- یا چطور مجبور شد ‫سلامتیش رو به‌دست بیاره

‫تا تو مدرسه به بقیه برسه.

‫- هی، این چیه، ‫داستان

‫یه رمان چارلز دیکنزه؟

‫- ب-بچه‌های شما ‫زندگی مرفهی دارن،

‫و جرأت می‌کنید ‫به بدبختی پسرم بخندید.

‫- اشکالی نداره، بن.

‫خوشحالم ‫که امشب اینجا اومدم،

‫چون منم ‫یه چیزی یاد گرفتم.

‫حالا می‌دونم بچه‌های شما ‫چطور این‌جوری شدن.

‫از شما.

‫- نمی‌دونم چطور می‌تونی ‫این‌قدر بی‌خیال باشی.

‫من که دیوونه می‌شدم.

‫- اوایل این‌طور بودم، اما...

‫آزمایشم منفی شد، ‫پس فکر کنم همه‌چیز روبه‌راهه.

‫- دفعه بعد، ‫شاید این‌قدر خوش‌شانس نباشی.

‫- قول می‌دم ‫امن باشم.

‫- ای کاش می‌تونستی ‫بیشتر از امن باشی.

‫ای کاش شما دو تا...

‫- آروم بشینید؟

‫ازدواج کنید؟ ‫تک‌همسری بشید؟

‫هرگز ‫اتفاق نمی‌افته، داف.

‫- اوه. اوه، باشه.

‫خدای من، ‫خیلی داغه.

‫- چی؟ اوه!

‫بهتره به مایکل زنگ بزنم.

‫- باشه، اشکالی نداره.

‫اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره، عزیزم.

‫اشکالی نداره.

‫- لعنتی، مستقیم ‫رفت به پیغام‌گیر.

‫- اِم...

‫هیس.

‫آخ.

‫این قرار بود ‫یه جلسه اطلاع‌رسانی باشه،

‫نه یه دادگاه نمایشی.

‫لطفاً عذرخواهی منو بپذیرید

‫و بدونید که همه ‫این‌طور فکر نمی‌کنن.

‫- اوه، تقصیر شما نیست، ‫آقای اورت،

‫ولی ممنون که اینو گفتید.

‫- با این حال، واضحه ‫ما مشکل خیلی بزرگ‌تری داریم

‫از اون‌چه فکر می‌کردم.

‫با توجه به واکنش ‫امشب،

‫و با دونستن طردی ‫که مجبور شدی تحمل کنی،

‫شاید بخوای ‫فکر کنی به فرستادن هانتر

‫به یه مدرسه دیگه.

‫- من نمی‌رم.

‫- حداقل باید فکر کنیم

‫به چیزی که آقای اورت ‫می‌گه.

‫- می‌تونن هرچی ‫دوست دارن صدام کنن،

‫کنارم ننشینن.

‫برام مهم نیست.

‫اونا نمی‌تونن ‫منو فراری بدن.

‫- به‌محض این‌که تونستم ‫رسیدم اینجا.

‫- گاس کجاست؟

‫- خدا رو شکر، داستی ‫تونست ببرتش.

‫حالش چطوره؟ ‫- اوه، گوش‌درد با تب.

‫- عزیزم بیچاره‌ام.

‫زیاد منتظر بودید؟

‫- حداقل یه ساعته. ‫باورنکردنیه.

‫می‌بیننت که اینجا نشستی ‫با یه نوزاد که داره جیغ می‌زنه،

‫فکر می‌کنی یه کم ‫شعور به خرج می‌دادن--

‫- تازه پیغام رو گرفتیم.

‫- آره، کجا؟ تو بابل؟

‫- گور بابات. ‫- هی، هی. آروم، آروم.

‫ما تو مدرسه هانتر بودیم. ‫یه مشکل پیش اومد.

‫- آره، می‌گم ‫یه مشکل هست.

‫- اون بیش از یه ساعته ‫اینجا منتظره.

‫باید یکی باشه ‫که بتونیم باهاش حرف بزنیم.

