Original subtitles

Ik wil een referentie natrekken. Dr. Sutton. Ze heeft voor u gewerkt.

We gaan samen ergens heen. Jij, ik en Molly.

We moeten eerlijk tegen elkaar zijn.

Ik weet wie je bent. Alison Sutton zit al een half jaar in Nieuw-Zeeland.

Ze had alles wat ik niet had en ze vergooide het. Dus pakte ik het.

Je bent goed. De beste die we ooit hebben gehad.

Trek bij me in. Ik wil je niet kwijt. Ik kan je beschermen.

Kom hier. Pas goed op jezelf.

Je moet iets bezorgen in Edinburgh. De baan is voor jou.

Cath zei dat je haar sloeg. - Dat is niet waar.

Paul is een gediplomeerd verzorger. Hij rapporteert aan mij.

We zijn met z'n tweeën. Het moet maar.

Wat is het probleem? - Een abces. Ik bel Kaakheelkunde.

Kom je even? Wie hier niet moet zijn, stuur je weg.

De man met tandpijn. - Ik kan het niet.

Vier minuten. - Doe jij het maar.

Ik stuurde hem weg. We moeten elkaar steunen.

Je moet dit veranderen.

Bij een klacht worden we helemaal doorgelicht.

Kan iemand me helpen?

Wil je pannenkoeken, Molly? Help me maar.

Wil jij ook? Toe maar.

Oké. Drie keer is scheepsrecht.

Klaar? - Ja.

Drie, twee, een. Hopla.

Dat was de jouwe. Koffie?

Sorry. Heb ik je wakker gemaakt? - Ik kon toch niet slapen.

Hoe was je nacht?

Gewoon. - Ging het goed met Brigitte?

We gaan zo. - Je begon toch pas om twee uur?

Papierwerk en zo. En ik betaal voor de opvang.

Ik meen het, Molly. Kom.

Ik pak je jas. Eet dat onderweg maar op.

We mogen niet te laat komen.

Wat is het rustig.

Dat woord zeggen we hier niet. Dat brengt ongeluk.

Wat? Rustig?

Toch, Ally? - Ja. Dat weet iedereen toch?

Wees eens wat liever tegen... - Dawn.

Ze is nieuw. Een SEH-maagd. - Sorry.

Dit is voor jou.

Heb je geslapen? - Een beetje.

Ik ben gebleven. Hij ligt nog op de IC.

Hij wordt niet meer in slaap gehouden, maar hij reageert niet op prikkels.

Maar dat kan wel een week duren. - Ja. Natuurlijk.

Zolang er leven is, is er hoop. Toch?

Was dat het?

Het spijt me. En...

ik wil je bedanken voor je hulp.

We moeten elkaar steunen. - Vraag je dat of eis je dat?

Dat vraag ik natuurlijk. Als je vriendin, je collega.

Het is erg, maar ik zit niet op een obductie te wachten. Jij?

Alles gaat onder een vergrootglas en niemand wint.

Ze hebben gemakkelijk praten. Ze waren er niet bij.

Ik wil niet liegen. Ik ben geen leugenaar.

Maar het is wij tegen hen. Zie je dat niet?

Hoeveel fouten mag je maken? Hoe vaak mag je het mis hebben? Nooit.

Je moet perfect zijn. Dat ben ik niet.

Jij wel?

Mr Connolly?

James?

Is alles goed?

Donder op.

Hij is in orde.

Vast klant. Ik let wel op hem.

Oké.

Ik heb werk voor je. Epigastrische pijn.

Er is niets aan de hand. - Dat zal best...

maar u mag pas weg als de dokter dat zegt.

Had me maar gebeld. Of je huisarts.

Waarom? Het is maar indigestie. - Of een hartaanval.

Maagperforatie, aorta-aneurysma. - In het Schots, graag.

Of Engels, desnoods. Ik ben tweetalig.

Het kan iets ernstigs zijn.

Gezellig ben jij. Horen artsen je niet gerust te stellen?

Prima. Je hartritme is normaal. Dat is een goed begin.

