Original subtitles

Matthew Cuthbert. - Dat kan ik wel repareren.

Zet dat maar uit je hoofd.

Marilla, alsjeblieft. Ik ben geen oude stumper.

Morgen moet ik naar de stad. Ik stuur die timmerman, Wallace, wel.

Ach, kom. Matt Wallace kan nog geen spijker recht in de muur slaan.

Kom nou maar terug naar bed. Welterusten, allemaal.

Jij ook naar bed. - Ik ga al.

Welterusten.

Heremijntijd.

O jee.

Hier ben ik.

Hier.

Hier ben ik.

Matthew, wat doe je toch?

De ladder is gevallen. Als je die wil neerzetten, red ik me wel.

Hou vol. Ik ga hulp halen. - Goed, vlug dan.

Oude bok.

Dag, Marilla.

Anne en ik zijn zielsverwanten. Dank je wel.

De hemel sta ons bij.

Mij mankeert niets. Niet boos zijn.

Ik doe m'n best om een modelleerling te zijn, zoals Minnie Andrews.

Maar ze is zo saai en bekrompen.

Ze heeft geen enkele fantasie en ze heeft nooit zelf eens een idee.

Het enige wat ze altijd zegt, is: 'Daar ben ik het mee eens.'

Anne Shirley, als je niets aardigs zegt over iemand, zeg dan maar niets.

Goed. Ik zal eens nadenken.

O ja.

Josie Pye kan heel goed zingen. Veel beter dan ik ooit had kunnen denken.

En Gilb... Ik bedoel...

We denken allemaal dat Mr Phillips ergens heel verdrietig over is.

O ja? - Waarom denkt iedereen dat?

We zijn soms best dom. Vooral ik. - Je bent niet dom. Knoop dat in je oren.

Heb jij vroeger meetkunde gehad op school?

Dat zou ik niet... - Dat heb je niet gehad.

Dat is jammer, want dan zou je met me meevoelen.

Je kunt niet echt met iemand meevoelen, als je het zelf niet hebt meegemaakt.

Meetkunde werpt een donkere schaduw over m'n hele leven.

Ik ben ook zo'n domoor. Dat zegt zelfs Mr Phillips.

Wat?

Het geeft niets.

Als iemand het slecht doet, doet hem dat pijn. Zeker als het wiskunde is.

Ik begrijp geen bal van meetkunde. - Wat een onzin.

Ik ga maar eens met die man praten. - Rustig aan, Matthew Cuthbert.

Van angst en schaamte gaat een kind niet beter leren.

Erger nog dan een draai om de oren.

Bezieling en stimulans hebben ze nodig.

Je bent nog nooit zo spraakzaam geweest. - Wat?

Je praat te veel. Eet je bord leeg.

Het is makkelijk. Als je wil, leg ik het je na de les uit.

Dank je wel, Ruby.

Als ik 15 ben, heb ik heel veel aanbidders.

Hoe doe je dat?

Ik bedoel... Hoe weet je dat, wat je weet?

Ik heb zes oudere zussen. - Wat zeggen die dan?

Waarover? - Kom op.

Het geheim van de wereld. Zo noemden ze het.

Ga door. - Je moet het ons vertellen.

Je moet nooit laten blijken dat je te veel moeite doet.

Daar is Anne heel goed in. - Waarin?

Nou? - Niets.

Ik moet gaan. Tot morgen. Dag. - Dag.

Wat is er, Diana?

Waar ben ik goed in? Ik wil het weten.

Ik bedoel dat je helemaal niets probeert bij Gilbert.

Ik weet dat hij soms mal doet, maar hij is echt een goede jongen.

Wie er als eerste is. Een, twee, drie.

Dat is niet eerlijk.

Kom met mij mee. Dan kunnen we toffees maken.

Wat leuk.

Hoi, schatje. Wat ben je toch een lieverd.

Moeder, kijk eens wie er is? - Dag, Mrs Barry.

Anne, lieverd. Wat leuk dat je hier bent.

Steek je armen uit en draai je maar om.

Gaan jullie tweetjes maar lekker aan de slag.

Ik heb alle ingrediënten op tafel gezet.

En laat het in godsnaam niet aanbranden.

Zoals de gewone? - Ja.

We zijn bijna klaar. - Dat is genoeg.

Ik ken nog een grappig verhaal.

En toen konden we alles weggooien.

Maar dat gaf niks. We vonden het zo leuk om te maken.

En toen ik wegging, wierpen we elkaar kushandjes toe...

...tot ik het steile pad afliep en hun prachtige huis niet meer kon zien.

Hoe kan ik dat toch in herinnering houden? Ik weet het al.

Ik verzin een nieuw, speciaal gebed ter ere van die gebeurtenis.

Ideaal.

Hopelijk koesteren jullie niet de hoop ooit werk te vinden...

...bij een vooraanstaand bedrijf.

Toen ik bij de Royal Bank werkte...

...had men geen hoge pet op van slechte leerlingen.

Jullie kunnen best secretaresse of bankbediende worden.

Maar om een fatsoenlijk leven op te bouwen...

...zullen jullie beter je best moeten doen.

Begrijpen jullie me, leerlingen? - Ja, Mr Phillips.

ZEER GOED

ZEER GOED

Marilla? - Hier.

Hallo, Matthew. - Hallo, Miss Anne.

Was het leuk op school? - Ja, dank je wel.

Hemeltje, kind toch. Doe eens rustig.

Marilla, er is een prachtig wonder geschied.

Vertel het eens.

Jullie kleine Anne valt morgen na school de eer ten deel...

...om de nacht door te brengen in het huis van Miss Diana Barry.

En de uitnodiging kwam van Mrs Barry persoonlijk.

Je zult die eer moeten afslaan.

Begin nou niet met al je...

Je weet hoe je je soms gedraagt. Kleine meisjes horen in hun eigen bed.

Ik ben geen klein meisje. Ik ben al bijna 13.

Wat is er nou? Wat vind jij er dan van?

Ik vind dat je haar moet laten gaan.

Wie voedt dat kind op, jij of ik?

Dat doe jij.

Bemoei je er dan ook niet mee.

Wacht eens even. Je kunt niet zeggen dat ik me ermee bemoei.

Er iets van vinden is iets anders dan je ermee bemoeien.

En ik vind dat je Anne moet laten gaan.

