Original subtitles

ΜΕΤΑΞΥ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΥ *1958*

ΥΠΟΤ BY * WINGCOMMANDER* 9/2016

- Γιατί βιάζεσαι Λοχία? -θέλω να πάω κάτω στο Μοντερέι.

- Εμείς θα πάμε να προλάβουμε το αεροπλάνο. -Προσέξτε το σκοινί .

Για φτιάξε εσύ τη γραβάτα και το σακάκι σου.

Λοχία ! ποτέ δεν σταματάς έτσι?

- Ετσι λέει συνέχεια για τις στολές . -Οκ περάστε! - εδώ χωρίζουμε!.

-Θα τα πούμε καπετάνιε! -Οκ Στρατηγέ!

Παράτα τον ήσυχο Φράνκυ ! 'Εχει πολλά στο μυαλό του.

- Τι είναι αυτό ? -Πάμε να φύγουμε.

Γειά σου ’λαν!Είμαι ο Τέρενς....Με έστειλε ο πατέρας σου να σε συναντήσω.

Κατευθείαν στο στόχο , έτσι?

Κανείς δεν ξέρει τι μέρα και τι ώρα, παρά μόνο ο πατέρας μου.

Τέρενς.. αυτός εδώ είναι ο Φράνκυ Ο'Νήλ! -πως είστε κύριε! -καλά.

Οχι....θα την κουβαλήσω εγώ.

-Ευχαριστώ που με έφερες Αλ! Το έχεις το τηλέφωνο μου ? -ναι!

Ξέρεις Τερενς, την τελευταία φορά που ήμουν σε αυτοκίνητο, ήταν σαν σε μια νεκροφόρα.

Καλημέρα Αδελφή!

-Καλώς ήρθες Αλ. -γειά σου Φράνσις.

- Πως είσαι ’λαν ? -Το Σώμα Πεζοναυτών , με κρατάει σε φόρμα!Καλά.

- Ο ’λ μας , ήρθε στο σπίτι! -Φρίντα, πόσο μου έλειψε η μαγειρική σου!

Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω. Πάω στην κουζίνα μου.

Θυμάμαι τα περασμένα.

Και έχασα πολλά πράγματα!

Το παπούτσι σου έχει μια τρύπα. Γιατί δεν το φτιάχνεις?

Δεν χρειάζομαι τα ''παπούτσια εξόδου'', εκεί που θα πάω.

Μου είπαν που θα πας.

Μα και για αυτό εκπαιδεύτηκα.

Αλ , γιατί το τράβηξες τόσο πολύ και κατατάχτηκες στους Πεζοναύτες?

Δεν θα μου πεις μπράβο για τα συνηθησμένα πατριωτικά κίνητρα?

Αν δεν το είχες σκάσει...αν το είχαμε συζητήσει.

Με την μόρφωση σου και το επίπεδο σου υπήρχε η Αντικατασκοπεία...η ....

Στην Μανίλλα , αυτοί εκεί δεν πολεμούσαν.

-Πρέπει να επιβιώσεις από αυτό τον πόλεμο,ξέρεις! - επειδή είμαι ο γιός σου?

Επειδή είσαι ο γιός μου! Μα τι σου συνέβει, τέλος πάντων ?

΄Ησουν ειρηνιστής, μισούσες τον πόλεμο όταν αποφοίτησες από το Στάφορντ.

-’λλαξα γνώμη. -Και στην ηλικία που είσαι θα αλλάξεις ξανά.

Δεν ξέρεις που έχεις πέσει μέσα! - είμαι μέσα εκεί .

Μετά τον πόλεμο ήθελες να αφιερώσεις την ζωή σου, στην ''σκέψη'' .

-Να γίνεις ένας διανοούμενος! -πες το απλά, μόνο ένας δάσκαλος ήθελα να γίνω.

Ακόμα και με αυτό , θα έκανες κάτι πιο καλό στην ζωή σου.

Είμαστε σε πόλεμο ,και πρέπει να κάνω αυτό που όλοι πρέπει να κάνουν.

Είσαι ένας Νιούκομπ και έχεις κάποιες ευθύνες.

- Πως μπορείς να είσαι σαν τους άλλους? - σκοπεύω να προσπαθήσω.

Πατέρα! θα πάω στο Στάφορντ και ίσως να μην ξαναειδωθούμε.

Η Σούζυ περιμένει τηλεφώνημα σου.

-Τις είπες οτι θα ερχόμουν? -Αφού είστε αρραβωνισμένοι......

- Πίστευες οτι θα πήγαινε αλλού αφού γύρισες από τον πόλεμο? -αυτό εμείς θα το αποφασίσουμε.

Δεν θα κανονίζεις εσύ πια την ζωή μου.

Τώρα μιλάς αλήθεια...αυτός είναι ο λόγος που κατατάχτηκες.

Πατέρα, σταμάτα σε παρακαλώ. δεν...δεν έχω και πολύ χρόνο...

'Αλλαξες Αλαν..... Υπολόγιζα οτι θα παίζαμε γκόλφ το απόγευμα .

΄Ισως δεν και πολύ το παιχνίδι μου!.

-Από την πανεπιστημιούπολη θα περάσω να σε πάρω για φαγητό. -οκ κύριε!

Δώσε τα χαιρετίσματα μου στον Καθηγητή Σταίλς.

ΕΜΠΟΡΙΟ ΙΧΘΥΩΝ ΔΩΡΑ ΚΑΝΤΥΛΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ

Νίκο μου! .... τι κάνεις ...... τι έκπληξη!

-Πηγαίνετε πίσω στην δουλειά σας. -εντάξει μαμά.

- Είπαν οτι θα σε στείλουν να πολεμήσεις πάλι πίσω. - 'Οτι θέλουν , θα κάνουν μαμά.

-Τι γίνεσαι Τζο? -μην σε νοιάζει ο αδερφός σου, το ''παλιόπαιδο'' 16 χρόνων και θέλει να καταταγεί.

-Να μείνεις εκεί που είσαι Τζο! -Για πήγαινε στην δουλειά σου.

Πάχυνες εσύ!

- Πως είναι τα κορίτσια μαμά? - κυνηγάνε αγόρια, τα αγόρια τις κυνηγάνε....αυτά....

- λοιπόν κάποια πρέπει να δω μαμά!. -Το ξέρω....το ξέρω....!

Θα πας στους δικούς της? Το ξέρει πως έρχεσαι ? -Οχι!

- Θα μείνεις σπίτι για φαγητό ? - ναι!

-Μαμά μου ! -Παιδί μου..... θα τα πούμε , έτσι?

Ε! Τζο πάρε αυτά για καθάρισμα. -Θα το φροντίσω Νίκο!

-Νίκο! - Τι κάνετε κ. Λαμαίν ? -Χαίρομαι που γύρισες σπίτι Νίκο. -ευχαριστώ κύριε.

Που είναι η ΄Αντρια ? -είναι κάτω στην ακτή ...το ξέρει οτι ήρθες?

-Οχι δεν το ξέρει. Η μητέρα μου σας στέλνει αυτά. -Ευχαριστούμε πολύ.

Σας ζητώ συγνώμμη!

- Δεν ήξερα οτι θα έρθεις! -δεν το πίστευες ..έτσι ?

Δεν ξέρω.Μετά που έγραψα αυτό το γράμμα, λυπήθηκα ,δεν ήξερα πως θα το πάρεις .

Και γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο ? .

Μετά από όλα αυτά που πέρασες! Δεν ήθελα να σε κουράσω....

Δεν είναι κούραση.... δεν το καταλαβαίνεις αυτό? δεν με ταλαιπωρείς.

Είσαι σίγουρη για αυτό ? απολύτως σίγουρη?

Πήγα σε γιατρό στο Σαν Φρανζίσκο πριν 3 μήνες.

- Οι γονείς το ξέρουν ? -Μόνο εσύ.

Και το πέρασες όλο αυτό μόνη σου. Γιατί δεν μου το έγραψες ,μόλις εσύ άρχισες να .....?

Μπορεί και να είχα κάνει λάθος!

Φαινόταν ψέματα, και όλο αυτό..... για μια φορά που συναντηθήκαμε....

Κοίτα ! σταμάτα και θα το παλέψουμε μαζί.

- Δεν θα κάνω ένα παιδί Νίκο! -Μα και βέβαια θα κάνεις ένα μωρό!.

