Original subtitles

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub

‫این یه داستان واقعی هست

‫همین جا دو سال پیش تو شهر من اتفاق افتاد. ‫خیلیا تو این داستان...

‫به شکلای عجیب و غریب می میرن،

‫ولی اینو توی اخبار یا جای دیگه پیدا نمی کنی.

‫چون پلیس و آدمای مهم شهر ‫خیلی خجالت کشیدن که نتونستن حلش کنن.

‫و همه چی رو لاپوشونی کردن.

‫ولی اگه بیای اینجا و از هرکی بپرسی،

‫همه همین چیزی که الان ‫می خوام بهت بگم رو میگن.

‫این داستان از مدرسه ما شروع می شه.

‫یه چهارشنبه بود، مثل یه روز معمولی ‫برای کل مدرسه.

‫یه معلم جدید داشتن به اسم جاستین کندی.

‫مثل هر روز صبح می رفت کلاسش، ‫ولی اون روز فرق داشت.

‫اون روز هیچ کدوم از بچه هاش ‫تو کلاس نبودن.

‫هر کلاس دیگه ای تو اون مدرسه ‫پر از بچه بود.

‫حتی کلاس سوم دیگه، معلمش ‫خانم بلتاپ، پر بود.

‫ولی کلاس خانم کندی ‫کاملاً خالی بود.

‫خب، نه کاملاً خالی. یه پسر بود ‫به اسم الکس لیلی.

‫و اون تنها بچه ای بود تو کلاس 18 نفره ‫که اون روز اومده بود مدرسه.

‫می دونی چرا؟ ‫چون فقط اون اونجا بود.

‫چون شب قبلش، تا ساعت 2:17 صبح، ‫هر بچه دیگه ای...

‫بیدار شد، از تختش بلند شد،

‫از پله ها رفت پایین، ‫در ورودی رو باز کرد...

‫از حیاط جلویی رد شد ‫و رفت تو تاریکی.

‫و دیگه هیچ وقت برنگشتن.

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫[ سلاح‌ها ] ‫[ ساعت ناپدید شدن ]

‫همه آدمای توی مدرسه ‫منو ناراحت و عصبی می کردن.

‫پلیس می تونست بگه بچه ها ‫ساعت 2:17 رفتن.

‫چون نصف خونه ها دزدگیر داشتن ‫که وقتی بچه ها رفتن بیرون، فعال شدن.

‫تصویر بعضی از بچه ها حتی ‫توی دوربینای خونه ها ضبط شدن.

‫ولی دوربینا فقط نشون می دادن ‫که بچه ها تو تاریکی راه می رن.

‫نمیگفتن کجا رفتن یا چیکار کردن.

‫پلیس خیلی با الکس حرف زد.

‫ازش پرسیدن چرا همکلاسیاش ‫این کارو کردن، ولی گفت نمی دونه.

‫پرسیدن آیا نقشه ای در کار بود، ‫ولی گفت اگه بود، اون خبر نداشته.

‫پرسیدن آیا برنامه تلویزیونی ای بود ‫که یکی توش اینجوری فرار کنه.

‫ولی گفت اگه بود، اون ندیده.

‫با خواهرم هم کلی حرف زدن.

‫ولی اونم هیچی درباره شون نمی دونست.

‫نزدیک یه ماه کامل ‫مدرسه رو برای تحقیقاتشون بستن.

‫ولی بعد یه مدت مجبور شدن ‫همه چی رو باز کنن.

‫تا بچه هایی که غیبشون نزده ‫بتونن دوباره درس بخونن.

‫یه شب یه جلسه گنده تو مدرسه برگزار کردن.

‫یه عالمه مشاور و آدمایی مثل اینا بودن ‫که به همه کمک کردن.

‫فکر کنم می خواستن به همه کمک کنن

‫تا احساسشون رو ‫بفهمن و کنار هم بذارن.

‫اینجا داستان واقعاً شروع می شه.

‫[ جاستین ]

‫مهم اینه که ما ‫ترسمون رو قضاوت نکنیم.

‫ممکنه احساساتی رو تجربه کنیم ‫که دوستشون نداریم.

‫احساساتی غیر از غم.

‫باید مطمئن بشیم که ‫به خودمون اجازه بدیم

‫احساساتی مثل ‫عصبانیت رو تجربه کنیم.

‫عصبانیت یه بخش خیلی سالم ‫از روان گروهه.

‫می تونه تو خیلی از موقعیت های دردناک ‫خیلی قوی باشه.

‫بعضی وقتا...

‫آیا تو موقعیتای ترک شدن ‫این خیلی قوی نیست؟

‫دارین میگین باید از متیو ناراحت باشیم؟

‫چون همین الان بهت میگم، ‫شما ممکنه اسمشو ترک کردن بذارید...

‫ولی من اینجوری نمی بینمش.

‫من چیزی می بینم که ‫اصلاً برام معنی نداره.

‫داریم درباره 17 تا بچه ‫تو یه کلاس حرف می زنیم.

‫تو اون کلاس چی شد؟

‫چرا کلاس اون؟

‫چرا فقط اون؟

‫من به خیلی احساسات ‫تو اون موقعیت فکر می کنم.

‫اگه دیگه چیزی ازت نشنوم، ‫منو می بخشی؟

‫می خوام از زبون جاستین بشنوم.

‫اون اینجاست. می خوام دقیق بدونم ‫اون چیکار می کرد و چی میگفت.

‫من... اول...

‫فقط می خوام بگم خیلی خیلی ‫بابت همه اتفاقات متاسفم.

‫می دونم هیچی نمی تونم بگم ‫که اینو بهتر کنه.

‫حقیقت اینه که منم ‫مثل شما دنبال جوابم.

‫دروغگو! دروغگو!

‫من اون بچه ها رو دوست دارم.

‫و...

‫می دونم...

‫می دونم... می دونم این...

‫نه نیست...

‫جدی می‌گم.

‫خانم کندی این‌جا به‌عنوان یه عضو فعال

‫توی این جامعه‌ست و مثل همه‌مون ‫داره تلاشش رو میکنه.

‫همگی بسه دیگه. ‫همه باید یه کم آروم بگیرن، لطفاً.

‫یه شب طولانی بود.

‫باید یه کم بخوابین.

‫فردا بیدار بشین، ‫همه چی درست می شه.

‫کسی هست که بخوای ‫فقط باهاش حرف بزنی؟

‫پیشنهاد می کنم مستقیم بری خونه و...

‫ببخشید، نمی دونم ‫می تونی منو ببینی یا نه.

‫آره، متاسفم.

‫الو؟

‫الو؟

‫کیه؟

‫بهتره حواست به خودت باشه!

‫ببخشید، دارم پول جمع می کنم ‫برای بلیط اتوبوس که برادرمو ببینم.

‫پول خرد داری؟

‫متاسفم.

‫مرسی.

‫سلام؟

‫سلام؟

‫کیه؟

‫خدایا، خدا لعنتت کنه !