‫- چطور تونستید ‫اونو این‌جوری ول کنید؟

‫بعد از همه مزخرفاتی ‫که سرمون آوردید.

‫این نابخشودنیه.

‫- اون با ‫جاستین و دافنه بود.

‫- آره، اونا ‫اصلاً چی می‌دونن؟

‫- اِم، به اندازه کافی که بهت زنگ بزنن.

‫- تو هیچ حرفی تو این موضوع نداری، ‫پس دخالت نکن.

‫- ببخشید؟ ‫- این‌جوری باهاش حرف نکن.

‫ما یه بچه دیگه داریم ‫که نیاز به توجهمون داشت.

‫- آره، الان ‫برام مهم نیست بچه دیگه‌تون.

‫من به این یکی اهمیت می‌دم، ‫دخترم،

‫که اتفاقاً ‫درد زیادی داره.

‫- می‌رم یه پرستار پیدا کنم.

‫- فقط می‌دونم که به‌محض این‌که ‫اونو گرفتی، غیبت زد.

‫خب، صبر کن تا وکیلم ‫اینو بشنوه،

‫چون این‌بار، ‫هیچ توافقی در کار نخواهد بود.

‫ما می‌ریم دادگاه،

‫و من مطمئن می‌شم ‫که تو حضانت رو از دست بدی.

‫- فقط امتحان کن!

‫- دکتر ‫حالا بچه‌تون رو می‌بینه.

‫- لعنتی، دیگه وقتشه.

‫- ببخشید، ‫ولی فقط یکی از شما می‌تونه بره.

‫- اوه. من می‌رم. ‫من مادرشم.

‫- من می‌رم. ‫من پدرشم.

‫- آره، عجب پدری.

‫- یه بار دیگه ‫اینو بگو--

‫- من می‌رم.

‫شما دو تا می‌تونید دعوا کنید،

‫جنگ جهانی سوم رو راه بندازید ‫برام مهم نیست.

‫در این بین، دخترمون ‫نیاز به توجه داره.

‫- * همه‌چیز درست می‌شه

‫* همه‌چیز درست می‌شه

‫* حالا همه‌چیز ‫درست می‌شه، عزیزم *

‫- تنهایی پرواز می‌کنی؟

‫- همه به اندازه تو ‫خوش‌شانس نیستن،

‫که تو یه رابطه غیررابطه‌ای باشن.

‫- تغییر چهره افراطی ‫خود پیتسبورگ کجاست؟

‫- اوه، سعی کردم متقاعدش کنم ‫امشب یه سر و کله‌ای پیدا کنه،

‫ولی فاجعه رخ داد.

‫یه لزبین دید ‫و برگشت تو سوراخش

‫برای شش هفته دیگه.

‫خب، می‌تونی به تئودور بگی،

‫اگه تا دوشنبه ‫سوراخش رو برنگردونه سر کار،

‫اخراجه.

‫- حتماً ‫پیغام رو بهش می‌دم.

‫حالا اگه اجازه بدید،

‫یه پیغام فوری دیگه ‫دارم که باید برسونم.

‫- ورودی نیم‌بها ‫برای همه زیردست‌ها؟

‫- من سیفلیس دارم.

‫- تو-- ‫- نیازه تکرار کنم؟

‫- خب، این قطعاً ‫سال تو نبود،

‫از نظر آلتی.

‫- وظیفه منه ‫که به همه اطلاع بدم

‫همه گیرنده‌های قبلی‌ام

‫تا بتونن آزمایش بدن.

‫- یه آگهی تمام‌صفحه ‫تو یو‌اس‌ای تودی کارآمدتر نیست؟

‫- من همیشه ‫لمس شخصی رو ترجیح دادم.

‫- اگه از لمس شخصی ‫دست می‌کشیدی،

‫نمی‌تونستی ‫شروع کنی به پخش خبر.

‫- هی. ‫چهارشنبه گذشته رو یادته؟

‫من سیفلیس دارم.

‫- سه‌شنبه گذشته رو یادته؟ ‫- آره.

‫- شاید بخوای برای سیفلیس ‫آزمایش بدی.

