Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- * یک، دو، سه، چهار پنج، شش *
* تکونش بده، رفیق
* ضربان را برای شروع آماده کن *
* ضربان را برای شروع آماده کن *
* ضربان را برای شروع آماده کن *
* ضربان را برای شروع آماده کن *
- هی، با اینا چیکار کنم؟
- باشه، اینا رو میبرم انبار.
یه ساعت دیگه برمیگردم.
- صبر کن، صبر کن. اینا رو بگیر.
- باید تا آخر روز از اینجا بریم.
- هی، این تابلوهای اندازه واقعی چی؟
- انگار همهچیز داره درست میشه--
هیچ مشکلی نمیبینم.
همهچیز خوب به نظر میرسه.
اجارهنامه جدید امضا شده،
مجوز مشروبات الکلی منتقل شده
به اسم کینتیکورپ.
بیمه کافی داری که اگه کسی
حتی عطسه کنه، محافظت شدهای.
خلاصه، این مکان مال توئه.
- تئودور، تو فوقالعادهای.
- گرچه وقتی گفتم، «برو یه اسباببازی جدید بخر»،
دقیقاً این اسباببازی مدنظرم نبود.
- هی، روی جعبه نوشته
«مناسب برای پسرهای ۱۹ تا ۳۰ سال»،
پس نگران نباش، مامان، من از پسش برمیام.
- مطمئنی از پسش برمیایم؟
- حساب کتابشو یه دوجین بار کردیم.
حتی بدون فیلم، هر کدوممون درآمد کافی داریم،
به علاوه پولی که پسانداز کردیم.
- فقط یه کم دلگرمی لازم دارم.
- اوه.
ممم، این چطوره؟
- دارم به طرح رنگ فکر میکنم.
- اوه.
- اتاق پشتی فقط یه لایه رنگ سیاه تازه لازم داره
و یه دستگاه پخش کاندوم.
- دیوارهای صورتی با سقف آبی آسمانی
و ابرهای سفید و پفکی برای اتاق بچه چطوره؟
- آره، عجیبه که با چند تغییر ساده،
میتونی یه اتاق قدیمی و خسته
رو به یه فضای تازه و جذاب تبدیل کنی.
- یا میتونیم کاغذ دیواری کنیم.
یادتونه مونتی و الی اتاق بچههاشون رو
با شخصیتهای دیزنی کاغذ دیواری کردن؟
- و، آه، یه گروه نظافت بیاریم اینجا
تا با چکش بادی کثیفیهای خشک شده رو از کف جدا کنن.
- نصفش احتمالاً مال توئه.
- با این همه فضا،
حداقل رو هم تلنبار نمیشیم.
- آره، مگر اینکه خودمون بخوایم.
- میخوام تا جمعه دوباره باز کنیم. - جمعه؟
این جمعه؟ ولی این غیرممکنه.
- خوب، خودت گفتی هر روز
که بسته باشیم، داریم پول از دست میدیم.
- آره، ولی هنوز باید گارسون، رقاص،
و یه مدیر جدید پیدا کنیم...
خوب، پس بهتره ترتیبشونو بدی.
- ولی--
- کلی کار هست که باید انجام بشه.
- میگن ۵۰۰ سال طول کشید تا کلیسای نوتردام کامل بشه.
این قراره دلگرمکننده باشه؟
- داریم یه خونه میسازیم، با هم.
چه اهمیتی داره چقدر طول بکشه؟
- خوب، اگه مشکلی پیش بیاد،
فقط رومیزیها رو عوض میکنیم...
و دستمالها...
و گلها...
و منو.
اگه خواستی داماد رو عوض کنی، بهم بگو.
باشه.
- اون کی بود؟
- اوه. عروسی بیگانه و شکارچی.
داماد تهیهکننده اخبار ساعت ۶ کانال ۵ه.
باور کن، اگه زنده بمونم، خبر بزرگیه.
عروس یه ملکه درام دو بار طلاقگرفتهست،
لشکر زرهی،
که مطمئنه یه فاجعه در راهه.
و باور کن، اگه از سرم دست نکشه،
که این کلمات رو به ندرت میگم، ممکنه فاجعه بشه.
- خوب، بدتر از
غافلگیری سالگرد مل و لیندزی نمیتونه باشه.
- نه، اصلا.
- آره، حالا، عزیزم، نمیتونی خودتو اینقدر بهم بریزی.
- بهت گفتم شلوارتو نگه دار.
هر وقت بتونم سفارشتو میگیرم.
- البته، میفهمم که شاید از نظر ژنتیکی غیرممکن باشه.
باشه، بچهها، برگر بیکن و پنیر برای مایکل،
کیک گوشت برای ام... - مرسی.
- و یه ساندویچ بی.ال.تی برای تدی--
بدون بیکن، کاهو، نان، مایونز و سیبزمینی سرخکرده.
- داری سعی میکنی برای دوستپسر جدیدت خودتو خوشفرم نگه داری؟
- اون دوستداشتنیه.
- آره. اون تمومه.
با عکسهای تد کندی خودشو سرگرم میکنه.
واقعاً فکر میکرد مارلون براندو
باید چند کیلو چاقتر میبود.
برای همین عاشق من بود--
چاق و پیر بودن منو تحریک میکرد.
- تدی، تو چاق نیستی...
خوب، نه به اون شدت بد.
- و قطعاً پیر نیستی.
- ببخشید، آقا؟
آقا!
بابلون جمعه شب دوباره باز میشه.
بفرمایید، بچهها. یه نگاه بندازید.
- به من گفت «آقا».
بلند صحبت کرد تا بتونم بشنوم.
- فکر میکردم بابلون ورشکست شده.
- یعنی نمیدونستی؟ بهش بگو، تدی.
- من زندهش کردم.
دهنم رو روش گذاشتم و دمیدم.
- پس اینجوری پول اضافیتو خرج کردی؟
باید یه خونه میخریدی.
- بعضی از ما کوییرها ترجیح میدیم برقصیم و حال کنیم
به جای بچهداری و نردههای سفید.
- شایعه شده که پاپرز حالا جای داغ جدیده.
- شب جمعه پاپرز برمیگرده
به همون گودال کثیفی که همیشه بود.