‫کی اونجاست؟

‫آهای؟!

‫بیمه سلامتتو نگه می داری، ‫اگه اجازه بدی بگم.

‫یه عالمه متخصص سلامت روان ‫تو این طرح هستن. بعضیاشون...

‫من فقط باید کار کنم.

‫می دونی، فقط باید ‫روزامو با چیزی پر کنم...

‫آره، باید کار کنم.

‫خب؟

‫جاستین، دیشب این تیم ‫فقط ثابت کرد که...

‫ما اینجا کلی والدین احساسی داریم.

‫و فکر کنم بهتره یه کم ‫از این مکان فاصله بگیری.

‫تا وقتی آدما فرصت پیدا کنن ‫چیزا رو حل کنن.

‫- الکس چطوره؟ حالش... ‫- الکس حالش خوبه.

‫دلش براش و کریس تنگ شده.

‫بهمون گفتن بهترین کاری که می تونیم ‫براش بکنیم اینه که روال عادی رو نگه داریم.

‫زندگیشو تا جایی که می شه ‫عادی نگه داریم.

‫دوست دارم باهاش حرف بزنم.

‫قبلاً این حرفو زدیم. ‫این اصلاً امکان پذیر نیست.

‫خب، اگه فقط بتونم باهاش حرف بزنم ‫خیلی حس بهتری پیدا می کنم.

‫همین

‫مشکل همینه. ‫تو حس بهتری پیدا می کنی.

‫مطبوعات کلی زیر ذره بین بردنش.

‫بازرس ها خونه شو زیر و رو کردن.

‫اون ضربه روحی دیده.

‫بیا الکس رو در اولویت بذاریم.

‫اگه داری تلویحاً میگی ‫من به الکس یا دانش آموزا اهمیت نمی دم...

‫مسئله این نیست که تو اهمیت می دی یا نه.

‫مسئله اینه که تو یه الگو داری ‫که تو زندگی حرفه ای ات زیاده روی می کنی.

‫وای خدایا، باز شروع شد.

‫می دونی که بغل کردن ‫دانش آموزا درست نیست.

‫آخه یه پسر کوچولو داشتم که گریه می کرد. ‫بیا بیرون راه بریم.

‫می دونی، رسوندن دانش آموزا به خونه...

‫حرفه ای نیست.

‫اتوبوسو از دست داده بود.

‫درست نیست.

‫می دونم همه اینا از این میاد ‫که تو اهمیت می دی.

‫می دونم تو برای این بچه ها فرق داری.

‫ولی باید بفهمی...

‫تو والدین نیستی. یه معلمی.

‫فرق داره.

‫و به همین دلیل، نه.

‫نمی تونی با الکس درباره ش حرف بزنی.

‫فقط...

‫ما تنها کسایی هستیم که موندیم.

‫آره، حسابی روش نوشته شده، نه؟

‫آره، کلی هم تماس تلفنی داشتم.

‫تماسای دوستانه.

‫آره؟ فکر می کنی ‫کسی که زنگ زده مسئول اینه؟

‫نمی دونم.

‫شاید، شایدم نه.

‫هرکی بوده...

‫بهترین کار اینه که گزارش بدی.

‫فکر کنم کار بچه هاست.

‫یعنی منم وقتی مدرسه بودم ‫از این کارا می کردم.

‫می دونی، خونه ها رو با دستمال تزئین می کردم، ‫زنگ می زدم و در می رفتم.

‫هیچ وقت تلفنمو خاموش نکردم...

‫ولی یکی از رفیقام هنوزم ‫این کارو می کنه.

‫سلام.

‫خوبی؟

‫آره.

‫خیلی گرمه.

‫دستت چی شده؟

‫اوه، فقط... فکر کنم گرداب.

‫چی؟

‫نوشیدنی؟

‫اره

‫تونی!

‫چی؟

‫تونی؟

‫آره، هوپی اینجاست.

‫جالب شد.

‫نه واقعاً.

‫خب، حالا...

‫فکر نمی کردم بیای.

‫خوشحالم که پیام دادی.

‫می دونی، خیلی بهت فکر کردم و...

‫می خواستم زنگ بزنم، ولی نمی دونستم ‫این کار اوضاع رو بدتر می کنه یا نه.

‫نمی دونم.

‫خب، من که یه گل ظریف کوچولو نیستم...

‫که فقط با دیدن اسمت ‫روی گوشیم وا برم.

‫اینو میدونم

‫تونی!

‫دوستم یه نوشیدنی می خواد.

‫سلام.

‫اوه، بفرما.

‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام. یه کولا می خوام.

‫کولا؟

‫آره.

‫باشه.

‫هر چی.

‫خب، چه خبره؟

‫حالت چطوره؟

‫اوه.

‫همه فکر میکنن جادوگرم.

‫فکر نکنم این درست باشه.

‫برو ماشینم رو ببین.

‫امیدوارم اذیتت نکنه.

‫چرا امیدواری؟

‫امیدوارم اون تورو اینجا نکشونده باشه

‫صبر کن.

‫بی ادب نباش.

‫- بی ادب نیستم. ‫- بیخیال

‫نگرانتم.

‫نه، من به نگرانیت نیاز ندارم.

‫نگرانیت به درد نمی خوره.

‫باشه؟

‫مست نیستم.

‫باشه. فهمیدم. ببخشید.

‫خب، حالا چی؟

‫یکی ماشینتو خراب کرده؟

‫روش نوشتن "جادوگر".

‫آره، برای اطلاعت...

‫همه فکر می کنن من جادوگرم.

‫خب، آره.

‫- یه کولا. ‫- مرسی.

‫- می تونم یه کم... ‫- تاچ داون بهت بدم؟

‫نه. فقط یه سری فکر از یکی ‫که خیلی خوب می شناسدت.

‫باشه؟

‫بذار...

‫بذار...

‫سعی کن از فکر خودت بیای بیرون.

‫آدما الان به تو فکر نمی کنن.

‫باشه؟ کل شهر به تو نشانه نرفته.

‫فکر کنم تو واقعاً ‫در این مورد اشتباه می کنی.

‫تو یه جورایی عادت داری ‫با من زیادی صمیمی شی.

‫- وای. ‫- و پارانوئید.

‫یه چیزی که می دونم هیچ وقت ‫بهت کمک نکرده اینه.

‫این چیه؟ چی؟

‫یه مهمونی ترحم آمیز تنهایی با مشروب.

‫من تنها نیستم.

‫تو اینجایی.

‫می دونی چی میگم، باشه؟

‫نمی تونم بمونم.

‫دانا می دونه تو اینجایی؟

‫نه.

‫- واقعا؟ ‫- واقعا

‫آره، می دونی...

‫ما الان با هم نیستیم.

‫وای.

‫چیز مهمی نیست.

‫مسخره ای.

‫ببینش

‫داری می درخشی.

‫بیا دیگه.

‫یه نوشیدنی دیگه بردم.

‫فقط همینم.

‫یالا

‫فقط همین.

‫اوه.