Hoe lang heb je die pijn al? Eerlijk, graag.

Een paar weken. Maar vanmorgen... Ik heb vast iets verkeerds gegeten.

Oké. Ik onderzoek je even.

Zo. Ik druk op je buik. Zeg maar wanneer het pijn doet.

Is dat pijnlijk? - Het is vervelend.

Mag ik snel naar huis?

Ik wil een thoraxfoto. Regel toegang en een amylasetest.

En ze mag niets gebruiken.

Geen thee? - Pas als ik het zeg.

Waar is iedereen?

Het is net dat schip. Je weet wel, waar iedereen was verdwenen.

De Titanic? - Marie Celeste.

Het is erg... - Nee.

Ik weet wel beter. Waar is Ally? - Bij de enige patiënt. Acuut 2.

Sorry. Dokter Brenner?

Rob Beasley. Patiëntencontact. - Ach, ja. Alles goed?

U weet van het incident dat vannacht heeft plaatsgevonden?

Nu wel. Is er een probleem? - Mogelijk.

Kunnen we even praten? Het lijkt me rustig genoeg.

Ze willen gewoon dat we doodgaan. - Dat zeggen we hier niet.

Wat? Rustig?

Ga maar mee naar m'n kantoor.

Z'n partner heeft ons al benaderd. Ze is advocate. Gemeenteraad.

Fantastisch. - Meestal ga ik naar het bestuur...

maar ik wil de betrokkenen graag spreken nu alles nog vers is.

U weet hoe dossiers zijn. - Ja.

Het gaat om dokter Rayne en dokter Sutton. Zijn die vandaag aanwezig?

Ik meen van wel. - Zullen we dan maar?

Ik heb gehoord over vannacht. Ben je oké?

En Ally? Ze neemt het erg persoonlijk op. Het is raar.

Misschien maalt ze er wel echt om. - Ik ook.

Iedereen geeft om de patiënten. - Praat je met ze?

Ik hoef hun levensverhaal niet te weten. - Zij wel.

Het is vast dat multitasken van jullie. - Dat bedoel ik dus.

Jij maakt overal een grapje van. Er is niets grappigs aan.

Het spijt me. Echt.

Wat is er gebeurd?

Hij kreeg geen lucht. Je zag aan z'n ogen wat er ging gebeuren. Alsof hij het wist.

Ze sneed in z'n nek. Alles zat onder het bloed.

En het ergste is... Weet je wat me nog het meest raakt?

Ik ben eraan gewend. Dood, pijn, bloed, tranen.

Het doet me allemaal niets. Wat zegt dat over mij?

De foto is goed. Nu het bloedonderzoek nog.

Voel je de pijn nu nog?

Minder. Zoals ik al zei: Het was vast m'n eten.

Hoe is het met de kleine? - Prima. Ze mist je.

Je bent anders dan de rest. Jou had ik graag gehouden.

Die andere artsen vonden me maar een bemoeiziek, oud mens.

Een eenzame ziel schrikt de meeste mensen af.

Maar jou niet. - Misschien was ik ook eenzaam.

Ik ben niet blind. Dat zag ik wel. Zoiets kun je niet verbergen.

Maar jij had alleen een noodverbandje nodig. Dat was zo gepiept.

Bij mij is het meer een langdurige aandoening.

Praat met me. Voor het te laat is.

Ik heb iets gepakt wat niet van mij is.

Wat? Wat dan?

Sorry, Ally. Hé. Hoe gaat het?

Goed. We waren wat aan het praten. - Heb je even?

Waarom heb je niets gezegd?

We redden het nooit als je dingen achterhoudt.

Ik ben niet achterlijk. - Rob Beasley is er.

Hij wil jou en Brigitte spreken.

Hoe maakt de patiënt het? - Hij ligt op de IC.

Ik ben er vanmorgen geweest. - En?

Waarschijnlijk hypoxisch hersenletsel. Hij reageert nog nergens op.

Het was mijn schuld. - Hou op. Hij was ziek.

