Original subtitles

Σκηνοθέτης: Eugenio Derbez Βασισμένο στο Πουθενά χωρίς την κόρη μου

των Guillermo Rios, Leticia Lopez Margalli και Eugenio Derbez.

Να σας πω για τον πατέρα μου, Σεζούρ Τσεραλί.

Διέφερε απ' όλους τους άλλους.

Σύμφωνα μ' αυτόν, η ζωή του ήταν όλο συμπτώσεις και φόβος.

Έλεγε, ασπάσου τις συμπτώσεις και νίκησε τον φόβο.

Δεν φοβόταν κανέναν. Κανέναν.

Ήθελε να είμαι ατρόμητος.

"Ο φόβος είναι σαν ένα αγρίμι".

Τι αγρίμι, μπαμπά;

-Σαν λύκος. -Γιατί λύκος;

Επειδή...

αν ο λύκος νιώσει ότι φοβάσαι, επιτίθεται.

Αλλά αν εσύ...

τον κοιτάξεις στα μάτια χωρίς φόβο,

αν δεν κάνεις πίσω,

-μπορείς να τον εξημερώσεις. -Εντάξει.

Τότε εκείνος θα φύγει τρέχοντας.

Για να κατακτήσεις τον φόβο, πρέπει να τρέφεις το κουράγιο.

Να κάνεις την καρδιά σου να βρυχάται. Έτσι.

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

-Βρυχήσου! -Τι;

Έτσι.

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

Υπήρχαν δυο ειδών φόβοι.

Μικροί και μεγάλοι.

Ξεκινήσαμε με τους μικρούς.

Να χαρείς, βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

-Βρυχήσου. -Μη φοβάσαι, γιε μου.

-Να χαρείς, βρυχήσου. -Είσαι λιοντάρι.

Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Νίκησε τον φόβο.

Βρυχήσου. Σε παρακαλώ, μπαμπά.

Σε παρακαλώ, βρυχήσου.

Μη φοβάσαι.

Βρυχήσου!

Όπως είπα, ήταν διαφορετικός.

-Τι είναι αυτό, μπαμπά; -Ένας αρχαίος τάφος.

Μπαμπά.

Μη φοβάσαι.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Ο μπαμπάς μου δεν με προετοίμαζε μόνο για τους κινδύνους ή τον φόβο στον κόσμο.

Με προετοίμαζε και για εκείνα που δεν ήξερε. Τον φόβο άλλων κόσμων.

Εντάξει, μπαμπά. Τον κατέκτησα. Είμαι γενναίος. Άσε με να βγω.

Ακόμα λίγο, γιε μου. Νίκησε τον φόβο.

Λύκος!

-Λύκος. -Τι λύκος, γιε μου;

-Ηρέμησε. Έλα. -Λύκος.

Δεν υπάρχουν λύκοι εδώ, γιε μου. Τι λύκος;

Εντάξει, ηρέμησε.

-Δεν υπάρχουν λύκοι. Έλα. -Είδα έναν λύκο.

Ηρέμησε. Δεν υπάρχουν λύκοι εδώ. Εντάξει;

Μόλις είδα έναν λύκο.

-Δεν υπάρχουν λύκοι εδώ. -Άσε με! Τον είδα!

Σήμερα μάλλον θα τον είχαν κλείσει σε τρελοκομείο ή στη φυλακή.

Μπαμπά.

Είναι πολύ ψηλά. Δεν μπορώ να πηδήξω.

Δούλεψε πολύ με τους φόβους μου.

-Τι κάνεις, μπαμπά; -Είναι για το καλό σου, γιε μου.

-Μα τι κάνεις; -Κάν' το μια φορά.

-Άσ' το! -Μετά δεν θα φοβάσαι πια.

-Για όνομα του Θεού! -Για το καλό σου.

-Άσε με! -Βρυχήσου!

Μπαμπά!

Όμως απέτυχε.

Ο καρκίνος νίκησε τον μπαμπά μου, προτού εγώ νικήσω τους φόβους μου.

Δεν έμεινε κανείς να με σπρώχνει.

Και δεν κατάφερα ποτέ να πηδήξω μόνος.

Δεν μπορούσα.

Δεν κατάφερα να ασπαστώ τις συμπτώσεις.

Ούτε να κατακτήσω τους φόβους μου.

Ούτε τους μικρούς, ούτε τους μεσαίους.

Και σίγουρα όχι τους μεγάλους.

Δεν το καταλαβαίνω.

Δεν με αγαπάς;

Φυσικά και σ' αγαπώ.

Και ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν...

Αγάπη μου, θα σε κάνω τόσο ευτυχισμένο.

Όλα θα είναι υπέροχα.

...η μητέρα όλων των φόβων.

Αγαπημένε μου σύζυγε!

Ο γάμος.

Αγαπημένε μου σύζυγε!

-Μ' αγαπάς, Σεντάτ; -Πολύ.

-Γιατί; -Επειδή είσαι ξεχωριστή.

Είσαι διαφορετική.

Είσαι ξεχωριστή.

Πολύ ξεχωριστή.

Πολύ διαφορετική.

Πολύ ξεχωριστή.

Πάρα πολύ ξεχωριστή.

Μοναδική.

Σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ.

Μ' αγαπάς;

Σε λατρεύω.

Είσαι ο έρωτας της ζωής μου.

20 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Σεντάτ.

-Ορίστε; -Δεν με αναγνωρίζεις;

Βασικά όχι.

Ήσουν τρελά ερωτευμένος μαζί μου. Ο έρωτας της ζωής σου.

-Πώς είπες; -Πινάρ.

-Πινάρ. -Η Πινάρ είμαι.

Η Πινάρ.

Α, η Πινάρ. Ναι.

Είναι που με λάτρευες. Ήμουν ξεχωριστή. Μοναδική.

-Μάλιστα. Ο γιος σου; -Η κόρη μου.

-Παντρεύτηκες; -Όχι, ηλίθιε. Δική σου είναι.

Η κόρη σου.

-Ορίστε; Δεν έχω κόρη. -Τώρα πια έχεις.

Μου κάνεις κάποια πλάκα;

Σου μοιάζω να αστειεύομαι;

Ελπίζω να μην είναι αστείο.

Να σου εξηγήσω. Δεν έχω κόρη. Ούτε κόρη, ούτε γιο. Τίποτα!

Τι να τους κάνω άλλωστε;

Άσε που δεν μου μοιάζει καθόλου. Κοιμάται. Εγώ ποτέ δεν κοιμάμαι.

Θα σου τα πω όλα, αλλά ήρθα με ταξί,

και δεν έχω λεφτά. Έχεις ψιλά, 50 λίρες;

Πενήντα λίρες δεν είναι ψιλά.

Δεν έχω πάνω μου. Και τώρα...

Θεέ μου... Αυτό είναι... Ειλικρινά...

-Μόνο τόσα έχω. -Εντάξει. Πιάσε λίγο αυτό.

-Κράτα και αυτό, σε παρακαλώ. -Κοιμάται. Δεν θα ξυπνήσει;

Επιστρέφω αμέσως.

Θα γυρίσεις πριν ξυπνήσει, Πινάρ; Γιατί αν ξυπνήσει...

Πινάρ.

Σεντάτ.

75 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Νομίζω ότι πεινάει. Υπάρχει μπιμπερό στην τσάντα της;

Δεν νομίζω ότι θα γυρίσει να την πάρει.

Νομίζει ότι είναι δική μου.

-Τι εννοείς; -Λέει ότι είναι κόρη μου.

Πού πας;

Αυτό μου δημιουργεί άγχος, καλέ μου. Παραείναι μπερδεμένο.

-Πρέπει να φύγω. -Και τα σχέδιά μας;

Είπες ότι δεν θέλεις παιδιά. Ήσουν εργένης.

Μα δεν θέλω και είμαι εργένης! Θα μ' ακούσεις;

Παράτα τα, να χαρείς.

-Ασλί! Άκου με, είμαι εργένης! -Άργησα στον γιατρό.

-Ορκίζομαι! -Αντίο.

Λες η μητέρα σου...

να σε παράτησε έτσι εδώ; Λες να το έσκασε;

-Εμπρός. -Είμαι η Πινάρ.

Πινάρ.