Κοίτα, θα παντρευτούμε.

- Πότε ? - Τώρα.

-Ακριβώς τώρα. Ξέρεις τον Δικαστή Λήζυ ,κάτω στο Μοντερέι ? είναι φίλος μου ,και θα μας παντρέψει. οκ?

Πάμε....άσε τον πίνακα!

- Νίκο! -ναι!

Δεν με παντρεύεσαι επειδή με λυπάσαι ή γιατί πρέπει ?

Πως στο καλό μπορείς να λες τέτοια πράγματα?

Δεν θέλω να είμαι από αυτές τις γυναίκες που πιέζουν.

'Ακου , τι νομίζεις πως κάνω εδώ...σε αγαπώ.... Είσαι σίγουρη για αυτό έτσι?

Μην θυμώνεις... -Δεν θυμώνω.....μα φωνάζω....

Πάμε να φύγουμε πριν να αλλάξω γνώμη.

- Μαμά! -Φράνκυ μου! -γειά σας μικρά !

-Μπόμπυ ... είσαι τώρα ένας Πεζοναύτης!

- Είσαι ''κοτούλα'' ? - Ποιός το λέει αυτό - Ο μπαμπάς.

Ο μπαμπάς? ......Δεν είναι ο πατέρας σας. Μην ξεχνάτε οτι δεν είναι ο αλιθηνός πατέρας σας.

Εντάξει παιδιά! αφού τελειώσατε το φαγητό, να ξαπλώσετε......

- θα τον δείτε όταν ξυπνήσετε.

-Γειά σου Τσάρλυ. -Πήγες κατευθείαν στο μπαρ του Μοράν, έτσι? Για να τα πιείς!

- 'Ενα -δυό άθλια ποτά. -Σε παρακαλώ Τσάρλυ! -Δε πίνω πολλά το ξέρεις.

Ναι! σαν τον πατέρα σου κάνεις. 'Ελεγε οτι οι λένε οι Ιρλανδοί....''φτηνά καλά ποτά''.

'Ενα πράγμα έκανε μόνο..Δεν ντρεπόταν που ήταν Ιρλανδός.

Ναι ? εγώ ευχαριστώ τον Θεό κάθε μέρα που δεν είμαι τέτοιου είδους Ιρλανδός.

-Δεν μπορούσε να δουλέψει άμα ήταν νυφάλιος. -Δεν θα ήταν , όταν στο νοικίασε το μαγαζί...είμαι βέβαιος.....

Τελειώσατε το φαγητό, πάτε για ένα υπνάκο!

-Αμα γίνει καυγάς, θέλω να τον δώ..... -Να τον δείς στο κρεβάτι σου.

-Που είναι ο τοματοχυμός μου ? -Το ξέχασα, συγνώμμη! -το ίδιο κάθε μέρα.

'Ωστε ο Μοράν είναι ηλίθιος! Δεν έχεις καμιά αίσθηση υπευθυνότητας και σεβασμού ?

Μα δεν σε άλλαξαν οι Πεζοναύτες, ούτε τόσο λίγο ?

Σε παρακαλώ Τσάρλυ! δεν μπορείς να είσαι μια φορά ευχάριστος?

Μια φορά στις τόσες που έρχεται ο Φράνκυ ,στο σπίτι μας?

Οταν θα αρχίσουν να του '' ρίχνουν'' ! -Μα Τσάρλυ!

Δεν πιστεύεις οτι θα τον αφήσουν να κάθεται όλη την μέρα έτσι? Θα τους πάρουν με τα πλοία.

-Θα σας διώξουν Φράνκυ ? -Μα και βέβαια! Και για αυτό μέθυσε.

Μην ανησυχείς μαμά! Θα προσέχω τον εαυτό μου!

-Θα μου βάλεις καφέ? -ουτε τη μύτη σου δεν μπορείς να σκουπίσεις μόνος σου.

-Να φύγεις! είσαι ακόμα ένας άθλιος φαντάρος.

Σε λίγο καιρό Τσάρλυ!..Μα δεν είσαι πατέρας μου , επειδή είσαι στο κρεβάτι της μάνας μου.

Η μάνα σου και εγώ είμαστε παντρεμένοι. Και αν ξαναμιλήσεις , θα σου σπάσω τα δόντια.

- Σε παρακαλώ Τσάρλυ! -Μην νομίζεις οτι αυτή η στολή με ξεγέλασε ούτε ένα λεπτό.

Θα το έβαζε στα πόδια αν μπορούσε.

-Θα το θέλες πολύ , έτσι ? -Στοίχημα βάζω. Είσαι σαν το γέρος σου, ''δειλός''........

Μην μιλάς για το γέρο μου. 'Ισως να ήταν μεθυσμένος...και ούτε πολύ επιτυχημένος....

Μα όταν ήταν ζωντανός, αυτό εδώ το σπίτι ήταν χαρούμενο .

Και όταν η μαμά ήταν χαρούμενη, του άρεσε.

Και η μάνα μου δεν είναι χαρούμενη που σε πήρε Τσάρλυ και το ξέρεις.

- Τρέχα πίσω στου Μοράν, εκεί που ανήκεις. - 'Οχι δεν θα πάει .

-Και στο λέω πιτσιρικά... θα το σκάσεις ..θα δείς. - Λυπάμαι τόσο Φράνκυ. - ξέχνα το μαμά.

Οκ παιδιά, τέρμα ο ύπνος ..ελάτε εδώ!

Δεμ με νοιάζει τι είπε.... εσύ δεν φοβάσαι Φράνκυ και θα γίνεις άντρας.

'Ετσι λέω και εγώ ΄Αλυ!Το υπόσχομαι.

Να γυρίσεις πίσω να με πας στο πάρκο να με βάλεις στην κούνια, όπως το συνήθιζες!

Οκ....να βουρτσίζεις τα δόντια σου και να μην μαλώνεις πολυ με το Μπόμπυ.Και εσύ το ίδιο.

Τώρα εσύ είσαι Πεζοναύτης.

Γειά σας μικρά!

'Οχι αγάπη μου εδώ.!

- Δεν άλλαξες γνώμη και ήρθες. -Εδώ είμαι.

-Είμαστε άντυτοι ! - Βρεγμένοι μα άντυτοι!

Αυτός είναι ο αρραβωνιαστικός μου 'Αλαν Νιούκομπ και αυτός είναι ο........ο Ντέρεκ!

Είσαι περιτττός εδώ Ντέρεκ. ΄Αντε χάσου!

-Ποιός σου έδωσε το δικαίωμα να με πεις Ντέρεκ? - άντε αγάπη μου φύγε..άντε.....

- Koίτα! πήγα για ένα μπανάκι.... - άκουσε με Σου!

'Αλαν μου!

- Πολύ ωραία! -ένα ευχαριστώ για την μικρή χάρη.

Δέκα επτά!

-Για κοιτάξτε ποιά μπήκε! - με κάποιον που έρχεται από τον πόλεμο!

αγάπη μου ...μου αρέσει το παλτό σου!

- 'Ολα καλά είναι ? -Ναι Δεσποινίς!

-Είσαι σίγουρη? -άσε μην λες τίποτα!

Ε! Νιούκομπ...το άκουσα οτι πήγες στους Πεζοναύτες!

Εγώ είναι στον Βιολογικό/Χημικό πόλεμο... Τα κατάφερα, δεν γίνει τέτοιος πόλεμος.

Θυμάσαι την Τζάνετ? Είναι ερωτευμένη με τον πατέρα της!

Και είναι πάντα πίσω από έναν άνθρωπο που να τον θυμίζει. Οιδιπόδειο σύμπλεγμα.

Στις μέρες μου το λέγαμε αυτό , ''εύκολη γυναίκα '' .

Δεν είσαι και τόσο παλιός, για αυτό σταμάτα να το παίζεις ανώτερος.Γέμισε το!

Ωστε για αυτό πήγες εθελοντής! Ψυχολογικώς εσύ.....

Κάνεις λάθος Δρ. Φρόυντ! - Πέρνω εγώ το ρίσκο , να σε καλά!

Που με πας! ...ποιές είναι οι προθέσεις σου ?

'' ναι...Μπορώ να περάσω'' ?

Θα συμβιβαστώ.......αν με παντρευτείς τώρα......!