- بابلون جمعه شب دوباره باز میشه. یه نگاه بندازید.
بفرمایید، بچهها، یه نگاه بندازید.
بابلون جمعه شب دوباره باز میشه. - یه نگاه بندازید.
سلام، جی.آر.
بابات عاشقته.
- یه جای جدید تو مرکز خرید هست.
خودت خرسها رو طراحی میکنی
و لباسهاشون رو انتخاب میکنی، صداشون رو ضبط میکنی.
- خیلی بامزهست.
- دوستداشتنی.
- باید ملانی رو ببخشید.
کل شب با جی.آر بیدار بوده.
- آه، اون کولیک داره.
چهار ساعت مدام گریه کرد.
ببین، میخواستم عذرخواهی کنم
که اون شب انقدر تند شدم.
شوکه شدم، همین.
انتظار نداشتم-- - میدونیم.
هیچکس نداشت.
- گرچه حالا که فکر میکنم،
هر وقت سر میزدم،
یکی از شماها همیشه غایب بود یا سر کار بود یا داشت چرت میزد.
به هر حال، متاسفم.
- اینو گفتی.
- منظورم اینه، بعد از این همه وقت،
شماها نتونستید مشکلاتتون رو حل کنید،
که کار به اینجا کشید. - خیلی ممنون.
ما هم متاسفیم. حالا، اگه اشکالی نداره،
میشه درباره مشکلات زناشوییمون صحبت نکنیم؟
- مهم اینه که،
باید تصمیم بگیریم چطور از بچهمون مراقبت کنیم.
- بچهمون؟
- چقدر وقت با تو و لیندزی
و بن و من میگذرونه.
داریم یه خونه جدید میخریم.
- بهت میگم چقدر وقت با تو میگذرونه--
هیچ!
- ملانی، لطفاً، میشه صداتو پایین بیاری؟
مطمئنم میتونیم بدون داد زدن اینو حل کنیم.
- کی داره داد میزنه؟ دارم یه نکته رو میگم.
- اینو به اون بگو.
- ما توافق کرده بودیم--
که من بخشی از زندگی دخترمون باشم.
- آره، که هیچوقت شامل حضانت فیزیکی نبود.
این هیچوقت بحث نشده.
- چون وقتی توافق کردیم، شماها با هم بودید--
یه زوج، یه خانواده.
حالا همهچیز عوض شده. حالا دیگه با هم نیستید.
- چرا؟ من هنوز مادرشم. - منم همینطور.
- و من پدرشم.
- هیچکس اینو انکار نمیکنه. - اون داره انکار میکنه.
اون میگه من هیچ حقی ندارم.
- نه، میگم تو شاید پدرش باشی،
پدر بیولوژیکیش،
ولی من و لیندزی هنوز والدینشیم.
این عوض نشده.
حالا، اگه ببخشید، دخترم باید غذا بخوره.
- خیلی خب، به محض ورود، به مهمانها یه لیوان
شاتونوف-دو-پاپ، سال ۱۹۹۱ تقدیم میشه. - بکنیدش ۱۹۹۰.
- آه، ۱۹۹۰،
در حالی که یه گروه چهارنفره زهی
مجموعهای از آهنگهای موردعلاقه التون جان شما رو مینوازن.
- تصمیم گرفتم با «موسیقی شبانه کوچک» برم.
- آه، خوب، «راکت من» رو خط بزنید.
حالا، آه، وقتی مارش عروسی شروع میشه--
مارش عروسی رو نگه میداریم؟
اوه، البته، آه...
شما از اونجا وارد میشید.
ام... - چرا از اینجا نه؟
- شما از اینجا وارد میشید با یه دسته گل نیلوفر.
- حالا دارم به گلهای رز سفید و نفس کودک فکر میکنم.
- نفس کودک. باشه.
آه، بعد به سمت سایبان میرید.
ام، در اون لحظه-- - اگه بارون بیاد چی؟
- قبلاً از جانی پرسیدم-- بارون نمیاد.
- هواشناستون نمیتونه یه طوفان رو پیشبینی کنه
اگه تو خیابون مارکت بوزه.
- باید برگردم ایستگاه.
یه گزارش زنده از عراق دارم.
- عراق؟
عراق به درک! ما داریم عروسی برگزار میکنیم!
- حالا، حالا، نگران نباشید.
من میرم یه صحبت کوچولو با خدا داشته باشم.
و هیچ راهی وجود نداره که اون اجازه بده چیزی
رو رژهی تو بارون بباره.
دستشویی بانوان--
ما هنوز رنگ دستمال توالت رو انتخاب نکردیم.
بنفش. ام، نه. نعنایی.
نه. ام، زرد کرهای.
- کاش میتونستی لیلا رو تو شرایط کماسترستر ببینی.
اون بازم دیوونت میکرد، ولی من عاشقشم.
- خب، معلومه که عاشقشی. همهچیز برای همینه.
- میدونی، باید بهت آفرین بگم.
نمیدونم چطور این کارو میکنی. - خب...
یکی از دلایلی که ما گیها اینجاییم--
کمک به شما آدمای معمولی برای مرتب کردن کاراتون.
- جوزف، مطمئن شو که مایوها و تیشرتهام رو بستهبندی کردی، هان؟
تابستونه تو استرالیا. - بله، قربان.
- به هر حال، سه روز بعد از شروع تولید اخراجش کردن.
کارگردان تازهکار، تولید بزرگ--
نمیتونست از پسش بربیاد.
همچنین شنیدم که با اورلاندو بلوم کنار نیومده.
اوه، بلر؟ - بله، برت.
- من میخوام اون مربی
هر صبح ساعت ۵ تو هتلم باشه، هان؟
- هنوز دارن در موردش مذاکره میکنن.
- خب، به تهیهکننده زنگ بزن و لعنتی اینو بخواه!
- باشه، برت. - چقدر قراره غیبت بزنه؟
- خب، یه فیلمبرداری ششماههست، البته اگه بتونم پستتولید رو اینجا انجام بدم.
میدونی، هنوز داریم مذاکره میکنیم.
کجا لعنتی داروی آمبین منه؟ آه.
