Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- * یک، دو، سه، چهار، پنج، شش *
* تکانش بده، رفیق *
- * نبض رو شروع کن *
* نبض رو شروع کن *
* نبض رو شروع کن *
* نبض رو شروع کن *
- * سانی من رو شاد میکنه *
* اون آسمونها رو مراقب من میکنه *
- امیدوارم اونجا یه طوطی نباشه، جین.
- چی؟
- معلومه که تو تاریخ فیلمهای گیات بهروز نیستی.
چه اتفاقی برای بیبی جین افتاد؟
با بازی دو تا از بزرگترین الهههای بدجنس
در تاریخ نژاد بشر:
خانم جوآن کرافورد و خانم بت دیویس.
"خانم کرافورد و من هیچوقت کنار نیومدیم."
- من هیچوقت ندیدمش.
- فکر کنم دیگه فایدهای نداره حتی اسم استر بلاجت رو بیارم.
- اون رو میشناسم. "ستارهای متولد میشود"، درسته؟
- اوه، خداروشکر. واقعاً گی هست.
- بخور. - نه، مرسی.
- سالاد تنه، نه طوطی.
- گرسنهام نیست.
- خب، باید نیروت رو جمع کنی.
برای چی؟
دکتر میگه ممکنه همیشه لنگ بزنم.
این باید اجراام رو جذابتر کنه.
- چرا به حرف دکترها گوش میدی؟
بعد از اینکه مغزم رو دوباره تو سرم جا دادن،
بهم گفتن دیگه نمیتونم نقاشی بکشم.
- و میکشی؟ - آره...
حدود ۱۵ دقیقه، بعد دستم شروع به لرزیدن میکنه،
پس از کامپیوتر استفاده میکنم.
ولی نکته اینه که—
- تو ادامه دادی!
- درسته. تو هم ادامه میدی.
- تو خیلی...
منطقی هستی.
من هی امیدوارم وقتی کتکزنهام رو بگیرن،
محکومشون کنن به حبس ابد،
و هر شب توسط زندانیهای مبتلا به ایدز اذیت بشن.
- این وحشتناکه.
- رویاهات که پولی خرج نمیکنه.
وقتی این اتفاق برای تو افتاد، عصبانی نشدی؟
- سعی کردم بهش فکر نکنم.
- من نمیتونم بهش فکر نکنم.
صورتهاشون رو میبینم،
چکمههاشون که بهم ضربه میزنن.
حتی پای یکی از اونها رو به شکمم چسبوندم،
به امید اینکه از لگد زدن دست بکشه.
نکشید.
- اگه هنوز داری اون چکمه رو نگه میداری،
پس هنوز روی زمینی و داری ضربه میخوری.
فراموشش کن. - گوش کن، اگه تو هم
مجبور شده بودی با دست چپت خودتو ارضا کنی،
تو هم میخواستی اونا بمیرن.
- چی شده، عزیزم؟ دلدرد داری؟
- چیه، مایکل، سردرد میگرنی؟
- دندون عقل گیر کرده. اوف.
- ولی تو همه دندونات رو کشیدی.
- امت اینو نمیدونه.
اوه.
- چی منو وادار کرد؟
چرا اصلاً قبول کردم باهاش برم؟
- چون تو یه انسان با قلب مهربونی هستی
که برای دوستش هر کاری میکنه.
- چون من یه احمق بیارادهام
که نمیدونه چطور بگه نه.
- فقط چند روزه.
- بیشتر مثل یه ابدیت میمونه.
- ما تو کلاس درباره این جمعهای پریهای رادیکال صحبت کردیم.
این یارو، هری هی...
- اسمش رو شنیدم. - دهه ۷۰ شروعشون کرد.
قراره خیلی قدرتبخش و روشنکننده باشه.
و تجربهای روشنگر.
- خب، اگه اینقدر قدرتبخش و روشنکنندهست،
چرا تو نمیری؟
- من کلاس دارم، هانتر هم هست.
به هر حال، امت از تو خواست، نه من.
- من نمیرم. به هیچ وجه، به هیچ وجه.
- دارن ازم خواست ازت تشکر کنم
برای همه غذاهایی که براش فرستادی، دب.
- بچه بیچاره. کمترین کاریه که میتونم بکنم.
- حالش چطوره؟
- میترسم مدتی طول بکشه
تا شاندا لیر دوباره تو جمع ظاهر بشه.
- خب، حداقل یه نور امید تو زندگیش داره.
- بهش بگو امشب تو مرکز دلمون براش تنگ میشه،
ولی ما مطمئن میشیم که این دیگه هیچوقت تکرار نشه.
- سلام، ام.
- اوف.
- خب، آمادهای پری درونت رو پیدا کنی؟
- وقتی پیداش کنم، فقط امیدوارم شبیه تینکربل باشه
تا کاپیتان هوک.
- همهچیزت جمعوجوره؟
- ام، من— - اوه، قبل از اینکه چیزی بگی...
همونطور که همه میدونیم، من اخیرا
دوران سختی رو پشت سر گذاشتم.
فکر کنم میتونید بگید چراغهای جلوم روی نور کمه،
ولی اگه این تفریح پریها چراغها رو دوباره پرنور کنه،
خب، چه اهمیتی داره، یه امتحانش میکنم.
- قدرت بیشتر بهت بده، عزیزم.
- هر چی بشه، مهم اینه که،
من همیشه—همیشه ممنون پسرت،
دوستپسرت، بهترین دوستم
خواهم بود که باهام اونجاست، و عشق و حمایت خودش رو بهم میده.
خب، بهتره حرکت کنیم،
وگرنه این پریها بالهاشون رو نمیگیرن.
- خداحافظ، عزیزم. - خداحافظ.
خداحافظ، عزیزم.
- پس در واقع یه چیز خوب بود
که اون شب از اینجا رفتم.
میدونی، خونهام— خونهام نیاز به گردگیری داشت.
من واقعاً به خدمتکارم اعتماد ندارم،
و، اوه، این بهم وقت داد که فکر کنم...
درباره اینکه کجا باید باشم و چی باید بکنم.
پس برگشتم.