‫بس کن.

‫بس کن.

‫مسخره ای.

‫امروز چه برنامه ای داری؟

‫کار.

‫کل روز کار.

‫تا دیروقت.

‫باور می کنم، عیسی مسیح.

‫چیه؟

‫نگران نباش، قرار نیست ‫کل روز و شب برات پیام بدم.

‫فقط میگم دارم کار می کنم.

‫همینه.

‫فقط همین.

‫کار چطوره؟

‫خوبه. هر چی.

‫وای.

‫امیدوارم حس و حال کلی ‫اونجا اینجوری نباشه.

‫این یعنی چی؟

‫خب، 17 تا بچه گم شدن اون بیرون.

‫دوست دارم فکر کنم ‫کسایی که مسئول پیدا کردنشونن...

‫اینجوری نیستن که ‫ "آه، کارمون همین بود".

‫اولاً، من کارآگاه نیستم.

‫نمی دونم اینو می دونی یا نه.

‫دوماً، مثل چی خمارم.

‫نمی دونستم قراره ‫درباره تحقیقات بازجویی بشم.

‫نه، قصد بازجویی ندارم.

‫فقط دارم فکر می کنم ‫شاید خودم باید اینو حل کنم.

‫داریم روش کار می‌ کنیم.

‫تو داری روش کار می‌ کنی.

‫آره

‫باشه، خب...

‫چه بار سنگینی از دوشم برداشتی.

‫تو داری روش کار می ‌کنی.

‫الان واقعا باید آروم بگیری.

‫هیچ‌کس تنبلی نمی‌ کنه.

‫خودتو زیاد...

‫آره، فقط دارم بهش فکر می‌کنم.

‫تحقیقاتو بذار برای بازرسا.

‫بازرسا کارشونو بکنن.

‫دیدنت خیلی خوب بود.

‫منم همینطور.

‫حمال!

‫سلام؟

‫من صراحتا بهت گفتم... ‫با الکس ارتباط نداشته باش.

‫خب، به‌طور فنی من باهاش ارتباط نداشتم.

‫ تا خونه اش دنبالش کردی.

‫زنگ درشون رو زدی ‫پشت پنجرشون رفتی

‫ببین کِو، می‌تونیم فقط رو این ‫تمرکز کنیم که خونه خیلی عجیبه؟

‫جالبه اگه قبلاً باهات واضح نبودم،

‫حالا بذار من این کارو کنم.

‫می خوام تنهاش بذاری.

‫باشه، چرا پنجره هاشون پوشیده هست؟

‫این به نظرت عجیب نیست؟

‫چون آدمای فضول

‫میرن و از پنجره نگاه می کنن.

‫ولی ببین...

‫بهت لطف می‌کنم که ‫این تماس تلفنی رو راه انجام میدم.

‫چه خبره؟

‫- باهاش خوابیدی؟ ‫- دانا؟

‫- باهاش خوابیدی؟ ‫- نه

‫من باهاش نخوابیدم.

‫می دونم که خوابیدی.

‫نه، نه، نه. ‫نه، گفت که دارین جدا میشین

‫نه، نه ، نه

‫الکس، سلام.

‫حالت چطوره؟

‫فقط می خواستم سلام کنم...

‫چون خیلی بهت فکر کردم ‫و می خواستم مطمئن شم خوبی.

‫من خوبم.

‫آره، چون...

‫می دونم خیلی وقت سختی ‫برای من بوده...

‫و حتی نمی تونم...

‫- تصور کنم برات چطور بوده... ‫- باید برم.

‫هی، صبر کن، لطفا.

‫فقط می خوام مطمئن شم ‫همه چی روبراهه.

‫دنبالم نیا!

‫سلام؟

‫من اندی ام. دوست دارم باهات حرف بزنم.

‫سلام؟

‫میدونم خونه هستین.

‫[ آرچر ]

‫دارم میرم سر کار.

‫کل صبح بهت زنگ زدن، رئیس؟

‫آره، تو راه یه گیر داشتم.

‫اوضاع چطور به نظر می رسه؟

‫صبح یه کم شلوغ پلوغه.

‫آره؟

‫آره.

‫می خواستم برم تابلو رو بگیرم...

‫ولی نداشتنش.

‫شماره سفارش ثبت شده.

‫لعنتی.

‫لعنت بهش.

‫ببخشید بابت این.

‫آره، یه سفارش گرفتیم ‫برای جمعه قبل از اینکه راه بیفتیم.

‫هنوز باید فرام‌لینگ رو باز می‌کردیم.

‫تقصیر منه. اشتباه منه.

‫بعد بلند شدم و دیدم ‫الوین اومد دم در...

‫با رنگی که تو سفارش داده بودی.

‫خب؟

‫رنگش سبز شد. باید قرمز باشه.

‫چی؟

‫خدا لعنتت کنه. صبر کن.

‫اشتباه فرستادن...

‫سفارش درست نیست. ما سفارش دادیم.

‫اونا گفتن چیزی که ما خواستیم، ‫ولی ما چیزی که سفارش بود رو خواستیم.

‫باشه، من گند زدم.

‫برش میگردونم. درستشو میگیرم.

‫آقای گراف؟

‫بله؟

‫ما هر کدوم از این ‫تماس ها رو پیگیری می کنیم.

‫می تونم بهتون اطمینان بدم که همین حالا...

‫مامورامون دارن هر سرنخی رو ‫با جدیت دنبال می کنن...

‫که به این ایستگاه می رسه.

‫پس فدرالا چی؟

‫- اونا هیچی ندارن؟ ‫- تبادل اطلاعات خیلی خوبی ادامه داره.

‫می تونم با اطمینان کامل بهت بگم...

‫اونا هم دارن هر سرنخی رو ‫با جدیت دنبال می کنن.

‫واحدهای سگ های پلیس چی؟

‫مدتهاست چیزی درباره گزارشای ‫سگ های پلیس نشنیدم.

‫فقط چون به شما گزارش نمیدن.

‫آقای گراف، اشتیاقتون درک می کنم.

‫از این مکالمه ها بدم نمیاد...

‫چون خدا نکنه اگه بچه من بود، ‫منم دنبال جواب میگشتم.

‫ولی باید به کاری که ‫داریم می کنیم اعتماد کنین...

‫اون هنوز حرف نمی زنه، نه؟

‫اون می دونه.

‫من باهات موافق نیستم.

‫تو داری با جدیت ‫هر سرنخی رو دنبال می کنی...

‫ولی اون داره آزاد راه میره مثل پرنده.

‫هیچی درباره ش تحقیق کردی؟

‫بله، خیلی زیاد.

‫پس درباره گذشته اش می دونی، نه؟

‫چون من یه کم گشتم...

‫و کلی چیز پیدا کردم.

‫دو سال پیش یه مورد رانندگی ‫در حالت مستی داشته.

‫اینو ندیدی؟

‫از مدرسه قبلیش اخراج شده.

‫به خاطر رفتار نامناسب اخراجش کردن؟

‫اونم ندیدی؟

‫با یکی از اعضای هیئت علمی...