Je deed wat je kon. En Brigitte was er. Het was haar taak.

Ze had hem naar huis gestuurd. Vijf uur eerder.

Ze verwees hem naar de tandarts. - Dat lieg je.

Ik mocht de kaakchirurg niet bellen. - Verbood ze het?

Oké. Dan ga je dat zeggen. De waarheid.

Jij wilde hem opnemen en zij weigerde. Ze mogen jou niet natrekken.

Dus we schuiven het op Brigitte? - Ja. Zij had de leiding. Ze...

Dan blijft het bij een verklaring.

Je mag hier niet bij betrokken raken. Laat Brigitte vallen.

Er is nog iets.

Brigitte's fles. Die ze altijd bij zich heeft.

Dat is geen water.

Drinkt ze? Op het werk? - Ik rook het gisteren.

Na dat voorval.

Er ligt wodka in haar bureau.

Dan doen we hier goed aan.

Gaat Dale akkoord? - Ja. Misschien ga ik wel verhuizen.

Misschien wil hij wel van je af. - Ik ben de perfecte werknemer.

Maak je nog kans, denk je? - Het gaat om Molly. Meer niet.

Ik hoor hoe je over haar praat.

Oké. Ik hoop het misschien, maar ik moet mezelf bewijzen.

Ik heb het verpest. Zij deed haar best. Nu is het mijn beurt.

Jammer dat het geen wit paard is. Het adres staat er al in.

De stem is van John Cleese. Sorry.

Bedankt voor dit gesprek. Dit is voor niemand prettig.

Ik heb het dossier gelezen. Mr Gerrard kwam binnen bij Niet-acuut.

Dat klopt. - Bij dr. Sutton. Hij had een tandabces.

Hij had tandpijn en wilde antibiotica. - Had hij meer problemen?

Overwoog u hem door te verwijzen?

Het leek niet nodig. Dat spijt me nu.

Besprak u die beslissing met uw meerdere?

Nee. Ik stuurde hem weg. Het was mijn beslissing.

Ik begrijp van de kaakchirurg die het van u overnam...

dat een submandibulair abces de luchtweg blokkeerde.

Waren er tekenen die daar op duidden? - Niet dat ik weet.

Zeker weten? Geen zwelling of verhoging? Ik meen dat je zei...

Niet dat ik weet. - Besprak je het niet met dokter Rayne?

Op wat voor manier dan ook?

Dat was natuurlijk fout.

En er is u verder niets opgevallen aan dokter Rayne's gedrag?

Bedankt. We hoeven nog niet van een fout te spreken.

Ik wil nu alleen alles op een rijtje zetten.

Wanneer was uw laatste tracheotomie, dokter Rayne?

Dat weet ik niet precies. Een jaar of vijf terug.

Zodra ik besefte dat dat nodig was, liet ik hulp komen.

...met hulp van dokter Sutton.

We deden wat we konden. Natuurlijk hadden we het graag anders gezien...

maar gezien de omstandigheden hadden we weinig keus.

Oké. Het is nu aan de familie.

Maar alles lijkt het gevolg van een ernstige aandoening.

Dat ga ik doorgeven. Ik hou u op de hoogte. Bedankt.

Alsjeblieft.

Waarom doe je dit? - Het is m'n verdiende loon.

Hoezo? - We moeten elkaar toch steunen?

Je moet alleen achter me staan. - Ik heb geen keus.

Ik weet wat je doet. Wat er in je bureau ligt.

Wat bedoel je? - Je had gisteren gedronken.

Wat? Dat is belachelijk. - Ik weet wat er in je fles zit.

Je voorraad ligt in je la.

Het is niet wat je denkt. Ik werk er al aan met m'n huisarts.

Lieg niet. Je was aan het werk, met patiënten, en je was dronken.

Dronken? Je wordt niet dronken.

Was het maar waar. Je blijft normaal. En dat voelt allang niet goed meer.

Ik weet wat je denkt. Maar ik ben hier, dag na dag. Ik ben er nog steeds.