Πινάρ. Πού είσαι;

Σεντάτ...

Λυπάμαι πολύ.

Να φροντίζεις την Ντούιγκου, εντάξει; Εγώ δεν μπορώ.

Ειλικρινά, το ήθελα, και προσπάθησα...

...αλλά δεν τα κατάφερα.

-Οι δικοί μου δεν το ξέρουν. -Στάσου.

-Πες μου πού είσαι. -Δεν μπορώ. Λυπάμαι.

Πινάρ; Και οι 50 λίρες;

Μα τι ηλίθιος που είμαι! Τι ηλίθιος!

Τι να κάνω; Ηρέμησε. Θα τη βρούμε την άκρη.

-Ναι; -Έζγκι, είσαι στην καφετέρια;

-Ναι. -Τέλεια. Έρχομαι από κει.

Αν δεν βγάλεις κιχ την άλλη φορά που θα σε αφήσω,

μα τον Θεό, θα σε αφήσω και δεν θα ξανάρθω. Κατάλαβες;

Άντε, έλα.

Έλα, Ταρίκ. Μην το σκέφτεσαι.

Μη με πιέζεις, μωρέ. Θέλω χρόνο να σκεφτώ.

Μόνο μια κίνηση μπορείς να κάνεις!

Αυτό σκεφτόμουν.

Βλέπεις;

Μα τι κάνεις, Έζγκι;

Ξέρει κανείς να αλλάζει πάνες;

Μάλλον μόνο αυτό ήθελε.

Φυσικά και έκλαιγε.

-Πώς τη λένε; -Είχε μια ταυτότητα.

Ντούιγκου.

Πατέρας, ο Σεντάτ Τσεραλί.

Μα πώς; Πώς είναι καν δυνατόν; Δεν ήμουν εκεί.

Εύκολα βρίσκεις κάποιον να το κάνει.

Δεν έφαγε καν ένα σάντουιτς.

-Τι σάντουιτς. -Με λαχανικά.

Βρε Ταρίκ!

Λέω, καλύτερα να την κρατήσεις.

Καιρός να κάνεις οικογένεια.

Μα τι λες, βρε Έζγκι; Και η δουλειά μου;

Ποια δουλειά; Δεν είσαι και κανένα στέλεχος.

Δεν μπορώ να φροντίσω παιδί. Η ζωή μου θα τελειώσει.

Αντίο, ελευθερία. Αντίο, τουρίστριες.

Δεν έχεις κανέναν. Ούτε μάνα, ούτε πατέρα, ούτε αδέρφια.

Έχεις εμάς. Αυτή θα σου κάνει καλό.

Όχι. Δεν μπορώ. Φαγητό, σχολείο, γιατροί...

Εδώ δεν μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.

Νομίζω ότι θα γίνεις σπουδαίος πατέρας.

Έχεις την ψυχή ενός παιδιού. Θα είσαι ο κολλητός της.

Όχι, δεν μπορώ. Θα είναι δύσκολο να την ταΐζω.

Θα πρέπει να βλέπω συνέχεια κινούμενα σχέδια.

Θα αποκτήσει βυζιά και θα με ρωτά κουλά. Θα τα φτιάξει με κάποιον τρελό.

Θα παντρευτεί κανέναν βλάκα. Θα μισήσω και αυτόν, και τον πατέρα του.

Θα αρχίσει να τον υπερασπίζεται.

Μετά θα κάνει παιδιά. Θα μου το έκανες αυτό;

Γιατί δεν παίρνεις τηλέφωνο την Αντζελίνα Τζολί;

Παίρνει μωρά από όλες τις χώρες. Ίσως πάρει και αυτό.

Μακάρι να έρθει να σε πάρει εσένα, Ταρίκ.

Ποια είναι αυτή;

-Έχω μια ιδέα. -Τι;

Πάμε σπίτι σου. Κουνήσου.

-Πάμε σπίτι μου. -Έλα.

Την έψαξα στο Φέισμπουκ.

Δεν έχει τίποτα.

Βρήκα μόνο κάτι φωτογραφίες.

-Κι αυτό. -Δώσ' το μου.

Κάτι θα έχεις από την Πινάρ εδώ.

Θα το θυμόμουν.

Ορίστε! Σου το είπα!

-Μου έστειλε γράμμα; -Ούτε που το άνοιξες!

Δες τη σφραγίδα.

Πάνε 18 μήνες.

-Δεν έχει διεύθυνση; -Περίμενε.

Μπα. Τίποτα.

Λέει, "Μου έλειψες. Ειδικά εκεί που κάναμε μπάνιο και το μικρό σου..."

Καλά, καλά. Τώρα τα θυμάμαι όλα. Ναι.

Μάρμαρα.

Το ξενοδοχείο. Αλήθεια.

Κοίτα εδώ. Την υφή. Τα δέντρα. Τον κήπο. Εξαίσια.

Σεντάτ!

Ξενοδοχείο Ατλάντις.

-Πού είναι το Ατλάντις; -Βόρεια του Γιοζγκάτ.

Ατλάντις λέγεται το ξενοδοχείο.

Φαίνεται πως έμεινε εκεί για κάποιο διάστημα.

Ίσως δούλευε εκεί.

Άρα θα πρέπει να πας στην Κωνσταντινούπολη.

-Πού; Δεν έχω πάει, ούτε θα πάω. -Και γιατί;

Τι έχει εκεί; Είναι ανθρωποφάγοι εκεί!

Σιγά, μια ώρα με το αεροπλάνο είναι.

Φοβάται τα αεροπλάνα.

Δεν τα φοβάμαι. Δεν μου αρέσει το φαγητό.

-Και οι αεροσυνοδοί είναι αλαζόνες. -Σεντάτ, φίλε μου. Είναι η μόνη ευκαιρία.

Είτε θα πας, είτε θα δεχτείς ότι είσαι πατέρας.

Αυτή η σύμπτωση ήταν της μοίρας. Θα δεις. Θα την ερωτευτείς.

Θα γίνει τα πάντα για σένα.

Σε ικετεύω, μην κλαις.

Χίλια συγγνώμη. Δεν έχει συνηθίσει να...

Και τι να κάνω; Μωρό είναι. Μπορώ να κάνω κάτι;

Ούτε και εγώ το έχω συνηθίσει.

Άντε, μην κλαις. Μη μου δαγκώνεις το χέρι.

Με δαγκώνει. Να βάλω κι εγώ τα κλάματα;

Βρε Ντούιγκου, να χαρείς.

Δεν είναι σωστό αυτό. Να χαρείς, σε ικετεύω.

Η μικρή... Αναστατώθηκε με τα αποτελέσματα των εξετάσεων.

Αδερφέ...

Βρε άκαρδε...

Άκαρδε!

Δεν σας έχω ανάγκη!

Ακριβώς.

Μην κλαις. Για όνομα του Θεού, πάψε!

Ούτε και εγώ δεν ξέρω τι να κάνω. Θα μπήξω κι εγώ τα κλάματα.

Πάλι καλά που σταμάτησες να κλαις.

Μη νομίσεις ότι δεν σε αγαπώ, επειδή σε πηγαίνω στη μάνα σου.

Θα είσαι πιο ευτυχισμένη μαζί της. Με ξέρεις πώς είμαι.

Η Κωνσταντινούπολη είναι σπουδαία.

Εξαιρετικά σχολεία.

Σινεμά, θέατρα...

Στο κάτω κάτω...

πέντε χιλιετίες ιστορία έχει!

Και ξέρεις, είναι η γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

Θα πας σχολείο σ' όποια μεριά θες.

ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Τι έγινε πάλι; Ξαναπείνασες; Δεν έφαγες το πρωί;

Σταμάτα.

Σταμάτα, εντάξει.

Τι είναι αυτό στο στόμα σου; Σταμάτα.

Καλά, καλά. Θα το κανονίσω.

Ωραία. Βλέπεις; Είναι ζεστό. Εντάξει.

Ωραία.

Πινάρ!

Σταμάτα!

Έρχομαι! Να 'μαι!

Αχ, γιαβρί μου!

-Πού πας; -Στην Κωνσταντινούπολη.

Μπες μέσα. Εγώ είμαι ο Σαντάν.

-Ευχαριστώ. Πίσω; -Πίσω.