‫اون یه آدم مشکل دار نیست؟

‫نه؟

‫فکر می کنی اون چی می دونه؟

‫فکر می کنی چی رو به ما نمیگه...

‫چون اون بچه ها از اون خونه ها ‫پیاده اومدن بیرون.

‫کسی اونا رو نکشید بیرون.

‫کسی اونا رو مجبور نکرد.

‫من هیچی نمی بینم که ‫به اون زن اشاره کنه.

‫تو چی می بینی که من نمی بینم؟

‫من چیزی می بینم که اصلاً نمی فهممش.

‫داریم درباره 17 تا بچه ‫تو یه کلاس حرف می زنیم...

‫و هیچ کدومشون درباره ش حرف نزدن؟

‫ما این همه والد داریم اینجا...

‫و هیچ کدوممون ندیدیمش؟

‫می خوام بدونم تو اون کلاس چی شد.

‫چرا فقط کلاس اون؟

‫چرا؟

‫بچه ها.

‫همگی باید یه کم بهمون فضا بدن.

‫لطفاً.

‫بیاید هممون یه خواب خوب شبانه کنیم.

‫متیو؟

‫متیو؟

‫متیو!

‫متیو!

‫وایستا!

‫صبر کن.

‫صبر کن.

‫متیو؟

‫متیو، کجایی؟

‫کجا رفتی؟

‫باهام حرف بزن.

‫باهام حرف بزن!

‫متاسفم.

‫متاسفم که نتونستم بگم.

‫که نتونستم...

‫خیلی وقتا می خواستم بگم.

‫واقعاً همیشه می خوام بگم...

‫چون همیشه حسش می کنم.

‫خیلی دوستت دارم.

‫چه کوفتی بود؟

‫سلام.

‫سلام.

‫حالت چطوره؟

‫- من آرچر گرافم، من بابای متیوام... ‫- آره، می دونم کی هستی.

‫سلام.

‫خوبه، میدونم قبلا صحبت نکردیم

‫ما همدیگه رو تو خیلی از ‫موقعیت‌های مشابه دیدیم...

‫- حالت چطوره، آرچر؟ ‫- خوبم

‫میدونی، با در نظر گرفتن همه‌چیز.

‫داریم ادامه میدیم.

‫باید این کارو کنیم، نه؟

‫بله

‫ببین، ببخشید که وسط روز ‫این‌جوری غافلگیرت کردم تو خونه،

‫ولی نمی‌دونم خبر داری یا نه،

‫اما یه فیلم گرفتیم از متیو که ‫داره از خونه میره

‫تو دوربین زنگ خونمون مثل این.

‫فکر کنم شما هم ‫با بیلی همین موقعیت رو داشتید؟

‫آره، درسته.

‫مطمئنم مثل من ‫مال خودتو به پلیس نشون دادی.

‫می خواستم بدونم اشکالی نداره ‫یه نگاهی بهش بندازم؟

‫کپی یا چیزی لازم ندارم.

‫باهاش راحت نیستم.

‫باشه، می فهمم.

‫گری

‫آرچر گراف، حالت چطوره؟

‫خوبم.

‫بابای متیو.

‫آره، معلومه.

‫اوضاع چطوره؟

‫یه سؤال عجیب دارم ‫که باید ازت بپرسم.

‫دیدن این یه کم سخته.

‫صبر کن، برگرد به جایی که ‫اون رو پیاده رو قدم می ذاره.

‫باشه.

‫همینجا.

‫چی می بینی؟

‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت.

‫متاسفم.

‫خیلی خب

‫دارم به چی نگاه می کنم؟

‫سلام.

‫می خوام باهات حرف بزنم.

‫فکر نمی کنم چیزی برای گفتن ‫به هم داشته باشیم.

‫آره، فکر کنم تو کلی حرف برای گفتن داری.

‫تو و هر آدم دیگه تو این شهر، ‫باور کن، پیام خیلی واضحه.

‫من مشکلم. فهمیدم؟

‫می دونی چیه؟ فکر کنم این ‫اولین حرف صادقانه ایه که ازت شنیدم.

‫تو مشکلی.

‫چی؟ می خوای بزنی تو صورتم؟ ‫می خوای تهدیدم کنی؟

‫من... الان کسی تهدیدت نمی کنه.

‫داری به درخت اشتباه گیر می دی.

‫یعنی این نقش قربانی که گرفتی ‫فکر نمی کنم...

‫مارکوس؟

‫هی!

‫بشین.

‫سرت جات بمون

‫هی!

‫[ پاول ]

‫هتل خوب بود؟

‫خوبه.

‫زیاد خوب نیست، ولی ‫دارم میرم برای بعدی.

‫آره.

‫خب، فقط برای شش شبه، درسته؟

‫در واقع سه شب.

‫ظاهراً لازم نیست برای جمع بندی ‫گنده اینجا باشم.

‫باید پنج شنبه تمومش کنن.

‫این خوب نیست؟

‫آره، خوبه.

‫قراره جمعه بازرسی کنم...

‫تا این ماه واقعاً بتونیم هدف بزنیم.

‫ باشه.

‫آره، خوبه.

‫باشه.

‫آره، بهشون میگم.

‫آره.

‫ام، قصدشو نداشتم.

‫اگه وقت کنم، می رم.

‫قرار نیست مشروب بخورم، دانا.

‫حالم خوبه.

‫اگه حالم خوب نبود، ‫اون موقع یه چیزی می خوردم.

‫باشه؟

‫حالا باید برم.

‫دوستت دارم!

‫دوستت دارم!

‫هی، اِد.

‫هی، رفیق.

‫دانا جمعه برمیگرده، واسه همین ‫قرار شد یکشنبه با شماها ناهار بخوریم.

‫چرا داره زودتر برمیگرده؟

‫داره ولش می کنه، واسه همین...

‫می خواست بهت بگم که ‫ ما تو برنامه هستیم.

‫باشه، خوبه.

‫ناهار سالگرد؟

‫آره.

‫خب، تبریک میگم و مرسی.

‫سال های زیادیه.

‫داری بهم میگی پیرم؟

‫نه.

‫چرا باید بهم بگی پیر؟

‫دارم سر به سرت می ذارم.

‫منم دارم سر به سرت می ذارم.

‫دریافت شد.

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫برگرد اونجا، پلیس!

‫وایستا!

‫داداش، توروخدا وایستا!

‫خفه شو!

‫من اونجا نبودم، رفیق!

‫کلیدامو گم کردم!

‫کلیدامو گم کردم، توروخدا!

‫حالت خوبه؟

‫آره، آقا پلیسه، حالم خوبه.

‫باشه، یه کم محکم زمین خوردیم. خوبی؟

‫آقا پلیسه، حالم خوبه. ‫فقط لطفاً به انبارم زنگ بزن.

‫شمارشو می تونی آنلاین پیدا کنی.

‫گوشیم الان درست کار نمی کنه.

