Original subtitles

Dinsdag

SPEEL ME NU AF

Tuurlijk, ik weet wat je denkt.

Je denkt: "Verdorie, hoe bezopen was ik gisteravond?"

"Ik herinner me niet dat ik dit opnam." Of het moet een grap zijn.

Maar het zit zo. Daar hebben we geen tijd voor. Jij hebt geen tijd.

Ontspan, oke? Kalmeer.

Alles komt goed. Ik moet je alleen iets tonen...

Nu ik je aandacht heb...

Je moet heel aandachtig luisteren naar wat ik nu ga vertellen.

Als je er nu op terugkijkt... had je kunnen weten wat zou gebeuren.

Het is makkelijk om alle waarschuwingssignalen te zien.

Maar...je moet begrijpen dat op dat moment...

... we er geen konden zien.

Want op dat moment,was alles wat we konden zien...

...wat we wilden zien....

...was haar.

Milton? Milton, was het toch?

Ze zeggen dat je heel slim bent, Milton. Een soort collegejongen.

–Chemisch ingenieur, zoiets? –Zoiets.

Er gaan geruchten dat je methlab werd ontdekt voor je afstudeerde.

–Wat wil je? –Het antwoord op een simpele vraag.

Enerzijds ben je slim genoeg om bijna een diploma chemie te hebben.

Anderzijds ben je dom genoeg om hier te belanden.

Dus de echte vraag is: Hoe slim ben je echt, Milton?

Slim genoeg om dit te doen.

Maandag

Ik begon meth te gebruiken toen ik 14 was.

Het was...mijn oom.

Die oom...

Hij had me misbruikt, verkracht, sinds ik 10 jaar was.

De dope maakte het makkelijker om elke morgen in de spiegel te kijken.

Ik voelde niet dat ik verdiende om echt gelukkig te zijn.

En dan de meth. Die heeft me om zeep geholpen.

Hoe meer ik gebruikte, hoe meer ik een puinhoop werd.

Er zijn vast veel psychologische redenen waarom ik met meth begon.

Uiteindelijk kwam het hierop neer.

Wanneer ik gebruikte was ik alerter, productiever, voelde me beter–

–was slanker, en kon neuken alsof mijn kont 36 uur lang in brand stond.

Ik weet niet wat jullie gebruikten, maar het klinkt als echte troep.

Excuseer, hallo.

Ik weet niet of je hebt gemerkt, maar dit is een ontwenningskliniek.

We zijn hier alleen maar omdat we willen stoppen...

Nee, de reden dat jullie hier zijn is omdat wat jullie willen–

–wat jullie eigenlijk allemaal echt willen–

–is crystal meth.

En ik ben hier omdat ik iemand wil vinden die het kan koken.

Serieus, wat is dit in godsnaam?

Pseudo–efedrine. Verkoudheidsmedicijn.

Maar in de juiste handen. Van iemand die weet wat ie doet...

Skyler, om deel te nemen aan deze cirkel moet je open en eerlijk zijn...

Hoeveel eerlijker kan ik zijn? Ik vertel het aan de hele cirkel.

Ik zoek iemand die hoogwaardige dope kan koken, en snel.

–Slet, wat is je probleem? –Ik legde het net uit, Claire.

Je wilt dat iemand meth voor je kookt? Is dat je probleem?

Nee, dat is mijn oplossing.

Je kan jezelf, en je probleem, en je oplossing meenemen...

...en naar de hel lopen. Waarom zou iemand van ons jou helpen?

Er valt veel geld mee te verdienen. En het zou veel interessanter zijn–

–dan jullie gezeur te aanhoren over hoe je het misbruik van je oom mist.

Jij vuile hoer!

Hoe kunnen jullie naar haar luisteren! Loop naar de hel!

Luister, Skyler. Ik heb een tijdje gekookt. Lang geleden.

Mijn oom heeft een baan voor me als ik hier buiten kom.

Op de laadkaai in zijn magazijn. Meubels opslaan en van die zooi.

Klinkt goed.

Een fatsoenlijke baan. Stabiel loon.

Ja, dat moet goedkomen.

–Hoi. We hebben je hulp nodig. –"Wij"?

Hoi, Milt. Heb je even?

Voor de duidelijkheid. Heb je dit proberen opsnuiven?

Ik heb het miljoenen keren gedaan.

Niet in de laatste vijf jaar. Ze voegen nu een tijdloze dosering toe.

–We kunnen het koud filteren door... –Tim, je kan gaan.

–Kan je hier iets mee? –Hiermee? Hier?

–Daar is een genie voor nodig. –Laat zien.

Dus we lieten het haar zien? Nietwaar ?

We moesten gewoon.

We moesten haar laten zien dat we geen loser in rehab waren.

Laten zien dat we speciaal waren. Het antwoord op haar gebeden.

En voor wat het waard was, geloofde ze het nog ook.

In elk geval een deel. Anders was je al dood geweest.

Glasheldere kristallen van een gewoon verkoudheidsmedicijn.