Το αμάξι σου είναι φοβερό. Σκέτη αντίκα.

Το είδα στην εφημερίδα. Κλιματισμός. Φοβερή εφεύρεση.

Γίνεται σαν το Σαν Σαλβαδόρ.

Βουίζει απαλά. Απίστευτο.

Αλλά και να το κρατήσεις γνήσιο είναι καλό.

Έτσι είναι πιο δροσερά. Πιο αυθεντικά. Με τον ιδρώτα να στάζει έτσι.

Τι βρομάει έτσι; Είναι άρρωστο το παιδί;

Όχι. Εγώ έκλασα.

Άλλαξέ την.

Θα τη αλλάξω. Μόλις βρω κάποια που δεν κλαίει.

-Για την πάνα μιλάω. -Γιατί να την αλλάξω;

Εγώ είμαι ο πατέρας της; Εσύ δεν είσαι;

Εντάξει, μόλις τελειώσω το σάντουιτς μου.

Τώρα!

Καλή ιδέα. Γιατί είχε αρχίσει να γίνεται...

Επιτέλους. Γιατί δεν το έκανες πριν από τρεις ώρες;

Κοίτα πώς ανακουφίστηκε.

Μπορούσε να περιμένει να βρούμε βενζινάδικο.

Σαν εμένα έκανε!

Φτυστή με μένα είσαι, μικρή!

Η κόρη μου.

Σ' ευχαριστώ για όλα, Σαντάν.

-Αντίο, Σεντάτ. -Σ' ευχαριστώ.

-Να τη φροντίζεις καλά την Ντούιγκου. -Εντάξει.

Σ' ευχαριστώ πολύ, Σαντάν.

Είσαι σπουδαίος άνθρωπος.

-Με συγχωρείτε. -Ορίστε;

Θέλω να ρωτήσω κάτι. Ψάχνω μια φίλη, την Πινάρ. Την ξέρετε;

Ναι, την ξέρω. Είχε έρθει για ένα σεμινάριο γιόγκα.

Και μετά την πήραν στη διοίκηση.

Αλλά παραιτήθηκε πέρσι.

Έμαθα ότι πήγε στο εξωτερικό.

-Στο εξωτερικό; -Ναι.

Στην Αγγλία, κάτι τέτοιο. Έτσι άκουσα.

Η κολλητή της θα ξέρει.

Ποια είναι αυτή;

Δεν θυμάμαι το όνομα. Θα τη βρείτε εκεί.

Πού είναι η διοίκηση;

Στο άλλο κτήριο. Πάει από την πισίνα.

Ωραία, ευχαριστώ πολύ.

Όμως απαγορεύονται τα παιδιά.

Εντάξει. Θα βρω μια λύση. Ευχαριστώ.

Με συγχωρείτε.

Να αφήσω την κορούλα μου για πέντε λεπτά;

Μπορείτε να την προσέχετε; Να, εδώ.

-Κανένα πρόβλημα. -Προσέξτε την.

-Εντάξει, μην ανησυχείς. -Ευχαριστώ πολύ.

Θα πάω...

Ευχαριστώ. Επιστρέφω αμέσως.

Για πάμε τώρα.

Ειδικά εφέ στον υπολογιστή, μωρέ; Θέλουμε γνήσια πράγματα.

Έναν κασκαντέρ της προκοπής.

Ο Αμερικανός μόλις έφυγε.

Γκαβός είσαι;

Θα πηδήξει από τον δέκατο όροφο.

-Το τηλέφωνο της Πινάρ... -Τελευταία φορά το λέω.

Δεν έχουμε κασκαντέρ στη χώρα που να πηδά από τον δέκατο όροφο;

Ποτέ δεν είχαμε; Τι μου τσαμπουνάς;

Τράβα δες κανένα έργο του Κιουνέιτ Αρκίν.

Έκαναν φοβερά πράγματα, και χωρίς την τεχνολογία.

Αν άκουγαν...

Το δωμάτιο είναι έτοιμο. Και το ξενοδοχείο. Έχουμε την άδεια.

Θέλω έναν κασκαντέρ πριν γυρίσουν από το διάλειμμα. Αυτό μόνο.

Τι εννοείς, όχι;

Ναι, εδώ είναι ο βοηθός. Μου δείχνει φωτογραφίες ηθοποιών.

Τι είναι αυτά; 60χρονη μητέρα θέλω!

Εδώ τον έχω.

Μου έδειχνε τη φωτογραφία μιας ωραίας κοπέλας.

Ε; Ναι.

Πες στην υπεύθυνη για το κάστινγκ σου ότι θα της καταστρέψω την καριέρα.

Θα μου δώσετε το τηλέφωνο της Πινάρ;

Δεν θα έπρεπε να δουλεύεις;

Τι κάνεις εκεί; Δεν καταλαβαίνω!

Ναι, ο βοηθός σου είναι εδώ. Τριγυρνάει σαν χαμένος.

Τότε τι γυρεύει εδώ; Από πού και ως πού να τον ξέρω;

Πες μου ότι θα βρεις κασκαντέρ!

Ντούιγκου!

Ντούιγκου!

Ντούιγκου!

Δεν με ακούει κανείς; Ντούιγκου!

Βοήθεια!

Έρχομαι, Ντούιγκου! Έρχομαι!

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου!

Καρδούλα μου, είσαι καλά;

Τρόμαξες, κοριτσάκι μου;

Σου υπόσχομαι, δεν θα σε αφήσω ποτέ.

Ποτέ.

Εντάξει.

Όλα καλά.

Τι έκανες, ρε φίλε;

Μα τι έκανες;

Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.

Πήδηξες από τον δέκατο όροφο χωρίς δεύτερη σκέψη

γι' αυτό το κοριτσάκι.

Εσύ...

Περίμενα έναν κασκαντέρ, ξέρεις. Έναν ξένο.

"Πού είναι το σκοινί ασφαλείας;" "Όχι χωρίς αερόσακο".

"Όχι μετά τις πέντε". Όλο τέτοια έλεγε ο τύπος.

Και μετά εμφανίστηκες εσύ.

Είσαι Τούρκος. Κασκαντέρ.

Πάντα λέω... "Κάνε αυτό που δεν κάνει άλλος".

Σωστά;

-Πώς σε είπαμε; -Σεντάτ.

Σεντάτ.

Αγαπητέ μου Σεντάτ.

Θα δεις... Το χρήμα θα ρέει ποτάμι.

Όχι, αδερφέ. Ζω στο Τσιραλί. Θα πάω την κορούλα πίσω.

Μια χαρά είμαστε εκεί.

Βρε Σεντάτ, τι λες; Ποιο Τσιραλί;

Εδώ είναι Κωνσταντινούπολη! Η ζωή είναι εδώ. Όλα είναι εδώ.

Δεν νομίζω ότι κάνει για μας.

Σου λέω, θα γίνεις και ο πρώτος.

Θα είσαι ο βασιλιάς.

Όλοι θα θέλουν να δουλεύουν μαζί σου.

Θα γίνεις ζάμπλουτος!

Σκέψου το μέλλον αυτού του κοριτσιού!

Θα πάει στα καλύτερα σχολεία.

Σεντάτ.

Ο Θεός σού έδωσε ένα χάρισμα, παιδί μου.

Μην το χαραμίσεις. Να χαρείς. Σε παρακαλώ.

Επειδή...

αυτό είναι το πεπρωμένο σου.

Το δικό σου, και το δικό της.

ΔΥΟ ΕΤΩΝ

Εδώ μέσα. Μέσα. Εντάξει; Εδώ.

ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ

ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ

Εσύ τα ζωγράφισες αυτά;

-Ναι. -Έλα. Καλό κορίτσι.

ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ

Κοριτσάκι μου, Ντούιγκου.

Και το λιοντάρι...

Συνέχισε να κοιμάσαι, κούκλα μου. Έλα, κορίτσι μου.

ΕΞΙ ΕΤΩΝ

Χρόνια πολλά, Ντούιγκου.

Φύγε!

ΕΠΤΑ ΕΤΩΝ

ΟΧΤΩ ΕΤΩΝ

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Μπαμπά, σε περιμένουν.

Εντάξει, έρχομαι.