Wat ga je doen? - Niets. Het is mijn probleem niet.

Iedereen zoekt het maar uit. Stop, drink, je doet maar.

Maar laat mij met rust.

Ally? Gaat het? - Ik moet hier weg.

Gaat het over vannacht? Je hebt gedaan wat je kon. Dat zeg ik ze wel.

Nee. Je bent een geweldige verpleegster.

Blijf erbuiten. Dit is mijn probleem, niet het jouwe.

Het is de waarheid. - Dat maakt niet uit.

Beloof me dat je erbuiten blijft.

Ik heb niets gezegd.

Wilt u uw zakken leegmaken?

Ik houd u aan voor diefstal.

U hoeft niets te zeggen. Wat u zegt, kan als bewijs dienen.

M'n excuses.

Iemand bestal patiënten. Ik wist wie, maar je moet ze betrappen.

Had je hier een spion geplaatst? - Brigitte wist ervan.

Het was vertrouwelijk. Erg geheimzinnig allemaal. Best leuk, eigenlijk.

Ongelooflijk hoe rustig het is.

Hij kon het niet laten.

Vier ambulances bij de ethyleenfabriek. Een ontploffing.

. Minstens twee ernstige brandwonden. Zes mogelijke inhalatietrauma's.

Aankomst over drie minuten.

Maak Trauma vrij en piep Anesthesie op. Brigitte?

Naar Niet-acuut. Behandel wat er nog zit.

Ally. Jij werkt met mij.

Ik kan het niet.

Jawel. Je bent al zo ver gekomen. - Ik hoor daar niet te zijn.

Bij Beasley was je kalm genoeg. - Sorry. Ik kon het niet.

Dit lukt alleen als je naar me luistert. - Ze zijn er.

Ik kom zo.

Best. Ik weet niet wat jij doet, maar ik ga aan het werk.

Trauma 1.

Trauma 2.

Jij en Charlie. Ik doe de andere. Gewoon een ABC, oké?

Luchtweg vrijmaken, infusen, vocht en morfine.

Ze hebben ons nodig. Laat zien wat een echte arts kan doen. Ja?

Aan de slag.

U bent in het ziekenhuis.

Ik ben Ally. We gaan u helpen. Hoe heet u?

Adam McKinnon, 26. Familie is ingelicht.

Morfine. Hoeveel? - Vijf.

Hoeveel heeft hij gehad? Tien.

De ademhaling wordt moeizaam. Ik zie roet.

Geschroeid. Luchtwegobstructie.

Anesthesie? - Tien tot twintig minuten.

En de specialist? - Ze proberen hem te bellen.

Het gaat hard. Ally?

RSI. Haal de set.

Ik heb wel iets voor de pijn. - Het is niets. Hoe is het met de rest?

Daar zijn ze nog mee bezig.

Dat is Adams vrouw. Claire.

Ik ben zo terug.

Ik ben dokter Rayne, een van de artsen. Zeg maar Brigitte.

Ja. Ik ben gebeld over een ongeluk.

Dat klopt. Uw man wordt behandeld op de SEH.

Oké. Wat kan ik doen?

Ik breng u naar de familiekamer. Komt u maar.

Zet maar druk.

Hij is weg. Adem in, allemaal.

Ik zie niets.

Ik kan de stembanden niet zien. Er is te veel zwelling.

Dertig seconden. - Verander van positie.

Meer druk.

Een minuut. Moet het back-upteam komen?

Ik ben er bijna. Nog heel even.

Ik kan het niet.

Haal Andy.

Haal Andy. Nu.

Wacht. Ik zie de stembanden. Voerder.

Anderhalve minuut. We moeten nu oxygeneren.

Gebeurd.

Klinkt goed.

Waren we bezorgd?

Derdegraads op gezicht, arm en borst, 36 procent. 10 procent tweedegraads.

Z'n vrouw is er. Zal ik gaan? - Nee, wij doen het wel.

Ben je zover?

Ik ben Alison Sutton, de arts die uw man behandelt.