Je zou zelfs vinden dat ik haar naar de maan moet laten gaan.

Ze wil helemaal niet naar de maan.

En dan de hele nacht opblijven? Dat is goed voor kinderen, maar niet heus.

Als ze slaap tekort komt, zit ze een week met allerlei onzin in haar hoofd.

Geloof me, ik weet wat het beste is voor het kind.

Werkelijk?

Heb je staan luisteren?

Ik bied je m'n excuses aan, Marilla, en ook jou, Matthew.

Door mij hebben jullie nu ruzie.

We hebben helemaal geen ruzie.

We mopperen wat tegen elkaar. Dat doen we altijd. Nietwaar, Matthew?

Als een stel knorrepotten.

Maar je hebt gelijk, Marilla.

Ik ben een stout kind en ik weet... - Genoeg nu.

Ik ga me opfrissen voor het eten.

Oude bok.

Mag het echt? Dank je wel.

Hier, neem deze maar. Die is van m'n moeder geweest.

Hij ruikt naar...

...een stad.

M'n moeder was erg dol op New England.

Dank je wel, Marilla.

Je bent altijd te aardig voor me als ik zo'n lastpak ben.

Schei toch uit. Hier.

Toe maar. Stop je spullen er maar in.

En vergeet niet te bidden.

Ooit maak ik een wereldreis. Op z'n minst ga ik naar Italië.

Natuurlijk moet ik ook naar Parijs en Londen.

Het liefst wil ik op een olifant rijden in India...

...en avonturen beleven in het Oosten. Zie je het al voor je hoe ik...

Anne, nu ik eraan denk.

De tante van Diana, Josephine Barry, is op bezoek bij de Barry's.

Ze is heel erg oud en heel erg rijk...

...en Mrs Barry wil graag op goede voet blijven met haar.

Begrijp je wat ik bedoel? - Ja, Marilla.

Ik zal me heel netjes gedragen.

En vergeet jullie huiswerk niet. - Nee, Mr Phillips.

We gaan zo veel lol maken.

Wil je een andere weg nemen? - Waarnaartoe?

Naar m'n huis. - Welke andere weg, bedoel ik.

Een kortere weg door het bos.

Josie Pye zegt dat het hier spookt, maar ik geloof haar niet.

Jij wel? - Natuurlijk niet. Kom op.

Dit pad is wel donkerder dan ik me kan herinneren.

Misschien moeten we ietsje sneller lopen. - Een goed idee.

Weet je de weg niet?

Dit pad is... - Is wat?

Anders dan ik me herinner.

Zo ga je naar Green Gables...

...en dat pad leidt naar m'n huis. - Zeker weten?

Zeker weten.

Wat is er? - Niets.

We kunnen net doen alsof. - Alsof wat?

Alsof het de Witte Dame is.

Zie je hoe ze haar handen samenknijpt?

Dat is haar kwellende klaagzang voor haar vermoorde kind.

Anne, hou op.

Dat is maar de wind in de...

Ik denk dat we beter kunnen... - Ik ook.

Wat is dit allemaal? Hebben jullie je gebedjes al opgezegd?

Amen. - Goed, meiden.

Is alles in orde met jullie? - Ja, moeder.

Jullie hebben bijna geen hap gegeten.

Mrs Barry, we zijn heel erg moe.

Ik heb nog nooit zo veel lol en beweging gehad.

Welterusten. En niet kletsen als het licht uit is.

Denk je dat het ons gevolgd is?

Ik heb het ijskoud.

Als je het koud hebt, is er een spook in de buurt.

Aan het eind van de gang is een raam. Van daaruit kun je het bos zien.

Ga jij maar. - Ik ben te bang.

Grote genade.

Hoeveel is een scheutje? - Twee druppels ongeveer.

Ik kwam Mrs Barry vanochtend tegen.

De oude mevrouw Barry is zich vannacht bijna doodgeschrokken.

Werkelijk?

Wat is er gebeurd?

Ik heb haar per ongeluk in haar slaap verrast.

Ik heb je nog zo gewaarschuwd. - Ze werd wakker met een slecht humeur.

Met haar humeur valt niet te sollen. Ze was vreselijk boos op Diana.

Ze zou haar muzieklessen betalen, maar nu niet meer.

Het is niet de schuld van Diana. Ik stormde haar kamer binnen.

Per ongeluk.

Josephine zou een maand blijven, maar nu zegt ze...

...dat ze morgenochtend meteen weg wil.

Ik ben ook zo'n pechvogel. Ik raak altijd in moeilijkheden...

...en dan sleur ik m'n hartsvriendin mee, voor wie ik zelfs m'n leven zou geven.

Waarom overkomt mij dit toch altijd?

Je bent ook zo onvoorzichtig. - En impulsief.

Je denkt nooit na. - Nooit.

Maar dat is nou juist het mooiste.

Als je een idee in je hoofd hebt, moet je dat idee uitvoeren...

...want als je er niet meer aan denkt, is dat ogenblik voor altijd verloren.

Vindt u ook niet, Mrs Lynde?

In zo'n nijpende situatie kun je maar één ding doen.

Ik weet niet hoe het voelt om plots wakker te worden uit een diepe slaap.

Ik kan me voorstellen dat het een grote schok was.

Dat was het zeker.

Misschien kunt u zich ook de andere kant van het verhaal voorstellen.

Een weeskind dat voor de eerste keer bij haar hartsvriendin mocht logeren.

Ze is doodsbang voor de verschrikkingen van het donker.

Zielsalleen doolt ze door de vreemde gang opzoek naar de warmte van haar bed.

Heeft u verbeelding, Miss Barry?

Kunt u zich voorstellen hoeveel verdriet me zo'n vergissing doet?

We hebben al eerder problemen gehad met Anne Shirley, nietwaar?

Dat is juist, Mrs Barry.

Wat voor problemen?

Ze heeft alcohol geserveerd tijdens een kinderfeestje.

Meen je dat? - Onaanvaardbaar.

Gebeurde dat ook per ongeluk?

M'n leven is een tragedie vol van pijnlijke ongelukken.

Het ene ongeluk na het andere.

Anne Shirley, ik denk dat jouw aanspraak op medeleven...

...net zo sterk is als de mijne.

Zou u in dat geval willen overwegen om Diana te vergeven...