‫- لعنتی. هی، هفته گذشته ‫تو اتاق پشتی رو یادته؟

‫- آره؟ ‫- خب، ممکنه

‫در معرض سیفلیس ‫قرار گرفته باشیم.

‫- خب، شاید بخوای ‫برای سیفلیس آزمایش بدی.

‫- لعنتی، نه! ‫چی؟

‫- هی، رفیق، ‫سه‌شنبه گذشته رو یادته؟

‫- خوشبختانه برای من، از اون ‫جوش‌های مزخرف در امان موندم.

‫- رفیق، یادته، اِم، ‫اون دورهمی کوچیکی که داشتیم؟

‫- فکر کنم سیفلیس گرفتم.

‫- من سیف گرفتم. ‫- سیف؟

‫- تا حالا.

‫- اوه، حالش چطوره؟

‫- حالش خوبه؟ ‫- خوب می‌شه.

‫بهش یه تایلنول بچه دادن،

‫که باید هر چهار ساعت ‫تکرار بشه.

‫- هر چهار ساعت.

‫- و آموکسی‌سیلین ‫روزی دو بار تجویز کردن.

‫- از داروخانه می‌گیریمش.

‫- باشه، عزیزم، ‫می‌برمت خونه.

‫- داشتم همینو می‌گفتم.

‫- چرا باید با تو بره؟

‫- چون هنوز نوبت منه.

‫- می‌گم تو ‫کافیه وقت داشتی.

‫- ما یه توافق داریم.

‫- بعد از این‌که ‫عملاً ولش کردی؟

‫- می‌شه لطفاً آروم باشید؟ ‫- موافقم.

‫- یه بچه مریض ‫نیاز داره با مادرش باشه.

‫- من به همون اندازه تو ‫قادرم ازش مراقبت کنم.

‫- اینو ثابت کردی.

‫- بیا با بابا، عسلم. ‫- اون با من میاد.

‫- می‌شه شما دو تا بس کنید؟

‫- فکر نمی‌کنم ‫هیچ‌کدوم از شما

‫به فکر سلامتی ‫دخترتون باشید.

‫تنها چیزی که بهش اهمیت می‌دید ‫اینه که کی مالکشه.

‫- این درست نیست. ‫- چطور می‌تونی اینو بگی؟

‫- و منم بخشی از این بودم.

‫خب، دیگه نه.

‫من از این سیرک حضانتی ‫همین حالا خارج می‌شم.

‫جنی ربکا کاملاً مال شماست.

‫فقط امیدوارم ‫به همون اندازه که

‫به نیازهای خودتون فکر می‌کنید، ‫به نیازهای اونم فکر کنید.

‫- آقای متیوز، ‫دکتر حالا شما رو می‌بینه.

‫- قلب‌ها.

‫- و از ژله گیلاس درست شده.

‫- و گل‌ها. ‫اونا بنفشه‌های خوراکی‌ان.

‫اولین کسایی نیستن که اینجا بودن.

‫خب، ن-نباید ‫این‌قدر زحمت می‌کشیدی.

‫- هیچ‌چیز برای تو ‫زیادی نیست، دب.

‫هی، می‌خوای امشب ‫برگردیم به اون بار؟

‫من ساعت ۶ تعطیلم.

‫- واقعاً جای من نیست، ‫اگه می‌فهمی چی می‌گم.

‫- آره، ‫خیلی شلوغ و پر سر و صداست.

‫می‌فهمم.

‫چطوره بریم یه جای خوب ‫و آروم و بتونیم--

‫- لورتا...

‫بشین.

‫- دوست داشتم، ‫ولی چند تا

‫بشقاب صورتی تو راهه.

‫- بتی حالا می‌تونه سروشون کنه.

‫لطفاً بشین.

‫- سفارشت آماده‌ست.

‫- لورتا...

‫من واقعاً احساس افتخار می‌کنم...

‫و مفتخرم...

‫که تو منو دوست داری.

‫- من بیشتر از دوست داشتنه.

‫- می‌دونم.

‫فقط یه مشکل کوچیک هست.

‫من همجنس‌گرا نیستم.

‫گرچه، خدا می‌دونه...

