Original subtitles

888

Hallo. Goeiendag.

(Begeleider:)Probeert u 'm hoog over te geven naar de andere hand.

(Rustige muziek)

(Bonkende hartslag)

(Rustige pianomuziek)

(Muziek ebt weg)

(Eva kreunt zacht)

(Metalen geluid)

(Eva hijgt geschrokken)

Hé, liefje. Wat is er?

(Wind buiten Luik piept)

(Vloer kraakt)

(Kind kreunt zacht)

(Poes miauwt)

Sst, Muis. Dikzak.

Sst, Muis. (Poes miauwt)

(Vrouw fluisterend:) Daar komt ze aan.

(Snel schuifelende voeten)

(Allen:) Surprise! Godskolere.

*Lang zal ze leven, lang zal ze leven

*Hieperdepiep, hoera!*

Had je het door? Je had 't niet door, hè?

Sorry, schat. Ja, maar...

Sorry, hoor, ik ben even helemaal...

Even bijkomen. Hallo.

Hallo, allemaal.

(Discomuziek en geroezemoes)

Hey, mam. Hallo. Hoi, schat.

Mooi. Ja, dank je wel.

Gaat het goed? Ja.

Ik zei al tegen Peter dat dit geen goed idee was.

Wat is geen goed idee? Dit feestje?

Dit is toch niks voor jou, zo'n ongeplande actie.

Jij houdt net zo min van verrassingen als ik.

Oma Mien, kom je mee dansen?

Dansen? Lieverd, ik kan helemaal niet dansen.

Je moet mama niet aankijken. Ik wil oma ook wel eens zien dansen.

Eh, straks misschien. Kom hier.

O, wacht, hier. Geef jij dit eens aan mama.

Nou, dank je wel, Charlie. Of mam.

Samen uitpakken? Ja.

Kun je heel even deze...

(Peter aan piano:) Zijn jullie er klaar voor, meiden?

Oké, baby. This one is for you.

(Op 'Feel my love' van Adèle:) *Als de regen druppelt op je wang

*En heel de wereld maakt je stil en bang

*Dan zijn 't deze armen waarmee ik je vang

*Omdat ik van je hou

*Ik weet dat jij nog niks beloven kan

*Maar ik zal er altijd voor je zijn

*Ik ben er zo ondersteboven van

*Over jou geen spoor van twijfel in m'n brein

(Van verder weg:) *Ik maak je blij ik maak je dromen waar

(Donkere gedempte muziek)

(Van ver weg:) *Omdat ik van je hou*

Woehoe! (Applaus)

*Lang zal ze leven, lang zal ze leven

*Lang zal ze leven in de gloria

(Poes miauwt)

Wil je dit nooit meer doen?

Vond je het echt zo erg?

Oké. Wat vond je het leukst?

Hm...

Of wat vond je het meest ontroerend?

Ik vond 't heel erg dat m'n moeder wegging zonder iets te zeggen.

Ik weet niet, dat raakte me echt zo.

Ineens was ze weg. Daarmee verpest ze ook mijn feestje.

Nou, dat doe je toch echt zelf.

Er staat daar een kamer vol mensen jou toe te zingen.

Het enige dat jij ziet, is je moeder die niet zo van feestjes houdt.

Er is niks mis met dat mens, hoor. Het zit in jou.

(Poes miauwt)

Nou, hup, genoeg geweest.

Ja, precies.

Ja. Kan, kan.

Alleen als we met datzelfde materiaal ook de online campagne kunnen doen.

Ja, precies. Is goed.

Hé, ik ben ietsjes later, all right? Ik zie jou strakjes. Yes.

Weet je, als ik hier ben, hè...

...heb ik altijd het gevoel alsof ik heel even niet mee hoef te doen.

Een soort...

...parallelle werkelijkheid.

Parallelle werkelijkheid? Ja.

Alsof de rest van de wereld het gewoon prima af kan zonder mij.

(Vlaams accent:) Misschien is dat ook wel zo, hè.

Ja, heel even dan, hè.

Zeg, hoe was uw suprisefeestje?

Je denkt toch niet dat ik het daar met jou over ga hebben?

Nee. Maar...

ik heb natuurlijk wel nog een cadeautje voor jou.

Of doen we daar ook niet aan?

Vind ik echt heel erg lief.

Maak eerst open, want misschien heb jij wel een ander schoenmaatje...

in de 'parallelle werkelijkheid'.