Γιατί πηγαίνεις τουαλέτα πριν από κάθε γύρισμα;

Φοβάσαι;

Γιατί να φοβάμαι; Απλά συγκεντρώνομαι.

Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι σκέφτομαι.

Μόλις τις άκουσα τις σκέψεις σου.

-Πού είναι ο μπαμπάς, Ντούιγκου; -Συγκεντρώνεται.

Εντάξει, κορίτσι μου. Πήγαινε. Θα έρθω με τον πατέρα σου.

Σεντάτ, τι γίνεται;

Όλοι εσένα περιμένουν. Ξέρεις πόσο κοστίζει κάθε ώρα.

Κάθε φορά αναρωτιέμαι γιατί την κάνω ακόμα αυτή τη δουλειά.

Γιατί δεν υπάρχει άλλος που μπορεί να την κάνει.

Βγάζεις ένα σωρό λεφτά με δυο μέρες δουλειά τη βδομάδα.

Η Ντούιγκου είναι ευχαριστημένη. Κι εγώ το ίδιο.

Όπως και οι Τούρκοι κινηματογραφιστές. Οι διαφημιστές είναι ευγνώμονες.

Η τηλεόραση ακόμα περιμένει τη σειρά της.

Όλοι θέλουν να δουλέψουν μαζί σου.

Εντάξει; Άντε, φτάνει τόσο. Πάμε.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου, Σεντάτ. Πάμε.

Έλα, να χαρείς. Βρυχήσου. Πάμε.

Βρυχήσου.

Ξέρετε ότι η μητέρα μου βρήκε το σπαθί του Αλπασλάν σε ένα κάστρο στη Γαλλία;

Πού είναι ο καφές του αφεντικού;

Δεν θα πιστέψετε τι βλέπετε. Ο τύπος είναι το κάτι άλλο.

-Το κορίτσι; -Η κόρη του. Και μάνατζερ.

Μόνο σ' αυτή μιλάει.

Σ' αυτήν λες ό,τι θέλεις να ακούσει εκείνος.

-Γιατί; -Είναι προληπτικός ο τύπος.

Μάλιστα.

Είσαι έτοιμος, Σεντάτ;

Έτοιμοι είμαστε.

Ναι. Εντάξει;

Έτοιμοι.

Σκηνή 67. Πρώτη λήψη.

Πάμε!

Τελευταία φορά σε ρωτάω. Πού είναι το άντρο του Αλπασλάν;

Δεν θα το προδώσω ποτέ. Ποτέ!

Να πας στην κόλαση, βυζαντινό κάθαρμα!

Όπως θέλεις.

Στοπ.

Ωραία. Μην κουνηθεί κανείς, παιδιά.

Φέρτε τον κασκαντέρ.

-Έτοιμος; -Καλή τύχη.

Παιδιά, προσοχή.

Εντάξει, έτοιμοι.

Συμμαζεύουμε τα σκηνικά.

Φοβάσαι, μπαμπά;

Με τίποτα, ποιος φοβάται;

Συγκεντρώνομαι.

Αυτή τη φορά έμπλεξες στα βαθιά.

Αναπνέω πολύ βαθιά. Μην ανησυχείς.

Βρυχήσου.

-Έτοιμοι. -Βρυχήσου.

Πάμε!

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Στοπ.

Είσαι καλά, Σεντάτ;

Καλό ήταν, Σεντάτ. Αλλά μην ξεχνάς, είσαι ένας ατρόμητος Σελτζούκος στρατιώτης.

Πρόσεχε την έκφρασή σου όταν πέφτεις πάνω στον τοίχο, εντάξει;

Άλλη μια φορά.

Φοβόσουν, μπαμπά;

Ποτέ. Ας το κάνουμε άλλη μια φορά.

Δώσε μου το χέρι σου.

Βρυχήσου.

Μια τελευταία!

Τρέξτε!

Στην άκρη!

Θα το κανονίσω εγώ.

Ούτε πόνος, ούτε πληγή, ούτε ατύχημα, ούτε θλίψη θα σε πάρουν μακριά μου.

Γιατί δεν πιάνει;

Ούτε πόνος, ούτε πληγή, ούτε ατύχημα, ούτε θλίψη θα σε πάρουν μακριά μου.

-Δεν χτύπησες ξύλο. -Χτύπησα την κεφάλα σου.

Μπαμπά.

Θέλω να γίνω σαν εσένα όταν μεγαλώσω.

-Κασκαντέρ; -Όχι, αθάνατη. Σαν εσένα.

-Καλημέρα. -Γεια σου, Ντούιγκου.

Τα γράμματά σας δεν χωρούσαν στο γραμματοκιβώτιο, οπότε τα πήρα.

Ευχαριστώ, Σουκρού.

Και τα λεφτά για το ντεπόζιτο.

Μα τα έδωσα.

Έχω καλή μνήμη, δεν τα ξεχνώ κάτι τέτοια.

-Χτες τα έδωσα. -Δεν τα δώσατε.

-Ναι. -Όχι.

-Ναι. -Όχι.

Εντάξει, δεν τα έδωσα.

-Ορίστε. -Ευχαριστώ. Θα το σημειώσω.

Τέλεια. Έλα, πάμε.

Μπαμπά, ο Σουκρού είναι λίγο ξεχασιάρης;

Ναι.

Κύριε Σεντάτ...

Τα σημείωσα, αλλά πάλι φαίνεται ότι το έχετε απλήρωτο.

Εντάξει, Σουκρού.

Σεντάτ, γεια σου.

-Τι νέα, Άιτσιλ; -Καλά.

Καλά. Αλλά πάλι τρέχει η μπανιέρα.

Δεν λέει να σταματήσει. Μπορείς να δεις;

Θα περάσω αργότερα.

Τέλεια.

-Τρέχει παντού; -Ναι, όλη η μπανιέρα.

Εντάξει, θα το κανονίσω.

Ντούιγκου, θα σε δω αργότερα, εντάξει; Γεια.

-Η μπανιέρα της Άιτσιλ συνέχεια τρέχει. -Ναι, αγάπη μου.

Καλύτερα πήγαινε να τη βοηθήσεις.

Φυσικά. Είναι καλό να βοηθάς τους γείτονες.

Είναι μια καλή πράξη. Έλα.

Έλα, πάμε τώρα.

Μέσα;

Μέσα.

Σου λείπει ο παππούς;

Φυσικά και μου λείπει.

-Πες μου ξανά τότε. -Μα πλέον τα ξέρεις απ' έξω, Ντούιγκου.

Μόνο μια φορά ακόμα.

Εντάξει.

-Ο παππούς σου ονομαζόταν Σεζούρ... -Τσιραλί.

Δεν φοβόταν κανέναν. Κανέναν όμως!

-Είχε μια μεγάλη... -Καρδιά.

Όχι, είχε μια μεγάλη μπιροκοιλιά!

Έλα, πες την αλήθεια, μπαμπά.

Όταν ήμουν λίγο μεγαλύτερος από σένα,

ο παππούς σου με πήγε στους καταρράκτες Ντούντεν.

Ανεβήκαμε πάνω πάνω.

Κοιτάξαμε προς τα κάτω.

Το νερό έτρεχε και έτρεχε.

Με πήγε στην άκρη.

Κοίταξα προς τα κάτω.

Ήταν απίστευτα ψηλά.

Ήθελε να είμαι ατρόμητος.

Περίμενε.

Περίμενε.

Περίμενε.

Και μετά ξαφνικά με έσπρωξε.

Μη γελάς. Είχα κατατρομάξει.

Όμως μετά από αυτό, δεν φοβόμουν τίποτα.

-Εγώ πότε θα πηδήξω από κει; -Να πηδήξεις; Εσύ δεν θα πηδήξεις από κει.

Σε παρακαλώ, μπαμπά! Κι εγώ θέλω να είμαι ατρόμητη!

Μπράβο.

Πάλι ένα σωρό γράμματα.

Για να δούμε...

Λογαριασμοί, γράμμα από τον Εζγκίλ, λογαριασμοί...

Θεέ μου, τι είναι αυτό; Δεν καταλαβαίνω.

Τι είναι αυτό;

Από τη μητέρα μου! Έστειλε γράμμα!

"Αγαπητή κορούλα μου, πάει καιρός από τότε που σου έγραψα.