Θέλεις ?

Πάω να ντυθώ....!

- Και γιατί ήρθες λοιπόν? -Προφανώς ,για να σε δώ.....!

Για να δω πως πάνε τα πράγματα με σένα.

Αυτή....αυτή η ντουλάπα φαίνεται να γεμάτη με τα ΄΄κόκκαλα άλλων εξερευνητών '' .

Είναι του Ντέρεκ τα πράγματα! Κοιμήθηκε χθές το βράδυ!

Στον καναπέ.... ο ξενώνας ήταν γεμάτος.

Θυμάμαι που σου τράβηξα , αυτή την φωτό. Παραλίγο να τσακίσεις τον λαιμό σου.

Η ιστορία της ζωή μου! ''Παραλίγο''!

- Και με σένα το ίδιο! -Πίνεις πάρα πολύ!

-Γιατί δεν μου το σταματάς εσύ ? -Γιατί δεν το σταματάς μόνη σου ?

Είσαι και ψυχολόγος! Πολλοί άνθρωποι πίνουν γιατί είναι αδύναμοι και πιεσμένοι.

-Μην είσαι τέτοιος ειρωνικός! -Πως περιμένεις να είμαι όταν γυρίζω και σε βρίσκω έτσι.....

Κοίτα με!

Η μοναδική διαφορά μεταξύ εμένα και των άλλων είναι ότι εμένα με αρραβωνιάστηκες.

Και εσύ ψάχνεις τώρα μια δικαιολογία για τον διαλύσεις.Ετσι δεν είναι ?

'Ακουσε με!Εμείς οι δύο είμαστε τόσο ίδιοι. Στο ίδιο μέρος , τους ίδιους ανθρώπους

Πολλοί έξυπνοι....πολλοί ζωντανοί.... αλλά και πολύ φοβισμένοι να ζήσουν.

Εσύ ναι, μα όχι εγώ.....! Και οχι τώρα !

Δεν έχει αλλάξει τόσο! -γιατί απλά δεν λες , σήκω φύγε, άντε χάσου ?

Γιατί έχεις τα κότσια να μου πεις οτι δεν θέλεις να με ξαναδείς πια ?

-Πες οτι ο πατέρας σου σε πίεσε..... -δεν με πίεσε κανεις, εγώ ήθελα να σε δω...ηρέμησε!

Δεν το αντέχω !...Οτι και αν ήθελες εσύ,.. είμασταν πολύ νέοι...και χαζοί!

Σου!, δεν είναι αυτό το πρόβλημα. -Δεν είναι ?

΄Ισως οι παλιές ιδέες ,και το θέμα του σεξ, είναι το πρόβλημα.

-Ζεις σε ένα στοιχειωμένο σπίτι. -Τι ?

Να την! Η μητέρα μου. Η Διεθνής Ομορφιά.

Έφυγε οταν ήμουνα 20 χρονών. Και που να είναι τώρα ? στην Τζαμάικα ?

Νομίζω οτι τώρα είναι τραγουδίστρια στα Νησιά και ο πόλεμος την τράβηξε όλο και νότια.

Δεν θα γίνω σαν και αυτή. Μισώ ότι αυτή αντιπροσωπεύει!

Προφανώς!

Το πάρτυ τέλιωσε. Σας είπα....Το πάρτυ τέλιωσε. !

Δεν έχεις καρδιά! - Να πάμε στις Λέην ! -Δεν το έχουμε ξαναπάθει αυτό.

- Μα καλή μου, εμείς.... - να φύγουν όλοι Κάρτερ !

Τι άλλο πρέπει να κάνω?

Σου! τα έχεις ξανακάνει αυτά!

Η μανία να μην πίνεις.... η μανία με την φιλανθρωπία, την μανία με τον Ινδουισμό.... η μανία με την ψυχολογία....

Αγάπη μου, αλήθεια θέλω να αλλάξω!

-γιατί αυτό που θέλω είναι εσύ...... -Α! Σου!

Πρέπει να με βοηθήσεις... και πρέπει να με βοηθήσεις τώρα.

γιατί δεν ξέρω τι θα απογίνω.....

Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει , στις μέρες μας.

Αν με αγαπάς ακόμα, άφησε με να σε αγαπήσω. Γιατί μόνο εσύ μου απόμεινες.

Αντιλαμβάνεσαι πως να είναι , να ζεις όπως εγώ ?

Χορεύεις ,πίνεις.... και δεν σου κάνει τίποτα και πίνεις όλο και πιο πολύ.

Και δεν γίνεται τίποτα ,γιατί δεν παίρνεις αγάπη.

Δεν είμαι καλή..... και δεν με θέλει κανείς.

Εσύ σαν άντρας δεν ξέρεις τι είμαι? μια ''αλήτισα'' ....μια μεγάλη αλήτισα σαν την μάνα μου!

Κανένα σχόλιο ?

Φύγε..... πήγαινε στο πόλεμο. πήγαινε στον Καθηγητή σου.....παράτα με, άφησε μόνη μου.

Με πλήγωσες!

Κοιμήσου!

Σε παρακαλώ τσέκαρε ξανά την λίστα, μαλλον δεν με κατάλαβες.

Λυπάμαι κύριε, μα δεν υπάρχει τίποτα.

- Και η κράτηση που έλεγες αυτός ? - Το ξενοδοχείο είναι γεμάτο.

Σε παρακαλώ να μου πεις ένα άλλο ξενοδοχείο....

Το δωμάτιο μου! -Καλώς ορίσατε Συνταγματάρχα. Η σουίτα σας είναι έτοιμοι!

Πήγαινε τον Συνταγματάρχη στο Ανσανσέρ 2.

Γειά σας κύριε!

- Τι τους θέλουν τόσους χαρτοφύλακες ? - Κατάσκοποι!

-Ναι ? -πως και έτσι? - Ο Στρατός κατασκοπεύει το Ναυτικό, το Ναυτικό κατασκοπεύει τον Στρατό και όλοι εμάς...... Τους Πεζοναύτες.

-Είσαι ένας Πεζοναύτης, έτσι? -Ναι! Και πρέπει να είναι στο σπίτι τώρα.

-Ποιός να είναι στο σπίτι? Εσύ πιστεύεις οτι την τελευταία μας βραδιά στην πόλη θα βγούμε ραντεβού εμείς οι δύο ?

-Δεν έχω μια..... -μα σκέψου....έχω κλείσει μια σουίτα. -Για περίμενε.

Μην ανησυχείς, θα έχει μια φίλη. Πρακτικά θα έχεις ραντεβού.

Ξέρεις ποτέ δεν έχω ''δει το φεγγάρι'' με την Λοραίν. Μια σερενάτα......είναι απαραίτητη.

Ναι Λοραίν! ...δεν είναι ο Μορανς! είναι ο δικός σου.

Τι λες εσύ και η συγκάτοικος σου να μας συναντήσετε ?

Τι διαφορά έχει... φίλος μου είναι.

Πολύ έντιμος είναι . Δεν του αρέσει η κουλτούρα . Και έχουμε και την σουίτα!

Είναι μεγάλη..... Για πιο πράγμα?

Αντε ελάτε!Και να είστε σέξυ!

Ας πάμε για ένα ποτό!

-Ε! Λοχία! - Ο Λοχίας μας. Στην πόλη μας!

- Πω!....Ποιά είναι αυτή? -Η γυναίκα μου.

-Παντρεύτηκες ? - ναι! -τα συγχαρητήρια μου. -ευχαριστώ.

-Είναι ο Φράνκυ Ο΄Νήλ! - τι κάνετε? -Και ο ’λαν Νιούκομπ. -πως είστε ?

- Φεύγεις Λοχία? -Ούτε καν ήρθαμε....το ξενοδοχείο είναι γεμάτο.

-Και που θα μείνετε? -θα βρούμε ένα μέρος.

Εσείς περιμένετε εδώ.

-Δώσε μου το! - ποιό ? -ξέρεις ποιό.

-Και που θα μείνουμε εμείς? - έλα! -Πλάκα μου κάνεις......

Αυτό ξεχωρίζει τον άντρα από το παιδί...... δεν είναι ένα κλειδί μόνο......

είναι ο Παράδεισος...το ''Σουσάμι άνοιξε'' οι Χίλιες και Μια νύχτες......