–Wow, Milton. Ik ben onder de indruk. –Wacht even. Dit is het echte staal.

Nee. Dit is het echte staal.

Maar...hallo!

–Je bent hier buiten binnen 4 maand? –Vier maanden en zes dagen.

En dan? Terug naar college? Je diploma halen?

Geen enkele school neemt me aan met mijn verleden.

Maar dat weet je al? Ben je begonnen met je praatje?

–Mijn praatje? –Je verkoopspraatje. Gaat zo.

Je zegt dat er niets op me wacht. Wat hamburgers draaien en tanken.

Waarschijnlijk wel.

Dan zeg je dat ik te slim ben. Zonde om mijn talent te verspillen.

Klinkt overtuigend. Wat zeg ik dan?

Dan dring je erop aan dat ik in plaats daarvan dope voor je kook.

Inderdaad ja.

Maar dit zal je niet zeggen, als ze in je lab binnenvallen–

–ga ik de gevangenis in, de echte gevangenis.

–En dat is maar een kwestie van tijd. –Precies. Een kwestie van tijd.

Daarom is de tijd waarover we het hier hebben één dag.

–Eén dag? –Eén dag. En je leven is geregeld.

Geregeld? Hoeveel meth kan ik op een dag koken?

Zeg maar.

Als je 50 kg zuiver farmaceutisch pseudo–efedrine poeder hebt...

–Dat is 45 kg. –50.

Niemand, en ik bedoel niemand, kan zoveel pseudo–efedrine krijgen.

–Russell wel. –Russell? Wie is Russell?

Voor we verdergaan moet je dit begrijpen. Russell is gevaarlijk.

Honderd procent psychopaat.

Hij moet een deal met de duivel hebben om zoveel pseudo te krijgen.

Russell sloot geen deal met de duivel. Hij is de duivel.

Hij is ook mijn vriend.

Ik begrijp het. Dus...dat is het addertje.

Nee. Het addertje is dat de dag waarover we het hebben...morgen is.

Wacht. Morgen morgen? De dag na vandaag?

Het moet morgen zijn, Milton. De koper is al klaar.

–Skyler, ik zit hier nog vier maand... –Russell komt ons halen. Vannacht.

–Ons? –Mij en de kok.

De beste kok die ik kan vinden. Als jij het bent, moet ik dat nu weten.

–Het is maar onweer. –Nee. Het is Russell.

Hij is hier al.

–Waar ga je heen? –Zorgen dat hij niemand doodt.

112, wat is het noodgeval?

112, wat is het noodgeval?

Blijf staan, klootzak!

–Wapen neer! –Het is maar een zaklamp.

–Handen omhoog! –Er is geen reden om...

Reden om wat? Om je hoofd eraf te schieten?

Ik heb geen reden nodig. Enkel een verdomd geweer.

Wacht! Hij is het.

–Dit is onze man. Dit is Milton. –Jij? Ben jij onze kok?

Verdorie. In dat geval, aangenaam, Milton. Welkom aan boord.

Skyler zei niet dat je een smeris was.

Dat is omdat ik het niet ben. Niet meer. Ik stop ermee.

Het spijt me dat ik een geweer op je richtte. Alles oke tussen ons, toch?

–Vergeet het. –Oprechte verontschuldigingen.

Ik wist niet wie je was. Vertel hem, schat.

–Het is oke. –Het is niet oke. We zijn nu partners.

En als je partner geef ik je de mogelijkheid om ons rijk te maken.

Klinkt goed.

Echt? Je klinkt niet alsof je verdomd rijk wil worden. Nietwaar, schat?

Je klinkt niet zo zeker dat je verdomd rijk wil worden.

Ik ben er verdorie heel zeker van. Daarom ben ik hier.

Maar dat was niet de echte reden, nietwaar?

Het was niet het geld...

Iets anders trok ons over de streep. Iets sterkers.

En laat ons even heel eerlijk zijn met elkaar.

We wisten dat er problemen van zouden komen.

We wisten niet hoeveel, of welke soort.

Maar we wisten dat ze zouden komen.

Maar we wisten het antwoord niet op de enige vraag die er toe deed.

De vraag die ik hier voor jullie zal beantwoorden...

Was ze het waard?

Wel, kinderen...

...we zijn thuis.

En je hebt een betrouwbare koper? Niet iedereen kan zo'n volume aan.

Geen zorgen, partner. Archer is niet gelijk welke dealer.

–En de pseudo–efedrine? –Dat is voor morgen. Nu vieren we.

Tuurlijk. Maar je hebt de pseudo wel?

Ik heb het, partner. Maar luister even.

Wat houdt je tegen om me neer te knallen als ik je nu zeg waar het is?

Ik kan veel dingen bedenken, maar ten eerste heb ik geen pistool.

Nu wel.

Nu wel.

Gezellige plek.

Heel gezellig.

Het is een jachthuis, Milton. Het is nog vier maanden tot jachtseizoen.