گرچه آسون نبوده،
و هر روز یه چالش بوده.
- ولی تو انجامش دادی.
- آره، و حالا وقتشه که برم...
با چشمای باز و سرم بالا.
فکر کنم این چیزیه که وقتی یه مشاور عالی داری اتفاق میافته.
و بیمه سلامتیت تموم میشه.
- تو برمیگردی.
- چی گفتی، جاناتان؟
- گفتم اون برمیگرده.
- خب، معلومه، برای گروه، بهعنوان بیمار سرپایی.
- منظورم اینه که برمیگرده به مصرف، و بعد اینجا.
- خدایا، جاناتان، نمیتونی مثبت باشی؟
خب، اونم هستم.
به این معنی نیست که باید به بیلی کریستال اینجا
که استندآپش رو اجرا میکنه بخندم.
برای تو فرقی نخواهد داشت
با بقیه ما.
- اشتباه میکنی.
- آه، بهزودی متوجه میشی.
این همون دنیایی نیست که وقتی اومدی اینجا ترکش کردی.
- من خوب میشم. مطمئن میشم که اینطور بشه.
- خب، فقط در صورتی که نشد، ما یه چراغ برات روشن نگه میداریم.
- این یه پیشنهاد جالبه.
- یه شرکت درجه یکه، آقای کینی.
شما کاملاً مناسبش هستید.
- جالب از این نظر که اونا فکر میکنن
من واقعاً قبولش میکنم.
دو سوم چیزی که قبلاً درمیآوردم،
یه عنوان پایینتر، و بدون تقسیم سود
تا سال پنجم؟ ممم.
- زمانه سخته، آقای کینی. یه شغله.
- اوه، منظورت بردگی مزدیه.
- پس ردش میکنید؟
- میتونی بهشون بگی من یه موقعیت جدید گرفتم.
خداحافظ.
- نمیتونم باور کنم تو همین الان این کار رو کردی.
- تو رو به پشتت انداختم؟ - اون شکارچی استعداد رو رد کردی.
- میتونم بهترش رو بکنم. - با چی؟
- برای خودم کار کنم بهجای بقیه.
- ولی همه مشتریهات تو رو رد کردن.
- گور باباشون. یکی دیگه پیدا میکنم.
- اگه نتونی چی؟
بیپول میشی. هیچی نداری.
- از کی تا حالا تو یه مادر یهودی شدی؟
یا مایکل؟
- تو فقط داری یه ریسک خیلی بزرگ میکنی، همین.
- خب، یه ریسک دیگه چیه؟
علاوه بر این، اگه الان این کار رو نکنم، هیچوقت نمیکنم.
- یه چیزی بهم میگه ما دیگه تو پیتسبورگ نیستیم.
- یه چیزی بهم میگه ما دیگه حتی تو این سیاره هم نیستیم.
- شما دو تا حتماً تازهواردید.
- باشه، از ۱۵ سالگیم تازهوارد نبودم.
- خب، شاید اون بیرون، ولی اینجا،
زندگیت بهعنوان یه پری تازه شروع شده.
من پریوینکلام،
ملکه ثبتنام و خوشآمدگوی رسمی.
- "پریوینکل"؟
- این اسم پریمه. همه اینجا یه اسم پری دارن.
- اسم واقعیمون چه مشکلی داره؟
- اسمهای واقعی برای جهان واقعی خوبه،
ولی اینجا یه جای خاصه.
اینجا یه جای جادوییه
که زندگی واقعیت رو پشت سر میذاری...
حداقل برای یه مدت کوتاه.
پس وقت بذارید، یه کم فکر کنید.
این اسم پریتون برای همیشه خواهد بود.
- اوه.
- پس تو کلبهتون جاگیر بشید.
شام هر وقت اسپایرال و الک بافتن موهاشون رو تموم کنن
و شروع به جوشوندن نخود کنن.
اوه.
یه ماساژ نیمهشب تو یورت هست.
نمیخواید اون رو از دست بدید.
- یورت چیه؟
- اگه آروم عقب بریم،
هیچکس حتی نمیفهمه ما اینجا بودیم.
- هی، تو منو اینجا کشوندی. ما میمونیم.
علاوه بر این، بدترین چیزی که ممکنه بشه چیه؟
- اون.
- خیلی منتظر اون سمینار سکس تانتریک امروزم.
- اوه، منم همینطور. فکر کنم عالی باشه.
- میتونی بیل رو بهم بدی لطفاً؟
- ما با یه لوگوی جدید شروع میکنیم،
بعد یه کمپین تبلیغاتی تهاجمی تو رسانههای محلی راه میندازیم،
و چند تا اسپانسرینگ برجسته ترتیب میدیم.
- این از چیزی که ما بتونیم مدیریت کنیم بزرگتر به نظر میاد.
- این برندسازی سادهست.
- مشتریهامون به برندسازی علاقه ندارن.
شاید خالکوبی، پیرسینگ.
من دارم درباره یه تصویر جدید صحبت میکنم.
- من عاشق تغییر قیافهام،
ولی بودجه تبلیغاتمون فقط ماهی ۲۰۰ دلاره.
- عالیه، پس ما یه کمپین سبک و جمعوجور اجرا میکنیم.
بدون اضافه.
- درست مثل مشتریهامون. عالیه.
- فقط بین خودمون، اینجا دور و بر،
ما به جاناتان میگیم "د" و "ج".
دولچه و گابانا؟
نه، doom و gloom (نابودی و تاریکی).
اوه، اون من رو اذیت نمیکنه. - خوبه.
راستش رو بخوای، اون کاملاً اشتباه نمیکنه.
خیلی از بیمارها آخرش دوباره اینجا برمیگردن.
- من نه.
- خب، فقط چیزایی که دربارهش صحبت کردیم رو یادت باشه.
- آره، به خودم وقت بدم تا سازگار بشم.
- و نه فقط تو، بلکه آدمای تو زندگیت
هم یه کم به زمان نیاز دارن.
اینجاییم.
هیچوقت فکر نمیکردم از دیدن یه در اینقدر بترسم.
- بهش بهعنوان یه در نگاه نکن.
