Original subtitles

‫- یک، دو، سه، چهار، ‫پنج، شش، تکان بده، رفیق.

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- * تو ادامه می‌دی

‫* تو ادامه می‌دی

‫* تو ادامه می‌دی

‫* تو ادامه می‌دی

‫* راه طولانی است

‫* پاهایت خسته‌اند

‫* دست‌هایت می‌لرزند

‫* تو همچنان ادامه می‌دی

‫* تو ادامه می‌دی

‫* در گرمای روز

‫* تو ادامه می‌دی

‫* تا آخر راه می‌ری

‫* تو ادامه می‌دی

‫* در دل شب می‌ری

‫* تو ادامه می‌دی

‫* به سمت نور می‌ری

‫- ازدواج کردید؟ ‫ازدواج کردید؟ خدای من!

‫- آره، تو تورنتو این کارو کردیم.

‫- جایی که واقعاً قانونیه.

‫- کاش شما هم اونجا با ما بودید.

‫- اوه، ما هم همین‌طور.

‫خب، به هر حال قراره گریه کنم.

‫- وقتی برگردیم،

‫همه با هم می‌ریم بیرون و جشن می‌گیریم.

‫- دو زوج متأهل.

‫اگه بچه قبل از ما

‫به خط پایان برسه، بهمون زنگ بزنید.

‫- اوه، وای! ‫بس کن این نگرانیا رو.

‫- چند روز دیگه می‌بینمتون.

‫- و تبریک می‌گم.

‫- باشه، خداحافظ. ‫- خ-خداحافظ...خداحافظ.

‫- ازدواج. به‌طور قانونی.

‫- حداقل تو کانادا.

‫- یه روز، اینجا هم.

‫- اون موقع همجنس‌گراها می‌فهمن--

‫مواظب باش چی آرزو می‌کنی.

‫ممکنه به حقیقت بپیونده. ‫- مطمئناً همین‌طوره.

‫چی باعث می‌شه فکر کنن اونا بهتر از

‫اون آدمای معمولی که مدت زیادی رنج کشیدن عمل می‌کنن؟

‫- تنها کسایی که ازش سود می‌برن

‫وکلای طلاقن.

‫اونا یه عالمه مشتری جدید برای فاکتور کردن دارن.

‫- فکر کنم این یه چیز خوب در مورد

‫اجازه نداشتن برای ازدواج باشه.

‫- اینکه لازم نیست طلاق بگیری؟

‫- بعدی.

‫- چقدر تو کانادا بودید؟ ‫- دو روز.

‫- هدف از سفر؟

‫- ما داریم یه دوچرخه‌سواری خیریه انجام می‌دیم.

‫- اسم هر دوی شما رو اینه.

‫- نوشته همسران می‌تونن از یه فرم استفاده کنن.

‫- اوم، وقتی تو تورنتو بودیم، افسر،

‫ما از این فرصت استفاده کردیم که ازدواج همجنس‌ها

‫قانونیه. ‫- پس ما ازدواج کردیم.

‫اونا شوهر و شوهرن.

‫- اون کیه؟ ‫هر دو: پسرمون.

‫- می‌دونید، این شاید تو کانادا قانونی باشه،

‫ولی ایالات متحده آمریکا

‫ازدواج همجنس‌گراها رو به رسمیت نمی‌شناسه.

‫- اوه، بی‌خیال، افسر،

‫اونا فقط یه زوج جوون دیوونه‌ان

‫که عاشق هم شدن و ازدواج کردن--بهشون یه فرصت بدید.

‫- اگه می‌خواید وارد کشور بشید،

‫باید دو تا فرم جداگونه پر کنید،

‫به‌عنوان افراد مجرد. ‫بعدی!

‫- میوه‌ای با خودتون به کشور آوردید؟

‫- 250 تا، با دوچرخه.

‫- هدف از سفرتون به کانادا

‫"تجربه بزرگ‌ترین شادی‌ای که تا حالا داشتم

‫دیدن پسر همجنس‌گرام که با معشوقش ازدواج کرد."

‫- مشکلی با این داری، باتز؟

‫- مامان.

‫- همون‌طور که به پسرتون توضیح دادم،

‫دولت ایالات متحده

‫ازدواج همجنس‌گراها رو به رسمیت نمی‌شناسه.

‫- ولی شما بریتنی اسپیرز رو به رسمیت می‌شناسید

‫که یه شب مست می‌کنه و ازدواج می‌کنه،

‫و صبح روز بعد ازدواجشو باطل می‌کنه.

‫یا دو تا غریبه کامل که

‫برای یه میلیون دلار تو تلویزیون ازدواج می‌کنن.

‫اینه قداست ازدواجی

‫که شما احمق‌ها ازش محافظت می‌کنید؟

‫- مامان! ‫- خب، این چه مزخرفیه--

‫نذاشتنتون به کشور خودتون برگردید؟

‫مثل اینکه ازدواجتون به حساب نمیاد؟

‫می‌دونی، اگه برای کانادا کافیه

‫و ملکه لعنتی انگلیس،

‫پس برای باتز هم کافیه.

‫- خانم؟

‫سالمون دودی دوست دارید؟

‫- این چه ربطی به چیزی داره؟

‫چون اگه ساکت نشی،

‫بقیه عمرت رو تو نوا اسکوشیا می‌گذرونی.

‫بعدی.

‫- اینا رو درست کردم که فقط یه حس بگیرم.

‫- هوم. حس غیرواقعی داره.

‫- فعلاً، ولی نه برای مدت طولانی.

‫من همچنین از یه طراح تولید که تو ذهنم داشتم خواستم

‫یه رندر از مخفیگاه ریج آماده کنه.

‫نظرت چیه؟

‫- اوه... ‫خوبه.

‫- باید تاریک‌تر باشه.

‫نه تاریک ترسناک، بلکه تاریک جذاب.

‫جایی که آرزو داری توش عشق‌بازی کنی.

‫و تختش باید بیشتر وسط باشه،

‫و بالا، مثل یه محراب.

‫چون انرژی جنسی ریج چیزیه که شخصیت رو انگیزه می‌ده

‫و داستان رو پیش می‌بره.

‫- خودم بهتر از این نمی‌تونستم بگم.

‫برت، مارتی پشت خطه.

‫- سلام، مارتی.

‫آره، جلسه خوبی بود.

‫برای همین خواستم تو باهاش ملاقات کنی.

‫اوهوم.

‫خب، اگه تو می‌گی.