تو پرواز ۱۸ ساعته، تنها راه پروازه.
- حتماً.
- گوش کن، نمیخوام بندازمت بیرون یا همچین چیزی،
فقط فکر کردم وقتی نیستم،
وقت خوبیه
برای انجام یه سری کار روی خونه، میدونی، بازسازی.
ولی لطفاً تا چند روز راحت باش و بمون
تا یه چیز دیگه جور کنی.
- ممنون.
- حتی اگه من اون طرف دنیا باشم،
عشقم به خشم رو از دست ندادم.
تیم توسعهم قراره اینو بگردونن.
صلحجوی گی خیلی قویه
که یه احمق نباید بتونه شکستش بده
کسی که نمیتونه فراتر از گیشه ببینه.
درسته؟ - آره.
- بلر. - بله، برت.
- از وقتی که برای ماشین ترتیب دادیم راضی نیستم...
- باورم نمیشه اونجوری باهام حرف زد.
- تو پدری. - ولی من والد نیستم--
حداقل از نظر ملانی اینجوری نیست.
- اوه، این مزخرفه.
تو به همون اندازه که اون والده، والدی.
- باید میشنیدی،
اونقدر بلند فریاد میزد که بچه رو بیدار کرد.
با همهی این شلوغبازیاشون...
میدونم ما میتونیم
یه زندگی خانگی با ثباتتر برای جی.آر. فراهم کنیم تا اونا.
- آره، مطمئنم حق با توئه.
ولی یه چیزی که نباید انجام بدیم اینه که بیش از حد واکنش نشون بدیم.
باید آروم و منطقی بمونیم.
- همه بهم میگن اینو!
باشه، آروم میمونم...
و منطقی، ولی...
هیچ راهی نیست که من از بچهم دست بکشم.
- نورها رو تموم کن. داریم درها رو باز میکنیم.
میتونی اون کارتنها رو پشت بار ببری؟
- بله، قربان. - به من نگو "قربان".
- اوکی، این خوب به نظر میرسه. - موفق باشی، عزیزم!
فقط امیدوارم نه وقتی که داریم تکون میدیم.
- اِم، فکر نمیکردم اینجا ببینمت.
فکر میکردم سرت با برنامهریزی عروسی شلوغه.
- اوه، من هیچوقت اونقدر سرم شلوغ نیست که شب افتتاحیه کنار رینگ نشینم.
- دو دقیقه دیگه آمادهست. - اوکی.
- و، اوم، این کیه؟ - اوه، اوم...
این آلونزوئه. این اِمته.
- من همین حالا دارم یه ساحل زیر نور ماه رو تصور میکنم
که نسیم کارائیب نوازشش میکنه،
وقتی نخلها به آرامی با گیتار لاتین میرقصن.
- ما تو ترنتون زیاد درخت نخل نداشتیم.
- آلونزو مدیر جدید کلوبه.
- و باید بگم، پیشرفت بزرگیه نسبت به قبلی.
- از وقتی با اسباببازی اینقدر خوش نگذرونده بودم
از وقتی با ست ارکتورم بازی میکردم.
- پدر و مادرم نمیتونستن ست ارکتور بخرن،
پس فقط با چیزی که خدا بهم داده بود بازی میکردم.
- اوکی، بچهها، جاهاتون رو بگیرید!
بیاید نورها رو کم کنیم
و استروبها رو بالا ببریم.
- و دوباره تو بیزنسیم.
- نه کاملاً.
بدون اون، بابل نیست...
- تاپ تاپ!
- اوکی، پسرا و پسرا، ساعت چنده؟
همه: ساعت نمایشه!
- چی به چیه؟
- نگران نباش. هنوز--هنوز زوده.
- همه کجان؟
- امشب تو پوپرز شب شلوارک و شاته.
همهی پسرای جذاب اونجان.
فکر کنم برم، یه نگاهی بندازم.
- کان!
- هی!
- فکر نمیکردم هنوز تو شهر باشی.
این جاستینه. اینم جاستینه.
- انگار تو هالیوود کمبودی از ما نیست.
- میتونی یه کتل وان دیگه برام بیاری؟
- نازه. - اگه از این تیپ خوشت بیاد.
واقعاً در مورد "خشم" افتضاحه، نه؟
- آره. واقعاً افتضاحه.
- قسم میخورم، ذرهای صداقت هنری
تو این شهر لعنتی نیست.
- چرا برنمیگردی نیویورک-- تئاتر کار کنی؟
- تو یه لحظه برمیگشتم اگه قرارداد سهفیلمی
با براکهایمر نداشتم.
خب، کارگردان نابغهمون کجاست؟
- دیروز رفت استرالیا.
- شنیدم داره بازسازی "موتریا" رو برمیداره.
خب، فیلم برت کلر نیست مگر اینکه چیزی پرواز کنه.
- ولی هنوز برنامه داره "خشم" رو بسازه.
تیمش دارن اینو به استودیوهای دیگه پیشنهاد میدن
حالا که تو وضعیت "تِرناباوت"ه.
اون "تِرناراند"ه.
- درسته. قسم خورده که اینو میسازه.
- خب، این برتسکی ماست--
به تنهایی با امپراتوری شر میجنگه.
ولی تو این صنعت،
تنها چیزی که از مردهها برمیخیزه دراکولاست.
اونم فقط اگه برد پیت نقشش رو بازی کنه.
وقتی چیزی تمومه، تمومه.
- انگار عروسی راه انداختی ولی هیچکس نیومد.
- عاشق اینم که چطور یه کلیشهی تکراری رو تازه میکنی.
میتونی همین کارو با این مافین کنی؟
- چه مرگته؟
- حدس بزن دیشب چند تا همجنسگرا اومدن
برای بازگشایی بابل؟
- این یکی از اون جوکهای لامپه؟
- ۱۲ تا.
بشمرشون. ۱۲ تا.
۸ هزار لعنتی رفت تو چاه.
اگه سریع یه کاری نکنم،
امشب یه ۸ هزار لعنتی دیگهست
و فردا شب و شب بعدی.
- انگار یه ساک گرونقیمت بوده.