Αφού μόνοιασα τον Μπάτμαν με τον Σούπερμαν,

έπρεπε να πάω στην Τανζανία, Αφρική. Ήταν μια σημαντική αποστολή.

Το ωραιότερο ρινοκεράκι της Τανζανίας ήταν άρρωστο.

Και έπρεπε να το σώσουμε.

Δυο μέρες περπάτησα ανάμεσα στα δέντρα και στο τέλος το βρήκα σ' ένα ποτάμι.

Το κέρατό του ήταν σπασμένο. Έτσι, το πήγα στο νοσοκομείο.

Έπρεπε να παλέψω με τσακάλια και κακούς κυνηγούς στον δρόμο.

Όμως στο τέλος καταφέραμε να σώσουμε τον ρινόκερο.

Η κυβέρνηση της Τανζανίας το ονόμασε Ντούιγκου.

Πλέον υπάρχει και στην Αφρική μια Ντούιγκου.

Αγαπημένο μου κορίτσι, μου λείπεις πολύ. Σε σκέφτομαι συνέχεια.

Μόνη μου παρηγοριά, ότι ο πατέρας σου είναι πάντα μαζί σου.

Είναι ο πιο καλόκαρδος, θαρραλέος, αστείος και όμορφος μπαμπάς του κόσμου.

Να είσαι περήφανη γι' αυτόν. Είναι ο πιο σπουδαίος μπαμπάς.

Πες του να βοηθήσει την Άιτσιλ με τις διαρροές στην μπανιέρα της.

Είναι μια καλή πράξη. Η μαμά σου, που σε αγαπά πολύ".

Η καρδιά της μητέρας.

Θυμάσαι το ραντεβού σου στον γιατρό;

Δεν πάω. Βελόνες και ένα σωρό φάρμακα κάθε φορά.

Σοβαρά, φοβάσαι τις βελόνες;

Δεν φοβάμαι. Ήμαρτον. Απλά δεν θέλω να βλέπουν τον πισινό μου.

Νομίζω ότι φοβάσαι να πας μόνος. Θέλεις να έρθω μαζί σου;

Θα το κάνεις;

Ναι, αλλά πρέπει να μάθεις να πηγαίνεις μόνος.

Δεν μπορώ να είμαι συνέχεια μαζί σου.

Τι πάει να πει αυτό;

Τι θα κάνεις όταν πάω στο πανεπιστήμιο; Όταν παντρευτώ;

Να μάθεις να πηγαίνεις μόνος στον γιατρό.

Δεν θα σε αφήσω να παντρευτείς.

Μπορώ να πάω και μόνη μου από δω.

Εντάξει, καλά.

Καλά να περάσεις.

Καλημέρα, κύριε Τσεραλί. Να σας μιλήσω για πέντε λεπτά;

Φυσικά.

Κύριε Τσεραλί, η Ντούιγκου έχει πολλές απουσίες.

Ούτε και χτες δεν ήρθε.

Ήταν μαζί μου στα γυρίσματα της ταινίας.

Μια ιστορική ταινία. Σαν το Κατάκτηση.

Το Ίδρυση.

Το Σωτηρία.

Το Ανάσταση.

Σαν το Ανάσταση της Ίδρυσης.

Και την προηγουμένη.

Πήγαμε μαζί στο πάρκο.

Και οι δάσκαλοί της ανησυχούν. Η Ντούιγκου έχει μεγάλη φαντασία.

Λιγάκι υπερβολική.

Πού είναι το πρόβλημα;

Είναι μια ξεχωριστή πέτρα. Την έφερε η μητέρα μου από τη Σελήνη.

Μα μοιάζει με μια απλή πέτρα, Ντούιγκου.

Όχι. Είναι από τη Σελήνη. Η μητέρα μου είναι η πρώτη Τουρκάλα αστροναύτης.

Κοιτάξτε, ποτέ δεν έχω δει τόσο αφοσιωμένο πατέρα.

Η Ντούιγκου είναι ένα χαρούμενο παιδί.

Αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό;

Συγχωρέστε με, αλλά...

Το να είναι στον κόσμο της φαντασίας της

δεν θα είναι πολύ υγιές μελλοντικά.

Λες και για να ξεχάσει την απουσία της μητέρας της...

Αν δεν είμαι αδιάκριτη, να ρωτήσω τι απέγινε η μητέρα της;

Πήγε να πληρώσει το ταξί.

Βλέπεις; Δεν πόνεσε.

Δεν ένιωσα τον πόνο γιατί ήσουν εσύ εδώ.

Να τον φροντίζεις καλά τον μπαμπά σου. Να παίρνει τα φάρμακά του.

Μην ανησυχείς, Γίλντιριμ.

Πού είναι οι βιταμίνες μου;

Να μαθαίνεις από την Ντούιγκου. Ποτέ δεν ξεχνά τις βιταμίνες.

Είδες τα νέα παιχνίδια μπροστά;

Πού;

Κάτω από το γραφείο της γραμματέως.

Δεν έχω καλά νέα.

Ούτε η τελευταία θεραπεία πέτυχε.

-Πόσο μου μένει; -Όχι πολύ.

Λυπάμαι, Σεντάτ.

Μπαμπά.

Μπαμπά.

Είσαι καλά;

Μπαμπά.

Μπαμπά.

-Τι έγινε; -Τίποτα, μωρό μου.

-Μάλλον θα 'ταν η βελόνα. -Πονάς πολύ;

Λιγάκι, αλλά...

Ξέρεις κάτι;

Τι;

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

Βρυχήσου!

Μπαμπά.

Αναγουλιάζω, μπαμπά.

Ήταν ζόρικο το τρενάκι. Πάμε σπίτι.

Μην ανησυχείς. Καλά είμαι.

Έλα, αγάπη μου.

Συγγνώμη, αγάπη μου. Σε πέρασα για την κόρη μου.

-Τι έγινε, Ντούιγκου; -Τίποτα.

Μακάρι να ήταν εδώ η μητέρα μου.

Οι φίλοι μου όλο με κοροϊδεύουν που δεν έχω μητέρα.

Μη δίνεις σημασία. Να κοιτάνε τη δουλειά τους.

Αν με αγαπά τόσο πολύ, γιατί ποτέ δεν έρχεται να με δει;

Ας σταματήσουμε. Κάπου ήσυχα.

Θέλω να σου πω κάτι, Μπίρολ. Αλλά δεν θέλω να δω τον κόσμο.

-Γρήγορα, λέγε. -Στάσου μια στιγμή!

Θέλω δυο δευτερόλεπτα.

Θέλω μια ηθοποιό να παριστάνει τη μητέρα της Ντούιγκου.

Τρελάθηκες; Είναι ό,τι πιο χαζό έχω ακούσει ποτέ μου.

Κάν' το για την Ντούιγκου.

Παλάβωσες; Με τίποτα!

Θα διάλεγα το εννιά.

Εντάξει;

Αριθμός εννιά.

Ευχαριστούμε. Καλωσήρθες. Όνομα;

-Νάρμιν. -Σε παρακολουθούμε, Νάρμιν.

Ντούιγκου, είμαι η μητέρα σου, Πινάρ.

Αγαπημένη μου κορούλα. Μωρό μου.

Εντάξει, δεσποινίς. Ευχαριστώ.

Ας της πούμε απλά ότι η μητέρα της είναι σε αποστολή με τον Τζέιμς Μποντ.

Όχι. Φτάνει πια με τις ιστορίες. Πρέπει να τη γνωρίσει.

-Κάνε ό,τι πρέπει. -Εντάξει, θα διαλέξω μία.

Αριθμός τρία.

Παρακαλώ.

-Καλό το τρία; -Ναι.

-Καλώς την. Όνομα; -Χασάν.

Το εννιά είναι μια χαρά, ε; Με λίγο μακιγιάζ θα είναι εντάξει.

Γιατί το εννιά ήταν... Ευχαριστούμε, δεσποινίς.

Ευχαριστώ. Παρακαλώ, γρήγορα. Κουράστηκα.

Ας μην το κάνουμε.

Το τρία ήταν; Αγχώθηκα,

-Ποιος είναι; -Ο Σεντάτ. Ήρθα για την Ντούιγκου.

