Original subtitles

‫- * یک، دو، سه، ‫چهار، پنج، شش *

‫* تکان بده، رفیق *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫* ضربان را برای شروع آماده کن *

‫- آرام باش و از ده به عقب بشمار، ‫آقای کینی.

‫- برایان-- ‫- چیزی نگو.

‫- ببین، مطمئنم این فقط ‫یه نقص موقتیه.

‫بدنت نیاز به زمان داره تا ‫خودشو ترمیم کنه

‫و تو دوباره ‫قدرتت رو به دست بیاری.

‫صبور باش.

‫همه‌چیز به‌زودی ‫دوباره راه می‌افته.

‫- ممنون که ‫چیزی نگفتی.

‫- می‌خوام اون کفش‌های پوما ‫خفن رو بگیرم

‫و یه شلوار جین دیزل، ‫شاید دو تا.

‫- هی، هی.

‫فکر کردی من چی‌ام، ‫از پول ساختنم؟

‫- آره، انگار.

‫تو داری یه فیلم می‌سازی.

‫- امیدواریم. ‫و من این‌قدر زحمت نکشیدم

‫که شلوار جین گرون ‫روی تو بندازم.

‫- بن، می‌خوام ‫چند تا شلوار جین دیزل بگیرم.

‫- شلوارتو بکش بالا. ‫شورتت معلومه.

‫- این دقیقاً هدفشه.

‫- داریم هانتر رو می‌بریم ‫که لباس جدید بخره.

‫- و پیتزا بخوریم و ‫بریم سینما.

‫- نه فیلم برت کلر.

‫پس فردا شب؟ ‫مرکز خرید؟ هر سه‌تامون؟

‫آره، باشه. خوبه.

‫آه، حتماً مارک بلوشتاینه. ‫آنفولانزا داره.

‫گفتم کلاسشو پوشش می‌دم.

‫الو؟

‫هی.

‫آهان.

‫حتماً.

‫آه، صبحانه، ناهار، ‫هر چی.

‫آره، اون موقع می‌بینمت.

‫- برای کسی که با آنفولانزا ‫افتاده،

‫اشتهای خوبی داره.

‫- اوه، آره، اون مارک نبود.

‫آنتونی بود، از کتابخونه.

‫یادت میاد، ‫دربارش بهت گفتم؟

‫- آره، چطور می‌تونستم یادم بره؟ ‫اون هر ساعت بهت زنگ می‌زنه.

‫این درست نیست.

‫- شاید عاشقته. ‫- اینم درست نیست.

‫اون فقط یه بچه‌ی خوبه ‫که می‌خواد نویسنده بشه.

‫ما دور هم جمع می‌شیم ‫و درباره کتاب‌ها حرف می‌زنیم، همین.

‫پس فردا شب.

‫پیتزا، فیلم، ‫و شلوار جین دیزل.

‫- باحال.

‫- آره، منظورم "گشاده".

‫- اوه، تاچ‌داون!

‫وای، این پسر چطور گل می‌زنه.

‫- من یه ضربه‌زن خوب دارم.

‫- حتماً.

‫- این سلاح مخفی یه کوارتربکه.

‫- حالا که حرف راز شد...

‫نامزدت می‌دونه؟

‫- چی رو می‌دونه؟

‫- که تو... هوم؟

‫- که من--

‫- واقعاً باید بگم؟

‫که تو، آه، کلمه‌ی "اچ" هستی.

‫- بدنی ورزیده؟

‫جذاب؟ ‫مجهز؟

‫آره، اون همه‌ی اینا رو می‌دونه.

‫- منظورم، آه، همجنس‌گرا بود.

‫گی. عجیب.

‫- هی، من همجنس‌باز نیستم.

‫- من اون کلمه رو گفتم؟

‫- همجنس‌باز یه آدم لوسه، ‫دخترونه، ضعیفه.

‫فکر می‌کنی من اینجوریم؟ ‫- به‌هیچ‌وجه.

‫- همجنس‌باز حتی نمی‌تونه ‫توپ پرت کنه.

‫می‌دونی من چقدر می‌تونم ‫توپ پرت کنم؟

‫- فکر کنم یه مایل دور.

‫- من برای میلیون‌ها نفر قهرمانم.

‫یه همجنس‌باز قهرمان نام ببر.

‫یه همجنس‌باز نام ببر که ‫رئیس‌جمهور بهش زنگ زده باشه

‫و گفته باشه، "بازی عالی بود."

‫یه همجنس‌باز نام ببر که ‫با هر چی‌لیدر دالاس خوابیده باشه،

‫و من حتی برای دالاس ‫بازی نمی‌کنم.

‫یه همجنس‌باز نام ببر که ‫هر بچه‌ای بخواد مثل اون بشه.

‫- هاروی فایرستین؟

‫- پس چرا کسی باید فکر کنه ‫من همجنس‌بازم؟

‫- شاید چون تو ‫عضوت رو توی من کردی؟

‫- خب من از سکس با پسرا خوشم میاد.

‫این یعنی عاشقشونم ‫یا می‌خوام ببوسمشون

‫یا حتی بشناسمشون.

‫این فقط برای تفریحه. ‫برای لذت بردن.

‫و هیچ‌کس نباید ‫درباره‌ی این چیزی بشنوه.

‫فهمیدی؟

‫- کی باور می‌کنه ‫اگه بهشون بگم؟

‫- هفته‌ی بعد، یه دیوارنگاره‌ی ‫عظیم ۲۵۰ فوتی از تو

‫توی پِن پلازا رونمایی می‌شه.

‫فردا، نمایشگاه نقاشی‌هات ‫اینجا باز می‌شه،

‫توی گالری سیدنی بلوم.

‫به من بگو، آقای آئرباخ،

‫چرا پیتسبورگ رو انتخاب کردی؟

‫- خب، مگه اینکه طرفدار ‫پایرتس باشی،

‫هیچ دلیل لعنتی‌ای ‫برای اومدن به اینجا نیست.

‫حالا خواهد بود. ‫- عالیه.

‫- شنیدم غرورت ‫به اندازه‌ی دیوارنگاره‌ات بزرگه.

‫- امیدوارم ‫نذاشته باشم ناامید بشی.

‫منظورم... امیدوارم ‫این شهر محروم از نون بیگل

‫وقتی کارم رو می‌بینن ‫همین حس رو داشته باشن.

‫- فکر کنم این همه‌ی چیزیه که نیاز داریم. ‫خوبه.

‫عالی بود. ‫ممنون.

‫- هر وقت بخوای، عزیزم.

‫چطور بودم؟ ‫- فکر کنم خوب بودی.

‫واقعاً گوش نمی‌دادم. ‫داشتم کار می‌کردم.

‫- خوشحالم ‫که حواست رو پرت نکردم.

‫- اصلاً.

‫می‌دونی...

‫یه حس عجیب دارم ‫که انگار... نادیده گرفته می‌شم.

‫عجیبه، چون، یعنی، ‫بیا رو راست باشیم،

‫من عادت ندارم نادیده گرفته بشم.

‫در واقع، فکر کنم آخرین بار ‫که این اتفاق افتاد، ۱۴ سالم بود.

‫سوزی شرودر اسمش بود. ‫- اوه.