...en zo lang in Avonlea te blijven als u van plan was?

Diana zal haar muziekles krijgen...

...en ik zal graag blijven als jij belooft zo af en toe met me te komen praten.

Lieverd, ik geloof waarachtig dat jij de eerste interessante persoon bent...

...die ik in Avonlea heb leren kennen.

Puckle.

P-U-C-K-L-E. Puckle.

Dat is juist.

Cogglesome.

C-O-G-G-E-L-S-O-M-E.

Dat is niet juist.

De winnaar van deze week is Gilbert Blythe.

Je schrijft L-E.

Je schrijft L-E. - Dat weet ik heus, maar ik zei het niet.

De volgende keer win ik. Let maar eens op.

ZEER GOED

UITSTEKEND

UITSTEKEND

UITMUNTEND

Mag ik zeggen hoezeer onder de indruk en blij we zijn...

...met de academische vorderingen van Anne?

Gilbert, dat is bijzonder aardig van je.

Ik sluit me daarbij aan. - Heel fijn, Minnie.

Shirley, ben jij het daar ook niet mee eens?

Ik begrijp dat je een lastige opvoeding hebt gehad en zo...

...maar kun je geen greintje warmte opbrengen om Gilbert te bedanken?

Dank je wel, Gilbert.

Ik heb zo hard geleerd. Toch heb ik maar een goed.

Dat is voor jouw doen best goed. - Dat is heus niet leuk.

Tot morgen. - Doei.

Waarom doe je toch zo gemeen tegen Gilbert?

Het is een aardige jongen, maar absoluut niet mijn type.

Hij is onmenselijk gemeen.

Weet je wat ik denk? Dat hij verliefd is op je.

Diana Barry. Zeg zoiets nooit meer.

Je bent m'n hartsvriendin...

...maar zelfs jij mag niet met me praten over die vreselijke jongen.

Maar ik probeerde alleen... - Ik heb m'n oren dicht.

Hoe kunnen we hartsvriendinnen zijn als ik niets mag zeggen?

Je hebt gelijk. Het spijt me.

Weet je wat ik nog meer denk?

Gossie, ik was vergeten dat ik naar Green Gables moet.

Ik moet in m'n eentje een taart bakken. Dat wordt m'n eerste keer.

Je bent stiekem ook op hem.

Mel mij is alles in orde, Miss Anne. Ik maakte maar een grapje, nel als jij.

Dat moet je nooit meer doen. - Het spijt me. Jeetje.

Ik ging net wat zwammen plukken. Waarom kom je niet met me mee?

Ik ben de enige die weet waar ze groeien. Ik zal je m'n geheimpje verklappen.

Ja, dat doen we. - Goed dan. Kom maar.

Kom.

Je houdt van het bos, hè? - Heel erg.

Wat is een zwam precies? - Dat is een soort grote paddenstoel.

Die snij je in kleine stukjes, waarna je ze in heel veel boter bakt.

Iets lekkerders kun je nergens vinden.

Reken maar.

Hier is het.

Hou deze oude boom in gedachten.

Het is niet ver meer.

Wat is er? - Hier stonden ze altijd.

Of nee, misschien is het...

Ik weet het alweer.

Ik weet het al. Kom maar.

We kunnen beter teruggaan.

Ik moet even nadenken.

Ik weet de weg terug.

Naar het pad.

We kunnen terug. Ik weet de weg.

Zal ik het je laten zien? - Wat?

Zal ik het je laten zien?

Ja, alsjeblieft. - Kom maar.

Fijn.

Fijn, Ja.

Hier is het, zie je?

Gaat het? - Natuurlijk.

We kunnen het morgen nog eens proberen?

Luister.

Ik denk dat we dit maar beter onder ons kunnen houden.

Het is geen goed idee om Marilla ongerust te maken.

Wat vind jij?

Ik wou dat ik de hoofdpijn van je kon overnemen, Marilla.

Ik had graag voor je willen lijden. - Daar twijfel ik niet aan.

Weet je wat ik nog veel fijner zou vinden? Een lekker, warm stuk taart.

Maar helaas, toen ik thuiskwam was de taart helemaal aangebrand.

Zie je wel, ik wist dat er iets ontbrak. Dat voelde ik gewoon.

Er ontbrak iets?

Als je verplichtingen hebt, moet je leren je daarop te concentreren.

Soms valt me iets te verwijten, daar kan ik niets aan doen.

Alsof er nog een Anne in me zit. Daarom ben ik zo'n lastig kind.

Eén Anne zou alles zo veel gemakkelijker maken.

Maar dan zou het leven niet zo boeiend zijn.

Dat is helemaal niet belangrijk. Je moet verstandig zijn, dat is belangrijk.

Marilla, het spijt me heel erg van de taart.

Uit de grond van mijn hart zweer ik dat ik verstandiger zal worden.

Zo snel mogelijk, hoop ik.

Die komt van Gilbert.

Van wie is deze volumineuze appel?

Die is van mij, meneer.

Ik heb die appel laten vallen.

Klas, wat is m'n regel?

Geen eten in de klas tot de lunchpauze.

Anne, Gilbert, naar het schoolbord.

Vijftig keer: 'Ik mag geen eten in de klas hebben tot de lunchpauze.'

Sla jullie boek open.

De volgende stap in onze tekstanalyse is figuurlijk taalgebruik.

Metaforen, gelijkenissen, als met iets iets anders bedoeld wordt.

Mr Blythe, wat is er zo lollig? - Niets, meneer.

Er is niets lolligs aan de minachting van de regels.

Zonder regels is er geen beschaving. Begrijpt je kleine bolletje dat?

Ja, meneer.

Doe maar.

Dat is wel zo eerlijk. - Wat?

Nee, ik... Jullie kunnen terug naar jullie plaatsen.

Wat een naarling.

Binnen.

Kan ik met je praten?

Wat is er?

Ik wil zo graag verstandig zijn. Echt waar.

Over een paar weken word ik 13 en dan zal ik betere keuzes maken...

...als ik verstandiger word. - Dat zul je zeker.

Maar... - Er valt niets te maren.

Wat is er toch, kind?

Is het verstandig om een geheim te bewaren?

Dat hangt ervan af.

Waarom blijf je eromheen draaien? Vertel het maar.

Het gaat over Matthew.