Ναι, Σουκρού;

Τον φώναξα να φτιάξει την μπανιέρα.

Μπράβο σου, Ντούιγκου.

Έλεγξα όλους τους σωλήνες, αλλά δεν βρήκα κάτι.

Και τώρα πρέπει να τον πληρώσουμε.

-Μιας και το αναφέραμε, το ντεπόζιτο... -Καλά. Θα το κανονίσω.

Παρακαλώ. Ευχαριστούμε για τη βοήθεια.

Κι εγώ ευχαριστώ.

Θα το σημειώσω.

Μπράβο, κορίτσι μου. Όλα τα σκέφτεσαι πια.

-Άντε, πάμε τώρα. -Πάμε.

-Είμαι πολύ κουρασμένος σήμερα. -Κι εγώ.

Για να δούμε τι έχουμε εδώ...

Ντούιγκου!

Από τη μαμά. Έστειλε γράμμα!

-Ορίστε. -Εμπρός.

Γεια.

Είμαι η μητέρα της Ντούιγκου.

Η μητέρα της Ντούιγκου. Μάλιστα.

"Αγαπημένη μου Ντούιγκου, μόλις τελείωσε η συνάντησή μου με τον Ομπάμα.

Όλα καλά ανάμεσα στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ.

Αύριο πάω στον Βόρειο Πόλο να σώσω πιγκουίνους.

Έμαθα ότι κάποιοι πιγκουίνοι στον σταθμό

φέρονται άσχημα,

και κάποιοι άλλοι τραυματίστηκαν όταν έκαναν πατινάζ.

Γι' αυτό χρειάζονται βοήθεια.

Μόλις τελειώσω από δω, θα έρθω να σε επισκεφτώ.

Αυτή τη φορά τίποτα δεν θα με εμποδίσει να σε δω.

Μου έχεις λείψει πολύ. Ανυπομονώ να σε αγκαλιάσω".

Ακούγεσαι κρυωμένος.

Όχι, από το τηλέφωνο είναι. Όλα είναι φυσιολογικά.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι... Τηλεφώνησα γιατί...

Μην εξάπτεσαι. Ο Μπίρολ θα κανονίσει την πληρωμή.

Αυτό δεν έχει σχέση με τα λεφτά. Ξέρω ότι πάει πολύς καιρός.

Ε δεν ήταν και τόσος...

Σεντάτ, πρέπει να βρεθούμε και να μιλήσουμε.

Καταλαβαίνω. Αν προσπαθείς να...

κανονίσεις ώστε να πάρεις τη δουλειά, σου το λέω από τώρα, ο Μπίρολ αποφασίζει

Ο Μπίρολ θα αποφασίσει ποια θα είναι η μητέρα της Ντούιγκου.

Για ποιο πράγμα μιλάς;

Εγώ είμαι η μητέρα της. Είμαι η Πινάρ.

Πινάρ.

Μπαμπά! Δεν θα το πιστέψεις.

-Έρχεται η μητέρα μου. -Έρχεται η μητέρα σου.

Αυτή είναι;

Δεν νομίζω.

Όχι. Ίσως. Πάει πολύς καιρός.

Ούτε και αυτή. Ευτυχώς!

Εκείνη;

-Όχι εκείνη, μπαμπά. -Πού είναι αυτή η γυναίκα;

Μαμά;

Ντούιγκου;

Πρόσεχε.

-Η Ντούιγκου ξέρει ότι... -Δεν ξέρει τίποτα.

Νομίζει ότι ήμασταν παντρεμένοι για τρία χρόνια και χωρίσαμε

Αγάπη μου.

-Μαμά. -Μωρό μου.

Αυτό το πάρκο είναι πιο μικρό από εκείνα στην Αφρική;

Φυσικά, Ντούιγκου.

Μην τρέχεις.

Μετά το ξενοδοχείο, έφυγα στην Αγγλία για μεταπτυχιακό. Ακόμα εκεί είμαι.

Είμαι εδώ για μια βδομάδα κάθε μήνα.

Πώς μας βρήκες;

Διάβασα για σένα στο διαδίκτυο.

Μετά σε ψάξαμε μέσα από...

Ποιοι με ψάξατε;

Ο μπαμπάς μου είναι δικηγόρος. Η εταιρεία του...

Τέλεια.

Και τι σκοπεύεις να κάνεις τώρα;

Θέλω να περνάω πια περισσότερο χρόνο με την Ντούιγκου.

-Να έρθω κοντά της. -Και μετά;

Μετά... Δεν ξέρω.

Είναι τόσο γλυκιά, τόσο όμορφη, Σεντάτ. Τη μεγάλωσες πολύ καλά.

Ευχαριστώ. Προς στιγμήν ανησύχησα μήπως δεν σου αρέσει η κόρη σου.

-Μαμά. -Μωρό μου.

Αφού πήγες στην Αφρική μετά τον Μπάτμαν και τον Σούπερμαν...

-Τι έκανα λέει; -Πέρασε η ώρα.

Να πάρουμε παγωτό και να πάμε σπίτι;

Η μαμά θα έρθει μαζί μας, έτσι;

Σου αρέσει;

-Είναι όλο δικό σου; -Το μισό είναι του μπαμπά.

Δεν το πιστεύω. Μετά το σπίτι σου στο Τσιραλί...

Τσιραλί. Έχεις πάει για αποστολή στη Μεσόγειο, μαμά;

-Τι αποστολή; -Αποστολή, εξερεύνηση, όλα αυτά...

τα διεθνή ταξίδια. Όλα όσα έχεις πετύχει.

-Με τα Ηνωμένα Έθνη... -Τι;

Που ενώθηκαν... Είσαι ηρωίδα, Πινάρ. Είμαστε περήφανοι για σένα.

Έχω όλα τα γράμματά σου. Ξέρω απ' έξω τα μέρη που πήγες. Έλα.

Τα γράμματά μου;

Εκείνα που έγραφες απ' όλον τον κόσμο.

Τα κράτησα όλα.

Πώς χώρισες τα κύματα,

πώς βρήκες την Κιβωτό του Νώε, που έτρεξες με τον Κεραυνό Μακουίν,

που έσωσες τον στρατιώτη Ράιαν, που βρήκες το σπαθί του Αλπασλάν

και πώς γιάτρεψες τον ρινόκερο. Έχει και άλλα.

Κάμποσα είναι...

Τουλάχιστον ένα τη βδομάδα.

Ο Μπραντ Πιτ, ο Τζορτζ Κλούνι,

ο Κιβάντς Τάτλιτουγκ, όλοι τους είναι εδώ.

Ο Μέσι.

Δεν ξέρω τι τους αρέσει σ' αυτό το παιδί.

Ξέχασες την υπογεγραμμένη φωτογραφία που έστειλες στην Ντούιγκου;

Πώς, πώς. Όχι, τη θυμάμαι.

Έκανε πολύ κρύο στο Έβερεστ, μαμά;

Ντούιγκου, ας μιλήσουμε λίγο για σένα. Πώς είναι η ζωή σου;

Πώς πάει το σχολείο; Πώς είναι οι φίλοι σου; Είμαι περίεργη.

Το σχολείο είναι μια χαρά. Το ίδιο κι οι φίλοι. Έκανε κρύο;

Αν έκανε κρύο; Ναι, λίγο, φυσικά. Όσο πιο ψηλά πας...

-Κοιμήθηκε. -Έτσι είναι.

Μόλις ακουμπήσει το μαξιλάρι...

Γιατί δεν της είπες την αλήθεια;

Δεν ξέρω.

Το σκέφτηκα για λίγο. Δεν ήξερα πώς να το κάνω.

Δεν μπορούσα να της πω ότι η μαμά της δεν την ήθελε, την άφησε και εξαφανίστηκε.

-Σ' ευχαριστώ. -Δεν το έκανα για σένα.

Σεντάτ, έκανες φοβερή δουλειά. Είναι θαυμάσια.

Έξυπνη, ευτυχισμένη, γεμάτη ζωή.

Δεν ξέρω τι θα συνέβαινε χωρίς εσένα.

Θα κοιμηθώ εδώ. Πάρε την κρεβατοκάμαρα. Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Ήρθε η μαμά μου! Γύρισε! Σας το είπα! Αυτή είναι η μαμά μου!