Wauw. You like?

Ah, ik vind ze echt supermooi.

Ik kan ze alleen nooit aandoen, hè.

In uw echte leven, bedoel je?

Hé, hé, hé, niet zo bijdehand, hè? Belg.

Hé, maar wacht eens even. Kom eens hier. Kom, kom.

(Eva op kantoor:) Lieve mensen, eventjes outside the box.

Waar het mij om gaat, is dat we graven in ons onderbewuste. Ja?

Naar dingen waarvan we niet eens weten dat we ze weten.

Weggestopte herinneringen.

Precies, naar de kanten die we van onszelf niet laten zien.

Ik heb wel een idee. Een beetje suf...

Niks is suf. Gooi het in de groep.

Eh nou, Grocery Store is ooit ontstaan...

uit een fusie van twee bedrijven.

Dus ik dacht, als je dat meeneemt in het verhaal naar de klant toe...

dat je dan Grocery Store kan voorleggen als het kind...

van twee idealistische ouders zeg maar, een beetje in de hippiesfeer.

Ehm... ja, voor mijn leeftijd ook aantrekkelijk maken...

Die bedrijven waren pioniers in biologisch-dynamische landbouw...

(Roys stem sterft weg)

Och... Meisje, meisje.

Wat een misère.

Ze had ook nooit wat...

Ik begrijp er gewoon helemaal niks van...

Hoe kan dit nou? Schrik maar niet, hoor.

Hoi.

Van Houten, schouwarts.

Uw moeder heeft een hartstilstand gehad.

Het lijkt erop dat het in haar slaap is gebeurd, dus ze zal er...

niet veel van gemerkt hebben. Ja, het is veel te jong natuurlijk.

Eh, maar...

(Heel rustige muziek)

(Muziek ebt weg)

Ik rijd haar zelf.

Sorry, u bedoelt?

Eh, dat ik haar zelf rijd naar de begraafplaats, in de lijkwagen.

Eh... Ja, ik weet niet of dat verzekeringstechnisch wel kan.

Juist.

Heeft u al nagedacht over moeders kist?

Ja, ik heb overal al over nagedacht. De kist regel ik zelf.

Ik weet namelijk precies welke. Eens even kijken, hoor.

Eh, muziek regel ik. Had u verder nog iets?

Ehm, ja. Na moeders uitvaart...

krijgt u een akte van overlijden en ik heb hier een folder...

waarin een handige checklist staat over hoe een leven af te sluiten.

Hé, liefje. Hai, schatje. Hai. Ja...

(Peter snift)

Och, god...

Ze ligt er nog.

Ehm... had moeder een uitvaartverzekering?

Ze heet Willemien. Niet moeder.

Goed, even een laatste checklist.

De kist regel ik. We gaan voor een witte lijkauto.

De auto rijd ik zelf. Verzekering regel ik.

Ik wil een wit boeket, maar dat regel ik ook...

Eh, herdenking, daar hebben we het over gehad. Het wordt een feest.

Sorry? We gaan het leven vieren.

Geen getreur en gejank.

(Regen)

(Ekster)

(Voetstappen)

Kijk. O, lekker. Thanks.

Hé... Het geeft helemaal niks, hoor. Je mag best huilen.

Het is allemaal niet niks. Ik moest er zelf ook om huilen.

Waarom hoeft mama helemaal niet te huilen?

Mama is een beetje in shock. Weet je wat dat is?

Soms kun je zoveel verdriet hebben dat je het bijna niet meer voelt.

Dan is het gewoon te veel.

Soms kan je ook zo weinig met je moeder hebben...

dat je niet zoveel voelt.

Huh?

Ja... maar dat kan toch? Dat je moeder niet zo heel veel...

Ben je dan wees?

Eh, strikt genomen eigenlijk niet.

Ja, ja...

Mama is wees.

Waar is je vader dan?

Die... Die is er al heel lang niet meer.

Goed, ik geloof dat ik maar beter even kan gaan opruimen.

(Harde dreigende muziek Brekend porselein)

(Voetstappen op trap)

Hé eh...

Sorry, hoor, wat ik daarnet zei over je vader, maar het lijkt me wel goed...

om die meiden nog even te sparen. Het is allemaal best veel voor ze.

Dat vond Willemien ook altijd.

Wat?

Ja, alles te veel...

Die vertelde nooit wat. Moet ik nou van jou hetzelfde doen?