‫تو رئیسی.

‫ما چراغ سبز گرفتیم.

‫- عالیه.

‫- تو عالی بودی.

‫تو به همه تو اون جلسه نشون دادی

‫یه چیزی که هالیوود بیشتر از همه ازش می‌ترسه.

‫- مدل موی بد؟ ‫- صداقت.

‫- من فقط داشتم نظرمو می‌گفتم. ‫- بگو ببینم، گشنته؟

‫گرفتن چراغ سبز همیشه منو گرسنه می‌کنه.

‫بلر، برام یه میز تو اسپاگو بگیر. ‫- گرفتم.

‫- اگه شانس بیاری، شاید نانسی ریگان رو ببینیم

‫- اوه، و پرواز آقای تیلور رو کنسل کن.

‫اون تا فردا می‌مونه. ‫- برای چی؟

‫- تو تازه یه فیلم رو اوکی کردی.

‫نمی‌تونی بدون جشن گرفتن شهر رو ترک کنی.

‫- این صندلی پره؟

‫خدایا. باسنم درد می‌کنه.

‫قبلاً هم تمرینش داده شده، ولی نه اینجوری.

‫مال تو چطوره؟ ‫- خوبه.

‫- خب، کوفته‌هات چطورن؟ ‫- هر دوتاشون خوبن.

‫- خب، یه چیزی خوب نیست.

‫- فردا تولدمه.

‫- مگه دوباره متولد شدی،

‫تولدت تو آگوسته.

‫- تولد 12 قدمی‌ام.

‫شش ماهه که تو برنامم.

‫- به سلامتیش می‌نوشم.

‫فقط دارم سعی می‌کنم اوضاع رو شاد نگه دارم.

‫- الان اصلاً حس شادی ندارم.

‫- دقیقاً از همین می‌ترسیدم.

‫این طولانی‌ترین مدتیه که بدون جلسه بودم

‫از وقتی از بازپروری اومدم بیرون، و...

‫عصبی‌ام، مضطرب...

‫گم‌شده.

‫- بفرما، عزیزم.

‫اگه بخوای بازم هست.

‫- چرا نمی‌شینی یه چیزی بخوری؟

‫- گشنم نیست. ‫- بیا مامان،

‫تو هم باید قوتت رو حفظ کنی.

‫- لعنتی نگهبان مرزی که نذاشتید بیاید!

‫اون فقط داشت قانون رو اجرا می‌کرد.

‫ازدواج وجود نداره. حداقل برای ما، نه اینجا.

‫- ولی خواهد داشت. وقتی گلوله برفی شروع به غلتیدن کنه،

‫هیچ راهی برای متوقف کردنش نیست. ‫- این‌طرف.

‫همین‌جا. ‫- چی؟

‫خدای من!

‫- خب؟ ‫- این دیگه چیه؟

‫- خب، تو به اندازه کافی به پیمان‌های خودکشی دگرجنس‌گراها رفتی

‫که بدونی-- ‫این یه کیک عروسیه.

‫- برای مراسم پذیراییتونه. ‫- منظورم اینه از کجا اومده؟

‫- اونم وسط ناکجا.

‫- ما برگشتیم به ایالات متحده.

‫با پول کافی، می‌تونی هر چیزی بخری.

‫- و اینم یه چیز کوچیک برای شستن کیک.

‫- این چیزا کلی هزینه داره. ‫- من می‌ریزم.

‫- به هیچ وجه تو نمی‌ریزی.

‫- تو آخرین نفری بودی که انتظار داشتم

‫یه ازدواج رو جشن بگیره. ‫- اوه، نه.

‫- به نووتنی-براکنرها.

‫امیدوارم همیشه پابرجا باشه.

‫- گروه کلزمر؟

‫- چی انتظار داشتی،

‫تامی دورسی؟ ‫بلند شو.

‫- باشه، بیا.

‫- بیا، مامان.

‫- کجا می‌ری؟

‫- یه آپارتمان پیدا می‌کنم. ‫- مرسی.

‫امیدوارم نزدیک مدرسه گاس باشه.

‫نمی‌خوایم از مدرسه درش بیاریم.

‫همین‌جوریش به اندازه کافی ضربه می‌خوره.

‫- برای همه‌مون. ‫- آره.

‫خدا، اینا خیلی خوبن.

‫پختن کیک و شیرینی خیلی آرامش‌بخش است.

‫- چیپس شکلاتی درمانی--

‫می‌تونه همه روانشناسا رو بیکار کنه.

‫- فکر کنم باید همه حسابا رو همون‌جور نگه داریم،

‫حداقل فعلاً.

‫نیازی نیست همه‌چیز رو بهم بریزیم.

‫- موافقم.

‫- کجا داری می‌ری؟

‫- به دستشویی، برای ده‌هزارمین بار امروز.

‫- اوه، آره. ‫خوب یادمه.

‫- می‌رم به گاس حموم بدم.

‫- چطور همه اینا رو بهش توضیح بدیم؟

‫- نمی‌دونم.

‫فکر کنم 15 سال صبر کنیم،

‫اونوقت خودش بهمون می‌گه دلیل اینکه اینقدر بهم ریخته

‫به خاطر مادرای دیوونه‌شه.

‫هی، من--من این کارو می‌کنم.

‫- تا وقتی بیدارم، ‫خودم انجامش می‌دم.

‫- تولدت مبارک، عزیزم.

‫- نمی‌خوای اینو به رخم بکشی؟

‫- کی داره به رخ می‌کشه؟ ‫ببینش.

‫- به نظر میاد، اوم، براد-- ‫می‌دونی، آقای خوش‌تیپ

‫با شونه‌های پهن و بازوهای بزرگ

‫که چادرهامونو جابه‌جا می‌کنه؟

‫اون اهل این منطقه‌ست،

‫و می‌گه ما خیلی از این شهر دور نیستیم...

‫لیتل هوپ. می‌بینی؟

‫- کجا؟ ‫- اونجا.

‫- این یه لکه‌ست. ‫- یه شهره.

‫و اونا هر روز یه جلسه 12 قدمی دارن

‫تو کلیسای متدیست اول.

‫گرچه این شهر انقدر کوچیکه،

‫احتمالاً فقط یه 2 قدمی دارن.

‫- این به من چه کمکی می‌کنه.

‫حتی تو مسیرمون نیست.