Kom eens.

Leerlingen, het is m'n vervelende plicht jullie te vertellen...

...dat ik jullie fijne school ga verlaten.

Vandaag is m'n laatste dag in Avonlea.

Het is tijd dat onze wegen scheiden.

Afscheid nemen doet zo'n pijn, dat ik het nu vertel en niet morgen pas.

En als me nog een leven gegund zou zijn...

...zou ik dat graag opofferen voor Avonlea.

Het mooiste dorp in het prachtige rijk van prins Edward.

Het is tijd om afscheid te nemen. - Afscheid nemen doet zo'n pijn.

Als me nog een leven gegund is... - Offer ik dat graag op voor Avonlea.

Lieve leerlingen, dank jullie wel.

Wacht.

Zijn we niet oneerlijk en veel te gemeen?

Wie het eerst bij de kruising is.

Vergeet de taart niet. En laat Muriel je helpen iets leuks uit te zoeken.

Zoals wat? - Weet ik veel, kies jij maar iets uit.

Jij moet beslissen. - Ik ben niet zo goed in dat soort dingen.

Als je dat nu nog niet weet, heb je te vaak in die schuur gezeten.

Ga nu maar.

Dank u.

Goedemorgen, Matthew. - Dat is het zeker, Muriel.

Ben je op zoek naar iets in het bijzonder?

Nee hoor, ik kijk gewoon even rond. Je weet wel hoe dat gaat.

Dag, Mr Phillips. Daar bent u weer. - Ik kom m'n post halen, als die er is.

Er is inderdaad post voor u. Van de Royal Bank of Canada.

Ik ben benieuwd wat erin staat over uw sollicitatie bij het hoofdkantoor.

Jongeman, u wil ik spreken.

Mr Cuthbert, ik hoopte al dat ik u zou tegenkomen.

Ik zal u zeggen, het was een voorrecht uw Anne Shirley te hebben gekend.

Ik wou dat ik net zo goed kon lesgeven als zij kan leren.

Ze is een uitzonderlijk kind.

Ik weet zeker dat ze u in de toekomst heel trots gaat maken.

U wilde me spreken. - Nee. Ja, Mr Phillips.

Ik wilde u alleen het allerbeste wensen.

Dank u, Mr Cuthbert. - Nee, u bedankt.

Uit Charlottetown.

Van tante Florence. Ik hoop maar dat het geen slecht nieuws is.

Misschien een klein beetje.

Maar uiteindelijk is het een goede kans om...

Waarom krijg ik die nu pas?

Je vergeet wel eens wat. Zeker als je oud bent.

Laat maar lezen. - Hier.

Van tante Florence.

Oom Abner is dan toch overleden. - Hem heb ik nooit gemogen.

Matthew. - Hij ruste in vrede.

Ze wil dat we... - Ik doe het niet.

Wat doe je niet? - Lees maar verder, dan zul je het zien.

Lees dan. - Of we in Charlottetown komen wonen.

Ik zeg je dit. Ik pluk nog liever vlees uit de scharen van kreeften...

...en ik slaap nog liever in een moeras dan in een zo'n arrogante grote stad.

Je hebt m'n brief gelezen. - Ik heb er geen letter van gezien.

Hoe wist je dan wat erin stond? - Wat denk je?

Het speet Florence ook dat ze moest horen van m'n verwarde gedrag.

Wat bedoelde ze daarmee?

Wat bedoelt ze daarmee? - Het is mijn schuld, Matthew.

Ik heb m'n belofte gebroken.

Ik heb het haar verteld. Het spijt me heel erg.

Kom, kind.

Kom. Alsjeblieft.

Het spijt me echt heel erg, Matthew. - Rustig maar, Miss Anne. Luister eens.

Luister. Je hebt het juiste gedaan. - Een verstandig besluit.

M'n koppigheid en m'n trots stonden me in de weg.

Het was oneerlijk om jou daar tussenin te plaatsen.

Ik heb je verraden. - Wat? Me verraden?

Miss Anne, je hebt me twee keer gered.

Eerst in het bos en daarna toen je het aan Marilla hebt verteld.

Kind...

...je allerbeste vriend is iemand die de waarheid uitspreekt.

Een betere vriendin dan jij kan ik me niet wensen.

Dank u wel.

Dat is toch die jongen van John Blythe?

Als ik het goed heb, hebben jij en John samen nog toneel gespeeld.

Je weet best dat ik nooit wilde trouwen.

Hij lijkt wel op z'n vader. Dat zie je aan z'n ogen.

Toe, maak jezelf eens nuttig.

Lust iemand nog taart? - Ja, graag.

Jij. Alsjeblieft.

Goed. Klaar? - Ja, meneer.

Daar gaan we dan.

Ik vind varkens, paarden en zelfs melkkoeien leuk...

...maar op kippen ben ik niet echt dol. - Gebraden schijnen ze heerlijk te zijn.

Volgens vader moet ik zelf eens een kip gaan braden.

Maar een man die een kip braadt? Ik weet het niet, hoor.

Dat is zo... Wat vind jij ervan?

Verstandige dingen kun je best proberen. Ik wil zelf bijna alles proberen.

Dat geloof ik graag.

Mijn beurt.

Ben je zover, Josie Pye? - Ja.

Daar gaan we.

Let op, die komt niet meer terug. Tenminste, ze zal veranderd zijn.

Ze komt heus wel terug.

Ik zie dat jullie allemaal brave kinderen zijn.

En toch geloof ik er niets van.

Er is genoeg tijd om je goed te gedragen en te weinig tijd voor normaal gedrag.

Ik ben Miss Stacey. Ik ben eerlijk, maar ik kan niet tegen domkoppen.

We gaan elke ochtend eerst een frisse wandeling maken.

Iedereen opstaan. Uit jullie stoelen. Allons-y. Achter mij aan.

Adem die frisse lucht in.

Adem diep in, kinderen. Vul jullie longen met de frisse lucht van de Noordpool.

Ruiken jullie dat miljoenen jaren oude ijs?

Alle geheimen van onze aarde liggen erin bevroren.

Kom bij me staan.

Prima.

Steek je arm uit, hou elkaars hand vast en maak een cirkel.

We gaan nu beginnen met de lichamelijke oefeningen.

Hierdoor gaat ons bloed stromen en gaan onze hersenen nadenken.

