Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- شب خوبی برای سواریه.

‫- اینجا چیکار داری؟

‫- دنبالت کردم، ‫تا ببینم کجا میری

‫طی سه هفته گذشته.

‫- حالا می‌دونی.

‫و حالا می‌تونی برگردی خونه ‫و بری بخوابی.

‫- می‌دونی ساعت چنده؟

‫- عقربه کوچک روی دوئه، ‫عقربه بزرگ روی سه.

‫ساعت دو و ربع؟

‫- چرا داری این کار رو می‌کنی؟

‫- چون باید خودمو آماده کنم.

‫- برای چی؟ ‫- سواری آزادی.

‫- هنوز به رفتن فکر می‌کنی؟

‫- فقط چون تو ‫و بقیه اونا

‫منو رد صلاحیت کردین ‫به این معنی نیست که منم قبول کردم.

‫- ما فقط نگرانیم.

‫- کلی بچه فقیر گرسنه هستن

‫که هر شب گرسنه می‌خوابن.

‫نگران اونا باش.

‫- پس چرا مخفی‌کاری؟

‫- چون نمی‌خوام آدمایی مثل تو بگن،

‫"نمی‌تونی، ‫نباید."

‫نمی‌خوام هر آدم بی‌ادبی که می‌ره باشگاه

‫بگه، "کینی بیچاره. ‫گفتم که."

‫- باید بهت آفرین بگم،

‫پشتکارت فقط با خودشیفتگی‌ات برابری می‌کنه.

‫- و اینم راز موفقیت من.

‫مگر اینکه... مخالفا ثابت کنن اشتباه کردم،

‫و من به شدت شکست بخورم.

‫- اوه، تو شکست نمی‌خوری، ‫نه به شدت و نه به هیچ شکل دیگه.

‫تو یه موفقیت بزرگ و کامل می‌شی، مثل همیشه.

‫ما با هم می‌ریم سواری،

‫و شب، ‫چادر می‌زنیم...

‫و زیر ستاره‌ها، ‫عشق‌بازی گرم و پرشور می‌کنیم.

‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫- شنیدم که، ‫وقتی می‌خوای به هدفت برسی،

‫بهتره تجسمش کنی.

‫* رعد سفید

‫* اوه، رعد سفید

‫* رعد سفید

‫- و پنج ثانیه دیگه.

‫بیا! ‫فشار بده، هر چی داری.

‫سه، دو، یک.

‫و بشین.

‫دو دقیقه خنک کردن.

‫فکر کنم برای سواری آماده‌ایم، نه؟

‫- اگه بتونم تحمل کنم.

‫- تا حالا ندیدم کم بیاره.

‫- تا حالا 350 مایل باهاش نرفتی.

‫- شاید بتونی ‫یه گارانتی طولانی‌تر بگیری

‫چون دیگه نو نیست.

‫- یه شام پیروزی پرچرب ‫می‌گه

‫تو می‌بینی که اون از خط پایان ‫جلوی تو رد می‌شه.

‫- این مسابقه نیست. ‫هرکی سواری کنه، برنده‌ست.

‫- هی، شنیدم چندتا پسر جذاب قراره سواری کنن.

‫- منم شنیدم.

‫- یکی از دوستام پارسال ‫رفت سواری.

‫گفت شب‌ها، ‫دوش‌ها خیلی داغ می‌شن،

‫و منظورم آب نبود.

‫- چیزی با خودت میاری ‫که با "ک" شروع بشه؟

‫- منظورت ویتامین‌هامه؟ ‫خودت می‌دونی.

‫هیچ‌وقت بدون اونا از خونه بیرون نمی‌رم.

‫- ما برای سوارا یه بدرقه بزرگ ترتیب دادیم قبل از رفتن.

‫یه سخنرانی آماده کردم ‫که قدردانی مرکز رو نشون بده.

‫- آها.

‫- یه بنر، یه گروه موسیقی، ‫چرلیدرintrepreneurship.comپوم پوم‌ها.

‫- اوه، عالی به نظر میاد. ‫کاش می‌تونستم اونجا باشم.

‫- ما هم همین‌طور،

‫با توجه به همه کارایی که کردی.

‫- من نباید از تختم بلند شم.

‫دستور دکتره. ‫- اگه من بودم،

‫دیوونه می‌شدم. ‫- من نه.

‫بالشمو پف می‌دادم، ‫شکلات می‌خوردم و اپرا نگاه می‌کردم.

‫- هی، کسی نوشیدنی می‌خواد؟

‫- مرسی، لینز. ‫ما داریم می‌ریم.

‫- حالا، یادت باشه ‫دکتر چی گفته

‫و از جات تکون نخور.

‫خداحافظ.

‫- فکر کنم گاس رو ببرم پارک.

‫اون به هوای تازه نیاز داره ‫و منم همین‌طور.

‫- حسشو می‌فهمم.

‫- حالت خوب می‌شه؟ ‫- خوبم، مرسی.

‫اوه، قبل از اینکه بری، ‫می‌تونی برام چای بیاری؟

‫و شاید یه ماست هلو ‫و چندتا کلوچه.

‫و برو طبقه بالا ‫و ژاکت بلوطی‌مو بیار؟

‫یه کم سردمه. ‫- چیز دیگه‌ای؟

‫- یه پتوی دیگه ‫و یه بالش سفت‌تر.

‫و حالا که داری می‌ری بیرون، ‫یه رول تمبر لازم دارم،

‫و همین‌طور این چیزا ‫از داروخونه.

‫نمی‌تونم تکون بخورم.

‫خب دیگه چیکار باید بکنم؟

‫- شاید بتونی "لطفاً" بگی،

‫و دست از رفتار کردن بام مث یه خدمتکار برداری،

‫که در واقع ‫اونقدرا هم بد نیست.

‫حداقل اون موقع حقوق می‌گیرم.

‫- متاسفم، ‫ولی اون بچه تو هم هست.

‫- این بهت حق نمی‌ده ‫به من دستور بدی.

‫- من بهت دستور ندادم.

‫تو خیلی رو داری ‫که درباره حق با من حرف می‌زنی.

‫تو هیچ حقی نداشتی که... ‫- باشه.

‫باشه.

‫هر کاری بخوای می‌کنم،

‫ولی بیا همین حالا اینو تموم کنیم.

‫- خب، قبل از اینکه بهمون ‫چراغ سبز بدن،

‫می‌خوان ببینن ‫چی دارن می‌خرن،

‫و چقدر ‫براشون هزینه داره،

‫که تا من کارمو تموم کنم ‫خیلی زیاد می‌شه.