‫اگه بودم خیلی از غم و غصه‌هام ‫رو نداشتم.

‫ولی، اِم، ‫بیا با حقیقت روبه‌رو شیم، عزیزم،

‫بعد از این‌همه سال ‫توی این‌جا بودن،

‫اگه هنوز ‫بهم نچسبیده،

‫فکر کنم با خیال راحت ‫می‌تونیم فرض کنیم که، اِم،

‫نمی‌چسبه.

‫- منم اولش فکر نمی‌کردم ‫همجنس‌گرا باشم.

‫ولی چون ‫شخص مناسب رو ندیده بودم.

‫- من ‫شخص مناسب رو دیدم.

‫اسمش کارل هورواثه.

‫- خب، باید برم ‫اون سفارش‌ها رو بگیرم.

‫- نه، گوش کن. ‫لطفاً.

‫گوش کن.

‫تو واقعاً منو دوست نداری.

‫- چرا نباید دوست داشته باشم؟

‫تو فوق‌العاده‌ای.

‫- خب، تعریف رو قبول می‌کنم.

‫ولی تو فقط فکر می‌کنی دوستم داری.

‫چون برای اولین بار تو زندگیت،

‫بالاخره داری خود واقعيت رو ابراز می‌کنی.

‫و من برای تو هیجان‌زده‌ام.

‫واقعاً، هستم.

‫ولی تو باید کسی رو دوست داشته باشی ‫که بتونه تو رو دوست داشته باشه...

‫به شکلی که لیاقتش رو داری.

‫- آخ! ‫داری چی کار می‌کنی؟

‫- دارم یه کم نور خورشید راه می‌دم.

‫- نه، نور دشمن منه.

‫تاریکی تنها دوستمه.

‫- هوم. ‫باید اینو یادم نگه دارم.

‫- اینا همه چیه؟

‫- مرد کوئیر قراره ‫جادوی پری‌وارش رو اجرا کنه.

‫- آخرین باری که ‫جادوی پری‌تو اجرا کردی،

‫تقریباً با تانیا راننده کامیون ‫نامزد شدم.

‫اول، باید موهاتو ‫برگردونیم به رنگ طبیعیش.

‫می‌گی «موس شکلاتی» ‫یا «پاییز در اومبریا»؟

‫- ببین، اِم، فایده‌ای نداره.

‫من یه کرم ابریشمم که هیچ‌وقت ‫پروانه نمی‌شه.

‫فقط قراره یکی از اون پیرمردا بشم

‫که همیشه مسخره‌شون می‌کنیم،

‫اونا که سعی می‌کنن ‫جوون به نظر بیان،

‫ولی فقط خودشون رو ‫گول می‌زنن.

‫- تدی،

‫مهم نیست ‫چه شکلی باشی،

‫همیشه یه نفر هست

‫که از زیبایی خیره‌کننده‌ات ‫کور می‌شه.

‫ما فقط قراره ‫یه کم به مادر طبیعت کمک کنیم.

‫پس بجنب،

‫یه تکون کوچیک ‫بهش بدیم.

‫باشه.

‫- خب، چی شد؟

‫- والدینم نزدیک بود از ترس بمیرن. ‫- واقعاً؟

‫- خب، معلومه. ‫تو عملاً بهشون گفتی

‫یه جفت فاشیست ‫نفرت‌پراکن.

‫می‌دونی این ‫چه بلایی سر

‫دو تا دموکرات لیبرال می‌تونه بیاره؟

‫- نگران بودم ‫شاید عصبانی باشی.

‫- داری شوخی می‌کنی؟ ‫اونا حسابی لیاقت اینو داشتن.

‫فقط متأسفم ‫که مجبور شدی اینو تحمل کنی.

‫ولی من--خوشحالم ‫که تصمیم گرفتی بمونی.

‫- واقعاً؟

‫خب، امشب ‫برنامه‌ای داری؟

‫می‌تونیم بریم فیلم ببینیم، ‫یا پیتزا بگیریم،

‫یا می‌تونم ‫ماشین باباتو بدزدم

‫و بریم ال‌ای.