Dat is de satelliettelefoon. Die Archer je heeft gegeven. Zet hem uit.

Je bent paranoïde. Je hebt hier geen bereik.

Hij blijft uitstaan tot we klaar zijn om die wezel te bellen.

Anders gooi ik hem nu in het vuur.

Kannibalisme!

Milton!

Milton! Kom hier en neem wat van dit goeds.

Ziezo.

–Zeg dat hij een sigaret van je krijgt. –Je krijgt een sigaret van me.

Je houdt niet zo van geweren, nietwaar, Milton?

Weet je, Russell. Ik hou er meer van als ze niet op me gericht worden.

Dat dacht ik al.

En ik? Ik hou van geweren. Het boeit me niet op wie ze gericht zijn.

Weet je waar ik nog meer van hou dan geweren, Milton? Kogels.

Ik hou verdorie van kogels. Weet je waarom?

Omdat ze zo goed in de geweren passen?

Een kogel zegt altijd de waarheid, Milton.

–Nietwaar, schat? –Een kogel zegt altijd de waarheid.

Helemaal juist.

Daarom heb ik altijd een lege huls als ik mijn geweer herlaad.

Dan draai ik aan het rad van fortuin.

En ik weet niet welke huls leeg is. Niemand weet het. Buiten de kogels.

Ik snap het.

Is dat iets dat je op de politieschool leert, of is dat jouw eigen...

Je hebt haar geneukt, nietwaar, Milton?

–Sorry...heb ik niet...? –Heb je het gedaan?

–Of ik... –Heb je haar geneukt?

Skyler, hou je bek. Ik heb je niets gevraagd.

Ik praat met mijn vriend Milton. Nu ga je luisteren.

Ik weet dat je haar geneukt hebt, Milton. Ik weet het.

En dat is oke.

–Ik heb er geen probleem mee. –Niet?

Nee. Skyler heeft gedaan wat moest om je hierheen te krijgen.

Maar weet je wat ik niet kan... Wat ik absoluut niet kan riskeren...

–...is dat je verliefd wordt op haar. –Ik heb haar net ontmoet.

En? Wat bewijst dat?

Ik werd verliefd op Skyler toen ik haar voor de eerste keer zag.

Ze was de meest sexy twaalfjarige die ik ooit heb gezien. Nietwaar?

Ik was de meest sexy twaalfjarige die je ooit hebt gezien.

Nee. Het spijt me, Milton. Maar er staat te veel op het spel.

–Je moet me dit bewijzen. –Dat gaat niet.

Ik kan niet bewijzen dat ik niet verliefd ben op haar.

Ik vind dat je moet proberen.

Russell, ik heb nog nooit zoiets gebruikt.

En dan? Je haalt gewoon over. Je bent niet verliefd op haar.

Milton, doe het gewoon.

Skyler, hou je bek. Zie je niet dat Milton zich concentreert.

Oke. We doen het zo.

Ik stop er een kogel in. En dan tel ik tot vijf.

Nee, Russell. Wacht! Wacht!

Wat kan ik zeggen? Ik tel heel snel.

–Ik tel opnieuw tot vijf. –Je bent te dom om tot vijf te tellen.

Loop naar de hel.

Moet ik naar de hel lopen? Ik?

Als je me neerschiet kan je je methgeld wel vergeten.

–Denk je dat ik het niet doe, lul? –Doe het dan!

Als jullie homo's klaar zijn met elkaars pik af te zuigen...?

–Bedankt. –Geen probleem.

Nee. Mag ik je iets vragen? Serieus.

–Wat is er mis met Russell? –Wat er mis is met hem?

Hij is een gestoorde psychopaat. Ik zei het meteen, weet je nog?

–Ja, maar je zei nooit... –Wat voor psychopaat dacht je?

–Een schattige? –Je zei dat hij gevaarlijk was.

Ik zei dat hij de duivel was.

–Je moet hem verlaten. –Tuurlijk. Ik zal het nu uitmaken.

Zeggen dat we beter vrienden zijn. Ik raak nooit van hem af.

–Niet levend. –Luister...

Nee, jij moet luisteren. Je kan me niet redden. Kijk naar mij.

Ik ga recht naar de hel. Wil je meegaan?

Elke keer als ik naar je kijk. Verdorie.

–Wat was dat? –Wat was wat?

Het was alsof een warme golf recht door me heen ging. Verdomme!

Pak me met een kettingzaag! Russell! Russell!

Russell! Je hebt onze dope toch niet weer aangescherpt met peyote?

Wie, ik? Ik?

Ik?

Ik?

Verdorie.

Jongens!

Ik had hem bijna! Serieus, ik was zo dichtbij!

–Russell, ik ben naar de klote. –Dat is de bedoeling, partner.

Wacht maar tot de peyote echt zijn werk doet.

–Ik dacht dat het al voorbij was. –Nee, we zijn pas begonnen.

Die peyote, dat is een oud familierecept.

Ik ben kwart chakatoyindiaan.