‫پس دوست دارم یکی از شماها ‫اینجا باشه

‫تا کمکم کنه متقاعدشون کنم ‫چرا

‫باید به دیدگاه اصلی ‫وفادار بمونیم.

‫- البته، برت، ‫کدوممونو می‌خوای؟

‫- احتمالاً جاستین. ‫اوه، بدون توهین، مایک.

‫مدیرای استودیو ‫تصاویر رو بیشتر از کلمات می‌فهمن.

‫- هر چی برای پروژه ‫خوبه.

‫- جاستین؟ ‫- کی قراره انجام بشه؟

‫- این پنج‌شنبه. ‫- سواری آزادی چی؟

‫- نمی‌شنوم. ‫صدات قطع و وصل می‌شه.

‫- هیچی، برت. ‫اون اونجا خواهد بود.

‫- عالیه، به دستیارم می‌گم ‫یه بلیط الکترونیکی برات بفرسته.

‫می‌تونی تو خونه مهمونم بمونی.

‫این خط دیگمه.

‫باید برم.

‫- باور می‌کنی؟ ‫داری می‌ری ال‌ای.

‫- ولی من تعهد دادم.

‫اسپانسر دارم، پول جمع کردم. ‫- اگه فیلم ساخته بشه،

‫می‌تونی بهشون ‫یه میلیون دلار بدی.

‫هی، کارل.

‫دنبال چندتا ابرقهرمان می‌گردی ‫که بهت کمک کنن با جرم مبارزه کنی؟

‫- در واقع، دنبال توام.

‫جاستین، می‌تونی ما رو تنها بذاری؟

‫- آره، البته.

‫بعداً می‌بینمت.

‫- ضدآفتاب بخر.

‫اشکالی داره ناهارمو بخورم ‫وقتی داری ازم بازجویی می‌کنی؟

‫- راحت باش.

‫- می‌خوای یه کم؟ ‫- نه، مرسی.

‫معدم یه کم اذیتم می‌کنه.

‫- چیزی شده؟

‫- مادرته.

‫- می‌دونم که می‌تونه ‫یه کم تند باشه،

‫ولی تا حالا ندیدم ‫کسی رو دچار سوءهاضمه کنه.

‫- همون‌طور که می‌دونی، اخیراً ‫زیاد همدیگه رو دیدیم.

‫- می‌دونم. ‫فکر کنم عالیه.

‫- ولی نمی‌تونه این‌جوری ادامه پیدا کنه.

‫- یهو خودمم حالم خوب نیست.

‫- نه، این‌جوری نیست.

‫چیزی که می‌خوام بگم اینه که، ‫من به یکی تو زندگیم نیاز دارم

‫که منو بخندونه، ‫که حالمو خوب کنه.

‫- من قبلاً گرفتار شدم، کارل.

‫- به همین خاطر می‌خوام ‫با مادرت ازدواج کنم.

‫به‌محض اینکه بگی "می‌تونی"، ‫می‌خوام اون بگه "قبول می‌کنم".

‫- این... ‫این یه درخواست بزرگه.

‫معمولاً درخواست می‌کنم ‫معرف‌های شخصی بیارن

‫و فرم‌های مالیاتی ‫سه سال اخیر

‫و گزارش دستگیری.

‫ولی تو مورد تو، ‫فقط یه سؤالم دارم.

‫قول می‌دی...

‫که باهاش خوب باشی؟

‫- قسم می‌خورم.

‫- پس جواب اینه، ‫می‌تونی.

‫- من انگار ‫کیسه بوکس احساسیشم.

‫کل روز منو می‌کوبه،

‫و من فقط وایستادم ‫و تحمل می‌کنم.

‫- این به نظرم شبیه ‫مولدون قاتل قدیمی نیست.

‫- چاره‌ای ندارم. دکترش ‫گفت باید تو تخت بمونه.

‫بدون استرس. ‫- اوه.

‫پس حالا باید ‫در سکوت خدمت کنی

‫مثل اون سرباز تو ارتش، ‫گرتا کامامبر.

‫- مارگارت کامرمایر،

‫و نمی‌دونم چقدر دیگه ‫می‌تونم تحمل کنم.

‫- خب... ‫پس نکن.

‫- ولی تقصیر منه. ‫من مقصرم.

‫- پس به همین خاطر ‫داری خودتو تنبیه می‌کنی.

‫یا بهتر بگم، اجازه می‌دی ‫ملانی این کارو برات بکنه.

‫- هرچند قدیمی به نظر بیاد،

‫من هنوز به وفاداری اعتقاد دارم، ‫نه خیانت،

‫خودکنترلی، ‫نه خودخواهی،

‫حتی اگه نتونستم ‫به انتظارات خودم عمل کنم.

‫- اینو بهش بگو. ‫- گوش نمی‌ده.

‫فکر می‌کنه چون با سام خوابیدم ‫دیگه لزبین نیستم.

‫- خب، می‌دونی چقدر ‫روی جزئیات حساسه.

‫- برایان، لطفاً.

‫- چی می‌خوای بگم؟

‫اگه تموم شده، ‫برگرد بیرون.

‫- به این سادگی نیست.

‫گاس چی؟ ‫و اون یکی که تو راهه؟

‫- با هم موندن به خاطر ‫بچه‌ها

‫یه بهونه خیلی بدردنخوره.

‫من با افتخار خودمو ‫به‌عنوان نمونه معرفی می‌کنم.

‫هی، پسر کوچولو. ‫بیا اینجا.

‫- زیرپوش، ژاکت.

‫می‌تونی اینا رو یه دقیقه ‫برام نگه داری؟

‫مرسی، عزیزم. ‫- آه، دبی، من...

‫- کارل، لازم نیست ‫بگی.

‫من-من می‌دونم قرار بود ‫چند روز بریم سنت پیت، ولی...

‫ولی...

‫این سواری برای آسایشگاهه.

‫چطور می‌تونستم کمک نکنم ‫و داوطلب نشم؟

‫- قلب بزرگی داری. ‫به خاطر همین دوستت دارم.

‫- تازه، هنوز اونجاست. ‫برای ماه عسل می‌ریم.

‫- چی؟ ‫- ها! شوخی کردم.

‫ماه عسل؟ ما؟

‫خب، پس، اوه.

‫تو، اوه، می‌خواستی ‫یه چیزی بهم بگی.

‫بگو، کامل گوش می‌دم.

‫- دبی، عزیزم... ‫- گوش‌ها. لعنتی!