‫حالم خوب نیست.

‫بیا بریم سمت ماشین.

‫هی، اسمت چیه، آقا؟

‫جیمز.

‫باشه، جیمز، همین جا وایستا.

‫اسلحه ای چیزی همراهت داری؟

‫نه.

‫نه؟

‫مواد چی؟ چیزی داری؟

‫نه، آقا.

‫چیزی تو جیبت هست که ‫ اگه دستمو بکنم توش، بهم آسیب بزنه؟

‫نه، آقا، ندارم.

‫مطمئنی؟ ‫نمی خوام چیزی بهم فرو بره.

‫هیچ چیزی ندارم، آقا.

‫باشه، جیمز. همین جا آروم وایستا.

‫نباید از پلیس فرار کنی، آقا.

‫باشه.

‫باشه. بلند شو، بلند شو.

‫بلند شو.

‫هی، صدامو می شنوی؟

‫جیمز؟

‫هستی؟

‫حرف نزن.

‫داری منو می زنی، داداش.

‫حالا اینجوری قراره پیش بره.

‫من حالا این دستبندا رو ‫ازت باز می کنم، باشه؟

‫یه لحظه دیگه میرم تو ماشینم.

‫بعدشم میرم.

‫داری گوش می کنی؟

‫نمی خوام دوباره این جا ببینمت، باشه؟

‫از نظر من، من به تو بدی کردم.

‫تو هم به من بدی کردی.

‫بیا امروزو تمومش کنیم.

‫ولی اگه دوباره این جا ببینمت،

‫داستان فرق می کنه.

‫آره؟

‫آره؟ جدیم.

‫باشه، خودتو هشدار داده فرض کن.

‫حالا بلند شو.

‫این دستبندا رو ازت باز می کنم.

‫یک، دو...

‫باشه، گوش کن.

‫تا وقتی این گزارش نشه،

‫اون فیلم یه جایی تو درایو می مونه

‫و آخرش روش ضبط می شه.

‫و اگه اون سیستم کوفتی برنگرده این جا

‫و بخوام شکایت ثبت کنم،

‫همه چیز می تونه غیبش بزنه.

‫ولی اگه این کارو بکنن،

‫تو حسابی تو دردسر گنده می افتی.

‫دستت رو چک کردی؟

‫باشه.

‫هی.

‫آره، فقط ساکت باش.

‫اون اونجاست.

‫یالا.

‫باشه.

‫پاول؟

‫سلام.

‫کجای بودی؟

‫خونه هستی.

‫بله هستم

‫یکی مریض شده

‫و فکر می‌کنن همه تو تیم من بدترن.

‫کجا بودی؟

‫من، آ، نمی دونم.

‫کجا؟

‫کجا؟

‫ها؟

‫پاول.

‫تو یه عوضی هستی

‫هی!

‫چی بهت گفتم؟ ها؟

‫چی بهت گفتم؟

‫[ جیمز ]

‫این خیلی مسخره ست.

‫این گندو ببین.

‫بارون، بارون، بارون.

‫لعنتی.

‫گه توش

‫پاول.

‫دیروز یه کار گرفتی.

‫آره.

‫مرسی رفیق. مرسی، مرسی.

‫آره.

‫فقط یه کم مشکل دارم.

‫نمی تونم کفش نو بپوشم.

‫و یه دست لباس کامل.

‫همون طور که گفتم، باکلاسه.

‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.

‫این چیز خوبیه.

‫یه کار دیگه گرفتم.

‫می دونی، دوباره نشون بدم.

‫فقط می خوام پول مامانمو پس بدم، ‫ولی نمی تونم تا وقتی که، می دونی،

‫پول برای خرید لباس جور کنم ‫که بتونم کارو بگیرم و پول مامانمو پس بدم.

‫الو؟

‫آه!

‫آشغال عوضی

‫لعنت.

‫گه توش

‫هی رفیق، حس می کنم درست حرف نزدم.

‫مهم اینه که فقط یه کم پول گیرم بیاد که بتونم

‫لباس برای کار بگیرم که ‫بتونم کارو بگیرم، معلومه دیگه.

‫پس لطفاً بهم زنگ بزن که بهتر اینو بگم.

‫مرسی رفیق. دوستت دارم.

‫آره، دمت گرم.

‫نه.

‫نه؟

‫نمی خوام.

‫منظورت چیه نمی خوای؟ این خوبه.

‫اینا خوبه. اینا خوبه. ببین، این 50 دلاره.

‫نه.

‫20.

‫10.

‫5.

‫توروخدا داداش، توروخدا.

‫اگه دوباره این جا ببینمت چی؟

‫داستان فرق می کنه.

‫آره.

‫باشه.

‫خودتو هشدار داده فرض کن.

‫باشه.

‫باحال.

‫خب...

‫لعنتی.

‫ببخشید، ببخشید.

‫سلام؟

‫خوبی؟

‫لعنت.

‫ببخشید.

‫لعنتی.

‫لعنتی.

‫لعنتی.

‫لعنتی.

‫گه توش

‫دارم چی کار می کنم؟

‫من کجام؟

‫داری چی کار می کنی؟

‫[ جایزه 50 هزار دلاری ]

‫بیست، شصت، هشتاد، صد

‫هی

‫دارم واسه جایزه 20,000 دلاری بابت

‫اطلاعات بچه های ‫گمشده زنگ می زنم.

‫آخه میدونم اونا کجا هستن

‫یعنی، فکر کنم همشون تو زیرزمین ‫این خونه وایستادن، فقط وایستادن اون جا.

‫همین‌جوری تو زیرزمین ‫وایسادن، تکون نمی‌خورن

‫دو تا دیوونه‌ی لعنتی هم اونجا هستن

‫ که حالشونم قاطیه.

‫آ، ولی، خب، چطور پیش میره؟ ‫چطور پول رو بگیرم؟

‫نه، من، من کاملاً جدیم. یعنی،

‫می تونم نشونت بدم. ‫مثلاً، نشونت میدم.

‫آ، ولی من فقط، آ، ‫واقعاً نمی خوام بیام داخل، چون،

‫مثلاً، یکی، می تونه یکی بیاد ‫یه جایی با این آگهی منو ببینه؟

‫چون، مثلاً، من واقعاً از کلانتری خوشم نمیاد.

‫می دونی، من، آ، ‫این یه کم منو می ترسونه.

‫من، آ، فوبیا دارم.

‫برگرد، برگرد.

‫یعنی چی، ها؟

‫واقعاً چی؟

‫واقعاً چی؟

‫من یه پلیس گنده ام، و من...

‫تو خوبی. تو خوبی.

‫من خوب نیستم.

‫ببخشید.

‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن،

‫صبر کن، می دونم اون بچه ها کجان.

‫داری دروغ میگی.

‫نه. قسم می خورم، قسم می خورم، ‫ اونا می دونن کجان، قسم می خورم.

‫کجا؟

‫تو یه خونه؛ زیاد دور نیست، تو زیرزمین.