‫- نه، ولی اگه از اینجا منحرف بشیم،

‫به لیتل هوپ برسیم،

‫می‌تونیم از این جاده برگردیم و به گروه ملحق بشیم، اینجا. هوم؟

‫- خب، ایده کاملاً احمقانه‌ای نیست.

‫- مرسی. ‫- منظورم این نبود--

‫مرسی، اِم. ‫واقعاً.

‫- دیدی؟ گفتم که کنارت می‌مونم، نه؟

‫- هی، قهرمان. چطوره حالت؟

‫- نباید اون تیکه دوم کیک عروسی رو می‌خوردم.

‫- ولی وقتی عشق زندگیت با یکی دیگه ازدواج می‌کنه،

‫چه انتخابی داری

‫جز اینکه خودتو تو کرم کره‌ای غرق کنی؟

‫به زودی می‌سوزونیش.

‫چون من مردشم! ‫- تو همینی، رفیق.

‫- به درک پزشکا. ‫و به درک مخالفا.

‫من هنوز جوونم، ‫هنوز خ-خ-خیره‌کننده‌ام.

‫هنوز جذابم. ‫- خودت می‌دونی.

‫- ببین، مایکی،

‫بدون دست.

‫اوه!

‫- اوه، عیسی مسیح. ‫- خدای من!

‫حالت خوبه؟

‫- آسیب دیدی؟ ‫- آروم، آروم. برایان؟

‫برایان، می‌تونی بلند شی؟

‫- خب، به نظرم میاد که ترقوه‌ت شکسته.

‫- و مثل چی درد می‌کنه.

‫- این بهت یاد می‌ده که بدون دست دنبال پسرا نری.

‫- خبر خوب اینه که به نظر میاد شکستگی تمیزیه،

‫پس خوب جوش می‌خوره.

‫- فکر کنم گفتم که مثل چی درد می‌کنه؟

‫قراره گچ بگیره؟

‫بخاطر جایی که آسیب دیده،

‫فقط می‌تونیم ببندیمش.

‫- مطمئنم گفتم

‫مثل چی درد می‌کنه.

‫- یه مقدار ویکودین بهت می‌دیم.

‫- شنیدی؟ ‫درست مثل بابل.

‫- و بعد می‌فرستیمت خونه.

‫- ببخشید؟

‫- قراره ببریمت برای عکس‌برداری،

‫و بعد یه داوطلب پیدا می‌کنیم که ببرتت پیتسبورگ.

‫متأسفم، رفیق. مسابقه تموم شد.

‫- اوه، خدا. می‌ترسم، لینز. ‫همه‌چیز خیلی عجیبه.

‫- می‌دونم. منم تجربش کردم.

‫چند تا شوهر می‌تونن اینو به زنشون بگن؟

‫- باشه، الان برمی‌گردم پیشت، عزیزم.

‫جایی نرو.

‫- یادمه وقتی گاس رو داشتی چقدر احساس طردشدگی می‌کردم.

‫- سپاسگزار نیستی که

‫داری خودت اینو تجربه می‌کنی؟ ‫- نه!

‫می‌خوام منو بیهوش کنن.

‫وقتی این لعنتی تموم شد بیدارم کنن.

‫نرو. بمون.

‫کمکم کن از پسش بربیام.

‫- و بلیطای تئاترمو ول کنم؟

‫- آره.

‫- باشه، اتاق برات آماده‌ست.

‫باشه، فقط آروم باش.

‫باشه؟

‫اووه!

‫این انقباض حسابی بود.

‫- حالا، یادته تو کلاس لاماز چی یاد گرفتیم؟

‫- اوه. به زور.

‫- بهت برمی‌گرده. ‫اینجا نقطه تمرکزته.

‫حالا تنفستو شروع کن.

‫یک...

‫- دو...

‫سه. همین‌جور. همین‌جور خوبه.

‫ادامه بده.

‫- امدادگر گفت به هیچ وجه نمی‌تونه ادامه بده.

‫- این خیلی بدشانسیه. ‫- حالا چی؟

‫- یه داوطلب باید ببرش خونه.

‫- بیچاره. خیلی زحمت کشید.

‫می‌رم میز رو برای 250 نفر آماده کنم.

‫- شام چیه؟

‫- اوم، گوشت بره با ریزوتو قارچ پورچینی،

‫یا خرچنگ با سس ترافل،

‫و سوفله شکلاتی برای دسر.

‫- واقعاً؟

‫- باشه. گوشت چرخ‌کرده و سورپرایز تن‌ماهی.

‫شخصاً از سورپرایز خوشم نمیاد.

‫- تد و امت بهتره از گشت‌وگذارشون برگردن

‫وگرنه قراره جا بمونن.

‫- ببخشید.

‫ببخشید، آقا.

‫- با منی؟

‫- تو درد شدیدی داری. ‫باید استراحت کنی.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫- دارم تمرین می‌کنم با یه دست دوچرخه‌سواری کنم.

‫- جدی نمی‌خوای-- ‫آره، کاملاً جدی‌ام.

‫- ولی تو به شدت آسیب دیدی.

‫- می‌شه از کلمه "جدی" استفاده نکنیم؟

‫- دارن یکی رو می‌فرستن که ببرتت برگردی.

‫- من نمی‌رم. ‫- چرا، می‌ری.

‫امدادگر بهت گفته--

‫- به درک حرف امدادگر!

‫- تو به هیچ وجه نمی‌تونی تا آخر با دوچرخه--

‫- و بس کن بگی چی نمی‌تونم بکنم.

‫تو جاده می‌بینمت.

‫- هی برت. بفرما.

‫- هی، برت. ‫خوشحال شدم دیدمت، مرد.

‫- این جا حسابی خاص به نظر میاد.

‫- نه، فقط آدمای معمولی‌ان.

‫آدمای پولدار. آدمای خوشگل. ‫آدمای معروف.

‫یه چیزی بهم می‌گه به زودی اینجا احساس خونه می‌کنی.

‫برگشتن به پیتسبورگ بعد از این سخت خواهد بود.

‫- هی، برت. ‫- پس چرا برگردی؟ همین‌جا بمون.

‫تو سینما کار کن.

‫مگه این آرزوی همه نیست؟ ‫آرزوی من بود.

‫- و چیکار کنم؟ ‫دستیار کارگردان هنری برای ریج.

‫- شوخی می‌کنی؟ ‫تو استعداد داری،

‫اشتیاق، جاه‌طلبی، ‫و اگه اجازه بدم بگم،

‫حمایت یه کارگردان درجه یک.