‫گوش‌بند لازم دارم.

‫قراره تو کانادا ‫سردتر از یه جای خیلی سرد بشه.

‫اوه، خب بگو، عزیزم،

‫چی می‌خواستی بگی؟

‫- مطمئن شو حسابی لباس گرم بپوشی.

‫- دبی، به بسته‌بندی ادامه بده، یا...

‫هر کاری که داری اونجا می‌کنی.

‫من درو باز می‌کنم.

‫تدی. ‫- هی، ام.

‫یه چیزی برات دارم.

‫- پس کجاست؟

‫- اوه، ببخشید، همچین چیزی نیست. ‫فقط، اوه، اینه.

‫این ۵۰۰۰ دلاریه که بهت بدهکار بودم ‫برای وقتی که جور منو کشیدی

‫اون موقع که از صندوق دانشگاه گاس ‫"قرض" گرفتم.

‫- من، اوه... ‫مرسی، تدی.

‫- مطمئنم می‌تونی ازش استفاده کنی.

‫- منظورم اون نیست.

‫منظورم اینه که به قولت عمل کردی.

‫کارو تا آخر بردی. هوم.

‫راه درازی اومدی.

‫- آره، فکر کنم همین‌طوره.

‫- و حالا قراره ‫حتی بیشتر پیش بری، نه؟

‫این بار با دوچرخه؟

‫- اوه، در واقع، من، اوه، ‫نظرم عوض شده.

‫نمی‌رم.

‫- چی؟

‫- آره، تا خرخره تو کار غرقم.

‫نمی‌تونم برایان رو ‫با همه‌چیز تنها بذارم.

‫و تازه چندتا گیاه جدید گرفتم،

‫و تو اون مرحله حساسن

‫که اگه مراقبشون نباشی، ‫ممکنه شوک بشن، پس.

‫- منم که شوک شدم. ‫تو هفته‌ها تمرین کردی.

‫- فقط یه دوچرخه‌سواریه.

‫تازه، من جلساتم و گروه‌هامو دارم.

‫- نمی‌تونی چند روز ‫ازشون بگذری؟

‫خب، اونا بودن که

‫منو تو این چند ماه سرپا نگه داشتن.

‫منظورم اینه، اونا ‫سیستم حمایتی من بودن.

‫ولی تو سواری، ‫من تنهام.

‫منظورم اینه، فرض کن یه محرک باشه،

‫که ببینم بچه‌ها مواد مصرف می‌کنن، ‫که وسوسه بشم،

‫کجا می‌تونم برم؟ ‫به کی زنگ بزنم؟

‫نمی‌تونم ریسک کنم ‫که همچین اتفاقی بیفته،

‫که دوباره همون آدم بشم.

‫دیگه بسه.

‫- دنده‌ها روغن‌کاری شدن، ‫صندلی خوب و سفته.

‫- قراره سوارش بشم، ‫نه باهاش عشق‌بازی کنم.

‫- وای!

‫این دوچرخه خیلی خفنه.

‫- آره. هانتر برای سواری آزادی ‫به یه نو نیاز داشت.

‫- می‌تونم ببرمش یه دور بزنم؟ ‫لطفاً، بابا، لطفاً.

‫- البته، پسرم.

‫- فقط برای شام دیر نکنی.

‫دارم غذای مورد علاقه‌تو درست می‌کنم، ‫کیک بلوبری.

‫- خب، کار تو محل کار چطور بود، عزیزم؟

‫- بذار ببینم. هوم.

‫آخرین ماجراهای ریج رو تموم کردم.

‫- هی.

‫- ۶۰۰ دلار فروش ‫از وب‌سایت داشتم.

‫- هوم.

‫- اوه، و کارل هوروات ‫می‌خواد با مامانم ازدواج کنه.

‫- چی؟

‫- واقعاً ازم خواست ‫دستشو بهش بدم.

‫- بهش دادی؟

‫- تا آخرین انگشت.

‫بالاخره، ‫این کاریه که دو نفر وقتی همدیگه رو دوست دارن می‌کنن،

‫درسته، ازدواج می‌کنن؟

‫- این همه چیه؟

‫- فقط دارم مطمئن می‌شم ‫همه‌چیز برای سواری داریم.

‫چادر، کیسه‌خواب، جعبه کمک‌های اولیه، ‫جعبه ابزار، لباس بارونی،

‫دو دست لباس گرم، ‫یه دیلدو.

‫- حتماً به همه‌چیز فکر کردی.

‫ولی چرا چادر لازم داری

‫اگه قراره تو یه عمارت بمونی؟

‫هوم؟

‫مایکل بهم گفت فردا ‫داری می‌ری ساحل

‫تا با رئیسای استودیو جلسه بذاری.

‫- هیچ‌وقت نگفتم می‌رم.

‫- اون فکر می‌کنه ‫تو می‌ری.

‫- خب، نمی‌رم.

‫ما با هم می‌ریم سواری، ‫همون‌طور که برنامه‌ریزی کردیم.

‫- خب، متأسفانه ‫یه تغییر کوچیک تو برنامه‌ها شده.

‫من نمی‌رم.

‫- چرا؟

‫- چون تو راست می‌گفتی.

‫من به‌اندازه کافی آماده نیستم.

‫- من تو رو دیدم که دوچرخه‌سواری می‌کردی.

‫- آره، و بعد از ۳۰ مایل، ‫نفسم بند اومد.

‫تو سواری باید ‫هر روز

‫۸۰ تا ۱۰۰ مایل رکاب بزنیم، ‫شایدم بیشتر.

‫هیچ راهی نیست که بتونم.

‫- این مزخرفه. ‫فقط داری اینو می‌گی

‫تا منو وادار کنی برم هالیوود.

‫- پس بدون من برو سواری.

‫آینده‌تو قربانی کن.

‫حالا، اینه چیزی که من ‫بهش می‌گم خیریه.

‫- این شماره موبایلمه.

‫و این شماره موبایل بنه.

‫اینم شماره موبایل هانتر.

‫و این شماره هتلمون تو تورنتو.

‫- خدا لعنتی، انقدر مشغول ‫زنگ زدن به شمام که زایمان یادم می‌ره.

‫- می‌دونی، ‫شاید نباید برم.

‫- مایکل، بچه ‫چند هفته دیگه به دنیا میاد.

‫- اگه یه اتفاقی بیفته... ‫- هیچ اتفاقی نمی‌افته.

‫باورم کن، من ‫از بی‌حوصلگی داد می‌زنم

‫خیلی قبل از اینکه ‫از درد زایمان داد بزنم.