‫چی زر میزنی؟ ‫کدوم خونه ؟

‫می‌تونم نشونت بدم، داداش.

‫خیلی خیلی خیلی نزدیکه

‫اه لعنت بهش

‫ایدز داری؟

‫هاه؟

‫گفتم ایدز، احمق! ایدز داری یا نه؟

‫فکر نکنم.

‫می‌تونم فرض کنم همینجوری گه گفتی؟

‫یعنی تا جایی که می‌دونم نه.

‫اون یکی خیلی تاریک بود. ‫اونجا ته بلوک.

‫ببخشید آقا. ‫نمی خوام بی ادبی کنم، ولی مثلاً...

‫از کجا بدونم نمی خوای ‫جایزه رو برای خودت بگیری؟

‫آقا؟

‫آقا؟

‫آقای پلیس!

‫این دیگه چیه؟!

‫این دیگه چیه؟!

‫گمشو از اینجا! لعنتی!

‫آه، مرسی.

‫[ مارکوس ]

‫بهت میگم، مارکوس، خودم دیدم.

‫یه چیز خیلی خیلی گنده ‫تو اون خونه داره اتفاق می افته.

‫فقط بر اساس... خلاصه ش اینه.

‫الکس به اندازه کافی از ‫اتفاقای چند ماه اخیر ضربه خورده.

‫مطمئنم تو هم همین طور.

‫واسه همین بهت لطف می کنم و

‫فراموش می کنم که ‫ این تماس تلفنی اصلاً اتفاق نیفتاده.

‫واقعاً می خوای اینو بگیری؟

‫داری منو تو این موقعیت می ذاری؟

‫من اجازه ندارم همین جوری ‫تماسای خونه رو قبول کنم.

‫باشه، این کاریه که می کنم. ‫والدینشو دعوت می کنم، بیان، باهام حرف بزنن.

‫یه ملاقات رو در رو تو مدرسه ‫داشته باشیم. قبول داری؟

‫آره، مرسی. واقعاً ممنون می شم.

‫باشه، پس. خواهش می کنم. خداحافظ.

‫بیا تو

‫قرار ساعت دوت اینجاست.

‫خوبه.

‫آه، یه لحظه وایستا، لطفاً. نگاه کن.

‫خانم واینمن.

‫مدیر میلر.

‫من گلدیس هستم.

‫آره. سلام. سلام. بیا تو. ‫لطفاً بشین.

‫آه، مرسی.

‫مرسی، مارج.

‫مرسی که اومدین. می دونم شماها ‫اخیراً کلی توجه داشتین.

‫نمی دونم اگه ممکنه یه چیز باشه.

‫خوشحال شدم اومدم. مشکلی نیست.

‫باشه، ببخشید. ‫ما همدیگه رو ندیدیم، درسته؟

‫نه، فکر نکنم.

‫باشه، من تقریباً مطمئن بودم، یادمه. ‫می دونم قبلاً با بابای الکس ملاقات کردم.

‫من خاله الکسم. ‫و مامانش خواهر کوچیک منه.

‫باشه، پس تو قیم قانونیش نیستی.

‫خب، نه. معلومه که والدینشن.

‫باشه، خب، ببخشید، گلدیس، ولی ‫متأسفانه باید با والدینش حرف بزنم.

‫آه، خب، نمی خوام بگم، ولی والدینش ‫اخیراً حالشون خوب نبوده

‫و من پیششون موندم ‫که از الکس مراقبت کنم.

‫آه، جدی به نظر میاد.

‫آه، نه، نه، جدی نیست.

‫چیزی که مرگ بار باشه ‫نیست. فقط یه کم سل.

‫یه کم سل؟

‫آره.

‫می دونی چیه؟ خجالت می کشم بگم، ‫فکر کنم واقعاً نمی دونم یعنی چی.

‫فکر می کردم چیزیه که استن لوئیس ‫تو مسیر اورگن گرفت.

‫چیه؟ سل؟

‫می دونی چیه؟ اونا حالشون خوبه، ‫ولی باید خونه بمونن.

‫امیدوار بودم بتونم ‫باهاشون رو در رو حرف بزنم،

‫چون این یه کم ‫عجیبه، ولی یه نفر نگران

‫یه شکایتی کرده، و متأسفانه،

‫من باید با قیم قانونی بچه تماس بگیرم.

‫این چیزیه که واقعاً نمی شه سرش معامله کرد.

‫باید با والدینش رو در رو حرف بزنم.

‫اوه، وای

‫می تونم بیام خونه ‫تون اگه این کارو راحت تر کنه.

‫فقط دارم سعی می کنم

‫از تماس با خدمات کودک جلوگیری کنم،

‫راستش، مطمئن نیستم ‫چیزی قانونی باشه.

‫کی شکایت کرده؟

‫نمی تونم چیزی بگم.

‫خب، این خیلی ناراحت کننده ست.

‫این چیه؟

‫خدا رو شکر خونه ای.

‫واقعاً ببخشید که تو یه روز شنبه مزاحمت شدم. ‫آه، لطفاً، لطفاً منو ببخش.

‫فقط آروم باش

‫اتوبوس منو اونجایی ‫که باید پیاده می کرد، نکرد

‫و فهمیدم که خیلی دیر شده.

‫بعدش رو گوشه اشتباه ‫وایستاده بودم، و تا وقتی

‫اینو فهمیدم، آه، کاملاً از دستش دادم.

‫واسه همین مجبور شدم ‫کل شهر رو پیاده بیام تا اینجا.

‫خب، خیلی متأسفم که اینو می شنوم.

‫ببخشید که اینو بهت میگم، عزیزم، ‫ولی من دارم از حال میرم.

‫می تونم یه کم آب بخورم، لطفاً؟

‫می ترسم که... آه، البته، می تونی آب بخوری.

‫آه، خیلی خیلی ممنون.

‫اسمم گلدیسه. ‫خیلی خوشحال شدم که دیدمت.

‫آه، من عاشق این خونه ام. ‫ببین، یه زرافه با پارچه سبز چینی.

‫این اصیله، یعنی، ‫شرط می بندم خودت درستش کردی.

‫آه، عاشق این آشپزخونه ام.

‫کابینتای سفید تمیز. ‫چقدر حسودیم می شه.

‫حالا گوش کن، می دونم که دردسره، ‫ ولی من واقعاً

‫باید باهاتون درباره ‫گفت وگوی دیروزمون حرف بزنم.

‫آه، آه...

‫مارکوس، یه لیوان آب براش بیار.

‫یه کاسه، لطفاً.

‫کاسه؟

‫آره، کاسه. یه عادت عجیبمه. ‫دیگه سعی نمی کنم منطقیش کنم.

‫کاسه.

‫آه، یه کاسه آب. باشه.

‫آه، مرسی.

‫می خواستم بدونی که ‫با بابای الکس حرف زدم.

‫همون طور که گفتم خیلی حالش بده.

‫ولی خبر خوب اینه که ‫خیلی خوشحاله که دوشنبه بیاد.