بهش بهعنوان یه آستانه نگاه کن...
به یه زندگی جدید.
- درسته.
ببین، میخوام ازت تشکر کنم برای... همهچیز.
- لازم نیست از من تشکر کنی. تو خودت همه کار رو کردی.
- با کمک تو.
- گوش کن، من-من داشتم فکر میکردم اگه من—
خب...
میتونم یه وقتایی بهت زنگ بزنم—
منظورم، کاملاً بهصورت حرفهای.
میدونی، مثلاً، اگه یهو خودمو ببینم
که رو یه لبه وایستادم با یه طناب دور گردنم، یا یه همچین چیزی.
- یا شاید فقط برای سلام کردن؟
- * این کار آسانی نیست
* که بفهمی نمیتونی ادامه بدی
- * نقطه حسابرسی، قوی نبودن *
* وقتی به زور میتونی وایستی
* سخته که دست کسی رو بگیری
* هیچوقت طبق برنامه پیش نمیره، ولی همیشه *
- موفق باشی.
- * فکر کنم میدونستی که
* فکر کنم میدونستی که
* فکر کنم میدونستی که
* درباره من
- این رو میشناسی؟
- اوه، آره. حساب دارویی رمسون.
آخرین کمپین من.
- قبل از اینکه جنگجوی پیر
بدون تشریفات از ساختمون بیرونش کنن
بدون حتی یه... هر دو: خودکار.
- پس این قرص جادویی چی کار میکنه؟
- خب، تضمین میکنه که تو رو به یه آدم جذاب تبدیل کنه
که بتونه ماترهورن رو فتح کنه.
همچنین بار ویروسیت رو کم میکنه.
چرا داری این رو به من نشون میدی؟
- ونس داره ایده تو رو میگیره
و فردا به رمسون ارائه میده.
- خب، بایدم این کار رو بکنه. مال اونه.
- ولی تو این رو خلق کردی.
- قانون اصلی تبلیغات و لعنت ابدی:
وقتی روحت رو به شیطان میفروشی،
اون حق کپیرایت رو داره.
- پس یه ایده دیگه پیدا کن.
- و بعد میتونی حساب رو از ونس بدزدی،
و دستیار سابقت رو همراهش.
- خب، این یه نقشه نابغهست، سینتیا.
- ولی کدوم شرکت دارویی قراره
سلاح معجزهآساش رو به یه گروه تکنفره
که از خونه کار میکنه بده؟
- اندازه مهم نیست.
- مگه بهت چیزی یاد ندادم؟
- چشماندازه که مهمه.
اگه بتونی این حساب رو ببری، اون وقت دوباره رو قلهای.
برای یه بار، من پایینی میمونم.
- باید لباسهای معمولیت رو بندازی دور
و پریهای واقعی بشی، وگرنه جادو کار نمیکنه.
تو این خیلی دلربا به نظر میای.
- بدون بند من رو چاق نشون میده.
- خب، پس از قدرتهای الهی خودت استفاده کن
و یه چیز فوقالعاده درست کن.
- از این کهنهپارهها؟
- هر پری یه هدیه خدادادی داره
که چیز زشت رو بگیره و به چیزی زیبا تبدیلش کنه.
بهزودی میفهمی که تو هم میتونی این کار رو بکنی.
حالا، واقعاً باید برم. برای شمع گوشم دیرم شده.
اگه دوست داری باهام بیای، اون پایین کنار باتلاقه.
- باتلاق کجاست؟
- از یورت به چپ برو.
- وقتی قبول کردم با تو اینجا بیام،
قبول نکردم که شبیه مادرم بشم.
- خب، شاید پریوینکل درست میگه.
اگه یه چیزی بپوشیم، ما...
جادو رو حس میکنیم.
من شبیه ویرجینیا مایو تو "زن دریای جنوب" شدم.
میدونی، بیایم هزینه ثبتناممون رو بیخیال بشیم
و بریم خونه.
- حالا بهم میگی؟
من کاملاً و مطلقاً—
- جذابم!
کاملاً جذاب.
- این فقط یه چیز کوچیکه که از قفسه برداشتم.
- من پیستونام. - من ولفنام.
- من...
دامپلینگام.
- سلام، دامپلینگ.
- بعداً میبینمت، دامپلینگ.
- "دامپلینگ"؟ این رو از کجا آوردی؟
- یهو به ذهنم رسید.
- یوهو! میخوای بازی کنی؟
- بیا. - بیا بازی کن، بیا.
- حتماً اون بازی والیبال برهنهست.
- قدرت مشاهدهات شگفتانگیزه.
- باشه، بریم.
- بیایم ببینیمش.
- جدی نمیگی. - خب—بیا دیگه.
شاید جالب باشه.
- تو برو، من اینجا میمونم و پومپومهام رو تکون میدم.
- و ما ازتون تشکر میکنیم که امشب اومدید ما رو ببینید.
حالا، همونطور که میدونید، پلیس هنوز داره کار میکنه
تا سه مردی که به دارن ایلی حمله کردن رو دستگیر کنه.
- تو این مدت، ما با یه افسر رابط ملاقات کردیم
که ازمون خواسته مراقب باشیم
هر کی که با توصیفاتشون مطابقت داره رو ببینیم،
و احتیاط بیشتری بکنیم
وقتی تو خیابون هستیم، مخصوصاً شبها.
- با در نظر گرفتن این، ما میخوایم بحث رو باز کنیم
برای پیشنهاداتتون درباره اینکه چطور خیابون لیبرتی
رو به محیط امنتری برای همهمون تبدیل کنیم.
بله؟
- هیچوقت فکر نمیکردم اینو بگم،
ولی اولین چیزی که نیاز داریم پلیس بیشتر تو خیابونه.
- ما قبلاً با رئیس جدید پلیس حرف زدیم.
گفت تمام تلاشش رو میکنه. - آره، معلومه.
همهمون اینو قبلاً شنیدیم.
- پس بیایم یه درخواستنامه برای شهردار بفرستیم،
و بخوایم یه کاری انجام بشه.
- ما همچنین به نور بیشتر نیاز داریم،
مخصوصاً تو کوچههای فرعی.