‫دیگه چی لازم داری؟

‫- چقدر باید اینجا بمونم؟

‫- شش، هشت ماه، ‫بستگی به برنامه داره.

‫- برتسکی! ‫- هی، کان.

‫جاستین رو یادته؟ ‫- البته.

‫- مردی که ریج رو به پرواز درمیاره.

‫- خوشحال شدم دوباره دیدمت.

‫- فندرمن بهمون چراغ سبز داد.

‫- عالیه. تبریک.

‫- فیلمنامه داره برات میاد، ‫پس به باشگاه رفتن ادامه بده.

‫اون تنگا هیچ رحمی ندارن.

‫- بیا، براتون یه نوشیدنی می‌گیرم تا جشن بگیریم.

‫بعد شاید بتونیم بریم خونه من.

‫- دوست داشتم، ‫ولی چندتا صورت هست

‫که می‌خوام این خبر رو بهشون نشون بدم.

‫ولی چرا شماها نرید؟

‫فکر کنم باید از اینجا ‫به چپ می‌رفتیم

‫تو این خط‌خطی کوچولو.

‫فکر کردم تو بلدی نقشه بخونی.

‫البته که بلدم نقشه بخونم.

‫از این جاده می‌ری پایین، ‫تو "برو به درک" به چپ می‌پیچی،

‫بعد حدود سه مایل ادامه می‌دی تا "خودت برو به درک."

‫- تدی، چیه؟

‫- تاریکه، گم شدیم،

‫هیچ‌وقت به اون جلسه نمی‌رسم،

‫دارم حمله پانیک می‌گیرم...

‫و اصلاً چرا از اول به تو گوش دادم؟

‫- فقط داشتم سعی می‌کردم کمک کنم.

‫- خب، فقط داری اوضاع رو بدتر می‌کنی.

‫- قراره یه جلسه داشته باشیم، ‫همین‌جا، همین حالا.

‫با چی؟ گله گاو؟

‫فقط دو نفر برای یه جلسه کافین، درسته؟

‫یکی حرف بزنه، یکی گوش کنه.

‫اوم، این جلسه حالا شروع می‌شه.

‫حالا چی؟ ‫- خب، چون تولدمه،

‫یکی باید منو معرفی کنه.

‫- خب، فکر کنم اون منم.

‫اوم... ‫توجه، همه.

‫امشب یه تولد داریم.

‫دقیقاً. ‫شش ماه، پاک و هوشیار.

‫می‌شناسیدش. عاشقشید.

‫تنها و بی‌همتا، ‫تد اشمیت!

‫چطور بود؟

‫- عالی، اگه داشتم تو کاباره کوباکابانا اجرا می‌کردم.

‫و ما فقط از اسم کوچیک استفاده می‌کنیم. ‫ناشناسه.

‫- اوه، ببخشید، تد.

‫- برو. بلند شو.

‫- این مضحکه.

‫سلام. من تد هستم

‫من یه معتاد به موادم.

‫- باید بگی، ‫"سلام، تد."

‫- اوه، درسته. سلام، تد.

‫حالا چی؟

‫خب، حالا به همه می‌گم، ‫یا تو این مورد، به یکی،

‫که امروز تولدمه، ‫و بعد اونا برام کیک میارن.

‫- کیک. کیک.

‫اوه...

‫این چطوره؟

‫بعدش چی؟

‫- بعدش من به اشتراک می‌ذارم.

‫شش ماه پیش، زندگیم از کنترل خارج شده بود.

‫گم شده بودم.

‫ولی حالا، به لطف بیل دبلیو،

‫خدای مهربان، ‫و برنامه...

‫زندگیم کاملاً تغییر کرده.

‫حالا ایمان دارم.

‫هدف دارم.

‫ولی از همه مهم‌تر...

‫دوستای فوق‌العاده‌ای دارم...

‫که کنارم بودن...

‫و کمکم کردن راه درست رو پیدا کنم.

‫خدا رو شکر برای این کار به نقشه نیازی نداشتن.

‫ممنون که گوش دادی.

‫ممنون، خانم‌ها.

‫و بعد کیک رو می‌بریم.

‫- تولدت مبارک، تدی.

‫- مرسی، اِم.

‫حالا چیکار کنیم؟

‫- حالا معمولاً می‌ریم بیرون قهوه بخوریم.

‫- * راه طولانی‌تر از

‫* چیزی بود که فکر می‌کردم

‫* و هزینه زندگی

‫* برام خیلی گرون تموم شده

‫* پارسال این موقع

‫* فکرشم نمی‌کردم اینجا باشیم *

‫* پارسال این موقع

‫* فکرشم نمی‌کردم اینجا باشیم *

‫* آسمونا رو باز کن

‫* بذار خورشید روی روحم بتابه *

‫* این ذهن رو باز کن به هدف نهایی‌ام *

‫* آسمونا رو باز کن

‫* چون راه دوباره دلیله *

‫* آسمونا رو باز کن

‫* چون راه دوباره دلیله *

‫* چیزایی رو می‌بینم که قبلاً ندیده بودم *

‫* چون راه دوباره دلیله *

‫* تو رو می‌بینم

‫* نمی‌دونم کجا بودی *

‫* شاید همیشه اونجا بودی *

‫* ولی نمی‌تونستم ببینم

‫* حالا اینجاییم

‫* با هم تو این جاده

‫* داریم مسیر پیروزی نهایی رو می‌ریم *

‫* آسمونا رو باز کن

‫- تموم شد، ‫دارم کمک می‌خوام.

‫- به هیچ وجه.

‫می‌ری با شوهرت دوچرخه‌سواری کنی؟

‫- و تو رو تنها بذارم؟

‫- حالم خوب می‌شه. ‫- آره، می‌بینم.

‫من اینجا پیش تو می‌مونم.

‫چرا داری این کارو می‌کنی؟

‫که به همه نشون بدی چه قهرمانی؟

‫که با وجود موانع غیرقابل‌عبور،

‫کینی بزرگ می‌تونه خط پایان رو رد کنه

‫با یه دست بسته پشتش؟

‫- جلوی پشتم.

‫- جلوی پشتت.

‫نیازی نیست--تو قبلاً خودتو ثابت کردی.

‫100,000 دلار برای آسایشگاه جمع کردی.

‫دیگه چی باید بکنی؟

‫- مسئله پول نیست.

‫- پس چیه، خودتو بکشی؟

‫-میشه گورتو گم کنی؟

‫من می‌تونم.