En één en twee en drie.

En één en twee en drie en stil.

En zo verder.

'Maar hoor. Het gestamp van bewapende soldaten.

De strijdkreet van Douglas. Ze komen, ze komen.

En ziedaar, de blik van Ruthvens lege oog.

Hun zwaarden getrokken, hun dolken glinsteren.

Tranen en woorden zijn vergeefs.

Het staal van de schurk steekt in z'n hart.

De trouwe Rizzio is geslagen.'

Daarop veegde Maria Stuart een traan weg die druppelend omlaag rolde.

'Nu, de arm van m'n vader', zei ze.

'M'n vrouwenhart. Vaarwel.'

Goed zo, Anne.

Heel mooi. - Dat vind ik ook.

Bravo, Anne Shirley. Goed gedaan.

Ik hoop dat die Mr Allen getrouwd is.

Een niet-getrouwde predikant past niet bij Avonlea.

Misschien trouwt hij wel met iemand uit de gemeente.

De ideale combinatie voor een dominee...

...is dat hij rechtlijnig in de leer is en dat zij het huishouden goed doet.

Jij ziet de dingen goed, Rachel Lynde.

Ik doe m'n best, Marilla. Dat weet de Heer.

Ze is veel te modieus. Dat is onbetamelijk.

Stil.

M'n lieve, nieuwe vrienden.

Kortgeleden, in Halifax, bespraken Mrs Allen en ik...

...waar we onze wittebroodsdagen zouden doorbrengen.

Maar uiteindelijk beseften we dat er maar één plek op aarde is...

...waar het prachtig en bevallig is: hier, in Avonlea.

De beste plek voor onze wittebroodsdagen is daarom hier, bij jullie.

De volgende morgen was de koning verheugd dat Daniël nog leefde.

Hij liet hem uit de leeuwenkuil halen.

De koning liet Daniël onderzoeken.

Op Daniëls lichaam werd geen enkele beet en geen enkele kras aangetroffen.

En weten jullie waarom? - Omdat hij op God vertrouwd had.

Heel goed. Omdat hij op God vertrouwd had.

En weten jullie wat er toen gebeurde? - Nee.

Daniëls vijanden, iedereen die hem vals beschuldigd had...

...werden in de leeuwenkuil geworpen, samen met hun vrouwen en kinderen.

De leeuwen hebben hen allemaal opgegeten. Met huid en haar.

Wat een prachtig verhaal.

Ik denk dat ik het nog weet. Ruby Gillis, nietwaar?

Komt er deze zomer ook een picknick met de zondagsschool?

Dat hoop ik wel, Ruby. Ik ben gek op picknicks. En jij?

Hij was niet volmaakt, maar hij is recht in de leer.

En voor 750 dollar per jaar kunnen we geen onberispelijke dominee verwachten.

Ik maak me wel zorgen om z'n vrouw.

Ze ziet er nogal tenger uit en ze is nog erg jong...

...om de vrouw des huizes van de pastorie te worden.

Ik vind haar geweldig.

Ze heeft zo'n mooie huid. Ik wou dat ik zo'n mooie huid had.

Dan kon ik van goede invloed zijn op de mensen.

Mrs Allen zegt ons altijd dat we van goede invloed moeten zijn op anderen.

Ze spreekt zo mooi over alles.

Ik wist niet dat geloof zo opbeurend kon zijn.

Ik vond het altijd zo saai en zwaarmoedig. Maar Mrs Allen is heel anders.

Als ik zo was, zou ik een betere christen zijn.

Ik wil haar graag beter leren kennen.

Je zou de goede dominee en Mrs Allen eens ter thee moeten uitnodigen.

Mag dat, Marilla? Alsjeblieft?

Ik denk het wel. Misschien komende woensdag.

Maar mondje dicht tegen Matthew, anders gaat hij de hort op.

Mag ik dan een taart bakken?

Ik bak heel lekkere taarten. Natuurlijk heb ik dan wel je hulp nodig.

Een heel eenvoudige taart dan.

En jij kunt dan koekjes bakken en misschien je pruimenconfituur.

En slagroom. Dominees zijn dol op slagroom.

Ja, daar zijn ze dol op.

Over een week word ik 13 jaar. Net als jij.

Ik vind het zo fijn dat ik 13 word. Vind jij het leuk, Anne?

Sorry, ik... - Dacht je aan Gilbert?

Waarom zeg je dat? - Je gaat de hele tijd met hem om.

Niet.

Maar als je het per se wil weten, ik dacht na over m'n taart.

Wat als de taart niet rijst of als hij smerig smaakt?

Ik zou me kapot schamen. Dan kan ik me niet meer in de kerk vertonen.

Dan moet ik een druïde worden en in m'n eentje in het bos wonen.

Je zult een prachtige taart bakken. - Hoe weet je dat?

Dat heb ik van een fee gehoord.

Wat als de taart niet rijst? Misschien is het bakpoeder niet goed.

Volgens Mrs Lynde is goed bakpoeder lastig te krijgen...

...omdat de overheid zich ermee bemoeit. - Zonder taart hebben we ook genoeg.

Dat weet ik.

Mag ik de tafel versieren met varens en wilde rozen?

Dat is niet nodig. Het eten is belangrijk, niet de onbeduidende opsmuk.

Mrs Barry versiert haar tafel wel.

Volgens haar is de tafel een feest voor het oog en voor de mond.

Dat kan me niet schelen.

Ga je gang. Doe wat je wil. - Dank je wel.

Maar laat wel ruimte vrij voor de borden.

Wat een prachtige opstelling. - Daar heeft Anne voor gezorgd.

Jullie kennen m'n broer, Matthew Cuthbert, nog niet.

Hoe maakt u het? - Mr Cuthbert.

Zeg gerust Matthew.

En hoe is het, Matthew? - Ik ben 76 jaar.

Dank je wel.

Alsjeblieft, lieverd. - Dank je wel.

Zie ik je zondag, Matthew? - Wel als je hiernaartoe komt.

Goed. - Misschien na de dienst.

Die heeft ze helemaal zelf gemaakt. - Hemeltjelief, wat een prestatie.

Zal ik als eerste proeven? Alsjeblieft.

Wat ziet dat er lekker uit. Dank je wel.

Alsjeblieft. - Kijk eens aan.