‫- منو تو یه تستی فریز ‫ول کرد

‫به خاطر یه پسر با سه اسکوپ بستنی.

‫دلم رو شکست.

‫- خب، نگران نباش.

‫من سال‌هاست ‫به تستی فریز نرفتم.

‫پس چرا نمی‌ری ‫و با اون گزارشگر خوشگل

‫یه کم لاس نمی‌زنی ‫و منو با کارم تنها نمی‌ذاری؟

‫- هاروی، کی من ‫تو رو ناامید کردم؟

‫- داری شوخی می‌کنی؟

‫- یه بار نام ببر. ‫- وقتی ازت خواستم

‫باهام قرار بذاری، و تو گفتی، ‫"ممنون، ولی نه."

‫- باشه، یه بار دوم نام ببر.

‫- اوه، خدایا، برایان، من یکی ‫از اولین مشتری‌هات بودم.

‫فقط چون حالا ‫یه آدم مهم شدی...

‫صبر کن.

‫آقای دکارلو، ‫ببخشید که معطلتون کردم.

‫- اون کمپین ‫کی آماده می‌شه؟

‫- دقیقاً طبق برنامه‌ایم.

‫- چطور به نظر میاد؟ ‫- عالی به نظر میاد.

‫- برای جلسه بعدی سهامدارها ‫نیازش دارم.

‫- کی؟ ‫- جمعه، ساعت ۳،

‫وگرنه منو نابود می‌کنن. ‫- صبر کن.

‫به جیکوب بگو اگه طرح‌های ‫دندی لوب

‫تا ساعت ۹ صبح جمعه ‫روی میزم نباشه،

‫می‌ره به بچه‌های مهدکودک ‫نقاشی با انگشت یاد بده.

‫آقای دکارلو، ساعت ۱۰ صبح ‫جمعه چطوره؟

‫- هنوز تخمام سر جاشه.

‫- هاروی، به یه مورد دوم ‫فکر کردی؟

‫- در واقع، نه. ‫- دیدی؟ گفتم بهت.

‫- ببین، تو خیلی به من بدهکاری، برایان. ‫نمی‌دونم چی باید--

‫- حالا نگران نباش، ‫من برات اون صفحه آخر رو می‌گیرم.

‫- روی تو حساب کردم، ‫ستاره.

‫- وای، با این نمایش، ‫باید تو وگاس باشی

‫و ببرها رو غیبشون بزنی.

‫- یه کم بهم حال بده.

‫دارم سعی می‌کنم ۱۵ تا توپ ‫رو همزمان بندبازی کنم.

‫بدون شوخی.

‫کت قشنگیه.

‫- آره؟ معجزه کرد ‫روی پسر دندی لوب.

‫- می‌دونی، من این اعتماد به نفس ‫جدیدت رو دوست دارم، تئودور.

‫خیلی بهتر از ‫اون کمبود اعتماد به نفس قبلیت.

‫- خب، ماموریت بعدی من چیه، ‫جیم؟

‫- تبریک.

‫براون اتلتیکس یه میلیون گنده ‫خرج می‌کنه

‫تا یه مدل ‫برای خط جدید لباس زیرشون گیر بیاره.

‫- خب، از قضا، ‫من در دسترسم.

‫- متاسفانه، ‫اونا دنبال یکی‌ان

‫با شهرت بیشتر.

‫- چه برسه به ‫یه بسته بزرگ‌تر.

‫- اونا یه شخصیت ورزشی معروف ‫می‌خوان.

‫- من اتفاقاً ‫قهرمان پینگ‌پنگ کلاس جونیور پیتسبورگ ۱۹۸۶‌ام.

‫خب، نایب‌قهرمان.

‫خب، نایب‌قهرمان.

‫- خب، کدوم ساعت روز یا شب ‫باید

‫این جستجوی ستاره رو انجام بدم؟

‫- من برات انجامش می‌دم، بری.

‫- تو؟ ‫- آره.

‫من دندی لوب رو گیر آوردم، ‫مگه نه؟

‫ببین، با چند تا ایجنت حرف می‌زنم، ‫چند تا مدیر،

‫می‌بینم کی علاقه‌منده، ‫بعد یه لیست کوتاه درست می‌کنم.

‫انتخاب نهایی ‫البته با توئه.

‫- آره، این عالی به نظر میاد،

‫فقط یه جزئیات کوچولو.

‫تو هیچی درباره ورزش ‫نمی‌دونی.

‫- ولی درباره سکس می‌دونم،

‫چی تو یه شورت ‫خوب به نظر میاد.

‫بالاخره، من یه مرد گی‌ام،

‫و سکس سرگرمی ملی ماست.

‫- این نقاشی‌های ریج ‫و جی‌تی داغن.

‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونیم زفیر رو ‫تو یه سکس‌فست ببینیم

‫با یه پسر خوش‌تیپ؟

‫- چون هیچ‌کس کامیک‌های ما رو ‫برای دیدن سکس زفیر نمی‌خره.

‫- این اصلاً درست نیست

‫فقط چون تو نمی‌خوای ببینیش.

‫- این نیست که نخوام ببینمش.

‫اینه که نمی‌تونم تصورش کنم.

‫- خب، من می‌تونم.

‫وقتی اون و دوست‌پسر جذابش،

‫پالئونتولوژیست معروف جهانی،

‫پروفسور کن کرشنر، ‫باهم شروع می‌کنن،

‫واقعاً استخون‌های دایناسورهای ‫قدیمی رو به لرزه درمیارن.

‫فقط از وقتی که ‫جامعه علمی

‫آخرین یافته‌های تحقیقاتی ‫پروفسور رو رد کرد،

‫اونا زیاد حال و حوصله ‫این کارا رو نداشتن.

‫- می‌دونم چه حسی داره.

‫جی‌تی از وقتی ‫ریج رو تحریک نکرده

‫که آیس تینا باهاش ‫با تفنگ پرتوییش زاپش کرد.

‫- منظورت--

‫- از بعد عمل.

‫- ولی فکر کردم دکتر ‫گفته بود که...

‫- هیچ‌چیز تحت تاثیر قرار نمی‌گیره؟

‫آره، خب، یه چیزی ‫به هر حال کار نمی‌کنه.

‫- شاید فقط یه کم ویاگرا لازم داره.

‫- تو سعی کن اینو بهش بگو.

‫- باشه، پس نظرت چیه یه سفر کوتاه ‫به محله چینی‌ها بریم؟

‫- من دیگه شام خوردم.

‫- منظورم این بود که بریم ‫استاد نی رو ببینیم.

‫- اون کیه؟

‫- یه گیاه‌درمانیه ‫که بن می‌ره پیشش.

‫می‌گه معجزه می‌کنه.

‫یه چیزی بهش داد ‫که واقعاً کمک کرد

‫بار ویروسیش رو کم کنه.

‫- بیا، تو واقعاً ‫باور نمی‌کنی.

‫- طب چینی هزاران ساله ‫داره کار می‌کنه.

‫من کی‌ام که شک کنم؟

‫علاوه بر این، اگه بتونه ‫تعداد بن رو کم کنه،

‫شاید بتونه...