‫بشینه باهات و همه چیزو روشن کنه.

‫آره، ممنونم، ‫ولی واقعاً لازم نیست.

‫پس، نیازی نیست ‫ با مقامات تماس بگیری، درسته؟

‫این...

‫یعنی، هنوز باهاشون تماس نگرفتی، درسته؟

‫یعنی، من حاضرم اصرار کنم که باید...

‫این دستبند منه؟

‫با اونا تماس نگرفتی، درسته؟

‫نه، نگرفتم. این چیه؟

‫وای خدای من!

‫اوپس!

‫ببین چی کار کردم.

‫وای خدای من.

‫چرا این کارو کردی؟

‫خب، معلومه که اتفاقی بود.

‫وای، خیلی داره خون می ره.

‫تری، برو الکل بیار و بیا درستش کنیم.

‫آه، نه، نه، نه. این چرت و پرته.

‫می تونی یه پارچه برام بیاری، لطفاً؟

‫آه! آه! فکر کنم موهامو برید.

‫دارم به 911 زنگ می زنم.

‫مارکوس، فکر کنم موهامو برید.

‫مارکوس، چی کار کرد؟

‫مارکوس؟

‫مارکوس؟

‫چی؟

‫هی، این دیگه چیه، داداش؟

‫وای!

‫وای خدای من.

‫این دیگه چیه؟

‫وای خدای من.

‫وای خدای من.

‫وای خدای من.

‫این دیگه چیه؟

‫بمون پایین!

‫هی، وایستا!

‫نه!

‫آه، لعنت!

‫آه، رفیق!

‫صبر کن! صبر کن!

‫نه!

‫لعنت!

‫از مغازم بزن بچاک!

‫لعنتی کمکم کن!

‫گه توش!

‫حالت خوبه؟

‫آره.

‫فکر کنم.

‫فقط، آ...

‫خراش برداشتم.

‫تو چی؟

‫همین طور.

‫می خوام ازت تشکر کنم.

‫نه، واقعاً. پس، مرسی.

‫خواهش می کنم.

‫دیگه چی کار می تونستم بکنم؟

‫کنترلمو از دست داده بودم.

‫آخرین باری که باهاش حرف زدم، ‫حالش خوب بود.

‫واقعاً خوب بود.

‫تا حالا همچین چیزی تو عمرم ندیده بودم.

‫من دیدم.

‫داری از چی حرف می زنی؟

‫طرز دویدنش.

‫قبلاً اینو دیدم.

‫می تونم یه چیزی بهت نشون بدم؟

‫دختر کوچولوشون ‫همون جوری دوید که متیو دوید.

‫همون حالت، دقیقاً همون جوری.

‫دقیقاً مثل مارکوس که امروز دنبالت دوید.

‫مثل یه سلاح بود.

‫مثل یه موشک گرمایاب ‫که فقط رو تو قفل کرده بود.

‫خب، اینجا، اینو ببین.

‫این خونه منه.

‫این خونه بیلی کرامره.

‫حالا، اگه فرض کنیم اونا داشتن ‫یه خط مستقیم می رفتن

‫و دنبال یه هدف خاصی بودن،

‫و فرض کنیم هر دو یه هدف مشترک داشتن،

‫این خطوط یه جایی این جا به هم میرسن.

‫وای خدای من.

‫پس باید یه چیزی درباره این منطقه باشه.

‫چیه؟

‫الکس لی تو این خونه بود.

‫[ الکس ]

‫بس کن.

‫بس کن.

‫بس کن.

‫چه خبره، تبرزن؟

‫باهام حرف بزن، تبرزن.

‫مدرسه امروز چطور بود؟

‫خوب.

‫آره؟ سوپرمدلی چیزی بوسیدی؟

‫نه.

‫باشه.

‫خوب.

‫خب، امشب شبه، رفیق.

‫مامانت گفته بود که میاد، یادته؟

‫چرا باید به خونه ما نگاه کنه؟

‫چون همون طور که حرفشو زدی.

‫مریضه و داره خونریزی می کنه.

‫جای دیگه ای برای رفتن نداره.

‫ولی من اصلاً نمی شناسمش.

‫می فهمم، ولی منم نمی شناسمش.

‫تنها دلیلی که ‫مطمئن نیستم مامانت

‫اون قدر حالش خوب نیست، اینه که فامیله.

‫خانواده مهمه.

‫باید به هم کمک کنین.

‫هی، بچه تو پیدا کردم.

‫هی.

‫بابایی برگشت.

‫سلام.

‫آه، هی.

‫مدرسه خوب بود؟

‫آره.

‫خوب.

‫واقعاً دوست داریم این خونه رو ‫قبل از اومدن خاله گلدیس تمیز کنیم،

‫پس لطفاً برو اتاقتو تمیز کن ‫قبل از اینکه تکلیفاتتو شروع کنی.

‫اون که نمیاد تو اتاق من، مگه نه؟

‫من واقعاً خونه تمیز دوست دارم.

‫آره، این شامل اتاق تو هم می شه.

‫پس، برو.

‫می دونم، تمیز کردن بعد خودت افتضاحه.

‫بی ادبی.

‫نمی دونم این باید بی ادبی باشه.

‫آره، خب، من اینجا پیداش می کنم.

‫تو صفحه نیست.

‫خب، می دونی، یه شکایت بیمارستانی بوده.

‫اینو می دونم.

‫ما برای اینجور چیزا آماده نیستیم.

‫ما این زن رو 15 سال ندیدیم.

‫خیلی دور بود.

‫باشه، خب، من این کارو براش می کردم، ‫پس براش انجام می دم.

‫هر وقت حس کردی به حمایتش نیاز داری...

‫الکس، عزیزم، داری چی کار می کنی؟

‫گشنمه.

‫گشنته.

‫باشه، خیلی خب.

‫خب، برو پایین، یه چیزی بخور، ‫بعد برو دندوناتو مسواک بزن، باشه؟

‫ساعت 7:30ه.

‫و اونجا ساکت باش.

‫باشه، گرفتم.

‫آروم.

‫خب، چقدر قراره پیش ما بمونه؟

‫سخته بگم، رفیق.

‫به نظر نمیاد حالش بهتر بشه.

‫پس قراره برای همیشه پیش ما بمونه؟

‫نه.

‫فکر نکنم بیشتر از یه ماه اینجا باشه.

‫باشه، عزیزم.

‫باشه.

‫مواظب خودت باش، باشه؟

‫می بینمت.

‫می بینمت.

‫دوستت دارم.

‫دوستت دارم.

‫وقتشه. وقتشه بری پایین.

‫متیو!

‫چیه؟

‫متیو، حالا برو بیرون. الکس، خوبی؟

‫من خوبم.

‫متیو، بریم. کیفتو بردار.

‫وای خدای من.

‫من خوبم.

‫مطمئنی؟

‫مامان؟ بابا؟

‫کجا بودین؟

‫هی، درسته.

‫از مدرسه اومدی.