‫- پس برو و خوش بگذرون.

‫یه ماجراهای شگفت‌انگیزی می‌شه.

‫- فقط کاش می‌تونستم اونجا باشم ‫تا شماها رو بدرقه کنم.

‫- تو همین‌جا بمون.

‫و یادت باشه، اگه لازم شد ‫باهام تماس بگیری...

‫- می‌دونیم، مایکل. ‫می‌دونیم.

‫- حالا می‌ری ‫یه گوشه گمشو؟

‫- دوستت داریم. ‫- دوستت داریم.

‫- چه بچه خوش‌شانسی...

‫که قراره تو همچین خونه ‫گرم و پرمحبتی به دنیا بیاد.

‫- ۵۰ ساندویچ تن، ‫۵۰ ژامبون و پنیر،

‫۵۰ سالاد مرغ، ‫۵۰ گوشت کبابی.

‫- اوه، گوشت کبابی ‫مورد علاقه تدیه.

‫بهتره بکنیمش ۴۹.

‫- حیف شد که ‫تصمیم گرفت نره.

‫براش خوب می‌شد. ‫یه پیروزی بهش می‌داد.

‫یه کم اعتمادبه‌نفس.

‫- زیادی می‌ترسه که جلسات ‫و گروه‌هاشو ول کنه،

‫می‌دونی، فکر می‌کنه بدون ‫سیستم حمایتیش، می‌لغزه.

‫اون به اونا همون‌قدر معتاده ‫که به کریستال مت بود.

‫- خب، حداقل این ‫یه اعتیاد سالمه، نه؟

‫حیف که نمی‌تونه ‫سیستم حمایتیشو با خودش ببره.

‫هی، کارل.

‫عزیزم، سلام.

‫می‌خوای یه ناهار جعبه‌ای بگیری؟

‫برای سفر اتوبوس به تورنتوئه، ‫ولی یه دونه اضافه دارم.

‫- مرسی، من-- ‫اوه، قبلاً غذا خوردم.

‫- خب، می‌خوای یه کم کمک کنی؟ ‫ام...

‫به کارل یه میوه بده. ‫نشونش بده چطوره.

‫- یه سیب یا پرتقال برمی‌داری.

‫می‌ندازیش تو جعبه ‫این‌جوری.

‫بعد می‌ری سراغ بعدی. ‫گرفتی؟

‫- مرسی بابت آموزش.

‫دبی، می‌تونی یه لحظه وایسی؟ عزیزم...

‫- کارل، تا خرخره ‫تو تخم‌مرغ آب‌پز غرقم.

‫اشکالی داره بعداً صحبت کنیم؟

‫البته. عجله‌ای نیست.

‫وقتی برگشتی صحبت می‌کنیم.

‫- مرسی، عزیزم.

‫خداحافظ، عزیزم. ‫- خداحافظ.

‫- لوپه.

‫بیا بیرون، لوپه.

‫بیا داخل.

‫بیا، گربه. گربه خوب باش.

‫بیا حالا.

‫بیا، گربه‌ گربه.

‫- با کی داری حرف می‌زنی؟

‫- لوپه. بیا، ‫گربه، گربه، گربه، گربه.

‫- آره، خدمتکارت ‫هیچ‌وقت نمیاد بیرون

‫اگه این‌جوری باهاش حرف بزنی.

‫- لوپه گربه‌مه.

‫- تو گربه گرفتی؟

‫- آره، فکر کردم خوب می‌شه

‫یه چیزی گرم و خرخرکن داشته باشم ‫که وقتی میام خونه پیشم باشه.

‫- هوم، مگه نه؟

‫- همون لحظه که آوردمش داخل،

‫رفت مستقیم ‫سمت اتاق خواب.

‫- هوم، یه گربه ‫که دل منو می‌فهمه.

‫- و حالا تو کمد قایم شده.

‫- خب، خودش ‫به وقتش میاد بیرون،

‫مثل بقیه ما. ‫تا اون موقع، بیا.

‫روی مصرف‌گرایی بی‌کلاسم تمرکز کن.

‫اسپندکس تا جایی که ‫چشم کار می‌کنه،

‫تو هر رنگ رنگین‌کمون.

‫یه ست متفاوت برای ‫هر روز سواری آزادی.

‫- خیلی بافکر بودی، ام.

‫چه برسه به اینکه تجملاتیه.

‫ولی بهت گفتم، ‫من نمی‌رم.

‫- کی گفته اینا برای توئه؟

‫- پس برای کی؟

‫- من. تصمیم گرفتم برم.

‫- فکر کردم گفتی ‫خیلی مشغول کاری.

‫- خب، بوته‌ها باید ‫شام دولتی بعدی‌شونو

‫بدون من برنامه‌ریزی کنن.

‫- گفتی پول ‫برای هزینه ثبت‌نام نداری.

‫- یه دوست خیلی خوب ‫تازه پولمو پس داد.

‫- گفتی می‌ترسی ‫یه خرس بخورتت.

‫- خب، حداقل اونایی که ‫تو طبیعت وحشی کانادا زندگی می‌کنن.

‫ولی حاضرم با تاریک‌ترین ‫ترس‌هام روبه‌رو شم

‫برای یه هدف ارزشمند، ‫مثل کمک به یه دوست...

‫سیستم حمایتیش باشم،

‫کمکش کنم از هر بحرانی، ‫چه بزرگ چه کوچیک، رد بشه.

‫- واقعاً این کارو برام می‌کنی؟

‫- بهت ایمان دارم، تدی.

‫با وجود همه‌چیز.

‫من، اوه، می‌خوام موفق بشی.

‫فکر کنم نارنگی رو ‫برای خط پایان نگه می‌دارم. هوم؟

‫همه: سواری آزادی، سواری آزادی، ‫برو، سواری آزادی!

‫- مرکز از تک‌تک شما ‫تشکر می‌کنه

‫برای این تلاش فوق‌العاده

‫به نفع آسایشگاه لیبرتی هاوس.

‫- برای همه‌تون ‫یه سفر عالی به تورنتو آرزو می‌کنیم،

‫و یه سواری امن ‫برگشت به پیتسبورگ.

‫بذارید این ماجرا ‫ماجراجویی عمرتون باشه.

‫- لطفاً مطمئن بشید ‫دوچرخه‌هاتون رو کامیونه.

‫- بگیر، عزیزم. ‫این سالامیه.

‫متأسفم، تن تموم کردیم.

‫- ممنون. ‫- بفرما.