‫- تایتانیک رو بلند کنه؟

‫- من بهشون یه تکلیف دادم

‫که یکی از نمایشنامه‌های ‫تنسی ویلیامز رو نقد کنن،

‫و اونا چی کار کردن؟

‫مثل یه گله شغال ‫تیکه‌پاره‌اش کردن.

‫- اوه، می‌دونی ‫بعضی از گی‌ها چه‌جورین.

‫به نقد کردن راضی نیستن،

‫باید بگردن و نابود کنن.

‫- تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫خلق کردن یه چیز

‫خیلی سخت‌تر از ‫تیکه‌پاره کردنشه.

‫- مثل کتابت.

‫اون باید مثل ‫زایمان کردن بوده باشه.

‫- اکثر مردم هیچ تصوری ندارن.

‫- من دارم.

‫هر جمله‌ای که می‌نویسم، ‫یا سعی می‌کنم بنویسم، عذابه.

‫نمی‌دونم چرا این کارو می‌کنم.

‫- احتمالاً به همون دلیلی که من اینکارو میکنم

‫چاره‌ای نداری.

‫اگه بخوای چیزی بدی ‫برات بخونم،

‫یه داستان، ‫فصل، جمله...

‫فقط بگو. ‫قول می‌دم مهربون باشم.

‫- مطمئنم همین‌طوره.

‫خب، درباره ادموند وایت ‫چی فکر می‌کنی؟

‫- خب، مقاله‌ها و نوشته‌هاش ‫درباره مثبت بودن

‫تأثیر زیادی روم گذاشت.

‫ولی به‌خصوص عاشق ‫داستان‌های خودزندگینامه‌ایشم.

‫در واقع، داستان یه پسر

‫بهم الهام داد تا آر-یو-۱-۲ رو بنویسم.

‫- پس نظرت چیه باهام بیای ‫به سخنرانیش فردا شب؟

‫یه بلیط اضافی دارم.

‫- می‌دونی، من... خیلی دوست دارم،

‫ولی، آه، قبلاً برنامه ریختم

‫با پارتنرم ‫و پسر خوانده‌مون.

‫- اون اولویت داره.

‫ولی اگه چیزی عوض شد، ‫جای تو رو نگه می‌دارم.

‫- باشه.

‫- عزیزم؟ ‫- هوم؟

‫- این خیلی حس خوبی داره. ‫- خوشحالم.

‫- ولی--ولی اشکالی نداره اگه...

‫- چی؟

‫- اگه از این استفاده کنیم؟

‫- چوب جادویی گلیندا؟

‫از وقتی دوروتی ‫برگشت کانزاس از این استفاده نکردیم.

‫- فقط حس کردم، نمی‌دونم، ‫فکر کنم تو مودشم.

‫ولی اگه تو نمی‌خوای--

‫- نه، نه، نه، ‫اگه این چیزیه که می‌خوای،

‫پس بذار یه چرخ بهش بدیم.

‫- اوه، خدایا!

‫- بفرما.

‫- مرسی.

‫- آروم باش، دب.

‫- آره، تو هم، بتی، عزیزم. ‫فردا می‌بینمت.

‫- اگه ندیدی، ‫من تو غذاخوری بودم.

‫- دیدم.

‫- ببرمت خونه؟

‫- نه، اشکالی نداره.

‫- دیره.

‫- من ۲۰ ساله ‫خودم تنهایی این کارو می‌کنم.

‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم.

‫- و یه مشت راست حسابی داری ‫که اینو ثابت می‌کنه.

‫- تا دیروقت کار می‌کنی.

‫- فقط باید کار رو تموم کنم.

‫- قبلاً تنها دلیلی که ‫تا دیروقت بیدار می‌موندی

‫این بود که هنوز سرپا بود.

‫- خیلی چیزا ‫"قبلاً" بودن.

‫- به من می‌گی.

‫- نباید اون چیزی که ‫درباره ویک گفتم رو می‌گفتم.

‫- لعنتی درست می‌گی، ‫نباید می‌گفتی.

‫نه اینکه اشتباه کرده باشی.

‫اون خوش‌شانس بود ‫که اون سال‌های اضافه رو داشت.

‫ولی نحوه گفتنت.

‫فقط پرت کردنش ‫انگار هیچ اهمیتی نداشت،

‫انگار کل زندگی لعنتیش ‫هیچ اهمیتی نداشت.

‫- حرف تو رو می‌فهمم.

‫- آره، پس چرا اون موقع ‫نفهمیدی؟

‫- شاید چون اون موقع ‫نمی‌دونستم سرطان دارم.

‫- چی؟

‫- می‌خوای مجبورم کنی ‫دوباره بگم؟

‫- فقط می‌خوام مطمئن شم ‫که درست شنیدم--

‫- شنیدی.

‫- لعنتی.

‫حالت خوبه؟ ‫- فکر کنم.

‫اونا فکر می‌کنن.

‫ولی کی واقعاً می‌دونه؟

‫- خب، پس چرا لعنتی ‫داری این کارو می‌کنی

‫ساعت ۲ صبح ‫بیرون می‌مونی؟

‫باید خونه باشی و ‫استراحت کنی، عزیزم.

‫- نمی‌تونم بخوابم. ‫هی این خواب‌ها رو می‌بینم.

‫- خب، خودتو مجبور کن.

‫و مطمئن شو که غذا می‌خوری، ‫شنیدی؟

‫باید قوتت رو حفظ کنی.

‫- بله، مامان.

‫- اون می‌دونه؟

‫- تا حالا، ‫فقط مایکل و جاستین.

‫و... تئودور.

‫- و هیچ‌کس به من نگفت؟

‫- من دارم بهت می‌گم.

‫- چرا؟

‫- تا منو ببخشی ‫و بهم ترحم کنی.

‫- حرامزاده.

‫تو خوب می‌شی، ‫شنیدی؟

‫تو خوب می‌شی.

‫- هی، دارم یه لیست ‫برای خرید می‌نویسم.

‫تاید، کره، اوتمیل.

‫چیز دیگه‌ای به ذهنت میاد؟

‫- باتری. ‫- چی؟

‫- بعد از دیشب، ‫چوب جادویی گلیندا

‫نیاز به شارژ داره.

‫- اوه. ‫- تو دیوونه بودی، عزیزم.

‫مل.

‫- خجالت نکش.

‫دیدن تو که این‌قدر ‫حشری و داغ بود.

‫- باشه، میوه‌مون تموم شده.

‫گلابی، سیب.

‫موز بیشتر بگیرم؟

‫منظورم...

‫- فکر کنم باید. ‫- آره.

‫- راستی، ‫با داستی حرف زدم،

‫و گفت که می‌تونیم گاس رو ‫حدود ساعت ۴ برسونیم،

‫که بهمون کلی وقت می‌ده ‫تا آماده بشیم

‫و بریم به افتتاحیه.

‫- آب کرنبری...

‫- می‌خوای با هم بریم،

‫یا باید زودتر برسی؟

‫- اصلاً لازم نیست اونجا باشم.

‫- اوه، پس می‌تونی مثل بقیه ‫مهمون باشی؟

‫- منظورم اینه، ‫تصمیم گرفتم نرم.

‫- داری درباره چی حرف می‌زنی؟ ‫این نمایش توئه.

‫تو کلش رو سرهم کردی.