Τακτοποιηθήκατε! - τι είναι αυτό ? -δεν μπορούμε να σου πάρουμε...

Εχω μέρος να μείνω... εδώ μένω στο Σαν Φραντζίσκο. Το θέλαμε μόνο για να....... τα συγχαρητήρια μου.Καλή τύχη.

-Να περιποιηθείς αυτούς εκεί. Είναι πολύ καλοί μου φίλοι! -Μάλιστα κ.Νιούκομπ.

Δεν θέλεις να περάσουν την πρώτη νύχτα γάμου τους, στο σαλόνι...θέλεις ?

Γιατί όχι.. και μείς εκεί θα την περάσουμε!

- Αυτό είναι παλατάκι..... -το κλειδί σας κύριε.

- Να σου δώσω... -ολα εντάξει κύριε, από το κ.Νιούκομπ! Καληνύχτα κύριε.

Νίκο , έλα να δείς εδώ.

Α! οι κοιτώνες μας δεν ήταν ποτέ έτσι! -έλα εδώ.

Δεν χρειάζεται να ψυθιρίζεις, είμαστε παντρεμένοι τώρα.......

Υπηρεσία δωματίου.

Μισό λεπτό, δεν παράγγειλα όλα αυτά. Ισως ήρθες σε λάθος δωμάτιο.

-Το σωστό δωμάτιο είναι. -είσαι σίγουρος ? -μάλιστα κύριε.

''Ευγενική χορηγία'' του στρατίωτη Ο΄Νηλ και έξοδα του στρατιώτη Νιούκομπ. Καλά να περάσετε.

-Α! τα παιδιά! -θα τα φροντίσουμε εμείς , οκ !

-Θέλεις λίγη σαμπάνια? -Νομίζω οτι ήδη είμαι μεθυσμένη!

-Πόσο σε αγαπώ!

Λες να πίστεψαν τα παιδιά οτι στα αλήθεια εμείς παντρευτήκαμε?

Θα πιστέψουν οτι τους πω. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που μαθαίνουν στο στρατόπεδο.

Εγώ πάντως ακόμα δεν το πιστεύω!

Κοίτα! είμαστε παντρεμένοι.....είμαστε οικογένεια και είμαστε στον Μήνα του Μέλιτος, κυρία Καντύλης!

Αυτή είναι η πρώτη φορά....που έχουμε και το μωρό μας.......

Ξέρεις ..αυτή η Λοραίν είναι ο τύπος που όλα τα κάνει αντίθετα.

Δεν ξέρω αν έχει δίκιο, μα......πούλα τα αλλού! -Ε !Φράνκυ!

-Λοραίν! -Που είναι οι τρόποι σου Φράνκυ?....Σήκω!

Τι στο καλό! Στολή Του Ναυτικού! -εσένα πως σου φαίνεται?

-Μοιάζει με τις Εθελόντριες του Ναυτικού. -Σωστά.Είμαι στο Ναυτικό και φεύγω εκτός.

Είναι στις Εθελόντριες του Ναυτικού και θα φύγει στο εξωτερικό.

-Και τι να κάνω να σε χαιρετήσω από το παράθυρο μου? - ΄Οχι, να με συστήσεις στον φίλο σου.

Και με την δική σου φίλη?

Εθελόντριες!!!!!!!!

Σύστησε μας!

- Α! ’λαν Νιούκομπ από δω , η Λοραίν. - πως είσαι?

- Και αυτή είναι η ..... - η Καλάι Ντουκάν..... -από την Χονολουλού!

-Μπορούμε τώρα να κάτσουμε όλοι ? -ναι συγνώμμη, καθήστε. Εσύ εδώ Λοραίν!.

-Δεν φέρνεις μερικά κοκτέηλ ? - Σερβιτόρε!

Φέρε ένα γύρο ακόμα ποτά..... και ένα καφέ.

Αυτό για σένα Νιούκομπ. Εσύ πληρώνεις.

Δεν έχεις χρήματα ? τα έφαγες πάλι, έτσι?

Και αναρωτιέμαι τι κάνεις εδώ , στην Βασιλική Σουίτα?

Και να σταματήσεις να αναρωτιέσαι διότι από δω ο κουβαρντάς , την έδωσε σε ένα Λοχία για περάσει τον Μήνα του Μέλιτος του.

Τι θέλεις να πιείς ? -Μια τζιτζιμπίρα . - μια τζιτζιμπίρα,παρακαλώ.

- Τι τρέχει με αυτήν ? -τι εννοείς ?

Κοίτα, είναι η τελευταία βραδιά στην πόλη.... δεν θα ''συνεργαστεί'' με μας ?

- Οσο θα ''συνεργαστώ '' και εγώ. - είναι και η δική μου τελευταία νύχτα.

- Λοιπόν.....θα χορέψουμε και μετά ντουζ! -α!χορός......περίμενε!

-'Ακου, να το προσέχεις αυτόν... είναι του Κολλεγίου! Ξέρει μόνο από Σαίξπηρ.. -πάμε!

Καλάι!..αυτό είναι σαν ένα πολύ ρομαντικό λουλούδι...σαν το Γιασεμί....

-Σεληνόφως στο νερό ? -οχι... σημαίνει Σάρα!

-'Αλαν Νιούκομπ!Είδα την φωτό σου στις εφημερίδες - Δεν θυμάμαι να έχω κάνει κάτι που αξίζει.

Απλά χόρευες σε έναν Φιλανθρωπικό χορό.

Ντουκάν! Αυτό είναι Χαβανέζικο όνομα? - όχι ο πατέρας μου ήταν Γάλλος γιατρός.

Και η μαμά σου σε έφερε εδώ στο Σαν Φραντζίσκο!

'Οχι! Και οι δύο πεθαναν στο Πέρλ Χάρμπορ. Εγώ ήμουν στο Νοσοκομείο, όταν ήρθαν οι Γιαπωνέζοι.

- Και σου αρέσει εδώ Καλάι ? - Δουλεύοντας εδώ στο Νοσοκομείο γνώρισα πολύ κόσμο.

-οχι σαν τους δικούς μας. -Δεν είναι σαν την πατρίδα σου. - 'Οχι δεν είναι!

-Καλύτερα να κάτσουμε καλέ μου! - ε! φίλε,το ποτό μας . -σταμάτα!

Ε! ναύτη! σου πάει πολύ και η στολή.... που να την δείς και με μαγιό! Ε! Λοράιν!

- Πότε θα το κάψουμε ? -Σε προειδοποιώ.....Σταμάτα τα αυτές τις κουβέντες.

Οκ...Για άκου αυτό! είμαι τρελός με σένα.... πάντα ήμουνα.....απο τότε στο τρενάκι που σε γνώρισα.

Τι λες για αυτό ?..άκου! Λοραίν , θυμάσαι την νύχτα που γυρίζαμε από το χορό?

Και έμεινες από καύσιμα? - ναι! -πίναμε μπύρες και ήρθαν οι αστυνομικοί.

Μην αφήνεις την μνήμη σου, να σε καταπιέζει.

-Προσπαθουν πολύ να μην σκέφονται το αύριο. - όλοι έτσι κάνουν. - και μένουν στο χθές.

Κάποιοι άνθρωποι πάντα έχουν πόλεμο..... και χθες και σήμερα και αύριο.

-Που θα είσαι εσύ αύριο, Καλάι ? -Στο νοσοκομείο.

'Οχι! εννοώ όλο το αύριο σου.... το μέλλον σου!

Λοιπόν, πάω στο νυκτερινό σχολείο μετά το Νοσοκομείο. Κανείς δεν θέλει μια αμόρφωτη.

-Και η Σου Τρούμπελ? -Δεν κατάλαβα?

-Η κοπέλα που σε είδα στον χορό! είστε μαζί ? - όχι!

Λένε οτι είστε αρραβωνισμένοι..... - κάπως έτσι!

-Είσαι υπέροχη! - Α! και χωρίσατε απόψε!

-Αστη αυτή..... δεν με παρατάει! -σε παρατάει ? -δεν είναι τίποτα σπουδαίο.

- Γιατί ήρθες απόψε ? -Δεν ξέρω.

- πιέστηκες ? - ούτε πως δεν ήθελα.

Θα ήθελα να χορέψουμε τώρα!

Να σε ρωτήσω μωρό μου ?

- Πότε θα το ''κάψουμε '' ? -Ποτέ!