Ik kom van een lange lijn machtige medicijnmannen.

Misschien te machtig.

Deze grond, dit hele dal. Dit is heilige chakatoygrond.

De Chakatoylegende vertelt dat lang geleden, in een tijd voor de tijd–

–toen de zon en de maan jong waren–

–hier een grote strijd werd uitgevochten, dag en nacht.

Het dal was gevuld met bloed.

Evenveel mensen werden gedood als er sterren aan de hemel zijn.

En toen het voorbij was, bleef er nog maar één krijger over.

De eerste chakatoy.

Beeld je in hoe het voelde om daar te staan, geen enkele vijand over.

Maar ook geen enkele vriend.

Luister! Er bloedt iemand!

–Het is voorbij. Slaap nu. –Ik wil dat het zo blijft.

Ik weet het, Milton. Maar je moet ooit ontwaken.

Dinsdag

–Wat is dit? –Je laatste kans.

Neem de auto en vlucht. Ga terug naar rehab.

Zeg dat Russell en ik je kidnapten.

–Wat zal Russell met jou doen? –Niets wat hij niet al eerder deed.

Vertrek, Milton. Nu je nog kan.

Ik weet wat jullie denken...

Dat het bewijst dat ze gevoelens had voor ons. Dat ze om ons gaf.

Jullie denken tegelijk dat ze het deed om vertrouwen te winnen.

Om haar klauwen nog dieper in ons te zetten. Het maakt niet uit.

Want er is iets dat we beiden weten.

We gingen nergens heen.

Wanneer ik hier vertrek, neem ik jou mee.

Ontbijt, jongens en meisjes.

De belangrijkste maaltijd van de dag.

Weet je wat ik als ontbijt wil op deze prachtige morgen?

–Hoe klinkt 38 kilo crystal meth? –Heerlijk.

Hoe gaat het, partner? Ben ik al rijk?

–Gauw. Nog een paar aanpassingen. –Zoek je dit?

–Er is geld genoeg voor ons allemaal. –Het gaat niet om het geld.

Als bewijs begraaf ik je met jouw deel. Klinkt dat eerlijk?

Het heeft nog geen glaskwaliteit. Het moet nog gefilterd worden.

Je neemt 600 gram blauw poeder en filtert het met 30 kubieke cm hiervan–

–op de brander voor negentien minuten. Koel het in de vriezer.

–Schraap dan de laag kristallen eraf. –Hoe weet je dat? Dat kan niet.

Je bent niet zo slim als Skyler dacht.

–Een kogel zegt altijd de waarheid? –Wat gebeurt er?

Na alles wat we hebben meegemaakt verkies je deze slappe lul boven mij?

–Jij leugenachtige, valse teef! –Blijf van haar af!

Oke! Jullie twee zijn dood!

–Zal het hem doden? –Hij is waarschijnlijk al dood.

Je staat er alleen voor, partner.

Vertrouw me, Milton. Het is beter zo.

Als je echt van haar houdt, wil je niet leven en zien wat ik met haar doe.

Het is oke. Denk er niet aan, het is oke.

Denk er niet aan.

Vraag haar! Vraag haar hoe ik wist hoe je je klote meth moest koken!

–Vraag haar! –Hou je bek!

Vraag haar hoe ik het wist!

Vraag haar hoe ik wist hoe je je meth kookt!

Milton...

Het is oke, Milton. Het is voorbij. Alles is voorbij.

Skyler?

Skyler, ik...

Ontbijt, jongens en meisjes. Weet je wat ik als ontbijt wil?

Wat scheelt er, partner?

Wat is er met iedereen aan de hand?

Skyler, ik denk dat ik hallucineerde. Of ik doe het nu. Wat weet je nog?

Hetzelfde als jij.

Nee.

–Nee. Dat kan niet. –Milton, nee.

Milton!

Tijd om naar de keuken te gaan, kok. Wat doe je hier in godsnaam?

Ben je nog steeds stoned?

Misschien.

Ik weet het niet meer.

Dinsdag

–Milton... –Maak je geen zorgen.

–Ik ga gewoon met hem praten... –Je begrijpt het niet.

Ik wil gisteren niet opnieuw beleven.

Het is oke. Ik ga gewoon met hem praten.

–Wat is hier aan de hand? –We deden dit gisteren.

Gisteren? We waren hier niet gisteren. Ik weet niet wat...

Hij is niet geladen.

–Wat in godsnaam... –Dit is al gebeurd.

Kunnen we niet naar binnen gaan en hierover praten?

Wat denk je, partner?

Het is zo van de pot gerukt, je zal er geen woord van geloven.

Dat is goed, want ik zal er geen woord van horen.

Jij mag hier doodbloeden terwijl ik die kut als een kalkoen opensnij.

Dan maak ik je af.

Hoe ging jullie gesprek?

Het doet pijn, verdomme! Mijn god, het doet pijn!

Het wordt een zware nacht, maar je overleeft het. Morgen ben je beter.