Trouwens, ik vind dat Joost bij de begrafenis zou moeten zijn.

Je vader?

Meen je dat nou echt?

Waarom niet?

(Poes miauwt Klein piepje)

Peet...

Wat is dit nou?

Daarom was ze zo dik...

Shit...

(Geroezemoes)

(Het valt stil)

Eef... Hé, gaat het?

Ja. Luister, heb jij vandaag tijd om hier achteraan te gaan?

Tuurlijk.

Ehm, yes, eh, die... Hoi.

Die witte lijkkist uit de Dela-commercial, weet je wel, met die gouden grepen?

Die moet als eerste worden opgesnord.

(Deur open)

Hey... Ik ehm...

wil het heel even hebben over die pitch voor Grocery Store.

Hoe we dat gaan doen... Zo vlak voor de begrafenis en zo.

Gewoon door laten gaan.

Lieverd, ik kan me goed voorstellen dat je hoofd er niet...

Luister, het is allemaal prima. We moeten die klus echt binnenslepen.

Je moeder is net dood, hè.

Ja, life goes on.

Ik ben even weg, oké?

Hé, hai, dat is fijn zeg, dat ik jou tref.

Ik moet de hele tijd zo aan jou denken.

Ik mis haar zo vreselijk, hè.

Ja, weet je, ze kon natuurlijk best afstandelijk zijn, maar...

veertig jaar zo naast elkaar, dat is natuurlijk niet mis, hè?

Nee. En ik vond het ook zo gek...

zo'n leeg huis, zonder jouw moeder...

Heb jij de post nog gevonden op het tafeltje in de huiskamer?

Post? Ja.

Hè? Maar heb jij dan de sleutel?

(Poes miauwt) Hai, vrind, zit je daar nog lekker?

Doe de deur even dicht voor de kat en geef mij die tas maar.

Zo, ja, we zijn er weer hoor. Zo, zijn we lekker thuis, hè.

Nou... Ja, weet je...

Wij hielden elkaar gewoon een beetje in de gaten.

En zij zorgde voor mijn kat als ik eens een weekendje weg was.

Ach ja... das war einmal.

We liepen de deur niet bij elkaar plat hoor, maar...

(Snikkend:) Het grijpt me toch enorm aan.

Goh, waar heb ik die nou gelaten? Even kijken. Dat zijn ze niet.

Je ligt hier zo lekker te slapen...

Wat weet jij eigenlijk nog van mijn vader?

Jouw vader? Och, kind toch.

Nou, dat was me een man. Hoezo?

Nou ja, omdat ik bijna niks van hem weet.

Meisje, je vader was de mooiste man die ik ooit gekend heb.

Die had heel mooie handen...

En mooi haar...

Ja, en hij was ook heel charmant.

Was wel tragisch, hoor, dat hij zo jong gestorven is. Vreselijk.

Gestorven?

Ja, weet je, daar was ik echt helemaal stuk van.

Nee, joh, hij is helemaal niet dood. Joost? Jawel...

Die is al meer dan 25 jaar dood.

O, nou... kijk.

Nee, echt niet.

Hij is echt niet dood.

W-wat? Hoe bedoel je 'niet dood'?

Gaat het goed, meiden?

Zitten ze nog steeds goed bij elkaar? Ja.

Hé, girlies.

Mama, we hebben poesjes.

En ze zijn zooo klein, echt zo klein.

Zo klein?

Kom eens.

Kijk, dit is onze open werkplek.

Dit is Joyce.

Ik ben ervan overtuigd dat je moet weten waar je vandaan komt...

om te kunnen bepalen waar je naartoe gaat. De Grocery Store...

is natuurlijk het kind van een heel bijzondere fusie, 40 jaar geleden.

Kijk eens naar die twee bedrijven die destijds met elkaar samengingen.

Dat is, wat wij altijd zeggen, de basis.

We zijn erop verder gaan denken. De roots van Grocery Store.

(Rustige spannende muziek)

Ehm, de roots van Grocery Store?

Ja.

Eh...

Ja, wat ik wil zeggen is eh...

profileer je met wat je al bent.

Eh, de Grocery Store was al hip voordat het hele woord bestond.

(Roy lacht)

Ja, onze stagiaire Roy die...

Roy, misschien kan jij even toelichten wat wij hiermee eh...

Ja, ik... eh, sorry, excuses.