- ایده خوبیه. ما یادداشتش میکنیم.
بله؟
- فکر میکنم باید سوتهای کوچیک
دور گردنمون ببندیم.
اینطوری، اگه یکی بهمون حمله کنه،
فقط کافیه فوت کنیم.
مثل این؟
- میخوای چیزی بگی؟
- خب، فکر میکنی کی میاد کمک؟
اونا؟
اونا حتی نمیتونن از خودشون دفاع کنن.
پلیسها؟
اگه یه مشت گیستیز بخوان تو رو حسابی بزنن،
با فوت کردن یه سوت کوچیک نمیتونی جلوشون رو بگیری.
- پس تو چی پیشنهاد میدی؟
- خودمون از خودمون محافظت کنیم.
تو خیابونها گشت بزنیم.
- منظورت یه گروه خودسره؟
- آره، گروه صورتی.
- این قانون رو به دست خودمون گرفتن نیست؟
- کدوم قانون؟
اونی که میگه نمیتونی ازدواج کنی؟
اگه بفهمن تو گی هستی،
میتونن اخراجت کنن؟
نمیتونی بچه به فرزندخواندگی قبول کنی؟
بدتر، حتی میتونن به خاطر رابطه داشتن دستگیرت کنن.
- اون عوض شده. - درسته.
حالا میتونی تو تگزاس رابطه داشته باشی.
خب، ییپیکییوکییه!
- ش ش ش ش. - باشه، باشه، باشه، باشه.
باشه، بیایم یه نظمی داشته باشیم.
- فکر میکنی کسی جرات کنه به یه سیاهپوست بگه نیگر؟
و سعی کن به یه اسرائیلی بگی کایک.
یارو، اونا تو رو از رو زمین محو میکنن.
ولی اونا هیچ مشکلی ندارن که به ما بگن کونی.
چرا؟
چون میتونن.
چون میدونن ما همه ترسو هستیم،
که ما خیلی بزدلیم و هیچ کاری نمیکنیم.
پس برید، طومارهاتون رو امضا کنید و نامههاتون رو بنویسید
و سوتهای کوچیکتون رو فوت کنید،
ولی هیچچیز عوض نمیشه تا وقتی که مقابله نکنید.
تا وقتی یاد نگیرید بگید، "با من در نیفت!"
- هی، این رو دیدی؟
اونا واقعاً اون کتکزنهای لعنتی رو گرفتن.
- ممم. وای، این فوقالعادهست.
- عالی نمیشد اگه، برای یه بار،
عدالت واقعاً اجرا بشه؟
- آره، خب، من دوست دارم خودم بهشون سرو کنم،
مستقیم تو گلوی لعنتیشون.
- همه اینا به لطف توصیف دارنه.
- شرط میبندم الان حس آرامش میکنه.
- بیشتر شبیه تشنگی برای خونه.
- خب، همهمون میدونیم هیچچیز ترسناکتر از
یه ملکه درگ تشنه خون نیست.
- هی، دب، یه فنجون قهوه چطوره؟
- البته، عزیزم، بشین، الان میام—
تدی. سلام، عزیزم!
همه: تد!
- دلمون برات تنگ شده بود!
- اوه، حالت چطوره؟
- حالم عالیه.
- آه، خوب به نظر میای.
- خب، چه خبره؟
- تازه از مرکز بازپروری اومدم بیرون.
- چطور بود؟
- احتمالاً مهمترین تجربه
زندگیم بود.
آره، روز اول که اونجا بودم،
کاملاً مقاوم بودم، عصبانی، شرمنده،
مطمئن بودم که اونجا جای من نیست.
روز دوم، شروع کردم به پذیرش کمکشون،
رفتم به جلسات گروهی و انفرادی.
شروع کردم به اشتراک گذاشتن دردم، میدونی.
هی، دب!
- روز سوم، فکر کردم که شاید من—
- عزیزم، ببخشید، دوست داشتم بمونم
برای کل هفت روز، ولی یه ساندویچ پنیر کبابی دارم
که داره سفت میشه.
- اوه، باشه. - خوش اومدی خونه.
- باید برگردم به گالری.
- باشه، خداحافظ. - دوست داشتم بیشتر بشنوم،
ولی گاس تو مهدکودک منتظره.
- باشه. خداحافظ.
مگه تو جایی برای رفتن نداری؟
- مرسی که یادم انداختی. خوش اومدی.
- خب من، به شخصه، فکر میکنم باید بهت تبریک گفت، تئودور.
- خب، مرسی، برایان.
- چیزی که به دست آوردی یه موفقیت شگفتانگیزه.
- اوه، من تا اون حد نمیگم—
- که اینقدر پایین بیای.
که با یه صدای بلند به ته خط برسی.
- میدونی، باید یه سخنران انگیزشی مهمان باشی
تو مرکز بازپروری.
- البته، خبر خوب اینه که،
وقتی به ته خط میرسی،
دیگه نمیتونی پایینتر بری، پس یعنی
فقط یه راه برای رفتن داری، و اون راه...
به نظر میاد مثل...
بالا؟
- میتونیم یه کمپین ترکیبی با توروسو راه بندازیم.
یه عضویت جدید اینجا
۱۰٪ تخفیف اونجا بهت میده.
۲۰۰ دلار لباس کلاب اونجا ۱۰٪ تخفیف اینجا بهت میده.
- به نظر ایده جالبی میاد.
بهت خبر میدم.
- سلام.
- این بتمن و رابین جدیده.
- بهتره به رابین قدیم اینو نگی.
تازه برای هانتر یه عضویت گرفتم.
- آره، میخوای تو اتاق بخار همدیگه رو ببینیم؟
- آره، اون باید اینجا کاملاً جا بیفته.
- ما نیومدیم اینجا که تو با پسرا آشنا شی.
این شامل برایان هم میشه.
اومدیم که تو سالم بمونی.
- دیگه برای اون دیر شده.
- نه، هیچوقت برای ورزش کردن دیر نیست.
- آره، میخوای اون سیکسپکت رو قبل از خوردنش بسازی.