‫- فقط شوخی کردم. ‫- هی، مت.

‫- هی.

‫داریم می‌ریم مال. ‫می‌خوای بیای؟

‫- اِم... آره.

‫- آها.

‫چه آرامشی.

‫خب، ممنون ‫که بهم خبر دادی.

‫مل بود. ‫- هوم.

‫- می‌خواست ‫بهم بگه

‫که دخترمون ‫حالش خوبه.

‫- آه، این خبر خوبیه.

‫- و این‌که من یه احمقم.

‫اون اینو گفت؟

‫- نه. خودم گفتم.

‫- ولی تو ‫فقط داشتی به

‫منافع جنی ربکا ‫فکر می‌کردی.

‫- در واقع، ‫به منافع خودم فکر می‌کردم.

‫به‌جای این‌که به ‫"چی برای بچه درسته" فکر کنم،

‫یا این‌که باید با کی باشه، ‫به خودم فکر می‌کردم.

‫پس تصمیم گرفتم ‫لیندزی درست می‌گه.

‫- اِ، می‌خوای ‫حضانت رو ول کنی؟

‫- نه‌خیر. ‫هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم.

‫ولی فکر می‌کنم جنی ربکا

‫باید وقت بیشتری ‫با مادرش بگذرونه،

‫به‌جای این‌که ‫این‌ور و اون‌ور پاسش بدیم.

‫پس باید یه توافق جدید ‫پیدا کنیم،

‫یه چیزی که برای اون بهترین باشه.

‫- فکر می‌کنم این یه تصمیم ‫خیلی عاقلانه و پر از محبته.

‫- حالا این ‫چه جور رفتاريه

‫برای یه زوج متأهل درست و حسابی؟

‫- نادرست. ‫- هوم.

‫- بی‌وقار. ‫- هوم-هوم.

‫سرگرم‌کننده.

‫- از کی تا حالا زوج‌های متأهل ‫سرگرم می‌شن؟

‫- باید یه بار امتحانش کنی.

‫شاید خوشت بیاد.

‫- بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها، ‫بچه‌ها، بچه‌ها، اون اینجاست.

‫اون اینجاست.

‫- کی اینجاست؟

‫- خیلی خب، ‫دالی لوی نیست،

‫فقط تده.

‫ولی تونستم ‫بیارمش بیرون از خونه.

‫فقط باید بدونی ‫چه کارایی لازم بود.

‫پس ازش تعریف کنید و بهش بگید ‫فوق‌العاده به نظر می‌رسه.

‫گرفتید؟

‫- تد، فوق‌العاده به نظر می‌رسی.

‫تد، فوق‌العاده به نظر--

‫تد، فوق‌العاده به نظر--

‫تد-- ‫- ایناهاش، ایناهاش.

‫- خدای من، واقعاً ‫فوق‌العاده به نظر می‌رسه.

‫- این تد نیست.

‫اون تده.

‫- تد! ‫- واو!

‫- ده سال ‫جوون‌تر به نظر می‌رسی.

‫- چه کار فوق‌العاده‌ای.

‫- تد...

‫تو فوق‌العاده به نظر می‌رسی.

‫- واقعاً؟

‫- نگفتم بهت؟

‫- خب، اِم... ‫هی، نوشیدنی‌ها با من.

‫- راستشو بخوای، زیاد ‫فرقی نکرده.

‫- من هیچ‌وقت بهش ‫اون‌قدر نگاه نکردم که بدونم.

‫- یه چیزی دور چشماشه.

‫به نظر می‌رسه، اِم... ‫سرحال، همین.

‫- مهم نیست که ‫فرقی نکرده.

‫مهم اینه که ‫فکر می‌کنه فرق کرده.

‫اگه تد بتونه تو آینه نگاه کنه ‫و یه آدم جدید ببینه،

‫یه آدم با اعتماد به نفس، ‫یه آدمی که دوستش داره...

‫خب، ‫این تنها چیزیه که مهمه.

‫آماده شو، عزیزم،

‫چون وقتی ‫از اون در بیای،

‫قراره یه غافلگیری ‫گنده--

‫غافلگیری.