–Ik...ik moet naar het ziekenhuis. –Je oor werd er af geschoten.

En vanmorgen...was het genezen.

–Dus morgen is hij.. –In dat geval moet je iets inzien.

Je kan niet met hem praten. Je moet hem vermoorden.

–Er moet een andere manier zijn. –Hij wilde jou vermoorden.

Milton, je begrijpt het niet. Hij wou je altijd al vermoorden.

Dat was het plan. Van het begin.

En je wist het? Van het begin, en je nam me toch mee hierheen?

Ik smeekte je te gaan, Milton. Ik nam de kogels uit zijn geweer.

–Waarom heb je je bedacht? –Door jou.

Ik moet dromen. Of hallucineren.

Voelde dat als een hallucinatie?

–Voel je je beter? –Als nieuw, zoals je zei.

–En wat met de rest van wat ik zei? –Ja...

Ontbijt, jongens en meisjes...

Ik denk dat je gelijk had.

Wat gebeurt hier, Skyler?

We hebben mijn psychopatische ex-vriend drie keer vermoord.

–Hij blijft niet dood. –Is het een tijdlus, een vloek?

Wil het universum ons testen, of word ik gek?

Het is een probleem, Milton. Dat is alles.

Gewoon een probleem.

Gewoon een probleem. Een puzzel. Puzzels kan je oplossen?

Zeker slimme jongens zoals jij en ik.

We moeten alle informatie verzamelen over dit fenomeen. Alles.

Er moeten 10.000 manieren zijn om iemand te vermoorden hier.

We proberen elke verdomde manier uit en zien wat er gebeurt.

We begonnen onze voorraad te inventariseren.

En noteerden grondig alle gegevens terwijl de tijd verstreek.

Of zal ik zeggen... terwijl de tijd stilstond.

Want dezelfde volle maan verscheen elke nacht.

En wat betreft het vermoorden van Russell...

...bleven we proberen.

En proberen...

En proberen...

En proberen...

En proberen...

En proberen...

En...proberen.

We probeerden ook om hem niet te vermoorden.

We probeerden te vluchten, zo ver als we konden.

We probeerden alles achter ons te laten.

Maar hoe snel en waar we ook gingen... Wat we deden...

...leek geen rol te spelen. Want telkens het morgen werd...

...en dat werd het altijd.

Waren we altijd terug hier. Elke morgen.

–We zitten vast in een tijdslabyrint. –Een labyrint heeft altijd een uitgang.

Er moet ook een ingang zijn.

Iets moet het hebben veroorzaakt en dit hele ding hebben gestart.

–Iets, of...iemand. –Iemand?

Russell. De avond voor alles begon, in het bos.

Hij zei dat hij afstamde van machtige medicijnmannen.

Russell kan geen bovennatuurlijke voodoo. Hij was het niet.

Misschien niet.

Maar misschien...

...weet hij wat wel.

–Vuile klootzak... –Ik weet het, ik ga eraan.

We slaan dat over. Ik moet een paar vragen stellen.

Wat dan? Ga je me martelen, Milton? Serieus?

–Ik denk niet dat je dat aankan. –Je hebt gelijk. Dat kan ik niet.

Daarom liet ik je de eerste keer dat ik je martelde makkelijk wegkomen.

Ik vermoordde je na een uur.

–Wat gebeurt hier in godsnaam? –Ik geef toe dat het zwak was, maar...

...maar ik werd beter, kijk naar dit handwerk. Het duurde vier uur.

En dan dit.

Hier zou je trots op geweest zijn, Russell. Enorm trots.

Deze...duurde de hele dag.

Oh, God.

Wacht, Milton. Ik smeek je. Ik smeek je.

Ik weet dat je smeekt, Russell. Ik weet het.

Maar het zit zo...

...zij deden dat ook.

–Wel, het is Russell niet. –Hij weet niets?

Nee. Maar de eerste dag dat ik de meth kookte, wist hij iets.

Hij kende elke stap in mijn filtreringsproces. Niemand weet dat.

–Maar hij wel. Hoe? –Je had hem moeten vragen.

Ik vroeg het hem. Ik vroeg het hem heel, heel hard.

Milton. Ik moet je iets tonen.

–Zo...we zijn er. –Waar dan? Waar zijn we?

Ik denk dat je het weet, Milton. Heb je daarom het geweer bij?

Na jou.

Ik weet dat dit zwaar moet zijn.

Maar je moet je emotioneel loskoppelen van alles hier.

Je probeerde me te vermoorden.

Kijk om je heen, Milton. We deden zoveel meer dan "proberen".

–Het plan was je te vermoorden. –Je zei niet dat je het had gedaan.

Ik vertelde de waarheid. Ik was met Russell, dan wilde ik met jou zijn.

–Ik bedacht me. Door jou. –Omdat ik niet dood bleef...

Omdat Russell niet slim genoeg is om ons hier weg te krijgen. Jij wel.

Daarom kende hij mijn filtreringsproces. Hij zag me bezig.