Ήρθε η μαμά μου!

Η μαμά μου.

Να η μαμά μου. Η μαμά μου είναι.

Είναι η μητέρα της.

Ο ταξιτζής δεν είχε ρέστα...

Είπε ότι θα μου έλεγες κάτι.

Ναι... Ότι...

-Ναι; -Πριν από τέσσερα χρόνια, στο Μάρντιν,

γυρίζαμε το Θρύλος του Μαντζικέρτ 8. Ήταν κάτι σαν σειρά.

Έπαθα ένα μικρό ατύχημα εκεί.

Είναι φυσιολογικό, μέρος της δουλειάς. Με πήγαν σε μια κλινική.

Ήταν κι η Ντούιγκου εκεί.

-Οι γιατροί είπαν... -Συγγνώμη.

-Πρέπει να απαντήσω. -Φυσικά.

Εμπρός;

Τώρα;

Εντάξει, έρχομαι.

Πήγαν το ραντεβού που είχα λίγο νωρίτερα.

Πρέπει να πάω. Ταξί!

Πρέπει να φύγω.

Κάτι έλεγες για τον θρύλο του Μαντζικέρτ;

Το Θρύλος του Μαντζικέρτ 8.

Πήδηξα από τον πύργο στο επτά. Έπεσα στο πάτωμα στο τέλος.

Το οχτώ ξεκινά με την πτώση. Τέλος πάντων, έχεις πιο επείγοντα θέματα.

Και το κεφάλι μου... Δεν θέλω να το πιέσω το θέμα.

Εντάξει. Να σε πάρω μετά τη συνάντηση;

-Εντάξει, φυσικά. -Ωραία.

Δεν πρόλαβα να βγάλω μετρητά. Μήπως έχεις 50 λίρες;

Δεν σκοπεύεις να γυρίσεις;

Δεν της το είπες τελικά;

Δεν πρόλαβα. Αλλά αποφάσισα να μην της το πω.

Γιατί όχι; Νομίζω ότι πρέπει.

Γιατί; Εσύ το ξέρεις, εγώ το ξέρω. Αυτό αρκεί. Δεν χρειάζομαι λύπηση.

Όπως νομίζεις.

Πώς ένιωσες όταν την είδες;

Αρχικά δεν την αναγνώρισα. Γιατί ήταν...

Πρώτα ο πρίγκιπας. Εκεί. Στο πλάι.

-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει. Λες και ήταν κάποια άλλη.

Πολύ πιο όμορφη απ' όσο θυμόμουν.

-Ξέρεις, πάνε χρόνια... -Σας είπα κάτι!

Πρώτα θα σκοτώσετε τον πρίγκιπα, μετά τη μητέρα. Τελευταίο τον βεζίρη.

Ο βεζίρης πάει στο τέλος.

Υπάρχει μια σειρά εδώ. Είναι πολύ απλό.

-Συγγνώμη, Σεντάτ. -Δεν πειράζει.

Όλα πρέπει να τα λέω;

Δεν το έδειξα, αλλά με εντυπωσίασε.

Τελευταία φορά που την είδα ήταν διαφορετική, παράξενη.

Είπα, τον πρίγκιπα!

Δεν καταλαβαίνετε; Τόσο δύσκολο είναι; Πρώτα τον πρίγκιπα!

-Συγγνώμη, Σεντάτ. -Δεν πειράζει.

Φαινόταν πιο μυαλωμένη, λογική.

Μέχρι και να τη βγάλω για φαγητό σκέφτηκα.

Δεν είναι μασάζ! Πρέπει να τον πνίξετε!

Πνίξτε τον, να τελειώνουμε. Φτάνει πια!

Να πώς γίνεται.

-Και το κρατάς. -Εντάξει.

-Όλοι πνίγουν τους άλλους. -Θα τους πνίξουν.

-Σου λείπει το Τσιραλί; -Πολύ.

Δεν πήγες την Ντούιγκου εκεί;

Νομίζω ότι έχω μιλήσει τόσο πολύ γι' αυτό, που θα απογοητευτεί.

-Πάλι κοιμάται. -Έτσι είναι αυτή. Κοιμάται παντού.

Πώς την άφησες;

Ορίστε;

Γιατί επέστρεψες; Γιατί τώρα;

Σου είπα. Είχα περιέργεια.

Ήθελα να τη δω. Να τη γνωρίσω.

Πίστευα ότι μπορώ να επανορθώσω το λάθος μου.

Ή απλά να ανακουφιστείς από τις τύψεις; Να νιώσεις καλύτερα;

Ίσως στην αρχή.

Όμως όλα άλλαξαν μόλις τη γνώρισα. Έχω μείνει άφωνη.

Τώρα που το σκέφτομαι...

Αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, θα μπορούσαμε να ήμασταν οικογένεια.

Και γιατί δεν μπορούμε;

Σοβαρολογείς;

Ναι. Γιατί όχι; Όχι για μένα ή εσένα. Είναι η μεγαλύτερη επιθυμία της Ντούιγκου.

Κάνεις όλα όσα σου ζητάει;

Σχεδόν.

Δεν χρειάζεται να είμαστε μαζί για να την κάνουμε ευτυχισμένη.

Είμαι αρραβωνιασμένη.

Ορίστε;

Γνωριστήκαμε στην Αγγλία. Είναι κι αυτός Τούρκος.

Θα έρθει να γνωρίσει την Ντούιγκου. Σε πειράζει;

Κανένα πρόβλημα, φυσικά.

Ο μπαμπάς είναι πιο ψηλός.

Και έχει πιο πολλά μαλλιά.

Ο μπαμπάς μου...

είναι ο πιο πολύ σαν μπαμπάς μου.

-Καλωσήρθατε. -Γεια.

-Από δω η Ντούιγκου. -Καλημέρα. Εγώ είμαι ο Καν.

-Ο μπαμπάς της, Σεντάτ. -Καλημέρα.

Καθίστε.

Έμαθα ότι ο μπαμπάς σου είναι κασκαντέρ. Αλήθεια;

Είναι ο καλύτερος στην Τουρκία. Στην Ευρώπη!

Κάνει σκηνές που δεν τολμά άλλος.

Πετιέται από αμάξια, κρέμεται από βράχια, παλεύει με ζώα,

-ρίχνει νερά από τα μάτια... -Πότε έγινε αυτό;

-Μια φορά μόνο το έκανες. -Α, εκείνο. Ένα κολπάκι.

Καμιά ταινία δεν γυρίζεται χωρίς τον μπαμπά μου.

Θα είναι πολύ γενναίος.

Από τον παππού το πήρε. Τον λένε Σεζούρ Τσιραλί.

Όντως έτσι τον έλεγαν.

Μπαμπά, να καλέσουμε τη μαμά και τον Καν στα γυρίσματα;

Να τους δείξουμε πόσο γενναίος είσαι;

Θα πηδήξει από τον όγδοο όροφο, εντάξει;

Ωραία, θα τους το πω.

Πες του μπαμπά σου να πηδήξει από τον όγδοο.

Ήθελα τον δέκατο, μα δεν άφηναν.

Ο μπαμπάς μου άνετα θα πηδούσε από τον 12ο όροφο.

Είσαι σίγουρη;

Τι γίνεται, Ντούιγκου;

Θέλουν να πηδήξεις από πιο ψηλά.

Εντάξει, αλλά μόνο ένα ακόμα, ναι; Αυτό είναι αρκετά ψηλά.

Αν και θα προτιμούσα να πηδήξω από τον κάτω όροφο.

-Εντάξει. -Τι λέει;

Σύμφωνοι, αλλά θέλει άλλες 10.000 λίρες.

Και ένα PlayStation.

Σύμφωνοι.

Είσαι πολύ γενναίος, κύριε.

Ναι, δάσκαλε, όλα καλά. Κι εγώ καλά. Ευχαριστώ και ναι...

Είμαστε εντάξει, Ντούιγκου; Δεν μοιάζει να το κατάλαβε σωστά.

Εντάξει. Όλοι στις θέσεις τους. Έτοιμοι ο ηθοποιός και ο κασκαντέρ.

Τι; Νωρίς δεν είναι; Ακόμα δεν στήσατε τα φώτα.