میتونم از این برای تبلیغ استفاده کنم.
- چرا ورزش کنم وقتی میتونم یه قرص بخورم و کاپاو!
خداحافظ ویروس. - چون بهتره
سیستم ایمنیت رو بهصورت طبیعی بسازی.
- این یارو به نظرم خیلی سالم میاد.
- این چیزی که HIV به نظر میاد نیست،
و قرصها هیچچیز رو درست نمیکنن.
اونا بهت زمان میدن اگه کار کنن،
و بعدش کلی عوارض جانبی دارن:
جوش پوستی، نارسایی کبد، ایست قلبی.
- یکم زوده که بچه رو بترسونی، فکر نمیکنی؟
- فقط نمیخوام اون به یه تبلیغ گمراهکننده باور کنه
که به نظر بیاد فقط کافیه
یه قرص بخوری و مثل نو میشی.
هر کی یه بار اون رو خورده باشه میدونه
چه مزخرفیه.
- قارچ؟
- البته، چرا که نه؟
- * تو پا تو جنگل گذاشتی
* ولی ذهنت تو بتون گیر کرده *
* هنوزم سعی میکنی به طبیعت برگردی *
* ولی دلت برای خیابونها تنگ شده *
* نیویورک سیتی، اوه، شهر *
* که تو رو کامل کنه
* مثل یه جوون باکلاس
* تو جنگلها
* فکر میکنی میخوای اینجا باشی *
* تو مجله خوب به نظر میاومد *
* که با خود اولیهات ارتباط برقرار کنی *
* یه صحنه از باغ عدن
* مثل یه جوون باکلاس
* تو جنگلها
* اوه، آه
* اوه
* اوه، اوه، اوه
* اوه
- هی، دنبال مسابقه توئیستر برهنه میگردی؟
- احتمالاً آخرین چیزیه که دنبالشم.
- پس، اوه، چطوره یه کمک بهم بدی، عزیزم؟
- داری چی کار میکنی؟
- کار مهم.
- جابهجا کردن سنگها؟
- بستگی داره چرا داری جابهجاشون میکنی.
بیا، کمکم کن اونا رو دایرهای بچینیم.
تو یه پری جدید هستی، نه؟
- اینجا دور و بر، فکر کنم همینم.
- اسمت چیه؟
- امت.
- نه، منظورم اسم معمولیت نیست.
اونجا پشت سرم، من هریام، ولی اینجا، من آریلم.
پس اسم پریت چیه؟
- بهش فکر نکردم.
- چی مانعت شده؟
- نمیدونم.
من میدونم.
- تو به پریها باور نداری.
فکر میکنی اینا همه چرت و پرته، نه؟
- نه! واقعاً اینطور نیست.
آره، هست.
خب، شاید وقتی اینجوری فکر کردن رو متوقف کنی،
اسم پریت به ذهنت بیاد.
- ولی یه جورایی، شک دارم.
میبینی، عزیزم، من همیشه میتونم تشخیص بدم.
تو یکی از ما نیستی، یه پری مغرور.
- من اتفاقاً یه پری خیلی مغرورم.
از هر کی منو میشناسه بپرس. شعلهام روشن میسوزه.
- خب، الان، نمیتونه یه مارشمالو رو برشته کنه.
شاید یه کم کمنور باشه.
- چون تو آسیب دیدی... توسط کسی که عاشقش بودی.
حالا تنها چیزی که میتونی حس کنی عصبانیت و درده.
- از کجا میدونی؟
- تو تنت کردی، عزیزم. مثل اون لباس...
- که، راستی، خیلی بهت نمیاد.
- مرسی.
- هی، اون رو بده من.
- برای یه— خیلی قویی - یه پری پیر؟
بهش میگن قدرت پری.
این چیزیه که بهمون اراده برای زنده موندن میده.
ولی گاهی، فراموش میکنیم که داریمش.
برای همین این گردهمایی شروع شد،
که بهمون یادآوری کنه، جشن بگیریم.
- برای همین من اومدم، که روحم رو تازه کنم، میدونی؟
ولی کار نمیکنه.
- چون چیزی که دنبالشی اینجا نیست.
- پس کجاست؟
- اونجا، دایره کامل شد.
- اوه! - یه پک میخوای؟
میخوای زیبا بشی؟
تو داغ بودی. داغ، داغ، عزیزم.
- سلام. - هی.
- میتونیم بیایم تو؟
- اوه، آره. آره، البته.
- گوش کن، قصد نداشتیم اونجوری از کافه فرار کنیم.
- فقط عجله داشتیم. - آره.
- اشکالی نداره. می-میفهمم.
- پس حالت خوبه؟
- آره، خوبم، خوبم. نگران من نباشید.
- ما دراپی رو برگردوندیم،
هرچند، شاید لازم باشه اسمش رو عوض کنی.
دیگه افتاده نیست.
و ببین، حتی یه غنچه جدید هم داره.
- فقط یه کم TLC لازم داشت. - این یعنی "مراقبت لزبینی مهربون".
- و پستت.
- ما همچنین چند تا چیز که ممکنه لازم داشته باشی آوردیم.
- شیر، قهوه، تخممرغ.
- من، اوه...
داشتم از شر محرکهام خلاص میشدم.
هر چیزی که یادم میاره چیزی رو
که نمیخوام یادم بیاد.
تو مورد من—
خب، فقط بگیم که باید
به یه جزیره بیابونی برم و از صفر شروع کنم.
به هر حال، این اولین چیزیه که بهت میگن بکنی.
ببین، من-من-نمیخوام فکر کنید که من—
چون نبودم.
- نه، نه، معلومه که نه. - اوه، نه.
هیچکس نگفت که بودی.
- گرانولای ترد.
چی، شماها میخواید منو عوض کنید؟
- دوست داری امشب بیای خونهمون برای شام؟
- میتونی مجلاتت رو برداری.
- کلی مجله داری.
- اندوویر چیه؟
یه داروئه؟ یه قرص؟
آخرین معجزه تکنولوژی پزشکی؟
البته، همه اینهاست، و بیشتر.