–Hij zag me voor hij me vermoordde. –Ik wou dat je dit niet moest zijn.

Maar je moet het zien zoals het is, nieuwe info, stukken van de puzzel.

–Ik zou je moeten vermoorden. –Denk je dat?

Als je nu schiet, ontwaak ik dan niet zonder me iets te herinneren?

Net als jij. Net als Russell nu.

Wat probeer je hier te doen, Milton?

Verwacht je dat ik ga huilen en zeggen hoeveel ik van je hou?

Hoop je dat ik je complimenten ga geven voor de grootte van je pik?

Zoals ik al zei, ik was met Russell, nu wil ik met jou zijn. Dat is alles.

Dat is alles wat ik je kan bieden. Te nemen of te laten.

Je zei toch je me wilde volgen naar de hel?

Raad eens? We zijn er!

–Goeiemorgen. –Morgen.

–Goed geslapen? –Als een dode.

Dus je bent uitgeslapen? Klaar om voor nieuwe uitdagingen?

Niet echt...

Ik moet je eerst iets geven.

Ga verder, Milton. Doe maar.

–Ik heb het net gedaan. –Ontbijt, jongens en meisjes...

–Het is geografisch. Het moet wel. –Geografisch?

Het gebeurde met Russell, met mij. Het moet milieubepaald zijn.

"Hij die het bloed van een medemens vergoot op heilige grond"–

–wordt verbannen tot de cirkel van bloed en geweld."

We begonnen de cirkel van bloed toen we Russell vermoordden.

–Nee, jij begon door mij te doden. –Tuurlijk.

Het belangrijkste is dat we het stoppen. Er staat geen uitweg in.

Nee, maar er staat wel dit.

"Zo lang ze hun hoofd op Chakatoys grond leggen"–

–"gaat de tijd niet vooruit, maar blijft stilstaan."

Zo lang ze hun hoofd op Chakatoys grond leggen.

We probeerden te vluchten. Meerdere keren. Zo ver we konden.

We moeten verder gaan. Chakatoys grond helemaal verlaten.

–Wegvliegen? –Er is geen luchthaven...

Deze luchthaven staat niet op de kaart.

–Ontbijt, jongens en meisjes. –Had jij niet...

–Het is jouw beurt vandaag. –Nee, jouw!

Ik deed het voor jou gisteren. Hoe kan het mijn beurt zijn?

Waar hebben jullie het over? Jouw beurt? Jouw beurt voor wat?

We doen enkel waarvoor we gekomen zijn.

Nabiki? Skyler. Zeg tegen Archer dat we met een volle lading komen.

–Die Archer. Ken jij hem? –We hebben een verleden.

Verleden? Hoezo?

Laat mij het woord doen.

–Skyler. –Nabiki.

–Ik moet je fouilleren. –Hij kan het doen.

Maar dan mogen je vingers geen oude herinneringen herbeleven?

–Slet, mijn vingers... –Kom op, Nabiki. Lief zijn.

Het is Skyler. Je hoeft Skyler niet te fouilleren. Ze is deel van de familie.

Wat zeg je, Skyler?

–Heb je iets bij dat ik moet weten? –Dit wil je misschien weten...

En je wil zeker weten over de volledige 38 kilo.

Kijk eens aan. Ga mijn kantoor binnen.

Laat me jullie een drankje aanbieden.

De goede dingen voor jou.

Brutale Nabiki!

Dit is goed spul! Dit is het!

Wie heeft dit gekookt? Jij, toch? Ik moet het weten. Was jij het?

–Ja. –Ja. Oke.

Het zit zo.

Skyler had moeten vertellen dat ik een regel heb. Maar een regel.

Ik doe nooit zaken met mensen die ik niet ken.

Ik ken je niet, hoe je ook heet.

Milton. Ik heet Milton.

Aangenaam, Milton. Zie je? Nu ken ik je.

Maar Skyler hier... Haar ken ik.

Hoe oud was je toen we elkaar leerden kennen? Of, hoe jong?

–Jong genoeg om niet beter te weten. –Ik was Skylers eerste arbeidsgever.

Ja. Je kan zeggen dat ik Skylers eerste was...in veel opzichten.

–Nietwaar, lieverd? –1.800 per ons. Dat was onze deal.

Nee! Dat was de deal die ik sloot met Russell! En Russell is hier niet!

Dan is hij waarschijnlijk dood.

–1.600 per ons. –Dat moet wel.

Archer, we hebben haast. 1.300 per ons.

Oke...vertel mij...

...hoe kan een zwakke nietsnut als jij...

... een gestoorde zak als Russell afmaken?

Veel oefening.

"Veel oefening."

–"Veel oefening!" –1.200. En een vlucht hiervandaan.

Akkoord!

Op één voorwaarde. Jij en Miles doen nog een drankje om te vieren.

Nabiki!

Kan je een fles van de beste champagne halen?

Muziek, baby!