Is het lekker?

Verrukkelijk. En ook zo...

Wat heb je toch in die taart gestopt? Eet er maar niet meer van.

Ik heb nog nooit zoiets vreselijks gegeten.

Het is vast zalig. - Bemoei je er niet mee. Wat zit erin?

Ik heb alleen vanille toegevoegd.

Het ligt vast aan het bakpoeder. Je weet wat Mrs Lynde gezegd heeft.

Het bakpoeder, wat een onzin. Laat me de fles eens zien.

Het spijt me. Dit geef je de dieren nog niet eens.

Rustig, Marilla.

Anne Shirley, je hebt je taart aangevuld met een pijnstillende olie.

Heb je dat dan ten minste niet kunnen ruiken?

Wil je alsjeblieft naar beneden komen en aan tafel gaan zitten?

Dat kan niet. Ik ben geruïneerd.

Kom, kom. Het is niet goed als een kind veel huilt.

Het is ook mijn schuld.

Het oude flesje was gebroken en de rest heb ik in het vanilleflesje overgegoten.

Dat maakt niet uit. Ik heb me te schande gemaakt.

Dit kom ik nooit te boven. Ik weet gewoon dat Gil...

...dat de jongens op school me altijd zullen uitlachen.

Ik kan Mrs Allen nooit onder ogen komen.

Ze denkt vast dat ik haar wilde vergiftigen.

Wil je haar alsjeblieft vertellen dat ik dat niet wilde?

Waarom kom je niet van het bed af om het haar zelf te vertellen?

Lieverd, het was gewoon een vergissing. Dat kan iedereen overkomen.

Nee, Mrs Allen.

Alleen ik kan zo'n flater slaan.

Er gaat geen dag voorbij, of ik bega wel een vergissing. Nietwaar, Marilla?

Je hebt er wel aanleg voor.

Kom maar mee.

Ik heb wel één positieve eigenschap. - Toch zeker wel meer dan een?

Ik bega nooit dezelfde vergissing.

Daar heb je weinig aan als je telkens nieuwe vergissingen begaat.

Begrijp je het niet? Iemand kan maar een bepaald aantal fouten maken.

En als ik dat aantal gehaald heb, maak ik geen fouten meer.

Hopelijk komt die dag vlug.

EEN FIJNE 13E VERJAARDAG, DIANA

Een, twee, drie.

Goed gedaan. Uitstekend.

En... - En daar is het. Uitstekend, schat.

Doet ze dat niet geweldig? - Inderdaad.

Kunnen we naar buiten? - Waarom?

Laten we daar gaan spelen.

Dat is moeilijk. - Lopen.

Voorzichtig. - Niet vallen.

Dat was niet eens een uitdaging. - Dat vind ik ook.

Ik ken een meisje dat over de punt van het dak kan lopen.

Echt waar? - Ja, echt waar.

Dat lijkt me een goed idee. - Laat het ons maar zien.

Dat zou ik best willen, maar ik ben niet aan de beurt.

Ik daag jou uit om over de punt van het dak te lopen.

Nee, Anne. Je hoeft het niet te doen. - Ze moet het wel doen.

Het is niet eerlijk om van iemand iets te vragen wat zo gevaarlijk is.

Bangerik. - Ik ben geen bangerik.

Doe het alsjeblieft niet. - Het is het niet waard.

Ik zal over de punt lopen, ook al overleef ik het niet.

Mocht ik tragisch om het leven komen...

Doe het niet.

Anne, wees voorzichtig.

Het is het niet waard.

Waarom heb je in vredesnaam die uitdaging aangenomen?

M'n eer stond op het spel. - Je eer?

Denk je nu werkelijk dat eer de hoogste deugd is?

Natuurlijk.

U niet?

In mijn ogen is trouw verheven boven eer.

Waarom? - Als we niet weten waar onze trouw ligt...

...hoe kunnen we dan lastige keuzes maken?

En de moeilijkste zonden zijn die zonden waarin we telkens weer vervallen.

Dat zijn zonden die we uit gewoonte begaan.

Ze zijn stroef en je raakt ze maar moeilijk kwijt.

Kan iemand een voorbeeld geven van zo'n zonde?

Ik weet niet wat het zijn, maar ik weet zeker dat ik ze bega.

Ja, Anne. Waarschijnlijk wel. Wij allemaal, waarschijnlijk.

Ze ontstaan omdat we te vaak aan onszelf denken.

Meestal doen die zonden hen pijn die ons het dierbaarst zijn.

Om die zonden te weerstaan, moet je leren minder van jezelf te houden...

...en je eigen verlangens opzij te zetten.

Lieve, genadige God in de hemel. Helpt U mij alstublieft.

Ik ben het trouwens, Anne Shirley.

Helpt U me m'n hardnekkige zonden te weerstaan.

Helpt U me een verstandig kind te worden.

Ik moet minder fantasie hebben en meer denken aan m'n plichten.

Heer, Allerhoogste, ik wil zo graag verstandig worden.

Zoals Marilla zegt, zo snel mogelijk.

Alstublieft, zegent U Matthew en Marilla, Harry en de varkens...

...maar de kippen niet per se.

Uw oprechte Anne Shirley. En amen.

Miss Stacey heeft ons een opstel opgegeven over de meest bijzondere mens ooit.

Kun je je voorstellen dat je zo bijzonder bent dat kinderen ooit over je schrijven?

Nee.

Matthew en ik zijn morgen bijna de hele dag in de stad.

Als ik de huishoudelijke klusjes af heb, ga ik aan m'n huiswerk.

Het zal laat worden voor ons. Zou je voor het avondeten kunnen zorgen...

...zonder dat het huis afbrandt?

Wat was het toch druk in de stad vanmiddag.

Daarom wonen we ook hier.

Daarom blijven we ook hier. - Schei uit.

Stop maar, jongen. Brave jongen, Harry.

Wees geduldig, Harry. Ik maak je heus wel vast.

Het is bedtijd, Harry. Het was een lange dag.

Ik kom eraan.

Wat is er gebeurd? Vanwaar die paniek?

Blijkbaar is er een marskramer geweest toen we weg waren.

Kijk toch eens wat het kind zichzelf heeft aangedaan.

Ziet dit eruit als een kind dat heel erg haar best doet om verstandig te worden?