- میدونی، حتی اگه اونم بود بدم نمیاومد،
ولی حتی یکیشون حتی یه ذره قابلتحمل نبود.
خب، نمیفهمم. همهشون کجا رفتن؟
- موزیک لعنتی عالی بود!
- و هر شات فقط یه دلار.
- شماها کل شب کجا بودید؟ - پوپرز.
- پوپرز؟ اون آشغالدونی از منم پیرتره.
- تنها چیزی که هست.
- خب، اینم از این.
- تو از همه آدما باید بدونی...
هیچکس دمدمیمزاجتر از یه گی نیست.
اوه، هی.
- ببخشید دیر کردم.
خانوم جلوی من یه عالمه کوپن داشت.
هی، عزیزم.
- سلام، مامان.
- با مامان خوش گذشت؟
اینم نامهها.
- مرسی.
- اوکی، پسر بزرگ، اسباببازیهاتو جمع کن.
وقت رفتنه.
- مامان، نمیخوام برم.
- قراره هر بار این ماجرا رو داشته باشیم؟
- هوم.
- اوه، اشکالی نداره، عزیزم.
فردا که مامان میره سرکار میبینمت، باشه؟
- جی.آر. چطوره؟ - کل شب بیدار بود، فریاد میزد.
- چرا نمیذاری من ببرمش؟
- نمیتونی کل شب بیدار باشی و از گاس مراقبت کنی
و کل روز کار کنی. - ولی تو خستهای.
- نگران من نباش، باشه؟ من از پسش برمیام.
- هیچکس نگفت نمیتونی. - پس شروع نکن.
- من چیزی شروع نکردم.
فقط کاش یه راهی بود که میتونستیم...
- ببوسیم و آشتی کنیم؟
- کنار بیایم.
- اوه، لعنتی!
- چیه؟
- اون مرتیکهی کوچولو یه وکیل گرفته.
- اسمش بابیه بنته.
- فکر میکردم اون با هیو هفنر ازدواج کرده.
- اون باربی بنتونه.
این یه وکیل سرسخت گیه.
- اولین پروندهی فرزندخواندگی گی تو پنسیلوانیا رو برد
به دیوان عالی ایالتی و برد.
- آره. گفت، به عنوان پدر بیولوژیکی جی.آر.،
من حقوقی دارم و باید براشون بجنگم.
- نه. نه، اونجا دوست ندارم.
- اوه.
پس اون قبول کرده پروندهی ما رو بگیره.
- خوشحالم میبینم داری از خودت دفاع میکنی.
فقط متاسفم که کار به اینجا کشید.
- خب، اونا هیچ گزینهای برام نذاشتن.
- این همونجاییه که میخوای باشه، دب؟
- جایی که میخوام تو زبالهدانیه، ولی...
این صندلی مورد علاقهی کارله، پس...
خب، این بهتره، نه؟
- اوه، آره، خیلی بهتره.
- خب، نمیذارم دخترم توسط
یه زوج مادر مجرد بزرگ بشه.
- وقتی یه خونهی پر از عشق و با ثبات با دو تا پدر هست.
- "مادرای مجرد"؟ - هوم؟
- تو همین الان گفتی "مادرای مجرد".
منظورت مثل منه؟ - در مورد تو صحبت نمیکردم.
حتی به تو فکر هم نمیکردم.
- آره، خب دیگه چی جدیده؟
ولی من یه مادر مجرد بودم. و حدس بزن چی.
حتی بدون پدر،
تو هنوز اونقدر شعور داشتی که از بارون بیای تو...
بعضی وقتا.
- این چیزی نیست که من داشتم در موردش صحبت میکردم.
به خاطر خدا، مامان، میتونی از سوءتفاهم دست بکشی؟
- کی داره سوءتفاهم میکنه؟ - دب، تنها چیزی که داریم میگیم...
- میدونم چی دارید میگید.
من زبان رو بلدم-- خیلی هم ممنون.
فکر میکنید چون دونفرید،
بهتر میتونید یه بچه رو بزرگ کنید.
خب، بذارید به شما دو تا متخصص یه چیزی بگم.
همه اونقدر خوششانس نیستن که شریک داشته باشن
و پول کافی برای موندن تو خونه و بزرگ کردن بچههاشون.
بعضی از ما مجبور بودیم شب و روز کار کنیم،
بعضی وقتا تا ساعت ۲ صبح لعنتی،
تا بچههامون بتونن کفش کتانی و شلوار جین داشته باشن
و واکمن و-- و برن سینما
مثل همهی دوستاشون.
و وقتی ما اون بیرون مشغول کار بودیم،
فقط امیدوار بودیم و به خدا دعا میکردیم
که اونا مریض نشن یا به دردسر نیفتن.
ولی ما هیچ انتخابی نداشتیم.
هر فداکاریای که میتونستیم برای خوشحالی بچههامون کردیم.
پس شما دو تا فکر میکنید میتونید بهتر از این انجام بدید...
تنها چیزی که باید بگم...
آفرین به شما.
- تقریباً نشناختمت
از وقتی این همه وزن اضافه کردی.
- خیلی زیاد نیست.
- کاش منم میتونستم اینجوری وزن اضافه کنم.
سعی میکنم و سعی میکنم، میخورم و میخورم،
ولی هر کاری میکنم، نمیتونم وزن نگه دارم.
- چه حیف.
- شکلات؟ - رژیم دارم.
- اوه، و همین حالا داره جواب میده.
موهای سرت داره کمپشت میشه.
ببین، هر چی دیگه داره پیش میره،
من همیشه یه سر پرمو و سالم داشتم.
- خب، نمیخوام با خانم برولین مخالفت کنم،
ولی آینه فقط یه چهره داره،
و تو داری بهش نگاه میکنی.
- لعنتی!
دارم کچل میشم.
چ-چ-چی کار کنم؟ چی--چ-چی کار کنم؟
- یهودی بشی و کلاه یارمولکه بپوشی؟
- فایدهای نداره باهاش بجنگی، عزیزم.
میترسم پیری آخرین حقهای باشه که هر کدوم از ما یاد میگیره.
مشکل اینه که بعد از اینکه ما رو خراب میکنه،
نمیره.