‫هیچ‌وقت اون داستان تو تلویزیون رو دیدی درباره اون زنایی...

‫که سرطان داشتن؟

‫به هر حال، همه‌شون سرطان داشتن.

‫خب چیکار کردن؟ ‫رفتن به یه کمپ آموزشی...

‫که باید از دیوارا بالا می‌رفتن

‫و تو گل‌ولای می‌خزیدن--

‫از روی چاله‌های بی‌انتها تاب می‌خوردن

‫در حالی که یه گروهبان سابق لوفت‌وافه اونا رو می‌ترسوند.

‫و من داشتم اینو می‌دیدم ‫و فکر می‌کردم،

‫"مسیح! مگه این دیوونه‌ها

‫به اندازه کافی بدبختی ندارن؟"

‫بعد یکیشون از یه باتلاق پر از

‫تمساحای لعنتی

‫یا کوسه‌ها یا یه همچین چیزی میاد بیرون.

‫و داره می‌خنده.

‫می‌خنده.

‫و می‌گه...

‫"اگه بتونم از این جون سالم به در ببرم، ‫از هر چیزی می‌تونم."

‫- بیا.

‫- قهوه؟

‫- فکر نمی‌کردم بیدار باشی. ‫- شوخی می‌کنی؟

‫من قبلاً با مربی‌ام ورزش کردم،

‫10 تا تماس به نیویورک گرفتم،

‫دو تا فیلمنامه و اخبار صنعت رو خوندم.

‫یه نون از کامپانیل بگیر.

‫بهترین نون روی کره زمین. ‫به درک کربوهیدراتا.

‫خب، دیشبت چطور بود؟

‫کانر خوب ازت مراقبت کرد؟

‫- آره، آدم باحالیه. ‫- و جذاب.

‫برایان از فعالیت‌های خارج از ازدواجت خبر داره؟

‫- ما ازدواج نکردیم. ‫برایان از ازدواج متنفره.

‫- خب، این یه موضع خاصه

‫وقتی هر همجنس‌گرایی روی زمین می‌خواد بگه "قبول دارم."

‫آره، خب، ما ترجیح می‌دیم بگیم "قبول ندارم."

‫این‌جوری می‌تونیم با هم باشیم چون می‌خوایم،

‫نه چون مجبوریم.

‫چقدر ریج‌گونه.

‫بهتره بری خودتو تمیز کنی و وسایلتو جمع کنی.

‫یه ماشین یه ساعت دیگه اینجاست که ببرتت فرودگاه.

‫- راستی،

‫به پیشنهادت فکر کردم.

‫واقعاً ازت ممنونم.

‫- ولی...

‫"ولی" وجود نداره. ‫می‌خوام این کارو بکنم.

‫پس برمی‌گردم.

‫- کمرم داره منو می‌کشه.

‫این ناهموارترین زمینیه که روش خوابیدم.

‫تو رو زمین نخوابیدی،

‫رو من خوابیدی.

‫پس آخرش من تکیه‌گاه تو شدم

‫وقتی قرار بود تو تکیه‌گاه من باشی.

‫- ببین، من بدون قهوه بیدار شدم،

‫و بدتر، آدامسم تموم شده.

‫پس می‌شه لطفاً از طعنه صبحگاهیت صرف‌نظر کنی؟

‫متأسفم، تدی. حق با توئه.

‫من قرار بود تکیه‌گاه تو باشم،

‫و حالا دارم زیر پاتو خالی می‌کنم.

‫تو برو جلو، ‫هر چقدر طعنه و حرف بی‌رحمانه می‌خوای بزن.

‫- منم متأسفم، اِم.

‫تو تکیه‌گاه فوق‌العاده‌ای بودی.

‫ولی اگه معلوم شه کاملاً گم شدیم،

‫و به هر دلیلی من تو این طبیعت جون سالم به در نبرم،

‫می‌خوام بدونی اجازه داری منو بخوری.

‫- ممنون، تدی.

‫این سخاوتمندانه‌ترین کاریه

‫که یه نفر به نفر دیگه گفته.

‫ببین، یه بزرگراهه.

‫- ولی کدوم طرف بریم؟

‫- خب، بیایم یه نگاه بندازیم.

‫- به درک نقشه!

‫تا حالا ما رو به مسیر درست نبرده.

‫- چی... شش، شش!

‫چی؟

‫- نمی‌شنوی؟

‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫- بومی‌های آمریکایی ‫این کارو می‌کردن

‫تا بشنون سواره‌نظام از کدوم طرف داره میاد.

‫نگاه کردن راحت‌تر نبود؟

‫- اوه، خدای من.

‫- اوه، خدای من، ‫این سواری آزادیه.

‫- سلام، بچه‌ها! ‫- ولی چطور؟

‫فکر کنم حتی اگه خودمون نمی‌دونستیم،

‫من و تو کل این مدت تو مسیر درست بودیم.

‫- بیا.

‫- کجا بودید؟ ‫- هی! سلام، بچه‌ها.

‫- هی، بچه‌ها. ‫- سلام.

‫- * خیلی خوبه که داستانمو بگم *

‫* درباره زندگی‌ای که نجات پیدا کرده *

‫* خیلی خوبه که درباره‌ش بخونم *

‫* از عشقی بخونم، عشقی که تو بهم دادی *

‫* با شکرگزاری وارد دروازه‌ها شو *

‫* مسابقه رو با پیروزی تموم کن، آره *

‫* وارد شهر شو با سرودن هوسانا *

‫- تبریک، بچه‌ها. ‫ما خیلی بهتون افتخار می‌کنیم.

‫این آبمیوه‌ست. ‫حالتونو جا میاره.

‫بفرما، عزیزم. ‫آفرین به تو.

‫بفرما، عزیزم.

‫هی.

‫- هه، بالاخره تموم کردیم، تدی. ‫- تموم کردیم.

‫- به خونه خوش اومدید، بچه‌ها.

‫به خونه خوش اومدید. ‫چطور انقدر زود رسیدید؟

‫- ماچ! ایمان، تمرکز، استقامت.

‫- تازه نگم که چطور خودمونو کشتیم با پدال زدن.

‫- اوه، بیچاره. ‫- سلام.

‫- خب، یه کم نور خورشید

‫مستقیم از هالیوود. ‫سلام، عزیزم.

‫- اونجا چطور بود، عزیزم؟

‫- فوق‌العاده بود.

‫ولی متأسفم که سواری رو از دست دادم.