به همه‌تون خیلی افتخار می‌کنم ‫که این کارو می‌کنید.

‫بفرما، عزیزم. ‫- ممنون.

‫- بفرما، عزیزم. ‫خوش بگذرون.

‫- مرسی، دبی. ‫- سلام، عزیزم...

‫- همه‌چیز آماده‌ست. ‫بیا سوار بشیم.

‫- از کلاس نهم ‫تا حالا سوار اتوبوس نشدم.

‫بچه‌ها عقب اتوبوس ‫مشغول کارای خودشون بودن.

‫- آه، روزای خوب ‫دوران راهنمایی.

‫- خب، اینا خرس بابا ‫و خرس مامان و خرس بچه نیستن؟

‫- برایان!

‫- فقط اومدم یادآوری کنم ‫کلاه ایمنی‌تونو بذارید،

‫سمت راست بمونید،

‫و حتماً از علامت‌های دست ‫استفاده کنید.

‫- مرسی بابت ‫همه نصیحت‌های مادرانه،

‫ولی مادرم باهام میاد.

‫متأسفم که تو نمیای.

‫- هی، سفر خوبی داشته باشید، ‫بچه‌ها.

‫- مل، چه سورپرایزی.

‫شنیدم بیشتر وقتت ‫تو تخت گذشته.

‫- زندگی به سبک برایان.

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟

‫می‌دونی که نباید-- ‫دیوونه شدی--

‫دیوونه شدی-- ‫- نه، دیوونه نشدم...

‫فقط اومدم شماها رو بدرقه کنم، ‫همین.

‫پس نگران نباش. ‫من خوبم.

‫- فقط نذار مامانم ‫تورو ببینه.

‫می‌دونی چقدر ‫عصبی می‌شه.

‫- مامانت؟ درسته.

‫- دقیقاً به‌اندازه کافی ‫ناهار درست کردیم.

‫فکر کنم نمیاد، عزیزم.

‫- فکر کردم متقاعدش کردم ‫که نظرشو عوض کنه.

‫- مایکل! زود باشید ‫سوار شید، بچه‌ها.

‫بیا. ‫و یه جا برام نگه دار.

‫میای؟

‫دبی!

‫- کارل!

‫چقدر خوب که اومدی اینجا.

‫بهت گفتم لازم نبود ‫این کارو بکنی.

‫- آره، باید می‌اومدم.

‫نمی‌تونستم برم بدون... ‫اینکه بهت بگم...

‫- مامان، می‌ری ‫سوار اتوبوس شی؟

‫- باید برم.

‫وقتی رسیدم بهت زنگ می‌زنم.

‫- می‌تونی یه دقیقه ‫صبر کنی؟

‫دو روزه دارم سعی می‌کنم ‫ازت بپرسم.

‫با من ازدواج می‌کنی؟

‫- چی؟

‫- گفتم، با من ازدواج کن.

‫با من ازدواج می‌کنی؟

‫- بهش بگو آره، ‫و سوار اتوبوس شو.

‫- آره.

‫آره.

‫البته که باهات ازدواج می‌کنم.

‫لعنتی!

‫خداحافظ.

‫خداحافظ.

‫- بقیه پول مال خودت.

‫ممنون.

‫لعنتی! هی.

‫هی!

‫هی!

‫- وایسا--اتوبوسو نگه دار!

‫اتوبوس لعنتی رو نگه دار!

‫هی! هی!

‫ممنون.

‫رسیدم. ‫- می‌دونستم می‌رسی.

‫- کجا بودی؟

‫برمی‌گردم خونه، ‫تو نیستی،

‫همه‌جا رو دنبالت گشتم، ‫دیوونه شدم.

‫می‌خواستم به بیمارستان ‫زنگ بزنم،

‫پلیس، سردخونه.

‫فکر کردم یه اتفاق وحشتناک ‫افتاده.

‫- می‌تونی آروم بگیری؟ ‫- نه، آروم نمی‌گیرم.

‫منو حسابی ترسوندی.

‫- متأسفم. ‫- اوه، معلومه.

‫- رفتم بدرقه سواری آزادی.

‫- چرا همچین کاری کردی؟

‫بعد از اینکه همه بهت گفتن...

‫برای لجبازی با من؟

‫درسته، عزیزم.

‫همه‌چیزو درباره خودت کن، ‫مثل همیشه.

‫تو اون کسی هستی که حق داری ‫عصبانی باشی،

‫ناراحت باشی، ‫احساس خیانت کنی.

‫خب، حدس بزن چی، ‫الهه غیر یهودیم.

‫- این‌جوری صدام نکن.

‫- این بار موضوع درباره تو نیست.

‫درباره منه.

‫رفتم بیرون چون ‫اگه یه دقیقه دیگه تو این خونه

‫با تو می‌موندم،

‫عقلمو از دست می‌دادم.

‫پس رفتم، ‫ده دقیقه.

‫باشه، نهایت نیم ساعت.

‫رفتم به لیبرتی اونیو،

‫خداحافظی کردم، ‫و برگشتم.

‫و نگاه کن. اینجام.

‫معجزه معجزات، ‫زنده‌ام و هنوز یه تیکه‌ام.

‫نمی‌تونیم به این نسخه کاملاً زنانه

‫از «کی از ویرجینیا وولف می‌ترسه؟» ‫ادامه بدیم.

‫خیلی خسته‌کننده‌ست.

‫نمی‌تونی منو ببخشی،

‫مهم نیست چقدر عذرخواهی کنم

‫و سعی کنم جبران کنم.

‫و من دارم کم‌کم ‫بی‌خیال می‌شم.

‫منظورم اینه، بالاخره، ‫چند بار

‫یکی می‌تونه تورو رد کنه

‫قبل از اینکه بالاخره ‫کاملاً تسلیم شی؟

‫- پس داری چی می‌گی؟

‫- اینکه شاید بهتر باشه...

‫برای هردومون...

‫و برای گاس و بچه...

‫اگه با هم نباشیم.

‫که دیگه همدیگه رو ‫بی‌دلیل زجر ندیم،

‫و سعی نکنیم چیزی رو درست کنیم ‫که معلومه درست نمی‌شه.

‫- فکر کنم حق با توئه.

‫- تا بعد از به دنیا اومدن بچه ‫می‌مونم.

‫- ناهار چطوره؟

‫خودم با دستای خودم درستش کردم.