این وعده سلامتیه، یه آینده روشن با امید،
رویاهایی که به حقیقت میپیوندن، از بودن...
"دوباره رو قله".
و برای همین ما یه کمپین طراحی کردیم
که جنبههای مثبت مثبت بودن رو برجسته کنه.
یه کمپین بر اساس یه کلمه ساده،
و اون کلمه—
- مزخرفه؟
- میخواستم بگم "خوشبینی".
توپ خربزه، کسی میخواد؟
چطور لعنتی از این جلسه خبر داشتی؟
- من خودم این جلسه رو ترتیب دادم، قبل از اینکه برم.
- آه.
- از کاری که کردی خوشم اومد، بیماری رو کم اهمیت جلوه دادی،
روی کیفیت زندگی تأکید کردی.
- کاش اونقدر خوش شانس بودم که اچآیوی داشته باشم،
اون وقت منم میتونستم والیبال بازی کنم
با دوستای خوشتیپ و بیپیرهنم.
اگه همین الان خودتو از اینجا گم نکنی،
حراست رو خبر میکنم.
- با تأسف، آقای رمسون، باید برم،
ولی قبل از رفتن، اگه اجازه بدید، میخوام
یه کمپین جدید که طراحی کردم بهتون نشون بدم
که بر اساس یه کلمه سادهست،
و اون کلمه "صداقت"ه.
خانمها و آقایان...
چهره واقعی اچآیوی.
"بعضی روزها حس میکنم تو جهنمم، ولی حداقل هنوز زندهام."
"نمیخوام از کوه بالا برم،
فقط میخوام یه روز دیگه زندگی کنم."
"مطمئناً عوارض جانبی داره، ولی چیزی نیست که نتونم تحمل کنم."
- حتماً داری شوخی میکنی.
- داروی قویایه، خودمم قبول دارم.
- ما شش سال
و 50 میلیون برای توسعه این دارو خرج کردیم.
خودم شخصاً جون کندم تا از FDA تأییدش بگیرم.
و تو فکر میکنی من قراره همه رو به خاطر یه کمپین تبلیغاتی
که به مردم میگه قراره حس جهنم داشته باشن دور بریزم؟
- اونا خودشون اینو میدونن،
و حاضرن اینو بپذیرن،
به شرطی که داروی تو بتونه یه سال، یه ماه دیگه بهشون بده.
این تنها چیزیه که اونا امیدوارن بهش. این تنها چیزیه که اونا میخوان.
و این تنها چیزیه که تو میتونی صادقانه بهشون پیشنهاد بدی.
- کار ما اینه که محصول تو رو
تا جایی که ممکنه برای مصرفکننده جذاب کنیم،
و این دقیقاً همون کاریه که کردیم.
- آه، منظورت اینه که من کردم.
این... ایده من بود،
و اجازه بده اولین کسی باشم که میگه افتضاحه.
اچآیوی داشتن شاید پیکنیک تو پارک نباشه،
ولی با اندوویر، حکم اعدام هم نیست.
پس چرا همینو نگیم؟
- "مظنونهایی که با توصیف سه مرد
"که به یه جوون همجنسگرا حمله کردن مطابقت دارن دیشب دستگیر شدن
"نزدیک خیابون لیبرتی.
اتهامات بعد از تحقیقات ثبت میشه."
آه، این که عالی نیست؟
بالاخره اون حرامزادهها رو گرفتن.
حالا فقط کافیه تو اونا رو شناسایی کنی،
البته به صورت استعاری،
و اونا میتونن 20 سال پشت میلهها بپوسن.
یا بهتر از اون، هر شب تو زندان مورد تجاوز گروهی قرار بگیرن
توسط زندانیهایی که ایدز دارن.
- دارم فکر میکنم شاید شاندا باید برای بازگشتش بلوند بشه
برای بازگشتش.
- حرفم رو نشنیدی؟ - معلومه که شنیدم.
"هر شب مورد تجاوز گروهی توسط زندانیهای مبتلا به ایدز."
این فکرای وحشتناک رو از کجا میاری؟
- پس کی قراره صفآرایی باشه؟
- اگه منظورت اتفاقاییه که تو اتاق پشتی یه کلوپ خاص میافته،
من تو همچین فعالیتهایی شرکت نمیکنم.
- منظورم صفآرایی پلیسه.
- منظورم صفآرایی پلیسه.
کی قراره اونا رو شناسایی کنی؟
- نمیکنم.
واقعاً یادم نمیاد اونا چه شکلی بودن.
چه شکلی بودن.
- ولی تو بودی که اونا رو توصیف کردی.
- فکر کنم فراموش کردم.
- خب، شاید اگه دوباره ببینیشون حافظهات تازه بشه.
- ببین، من به پلیس گفتم،
"ببخشید، کاش میتونستم کمک کنم، ولی واقعاً نمیتونم.
ممنون که پرسیدید."
- اگه اونا رو نشون ندی، اونا فقط آزاد میشن.
- واقعاً نمیخوام بیشتر از این بحث کنم!
حالا ناهار چی داریم؟
- مرغ.
- دارن، چرا نظرت عوض شد؟
- ف-فکر کنم وقت داشتم فکر کنم،
و تصمیم گرفتم ترسویی بهتر از شجاعته.
هیچی قرار نیست بشه.
- از کجا میدونی؟ فرض کن من اونا رو شناسایی کنم.
فرض کن برن دادگاه. فرض کن تبرئه بشن.
فرض کن بیان دنبال من.
- فرض کن فردا برگردن تو خیابون
چون تو هیچ کاری نکردی.
- فرض کن به یکی دیگه حمله کنن. - ببین، تو بودی که
به من گفتی همه اینا رو پشت سر بذارم،
زندگیمو ادامه بدم، ها؟
آره، فکر کنم بلوند خوبه.
شاید اشتباه کرده باشم.
- شاید وقتشه که ما برای خودمون بلند شیم،
مقاومت کنیم.
- و وقتی مهاجمت تو رو کتک زد
و تو رو برای مردن ول کرد،
و بعد اونا عملاً بدون مجازات آزاد شدن،
تو دقیقاً چی کار کردی؟
- میدونم گفتم فقط اگه رو لبه پرتگاه باشم
و طناب دور گردنم باشه بهت زنگ میزنم،
ولی فکر کردم یه جدول و یه شال کافیه.