‫- اوه، تو بهترین بخششو گرفتی، پایان بزرگ.

‫- هی، هیچ‌وقت حدس نمی‌زنی کی باهامون بود.

‫- برایان؟ آره، بهم گفته بود نمیاد.

‫متأسفانه، یه کم آسیب دید.

‫- حالش خوبه؟

‫- اون حرامزاده لجباز اصرار کرد سواری رو تموم کنه.

‫یه آبمیوه بگیر، بیا.

‫- هوو!

‫- خب، ببین کی اینجاست!

‫اوه، من خیلی به مردای خودم افتخار می‌کنم.

‫خب، مایکل کجاست؟

‫- با برایانه. ‫- آره، آره، ولی نگران نباش،

‫باید هر لحظه برسن.

‫- * با شکرگزاری وارد دروازه‌ها شو *

‫* مسابقه رو با پیروزی تموم کن *

‫* وارد شهر شو با سرودن هوسانا *

‫* چون گذشته دیگه تاریخه *

‫- هنوز نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم.

‫- دارم نگران می‌شم.

‫در واقع، چهار ساعت پیش شروع کردم به نگران شدن.

‫- شاید باید بریم دنبالشون بگردیم.

‫- نگاه کن.

‫- نه!

‫بذار تمومش کنه.

‫- بیا.

‫- نمی‌تونم.

‫نمی‌تونم.

‫- ما... تقریباً رسیدیم.

‫- به درک. ‫فقط به درک.

‫- داری تمومش می‌کنی. داری تمومش می‌کنی. ‫- بیا، می‌تونی.

‫- هوو! ‫- بیا!

‫- هوو-هوو-هوو!

‫- اوه، آره. ‫- بیا.

‫- بیا! ‫- بیا!

‫- بیا!

‫- تقریباً رسیدی، تقریباً رسیدی.

‫- آره!

‫اوه! ‫- هی.

‫- عالیه. ‫آفرین.

‫خیلی نگرانت بودم.

‫- می‌تونستم به خاطر این کارت بکشمت.

‫- آره، خب، ‫تقریباً خودمو از زحمتش راحت کردم.

‫- باشه.

‫- فکر کردیم شاید رفتی بیمارستان.

‫- نیازی نیست. ‫برایان حالش خوب می‌شه.

‫- نه، نه، ‫منظورم این نبود.

‫لیندزی یه ساعت پیش زنگ زد.

‫تو حالا پدری.

‫من مادربزرگ شدم.

‫- آره، نه؟ ‫- آفرین، مایکل.

‫- اوه، خدای من. ‫نگاه کن بهش.

‫اوه. ‫خیلی کوچولویی.

‫- موقع بیرون اومدن این حسو نداشت.

‫- زایمان 14 ساعت طول کشید.

‫- انگار یه توپ بولینگ

‫از سوراخ سوزن رد می‌کردم.

‫- زیادی اطلاعات دادی.

‫اطلاعات بیش از حد.

‫- ولی حالا اینجایی. ‫بالاخره اینجایی.

‫- اسم انتخاب کردید؟

‫- با موافقت هر سه طرف،

‫فکر کردم جنی ربکا خوبه. ‫- اوه.

‫- مادربزرگای مرحوم؟ ‫- استرایسند اولیه.

‫- خب، هی، اوم، ‫بیاید یه عکس بگیریم.

‫اینجا.

‫اوه، باشه. ‫اوم، حالا هر سه والد.

‫لبخند.

‫اوه، عالیه.

‫باشه، حالا، یه عکس با دوتا مامان خوشحال چطوره؟

‫بیا، نزدیک‌تر شو.

‫نزدیک‌تر.

‫گرفتم.

‫اوه، این یکی ارزش قاب کردن داره.

‫بفرما.

‫"ساندویچ سه‌لایه جنی ربکا با سس شکلاتی داغ،"

‫به افتخار نوه جدید و زیبام.

‫- 20 سال طول کشید تا جون کراوفورد

‫یه ساندویچ به اسمش تو استیج دلی داشته باشه.

‫- چرا شما پسرا نمی‌شینید؟

‫- اوه، مرسی، ‫ولی، اوم، ترجیح می‌دیم وایستیم.

‫- باسن‌مون یه کم کوفته‌ست.

‫- آه. ‫خب، تو رو درک می‌کنم.

‫ولی تو؟

‫تو برای همه نلی باتمزها مایه ننگ هستی.

‫اولین کاری که دیشب

‫وقتی رسیدم خونه کردم، خودمو وزن کردم.

‫- تو هم؟ ‫- آره.

‫- خب، چقدر وزن کم کردی؟ ‫- هفت پوند.

‫- پنج و نیم.

‫بدون تو نمی‌تونستم.

‫- وزن کم کنم؟ ‫- سواری، اِم.

‫- مطمئنم می‌تونستی.

‫- شاید.

‫ولی ترجیح دادم با بهترین دوستم این کارو بکنم.

‫هی، نه، مال منه، ‫- ولش کن.

‫- تو بس کن. ‫- آه، آه.

‫- پسست. ‫- کارل!

‫- ببین چی برات گرفتم. ‫- عاشقشم.

‫- فکر کردم خوشت میاد. ‫- اوه.

‫- این خیلی دقیق‌تره ‫از اونی که الان داری.

‫آره. ‫ممنون.

‫- خب حالا که مادربزرگ شدی،

‫آماده‌ای عروس شی؟ ‫- کارل...

‫- چه جور عروسی می‌خوای--بزرگ، کوچیک؟

‫داخلی، خارجی؟

‫گرچه هنوز یه کم سرده.

‫هر چی تو بگی. ‫هر چی تو بخوای.

‫- هر چی من بگم؟

‫- تو این صورت...

‫من عروسی نمی‌خوام.

‫- بدون عروسی؟

‫- نمی‌تونم باهات ازدواج کنم،

‫نه به این خاطر که دوستت ندارم،

‫چون خدا می‌دونه که دوستت دارم.

‫- پس چی؟

‫- چطور می‌تونم ازدواج کنم ‫وقتی پسر خودم نمی‌تونه؟

‫و اون-- ‫و اون رئیس‌جمهور لعنتی

‫می‌خواد قانون اساسی رو تغییر بده

‫تا جلوی مایکل و بن رو بگیره

‫و--و همه مردا و زنا همجنس‌گرای فوق‌العاده دیگه

‫از داشتن همون حقوقی که من و تو داریم محروم کنه.