‫اون لیمو بارها چی، ‫ها؟

‫عالی نیستن؟

‫- مامان، می‌تونی بشینی ‫و دست از پز دادن برداری؟

‫- اجازه دارم. ‫چند بار تو زندگیت

‫یه حلقه نامزدی می‌گیری؟

‫- الیزابت تیلور، هشت بار، ‫دو بار از ریچارد برتون.

‫جنیفر لوپز، سه بار. ‫جولیا رابرتز، چهار بار.

‫- ممنون.

‫می‌دونی منظورم چیه.

‫وقتی یه مرد بهت حلقه می‌ده، ‫خاصه.

‫پرمعناست.

‫- خب، من که نمی‌دونم.

‫- پس شاید وقتشه ‫بفهمی.

‫- چیو بفهمم؟

‫- مایکل نووتنی...

‫تو مردی هستی که ‫تمام عمرم دنبالش بودم.

‫خیلی خوشبختم ‫که پیدات کردم.

‫به همین خاطر ازت می‌خوام...

‫این افتخارو بهم بدی...

‫که پیشنهاد ازدواجمو قبول کنی.

‫داریم می‌ریم تورنتو،

‫جایی که ازدواج همجنس‌گراها ‫نه‌تنها پذیرفته‌شده‌ست،

‫بلکه... قانونیه.

‫و... ‫همون‌طور که خودت گفتی،

‫این کاریه که دو نفر وقتی ‫همدیگه رو دوست دارن می‌کنن، درسته؟

‫- من...

‫نمی‌دونم چی-- ‫چی بگم.

‫- «آره» خوب می‌شه.

‫- همه، یه سلامتی ‫برای دوستم مالکوم.

‫همه: تولدت مبارک!

‫- هوو!

‫- هی، جاستین.

‫خب، می‌تونستم یه چیزی بگم

‫که این مهمونی ‫برای خوشامدگویی به تو تو ال‌ایه.

‫ولی این یه جشن تولد ‫برای دوستم، مالکومه.

‫اون تازه یه اسکار برده ‫برای موسیقی اولین فیلمش.

‫- خونت فوق‌العاده‌ست.

‫- آره. من بهش می‌گم خونه‌ای ‫که وی‌من ساخته.

‫به‌زودی تو هم یه خونه ‫داری که ریج ساخته.

‫جوزف، ‫آقای تیلور چند روز ‫مهمون ما می‌مونه.

‫کیفتو ببر خونه مهمون.

‫- هوم.

‫- من یه خدمتکار دارم.

‫مثل بروس وین.

‫- هی، کن، چطوره؟

‫- عالیه، برت.

‫- حالا، بیا برات یه نوشیدنی بیارم.

‫جلسه برای پنج‌شنبه تو استودیو آماده‌ست.

‫فردا می‌ریم دفترم.

‫چندتا استوری‌بورد که آماده کردیم ‫نشونت می‌دم.

‫- برتسکی.

‫- هی، کان، فکر کردم ‫نمی‌تونی بیای؟

‫- تازه از لوکیشن برگشتم.

‫- این جاستین تیلوره. ‫اون ریج رو خلق کرده.

‫- بذار بهت بگم، برت ‫دیوونه کمیکت شده.

‫- جاستین، این کانر جیمزه.

‫- می‌دونم، می‌دونم.

‫- خودشو بازیگر می‌دونه.

‫- چند نفر دیگه هم همین‌طور.

‫- از جمله من. ‫فکر کنم تو عالی هستی. ‫- مرسی.

‫- نظرت درباره کان برای ریج چیه؟

‫- اون... ‫منظورم این بود که، شما عالی می‌شدید.

‫- وقتی فیلمنامه رو آماده کردی ‫برام بفرست.

‫- اون...؟ ‫- البته که نه.

‫کانر کاملاً استریته.

‫هر شب داره با دخترا خوش می‌گذرونه.

‫- اونجا برج سی‌انه.

‫- و اون اسکای‌دام. ‫- همه‌چیز خیلی قشنگه.

‫ولی یه جای دیدنی که ‫نباید تو تورنتو از دست بدید

‫خیابون چرچه.

‫طبق راهنمای دامرون،

‫"اینجا مرکز زندگی همجنس‌گرایانه تورنتوئه.

‫"از بار رنگارنگ محله‌ایش، موسیز،

‫تا کلاب رقص پرهیجانش، گومورا."

‫- اوه، بیا بریم گومورا. ‫به نظر جذاب میاد.

‫- احتمالاً تنها جای ‫تورنتوئه که جذابه.

‫دارم یخ می‌زنم.

‫- شاید فکر کنید دیوونم،

‫ولی می‌دونید این خیابون ‫منو یاد چی می‌ندازه؟

‫همه: لیبرتی اونیو.

‫- مردای چرم‌پوش، جوونا، ‫خرسا، ملکه‌های درگ.

‫- همه‌چیز تقریباً یه‌جوره، ‫هر جا که بری.

‫همه: ببخشید، ببخشید، ببخشید، ‫ببخشید، ببخشید.

‫- فقط اینجا همه ‫انقدر مودب و باکلاسن،

‫که می‌تونی غش کنی.

‫- هی، اینجاست موسیز.

‫- خوبه. بیا بریم اینجا ‫یه کم گرم شیم.

‫- دور اول با من. ‫- صبر کن.

‫- تو یه کانادا درای می‌گیری.

‫- و اگه یکی ازت پرسید ‫چند سالته...

‫- فقط همون چیزی رو می‌گم ‫که قبلاً می‌گفتم:

‫"دوست داری چند سالم باشه؟"

‫- گومورا دقیقاً اون‌ور خیابونه.

‫بعد از اینکه اینجا بودیم ‫می‌ریم اونجا.

‫- باشه. بیا.

‫- مرسی.

‫- نمی‌دونم تو چی فکر می‌کنی،

‫ولی من انگار یه دژاووی همجنس‌گرایانه دارم. ‫- تو هم؟

‫- منم همین‌طور.

‫- واقعاً منو یاد...

‫همه: وودیز.

‫- آره. ‫- آره.

‫- و عجیب‌ترین چیز اینه که

‫همش منتظرم برایان ‫بیاد داخل.

‫- اوه، مولسون.

‫- برایان!

‫- آروم باش. ‫- هی!

‫- شلوارتو نگه دار، ‫یا نکن.

‫- چطور اومدی اینجا؟

‫- مایکی، هیچ‌کس ‫بهت نگفته؟

‫تو سال ۱۹۰۳، تو کیتی هاک ‫تو کارولینای شمالی،

‫برادران رایت ‫یه چیزی اختراع کردن به اسم پرواز.

‫- پرواز. ‫- دقیقاً.