‫- فکر کنم ‫انتظار منو نداشتی.

‫- داشتم ‫یه کم اتو می‌کردم.

‫- فکر کنم ‫یه کم زیاده‌روی کردم.

‫اولین باری بود ‫که تونستم به...

‫یه زن دیگه محبت نشون بدم

‫بدون این‌که ‫دارل بهم مشت بزنه.

‫- و، دختر، ‫تو ادامه بده.

‫- ادامه می‌دم. ‫دارم می‌رم، دب.

‫رستوران و پیتسبورگ.

‫- فقط به خاطر این‌که گفتم ‫نمی‌تونم

‫دختر رویاهات باشم ‫به این معنی نیست که باید بری.

‫- می‌دونم. ‫این به تو ربطی نداره.

‫- اوه. ‫- نه، منم.

‫وقتی یکی یا چیزی رو ‫که دوست دارم می‌بینم،

‫می‌شه گفت ‫یه جورایی وسواس پیدا می‌کنم.

‫این جور آدمی‌ام.

‫همیشه این‌جوری بودم.

‫از زمان میگوها.

‫- میگوها؟

‫- وقتی بچه بودم،

‫خانواده‌ام من و خواهرم جنین ‫رو می‌بردن

‫هر یکشنبه شب به رامادا

‫برای بوفه ۸.۹۵ دلاری،

‫بچه‌ها نصف قیمت.

‫هر جور غذایی که ‫فکرشو بکنی داشتن.

‫کل منو رو نمی‌گم.

‫- مرسی.

‫- ولی هیچ‌چیز رو ‫به اندازه میگو دوست نداشتم.

‫و هی برمی‌گشتم ‫برای بیشتر و...

‫بیشتر و بیشتر و...

‫خانواده‌ام می‌گفتن، «هی، می‌دونی، ‫گوشت راسته رو امتحان کن،

‫مرغ کچاتوره رو امتحان کن، ‫استروگانوف رو امتحان کن.»

‫و من می‌دونستم چی دوست دارم ‫و به همون پایبند بودم.

‫می‌دونم اگه اینجا بمونم، ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم ادامه بدم.

‫فقط به دوست داشتن تو ادامه می‌دم.

‫و این برای هیچ‌کدوممون ‫چندان خوب نیست.

‫- مطمئنم، می‌دونی، ‫اگه گوشت راسته رو امتحان کنی،

‫دوستش داری.

‫- اشکالی نداره. ‫- لعنتی.

‫من باید اون باشم که ‫تو رو دلداری می‌دم.

‫- تو همین حالا هم این کارو کردی.

‫من قراره ‫کاملاً خوب باشم.

‫- هیچ شکی توش ندارم.

‫- چون دیگه ‫نمیاد به آپارتمون...

‫فکر کردم ‫شاید بتونی ازشون استفاده کنی.

‫- تو این کارو نمی‌کنی

‫چون نمی‌خوای ‫مادر جنی باشی، مگه نه؟

‫- من حالا ‫بیشتر از همیشه مادر جنی‌ام،

‫چون حالا دارم ‫کاری که برای اون بهتره انجام می‌دم...

‫نه برای خودم.

‫نه من.

‫- ممنون.

‫- امیدوارم بدونی هیچ‌وقت ‫قصدم این نبود که این‌قدر زشت بشه.

‫- طلاق‌ها این‌جوریه،

‫مخصوصاً وقتی ‫بچه تو کار باشه.

‫یعنی، چرا فکر کردیم ‫ما فرق داریم؟

‫- چون ما ‫بیشتر همدیگه رو دوست داشتیم؟

‫- راستی...

‫این برای سهمیه منه... ‫از آب‌گرم‌کن.

‫آه، خیابان لیبرتی.

‫- با همه شکوهش.

‫- دلت براش تنگ شده؟

‫- مدت زیادی ‫زندگیم بود.

‫هر جا نگاه می‌کنم، ‫هنوز خودمو می‌بینم...

‫دارم با برایان ‫تو خیابون راه می‌رم.

‫با امت و تد ‫می‌چرخم.