(Jeroen:) Eh, zullen we het anders even samen doen?

(Eva schrikt) Godverdomme. Sorry.

Jezus, godskolere. Serieus?

Sorry.

(Peter snurkt)

Jezus...

Waar was jij? Ik heb jou wel honderd keer gebeld.

Eh... Hoe laat is het? Ooh...

(Bierflesje valt)

Ik ga slapen. Het is een belangrijke dag morgen.

Ja...

Ja.

(Rustige pianomuziek)

Ja.

(Meiden lachen)

(Piepende banden)

Hup, hup, hup!

Oké, mam. Daar gaan we dan.

What the fuck, Eef?

(Jazzmuziek)

*When the end comes knocking

*As once it should be

*I won't shed a tear, dear

*I won't feel blue

*Life ain't built for lasting

*That's what everybody knows

*So I'm gonna dance until I go

*Now let me tell you something, sugar

(Eva neuriet mee)

*And all my days are past all gone

*I'll say that was it, kid that's right ♪

*I should have lied he had no idea

*Don't look for no answers cause you'll never know

*Ain't nobody gonna tell you either

*Just keep on dancing till you go

*Till you go

*You gotta run before you fly

(Auto toetert) *And you're gonna live...

Godverdomme.

*And then you die

*That's the only thing any of us know for...

(Auto nadert)

(Piepende banden)

(Motor uit)

(Piepsignaal auto)

*Just keep on dancing till you go

(Eva hijgt)

*Till you go*

(Muziek ebt weg)

We kunnen niks geks ontdekken.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er niets aan de hand was.

Gezien het hartfalen van uw moeder willen we dit heel serieus nemen.

Dus ik zou u graag nog een nachtje ter observatie houden.

Maar is dit echt nodig? Er staan allemaal mensen op me te wachten...

Liefje, het lijkt mij goed om dit heel serieus te nemen.

Goed...

(Deur)

(Eva zucht)

(Deur)

(Deur)

(Stemmen)

(Bons)

(Bons-bons)

(Bons-bons)

(Bons-bons)

(Gebons in de verte)

(Hard gebons en de wind)

Ho, ho-ho-ho... Rustig maar. Rustig.

Je hebt gedroomd.

En nu gaat je hart tekeer en dat is heel normaal.

Volgens mij zit deze niet meer goed. Ik maak 'm even los.

Dan kun je nog even verder slapen. Zo. Het is nog vroeg, hè.

(Kwetterende vogels)

Hey. Hai.

Yes.

Gaat het, lief? Ja. Alles is goed.

Nou...

Ja, nee, echt. Bloed goed, hart hele nacht aan de monitor...

Is ook niks mis mee, dus laten we het er niet meer over hebben, oké?

Nou, ik wil het er wel over hebben.

Het was 'n paniekaanval. Het zal niet meer gebeuren.

Kom, we moeten nog heel veel doen.

We moeten die hele begrafenis nu snel regelen en ook nog het feest.

Je moeder is gisteren al begraven, Eef.

Omdat jij gisteren nog op sterven lag. Daarom. Echt...

Hé!

Hé! Doe 's even rustig!

Rustig? Ik heb godverdomme alles geregeld...

en nu is m'n moeder zonder mij onder de grond gestopt.

En dan moet ik rustig blijven?

(Vreemde muziekklanken)

Je doet echt raar.

We gaan naar huis.

(Gedempte kinderstemmen)

(Gedempte stem Peter)

Ja!

(Gedempte kinderstemmen)

(Rustige muziek gaat door)

(Hartslag onder water)

(Hartslag versnelt)

(Deur)

Eva de Vries?

Hallo, Sara Vogel, afdelingshoofd.

Moet voor jou ook een enorme schrik zijn geweest, zo plotseling.

Ik ben er echt ontdaan van. Ik wou haar gisteren nog bellen.

Bellen? Ja, over je vader. Het gaat goed, hoor.

Maar we hebben laatst gesproken over een eventuele overplaatsing.

Er zijn wat problemen met een jonge medebewoonster.

U had nog contact met mijn moeder? Ja, zeker. Regelmatig.

Ik, ik, ik weet niet beter dan dat mijn ouders al ruim 30 jaar gescheiden zijn.

Oké. Ja, ik kan natuurlijk alleen vertellen wat ik weet...

maar tegen mij had ze het altijd over 'haar man'.