پس، اگه جای تو بودم،
دیگه آهنگ عنوان "بیچاره من" رو نمیخوندم
و قبولش میکردم.
- بعدش چی--بمیرم؟
- یا برو پالم اسپرینگز،
یه مارتینی برای خودت بریز و چشمچرونی کن به...
پسرای مکزیکی.
- حالا، با این چی کار کنیم؟
همون همیشگی، همون همیشگی؟
- اوه، مهم نیست چند تا از این عروسیها انجام بدم،
همیشه یه بغض تو گلوم و یه اشک تو چشمام دارم.
- شاید آلرژیه.
اگه همه شروع کنن به عطسه کردن چی؟
میبینی؟ بهت گفتم-- باید تو سالن برگزارش میکردیم.
- تنها هقهق امروز هقهق شادی خواهد بود
از اینکه عروس چقدر زیبا به نظر میرسه.
- هنوز فکر میکنم باید موهامو باز میذاشتم.
صورتم زیادی گرد به نظر میاد، نه؟
- این کادر عالیه برای یه تصویر بینقص.
- شنیدی، عزیزم؟ - همهش یه توهمه.
من یه افتضاحم. اون ابرای بارونه؟
- فکر کنم وقتشه مارش عروسی رو شروع کنیم.
- اونا... - باید ریلکس کنی.
اوه.
- به عروس زیبای من.
از حالا به بعد، تو خبر صبح منی، خبر شام من،
و گزارش ویژهم.
- دان، چه احساس زیبایی.
خدای من! خدای من!
باشه، جاها، همه--
- بهت گفتم یه چیزی خراب میشه، نگفتم؟
نگفتم بهت یه فاجعه میشه؟
بلوزم! نگاهم کن!
چطور میتونم برم اونجا؟ نمیتونم. خراب شد.
همهچیز خراب شد!
درش بیار.
- چی؟ - درش بیار.
بلوزتو دربیار. زود باش.
بیا، ۱۵۰ تا مهمون دارن نگاه میکنن.
زود باش! - اوکی.
خدای من.
- برو، برو، برو، برو. - دارم میرم.
یه قابلمه سوپ و دو بطری شراب بورگوندی لازم دارم، لطفاً.
زود! زود!
هرچه سریعتر، دوستان. لطفاً.
- اوه، تو-- یه مرغ هم میخوای؟
حالا وقت بدیه برای درست کردن کوکاوون--
دو دقیقه قبل از عروسیمون.
- داری چیکار لعنتی میکنی؟
هیس، هیس، هیس.
- فقط چون من اونو به دنیا نیاوردم
به این معنی نیست که منم مادرش نیستم.
- قطار رو میبینی که دور مسیر میگرده، پسرم؟
میبینیش؟
واقعاً سرگرمکنندهست.
ولی بعد از یه مدت، خستهکننده و قابل پیشبینی میشه.
و اون موقعست که ما زنجیرهای سنت رو پاره میکنیم
و کنترل رو واگذار میکنیم
و باعث یک فاجعه بیمعنی،
فاجعهای غمانگیز!
خدای من. دیدی چی شد؟
- برایان، داری چی کار میکنی؟
- فقط دارم به پسرم یاد میدم چطور خوش بگذرونه.
- کاش به حرفایی که میگم گوش میدادی.
- «فقط به این دلیل که من اون رو به دنیا نیاوردم
به این معنی نیست که من هم مادرش نیستم.»
- من در هر قدم کنارش بودم—
بارورش کردم، راهنمایش کردم، ازش مراقبت کردم.
حتی تو زایمان هم کمک کردم.
- پس کی گفته تو نیستی؟
- مایکل.
اون داره برای سرپرستی مشترک
و 50 درصد حضانت فیزیکی درخواست میده.
- خب، اون فکر میکنه کیه؟ پدر؟
- توافق این بود که اون همیشه بخشی
از زندگی بچه باشه، ولی من و مل باید بزرگش کنیم.
- با هم.
- این هیچ فرقی نمیکنه.
ما هنوز همون آدما هستیم.
ما هنوز والدین جنی ربکا هستیم.
- خب، به نظر میرسه اون نظر دیگهای داره.
- کاش ملانی منطقی بود.
ملانی؟
ملانی کوچولوی ما؟
منطقی؟
- به جای اینکه سعی کنه اون رو بیرون کنه.
حالا اگه اون این کار رو ادامه بده،
من کسی هستم که بیرون میمونه.
دادگاه میگه من کسی هستم که هیچ حق قانونی نداره.
به نظر میرسه مامانت
تو موقعیت خیلی بدی گیر کرده.
- کاملاً درست میگی.
باورم نمیشه زندگی من چه افتضاحی شده.
- پول لازم داری؟
- چیزی که لازم دارم اینه که باهاش صحبت کنی.
تو بهترین دوستشی.
- هی، گاس.
اشکالی نداره، پسرم.
ما دوباره همهچیز رو درست میکنیم. - کدوم یکی؟
- صبر کن. صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
باشه، کلید رو بزن.
- و این باید کار رو تموم کنه.
آه، این رو بگیر، لطفاً. ممنون، ممنون.
اوه، اوه، همینجا. عالیه.
بفرما— و یک و دو...
ایناهاش. حتی با دستهگلت هم ست میشه.
ممنون، ممنون، ممنون.
برویم! برویم، برویم، برویم!
- تو نابغهای! - من نابغه نیستم.
عمه لولا نابغهست.
ببین، اوم، تو هزلهرست، وقتی پسر بچه بودم،
مامانم کار کرد و زحمت کشید تا برام یه شلوار سفید خوب
برای کلیسا بخره.
خب، قبل از اینکه برسیم اونجا،
من یه کم کیک بویسنبری دزدیدم،
و، اوم، میتونی بقیهش رو تصور کنی.
خب، مامانم داشت منو تنبیه میکرد،
ولی عمه لولا روز رو نجات داد.
اون یه عالمه بویسنبری چید،
یه آب بویسنبری درست کرد، و یکشنبه بعدی
من شگفتانگیزترین شلوار بنفش رو برای کلیسا داشتم،
که البته، خودم باهاش ست کردم
با یه ژاکت زرد و یه شال صورتی.