Για πρόσεχε ρε φίλε!

-Δεν θέλω να μου μιλάς ,έτσι μέσα στον κόσμο! -οκ, ας βρούμε ένα ήσυχο μέρος.

-Θέλεις ησυχία ..... να ησυχία. -τι άντρας!

-Στο σκοτάδι θα σε κάνω να θέλεις. -Εχω βαρεθεί να περνάω την ώρα μου με άντρες με μεγάλο στόμα και θράσος.

-Εσύ που έλεγες για φεγγάρια και βόλτες.... -εγώ αλλάζω.

Αν εσύ άλλαξες , δώσε μου ένα παράδειγμα.

Νόμιζα οτι οι Πεζοναύτες ήταν ''κύριοι'' και άντρες . Η μητέρα μου πάντα έλεγε οτι.....

Χτύπησες άντρα σε στολή!

-Θέλεις να είσαι στο ναυτικό χωρίς να έχεις .... -παράτε με.... - τι λές ?

-5000 χιλιάδες άντρες να θέλουν να..... -με αηδιάζεις.

-Το μόνο που σκέφτεσαι είναι ένα πράγμα! -τι άλλο να σκεφτώ?

-Πότε θα το '' κάψουμε'' ? - στην βασική εκπαίδευση.

-Τι είναι αυτό ? - το λένε Μπούκυ! -α! το Μπούκυ-Μπούκυ!

Οχι!.... το Μπούκυ-Μπούκυ....πάει έτσι! -ας το προσπαθήσουμε. -δεν νομίζω.

- Γιατί όχι ? -δεν είναι σωστό. -α! δεν ταιριάζει για γυναίκες.

Δεν έχω ποτέ χορέψει με Ασιάτισα ξέρεις..... μα στην πραγματικότητα στις πρωτόγονες κοινωνίες

είναι απολύτως αποδεκτό σαν αποτυχία μιας, σεξουαλικής δραστηριότητας.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πρωτόγονο.

-Που είναι η Καλάι ? - Της είπα κάτι πολύ αξιοπρεπές και αυτή έφυγε.

- Που είναι η Λοραίν ? - της είπα κάτι που δεν ήταν και τόσο αξιοπρεπές και έφυγε και αυτή.

Στις γυναικείες τουαλέτες, εκεί πάντα πάνε!

-Τι είναι αυτό ? - καφές . Είπε να πάρω καφέ, και πήρα καφέ.

-Πέταξε το! -δεν μπορώ.

Μισό λεπτό.....δεν γίνεται. Μάλλον θα το έχω όλη μου την ζωή.

- Ετσι θα κυκλοφορείς.... ε? -πάμε να την βρούμε.

Για μισό λεπτό....ας ψάξουμε από κει......

-Δεν με χαιρέτησε πίσω. -είναι ο κανονισμός, δεν χαιρετάς μέσα σε κτίριο.... -ποιός είναι μέσα ?

Κανείς δεν μου φέρεται έτσι,κανείς.....!

- Ε! εσύ Πεζοναυτάκο! -ναι! -εσύ πολεμάς μόνος σου όλο τον πόλεμο ?

- Μιλάνε οι ''μικροί με τις μεγάλες μπότες''! -δεν θα το έλεγα αυτό Πεζοναυτάκο - οχι?

-Να μας το πείς εδώ. -α! έτσι ?

'Εχεις κάτι να πεις φίλε ?

Κάποιος έσπασε την κούπα μου.

-Μα τι κάνεις Φράνκυ ? - Λοράιν, έψαξα πολύ για να την βρω.

Πόσο χαζούλης γίνεσαι όταν πίνεις.

- Φοβόμουν πως έφυγες. -ακόμα εδώ είμαι.

-Ωραίο μέρος αυτό, του Ληρόι. -Τι πάρτυ! κάνε τίποτα καφέδες.....πάω να βοηθήσω.

Δεν είναι η βασιλική σουίτα ,μα είναι δικό μας.

-Είσαι γυναίκα..... -αυτό είναι άκρως απόρρητο!

-εννοώ να μην το μάθει κανείς. - όχι το εννοώ, είσαι.

Ναι, και βγαίνω με όλο τον στάνταρντ εξοπλισμό.

-Μην κουνιέσαι... Λοραίν.....είσαι..... -είσαι παλαβός.

-Συγνώμμη που είμαι τόσο παλιο-άγαρμπος. - εσύ το είπες.

Δεν μπορείς να με αγαπήσεις, όπως σε αγαπάω εγώ? Σε αγαπάω από το σχολείο!

'Ολα θα μπορούσαν να φτιάξουν ετσι..απλά!

Ολα αυτά μέσα στο κεφάλι μου φταίνε.

- 'Ολα τα πράγματα! - Το ξέρω Φράνκυ... το ξέρω.

Δεν έχω καμία υπευθυνότητα!.... καμία υπευθυνότητα σε σένα..... και εσύ δεν με σέβεσαι.

Ω! Φράνκυ!

Μάζεψε τα πόδια σου!

Θα σου βγάλω τα παπούτσια.

Εγώ δεν συνεργάζομαι?..... εσύ δεν συνεργάζεσαι .

- Τι έγινε! -τελικά ....κοιμήθηκε! έσβησε σαν το φως.

Συγνώμμη μισό!

Αστον εντάξει είναι.Πήγαινε στην φίλη. Θα τον φροντίσω εγώ.

Μην ανησυχείς.Ξέρω την ζωή από πρώτο χέρι.

Μην γελάς....μην γελάς μια τέτοια στιγμή.

Συγνώμμη!Δεν είναι για μας. Είναι για τον Φράνκυ! Βρήκε την ώρα να λιποθυμήσει.Ελα τώρα.

Σε παρακαλώ συγχώρεσε με.Δεν το βλέπεις? Αυτά συμβαίνουν σε 1000 πόλεις.

Εδώ , στην Αγγλία, στην Γαλλία, στην Αυστραλία,

Για ένα αγόρι και ένα κορίτσι που την άλλη μέρα φεύγει.

-Δεν το ίδιο με μας.Είμαστε διαφορετικοί. -α! έλα τώρα Καλάι.

-Αν σου πω κάτι ,μου υπόσχεσαι να μην γελάσεις ξανά? -Στο υπόσχομαι.

Νομίζω...νομίζω οτι σε ερωτεύτηκα.

-Μα γνωριζόμαστε μόνο λίγες ώρες. Πως είναι δυνατόν να.... - δεν ξέρω.

Ξέρω μόνο ότι είναι αλήθεια.

-Μπορεί να μην ξαναειδωθούμε ποτέ. -δεν με νοιάζει.

-δεν με νοιάζει. - μα φυσικά σε νοιάζει, αλλα υποκρίνεσαι οτι δεν συμβαίνει.

Δεν το κάνω έτσι.Το ξέρω.

- Είσαι μοναχική. -Οχι.

Νομίζεις οτι δεν ξέρω ? Νομίζεις οτι δεν συμβαίνει σε μένα?

-Που πας? - πάω έξω.... -μα που? - έξω στους λόφους.

'Αντε πήγαινε πίσω για ύπνο.

Θα σε ''τακτοποιήσω'' σε 2 λεπτά.

Και με αυτό? - Αυτό ,ποιό?

Αυτό.... το ορκίζομαι, σου δίνω τον λογο μου.

Έλα , πήγαινε πίσω για ύπνο.

Και το σκότωμα..... τι γίνεται με αυτό ?

Τι γίνεται με την αγάπη του αδερφού σου.....?

-Πως γίνεται να αγαπάω τον ''αδερφό μου'' και να τον σκοτώνω... -Τα έχουμε πει αυτά , έτσι δεν είναι?

'' ευλόγησε τους φτωχούς , που έχουν ειρήνη στην καρδιά''

ευλογημένη η καρδιά τους..... - αυτά είναι για τον παράδεισο.

Ναι....Δεν είμαι έτοιμος για αυτό , όχι ακόμα.

Μου έδωσε τον λόγο του οτι θα γυρίσω ζωντανός......

Μου το διαβεβαιώνεις αυτό..έ ?

Το μόνο βέβαιο είναι η σωτηρία σου, το ξέρεις αυτό.

Τότε να την πάρεις εσύ!

- Μην έρχεσαι κοντά μου , Αλ. -σταματήστε.