‫- می‌دونم.

‫- خب، ‫پس نمی‌خوای--

‫- به اندازه کافی ‫براش وقت گذاشتم، باشه؟

‫وقتشه که بیشتر ‫به تو توجه کنم،

‫به خانوادمون.

‫مایکل حتی مجبور شد ‫به جای من به کلاس لاماز بره.

‫- هی، هی، هی، وقتی حس کنم ‫به اندازه کافی توجه نمی‌گیرم،

‫خودم بهت می‌گم.

‫حالا می‌خوام بری ‫و یه کم از اون توجهی

‫که لیاقتش رو داری بگیری.

‫- خب، شاید بعداً یه سر بزنم، ‫وقتی تموم شد،

‫ببینم چطور پیش رفت.

‫حالا...

‫دارم می‌رم خرید.

‫- از کی تِد اشمیت،

‫ملکه اپرای حاکم ‫پیتسبورگ،

‫پوچینی رو ‫با فوتبال عوض کرد؟

‫- از وقتی به برایان گفتم ‫کمکش می‌کنم یه شخصیت ورزشی معروف پیدا کنم

‫تا برای خط جدید لباس زیر ‫براون اتلتیکس مدل بشه.

‫- اوه، به نظر داغ میاد.

‫خب، کدوم ورزشکار خوش‌تیپ ‫رو انتخاب کردی

‫تا شلوارشو بندازه پایین ‫و برای دوربین لبخند بزنه؟

‫- نمی‌دونم ‫اینا کی‌ان.

‫- اوه، شاید ‫بتونم بهت کمک کنم.

‫تو؟

‫ببین، حداقل من ‫فرق بین

‫فوتبال، بیسبال ‫و بسکتبال رو می‌دونم.

‫- توپ، توپه.

‫اون چی؟

‫- کی؟ ‫- درو بوید.

‫کوارتربک ستاره ‫تیم آیرون‌من.

‫۶۲ درصد پاس‌های موفق.

‫تو بازی آخر دو تا پاس تاچ‌داون ‫انداخت و دو تا خودش دوید.

‫بین همه کوارتربک‌های لیگ ‫بیشترین یارد دویدن رو داشت.

‫یعنی، اگه همین‌جوری ‫ادامه بده،

‫مطمئناً ‫تیمش رو هدایت می‌کنه

‫به قهرمانی کنفرانس،

‫و بعد به سوپربول.

‫چی؟

‫- تو اینا رو از کجا می‌دونی؟

‫- خب، ‫زندگی پر از شگفتیه.

‫- اونم خوشگله.

‫اون لبخند رو ببین

‫و اون شونه‌های پهن رو

‫و اون بازوهای تنومند، تنومند.

‫و اون باسن سفت مثل سنگ.

‫- باشه، باشه، باشه، باشه.

‫داری آب دهنت رو ‫رو مجله می‌ریزه.

‫خب، اون داغه.

‫اوه، حیف که استریته. ‫- اوهوم.

‫یه دختر همیشه می‌تونه رویا ببافه.

‫- ببخشید.

‫آه، ما دنبال چیزی هستیم ‫برای...

‫بهبود عملکرد.

‫- خواننده‌اید؟

‫رقصنده؟

‫کمدین؟

‫- آه، نه، ‫اون نوع عملکرد نه.

‫ام، آه...

‫عملکرد جنسی.

‫- چی؟

‫- عملکرد جنسی.

‫- جنسی؟

‫جنسی؟

‫- آه، جنسی.

‫- اوه! ‫نمی‌تونی سفت بشی؟

‫زود میای؟

‫- آه، نه، برای من نیست.

‫برای دوستمونه.

‫- اوه، این چیزیه که همه می‌گن، ‫ها؟

‫- نبض ضعیف.

‫- آه، چی پایین.

‫مریدین چانگ خسته.

‫- آتیش دروازه زندگیت ‫کم شده،

‫ولی نگران نباش.

‫ما تو رو مثل سنگ سفت می‌کنیم.

‫- ببین، بهت گفتم، این-- ‫برای یکی دیگه‌ست.

‫- برای دوست‌پسرمونه.

‫مجبور شدن یه بیضه‌شو ‫بردارن،

‫و بهش پرتودرمانی دادن.

‫- اوه، سرطان، ها؟

‫- طب غربی.

‫قبل اینکه درمانت کنه می‌کشتت.

‫آب زیاد، ‫آتیشش رو خاموش کرده.

‫- اوهوم.

‫- شاخ گوزن مخملی،

‫پوست دارچین.

‫کلیه‌ها رو گرم می‌کنه.

‫ریشه موریندا... ‫- اوهوم.

‫- دانه تره چینی.

‫یانگ رو تقویت می‌کنه.

‫- ریشه رهمانیا ‫خون رو تغذیه می‌کنه،

‫و، آه، گل کورنوس ‫یین رو مرطوب می‌کنه، ها؟

‫- چای درست کن. ‫سکس خیلی خوب.

‫- دیدی؟ ‫بهت گفتم.

‫- * صدات

‫* یه ماهواره بود

‫* که کنار من می‌چرخید

‫* حالا نمی‌تونم بشنوم

‫* از رادیو

‫* یکی گفت

‫* ماهواره تازه غرق شده

‫* زیر دریا

‫* پس من می‌رم

‫* فرسنگ‌ها غواصی می‌کنم

‫* من جریان زیرینم

‫* با آرامش صبر می‌کنم

‫* حالا منتظر یه سیگنالم ‫یا یه صدا *

‫* حالا کجا می‌تونم پیدات کنم؟

‫* حالا کجا می‌تونم پیدات کنم، عشقم؟ *

‫* کجایی؟

‫* منتظر یه سیگنالم ‫یا یه صدا *

‫* منتظر یه سیگنالم ‫یا یه صدا *

‫* حالا کجا می‌تونم پیدات کنم؟

‫* حالا کجا می‌تونم پیدات کنم، عشقم؟ *

‫* کجایی؟

‫* منتظر یه سیگنالم ‫یا یه صدا *

‫- * اون چشم سوزان بود

‫* که اشکاش پرتوهای گاما بودن

‫نوبت تو.

‫- عجله‌ای ندارم.

‫کسی بهت گفته ‫تو لباس زیرت چقدر داغ به نظر میای؟

‫- حدود ۳۰۰ تا زن.

‫- چند تا مرد؟

‫- حیفه که بقیه دنیا نمی‌تونه ببینه.

‫- چی رو ببینه؟

‫- چقدر جذاب هستی.

‫- بس کن. ‫- جدی می‌گم.

‫باید جذابیت مردونه‌ات رو ‫نمایش بدی.

‫- تو پلی‌گیرل خودمو نشون بدم؟

‫- بیشتر فکر می‌کردم، ‫هوم، تبلیغ لباس زیر.

‫داری شوخی می‌کنی.

‫- یه دوستی دارم که، آه، ‫تو یه آژانس تبلیغاتی کار می‌کنه،

‫می‌گه براون اتلتیکس

‫دنبال یه شخصیت ورزشی معروف

‫برای مدل جدید ‫لباس زیرشونه.

‫و تو... ‫هیکل درست و حسابی داری.

‫- من با شورت ژست نمی‌گیرم.