- مشکلی نیست، بهت گفتم هر وقت بخوای میتونی بهم زنگ بزنی.
قهوه بیشتر میخوای؟
نه.
اگه بیشتر از این شارژ بشم، میدان تایمز رو روشن میکنم.
- صبور باش.
فقط یه روزه که به زندگیت برگشتی.
- و همین حالا هم یه خرابم.
آه، خدایا. حتی کف دستام عرق کرده.
لعنتی.
راد لانگباتم یه پسری بود که یه بار حدود پنج دقیقه باهاش قرار گذاشتم.
به هر دو اسمش عمل میکرد. خوشتیپ، شگفتانگیز.
ولش کردم. میخوای بدونی چرا؟
کف دستای عرقکرده.
- یادت باشه، همونطور که تو گروه بحث کردیم،
عادت کردن بهش یه کم زمان میبره، نه فقط برای تو،
بلکه برای همه اطرافیانت.
- من دوستامو عصبی میکنم.
اونا نمیدونن چی بگن. منو میبینن، میخوان فرار کنن.
بهم اعتماد ندارن. فکر میکنن هنوز دارم مصرف میکنم.
- همین اتفاق برای منم افتاد.
ولی بالاخره اونا برگشتن و حتی منو بخشیدن.
به جز یکی.
- مادرت؟ پدرت؟
- اولین پسری که بهم باور داشت.
هیچوقت واقعاً ازش دلجویی نکردم.
- سعی کردی؟
- ارتباطمون قطع شده بود.
ولی اخیراً، دوباره به هم وصل شدیم.
شاید حالا فرصتمو به دست بیارم.
- * حالا بیا و با من باش *
* حالا بیا و نگاه کن و ببین *
* حالا بیا و ببین کجا هستم *
* حالا بیا اگه برات مهم باشه *
* حالا بیا و با من باش *
* حالا بیا و نگاه کن و ببین *
* حالا بیا ببین کجا هستم *
* حالا بیا اگه برات مهم باشه *
* بیا
* بیا
* بیا
* بیا
- همم، از کی قهرمانامون
به قصابای شاد گیوپولیس تبدیل شدن؟
- یکی باید این کارو بکنه، چون گیها خیلی ترسوان
که برای خودشون بلند شن.
لعنتی!
یکی حسابی عصبانیه.
- آره، تو هم اگه سرت له شده بود همینطور بودی.
- آره، میدونم. من اونجا بودم.
فکر میکردم اونو پشت سر گذاشتی و ادامه دادی.
- نمیخوام دربارش حرف بزنم.
دارن از شناسایی مهاجماش خودداری کرد.
اونا قراره آزاد بشن.
وقتی بهش گفتم شجاع باشه، برای خودش بلند شه،
بهم گفت، "تو چی کردی؟"
من ترسو بودم.
باید یه کاری میکردم و نکردم.
خب، میخوای تلافی کنی؟
بهت میگم چطور تلافی کنی.
بزرگترین موفقیت لعنتیای که میتونی باشی بشو.
- خودم میدونم. - خب، اگه میدونی،
اون عصبانیت رو بگیر و بذار تو کارت.
استفادهش کن.
پول بیشتر، قدرت بیشتر، و سکس بیشتر داشته باش
تا هر بدبخت دگرجنسگرای فقیر، چون بهم اعتماد کن،
هیچچیز یه مرد دگرجنسگرا رو بیشتر عصبانی نمیکنه
تا یه گی موفق.
- گرنیکا رو میشناسی؟
مردم میگن قویترین بیانیه ضدجنگه
که تا حالا ساخته شده.
من میگم مزخرفه.
تو یه موزه لعنتی آویزونه، خاک میخوره.
و این همهش مزخرفه.
هیچ کار لعنتیای نمیکنه.
لعنت به لباسا.
مسیح، بو میدن. اوه، خدایا.
به اینا دیگه نیازی ندارم.
یا اینا.
یا اینا.
- آه، صبر کن.
چطور، آه، جوزپه وردی یه محرکه؟
- اون اینجا بود و کل مدت داشت نگاه میکرد.
- آه، آره.
اون اینجا هم بود...
اولین باری که لا تراویاتا رو برام پخش کردی.
میگم بهش یه مهلت بدیم.
همینه؟
- تقریباً.
- آه، مطمئنی میخوای اونو دور بندازی؟
- هیچوقت جز دردسر چیزی برام نداشت.
اتصالا، سایتای پورن،
چه برسه به ایمیلای بیپایان برای بزرگ کردن سایز آلتم.
- یادم نمیاد این یکی از نقاط ضعفت بوده باشه.
- میدونی، حتی اگه از شر هر محرکی خلاص شم،
هر یادآوریای...
باز هم یادم میمونه چی کار کردم.
خدایا، چطور به کسایی که دوستشون داشتم صدمه زدم.
- حالت خوب میشه؟
- خب، راستشو بخوای، بعد از بازپروری،
جایی که هیچوقت تنهات نمیذاشتن، من-من-من حس میکنم
یه کم ترسیدم، از اینکه اینجا تنهام.
- من، آه، میتونم پیشت بمونم، اگه بخوای.
- اوه، نه. ن-ن-نمیتونم بخوام--
اگه باعث بشه احساس بهتری کنی.
- اوم...خب، آه...
کجا باید--منظورم--
- رو کاناپه میخوابم.
- آره، کاناپه. درسته، اوم...
البته. برات پتو میارم.
خوب بخوابی.
- آره، تو هم همینطور.
و، آه... اگه چیزی لازم داشتی، آه--
- قدرت رو حس میکنم.
- قدرت رو حس میکنم.
- منم قدرت رو حس میکنم.
- حالا بذارید آتیشامونو شعلهور کنیم
و بارامونو تو شعلهها رها کنیم.
- صبر کن!
من اونو میگیرم، عزیزم. - هی.
- منم قدرت رو حس میکنم.