‫- اینجا چیکار می‌کنی؟

‫- سواری آزادی از اینجا شروع می‌شه، ‫درسته؟

‫- پس اومدی تشویقمون کنی؟

‫- دقیقاً، پروفسور.

‫۲۵,۰۰۰ مایل سفر نقد کردم

‫تا بیام اینجا ‫و تشویق‌تونتون باشم.

‫نه. دارم می‌رم تو سواری.

‫برای خیریه حسابی عرق می‌ریزم، ‫مثل شماها.

‫- مردم محلی خیلی مهربونن.

‫این ژان‌کلوده.

‫فرانسوی-کاناداییه.

‫- بونسوار.

‫- سلام. بونسوار. ‫- بونسوار.

‫مگه عاشقش نشدی؟

‫جی.سی. اینجا خیلی مهربونانه ‫پیشنهاد داده بهم نشون بده

‫کانادایی‌ها چطور شب‌ها ‫خودشونو گرم می‌کنن.

‫ولی من گفتم...

‫ببخشید، ژان‌کلود، اوه،

‫ولی، اوه، هرچقدر که ‫دوست داشتم تو این کارو بکنی،

‫من اینجا با دوستم تد ام.

‫پس باید به یکی دیگه نشون بدی

‫چطور دو تا چوبو به هم بمالی.

‫او رووآر، دوست من.

‫- سالو.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫- هی!

‫- چی شده؟

‫- اوه، یه جشن مجردی ‫برای راجر و دنیسه.

‫دارن ازدواج می‌کنن.

‫۳۲ ساله با همن.

‫- خوشحالم که تصمیم گرفتی بیای،

‫ولی نمی‌دونم چطور قراره ‫از پسش بربیای.

‫- اوه، شاید غافلگیرت کنم.

‫- مرسی، ولی دیگه ‫کافی غافلگیر شدم.

‫بن بهم پیشنهاد داد.

‫- چی پیشنهاد داد؟ ‫- ازدواج.

‫اینجا تو تورنتو برای ما ‫قانونیه که ازدواج کنیم.

‫- فکر کنم یه جایی ‫اینو خوندم.

‫خب، امیدوارم وقتی ‫زانو زده بود،

‫یه کار مفیدم کرده باشه.

‫- زیبا و از ته دل بود.

‫- مطمئنم.

‫ولی البته ردش کردی،

‫چون ته دلت، ‫منو از همه بیشتر دوست داری.

‫- خفه شو.

‫هنوز بهش جوابی ندادم.

‫- خب، چی مانعت شده؟

‫غیر از این که ‫مسخره‌ترین ایده‌ایه

‫که تا حالا شنیدم؟ ‫- اتفاقاً

‫خیلی از مردای همجنس‌گرا ‫دوست دارن ازدواج کنن.

‫- عزیزم، اونا رو دیدی؟

‫و از کی تا حالا

‫تو ذره‌ای به ازدواج ‫علاقه داشتی؟

‫- من نکردم. اما نه ‫چون نمی‌خواستم،

‫بلکه چون هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫بتونم.

‫این داستانی نبود که من برای خودم تعریف کنم ‫مثل بچه‌های غیرهمجنس‌گرا،

‫میدونی، که یه روز با ‫اون فرد خاص آشنا می‌شم،

‫و عاشق می‌شیم ‫و یه عروسی بزرگ برگزار می‌کنیم.

‫این—این برای من هیچ‌وقت واقعی نبود.

‫و بعد همه این اتفاقات ‫شروع شد،

‫در ماساچوست ‫و کالیفرنیا و اینجا.

‫- یهو، ‫یه دنیای بزرگ و وسیع

‫پر از فرصت‌های شگفت‌انگیز ‫باز شد.

‫قسم‌ها و برنج و ‫ثبت‌نام در پاتری بارن.

‫چه برسه به ‫یه طلاق پر از خشم،

‫یه توافق زشت، ‫و اینکه بچه‌ت ازت متنفر باشه.

‫ببین، به من گوش کن.

‫داری گوش می‌کنی؟ ‫- دارم گوش می‌کنم.

‫- ما همجنس‌گراییم. ‫ما به ازدواج نیازی نداریم.

‫ما به تأیید ‫سیاستمدارهای بی‌قدرت

‫و کشیش‌های منحرف نیازی نداریم.

‫ما با هر کی بخوایم، ‫هر وقت بخوایم، رابطه داریم.

‫این حق خدادادی ماست.

‫- اما این هم ‫حق خدادادی ماست

‫که همه چیزهایی که ‫غیرهمجنس‌گراها دارن، داشته باشیم.

‫چون ما هم به همون اندازه ‫که اونا انسانن، انسانیم.

‫- خب، تو نویسنده‌ای.

‫داستان رو از نو بنویس.

‫- تبریک می‌گم.

‫- همم. این تأثیرگذاره، ‫فکر نمی‌کنی؟

‫- آره.

‫آره.

‫بن، شنیدی ‫چی گفتم؟

‫- آره، شنیدم. ‫گفتی "من..."

‫- برای لانه خشم ‫به استیج هفت نیاز دارم،

‫و کل فضای پشت صحنه ‫برای ساخت گیوپلیس.

‫- چند فیلم دیگه هم هست ‫که دوست داریم اینجا فیلمبرداری کنیم.

‫- این تنها فیلمیه ‫که من دارم کارگردانی می‌کنم.

‫جوانک.

‫انگار من قبلاً ‫بهت چراغ سبز دادم.

‫- پس چی مانعت می‌شه؟

‫- برچسب قیمت، برای شروع.

‫این حماسه کوچیک تو

‫یه ثروت گنده برام خرج داره.

‫- تو از پسش برمیای.

‫عکس آخر من ‫برات ۲۵۰ میلیون دلار درآمد داشت.

‫- آره. این یکی فرق داره.

‫یه ابرقهرمان همجنس‌گرا؟ ‫- دنیا برای این آماده‌ست.

‫- شاید دنیای تو، ‫ولی نه توپیکا.

‫- اگه خوب باشه، ‫اگه ستاره بزرگی داشته باشه،

‫اگه حسابی تبلیغش کنی، ‫میان.

‫درسته؟

‫بچه‌ها؟

‫- همه‌چیز به نظرم خیلی غم‌انگیز ‫و افسرده‌کننده میاد.

‫کی دوست داره ببینه یه بچه ‫سرشو می‌کوبن؟

‫و این همه سکس چی؟

‫سکس دهانی و رابطه مقعدی ‫تو هر صفحه.