Kwam ze m'n vader hier opzoeken? Elk jaar.

Had ze ook altijd vlaai bij zich voor het personeel en de patiënten.

Elk jaar?

Altijd op dezelfde datum, altijd rond de koffie.

Vorige week nog. Maandag.

Dat was op m'n verjaardag...

(Geroezemoes)

Hé, Joosje. Mooie dingen aan het maken?

(Joosje mompelt) Mooie kleurtjes.

Joost? Er is bezoek voor je.

Kijk eens wie er is.

Hallo.

Geef maar een hand.

(Rustige muziek)

Laat nou maar weer los.

Joost?

(Harder:)Joost, laat je dochter los.

Ik heb geen dochter.

(Joosje mompelt)

...de dochters die waren eerst te laat erbij gekomen...

toen de anderen al klaar waren en wij waren zelf nog niet klaar.

Ah, mevrouw de Vries.

Jij hebt echt... Wacht eens even.

Wat is er aan de hand? Ik probeer...

Ik probeer u al dagen te bereiken en ik krijg u gewoon niet te pakken.

Nee, nee, nee... Wacht, wacht.

Eef, zo gaat dat niet... Sst.

Laat ons gewoon even praten.

Ik heb al een man die wil praten, ik kom bij jou om te neuken.

Hé, stop nu.

Ik was bezorgd, oké? Ik maakte me zorgen.

Oké, dit is een vergissing.

Wat? Gewoon, jij. Dit. Alles.

Hé, ik heb hier geen goesting in.

Dat was al duidelijk, oké? Ik kwam hier eigenlijk om het uit te maken.

Eef, doe eens niet zo kinderachtig. Ik ben uw vader niet, zeg.

(Heel rustige muziek)

(Kauwgeluiden)

(Kauwgeluiden)

(Poes miauwt)

(Muziek zwelt aan)

(Kinderen lachen)

(Donder)

Hé, liefjes... anders gaan jullie even lekker in bad? Dan kom ik zo.

Ik wil niet in bad.

Ga toch maar even. Echt, daar knap je van op.

Mogen we dan wel badschuim?

Ja, da's goed.

Maar niet de hele fles, hè? Zoals de vorige keer.

Maar dat deed Charlie. Echt niet.

Wil je even op schoot?

(Poes miauwt)

Wegwezen, Muis! Ksst, opzouten.

(Eva kreunt zacht)

(Deur kraakt)

(Eva hijgt zacht)

(Eva schrikt wakker)

(Eva hijgt angstig)

Eva?

Hé...

Wat is dit?

Het huis van Willemien.

Wat is daarmee?

Nou ja, dat moet worden leeggehaald.

Dus ik dacht, als ik eh...

als ik daar nu een tijdje naartoe ga, kan ik dat op m'n gemak doen.

Dan is het voor jullie ook wat rustiger.

Maar... Waarom?

We zeggen tegen de meisjes dat ik voor werk in 't buitenland ben, oké?

Hoezo nu meteen? Liefje, laten we weer naar bed gaan...

en dan praten we er morgenochtend verder over.

Hallo.

Kijk eens, jongens, wie daar is. (Poes miauwt)

Wat gezellig. Nou, ik heb net een flesje Riesling open...

Hoe kom je aan al die foto's en die filmpjes?

Greetje? Ik heb zelf helemaal niks, ik heb niet één foto van m'n vader...

laat staan filmpjes. Ik heb dit nog nooit gezien. Hoe kan dat?

(Boos:) Jouw moeder had alles weggegooid.

Dozen vol. Dozen vol foto's in lijsten. Ongelooflijk.

Dit is toch een heel leven? Da's toch geen manier van doen...

om iemand zo gewoon letterlijk bij het grof vuil te zetten?

En jouw vader zeker niet.

Of all people.

Hoezo? Wat is er dan met mijn vader?

Laat het nou maar, lieverd.

Het waren andere tijden en ik wil jou daar niet mee belasten.

Nee, maar ik vraag er toch naar?

Ja, dat weet ik ook wel.

Ik heb lekkere koekjes...

Ik heb zoveel van die man gehouden...

Zoveel...

Ja, weet je, Paul was een lieverd.

Maar Paul was gewoon een beetje zo van het aaien.

Maar jouw vader die was juist zo 'wow'... Snap je?

Kom, ga eens lekker zitten. Eet.

Het waren tijden van bevrijding, van experimenteren, weet je wel?