Dit is Karen, verpleegster. Hoe heet u?

Claire. En dit is Callum.

Jullie zijn met z'n tweeën. Waarom? Wat is er?

Rustig maar. - Zeg het maar gewoon. Is hij dood?

Nee. Hij wordt over een paar minuten naar de IC gebracht.

Goddank.

Sorry. Ik dacht heel even...

Adam heeft zware brandwonden op z'n borst en gezicht.

Hij zal lang moeten worden behandeld. - Ik wil hem zien.

Zal ik hem meenemen? Op de kinderafdeling staat een Xbox.

De hitte heeft z'n luchtpijp aangetast. De machine helpt hem te ademen.

Vanwege de brandwonden dienen we extra vocht toe.

Als hij stabiel is, wordt hij overgebracht...

Ik moet overgeven.

Toe maar, lieverd. Toe maar.

Ik gaf haar gewoon wat thee. Ik dacht dat het wel kon.

Neem je dit over?

Zwak. Bloeddruk? - Kon ik niet vinden.

VT, denk ik. We moeten defibrilleren.

Wat doen we, Ally? - Ik ken haar.

Instabiele VT. Synchroon defibrilleren op 100.

Oké. Schok op 100.

Bed los.

Opladen naar 200.

SYNC aan. Bed los.

Schok toegediend.

Sinusritme.

Beter.

Meet de bloeddruk en breng haar naar Trauma.

Ik ben er niet. Spreek na de piep een bericht in.

Hé, met mij. Raad eens waar ik ben.

In Edinburgh. Ik moet iets bezorgen.

Maar goed. Ik dacht dat ik misschien even langs kon wippen.

Langs wippen.

Sukkel.

De troponinewaarde duidt op een infarct, eerder vandaag.

Ik heb het gemist. - Dat kan gebeuren.

Je moet het omdraaien.

Zo is het weer een gewone hartaanval.

Het is lastig als je ze kent. Dat doet iets met je hoofd.

Je had vannacht toch ook dienst?

Ik heb Cardiologie gebeld. Een paar stents en ze is weer als nieuw.

Dit heb ik gedaan. - Nee. Dit heeft God gedaan.

Jij wilde hem dwarsbomen. Dat is heel wat anders.

Wat het ook is.

Kom maar, lieverd. Heb je alles? Pak je jas en je tas.

Wat jammer. We gaan vanmiddag naar het strand.

Sorry. Volgende keer beter.

Volgende keer. - En als die niet komt?

Dan gaan wij. - Met Andy?

Misschien. - Papa.

Hoe is het? Ben je nu Schots? Met accent en al?

Hé. Ik wilde je verrassen.

Gaat het wel?

Cath? - Het spijt me.

Dit heb ik allemaal nooit gewild. - Hé. Wat is er?

Maar Ally zit in...

Dus je doet je al die tijd al voor als een ander?

Dit is gestoord. Als dit uitkomt, draai je de bak in.

Wat moet Molly dan? - Ik wilde haar een kans geven.

Die had ze. Twee mensen die dol op haar zijn. Jij en ik.

Echt niet. Ze had een werkeloze moeder en een vader die er nooit was.

Ik deed m'n best. - En dat was drie keer niks.

Maar ze vergaf je alles. En dat zou ze altijd blijven doen.

Ze zou altijd alles blijven goedpraten. Dus nu geef ik het goede voorbeeld.

Door de boel te bedriegen? - Ik heb m'n leven omgegooid.

Je zei altijd dat je niet voor de artsen onderdeed. Maar dit...

Ik ben goed in m'n werk.

Die journalist, Sam. Je hebt hem verteld dat ik je sloeg.

Nee. - Lieg niet. Hij zei het zelf.

Weet je hoe dat ging? Hij nam het aan. Omdat hij je kent.

Ik heb niet gelogen. Zo'n loser vond hij je wel.

Je bent gek. Ik ga naar de politie. Ik neem Molly mee en ga naar de politie.

Je gaat met papa mee, goed?

Ze gaat met mij mee. - Wacht. Ik heb je geld gestuurd.