‫- این چیزیه که تماشاچی ‫تا حالا ندیده.

‫- چی باعث می‌شه فکر کنی ‫حالا می‌خوان ببینن؟

‫غرفه فروش ‫کارش برای فروش شکلات هِرشی سخت می‌شه.

‫فروش شکلات هِرشی.

‫ببین، اگه می‌خوای ‫با موضوع همجنس‌گرایی پیش بری،

‫باید از این مسائل مقعدی کم کنی،

‫و باید شادتر باشه.

‫و چرا قهرمانت باید ‫اینقدر لعنتی مغرور باشه؟

‫- ببخشید، آقای فندرمن، ‫ولی کتاب کمیک ما

‫به دلیلی اینجوری طراحی شده.

‫چون خیلی از چیزایی که ‫همجنس‌گراها تحمل می‌کنن، تلخه.

‫من باید بدونم، من بچه‌ای بودم که ‫سرمو کوبیدن.

‫در مورد "مسائل مقعدی"،

‫رابطه مقعدی ‫یکی از لذت‌های بزرگ

‫و امتیازات همجنس‌گرا بودنه.

‫اگه خودت تجربه‌ش نکردی، ‫پیشنهاد می‌کنم امتحان کنی.

‫در مورد خشم،

‫فقط چون برای چیزی که هست ‫عذرخواهی نمی‌کنه

‫و از زندگیش پشیمون نیست، ‫مغرور نیست.

‫این باعث می‌شه صادق و شجاع باشه.

‫پس با وجود نگرانی‌هاتون،

‫ما ترجیح می‌دیم به ‫چشم‌انداز اصلی‌مون وفادار بمونیم.

‫خشم کمتر از این انتظار نداره.

‫- ما امروز اینجا هستیم تا ‫در ازدواج متحد کنیم

‫آقای مایکل نووتنی

‫و آقای بنجامین بروکنر.

‫خدا.

‫این آخرین باریه که ‫به عروسی با دو ملکه می‌رم.

‫- آیا تو، مایکل، ‫قول می‌دی که بن رو دوست داشته باشی،

‫بهش احترام بذاری و عزیزش بداری،

‫و شوهر واقعی و وفادارش باشی؟

‫- بله.

‫- و آیا تو، بن، ‫قول می‌دی که مایکل رو دوست داشته باشی، احترام بذاری،

‫و عزیزش بداری،

‫و شوهر واقعی و وفادارش باشی؟

‫- بگو "بله"، رفیق.

‫بله.

‫- اگه کسی دلیلی می‌دونه ‫که این دو نفر نباید ازدواج کنن،

‫حالا بگه ‫یا برای همیشه ساکت بمونه.

‫حالا بگه یا برای همیشه ساکت بمونه.

‫- اگه یه کلمه بگی،

‫بیشتر آرامشتو نگه می‌داری.

‫- حلقه‌ها، لطفاً.

‫- ممنون.

‫- حالا، به‌وسیله اختیار ‫استان انتاریو،

‫من شما را ‫به‌طور قانونی متأهل اعلام می‌کنم.

‫- من یه پسر رو از دست نمی‌دم، ها.

‫من یه... پسر به دست میارم.

‫- بعدی تویی، مامان.

‫- خدا، تو تو مراسم مل و لینز ‫به‌زور یه قطره اشک ریختی.

‫- خب، اونا لزبینن، ‫به‌خاطر خدا.

‫اونا دست می‌دن ‫و می‌رن بولینگ.

‫چقدر می‌تونی احساساتی بشی؟

‫- اوه، مایکل، ‫باید اینو امضا کنیم.

‫- بفرما. با کمال میل.

‫- به‌هرحال، این فقط ‫برای مایکل و بن نیست.

‫میدونی، اگه اوضاع ‫متفاوت بود، شاید...

‫- نمی‌تونم باور کنم ما ‫ازدواج کردیم.

‫- فایده نداره ‫خودتو سرزنش کنی، تدی.

‫ما هنوز دوستیم، ‫مگه نه؟

‫یعنی ما خیلی بیشتر از ‫اکثر ازدواج‌ها کنار هم خواهیم بود.

‫- * جشن بگیر آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫- خیلی خب، شماها ‫با هم بمونید، باشه؟

‫و مراقب همدیگه باشید. ‫- خواهیم بود، مامان.

‫- لعنتی. تازه ‫بهتون گفتم "پسرها".

‫حالا شما مردهای متأهلید.

‫بروید قبل از اینکه شروع کنم به گریه.

‫- یکی گفت رقصیدن؟

‫- و تو، می‌خوام که ‫آروم بگیری، شنیدی؟

‫مثل یه ابرقهرمان لعنتی رفتار نکن.

‫- بله، مادر.

‫- باشه. من تو واگن غذا ‫خواهم بود،

‫و مراقب همتونم.

‫- دوچرخه‌سوارا، آماده‌اید؟

‫خب، پس.

‫سفر آزادی 2004، ‫تورنتو به پیتسبورگ،

‫رسماً شروع شد! ‫آره!

‫- * می‌دونی ‫یه مدت طولانی طول می‌کشه *

‫* برای یه صعود طولانی و طولانی

‫* حالا وقتشه ‫که ببینی *

‫* درست جلوی من ایستاده *

‫* اگه هیچ‌وقت، هیچ‌وقت ‫توقف نکنی *

‫* بالاخره، بالاخره ‫به قله می‌رسی *

‫* منظره‌ایه برای دیدن

‫* وقتی همه‌چیز روشن به نظر می‌رسه

‫* از یه ارتفاع بالاتر نگاه کردن *

‫* یه مدت طولانی طول می‌کشه

‫* ولی می‌تونی خیلی دور رو ببینی

‫* تو نور ‫ستاره صبحگاهی *

‫* جشن بگیر آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫* از نو همه‌چیز شگفت‌انگیزه

‫* وقتی چشامو باز می‌کنم

‫* شگفتی‌ای که قبلاً از دست داده بودم

‫* حالا یه غافلگیری بزرگه

‫* جشن بگیر آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫* جشن بگیر آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫* هی، هی

‫* حالا که می‌تونم ببینم

‫* می‌خوام تو اینجا با من باشی

‫* می‌خوام ببرمت جایی

‫* می‌خوام مرد تو باشم

‫* پس خجالت نکش

‫* می‌خوام مرد تو باشم

‫* جشن بگیر

‫* آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫* جشن بگیر آفتاب رو

‫* جشن بگیر شادی رو

‫* جشن بگیر