Ja, jouw moeder ook.

Willemien?

Zij en Paul. Nee, maar dat mocht van mij.

Ze mochten het van mij. Maar met jouw vader...

dat was zo ongelooflijk bijzonder.

Grote, verzorgde handen...

Een heerlijke mond...

Ja. Oh god, en wat was die man gek op jou, hè.

Ja... Jij was zijn prinsesje, Eefje-peefje.

Mijn prinsesje, Eefje-peefje.

(Stem uit verte) Eefje-peefje.

(Joost gedempt:) Eefje-peefje.

(Poes spint)

Eefje-peefje.

Dat zei hij dan. Hij was zo gek op jou...

(Poes spint)

(Dreigende muziek)

(Muziek stopt)

Dat is juridisch helaas onmogelijk. Je vader heeft laten vastleggen...

dat er niemand ooit inzage mag krijgen in zijn dossier.

Niemand. Ook niet na zijn dood. Ook jij niet.

Wist mijn moeder hiervan?

Ja.

Ja... Wat hoop je in het dossier te vinden?

Ja, alles. Ja...

Ik snap het.

Maar ik...

...ik kan je niet helpen.

Ik wil je alleen met klem verzoeken om voorzichtig te zijn met je vader.

Ons belang is dat Joost stabiel blijft.

Weet je wat mijn belang is?

Dat ik m'n leven godverdomme weer een beetje op orde krijg.

Ik vertrouw mezelf niet eens bij m'n eigen kinderen.

Weet je hoe dat voelt? Weet je hoe dat komt?

Dat komt omdat ik weet dat er ergens in het hoofd van die ouwe mafkees...

iets zit waar ik doodsbang voor ben. Snap je dat?

Iets dat verzwegen wordt. Iets dat ik met me meedraag.

Dát is mijn belang.

(Rustige pianomuziek)

(Vogels fluiten)

(Rustige muziek gaat door)

(Pianomuziek zwelt aan)

(Muziek ebt weg)

(Kinderen giechelen)

(Telefoon trilt)

Hai.

Hé, waarom kom je niet naar binnen?

(Kinderstemmen) (Bobby:) Stop, hou op.

De meiden missen je heel erg.

En ik ook. Dus...

Wat het ook is, kom gewoon even binnen.

Nee, het spijt me, ik moet dit even zelf doen.

Oké? Maar wat is er dan?

Joost?

Ik heb gelezen dat je mensen met geheugenverlies kunt helpen...

door ze te confronteren met dingen uit het verleden. Dat is toch zo?

Je vader slikt al 30 jaar heel zware medicijnen.

Geheugenverlies is dan eerder regel dan uitzondering.

Ik heb muziek en foto's bij me. Ik weet zeker dat dit kan helpen.

Maar helpen? Wie helpen? Hem of jou?

Vraag je af wie er baat bij heeft om het verleden op te rakelen.

Ik breng hem aan het einde van de middag terug.

Zo, ouwe...

we gaan je eens even door de wasstraat gooien.

Nee, nee, nee...

Hé, we gaan er een gezellige dag van maken.

(Jazzmuziek)

*I don't know you

*The way that I like to know you

*For I don't know you

*The way that I'm surely learning to

*Step by step

*And day by day

*You're like a spell a secret to tell

*Of a door marked 'no entry here'

*Time may fly still I'm gonna try

*To figure out your mystery

*Step by step

*And day by day

Ja, kijk maar.

(Muziek ebt weg)

Het taartje was voor?

Alstublieft.

En de chocomel? Ja, is voor mij. Dank je wel.

Hé...

Je ziet er echt heel mooi uit.

Joost...

Doe mij er ook eens eentje.

O, s-sorry... Ik wist helemaal niet dat u ook rookte.

Zeg maar 'je', hoor. Ik heet Eva.

En ik rook alleen maar bij bijzondere gelegenheden.

Ik heb de indruk...

dat wij uit hetzelfde hout gesneden zijn.

Nou, daar zou je best wel eens gelijk in kunnen hebben.

Ik bedoel, we hebben allebei geen kinderen...

we zijn ongebonden...

we kunnen doen wat we willen...

Nou...

Hm?

Ik heb wel kinderen. Ik heb er twee. Ik heb twee dochters.

Het zijn jouw kleindochters. Kijk, Charlie en Bobby.

Meisjes met jongensnamen, dat vonden we leuk.