Donder op. - Want jij wist alles.

Zo kon ik ons allebei onderhouden. - Klets niet.

Vijfhonderd per maand. Wie zouden ze geloven?

Dat is niet waar. - Maar je nam het geld wel aan.

Staat het nog op je rekening? Daar klopt toch niets van?

Hoe kan ik dat verdienen? Het is jouw woord tegen het mijne.

Wat mankeer jij?

Je hebt gelijk. Het is gestoord. Het was fout.

Ik wilde net vertrekken.

Ik wil terug naar Sheffield. Jij, ik en Molly. Alsof dit nooit is gebeurd.

Ik heb een fout gemaakt. Maar we moeten dit doen, voor Molly.

Ik wil terug naar huis. Samen met jou. Nu.

Het wordt weer net als vroeger. Dat wil je toch?

Heb je Ally gezien? - Al even niet meer. Koffiekamer?

Heeft ze met je gepraat? - Ze heeft verteld wat er is gebeurd.

Heeft ze alles verteld?

Ik denk het wel. - En?

Wat ga je doen?

Hoe lang? - Wil je de twaalf stappen horen?

Nee. Hoe lang behandel je al patiënten terwijl je beneveld bent?

Verdomme.

Waarom? - Moet je dat nog vragen?

Nee. Ik wou alleen dat het niet zo was, Bridge.

We zijn vrienden. - Nog steeds, hoop ik.

Het spijt me. - Het is wel goed.

Het is goed. - En je hebt al zoveel aan je hoofd.

Ik kan haar er niet voor laten opdraaien. Ze had gelijk. Ik zat fout.

Ze wist dat hij ziek was. Ik miste het.

Ze is goed. Een natuurtalent.

Ik bedoel: Ze heeft dit niet verdiend. Ik wel.

Niemand krijgt wat hij verdient. Weet je dat nu nog niet?

Hoe moet het nu verder? - Ik weet het niet.

Sorry, dokter Rayne. Uw patiënt is terug van Röntgen.

Heb jij Ally gezien? - Nee. Is die vandaag niet vrij?

Is alles goed met haar? Ze leek me wat overstuur.

Oké.

Luister. Ik moet haar spreken. Ik ben over twintig minuten terug.

Woon je hier?

Geef me even. Pak jij Molly's spullen?

Wie ben jij?

Wat is dit? - Wie is die kerel?

Ik woon hier. Dit is mijn huis.

Doe je het met hem? - Dat gaat jou niets aan.

Laten we nou maar gaan, Karl.

Wat is er aan de hand, Ally?

Ga weg. Ik wil Ally spreken. - Dit is gestoord.

Dit is mijn huis en ik wil dat je gaat. - Best.

Kom je nou nog?

Cath? Het is tijd om te gaan.

Het spijt me. - Nee, nee. Eerst moeten we praten.

Achteruit. Ze gaat met mij mee. Kom je?

Ga opzij.

Zie je? Dat valt tegen, hè, als iemand terug kan vechten.

Hou op.

Laat elkaar los.

Wat doe je?

Waar is Molly?

Waar is Molly?

Ik kijk op haar kamer. Kijk beneden.

Blijf daar staan. Papa komt eraan.

Blijf daar.

Bel een ambulance.

Is alles goed? Rustig maar, lieverd.

Let u even op haar? Mama gaat papa helpen, oké?

Hij ademt niet meer. Ik heb hulp nodig.

Hoofdwond, GCS 3. Stomp trauma, mogelijk bloedingen.

Papa en mama gaan hem helpen.

ROSC in ambulance. Regel toegang. Piep Chirurgie op.

Zeg het maar. - Aanrijding. Hij is gereanimeerd.

O-negatief. Zodra hij stabiel is, wil ik een CT.

Ken je hem, Ally?

Is hij een vriend? - Hij heeft Molly gered.

Opzij, dan. Laat me helpen.

Hoe oud is hij?

33. - We nemen hem, natuurlijk.