‫این فقط به نظر درست نمیاد.

‫- این خیلی نجیبانه ست، عزیزم، ‫ولی تو فقط یه نفری.

‫- خب، گاهی فقط یه نفر کافیه.

‫نگاه کن به گاندی.

‫بن کینگزلی برای بازی در نقش گاندی خودشو گرسنه نگه داشت، ‫ولی جریان رو عوض کرد.

‫- قرار نیست خودتو گرسنه نگه داری، نه؟

‫- فقط یه حد انسانی برای کارایی که می‌تونم بکنم وجود داره.

‫می‌خوام یه پیام

‫و یه انگشت وسط به کاخ سفید نشون بدم.

‫تا وقتی پسرم ‫نمیتونه تو این کشور راهرو عروسی رو طی کنه

‫منم نمی‌کنم.

‫اون موقع منم نمی‌کنم.

‫این ما رو کجا می‌ذاره؟

‫- نظرت درباره با هم زندگی کردن...

‫تو گناه چیه؟

‫برای این کار یه کم زیادی پیر نیستیم؟

‫- مسیح، امیدوارم که نه.

‫- این خیلی آروم‌تر از گاسه.

‫آره، تو خیلی نازی.

‫یادت میاد گاس چقدر بی‌قرار و بداخلاق بود؟

‫- باید یادم باشه. ‫سینه من بود.

‫- خب، این اصلاً اونقدر که فکر می‌کردم دردناک نیست.

‫- چند هفته دیگه برگرد بگو.

‫آرزو می‌کنی یه جای دیگه برای غذا خوردن پیدا کنه.

‫آخ.

‫بالاخره اینجایی.

‫نمی‌دونی مامانت چقدر تو رو می‌خواست

‫و چه چیزایی رو گذروند تا تو رو داشته باشه.

‫- نگران نباش. ‫مطمئنم بهش می‌گم.

‫- اون دستور پخت قدیمی یهودی؟

‫یه قاشق غذاخوری عذاب وجدان به شیر مادر اضافه کن، تند هم بزن.

‫- آه.

‫ما بدون شک،

‫زیباترین بچه‌هایی که خدا خلق کرده رو داریم.

‫- باهات بحث نمی‌کنم. ‫- این برای یه تغییر خوبه.

‫من--منظورم اون نبود.

‫- چیزی لازم داری؟ ‫- نه، حالم خوبه.

‫- باشه، خانم کوچولو، ‫وقت چرتته.

‫بعداً ماماناتو می‌بینی.

‫- آره. ‫- خوابای شیرین، عزیزم.

‫- خوب بخوابی.

‫- با مرکز خدمات نگهداری از کودک تماس گرفتم.

‫اونا لیستی از چند تا خانم دارن

‫که می‌تونن بیان بهت کمک کنن.

‫و داستی گفت اگه چیزی لازم داشتی، می‌تونی بهش زنگ بزنی.

‫- تو چی؟

‫پس واقعاً داری می‌ری؟

‫- این چیزیه که ‫هر دومون باهاش موافق بودیم...

‫نه؟

‫- از طرف مرکز همجنس‌گرایان و لزبین‌ها،

‫مایلم این چک رو ‫به لیبرتی هاوس تقدیم کنم

‫به مبلغ

‫432,000 دلار.

‫- هر سنتی که جمع شده برای نگهداری آسایشگاه

‫و ارائه بهترین مراقبت ممکن به مراجعینش استفاده می‌شه.

‫- مایلیم از همه کسایی که سواری کردن،

‫حمایتشون رو دادن،

‫وقتشون، اسپانسرشون رو دادن تشکر کنیم.

‫و حالا، به افتخار یکی از برادرانمون که به‌تازگی از دستش دادیم...

‫- یه دوست عالی، ‫داوطلب و حامی...

‫- لیبرتی هاوس ‫به

‫خانه ویک گراسی تغییر نام داده.

‫- خیلی ممنون که اومدید.

‫آره.

‫خدا.

‫- تو از این خبر داشتی؟

‫- تو اونا رو وادار کردی این کارو بکنن، نه؟

‫- هنوز آمریكاست، دب. ‫پول حرف می‌زنه.

‫- آره، ولی برای یه بار، ‫چیز درست رو گفت.

‫عمو جون ‫خیلی بهت افتخار می‌کرد.

‫- حیف که نمی‌تونه اینجا باشه تا اینو ببینه.

‫- اون می‌بینه.

‫بیا.

‫- * آماده‌ای؟

‫* یا قراره آماده باشی؟

‫* آماده‌ای؟

‫* یا قراره آماده باشی

‫* برای امشب؟

‫* آماده، آماده، آماده، آماده

‫* آماده، آماده، آماده، آماده

‫* آماده، آماده

‫- خب...

‫گناهامو جبران کردم؟

‫- اون یه ابد طول می‌کشه.

‫ولی مطمئناً برای تلاشت یه "الف" می‌گیری.

‫- لطفاً نگو "جهان زیرین".

‫- راستی، ‫منم باهات موافقم.

‫من لعنتی خیلی خوش‌شانس بودم که اون چهار سال اضافه رو داشتم.

‫مطمئناً، دلم می‌خواست بیشتر داشتم. ‫کی نمی‌خواد؟

‫ولی تو قراره خیلی بیشتر از اون داشته باشی.

‫- خدا بهت گفته؟

‫- در واقع، به جودی گفت، ‫و اون به من گفت.

‫- جودی؟

‫- گارلند.

‫اونا اینجوری‌ان.

‫یعنی خدا یه--

‫- از من نشنیدی.

‫- آخ!

‫آخ.

‫- خوبی؟

‫- آره، حالم خوب می‌شه.

‫از بهترین منبع شنیدم.

‫پس با تام کروز خوابیدی؟

‫همه می‌دونن اون همجنس‌گرا نیست.

‫- آدرین برودی؟

‫- خوب بود، ولی افسوس...

‫- توبی مگوایر؟

‫- خواهش می‌کنم. ‫- چی؟

‫کانر جیمز.

‫جدی می‌گی. ‫- آره.

‫- انگار یه ماجراهای خیلی عالی داشتی.

‫انگار تو هم داشتی.

‫دوچرخه‌سواری تو بزرگراهای بی‌انتهای زندگی...

‫وقت داشتم فکر کنم.

‫- اوه؟

‫-درباره کارهایی که متفاوت انجام خواهم داد...

‫اگر از سرطان جون سالم به در ببرم

‫و خوابیدن تو چادر.