Mevrouw, u mag hier niet roken.

Sorry. Kom maar.

Kijk, en hier zijn de kinderen samen met mama. Met Willemien.

Zie je?

Willemien.

Hé... Wat voor vrouw was mama eigenlijk?

Was ze aantrekkelijk? Was ze... was ze... sexy?

Hielden jullie van elkaar?

Ik moet poepen.

Ik moet poepen.

Wat? Ik moet poepen!

Moet dat nu...

Alsjeblieft. Ja, dank u wel.

(Joost, hard:) Ik krijg m'n broek niet dicht.

O, godsamme...

Ik krijg m'n broek niet dicht. O, mijn god, wat heb je nou gedaan?

Ik krijg de broek niet dicht!

Doe eens rustig. Jezus Christus, je zit helemaal onder.

Eh...

Gatverdamme...

(Joost grinnikt)

(Eva zucht)

Kunt u dat ergens anders doen?

Ja, eh...

Ja, kom maar, lopen.

Hij is niet dicht! Sst, stil.

(Heel rustige pianomuziek)

(Vogel roept)

(Vogel roept)

(Kinderstemmen in de verte)

(Eva toetert)

Hey...

Wil jij alleen nog maar vanuit je auto naar je eigen leven kijken?

Ik wil heel graag even met je praten.

Ik wil... ik wil geen geheimen meer in m'n leven. Jij en de kinderen...

jullie zijn het allerbelangrijkste voor me.

Was dat een geheim dan?

Er is iemand anders.

Of, er was iemand anders.

Ja...

En jij dacht dat ik dat nog niet wist.

Ik weet hoe hij heet, waar hij woont...

en ik weet precies als je thuiskomt wanneer je bij hem bent geweest.

Ik ben niet achterlijk, Eef.

Maar weet je, het probleem is volgens mij niet dat jij...

er een minnaar op na houdt, maar dat jij denkt dat je dat aankan.

Jij denkt dat je alles alleen kan. Dát trek ik niet.

Soms denk ik dat ik gek aan het worden ben.

Jij bent niet gek.

Nee, je bent bang.

En je bent in de war. En je bent een controlfreak.

Maar da's nog iets anders dan gek.

Ik hou van jou.

Heel veel.

En ik hou van het leven dat we hebben met z'n vieren.

Maar ik wacht niet eindeloos totdat jij de moed hebt gevonden...

om aan ons leven deel te nemen.

Wil je alsjeblieft nog heel even op me wachten?

(Spannende muziek)

Hoi, Eva.

Hé, Eef... Hoe gaat het? Helemaal kut.

Heb jij nog een paar stagiaires die je even kunt missen?

Stagiaires?

Ja, ik heb een paar extra handjes nodig met sjouwen en dozen inpakken.

Roy heeft misschien wel tijd.

Hé, Eef. Gaat het, lieverd? Kom je nog een beetje aan jezelf toe?

Top. Ik neem Roy even mee, ja?

Roy?

Ga je mee? Klusje.

(Eva:) Oké, het systeem is als volgt.

Alles in dozen. Paars is weggooien.

Geel is twijfel. Groen is bewaren. Goed?

Wat moet ik bewaren?

Alles dat iets over vroeger vertelt.

Wat moet hiermee? Wegdoen of bewaren?

Waar heb je dit gevonden?

Onderin de kast.

Ja, die bewaar ik.

Ja.

(Joost roept van ver:) Mientje?

Eefje-peefje?

Eef?

Eefje, Eefje!

Mien?

Mien?

(Muziek zwelt aan)

Evie?

Eefje? Eefje, kijk.

Kijk. Voor jou.

Hai.

(Sirene)

Zijn allemaal voor jou.

Hier!

M'n dochter.

(Sirenes) (Joost:) Ik hou van m'n dochter.

Hé.

(Sirenes naderen)

(Knal)

Roy? Ja?

Ik ben heel even weg.

Waarom is mijn vader uit de ouderlijke macht gezet?

U weet wat er gebeurd is?

En u zegt niks?

Ik mag hier niks over zeggen. Dit valt onder het dossiergeheim.

Het spijt me.

(Joosje:) Ik... ik... ik...

(Joost:) Mientje?

Mientje.

Hey, pap.

Ben jij dat, Mientje?

Dat is lang geleden...

Oké, we gaan een eindje rijden. Goed?