Nee, Marilla. Natuurlijk niet.

Ik kan me nooit meer buiten vertonen.

Geen feestjes, niet meer spelen met vrienden...

...geen school, geen geheim eiland.

Niet eens meer naar de kerk. Dit is het einde van m'n tragische leven.

Je blijft maar doorgaan.

En terecht. - Daar zit wat in.

Miss Anne, één ding begrijp ik niet.

Ik zie eerder de koe in de stal knielen dan dat je hier geld vindt.

Hoe heb je ervoor betaald? - Ik heb geruild.

O ja? - Wat heb je dan geruild?

Een kip.

Niet een die goed legt. Die gevlekte.

Die kip die bijt en al maanden geen ei legt.

God beware ons. - Dat was ook een vreselijke kip.

Het heeft geen enkele zin, Marilla.

Anne, wacht. - Wat is er gebeurd?

Je bent vijf hele dagen niet op school geweest. Ik wilde je bezoeken.

Het was afschuwelijk. - Ben je soms ziek?

Je mag het nooit doorvertellen. - Wat niet?

Dit is een briefje voor Miss Stacey.

Groen haar? Spannend. - Niet echt.

Wat is er dan gebeurd?

Goed, maar jullie moeten zweren dat jullie het nooit verder vertellen.

Pardon.

Zal ik je boeken dragen? - Waarom...

Ja, Gilbert. Dank je wel.

Heel naar dat dat gebeurd is. Wat er dan ook gebeurd is.

Dank je. - Mag ik je vragen...

Het is allemaal opgelost.

Euklides is eigenlijk best interessant. - Dat vond ik nou ook.

'Ik bid dat Hij een engel stuurt om me bij m'n haar te pakken en mee te slepen...

...om me in het diepe, vergeten meer te gooien...

...te midden van afgebroken rotsen van de heuvelen.'

Aldus verzuchtte berouwvol Sir Lancelot in pijn...

...en hij wist niet dat hij als een heilige zou sterven.

Einde.

Ik zou wel een ridder van Camelot willen zijn.

Dan win ik toernooien en de Diamant van het Jaar.

Dat moet toch erg spannend geweest zijn.

Wel als je in een verzonnen verhaal wil leven.

Ik denk dat het echte leven zelfs toen heel ingewikkeld was.

Ik zei het toch?

Dat denk ik ook.

Maar ik heb niks tegen fantaseren.

Fantasie is de aantrekkelijkste eigenschap.

Denk je dat het leven toen ingewikkelder was dan het leven nu?

Nee. Ja. Tenminste, dat dacht ik altijd, maar nu weet ik het niet zo zeker.

Fijn dat we zaken konden doen, Andrew.

Met de hand gevoerd en met liefde verzorgd vanaf z'n geboorte.

Tot volgende maand. Nogmaals bedankt, Andrew.

Dag, Matthew. - Dag, Miss Anne. Is er iets?

Ik wil geen 13 jaar zijn.

Dat is een stuk ingewikkelder dan ik me had voorgesteld.

En dat wil wat zeggen. - Nou en of.

Weet jij nog hoe het was om 13 te zijn? - Wel, ik...

Ik geloof het niet, maar volgens Marilla worden jongens niet veel ouder dan dat.

Voor meisjes is het anders.

Daar heb je gelijk in.

Een deel van me wil weer 12 zijn...

...terwijl het andere deel...

Ik weet niet eens wat het andere deel wil. - Juist.

Hoe kan ik weten wat juist is om te zijn of om te doen?

Kom eens bij me, lieverd.

Dit heb ik nog nooit aan iemand verteld...

...maar soms, als ik langs de waterkant loop en naar de zee luister...

...of als ik heel stilletjes ben in het bos...

...dan hoor ik een stemmetje vanbinnen. Het is slechts gefluister.

Vertelt het dan wat je moet doen? - Nee, dat niet.

Maar zo af en toe doet het stemmetje wel een voorstel.

We kunnen een toneelstuk opvoeren voor vrienden en familie...

...en voor Miss Stacey, de predikant en Mrs Allen.

Ieder speelt een rol. Nou? - Het hele gedicht?

Nee, alleen hel laatste gedeelte.

Mrs Lynde zei dat toneelspelen stom was. - Mrs Lynde weet niets van kunst.

Maar goed, wie speelt Elaine? Ruby heeft prima haar voor die rol.

Ik speel liever Lancelot.

Goed, dan speel jij Elaine, Diana.

Als ik moet doen of ik doodga, ga ik echt dood van angst.

Ik speel bovendien liever de zielige, rouwende vader...

...of koningin Guinevere. Jij moet Elaine spelen.

Ja, jij moet haar spelen. - Een Elaine met rood haar is lachwekkend.

Ik wil best zogenaamd doodgaan en in de rivier naar Camelot drijven...

...maar Elaine had blond golvend haar, net als Ruby.

Bovendien was Elaine het meisje met de lelie. Ze had geen rood haar.

Jij bent net zo blond als Ruby...

...en je haar is donkerder geworden sinds het geknipt is.

Vinden jullie?

Denken jullie... Ik vraag me gewoon af...

...is m'n haar donker genoeg om kastanjebruin te zijn?

Vier.

Zeven min drie is vier. - Uiteraard.

Die moderne naalden zijn onmogelijk.

Vol vreugde zou ik de liefde volgen als dat mogelijk was.

Als het moet, volg ik de dood die me roept.

Roep me en ik volg u. Ik volg u.

Laat me sterven.

Vol vreugde zou ik de liefde volgen als dat mogelijk was.

Als het moet, volg ik de dood die me roept.

Roep me en ik volg u. Ik volg u.

Laat me sterven.

Minnie, wat doe je? - Ik zit op m'n paard.

Ik mag niet eens op m'n paard en ik ben Lancelot.

We weten nog niet wie de koning speelt. - Ik misschien in plaats van Sir Gowan.

Ik ben niet zo goed op een paard. - Jij kunt geen koning spelen.

Jawel, let maar op. - Kijk.

Zien jullie dit? Een prima plek voor een podium.

Met een voortoneel en gordijnen aan de zijkanten.

En iedereen kan in het gras zitten. - Kijk, ons oude vlot.

Het zal nu wel doortrokken zijn met water.

Ik zou naar het eind van het meer kunnen drijven. Dat zou pure drama zijn.