‫همه فکر می‌کنن من همجنس‌گرام.

‫- چیزی که همه فکر می‌کنن اینه،

‫"کاش منم همچین بدنی داشتم ‫و یکی این‌همه پول بهم می‌داد

‫تا نشونش بدم."

‫بیا دیگه.

‫چرا ژست نمی‌گیری؟

‫- اینجا؟ ‫- چرا که نه؟

‫من ازت عکس می‌گیرم.

‫- بیا دیگه.

‫بیا، نشونم بده چی داری.

‫اوه-هو، آره.

‫اینه، آره.

‫این همونه.

‫هووو! ‫هو، هو، هو، آره!

‫یه کم از اون حرکت خاص ‫درو بوید بهم بده.

‫با دوربین عشق‌بازی کن.

‫آره، اینجوریه.

‫بذار ‫برات ساک بزنم.

‫- می‌تونی دیگه غر نزنی؟

‫من ۱۵۰ دلار ‫برای یه شلوار جین نمی‌دم.

‫- دیزل کیفیت داره، مرد. ‫- پر از سوراخه.

‫بعد دو بار شستن ‫می‌شن کهنه.

‫- لطفاً، بابا؟ ‫یعنی، رفیق.

‫- بالاخره پیداتون کردم.

‫زود باش کتاباتو بذار پایین،

‫باید بریم مرکز خرید.

‫- می‌دونی، آه...

‫اگه اشکالی نداشته باشه، ‫فکر کنم من نمیام.

‫- نه، اشکال داره. ‫ما اینو برنامه‌ریزی کرده بودیم.

‫- فیلم چرت، پیتزای چرب، ‫لباسای گرون.

‫یه مرد دیگه چی می‌تونه بخواد؟

‫- من دعوت شدم ‫به یه سخنرانی.

‫ادموند وایت. ‫- کی؟

‫- یکی از بزرگ‌ترین ‫نویسنده‌های گی ما.

‫- کی دعوتت کرد؟

‫- آنتونی.

‫- آنتونی.

‫- ببین، ‫این برام مهمه.

‫- و این برای هانتر مهمه.

‫- برای خرید یه شلوار جین ‫لازم نیست دوتامون باشیم.

‫- مسئله این نیست.

‫- هی، هی! ‫فقط یه مرکز خریده.

‫در واقع، ‫چطوره هیچ‌کدومتون نرید

‫و کارت اعتباری‌تون رو ‫به من بدید؟

‫- ممنون ‫بابت پیشنهاد بامزه‌ات،

‫ولی، آه، من هنوز دارم می‌رم.

‫متاسفم که تو نمیای.

‫- ببخشید دیر کردم، سیدنی، ‫ولی چاره‌ای نداشتم.

‫گاس تب کرد. ‫مل مجبور شد تا دیروقت کار کنه.

‫دستم پر بود.

‫- دست منم پر بود،

‫چک، ویزا، یا مسترکارت ‫قبول می‌کردم.

‫- پس موفق بود؟ ‫- عالی.

‫حیف که تو نبودی.

‫- چرا نمی‌ری خونه؟ ‫من می‌بندم.

‫- یادت نره دزدگیر رو روشن کنی.

‫- باشه.

‫- بریم یه چیزی بخوریم؟ ‫- حتماً.

‫- جری چطوره؟ ‫- ایده‌ی خوبیه.

‫خدای من!

‫منو از ترس کشتی.

‫- خوب شد از دستشویی برگشتم.

‫وگرنه منو قفل می‌کردی تو.

‫- اینجا چی کار می‌کنی؟

‫- خب، امشب یه افتتاحیه داشتم، ‫اگه یادت نرفته باشه.

‫- یادم نرفته.

‫- پس کجا بودی لعنتی؟

‫- کارایی داشتم که باید انجام می‌دادم.

‫- این چرت و پرتا رو به من نگو.

‫این مهم‌ترین شب زندگیت بود.

‫- اوه، خودتو گنده نکن.

‫- خاله مینی‌ت ‫می‌تونست بمیره،

‫و بازم تو اینو از دست نمی‌دادی.

‫- من خاله مینی ندارم.

‫- آره، خب، من دارم، ‫و باور کن،

‫اگه می‌شناختیش، ‫یه دلیل بیشتر داشتی

که اینجا باشی

‫پس چرا اینجا نبودی؟ ‫- قبلاً بهت گفتم.

‫حالا بذار قفل کنم، ‫تا برم خونه.

‫- چرا عجله داری؟

‫تازه رسیدی. ‫- داری چی کار می‌کنی؟

‫- به حس‌هام جواب می‌دم. ‫کار یه هنرمند همینه.

‫- خب، به حس‌هات بگو ‫به این جواب بدن:

‫عقب بکش.

‫- مطمئنی؟

‫- آره، مطمئنم. ‫- خب، من نه.

‫در واقع، فکر می‌کنم ‫تو کلی احساسات متناقض داری

‫که اینجا در جریانه.

‫- اوه، واقعاً؟ ‫- آره.

‫از همون لحظه‌ای که دیدمت، ‫می‌دونستم

‫می‌خوای من باهات باشم.

‫- چرا، تو مغرور، خودپسند--

‫می‌خوام بری. ‫الان!

‫- حتماً.

‫ولی منو گول نمی‌زنی، ‫خانوم.

‫از اون مهم‌تر، خودتم ‫گول نمی‌زنی.

‫- جرئت نداری به من بگی ‫چه حسی دارم.

‫تو هیچ ایده‌ای نداری من چه حسی دارم. ‫- آره.

‫- و چیزی که گفتی درست نیست.

‫- دروغگو، دروغگو.

‫- من هیچ حسی به تو ندارم.

‫یعنی، چطور می‌تونستم؟ ‫من لزبینم.

‫- اینجوریه.

‫- اوه، خدایا.

‫- اوه، خدایا.

‫خدای من!

‫- فوق‌العاده بود.

‫و فکرشو بکن، ‫هیچ‌وقت ازش نمی‌شنیدم

‫اگه کلاس تو نبود.

‫- اوه، مطمئنم بالاخره ‫کاراشو کشف می‌کردی.

‫- فکر کردم اون قسمتی ‫که درباره‌ش حرف زد...

‫چطور مثبت بودن ‫زندگیش رو عوض کرد

‫به‌خصوص قوی بود، ‫تو این‌طور فکر نکردی؟

‫- هوم. ‫اوه، بهتره نخورم.

‫- آخ، بیا دیگه.

‫باید کمکم کنی ‫بطری رو تموم کنیم.

‫می‌دونی، چیزی که همیشه ‫منو تحت تأثیر قرار می‌ده و شگفت‌زده می‌کنه،

‫اینه که وقتی با بدترین ‫شرایط روبه‌رو می‌شیم،

‫ما، به‌عنوان مردای گی، به‌نحوی ‫می‌تونیم از پس چالش بربیایم.

‫- مثل ادموند وایت. ‫- اوهوم.

‫- مثل تو.

‫- آنتونی...

‫اگه این همه‌چیز ‫قراره به اینجا ختم بشه،

‫اشتباه کردی.

‫- فکر نکنم.

‫- من پارتنر دارم. ‫یه بچه‌ی تحت سرپرستی داریم.