Μην πληγώσεις. -οχι!

-μην με ακουπήσεις. - άσε κάτω το μπουκάλι, μικρέ.

Είχες αυτό τον χαρακτήρα από τότε που ήμασταν στην Α΄Δημοτικού!

Μα έχει δίκιο!..... δεν είσαι άντρας, όταν δεν έχεις σεβασμό.

Μάλλον εδώ είναι που θα φύγω. Αυτό είναι το τέλος.

Θα είναι εντάξει.

Είναι ο Λοχίας σου αυτός?

Θα πολύ δύσκολα ,όταν πέφτουν οι βόμβες.

Ελονοσία είναι...τίποτα σπουδαίο.

-Νίκο, θυμάσαι που είπες οτι μπορεί να σε στείλουν πίσω να πουλάς Πολεμικά Ομόλογα? -Ναι!

- Μπορείς ακόμα να το κάνεις ? -Δεν ξέρω.

-Τώρα που είσαι παντρεμένος και έχεις και παιδί ? -αυτό δεν κάνει τίποτα.

-Γιατί δε τους ρωτάς ?

Κοίτα , τριγυρίζεις και ανεβαίνεις σε ένα κουτί και βγάζεις λόγους για κανόνια.......σαν ήρωας.....

-Μα είσαι ήρωας. - σκότωσα πολύ κόσμο.... δεν μπορώ να λέω για αυτό.

Θες να πας πίσω να σκοτώσεις και άλλους, και ίσως και να σκοτωθείς ?

- 'Αντρια! σε παρακαλώ... -μην πας, μην πας πίσω. ΄Εχεις πάει. Είναι λάθος. Δεν χρειάζεται να το κάνεις.

Ακουσε με λίγο!Δεν θα σε αφήσω να πας...είναι λάθος. Να το σκάσεις.

Ξέρεις τι λες ? Ξέρεις τι θα μου κάνουν ?

Θα σε βάλουν φυλακή...μα τουλάχιστον θα είσαι ζωντανός.

-Σταμάτα. - Είναι λάθος , το όλο πράγμα είναι λάθος το σκότωμα είναι λάθος και το ξέρεις πως σε αγαπώ....

-Τώρα είμαστε 2 άνθρωποι. - με παντρεύτηκες για αυτό που είμαι.

Είμαι ένας κανονικός Πεζοναύτης , και αυτό είναι που κάνω.

Νομίζεις πως το θέλω αυτό ? Να ρισκάρω , ενώ δεν το θέλω?

Απλά πρέπει μόνο να κάνω την δουλειά μου.

Το κάνει ο καθένας που είναι στην πρώτη γραμμή. Κάνεις οτι μπορείς εκεί.

Και μετά προσεύχεσαι στον Θεό , να τα αντέξεις όλα αυτά.

Να το θυμάσαι αυτό..... πάντα να το θυμάσαι αυτό 'Αντρεα και να πεις στο παιδί οτι.......

Συγνώμμη!..ζου ζητάω συγνώμμη!

-Θα σου γράψω! -οχι δεν μου γράψεις.

Καταραμένοι όλοι ..Θεέ μου .... καταραμένος πόλεμος!!

κάνε φίλους , μίλα Αγγλικά και χαμογέλα>>

Τι διαβάζεις Ντάνυ ?

Έχεις πάρει ένα από αυτά? ''μάθε τον εχθρό σου'' .. έχεις πάρει μια τέτοια φωτογραφία ?

Εγώ υποτίθεται πως δεν έχω εχθρούς.

-Εγώ θέλω να ξέρω τον εχθρό μου. - λες να σε περιμένει, για να τα βρείτε?

Υπάρχουν πολύ χρήσιμα σε αυτό το βιβλίο. Για παράδειγμα, υπάρχουν 3 κίνδυνοι στην ακτή. Ξέρετε ποιοί είναι?

-Θα έλεγα ναι.... -Λάθος... σκουλήκια, φίδια και γυναίκες.

- Ναι..λέει η ζέστη τραβάει τα σκουλήκια. -και με τις γυναίκες?

Μου κόστισε 65 δολάρια για να το μάθω αυτό φίλε. Η τιμή της ΄΄ανακάλυψης΄΄ .

- Ποιάς ? -αυτές είναι οι τιμές που κυκλοφοράνε.

Αυτό είναι στα Γιαπωνέζικα ''ρίξε τα όπλα σας'' .

προσφέροντας τους, ρούχα καθαρά και ζεστό φαγητό>>

- Πλάκα μας κάνουν ? -οχι.. εγώ έτσι κατατάχτηκα !

Προσοχή!...ανάπαυση! θα σας δω έξω.

-Γιατί δεν μου είπες οτι παντρεύτηκες ?

Σκέφτηκα οτι πολλά δικά σου προβλήματα έχεις......

-Η γυναίκα σου είναι έγκυος....... -ναι!

Χρειάζομαι ''επιχειρησιακούς άντρες'' .Εσύ το έχεις κάνει ήδη.

-Εδώ και 3 χρόνια το κάνω. -Θέλω το καλύτερο που μπορώ να πάρω.

Οκ... μα έχεις πιο πολλή πιθανότητα να δεις το παιδί σου, αν μείνεις μαζι μου, παρά με αυτούς στην ακτή.

Οχι, έτσι χαζά που τα κάνεις. Εννοώ αυτά που μας εκφράζεις στους Στρατώνες.

-Αν αλλάξεις γνώμη.... -κοίτα Ταγματάρχα μου... δεν είναι τα λόγια και οι πράξεις, είναι αυτοί οι άντρες.....

...εγώ τους εκπαίδευσα..... -Τότε θα δείς τις πράξεις......

Εντάξει!

Οταν θα φτάσετε στην ακτή..... κρατήστε κάτω το κεφάλι σας.

παρά το όνομα και βαθμό σας...και την ακριβή θέση της μονάδας σας.>>

Τι να το θέλουν τον Σειριακό αριθμό?

-Τι ? -Δεν πήρα της μανας μου, την διεύθυνση.

- > - τι είναι αυτό ? - > .

Τα κεφάλια σας κάτω.

-Ετοίμασε τους Λοχία. -οκ, Υπολοχαγέ.

Γεμίστε και οπλίστε! Γεμίστε και οπλίστε!

Οκ... γυρίστε προς τα πίσω!

- Ο Λοχαγός χτυπήθηκε!

Και τι θέλεις να κάνω να το δώσω μπύρα....? πρέπει να προχωρήσουμε -Νοσοκόμε!

-Τι έγινε ? - πάω πίσω.... -προχώρα!

Θεέ μου!

-και τι κάνουμε τώρα ? - περιμένουμε μέχρι να μας πουν να προχωρήσουμε.

-Δεν μπορώ να κουνηθώ...έχω το στομάχι μου. -φάε κάτι.

Ξερνάω συνέχεια.

Όλο είναι μέρος του σχεδίου. Είναι μια προστασία για τις ΄΄στρατιωτικές μερίδες''

- Που είναι ο κολλητός ο Ο΄Νηλ ? -δεν ξέρω.

-Θα τον πέτυχαν! -που το ξέρεις ? -πλάκα κάνει.

-Είδες τον Υπολοχαγό? -είναι νεκρός.

-Νεκρός ? - ναι , εντελώς.

- Και τι θα γίνει ? -Τι ρωτάς εμένα ? δεν ξέρω τίποτα...

Χρειζόμαστε τους χάρτες..δεν ξέρουμε που να πάμε χωρίς τους χάρτες.

Που τον πέτυχαν? -Δεν θυμάμαι .

'Ισως είναι στην ακτή.

Νίκο ! να δεις για τον Ο΄Νηλ. - ναι! θα τον ψάξω...μείνετε εδώ.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ : ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΤΑ 55 ΣΟΥ ΔΟΛΑΡΙΑ

-Εντάξει Ο'Νήλ , σήκω. -άσε με , θα μείνω εδώ. -Σήκω!

- Περιμένω για εντολές. - ποιανού τις εντολές? Ο Υπολοχαγός είναι νεκρός.

'Οχι...δεν μπορώ........δεν μπορώ......

Είσαι Πεζοναύτης, τι εννοείς δεν μπορείς? -Δεν μπορώ!

'Οταν σου λέω προχώρα, θα προχωράς !