–We willen het in cash, Archer. Nu. –Natuurlijk.

Even kijken, 38 kilo, 1.200 dollar per ons...

–...dat wordt...laat ons zeggen... –1.632.000 dollar.

Mijn Skyler.

Nabiki, hoe gaat het met de champagne?

Stop! Stop! Stop met schieten!

Jullie idioten schieten op elkaar! Horen jullie mij? Stop met schieten!

Klootzaken! Verdomme. Jezus. Oke.

Verdomme! Hou op!

Oke. Als ik het licht aansteek schiet niemand tenzij er iets voor je staat.

Oke. Verdomme. Hier gaan we.

Gelukkig liet ik je het woord voeren, het had slecht kunnen aflopen.

–Archer en ik hebben een verleden. –Nu niet meer.

Milton...

Milton.

Milton...

–Hoe gaat het daar vanachter? –Ik adem nog. En zit vol met kogels.

Ik moest stoppen.

Waarom? Waar zijn we?

We zijn nergens, Milton Helemaal nergens.

Skyler...Skyler?

Skyler!

Mijn god. Ik leg je neer, oke?

Geen zorgen, ik haal hulp.

Oke, Skyler. Geen zorgen. Ik ga hulp halen.

Het komt goed.

Oke. Ik ga hulp halen.

–Geen enkele vijand over. –Maar ook geen enkele vriend.

–Skyler, luister. Je moet iets zeggen. –Ik weet het, Milton.

Maar je moet wakker worden.

Skyler! Skyler!

–Ik dacht dat we eraan waren. –Maar het is niet zo.

Ontbijt, jongens en meisjes. De belangrijkste maaltijd van de dag.

Weet je wat ik als ontbijt wil?

Dinsdag

We kunnen zo niet verder, Milton. Er moet iets gebeuren.

Ik weet het.

Bewaking

Video–archief

Iemand heeft flink gewerkt.

–Ik heb nagedacht. –Dat werd tijd.

"Chakatoys legende zegt dat de grote strijd maanden duurde."

"Dappere krijgers vochten dag en nacht onder het volle maanlicht."

–Een volle maan die maanden duurt? –Het was dezelfde nacht opnieuw.

Wat ons overkomt, is hier al eerder gebeurd.

De kannibalistische jagers, de gangsterschietpartij, zelfmoord...

–Het overkwam hen allemaal. –Ze kwamen hier bloed vergieten.

–Dat is wat de cirkel veroorzaakte. –En wat stopt het?

Je weet het? Je hebt een manier gevonden om ons weg te krijgen.

Niet "ons". Niet ons allebei.

Wat bedoel je?

Kijk naar hen, Skyler. Hoe eindigen ze allemaal?

Met een persoon die overblijft. Eén overlevende.

Het is de enige uitweg. Eén overlevende.

Als dit een labyrint was, was dat de deur naar buiten.

–En slechts een van ons kan er door. –Dus als we dit willen beëindigen...

Vermoord jij mij. Of ik jou.

Dat verklaart je gretigheid om alles opnieuw in te richten.

We weten allebei dat als je me wou vermoorden, je dat al had gedaan.

–Ik wil je niet vermoorden. –Maar je wil niet dat ik jou vermoord?

Dat wil ik niet. Maar als ik het juist heb...is er geen alternatief.

Niet noodzakelijk.

Elkaar vermoorden is de enige manier om dit te beëindigen.

–Wie zegt dat dit moet stoppen? –Je bedoelt..hier blijven?

Waarom niet? Dat is misschien het antwoord op alles.

De enige uitweg is misschien om niet te vluchten.

We hebben alles wat we nodig hebben. Onbeperkt eten. Water.

We hebben elkaar. En bedenk dit, Milton. De tijd staat stil voor ons.

We kunnen hier voor altijd blijven. Nooit oud worden, nooit sterven.

Waar we nu vastzitten. Is misschien de hel niet.

–Het is misschien iets anders. –Wat dan? De hemel?

Zo dicht komen we misschien nooit.

Ontbijt, jongens en meisjes.

We zitten wel nog met Russell, elke ochtend.

–Een kleine prijs voor de hemel. –Nee, nee. Laat mij.

Jongens en meisjes! Waar is iedereen?

Het ruikt lekker.

Dit wordt zwaarder dan ik dacht.

Wat?

Je moet weten dat ik dit niet gepland had.

Ik wist eerlijk gezegd niet dat ik dit zou doen.

Maar je wist het, toch?

Ik was niet zeker.

Nu wel.

Nabiki? Skyler. Zeg tegen Archer dat ik met een volle lading kom.

Nabiki, je moet Skyler niet fouilleren.

Ze is deel van de familie.

Twaalfhonderd.

Akkoord! Op één voorwaarde, dat je nog een drankje doet om te vieren.

Nabiki, kan je een fles van de beste champagne halen?

Dus...38 kilo voor...

1.632.000 dollar.

Mijn Skyler.