- این داستان فوقالعادهایه.
- اینجوری بود که بالهای پریام رو گرفتم--
با یاد گرفتن چطور یه فاجعه رو
به چیزی زیبا تبدیل کنم.
حالا، شما دو تا، از اون راهرو برید پایین
و تا ابد خوشبخت زندگی کنید.
- ممنون.
- بیا، عزیزم، اینجا اتاق پشتی نداره،
پس، اوم، فکر کنم باید بریم خونهی من.
- آخرین باری که نگاه کردم، یه اتاق پشتی تو بابل بود.
- اوه، برایان. هی، هی.
ما، اوم--قرار بود بعداً سر بزنیم.
- چرا حالا نه؟ از شلوغی دوری کنید.
- ببین، تقصیر من نیست که گله جابهجا شده.
همهی پسرای جذاب حالا میان اینجا...
به جز اون یکی.
عیسی، نگاهش کن.
پادشاه خستهی قدیمی، با ناامیدی سعی داره نگه داره--
تدی!
- تو هم، تئودور؟
- برایان، اینجا داری چیکار میکنی؟
- فقط دارم رقابت رو بررسی میکنم.
- منم همینطور.
- برای همین نقاب زدی؟
این...
ظاهر جدیدمه.
من، اوم...
دنبال یه چیز جدیدتر، باحالتر بودم.
- دارم سعی میکنم اونا رو برگردونم به بابل،
نه اینکه بترسونمشون.
- خب، بهتره سریع این کارو کنی،
وگرنه شلوارتو از دست میدی.
- حالا هم شروع کنی بد نیست.
- اوه، آره.
اوه، آره.
اوه، آره، محکمتر بکن.
- اینو دوست داری؟ - اوه، آره.
بکوب توم. اوه.
- شاید.
پروازت چطور بود؟
باشه، بذار دوباره امتحان کنیم.
- عیسی، اینجا چه خبره؟
نصف خیابون گریهشو شنیدم.
- قولنج--کل شب بیدار بوده.
- اوه، اینو از مایکل گرفته.
همیشه میدونستم اون گی میشه.
از روزی که به دنیا اومد جیغجیغو بود.
بیا اینجا، عسلم.
"عسلم" چیزیه که به مایکل میگفتم.
هیس، هیس.
- ببین، واقعاً نباید اینجا باشی،
با توجه به اینکه اون قصد داره برای حضانت ازم شکایت کنه.
- هنوز یاد نگرفتی، مگه نه؟
ما اینجا یه بچه داریم با یه مشکل.
کیسه آب گرم داری؟
- فکر کنم تو آشپزخونه.
- پرش کن...
با آب گرم.
مامانبزرگ قراره همهچیز رو درست کنه.
آره، قراره درستش کنه.
مامانبزرگ قراره همهچیز رو درست کنه.
آره، میدونم درد داره. میدونم درد داره.
اینم مامان.
مرسی.
هیس، هیس، هیس.
- دبی...
میدونم میخوای نوهتو ببینی،
و از کمکت ممنونم، ولی...
- ولی چی؟
- تا وقتی این ماجرا حل نشده...
- تا جایی که به من مربوطه، دیگه حل شده.
شما سه تا دارید ادامه میدید،
هر کدومتون یه تیکه از این بچهی بیچاره میخواید،
این شرمآوره.
از اون پادشاه بدتره، میدونی کدوم--سلیمان.
آره.
ولی حرف آخر...
من میگم یه بچه به مادرش تعلق داره.
- واقعاً؟
- شاید چون من خودم مادرم...
یه مادر مجرد.
و هرکسی که مادر نیست یا هیچوقت نبوده
یه سرنخ لعنتی هم نداره که این چقدر سخته،
و این شامل پسرم هم میشه.
پس، هر کاری که بتونم برای کمک انجام بدم، اینجام.
- ممنون که طرف منی.
- حالا خوب گوش کن.
تنها کسی که من طرفشم نوهمه.
مگه نه، عسلم؟
خیلی خستهم.
- از اونجا متنفر بودم.
هوا هیچوقت عوض نمیشه.
همه فقط در مورد صنعت حرف میزنن،
اگه یه پروژهی خوب نداشته باشی، نامرئی هستی.
- آره، آره. همونطور که تو فیلمها میگن، برسیم به اصل مطلب.
پسرها جذابن!
- فقط بعد از یه مدت، همشون شروع میکنن به یکسان به نظر اومدن--
موهای بینقص، دندونای بینقص، بدنهای بینقص.
- به نظر کاملاً افتضاح میاد.
- و نمیتونی به هیچکس اعتماد کنی
یا چیزی که هرکسی میگه رو باور کنی.
همه فقط دنبال منافع خودشون و حرفهشونن.
- آره، دقیقاً همون چیزیه که همیشه در مورد لسآنجلس میشنوی--
یه عالمه آدم سطحی و ظاهری
که با ناامیدی سعی دارن چیزی باشن که نیستن.
- هی، دب.
میتونم یه قاشق سوپ بگیرم؟ - معلومه، عزیزم.
اونجا کنار پیشخوانن. خودت بردار.
شانس آوردی که سالم از اونجا دراومدی، عزیزم.
- دیگه تموم شد برای "خشم: فیلم".
- دیگه تموم شد برای "خشم: پول".
- اوه، اشکالی نداره. ما حالمون خوب میشه.
- میدونی، به هر حال بهتر شد که نساختنش.
بن، تو درست گفتی--تا وقتی اونا تمومش میکردن،
"خشم" یه کاراکتر معمولی میشد.
- حداقل هنوز کامیک رو داریم...
کامیک ما. - و از همه مهمتر--
تو برگشتی اینجا پیش ما جایی که بهش تعلق داری.
- آره، حالا میخوای چیکار کنی، عزیزم؟
- فرصت زیادی برای فکر کردن بهش نداشتم.
- نگران نباش، عزیزم.
کار قدیمیات هنوز اینجا منتظرته.
هر وقت بخوای میتونی شروع کنی به جمع کردن میزها.
- حالا میخوای گلوتو ببری
یا بعد از اینکه قهوه خوردیم؟
- امت، به اخبار کانال ۵ خوش اومدی.