Τώρα Ο΄Νηλ σήκω επάνω!

Μπόμπυ , στο είπα 100 φορές όχι τα παπούτσια το κρεβάτι

-Τίποτα νέο από τον Φράνκυ,σήμερα ? - όχι καλέ μου !

ακόμα αντιμετωπίζουν τον επίμονο και ηρωικό εχθρό>>

'Αφησε το μπαμπά!

- Γεια! -γειά σου ΄Αντρεα! - το πιο όμορφο μωρό μαμά!

Πως πήγε η περίπολος ? Είδατε τίποτα ?

Τι κοιτάς εσύ ?

Θα είναι μια ζεστή μέρα, και εγώ έχω ευαίσθητα χείλια, για αυτό σπάσε φίλε....

Σε ευχαριστώ... υπηρεσία δωματίου , έτσι?

Τι τρέχει Νιούκομπ ? Ο πόλεμος δεν θα κρατήσει πολύ ,ξέρεις.

'Οχι αυτός....μα ο επόμενος ,και ο επόμενος.

-Πες τους να σταματήσουν να πολεμούν. - και εμείς... ξέρεις είναι 2 σε αυτό.

Δεν έχει σημασία. Είμαστε εδώ και κολλημένοι.

Πολύ ωραίο σουβενίρ , χάρη σε σένα.

Ρίξτο στο πλησιέστερο ταχυδρομικό κουτί.

-Τι έμαθες για το παιδί ? - είναι μεγάλο παιδί...ναι!

- 6 κιλά.....τον ζυγίζει 2 φορές την ημέρα. - θα τον κάνεις Πεζοναύτη ? - ..Μπα!

Ας αποφασίσει μόνος του.

Δεν είχα ποτέ τόση εκπαίδευση, μα την σέβομαι.

Είσαι παλιομοδίτης!

Δεν σταματάς όμως έτσι, έναν που έχεις μύες. ΄Ολα εδώ μέσα είναι.Για αυτόν που σκέφτεται.Εσύ!

-Ποιός ξέρει..Καθηγητά.... ίσως να διδάξεις το παιδί μου μια μέρα. -Βάζω στοίχημα.

Καλημέρα , εδώ 2ος Παγκ. Πόλεμος.

Ναι.... σε ακούμε! ναι αμέσως.

Σε ευχαριστώ.

-Τι γυρεύεις εδώ Πάτερ? -είναι Κυριακή.

- Ο Λοχαχός σε θέλει ..πας? -Αμέσως.

-Φεύγεις ? - ναι ,μια συμβουλή? -Μείνε μακριά από τις ξανθιές.

Η σειρά σου Νιούκομπ, σήκω.... και εσύ Κρήγκαν.

-Πάλι ξανά? - πάλι! -Πάρτε τις χειροβομβίδες και πηγαίνετε.

Αρχηγία!

Πείτε το ...... 2 άντρες φεύγουν απο το οχύρωμα, 2 έρχονται.

Ετοιμαστείτε για αντικατάσταση.

Νιούκομπ, πρόσεχε!

-Ε! -τι ? - και εδώ έχουμε ένα πόλεμο.

Μυρμήγκια! -Δεν ζουν την ζωή όπως εμείς.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες απο το Ράδιο Τόκυο, λένε οτι οι Πεζοναύτες στην επίθεση στο αεροδρόμιο της Ματίνλα >>

.

Δεν θέλω να πιώ άλλο. Δεν θέλω να κάνω τίποτα πια!

Μα και φυσικά θέλεις κοριτσάκι.

- Νέα διαμάντια.....το πάω για αλιθηνό πράγμα. - άφησε με, θα μου κάνεις σημάδι!

Αυτό είχα στο μυαλό μου.

- 'Αφησε με! - εδώ θα κάνεις το πάρτυ σου!

Και τώρα πιές!

-Χιού! μόλις έρθουν θα αρχίσει το μπαράζ πυρών.

Που είναι η ασφάλεια? - Θα τους ειδοποιήσουμε? -Ξέχασε το δεν έχω ώρα. Τα κεφάλια όλοι κάτω.

Ε! παιδιά ξυπνήστε και τα χοντροκεφάλια σας κάτω.

- Ναι! - θα έχουμε πυρά, οπισθχωρήστε! και γρήγορα! -οκ κύριε!

-Πάμε πίσω! -πίσω ? Πάμε!

Φύγε από εδώ.

Ελεύθερος σκοπευτής.

-Χτυπήθηκε...βοηθήστε με. -Ο Νιούκομπ είναι.

- Που νομίζεις οτι πας? -να βοηθήσω.

Θα πέσει μπαράζ πυροβολικού. Κανείς δεν κινείται. ΄Εχουμε εντολές.

- Ο Ντάννυ είναι εκεί έξω. -δεν μπορούμε να τον φέρουμε μέσα.

Αστον να ''ανατιναχθεί ''. Είνα μονόδρομος.

Εσύ είχες την ευκαιρία σου στη ακτή. Δεν θα πάει κανείς.

Περίμενε, Εφημέριε!

Είμαι υπό των κανονισμών του Ναυτικού, μα δεν μπορείς να με διατάξεις.

-Μπορεί να σκοτωθείς εκεί. -Για αυτό με πληρώνουν.

Πιο είναι το δικό παραμύθι Ο'Νηλ ?

Μια φορά το έσκασα.... πιο είναι το πρόβλημα σου?

Βοηθήστε μας!

- ’κουσα οτι έχεις δυσεντερία. -και ποιός δεν έχει.

-Πως θα τους βρούμε ? - ακολούθησε το καλώδιο.

Μείνε δίπλα του!

Τα πυρά....πάμε να φύγουμε.

Ο΄Νηλ..ερχόμαστε!

Είναι νεκρός.

''Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών.....'''

Πάτερ, να σου πω μισό λεπτό ?

-Πάτερ, θα με εξομολογήσεις? -Φυσικά τέκνο μου.

Είμαι δειλός!

''Πάτερ ημών εν τοις ουρανοίς.......''

- Πείτε , παιδιά καλησπέρα. -Καλησπέρα!

Το ταχυδρομείο!

Τίποτα από τον ''Στρατηγό'' , έτσι? δεν σκάει ούτε για την μάνα του και παιδιά.

Θα είναι σε καμιά τρύπα, έτσι και αλλιώς.

Είχαμε νέα από τον Φράνκυ. Και από τον Αξιωματικό του μάλιστα.

Εχει ανδρεία,και μεγάλη μαχητικότητα διατηρώντας τις αξίες και παραδόσεις του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Υπογραφή Μάρβελ Τζάκσον... Στρατηγός του Σώματος των Πεζοναυτών.

Και ο Φράνκυ έστειλε αυτό επίσης!

-Για μένα είναι μαμά.... - οκ καλό μου!

- Το τοματοχυμό μου! -τελειώστε την σούπα σας παιδιά.!

Μην ξαναπείς ούτε μια λεξή κακιά για τον Φράνκυ ! Ούτε λέξη!

Εντάξει παιδιά, τελειώστε την σούπα σας.

Σπαθί Μπανζάι! μπορεί και να πάρω 200 δολάρια για αυτό.

Ξέρω ένα τύπο από την 2η Διμοιρία που του έκοψαν το κεφάλι σαν κότα!

Σκάσε! ...Γιατί δεν το βουλώνεις? Θα με κάνεις να....

Δεν λές του Νοσοκόμου , να τον κοιτάξει?

Ε! φύγε από την μέση!

'Ηθελε μόνο να πιεί νερό!

Χάρηκες τώρα εσύ παλιο-ηλίθιε άθλιε.......

Χειροβομβίδα!!!!!

Είμαστε όλοι χασάπηδες!Σκοτώνουμε και κανείς δεν ξέρει το γιατί!

Μα ο πατέρας μου έχει δίκιο. Οι ''χασάπηδες '' κυβερνούν το κόσμο.

- Τι τρέχει με δαύτον ? -πυρετός από ελεονοσία.

-Καλημέρα Ρούθ! -Καλημέρα Καλάι!

''Απώλειες των Πεζοναυτών''

Μου δίνεις αυτή καλή μου ?

Είδες τι πήραν? Ολα τα λεφτά και τα ραδιόφωνα!

Αδελφή...αδελφή λύσε τα χέρια μου σε παρακαλώ.....!