‫- می‌دونم، ‫و من چیزی نمی‌خوام

‫که نمی‌تونم داشته باشم.

‫همه‌ی چیزی که می‌خوام...

‫اینه.

‫از لحظه‌ای که دیدمت،

‫درباره‌ت خیال‌پردازی کردم...

‫تحسینت کردم...

‫خواستم مثل تو باشم.

‫به همین خاطر می‌خوام ‫تو این هدیه رو بهم بدی.

‫- چی؟

‫- می‌خوام تو اون کسی باشی.

‫- آنتونی-- ‫- منو مثبت کن...

‫مثل خودت.

‫- داری چی--بس کن!

‫- به هر حال قراره اتفاق بیفته.

‫فقط مسئله‌ی وقته ‫تا بشه.

‫- اگه مراقب باشی نه.

‫- چرا مراقب باشم؟

‫همه‌ی دوستام که مثبت شدن ‫می‌گن حس آزادی دارن.

‫آزاد.

‫دیگه لازم نیست ‫نگرانش باشن.

‫تمومه. ‫خلاص.

‫من می‌خوام مثل اونا باشم...

‫مثل تو.

‫- دیره.

‫باید برم خونه.

‫- بیا.

‫اینو بخور.

‫- بوی گه یاک می‌ده.

‫- آره، تعجب نمی‌کنم ‫اگه اونم توش باشه.

‫یه معجون جادوییه ‫از یه گیاه‌درمان چینی.

‫- منو کوچیک می‌کنه؟

‫- امیدوارم...

‫تو رو بزرگ کنه.

‫خیلی، خیلی بزرگ.

‫فوق‌العاده حال به‌هم‌زنه.

‫- کی اهمیت می‌ده؟ ‫تا وقتی کار کنه.

‫- چیزی حس می‌کنی؟

‫- خب، اگه انتظار داری ‫عینکم بخار کنه،

‫متاسفم که ناامیدت می‌کنم.

‫- قراره آتیش دروازه‌ی زندگیت ‫رو دوباره روشن کنه.

‫دروازه‌ی زندگیم؟

‫- می‌دونم ‫مسخره به نظر میاد، ولی...

‫اگه کار کنه، ‫کی به مسخره بودنش اهمیت می‌ده؟

‫- آره، خب، ‫شاید بتونه منو

‫از فکر کردن به چیزی ‫که دیگه نیست متوقف کنه،

‫و اینکه به جاش ‫یه تیکه پلاستیکه.

‫یا از تصور اینکه اونا ‫یه توپ پر از خون و بیماری

‫رو ازم بیرون کشیدن.

‫یا از حس گند بودن

‫از اینکه منو ‫با تفنگ پرتوییشون سوزوندن

‫تا جایی که تنها چیزی که می‌خوام

‫اینه که یه گودال بکنم و برم توش،

‫فقط چون خیلی مشغول ‫بالا آوردنم.

‫کی می‌دونه؟

‫شاید اون موقع حتی ‫بتونم دوباره سرپا شم.

‫- باید یه چیزی باشه.

‫- هر چی که هست، ‫یه فنجون چای لیپتون نیست.

‫- خیسی.

‫افتتاحیه چطور بود؟

‫- عملاً همه‌چیز فروش رفت.

‫- اوه، عالیه.

‫تبریک.

‫- مرسی.

‫- خوشحال نیستی ‫که مجبورت کردم بری؟

‫- همون‌طور که می‌دونی، ‫زیاد اینجا نمیام.

‫فکر می‌کنم به اندازه کافی ‫سرت شلوغه

‫بدون اینکه بخوای از منم ‫چیزی بشنوی.

‫ولی، ام، این مهمه.

‫درباره‌ی برادرم، ویک. ‫ویک گراسی.

‫اون گی‌یه، که انگار، ام، ‫بعضی از آدمایی که برات کار می‌کنن

‫رو اذیت می‌کنه.

‫ولی من می‌گم--

‫با توجه به اتفاقایی ‫که اخیراً تو کلیساتون افتاده،

‫اونا خیلی رو دارن ‫که دیگران رو قضاوت می‌کنن.

‫مطمئنم تو توی قلبت ‫عشق بیشتری از اونا داری...

‫و اینکه یه جای ویژه تو بهشت

‫فقط برای ویکه.

‫ولی، آه...

‫یه چشم بهش داشته باش، ‫برای احتیاط.

‫یه چیز دیگه.

‫برایان کینی.

‫شک ندارم ‫که درباره‌ش شنیدی.

‫دوست نداره من ‫اینو بهت بگم، ولی...

‫بزرگ‌ترین عضوی ‫که داره، قلبشه.

‫پس لطفاً، خدا...

‫اونو خوب کن.

‫لطفاً.

‫خب...

‫فکر کنم دیگه تموم شد.

‫مرسی که گوش دادی.

‫آمین.

‫جون؟

‫من دبیم.

‫دبی نووتنی.

‫- سلام، دبی.

‫من... ‫از دیدنت اینجا تعجب کردم.

‫- خب، همون‌طور که تازه گفتم، ‫زیاد اینجا نمیام.

‫ولی وقتی اوضاع ‫سخت می‌شه،

‫هنوز خودمو می‌کشونم ‫اینجا،

‫مثل یه دختر کاتولیک ‫مطیع.

‫- خب، این نعمت رنجه.

‫ما رو به خدا نزدیک‌تر می‌کنه.

‫- خب، این یه جور نگاه کردن بهشه.

‫یه راه دیگه اینه که بهش بگی،

‫«دیگه می‌تونی بس کنی؟»

‫- شنیدم ‫برادرت فوت کرده.

‫لطفاً تسلیتم رو بپذیر.

‫- مرسی.

‫- یادمه ‫وقتی خواهرم رو از دست دادم.

‫حس کردم...

‫بهترین دوستم، محرمم...

‫شاهد زندگیم رو از دست دادم.

‫- دقیقاً همین‌طوره.

‫- خب، حداقل ما ‫بچه‌هامون رو داریم.

‫این یه کم تسلاست.

‫البته اگه باهات حرف بزنن.

‫خب...

‫خدا نگهدار.

‫- جون.

‫آخرین بار کی ‫با برایان حرف زدی؟

‫- خیلی... وقته.

‫- خب، شاید بد نباشه ‫بهش زنگ بزنی.

‫بعید می‌دونم چیزی ‫برای گفتن به من داشته باشه.

‫- خب، شاید چیزی باشه ‫که تو بخوای بهش بگی.

‫- گرفتمش.

‫- کی رو گرفتی؟ ‫- درو بوید.

‫قبول کرده مدل جدید ‫لباس زیر

‫براون اتلتیکس باشه.

‫- عالیه، تدی.

‫فراتر از عالیه.

‫باورنکردنیه. ‫حیرت‌آوره.

‫این... غیرقابل باوره.

‫- اون‌قدرا هم غیرقابل باور نیست.

‫بالاخره دارن ‫یه میلیون دلار بهش می‌دن.

‫- تو از کجا می‌دونی؟

‫- آه، خب، دارن می‌دن، ‫نه؟

‫- آره، ولی-- ‫- چرا این‌قدر تعجب کردی؟

‫- بی‌خیال.