همه هنوز دارن از عروسی تعریف میکنن.
دوستای لیلا میخوان بدونن اون بلوز رو از کجا آورده.
گفتن هیچوقت همچین رنگ زیبایی ندیدن.
- خب، من فقط خیالم راحته که همهچیز خوب پیش رفت.
اگه کار دیگهای هست که بتونم براتون انجام بدم،
میدونی، عروسی بعدیتون.
در واقع، یه چیزی هست.
من روز به روز تو رو تماشا کردم، تو کل این مراسم.
- واقعاً؟
- و یه پیشنهاد کوچولو برات دارم.
- داری؟
- من تو رو میخوام، امت.
- خدا، این دیگه چیه با من و مردای معمولی؟
اوم، آقای ماگروودر، خیلی بهم لطف داری،
ولی تو حالا یه مرد متأهلی، پس...
- داری در مورد چی...؟ فکر نمیکنی من...؟
خواهش میکنم. نه.
- خب، تو گفتی منو میخوای.
- برای تیم خبری.
- به عنوان چی--گزارشگر ورزشی، دختر هواشناسی؟
به هر حال، فکر کنم خیلی ناامید میشی.
- گوش کن، لازم نیست بهت بگم،
گی بودن الان خیلی محبوبه.
همه دنبال دیدگاه گیها هستن،
گیها در مورد مد، آشپزی، دکوراسیون چی فکر میکنن؟
همونطور که گفتی، اون جادوی پریوار کوچولو
که به ما معمولیها یه چرخش کوچولو میده.
و تو میخوای من...؟
- یه بخش جدید انجام بدی.
به ما دیدگاه گیگونه رو ارائه بدی.
یه چند تا نکته بهمون بده.
یه چند تا تغییر ظاهر انجام بده. - ولی من هیچوقت...
- بعد از اون جادوی که تو عروسیمون کردی،
تو هر کاری میتونی بکنی.
از جمله اینکه مرد گی کانال ۵ باشی.
- بدون نورها و موزیک
و پسرای جذاب، این فقط یه اتاقه، نه؟
- همهش یه توهمه.
چیزی جز تئاتر ارزون نیست.
متأسفم برای بچهت.
- جنی؟ - خشم.
اوه، اون. خب...
الان چیزای مهمتری برای فکر کردن دارم.
پس چرا پیغام فوری رو گوشیم؟
- میخوام ملانی و لیندزی رو تنها بذاری.
اونا الان به اندازه کافی دردسر برای حل کردن دارن،
بدون اینکه تو سگ گندهتو،
یا باید بگم سگ مادهتو، وکیل رو روشون بندازی.
- خب، این چه ربطی به تو داره لعنتی
اگه من بخوام یه وکیل بگیرم؟ تو کی هستی که...؟
- من پدر گاسم. اینم کیام لعنتی.
- باید یه بیضه از دست میدادی تا حتی بفهمی اون زندهست.
متأسفم. اون یه... حرف بیربط بود.
فقط...
چون اونا هم والدین پسرت هستن،
فکر کردم میفهمی.
- چیزی که من میفهمم اینه که اگه تو این کارو ادامه بدی،
لیندزیه که کنار گذاشته میشه.
اونیه که له میشه.
- خب، باید به این فکر میکرد
قبل از اینکه به مل خیانت کنه و بعد به من دروغ بگه.
- عیسی. نمیتونی دیگه اینو ول کنی؟
همه داستان رو میدونیم.
- چرا برای یه بار از اون دفاع نکنی
و سعی کنی از من، بهترین دوستت، دفاع کنی؟
الان بهترین چیز برای جنی ربکا
اینه که با من و بن باشه، تو یه خونهی با ثبات،
نه اینکه بین دو تا لزبین در حال جنگ پاسکاری بشه.
- کی عوض شدی؟
- چی؟
- کی شدی این آدم متقدس،
ریاکار و قضاوتگر؟
- مسئله این نیست که کی عوض شدم.
مسئله اینه که تو چرا عوض نشدی؟
کی قراره دیگه بس کنی این...
پسر کلابی از مد افتاده رو و بزرگ شی؟
- اوه، پس حالا منم موضوع نارضایتی توام.
تو و پروفسور دیوونه ازدواج کردید،
تو کانادا لعنتی!
کشیدی رفتی خیابون استپفورد
با همهی اون شبهدگرجنسگراهای دیگه،
و یهو این بهت حق میده
که در مورد زندگی همه اظهارنظر کنی؟
خب، به طرف دیگهی ازدواج بینقصت خوش اومدی، مایکی.
اسمش طلاق گی.
گیها و لزبینها میتونن زندگیشونو خراب کنن
دقیقاً مثل بقیهی دنیا.
- من فقط دارم سعی میکنم کاری که برای دخترم بهتره رو انجام بدم
و از حقوقم محافظت کنم.
متأسفم که نمیتونی اینو ببینی.
- فقط بهم بگو "مرد گی".
- این مثل این نمیمونه که به پاپ بگیم "مرد کاتولیک"؟
- دان ماگروودر، تهیهکننده اخبار کانال ۵--
من همین الان عروسیش رو برگزار کردم-- میخواد به تیم خبری ملحق بشم.
دارم برمیگردم جلوی دوربینها.
این بار با لباس.
قراره "مرد گی" کانال ۵ بشم،
نکتهها رو به اشتراک بذارم، شوخی کنم
و بهطور کلی به پیتسبورگ نشون بدم چطور میتونن فوقالعاده باشن.
- میتونی با من شروع کنی.
موهای منو ببین، شکمم، صورتم.
خدا، انگار یه شارپیام.
خدا، انگار یه شارپیام.
- هیچ مشکلی تو ظاهر تو نیست.
- میتونی دست از دوست بودن برداری و صادق باشی؟
- من دارم صادقم. بیا اینجا.
بیا اینجا.
به خودت نگاه کن.
- خود واقعیات...
خودی که کریستال رو کنار زد، دوچرخهسواری لیبرتی رو تموم کرد،
یه کار عالی گرفت.
تو زندگیتو زیر و رو کردی، تدی.