En Miller's Creek? - In de zomer staat het water daar laag.

Het is gevaarlijk en het gaat regenen.

Ruby, je bent zo'n... - Wat?

Laat maar.

Laten we gaan kijken.

Soms doen meisjes gekke dingen. - En zijn ze vlug als vissen in het water.

Ik zei het toch?

Blonde Elaine, beminnelijke Elaine.

Elaine, het leliemeisje van Astolat...

...hoog in haar kamer van de toren in het oosten.

We hebben dat laten maken. Weet je nog? - Natuurlijk weet ik dat nog.

De macht der gewoonte. Meer niet.

Ga maar weer naar bed.

Je moet me niet zo volgen.

Lieve Vader in de hemel. Ik weet niet of je twee keer mag bidden op een avond...

...maar ik hoop het wel, want ik wil vragen, als het niet te veel moeite is...

...of U er morgen een fijne en zonnige dag van wilt maken. Uw Anne Shirley. Amen.

John Blythe.

Goedemiddag, John. Fijn je te zien. - Goedemiddag, Marilla.

Dat was een gemiste kans, lang geleden. Laat het nu maar rusten.

Dag, Marilla. - Mrs Allen.

Dominee Allen. - Matthew.

Marilla en Matthew Cuthbert, dit is Miss Stacey.

U bent de nieuwe lerares. Anne heeft me veel over u verteld.

Fijn u te leren kennen.

Ondertussen, in Camelot, waar Lancelot... - Kijk.

Op onze plaatsen. Vlug.

En gelijk had ik, Elaine, de Maagd van Astolat...

...over wie m'n ridder droomde, de grootste ridder van allemaal.

Ik weet niet wat ware liefde is, maar ik weet wel...

...dat ik, als ik niet van hem houd, van niemand kan houden.

Dat was een mond vol.

Intussen in Camelot, waar Lancelot naartoe was gebracht...

...en waar hij gewond lag.

Aller oren waren gespitst, aller tongen raakten los.

De Maagd van Astolat houdt van Sir Lancelot...

...en Sir Lancelot houdt van de Maagd van Astolat.

Guinevere houdt heimelijk van Sir Lancelot.

In haar hals klauwde een knoop...

...en verborgen voor de anderen Stampte ze de wilde hartstocht de grond in.

De gedachte alleen al ontneemt me de adem...

...hoewel ik nergens aanspraak op kan maken.

Zelfs m'n koning niet. M'n koning.

O, Lancelot. M'n Lancelot.

Jij, in wie ik veel genoegen en veel vertrouwen heb.

Je had met de blonde Maagd kunnen trouwen die jou hierheen had kunnen brengen.

Nu ben je een eenzaam man zonder vrouw en zonder erfgenaam.

Het is een edele zaak, zonen, geboren tot de glorie van jouw naam en faam.

Maar neen, jij niet.

Jij zult voor altijd m'n ridder zijn, de grote Sir Lancelot van het Meer.

Ik ben aan u gebonden, m'n koning.

Dit is m'n eed en m'n eed is m'n leven.

Ondertussen in Astolat.

Vol vreugde zou ik de liefde volgen als dat mogelijk was.

Als het moet, volg ik de dood die me roept.

Roep me en ik volg u. Ik volg u.

Laat me sterven.

Lieve vrienden, vaarwel. Voor eeuwig vaarwel.

Ondertussen, in Camelot, leunt Sir Lancelot tegen een hoog raam.

Ver onder z'n ogen drijft voor hem verborgen en onopgemerkt...

...langzaam het bootje voorbij, waarop de Maagd van Asolat met de lelie lag.

Ze glimlachte als een ster in een gitzwarte nacht.

Nee, stop.

Kijk. Er is iets mis.

Er is een stroming in het meer. De regen heeft het water opgestuwd.

Ze drijft naar Miller's Creek. - Kom, Charlie.

Jullie blijven hier.

Waar is ze?

Iemand moet haar helpen.

Kom.

We komen eraan, Anne.

Ze drijft de hoek om. - Hou vol, Anne. We komen eraan.

Duw me weg. - Oké.

Anne, ik kom al.

Er is een kortere weg. Hierheen.

Ik kom eraan, Anne.

Help me. Schiet op.

Gilbert.

Gilbert. - Ik kom eraan. Hou vol. Geen paniek.

Koud. Het is zo koud.

Ik weet het. Hou vol. Niet loslaten.

Help me. - Ik ben er bijna.

Ik glij weg.

Ik ben er bijna. - Ik glij weg.

Ik ben er bijna. - Ik glij weg.

Tot uw dienst, Miss Shirley. - Dank je wel, Gilbert.

Dat is het liefste... Ik weet het niet precies.

Je hebt me gered. - Het is een eer u te dienen, Miss Shirley.

Je mag gewoon Anne zeggen.

Anne Shirley, ben je daar?

Hier, vader. Anne is veilig. - Dat is Gilbert.

We zijn te ver gelopen.

Gilbert Blythe, ik sta voor altijd bij je in het krijt.

Godzijdank.

Een goede jongen, die Gilbert van jou.

Jouw Anne ook.

Eind goed, al goed.

Toch kan ik geen goede vrienden meer met je zijn.

Sorry?

Het spijt me, Gilbert.

Het is lastig om 13 te zijn. Voor mij, voor een meisje...

...is het allemaal zo ingewikkeld, maar trouw overwint alles.

Trouw waaraan? Ik begrijp je niet.

Voor het eerst in m'n leven doe ik iets verstandigs.

Dat is niet eerlijk.

Als je dit doet, zweer ik dat ik nooit meer met je zal praten.

Hoor je me? Ik meen het echt.

Alsjeblieft.

Dank je. - Graag gedaan.

Welterusten, oude bok. - Jij ook, knorrepot.

Nee, laat maar branden. - Goed.

Miss Anne? - Kom binnen, Matthew.

Is alles goed?

Ik heb tegen Marilla gezegd dat ik nooit meer iets stoms doe.

Ik zweer dat ik vanaf nu alleen maar verstandige dingen doe.

Mooi, toch?

Dat is het zeker.

Maar?

Ik vind het prima als iemand verstandig is...

...maar verlies de liefde niet uit het oog, Miss Anne.

Verlies die nooit uit het oog.

Welterusten.