‫چی شده؟

‫الکس؟

‫آه، به خونه خوش اومدی!

‫حالت چطوره، عزیزم؟

‫بذار یه نگاه بهت بندازم.

‫می دونی، از وقتی دو سالت بود ندیدمت، کوچولو.

‫تقریباً خوبه.

‫آه، هیچی، عزیزم.

‫همه چیز خوبه.

‫مامان؟

‫هی.

‫از مدرسه اومدی.

‫دیدی، بهت گفتم فقط خونه ست.

‫الکس.

‫حالا بی ادبی نکن.

‫چرا نمیای سر میز بشینی، ‫چون دارم شام درست می کنم.

‫باید ازت می پرسیدم، ولی تو اینجا نبودی،

‫واسه همین فکر کردم ‫ماکارونی و پنیر خوب باشه.

‫بابا!

‫الکس، بسه. می خوام بری بالا، ‫صورتتو بشور،

‫دندوناتو مسواک بزن، بعد وقت خوابه. ‫امشب شام نداری.

‫شوخی نمی کنم، کوچولو. برو.

‫بیا. بشین.

‫الکس.

‫بشین.

‫نگران مامان و بابات نباش. ‫اونا فقط دارن استراحت می کنن.

‫حالا، قبل اینکه امروز بری مدرسه، ‫قول بده به هیچ کس نگی من اینجام.

‫یا اینکه مامان بابات دارن ‫اینجوری استراحت می کنن.

‫شنیدی چی گفتم، الکس؟

‫نگاه کن.

‫داری نگاه می کنی؟

‫بس کن!

‫بس کن!

‫الکس.

‫بشین.

‫حالا، وقتی بهت میگم که نباید درباره

‫من یا مامان بابات با ‫هیچ کس حرف بزنی،

‫می فهمی اگه قولت رو بشکنی ‫چی می تونه بشه.

‫می تونم کاری کنم مامان ‫بابات به خودشون آسیب بزنن.

‫می تونم کاری کنم به ‫همدیگه صدمه بزنن.

‫اگه بخوام، می تونم کاری کنم ‫همدیگه رو بخورن.

‫دوست دارم این کارو بکنم، الکس؟

‫باورم می کنی؟

‫قول بده به هیچ آدم دیگه ای ‫درباره من حرف نمی زنی، بگو.

‫قول میدم.

‫چون می فهمم، الکس.

‫برو مدرسه. با اتوبوس برو.

‫امروز حرف نزن.

‫پسر خوب.

‫باید به دوستات غذا بدی. ‫تو کابینت سوپ هست.

‫فردا یه مقدار دیگه میگیرم.

‫بیا اینجا، عزیزم.

‫بیا دیگه.

‫تو خیلی مریضی، الکس.

‫آب می خوای؟

‫آب بهم کمک می کنه.

‫من واسه آب خوردن زیادی مریضم.

‫خیلی وقته اینجوری ام.

‫چی حالمو بهتر می کنه؟

‫خب، امیدوار بودم ‫مامان و بابات حالمو بهتر کنن،

‫ولی انگار اوضاع خیلی خوب پیش نمی ره.

‫دوست داری بری بیمارستان؟

‫بیمارستان منو خوب نمی کنه.

‫ولی شاید تو بتونی. ‫تو می تونی کمک کنی.

‫چجوری؟

‫خب، تو مدرسه، از خونه هر کدوم ‫از همکلاسیات یه چیزی برام بیار.

‫شاید این جواب بده.

‫این چجوری حالتو بهتر می کنه؟

‫شاید دقیقا همون چیزی باشه که لازم دارم.

‫اگه خوب بشی، برمیگردی خونه ات؟

‫اگه خوب بشم، برمیگردم خونه ام.

‫الکس؟

‫الکس؟

‫اینجا چی کار می کنی؟

‫امم، حس بازی کردن نداشتم.

‫یه چیزی رو هم فراموش کرده بودم.

‫اووه، هی، هی، هی.

‫حالت خوبه؟

‫آره.

‫آره؟

‫اخیرا خیلی ساکتی. ‫از همیشه ساکت تر.

‫حالت چطوره؟

‫خوبم. فقط یه چیزی فراموش کرده بودم.

‫عیبی نداره.

‫الکس، می دونی، اگه بخوای با یکی حرف بزنی، ‫همیشه می تونی با من حرف بزنی.

‫اینو می دونی؟

‫آره.

‫می تونی درباره هر چیزی که ‫بخوای با من حرف بزنی.

‫الان نمی خوام برگردم.

‫باشه. خداحافظ.

‫داری چی کار می کنی؟

‫عصر بخیر، یه مدت پیش سکته کردم، ‫واسه همین برام خیلی سخته.

‫و الان دارم از خانواده مراقبت می کنم.

‫خوشحالم که هر دوتاتون اینجایید.

‫حالت چطوره، رفیق؟

‫خوبم.

‫می خوایم چند تا سوال درباره ‫اتفاقای مدرسه ازت بپرسیم، باشه؟

‫فردا چند نفر میان اینجا.

‫و این خونه رو میگردن.

‫و باید آماده باشیم.

‫باشه.

‫الکس، بیا اینجا!

‫هی، چطوري؟ خوشحال شدم دوباره دیدمت.

‫کارآگاه کولگروو رو یادته؟

‫آره.

‫فقط خواست امروز چند دقیقه بیاد خونه ‫و یه نگاهی به اطراف بندازه.

‫محیط رو ببینه.

‫باشه.

‫اوه، مرسی.

‫هی، الکس، امروز چطوري؟

‫امروز یه کم ساکته، نه؟

‫آره.

‫وسایلتو جمع کن، الکس. ‫فردا می ریم.

‫از رو نمک رد نشو.

‫فکر می کنی این یعنی چی؟

‫نمی دونم.

‫نمی دونیم؟ برمیگردیم؟

‫شاید برنگردیم.

‫یه چیزی هست؟

‫می خوای برات توضیح بدم؟

‫نه، نه، نه.

‫بیا شروع کنیم.

‫فکر می کنی این کیه؟

‫این پاوله.

‫می شناسیش؟

‫آره.

‫سلام؟

‫اون پشت چی کار می کنی؟

‫آخ!

‫بیا... بیا...

‫آخ!

‫متیو!

‫متیو!

‫متیو!

‫متیو!

‫کفشمونو پیدا کن!

‫وای خدا!

‫وای خدا!

‫اون مرده تو آشپزخونه‌س!

‫الکس؟

‫متیو؟

‫پدر و مادر الکس هنوز دارن یه جایی ‫سوپ می‌خورن... نه به دست خودشون.

‫رفت یه شهر دیگه ‫و با یه پیرمرد دیگه زندگی کرد.

‫شنیدم اون یکی شهر خوب بوده.

‫همه بچه‌های کلاسش دوباره ‫با پدر و مادرشون دیدار کردن.

‫بعضیاشون حتی امسال دوباره ‫شروع کردن به حرف زدن.

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی کانال تلگرام : @nestedsub