‫- به یک اندازه ناخوشایند، موافقم.

‫ولی حالا که جون سالم به در بردی، چی تصمیم گرفتی؟

‫- اولین چیزی که می‌خوام فرق کنه...

‫اتاق خوابه.

‫و خلاص شدن از اون چیزی که بالای تختِ.

‫- آره، خیلی دهه نودی‌یه. ‫موافقم.

‫و بعد دوست دارم وقت بیشتری با پسرم بگذرونم.

‫الان تو سنی‌یه

‫که به یه تأثیر قوی و مردونه نیاز داره.

‫مخصوصاً که داره توسط یه زوج لزبین بزرگ می‌شه.

‫منظورم اینه، ‫باید درباره آرمانی بدونه...

‫گوچی، پرادا،

‫نه فقط فوتبال ‫و تنظیم موتور.

‫- قطعاً.

‫تصمیم دیگه‌ای؟

‫- می‌خوام ‫برگردی خونه.

‫- چی؟

‫- گفتم دوست دارم

‫اگه من و تو ‫با هم زندگی کنیم.

‫داری پیشنهاد ازدواج می‌دی؟

‫- البته که نه.

‫با این همه ازدواج همجنس‌گرای ناگهانی ‫و غیرمنتظره،

‫دوست ندارم به این شلوغی اضافه کنم.

‫این همه دویدن ‫بین اینجا و خونه دافنه

‫وقت‌گیر و ناراحت‌کننده‌ست.

‫منظورم اینه، همین هفته پیش، ‫جوراباتو فراموش کردی

‫و مجبور شدی یه جفت از مال من قرض کنی.

‫و...

‫برای وقتایی که دور و بر نیستی،

‫خیلی بدم نمی‌اومد اگه بودی.

‫- از همون شب اولی که منو آوردی اینجا

‫منتظر بودم ازم اینو بخوای.

‫- خب، پس چی می‌گی؟

‫باید تو کشوهام جا باز کنم

‫برای کشوهات؟

‫- بن؟

‫بن؟

‫همم؟

‫- فقط داشتم چک می‌کردم ‫ببینم خوابی یا نه.

‫- کاملاً بیدارم...

‫حالا.

‫خوبی؟ ‫- نمی‌دونم.

‫فقط انگار نمی‌تونم آروم بگیرم، می‌دونی؟

‫فکر کنم زیادی هیجان داشتم.

‫- آه.

‫واقعاً پرحادثه بود.

‫- جدی می‌گی. ‫سرم داره گیج می‌ره.

‫سواری و بچه

‫و عروسی.

‫- باور می‌کنی ‫واقعاً ازدواج کردیم؟

‫- کردیم؟

‫واقعاً؟

‫- البته که کردیم.

‫- ولی ما تو کانادا زندگی نمی‌کنیم. ‫ما اینجاییم.

‫پس آیا...

‫هنوز واقعیه؟

‫- بذار یه سؤال ازت بپرسم.

‫حتی اگه فقط برای یه روز واقعی بود،

‫ارزششو داشت؟

‫- خیلی ارزش داشت.

‫- زیاد طول نمی‌کشه ‫تا اینجا هم اتفاق بیفته.

‫همه‌چیز داره شروع می‌شه،

‫و ما بخشی ازشیم.

‫- می‌دونی، ‫حالا که فکرشو می‌کنم،

‫ما واقعاً هیچ‌وقت ‫یه شب عروسی درست و حسابی نداشتیم.

‫- مطمئنم داشتیم.

‫لرزیدن تو چادرمون.

‫همم. ‫رو تشک‌های بادی کوچیکمون.

‫- فکر کنم ‫می‌تونیم بهتر از این باشیم.

‫- همم؟

‫- * فراتر از افق‌ها ‫جایی که دیده نمی‌شه *

‫* همه داستان‌های قدیمی ‫هنوز به حقیقت نپیوستن *

‫* فراتر از افق‌هایی ‫که می‌تونی ببینی *

‫* چیزایی که فکر کردی ازشون گذشتی ‫هیچ‌وقت قرار نبود باشن *

‫* وقتی شبا چشاتو می‌بندی *

‫* تا آرزو کنی ‫و امیدوار باشی *

‫* در حال خوابیدن باشی، در حال خوابیدن باشی

‫* مثل قصه‌های پریان ‫که فکر می‌کردی نمی‌تونن واقعی باشن *

‫* رویاهایی که فراموش کردی *

‫* در امان نگه‌داشتن، در امان نگه‌داشتن

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* به خونه می‌ری ‫به جایی که هیچ‌وقت نبودی *

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* همه داستان‌ها ‫هنوز به حقیقت می‌پیوندن *

‫* نه

‫* هنوز به حقیقت می‌پیوندن

‫* وقتی شبا چشاتو می‌بندی *

‫* تا آرزو کنی ‫و امیدوار باشی *

‫* در حال خوابیدن باشی، در حال خوابیدن باشی

‫* مثل قصه‌های پریان ‫که فکر می‌کردی نمی‌تونن واقعی باشن *

‫* رویاهایی که فراموش کردی *

‫* در امان نگه‌داشتن، در امان نگه‌داشتن

‫* نه

‫* فراتر از افق‌ها ‫جایی که دیده نمی‌شه *

‫* همه داستان‌های قدیمی ‫هنوز به حقیقت نپیوستن *

‫* فراتر از افق‌هایی ‫که می‌تونی ببینی *

‫* چیزایی که فکر کردی ازشون گذشتی ‫هیچ‌وقت قرار نبود باشن *

‫* وقتی شبا چشاتو می‌بندی *

‫* تا آرزو کنی ‫و امیدوار باشی *

‫* در حال خوابیدن باشی، در حال خوابیدن باشی

‫* مثل قصه‌های پریان ‫که فکر می‌کردی نمی‌تونن واقعی باشن *

‫* رویاهایی که فراموش کردی *

‫* در امان نگه‌داشتن، در امان نگه‌داشتن

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* به خونه می‌ری ‫به جایی که هیچ‌وقت نبودی *

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* همه داستان‌ها ‫هنوز به حقیقت می‌پیوندن *

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* به خونه می‌ری ‫به جایی که هیچ‌وقت نبودی *

‫* فراتر از، جایی که دیده نمی‌شه

‫* همه داستان‌ها ‫هنوز به حقیقت می‌پیوندن *

‫* هنوز به حقیقت می‌پیوندن