Ik...

ga even m'n koffer pakken. Nee, nee, Joost. Die heb ik al.

Kom. Waar gaan we naartoe?

Naar huis. Kom maar.

Huis...

(Joosje:) Wat leuk, een stukje rijden! Sst!

Nou, wat heerlijk, meneer de Vries. Lekker met uw dochter naar buiten.

Kom maar, kom maar.

Weet je nog waar we naartoe gaan, Joost?

Naar huis.

(Rustige spannende muziek)

Kom maar, we gaan even kijken. We gaan kijken waar we woonden.

(Jonge Eva:) Papa!

Mientje...

Mientje, dat kan ik niet.

Dit is ons huis.

(Joost van ver:) Eefje?

(Jonge Eva:) Papa?

Eefje?

Ja! Kom maar.

Kom maar naar papa.

Kom hier.

Oké... daar gaan we.

Joehoe.

Hé, Joost. Weet je dit spelletje nog?

(Joost vroeger:) Eva, wat zijn we?

Whoo!

Whoo-hoo!

Whoo!

Kijk... Kijk...

MUZIEK ZWELT AAN

(Joost:) Wat zijn we, Eva?

Een vliegtuig!

(Willemien:) Eva?

Eva?

(Greetje: Eva!

Eva, godver, ben je helemaal gek geworden?

Maar kind, wat doe je nou?

Joost?

Joost...

O, het is niet waar. Joost, ben jij het?

Blijf van me af. Hoer!

Nou, dat is nou niet aardig van je.

Kom eens hier, jongen, laat me eens naar je kijken.

O, je bent helemaal niks veranderd.

Een mooie man...

Ik ken jou helemaal niet.

Ik wil hier weg. Kom, we gaan, Mientje.

Mientje?

Doe jij eens even niet zo gek.

Ga met mij mee naar binnen. Ik heb net een fles wijn geopend.

Dan is het weer net als vroeger. Weet je wel?

Gaan we kaartje leggen... Niemand zeggen.

Ik heb jou echt heel erg gemist...

Jij bent ziek in je hoofd.

O, fuck.

O, shit, fuck, jezus, Greetje, gaat het?

Roy, kan jij... Ik bel wel even een dokter.

Sorry.

Gaat het?

(Joost jammert)

Joost?

Sorry...

Pap, het spijt me heel...

Jullie vrouwen zijn allemaal hoeren.

Jij bent een hoer, jij en je moeder. En dat kutwijf met dat grijze haar.

En Willemientje en Eefje en Bobby en Charlie...

allemaal kutwijven, die moeten ze allemaal kapotneuken.

Wat zei je?

Joost?

(Auto op slot)

(Spannende muziek)

Hey.

Eh, ze hebben de buurvrouw toch even naar de dokterspost gebracht.

Kan jij nog één ding voor me doen? Ja.

Heb jij je rijbewijs? Ja.

Oké... Mijn auto staat op de A28, op de vluchtstrook...

onder het tweede viaduct, met m'n vader erin.

Oké. Hij moet naar dit adres.

Daarna kan je terug naar kantoor.

Oké.

O, en Roy?

Zeg maar dat ik jou een vaste baan heb aangeboden.

Oké.

(Ringtone gaat)

Met Eva.

Sorry, ik weet niet precies wat er is gebeurd, maar...

als de druk op z'n hersens toeneemt, moet hij geopereerd worden.

Er staat in het dossier niets over reanimeren.

Ik begrijp dat u de voogd bent? Ja.

Ik moet u deze vraag stellen.

Moeten we hem reanimeren als het misgaat?

Nee.

Nee.

Goed.

Ik heb een tweede stoel voor u.

Gaan wij het redden, denk je?

Dat hoop ik wel.

Dat hoop ik heel erg.

Ik ga even koffie halen.

(Telefoon trilt)

Hallo?

Eva, dit is Sara Vogel. Ben je nu in het ziekenhuis?

Ik kom net van het politiebureau. Daardoor kon ik eerder niet bellen.

Wat is er gebeurd?

Ik ehm... Ik weet niet hoe ik je dit moet vertellen.

Wat?

(Dreigende muziek)

(Pieptoon)

(Rennende voetstappen)

(Pieptoon stopt)

Je zal het vergeten, lieverd.

Mama zal ervoor zorgen dat je er nooit meer aan hoeft te denken.

NPO ONDERTITELING TT888, 2022 informatie: service.npo.nl