‫- این‌طرف. ‫این‌طرف.

‫- دنبال یه پسر جذاب می‌گردم.

‫- آه.

‫- ولی من ادامه دادم.

‫پس، به‌جای این‌که دلم ‫برای چیزی که بود تنگ بشه...

‫منتظر چیزایی‌ام ‫که هنوز قراره باشن.

‫- هانتر؟

‫هانتر؟

‫- چی شده؟

‫- از اون حقه دیشب گرفتمش.

‫- ارتباط دوباره ‫با دوستان قدیمی.

‫تجدید پیوندهای اجتماعی.

‫می‌خوای یه کم؟

‫- نه، نمی‌خوایم.

‫- بیا، ب-بریم.

‫- شب مدرسست.

‫اوه! شب مدرسه.

‫- من برنمی‌گردم! ‫- هی.

‫تو به مدیر و ما گفتی ‫هیچ قصدی برای رفتن نداری.

‫- خب، نظرم عوض شد.

‫هیچ‌وقت نباید اونجا می‌بودم ‫با آدمایی

‫که فکر می‌کنن ‫از من بهترن.

‫حداقل این آدما...

‫منو همون‌جوری که هستم قبول دارن.

‫- خب، اگه یادت رفته باشه، ‫ما هم همین‌طور.

‫حالا می‌ریم خونه.

‫- هی، حتماً ‫کارایی که بابات می‌گه رو بکن.

‫و پیشاپیش پول رو بگیر.

‫- سخت مشغول کار؟

‫- بابل چطور بود؟

‫- هوم. ‫سخت مشغول بازی.

‫- چرا این‌قدر زود ‫اومدی خونه؟

‫فقط یک و نیمِ.

‫- تجرد اجباریم تموم شد، ‫و خواستم تو

‫اولین کسی باشی که بدونه.

‫حساسم کردی.

‫- خب، خیلی بیشتر از حساس ‫می‌شی

‫وقتی باهات تموم کنم.

‫- من کار دارم که باید انجام بدم.

‫- صبح انجامش بده.

‫حالا دارم انجامش می‌دم.

‫چطور می‌تونی ‫این‌قدر لعنتی بی‌خیال باشی؟

‫هیچ‌وقت ‫ازش خسته نمی‌شی؟

‫خسته شدن از یه چیز ‫یعنی قابل پیش‌بینی شده...

‫غیررضایت‌بخش...

‫کسل‌کننده.

‫یه جورایی مثل جایی که فکر می‌کنم

‫این مکالمه داره می‌ره.

‫- یا می‌تونه یعنی ‫یه چیز پیدا کردی

‫رضایت‌بخش‌تر،

‫معنی‌دارتر.

‫و اون چی می‌تونه باشه؟

‫می‌رم دوش بگیرم.

‫میای بخوابی؟

نه تا وقتی که

‫ کارایی که دارم تموم کنم.

‫- * دوقلوهای سیامی ‫که از قلب به هم وصلن *

‫* هیچ جدایی‌ای ‫نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه *

‫* از اولش ‫همیشه یکی بودیم *

‫* دوست دارم بهتر دوستت داشته باشم، ‫ولی اون‌قدر باهوش نیستم *

‫- * چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که از من بخوای؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که بخوای ببینی؟

‫* سعی می‌کنم قدم‌هایی که ‫برداشتیم رو مرور کنم *

‫* بفهمم چی ‫ما رو به این موقعیت رسوند *

‫* من و تو، ‫تو سختی و آسونی *

‫* تلخ مثل پشیمونی ‫و شیرین مثل گناه *

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که از من بخوای؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که بخوای ببینی؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که از من بخوای؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که بخوای ببینی؟

‫- * چیزی

‫- * هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫- * چیزی

‫- * هر چیزی که بخوای، ‫هر چیزی که نیاز داری *

‫* هر چیزی که بخوای

‫- * چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که از من بخوای؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که بخوای ببینی؟

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که از من بخوای؟

‫* آره

‫* چیزی هست که بخوای؟ *

‫* چیزی که بخوای ببینی؟