اسمم، آه، "تو یه روز صاف، میتونی تا ابد ببینی"ه.
یهو به ذهنم رسید، میدونی چی میگم؟
ولی میتونی منو "روز صاف" صدا کنی.
- این یه دایره قلبیه، روز صاف.
ما اینجا احساساتمونو به اشتراک میذاریم.
چیزی هست که بخوای به اشتراک بذاری؟
- خب...
راستشو بخوای، واقعاً نمیخواستم بیام اینجا.
ولی بعد، یه جورایی،
یه چیز جادویی اتفاق افتاد.
همیشه همینطوره.
- فهمیدم اگه واقعاً درست باشه که پریها قدرت اینو دارن
که از زشتی زیبایی خلق کنن
و از درد شادی،
اون وقت اون قدرت فقط از یه جا میتونه بیاد.
- همم.
- که ف-فکر کنم همیشه میدونستم.
- ممنون.
بلند شید، پریها.
ما از قدرتهای زمین و آسمونا تشکر میکنیم
که به ما هدایای ویژهمونو دادن.
ما پدران پریمونو جشن میگیریم
و نسلهای پریهایی که بعد میان،
و بنیانگذار پریمون، هری هی.
- اون کجاست، اصلاً؟ - هری هی؟
- آره، من بهش کمک کردم سنگا رو تو دایره بذاره.
- عزیزم، هری دو سال پیش فوت کرد.
- پس نظرت درباره این آگهیها چیه؟
- اگه اونا رو تو روزنامه یا مجله ببینی
یا رو بیلبورد،
آیا باعث میشه بخوای از دکترت درباره اندوویر بپرسی؟
- مطمئناً، اگه شماره تلفنش همراهش باشه.
- تقریباً همون همیشگیه.
- مردای سفید خوشتیپ که دارن خوش میگذرونن.
- پیام امیدشو دوست دارم. - و رو بالا بودن.
اینا چی؟
- حتماً داری شوخی میکنی. - آره.
باورم نمیشه. - این فرق داره.
- کی همچین آگهیهایی رو اجرا میکنه؟
- این حقیقته.
بعضی روزا واقعاً حس جهنم دارم.
- ولی واقعاً ببینیش؟ - آره.
- فکر میکنی هیچوقت اونو ببینی؟
این یه آگهیه که هیچوقت نمیبینی. - آره، راست میگی.
- اونا جراتشو ندارن.
- این پیستون و ولفنه، و پریوینکل،
و اونجا امت هست-- منظورم روز صافه.
اون خوشگله با دامن اسکاتلندی رو فراموش نکن.
فکر کنم کارت کریسمستو پیدا کردی.
- مگه بهت نگفتم یه تجربه بینظیر تو زندگیت میشه،
عزیزم؟
- "عزیزم"؟
- این اسم پریمَه،
و اگه یه بار دیگه حتی صدام کنی--
کاسمو، لطفاً!
- چرا این کارو کردی؟
- فقط سعی کردم جادو رو پخش کنم.
- میدونی، شاید سال دیگه، همهمون باید بریم.
- آره. - قطعاً.
- برایان، تو چی؟
- ترجیح میدم زبونم با چسب به یه لزبین بچسبه.
- اوه! - آه!
- به هر حال، من خیلی مشغول میشم
با کسبوکار جدیدم، و، آه، حساب جدیدم.
- حساب "سیرک پورن" دقیقاً
برات خونه تابستونی تو پیتاون نمیخره.
- ولی حساب داروسازی رمسون میخره.
- به سلامتی کینتیک. نوشیدنیا با منه، پسرا.
به سلامتی کینتیک!
- ممم. - ممم-ممم!
هی، اون یکی بامزهست.
- هی! - لیز خورد.
- آره. - اوه، هو!
- باشه، باشه، باشه. - خیلی خب.
- هی. - هی.
- این یه اتفاق جداگانه نیست.
این هر روز اتفاق میافته.
اونا حتی نمیفهمن.
فکر میکنن موضوع اینه که با سگهای پودلاشون قدم بزنن
بدون اینکه ازشون دزدی بشه،
ولی بیشتر از اینه.
خب، مگه "مگ رایان" نیست.
- شنیدم چی تو مرکز گفتی و موافقم.
- خوبه. اونا باید بفهمن
موضوع قربانی بودن نیست.
- موضوع اینه که نذاری خودت قربانی بشی.
- کودی بل.
- جاستین تیلور.
- آمادهای یه کم به دگرجنسگراها ضربه بزنی؟
خب، کجا قراره همدیگه رو ببینیم؟
- * بدو، بدو، بدو!
* بدو، بدو، بدو!
* بدو، بدو، بدو!
* بدو، بدو، بدو!
* هر کدوم از ما، آدما، مثل یه واحد حرکت میکنیم *
* قراره کنترل رو بگیریم، قراره یه کم خوش بگذرونیم *
* اونا نمیدونن ک کدوم طرف برن *
* سخت و طولانی، قراره محکم بزنیمشون *
* تا وقتی پیروزی رو ببریم، ببریم، ببریم، ببریم، ببریم *
* تا وقتی بفهمن با یه مشت آخر خط *
* بفهمن چطور میشه با یه بینی خونآلود *
* قراره یه کتککاری راه بندازیم و وقتی تموم شه *
* اونا قراره پراکنده شن و لعنتی *
* ما نگاه میکنیم که میدَوَن
* تا وقتی بفهمن با یه مشت آخر خط *
* بفهمن چطور میشه با یه بینی خونآلود *
* قراره یه کتککاری راه بندازیم و وقتی تموم شه *
* اونا قراره پراکنده شن و لعنتی *
* ما نگاه میکنیم که میدَوَن
* تا وقتی بفهمن با یه مشت آخر خط *
* بفهمن چطور میشه با یه بینی خونآلود *
* قراره یه کتککاری راه بندازیم و وقتی تموم شه *
* اونا قراره پراکنده شن و لعنتی *
* ما نگاه میکنیم که میدَوَن، بدوَن، بدوَن *
- * بدو، بدو، بدو
* بدو، بدو، بدو
* بدو، بدو، بدو
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.