و این چیزیه که باید خیلی خیلی بهش افتخار کنی.
تو عملاً یه قهرمانی، اوکی؟
پس کی اهمیت میده اگه چند کیلو اضافه کرده باشی،
یا چند تا خط شخصیت رو صورتت باشه؟
دیگه به پوسته نگاه نکن و مروارید رو ببین.
- تو راس میگی، ام.
واقعاً راس میگی.
خوب به نظر اومد، نه؟
شاید بتونم ازش تو یه بخش استفاده کنم.
خب، این مرد گی باید بره باشگاه
و بعد، اوم، یه کم استراحت زیبایی کنه.
دوربین بیرحمه، میدونی.
هر خطی رو نشون میده و فوراً ۱۰ پوند اضافه میکنه.
بعداً میبینمت، عزیزم!
- مرسی، ام.
هی، تو قراره یه مرد گی عالی بشی.
همین حالا هم هستی. - نمیتونم جلوی خودمو بگیرم.
- سلام. اوم، بله، اوم، اسم من تد اشمیته،
و میخوام یه وقت برای دیدن دکتر بگیرم.
- الان میام پیشت.
وکیلم بهم توصیه کرده باهات حرف نزنم.
- خب، منم وکیلم،
و میگم اون زیادی محتاطه.
به هر حال، ما دوستیم...
خانواده.
- هستیم؟
مطمئنم میتونیم اینو حل کنیم،
خودمون رو از کلی غصه و هزینههای قانونی نجات بدیم،
که اگه چیزی در مورد وکیلها بدونم،
برای همینه که نمیخواد ما باهم ارتباط داشته باشیم.
ببین، قبول دارم زیادی واکنش نشون دادم.
فقط داشتم مثل هر مادری حمایت میکردم.
اینو میتونی بفهمی.
- فکر کنم.
- هیچ شکی نیست که تو بخشی از زندگی جنی ربکایی.
فقط اینه که اون هنوز خیلی کوچیکه.
هنوز داره شیر مادر میخوره.
پس داشتم فکر میکردم که شاید بعداً، تو آینده،
مثلاً وقتی چهار یا پنج سالش شد،
بتونه یه مدت با تو و بن باشه.
فکر میکنم این کاملاً منطقیه.
تو اینطور فکر نمیکنی؟
- فکر میکنی من چقدر احمقم؟
نه، جواب نده. میتونم تصور کنم.
اول، بهم میگی هیچ حقی ندارم، که درست نیست.
من به اندازهی تو حق دارم.
حالا سعی داری منو راضی کنی که نبرمش
تا وقتی چهار یا پنج سالش بشه؟
متأسفم، مل. من کوتاه نمیام.
- باورم نمیشه داری این کارو میکنی،
بعد از اینکه همینجا تو فروشگاهت ایستادیم
و توافق کردیم که تو میتونی پدر باشی
نه فقط یه اهداکنندهی اسپرم.
- پس چرا نمیذاری ببرمش؟
- چون تو هیچی در مورد بزرگ کردن بچه نمیدونی.
حتی مادر خودت هم موافقه. - مادرم؟
- آره، اون فکر میکنه داری مثل یه احمق رفتار میکنی.
- اوه، واقعاً؟ میدونی چیه؟
برام مهم نیست مادرم چی فکر میکنه.
جنی ربکا دختر منم هست،
و من قراره حضانت مشترک داشته باشم.
- پس برو جلو و سعی کن، ولی بذار بهت بگم--
تو فقط با یه مادر عصبانی و لزبین طرف نیستی،
با یه وکیل عصبانی هم طرفی.
خب...
همهچیز همونی بود که یادت میاومد؟
- و بیشتر. - هوم.
- تو چی؟ - هوم.
خوب بود.
- فقط خوب؟
عالی بود.
بگو عالی بود!
- بگو عالی بود. بگو.
عالی بود. عالی بود. عالی بود. عالی بود.
- هوم. - بود.
عالی بود.
فکر کردم دیگه هیچوقت برنمیگردی.
- حدس زدم.
- خب، چرا باید؟
نمیتونم تصور کنم.
- این چیه؟
یکی از استوریبوردهای منه از فیلم.
- خوبه.
- مرسی.
- چی؟ - هیچی.
به همه گفتم اونجا چقدر افتضاح بود...
همه چقدر احمق بودن.
حقیقت اینه که من عاشقش بودم.
میدونم.
داغ بود. سرگرمکننده بود. هیجانانگیز بود.
قرار بود جهان رو تغییر بدیم--
اولین ابرقهرمان گی.
حالا تموم شد.
- و حالا تو برگشتی.
باید بعد از اون همه هیجان یه کم ناامیدکننده باشه.
- پیتسبورگ هنوز یه چیز داره
که هالیوود نداره.
البته، اگه پیشنهاد هنوز پابرجاست.
- * اگه یه کتاب در مورد تو بنویسم *
* هزار صفحه کافی نمیشه *
* نه، هیچ تعداد کلمهای نمیتونه بهتر باشه *
* یا عشق ما رو توصیف کنه *
* من بیزبونم
* وقتی تو رو میبینم
* حس میکنم زانوهام سست میشن
* من بیزبونم
* ولی لبهام میتونن
* همهچیز رو بکنن جز حرف زدن
* نه، گربه زبونمو نگرفته *
* و همهچیز دیگه روبراهه
* اگه یه تصویر ارزش هزار کلمه داشته باشه *
* میخوام یه چیزی بهت بگم که نمیتونم بگم *
* من بیزبونم
* وقتی تو رو میبینم
* حس میکنم زانوهام سست میشن
* من بیزبونم
* ولی لبهام میتونن
* همهچیز رو بکنن جز حرف زدن
* گفتوگوها همهجا هستن
* میتونی صداشونو بشنوی چون این کاریه که ما میکنیم *
* ولی وقتی سعی میکنم ارتباط برقرار کنم *
* کلمات کم میارن وقتی نوبت به تو میرسه *
* من بیزبونم
* من بیزبونم
* وقتی تو رو میبینم
* حس میکنم زانوهام سست میشن
* من بیزبونم
* ولی لبهام میتونن
* همهچیز رو بکنن جز حرف زدن
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.