Τα χέρια μου..δεν έκανα τίποτα, ατύχημα ήταν.

-Ποιά είσαι εσύ ? -Η Νοσοκόμα!

Βοήθησε με! άκου με και βοήθησε με.

Κάνω σωστά πράγματα συχνά. Δεν φταίω πάντα εγώ.

Είναι δύσκολα, είναι πολύ δύσκολα.... άμα είμαι ''εγώ'' .

Προσπαθώ πολύ να μην είμαι ''εγώ''. και αυτό κάτι σημαίνει έτσι ?

Και για αυτό πρέπει να με βοηθήσεις. Χρειάζομαι κάποιον.Είμια τόσο ευάλωτη!

Μητέρα!...που είσαι?

Γιατί δεν με περίμενες? Στενοχωρήθηκα όταν έφυγες,και έκλαιγα....πολύ....

........'Ημουνα σε έρημο ,και είδα ένα άντρα.... ένα άντρα χωρίς πρόσωπο.

Μα τον ήξερα!

Οχι, μαμά μην φύγεις.... μην με αφήνεις. Δεν θα μιλήσω, δεν θα πω τίποτα,στο υπόσχομαι.

Μητέρα! .....χρειάζομαι κάποιον!

Ωραία!

- Εχεις νέα απο την Ρέι ? -ναι, παντρεύτηκε ένα Αλεξιπτωτιστή. -πλάκα κάνεις!

Είσαι καλύτερα?

- Τι συμβαίνει ? - Η 2η Διμοιρία περνάει.Φεύγει το πρωί.

Ε! Αλ.... ξέρεις αυτό που είπες για τον πατέρα σου. Ηταν δική του ''χάρη'' ή εσύ το έκανες?

Μπα, εγώ το έκανα!Βρήκα κάτι σε αυτό...ένα μικρό σκοπό.

Αν ποτέ φύγω από δω.... θα πάω πίσω με τα γόνατα στον πατέρα μου αν χρειαστεί...και θα τον παρακαλέσω.

- Να φύγεις θέλεις? - το αξίζω! - δεν έπρεπε καν να έρθεις.

- .........ή ο Νίκο ! -Τι Νομίζεις πως είναι ο Νίκο? Θεός?

-Είναι ο πιο καλός τύπος που ξέρω. -είναι ανόητος -μην το λες αυτό.

-Είσαι άρρωστος αν το λες αυτό! - Πιστεύει οτι είναι σπουδαίος.....όπως ο Υπολοχαγός.

Οπως και ο Ντάνυ...λυπήθηκα που πέθανε.

Και για όλα τα καλά παιδιά....και τα καλά πράγματα.

Λες να μην σκοτωθούμε εμείς ?

Ο κ.Νιούκομπ, έρχεται αμέσως.

- Η δεσποινίδα .....Ντουκάν....? -Ναι!

Παρακαλώ καθήστε!

......καθήστε!

-Λέτε πως είστε φίλη του γιού μου ? -Ναι!

Νόμιζα πως ήξερα όλους τους φίλους του ’λαν.

-Μια φορά ειδωθήκαμε -Κατάλαβα. -Την τελευταία νύχτα πριν να φύγει.

Τι θέλετε από μένα δις Ντουκάν?

-Μια διεύθυνση του. -Σας έγραψε ? -όχι , μα θέλω να του γράψω.

-είναι καλά? - μέχρι πριν από μια βδομάδα.

-Πόσο καλά ξέρετε τον ’λαν ?

-Μόνο για ένα βράδυ σαν στρατιώτη! -υπό ποιές συνθήκες, τι κάνατε εσείς οι δύο ?

- ΄Ηταν ο εραστής μου. -είχατε ''επαγγελματικές δοσοληψίες'' ?

-Οχι κ.Νιούκομπ, δεν είχαμε. -έχετε κάποιο πρόβλημα?

Το μόνο πρόβλημα που έχω είναι οτι τον αγαπώ.

Ο πατέρας μου , έλεγε μια παλιά παροιμία στα Γαλλικά......

'' κάθε μέρα , η αγάπη σου βάζει ένα νέο πρόσωπο ''

Εσείς είστε μαζί του πολύ καιρό. Εγώ τον αγάπησα,εκείνο το βράδυ.

Μα νομίζω οτι και οι δυο τον αγαπάμε.

Φεύγουμε!

Στοπ! όλοι κάτω!

Δικά μας είναι!

Πάνε για το αερόδρομιο.

- Ελαφρό τάνκ! -κάντε πίσω! καλυφθείτε .Πάρε τους άντρες πίσω.

-Πως θα το χτυπήσουμε, φτύνοντας? -Φέρε μου εκρηκτικά,Λοχία.

Πάρε τους από δω...... Ας τον καλύψουμε.

Δώστα μου και καλύψου! Ρίξε του με αυτό...κατάλαβες?

Γυρίζει!

Είναι πολύ μακριά , δεν το φτάνω. θα μετακινηθώ.

-Οχι! -θα τσακίσει όλη την περίπολο. - θα πάω εγώ.

Είσαι μικρός....κάλυψε με!

Νοσοκόμε!

Ξέχασε τον Ο'Νηλ! Χτύπησε και ο Νιούκομπ.

Ησύχασε φίλε!

-Είναι άσκημα ? -Θα πάει πίσω στην πατρίδα.

Είσαι οκ Αλ ?

Τι θα κάνει χωρίς αυτόν ?

Υπάρχουν και άλλοι Πεζοναύτες.

Για κράτα αυτό.

Για έλα να βάλω τον επίδεσμο.

Το ανατίναξε μόνος του....δύσκολο το ΄΄ψήσιμο ΄΄ του. μα την βρήκε απο το τανκ!

Ε! το κλειδί της σουίτας......τι βράδυ και αυτό... τι βράδυ!

Δώσε μου την ξιφολόγχη....βάλε το κράνος.

Εντάξει , φεύγουμε!

Ελα..ρίξε μου την μπάλα..έλα!

Μις Καντύλης! ...είμαι ο Φράνκ Ο'Νηλ! 'Ημουν στην μονάδα του άντρα σας.

-Αυτός είναι ο γιός μου ο Μάικ! -Γειά σου Μάικ.

Νομίζω οτι σας θυμάμαι...στο ξενοδοχείο.

Δεν φαινόμουν και πολύ καλά εκείνο το βράδυ.

Πιστεύω οτι θα τα θέλατε αυτά εδώ. ....εννοώ καλύτερα να έχετε εσείς.

Κάνατε πολύ δρόμο για να έρθετε εδώ? -Οχι εντάξει.....

Ωραίο ήταν το ταξίδι με το λεωφορείο! Εννοώ ξέρετε οτι....να.....

Ξέρω τι εννοείτε!

Θα πρέπει να ένα σοκ, η απώλεια μιας ζωής, έτσι!

- Το ήξερες οταν το έγραφε αυτό ? -οχι πριν αυτός να......εννοώ.....

-Πριν να.... -το ξέρω οτι είναι νεκρός Λοχία.

Μου πήρε πολυ χρόνο να το καταλάβω.... μα είναι πιο σκληρό από όσο πιστεύει κανείς.

Είναι ακόμα ''ζωντανός''..... μέσα από το παιδί εκεί.

-Ξέρεις ότι στο γράμμα, λέει και για σας ? - όχι , κυρία μου.

Και για τον άλλο νεαρό άντρα τον κ.Νιούκομπ!

Ο Νίκο σας εκτιμούσε πολύ και τους δυό.

-Θέλετε να έρθετε στο σπίτι για ένα καφέ ? - Όχι κυρία μου,πρέπει να γυρίσω.... έχω να εκπαιδεύσω νέους.

-Τότε θα μείνετε στους Πεζοναύτες. -Θα γνωρίσω τον κόσμο έτσι.

- Όπως και ο Νίκο! -μπα! κανείς δεν ήταν σαν το Νίκο..ο Νίκος ήταν....

-Δεν ξέρετε πόσο εκτίμησα που ήρθατε. -Θέλω να ξανάρθω....να δω τον μικρό!

Δεν ξέρω πως να σας το πω κ.Καντύλις..... μα σας αγαπούσε .

Θα θέλαμε πολύ να σε ξαναδούμε!

ΥΠΟΤ BY WINGCOMMANDER 9/2016

ΤΕΛΟΣ