‫- می‌دونی، من واقعاً متنفرم ‫وقتی این کارو می‌کنی.

‫- چی کار؟

‫- وقتی شروع می‌کنی ‫یه چیزی بگی و بعد می‌گی «بی‌خیال».

‫اون موقع من باید ‫ده دقیقه بعدی رو

‫التماس کنم که بهم بگی ‫چیه.

‫- نمی‌دونستم ‫این‌قدر اذیتت می‌کنه.

‫چرا بهم نگفتی؟ ‫- خب، چه فایده‌ای داشت؟

‫تو فقط ناراحت می‌شدی و اخم می‌کردی. ‫- من اخم نمی‌کنم.

‫- و بعد من باید ‫یه ده دقیقه دیگه

‫صرف کنم که بهت بگم ‫دوستت دارم

‫و التماس کنم منو ببخشی، ‫که بالاخره می‌بخشی.

‫پس لطفاً فقط بهم بگو ‫داستان چیه لعنتی،

‫تا مجبور نشیم ‫کل این ماجرا رو دوباره بازی کنیم؟

‫- یادم رفت اون چیزی ‫که نمی‌خواستم بهت بگم چیه.

‫- نمی‌خواستی بهم بگی ‫چرا این‌قدر غیرقابل باوره

‫که دروسی-- ‫درو بوید قبول کرده.

‫- آه، درسته.

‫چون مطمئن بودم ‫که می‌گه نه.

‫که کاملاً رد می‌کنه،

‫و بعد من باید ‫با خشم برایان روبه‌رو شم

‫چون یه شکست‌خورده‌ی بدبختم.

‫- ولی این چیزی نبود که شد. ‫اون قبول کرد.

‫- و همه‌ش به خاطر توئه.

‫- من؟ چی--

‫- خب، تو بودی که ‫پیشنهادش کردی، نه؟

‫- اوه، آره، هوم، ‫فکر کنم من بودم.

‫- گرچه...

‫حتماً خیلی تأثیرگذار ‫بوده باشم

‫که تونستم یه ورزشکار معروف ‫مثل درو بوید رو

‫راضی کنم ‫با شورت وایسه.

‫هوم.

‫- بگیر.

‫پروفسور براکنر. ‫- می‌خوام اینا رو امانت بگیرم.

‫- حتماً. ‫- آنتونی--

‫- بابت دیشب متاسفم، بن.

‫نمی‌خواستم ‫تو رو تو موقعیت بدی بذارم.

‫- خیلی بد نبود، ‫بیشتر ناراحت‌کننده بود

‫فهمیدن اینکه ‫چیزی که واقعاً می‌خوای

‫اینه که من بهت ‫«هدیه» رو بدم.

‫- تو بودی و هنوزم هستی ‫الهام‌بخش من.

‫- پس به حرفم گوش کن.

‫تو هیچ ایده‌ای نداری ‫مثبت بودن واقعاً چطوره.

‫هیچ کتاب یا سخنرانی‌ای ‫نمی‌تونه اونو توصیف کنه.

‫پس لطفاً باورم کن وقتی ‫می‌گم تو اینو نمی‌خوای.

‫نمی‌خوای. ‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.

‫- خب، مرسی که سعی کردی ‫منو منصرف کنی،

‫ولی دیگه دیر شده.

‫می‌دونی، دیشب ‫رفتم یه مهمونی.

‫- چه نوع مهمونی‌ای؟

‫- بهش می‌گن ‫مهمونی تبدیل.

‫با یه دوجین یا بیشتر ‫بدون محافظ رابطه داشتم.

‫این روشی نبود ‫که ترجیح می‌دادم،

‫ولی امیدوارم ‫کار کرده باشه.

‫- اوه، آنتونی، ‫به خاطر خدا...

‫- گفتن باید چند هفته دیگه ‫بدونم.

‫همزمان با وقتی ‫این کتاب‌ها باید برگردن.

‫- هی.

‫- دفتر جدیدت ‫خیلی تاثیرگذاره.

‫و اسمشم دوست دارم، ‫کینتیک با دو تا «ن».

‫خیلی باهوشانه.

‫خوشحالم که می‌بینم ‫داری این‌قدر خوب کار می‌کنی.

‫- خب، این باعث خوشحالی ‫هر دومونه.

‫- دیدم که...

‫دبی نووتنی ‫امروز صبح تو کلیسا بود.

‫- خب، اون اونجا ‫چه غلطی می‌کرد؟

‫- همون کاری که اکثر آدما می‌کنن، ‫دعا.

‫شخصیت جالبیه.

‫- آره، خب، ‫به سلامتیش می‌نوشم.

‫- نمی‌دونم ‫پسر بدبختش چطور تاب آورده.

‫- شاید چون دوستش داشت.

‫- و من تو رو دوست دارم.

‫خب، شاید باور نکنی، ‫ولی این حقیقته.

‫به همین خاطر خیلی درد داشت ‫که باید از اون می‌شنیدم

‫و نه از تو.

‫چرا بهم نگفتی؟

‫- دلیلش چی بود؟

‫- تا بتونم بهت کمک کنم.

‫- خب، من پسر بزرگی‌ام، مامان. ‫خودم می‌تونم لباس بپوشم.

‫- منظورم این بود که برات دعا کنم. ‫کمکت کنم نقشه‌ی خدا رو ببینی.

‫خدا نقشه داره؟

‫- برای یه دلیلی نجاتت داد. ‫می‌دونی چرا؟

‫- که عذابت بده.

‫یعنی، هیچ شهیدی ‫بدون تحمل یه عالمه

‫درد و رنج ‫به قدیسی نرسیده.

‫خب، قدیسه جون، ‫به عذاب خودت سلام کن.

‫- برایان.

‫هر عصبانیت، ‫هر تنفری که نسبت به من داری،

‫تو هنوز پسرم هستی،

‫و به همین خاطر دارم سعی می‌کنم ‫نجاتت بدم

‫از آتیش ابدی.

‫هر وقت رفتارایی ‫انجام می‌دی

‫که کتاب مقدس صراحتاً ‫می‌گه نفرت‌انگیزه،

‫داری یه ابدیت دیگه ‫به محکومیتت اضافه می‌کنی.

‫- خب، کاش ‫واقعاً داشتم این کارو می‌کردم.

‫- این اشک به چشم عیسی میاره،

‫وقتی بدونه تو گناه کردی.

‫ولی فقط خودت می‌تونی خودتو ‫از مجازات خدا نجات بدی.

‫- فکر می‌کنی خدا بهم سرطان داد ‫تا تنبیهم کنه؟

‫- هنوز دیر نشده.

‫هنوز می‌تونی تغییر کنی.

‫می‌دونم که می‌تونی.

‫- می‌تونم؟

‫- گرچه آسون نیست.

‫باید با وسوسه‌ها بجنگی.

‫قوی باشی. ‫خودتو سخت کنی.

‫- می‌خوام سخت باشم، مامان.

‫تو هیچ ایده‌ای نداری ‫چقدر می‌خوام سخت باشم.

‫اوه، خدا، منو سخت کن،

‫تا بتونم هر پسر جذابی ‫که می‌بینم رو بکنم!