En Archer, zeg tegen die slet dat als ze die champagne durft aanraken–

–ik dit zo diep in haar kut steek dat ze het moet laten aborteren.

Je geeft dat geld best snel uit, lieverd.

Een granaat. Je hebt ballen, Skyler. Niet schieten. Ik hou van je, lieverd!

–Roker of niet-roker? –Raad verdomme eens.

Milton...

–Dus dat was alles. –Milton?

Dat is alles wat ik kan bieden. Ik laat dit bericht na–

–want mijn werk is afgerond.

De rest is aan jou. Want als het over die ene vraag gaat–

–de enige resterende vraag. De enige die iets betekent.

Dan kan ik alleen zeggen wat ik weet. Je de puzzelstukken geven.

Jij hebt het antwoord. Als je dit antwoord nog maar krijgt–

–als je nu naar me luistert–

–kan het maar een ding betekenen.

Je moet je vermannen en die kut nu eindelijk vermoorden.

En het speelt geen rol of ze binnenin goed of slecht is–

–want er is geen goed of slecht.

Geen goed of fout, geen zwart of wit.

Goed of slecht, je zal maar een van de twee zijn in deze wereld...

...levend, of dood.

Milton.

–Vermoordde je Russell gisteren? –Jongens en meisjes!

Je liet hem leven. Daarom ging het niet.

Daarom zijn we terug hier. Ik was niet de enige overlevende.

Russell was nog in leven.

Verdomme, Milton. Goed gespeeld. Serieus. Bravo.

Ik zou je een applaus geven, maar dat is niet zo makkelijk nu.

Ik moest het weten. De waarheid te weten komen.

Ik zal je de waarheid vertellen.

Weet je wat ik voelde toen ik ontwaakte en hier was? Opluchting.

Opluchting dat je niet dood was. Omdat ik je weer zou zien.

–Je zegt maar wat. –Ik zeg je dit nu.

Ik voelde iets dat ik dacht dat ik nooit zou voelen. Ik voelde geluk.

Ik voelde...

Ik wil dit ontroerend moment niet onderbreken, maar we zijn niet klaar.

Kom op. Wakker worden, slaapkoppen.

Wakker worden!

Kan je dit geloven?

Het wordt tijd dat ik jullie neerschiet en hier buiten ga als miljonair.

Dat had je met mij ook gedaan, niet. schat?

Dat had ik met jou gedaan.

En jij, partner? Zou jij dat doen? Kan je het met haar doen?

–Niet zonder geweer. –Dat is het net.

Slechts een van ons gaat buiten met alle meth. Maar laat ons eerlijk zijn.

Geen van ons verdient het. Dus geen van ons mag het beslissen.

Ik vind dat we het lot moeten laten beslissen.

Ik vind dat we de kogels moeten laten beslissen.

Oke. Zo werkt het.

Een kogel in de cylinder. We draaien om de beurt.

Sluiten het, en halen over.

En we geven het geweer verder door.

Tot er maar een overblijft.

En die gelukzak is diegene van ons die hier weg mag.

Voor altijd weg. Eens en voor altijd. Akkoord?

Wie begint er met je rad van fortuin, Russell?

Wel, omdat jij de enige bent wiens hoofd er nog niet werd afgeschoten–

–vind ik dat jij mag.

Maar omdat ik een gentleman ben, en het mijn idee is...begin ik.

Maar maak geen fout, we gaan verder, en verder...

Milton, nee! Milton!

Milton, stop! We hoeven dit niet te doen. We kunnen dit beëindigen.

Het zal hier eindigen. Ik beloof het.

We kunnen voor altijd samen zijn. Net zoals je zei.

Leeg het geweer neer.

Ik weet dat je van me houdt, Milton.

Dat heb ik altijd gedaan. Maar van wie jij houdt...

...is je eigen klote zaak.

Milton, nee!

Woensdag

Jezus Christus, Skyler.

Ik wist dat je van kinky dingen hield, maar verdomme!

Het is voorbij. Het is morgen.

Een storm. We moeten hier misschien overnachten.

Waarom niet? Ziet er warm en knus uit.

Serieus, Skyler. Wat is hier gebeurd?

Je weet hoe het is, Archer. Een paar glazen, wat gelach.

Miljoenen in crystal meth?

4.248.000 dollar.

Dat was de deal die ik sloot met Russell. Of wat er van hem rest.

We hebben een nieuwe deal voor jou.

Laat me raden. Jullie nemen alle meth. Ik krijg de kogel.

Je bent een harde zakenvrouw, Skyler, maar akkoord!

Nabiki...

Een geluidsdemper? Serieus?

Archer, kan iemand die slet uitleggen dat we alleen zijn in dit klote bos?

Ik wil zeggen dat het niet persoonlijk is, maar dat zou niet waar zijn.

Waarschijnlijk niet.

Wel...dan zeggen we tot in de hel en laten het daarbij.

Tuurlijk, Archer. Misschien tot in de hel.

Of misschien...tot morgen.

Vertaling: Jenne Maes