Is hij verder stabiel? - Gekneusde lever, gebroken ribben.

De chirurgen durven er niet aan. - Hoe is het gebeurd?

M'n dochter rende de straat op. - Hij heeft haar gered.

Wat erg.

We gaan ons best doen. Je weet maar nooit.

Hij ging naar de politie. Ik moest wel.

En dus ga je mee met een man van wie je niet houdt?

Het is wel mijn leven. Niet dat van een ander.

Ik heb mensen pijn gedaan. - Nee. Je hebt mensen geholpen.

Brigitte noemt je een natuurtalent. Je weet waar je nodig bent.

Er is niets veranderd. Je bent hier nodig. Ik heb je nodig.

Dit haat ik aan dit werk.

Met de dood kan ik leven. Maar goede mensen worden gestraft.

De bloeddruk is wat laag. Haal je voor de zekerheid wat Meteraminol?

Papa slaapt, maar dat is niet erg. Ben je er klaar voor?

Ik heb hier hulp nodig.

De bloeddruk viel ineens weg. Vast een bloeding.

Haal haar hier weg. - Kom, dan gaan we wat drinken.

O-negatief. Vier eenheden gekruist. Piep een traumachirurg op.

De chirurg komt eraan.

Hij was stabiel. Z'n CT zag er goed uit.

Occult bloedverlies, vermoed ik. Peritoneaal.

Dat zou ik hebben gezien. - Misschien.

Dit kan niet. Hij was stabiel. - Met ernstig letsel.

De bloeding was gestopt. Het was in orde.

Soms sterven mensen alsnog. Dat weet jij net zo goed als ik.

Je was alleen met hem. Waarom?

Alleen jij was bij hem. Wat deed je? - Hoe bedoel je?

Waar was Karen? - Ik had om Meteraminol gevraagd.

Verdenk je mij? - Een hartstilstand, uit het niets.

Wat heb je hem gegeven? Kalium? Dat zou ik doen. Snel, onvindbaar.

Dat is belachelijk.

Noem me niet zo.

Oké. Ik heb het even overwogen.

Ik pakte het, ik keek ernaar en ik overwoog het.

Maar ik heb het niet gedaan.

Je moet me geloven. - Nee. Ik vertrouw je niet.

Zie je dat niet? Ik vertrouw jou niet en jij mij niet.

Ik moet met Molly praten.

Lieverd. Je weet dat papa een ongeluk heeft gehad.

We wilden hier proberen hem beter te maken.

Ik vind het zo erg, schatje...

maar papa is doodgegaan. Het spijt me zo.

Het spijt me zo ontzettend.

Ik heb het niet gedaan.

Als je weggaat, ben je weer terug bij af. Als je blijft, is alles anders.

Brigitte gaat echt geen vragen stellen.

Jij wilde je leven omgooien. Dat is je gelukt.

Je helpt mensen, redt levens. Je doet werk dat anderen te zwaar vinden.

Te moeilijk, te smerig. En dat niet alleen. Je bent er goed in.

Waarom zou je dat weggooien? - Het is niet echt.

Dat doet er niet toe. - Voor mij wel.

Als je hier werkt, besef je dat alles draait om leven en dood.

Dat is de enige waarheid. De rest is wat we er zelf van maken.

Luister naar me.

Waarom zou je iets veranderen als dit is wat je echt wil?

Ally. Je houdt van dit werk.

Blijf.

Bedankt voor je komst.

Brigitte. Misschien kun jij...

Ik zeg het maar gewoon.

Ik lijd aan stress, zoals dat heet...

en ga minstens een half jaar met onbetaald verlof.

Dan zijn we hier onderbezet. Dus...

Andy en ik vroegen ons af of je meer van mijn taken zou willen overnemen.

Natuurlijk krijg je extra betaald. - En mag je fijn mee vergaderen.

Krijg ik de leiding? - Nou ja, die heb ik.

En het zou zijn tot dokter Rayne weer is opgeknapt.

En?

Hallo. Ik ben dokter Sutton, uw arts. Wat is het probleem?