‫به همین خاطر خدا ‫بهم یه شانس دیگه داد، مامان،

‫تا بتونم از اون یه بیضه‌ای ‫که برام مونده استفاده کنم.

‫- شرم!

‫شرم بر تو!

‫- و اگه مجبور باشم

‫ابدیت‌های ابدیت رو ‫تو جهنم بسوزم،

‫بهتره ‫تا یه روز خوب رو

‫تو بهشت با تو بگذرونم!

‫ممنون.

‫- خب تو این خواب، ‫یه بیلبورد عظیمه

‫از تو، تو تایمز اسکوئر، ‫مثلاً ۴۰ طبقه،

‫با لباس زیر.

‫- مدیر برنامه‌م ‫گفت تبلیغ خوبیه.

‫به هر حال، می‌دونی ‫من یه کم وسواس

‫درباره‌ی اندازه دارم،

‫و فاق تو ‫از طبقه‌ی ۱۶ تا ۲۳ امتداد داره.

‫پس من می‌رم رو داربستی ‫که به‌طور اتفاقی

‫اونجاست، ‫خودمو می‌کشم بالا،

‫و چیز عجیبش اینه، ‫بیلبورد زنده می‌شه.

‫پس من می‌پرم رو شورتت، ‫اونا رو می‌کشم پایین،

‫و تو یه آلت غول‌پیکر ‫داری

‫که تا نصفه‌ی ‫تایمز اسکوئر امتداد داره.

‫پس من می‌رم روش ‫تا برات یه ساک بزنم،

‫و آویزونشم-- ‫آه--کار خودمو می‌کنم،

‫که یهو، ‫تو شلیک می‌کنی.

‫خب، انگار ‫یه آبشار انفجاریه،

‫و من سوارش می‌شم...

‫و با خیال راحت ‫می‌رسم زمین،

‫جلوی تئاتر وینتر گاردن،

‫جایی که ‫ماما میا! داره اجرا می‌شه.

‫- تو یه پسر خیلی عجیبی.

‫- تو یه پسر خیلی عجیبی.

‫- می‌دونی فکر می‌کنم ‫معنیش چیه؟

‫برای یه چیز، تو ‫یه آدم بزرگ‌تر از زندگی هستی.

‫- گرفتم.

‫- و فکر کنم ‫من می‌ترسم که...

‫وقتی بقیه‌ی دنیا ‫تو رو ببینه،

‫من فقط یه چهره‌ی دیگه ‫تو شلوغی باشم.

‫برای چی این کارو کردی؟

‫- چون دلم خواست.

‫- * تو حضور تو

‫* زندگی جریان داره

‫- هی!

‫مم!

‫چه خبره؟

‫- عجیبه که باید بپرسی.

‫- وای!

‫- این یه چیز زیباست؟

‫و یه لذت ابدی.

‫پس اون چای خوشحال‌کننده ‫واقعاً کار کرد؟

‫- مم، بعیده.

‫- پس این چوب از کجا اومد؟

‫- بذار فقط بگم خدا ‫بهم یه شانس دیگه داد.

‫نمی‌خوام خرابش کنم.

‫ولی... ‫تو راحت باش خرابش کن.

‫- * تو حضور تو

‫* زندگی جریان داره

‫- خب؟

‫- مطمئنی نظرمو می‌خوای ‫بعد از دفعه‌ی قبل؟

‫- آره، اگه نمی‌خواستم ‫ازت نمی‌خواستم بخونیش.

‫اگه نمی‌خواستم.

‫- باشه، ام...

‫نظر صادقانم اینه که...

‫عالیه.

‫جدی می‌گم.

‫- اولش شوکه شدم ‫و حتی حالم بهم خورد

‫که یکی واقعاً بخواد ‫مثبت بشه.

‫ولی یه جوری، تا آخرش،

‫واقعاً برای اون پسر ‫متاسف شدم...

‫که می‌تونه ‫این‌قدر گم‌شده باشه...

‫و تنها.

‫و یه نویسنده‌ی خیلی ‫شگفت‌انگیز لازمه...

‫تا بتونه اینو ‫از آب دربیاره.

‫خب سفر به مرکز خرید ‫چطور بود؟

‫- ولخرجی کردم. ‫برای هانتر شلوار جین خریدم.

‫- و اونم برای ما ‫یه چیزی گرفت، یه سی‌دی.

‫- آه، نه یه آشغال رپ.

‫- حالا، حالا، عزیزم.

‫نباید موسیقی نسل جوون‌تر ‫رو نقد کنیم.

‫آره.

‫اوه، خدای من--

‫بد نیست.

‫- بیا، غول بزرگ، ‫منو دور اتاق والس ببر.

‫- هوم.

‫- * نمی‌تونم به خودم بگم ‫تو رو دوست نداشته باشم *

‫- * بیشتر از اینکه بتونم ‫قلب تپنده‌مو متوقف کنم *

‫* هر لحظه که بیدارم

‫* به تو فکر می‌کنم

‫* و امیدوارم ‫که هیچ‌وقت از هم جدا نشیم *

‫* می‌تونستم بگم، ‫وقتشه این مبارزه رو ول کنم *

‫* تسلیم چیزی بشم ‫که قراره بشه *

‫- می‌دونی کدوم بخش ‫داستانتو بیشتر دوست داشتم؟

‫- هوم؟

‫چی؟

‫- اون بخشی ‫که هدیه‌دهنده

‫تصمیم می‌گیره ‫با شکارچی ویروس نخوابه...

‫و برمی‌گرده ‫پیش پارتنرش.

‫- * و من ایمانمو نگه می‌دارم ‫تا باور کنم عشق می‌تونه واقعی باشه *

‫* ممکنه سعی کنیم فرار کنیم، ‫ولی کاری از دستمون برنمیاد *

‫* اگه قرار باشه اینجوری بشه

‫* اونوقت فقط من و تو هستیم *

‫* همیشه شعله رو روشن نگه می‌دارم

‫* امیدوارم تو هم همین حسو داشته باشی

‫* وقتی اسمتو زمزمه می‌کنم

‫* چون دارم به تو فکر می‌کنم *

‫* عزیزم، عشق من پاکه

‫* هیچ‌وقت این‌قدر مطمئن نبودم

‫* بدون شرم

‫* حالا اعلام می‌کنم

‫* همیشه

‫* همیشه شعله رو روشن نگه می‌دارم

‫* خیلیا شکاکن ‫و ناامیدن *

‫* مسخره می‌کنن کسایی ‫که جرئت رویاپردازی دارن *

‫* می‌گن از نقطه‌ای ‫که دیگه اهمیت بدن گذشتن *

‫* ولی من می‌دونم ‫به اون تاریکی که به نظر میاد نیست *

‫* لحظه‌ای که ‫مشکل سعی می‌کنه ما رو پیدا کنه *

‫* و ما خودمونو ‫برای بدترین طوفان آماده می‌کنیم *

‫* فقط یه جرقه‌ی کوچیک ‫از مهربونی لازمه *

‫* تا آتیشی شعله‌ور بشه ‫که ما رو گرم نگه داره *

‫* همیشه شعله رو روشن نگه می‌دارم

‫* امیدوارم تو هم همین حسو داشته باشی

‫* وقتی اسمتو زمزمه می‌کنم