Ο σκηνοθέτης μπορεί να θυμώσει. Μια φορά έγινε, όταν πήγαμε νωρίς.

Πήδηξα μια μέρα νωρίτερα.

Σας ικετεύω. Μην το κάνετε. Σας παρακαλώ.

Μην το κάνετε! Σας ικετεύω.

Αδερφέ, σε ικετεύω!

Στοπ! Στείλτε τον κασκαντέρ.

Ετοιμάστε τον κασκαντέρ.

Θα δείτε πόσο γενναίος είναι. Ο πιο γενναίος του κόσμου.

Ξέρεις ότι πήδηξε από έναν καταρράκτη όταν ήταν δέκα ετών;

Αλήθεια;

Μου υποσχέθηκε ότι θα πηδήξω κι εγώ.

Όλα είναι έτοιμα.

Τι είναι έτοιμο; Κανείς δεν μου είπε γι' αυτό το σετ.

Παιδιά, άρχισα να αγχώνομαι.

Σταθείτε. Σε ποιον όροφο είμαστε; Πολύ ψηλά είναι! Δεν συμφωνήσαμε έτσι!

Παραείναι ψηλά! Μόλις μιλήσαμε.

Πάμε!

Σας παρακαλώ! Σταθείτε!

Μια στιγμή! Σας ικετεύω, παρακαλώ!

Στ' αλήθεια σας ικετεύω! Παραείναι ψηλά για μένα!

Δεν έπρεπε να είναι έτσι!

Βρε παιδιά, σας παρακαλώ!

Είναι φοβερός ηθοποιός.

Ώρα να τελειώνουμε.

Κύριε! Σου μιλάω!

Τι σόι κτήριο είναι αυτό;

Σας ικετεύω! Να χαρείτε! Σας ικετεύω! Κύριε! Στοπ!

Είπα, στοπ! Σταματήστε.

Τι τρέχει; Γιατί φωνάζει στοπ;

Κύριε, ποτέ δεν συμφώνησε. Η κόρη του έλεγε ψέματα.

Μου είπες ψέματα; Είχαμε μια συμφωνία!

Νόμιζα ότι είναι αληθινό. Τι έγινε;

Η Ντούιγκου είπε ότι συμφώνησες με τον 12ο όροφο. Γι' αυτό έχει νευριάσει.

Τι γίνεται;

Είχαμε μια συμφωνία! Απίστευτο!

Όχι, η Ντούιγκου έχει δίκιο. Θα πηδήξω.

Απλά ήθελα να είναι πιο ρεαλιστικό.

Μέρος της παράστασης ήταν. Ο βλάκας να μη φωνάζει στο κορίτσι μου. Θα πηδήξω.

Δάσκαλε, έρχομαι. Είμαι έτοιμος. Εντάξει; Έτοιμος. Ναι.

Πάμε. Δείτε πώς το κάνουν.

Εντάξει.

Θα πηδήξω. Εντάξει.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Βρυχήσου.

Είμαι έτοιμος.

Πάμε.

Βρυχήσου!

Θεέ μου!

-Τρέξτε! -Πάμε!

Σεντάτ!

Το τραβήξατε;

Μην ανησυχείτε. Κάθε φορά έτσι γίνεται.

Μετά θα τον αναστήσω.

Κάντε πέρα.

-Κάντε πέρα. -Αφήστε τον να αναπνεύσει. Πίσω.

Ούτε πόνος, ούτε πληγή,

ούτε ατύχημα,

ούτε θλίψη θα σε πάρουν μακριά μου.

Τι σου έλεγε σήμερα η Ντούιγκου;

-Αυτό με τον πόνο και την πληγή. -Είναι το παιχνίδι μας.

Σαν ξόρκι.

Παριστάνω τον νεκρό, αυτή με ανασταίνει.

Δεν φοβάσαι μήπως πραγματοποιηθεί;

Ποιος θα τη φροντίζει αν πάθεις κάτι;

Δεν έχεις οικογένεια, ούτε συγγενείς. Κάνεις επικίνδυνη δουλειά.

Έτσι καταφέρνω να της δώσω αυτό που χρειάζεται.

Μήπως την κακομαθαίνεις;

Και τι πειράζει; Λίγη αγάπη και στοργή δεν βλάπτουν.

Εσύ όμως το παρακάνεις. Ζει σε έναν φανταστικό κόσμο.

Η κόρη μας λάμπει παρ' όλα τα άσχημα πράγματα στον κόσμο.

Γιατί δεν ζει στον πραγματικό κόσμο.

Κι εσένα τι σε νοιάζει;

Με ποιο δικαίωμα μού τα λες όλα αυτά μετά από τόσα χρόνια;

Είμαι η μητέρα της.

Αυτό δεν γίνεται μόνο στα λόγια, Πινάρ.

Τώρα πια είμαι στη ζωή της. Είτε το δέχεσαι, είτε όχι.

Ντούιγκου, θα βλεπόμαστε πολύ περισσότερο.

Με τον Καν θα μείνουμε στο Λονδίνο για λίγο,

αλλά θα έρχομαι να σε βλέπω κάθε μήνα.

Ίσως θελήσεις να μας επισκεφτείς κι εσύ στις διακοπές.

Αν σε αφήνει ο μπαμπάς.

Δεν θα ταξιδεύεις ανά τον κόσμο για να σώζεις ζώα;

Δεν θα σώζεις κόσμο;

Ντούιγκου...

Δεν έχω πάει ποτέ στη Σελήνη. Ούτε στον Βόρειο Πόλο.

Ούτε καν στην Αφρική.

Δεν έχω γνωρίσει τον Μπάτμαν.

Ο μπαμπάς σου σου είπε αυτές τις ιστορίες...

γιατί δεν ήθελε να μάθεις πως...

Μου είπες ψέματα!

Έπρεπε.

Ήθελα να αγαπάς και να θυμάσαι τη μαμά σου.

Αυτά δεν έχουν πια σημασία.

Από δω και πέρα θα είμαστε μαζί. Πάντα θα είμαι μαζί σου.

Από το Λονδίνο, μαμά;

Ντούιγκου, θα τα πούμε σύντομα, ναι;

Γιατί δεν μπορώ να έρθω μαζί σου;

-Θα έρχεσαι στις διακοπές, μωρό μου. -Μα εγώ θέλω να έρθω τώρα.

Πρέπει να πηγαίνεις σχολείο.

Μόνο για λίγες μέρες. Σε παρακαλώ!

Μα αν έρθεις μαζί μου, ο μπαμπάς σου θα είναι μοναχός του.

Ο μπαμπάς είναι πάντα μαζί μου.

Απλά θέλω να περάσω λίγο χρόνο με τη μαμά μου.

Πινάρ, θα χάσουμε την πτήση.

Ας τη χάσει την πτήση! Σε παρακαλώ, μείνε λίγο ακόμα.

Σου υπόσχομαι, θα γυρίσω όσο πιο γρήγορα μπορώ, εντάξει;

Μη στενοχωριέσαι.

-Ψεύτη. -Τι;

Είσαι ψεύτης. Με κορόιδεψες. Ψεύτη!

-Τι γίνεται; Ηρέμησε. -Απλά φύγε.

Σε παρακαλώ, άκου με.

-Έξω από το δωμάτιό μου. -Ντούιγκου...

Φύγε από το δωμάτιό μου. Δεν σε αγαπώ πια.

Έξω!

Τι έγινε, Ντούιγκου; Η μαμά σου πήγε διακοπές με τον Σπάιντερμαν;

Ο Σεντάτ Τσεραλί δεν είναι σπίτι.

Πρέπει να δώσω το έγγραφο στον ίδιο.

Να τος.

Τι είναι, Σουκρού;

-Το ντεπόζιτο για το νερό είναι... -Θα φροντίσω το ντεπόζιτο.

Έχω ένα έγγραφο για σας. Θέλω ταυτότητα.

Φυσικά.

Για όνομα.

Ορίστε.

Ευχαριστώ.

-Τι είναι; -Κλήση σε δίκη.

Εξοχότατη...

Είναι αλήθεια ότι άφησα την κόρη μου και έχω να τη δω χρόνια.

Μετανιώνω βαθύτατα γι' αυτό.

Ο πατέρας της, Σεντάτ, έκανε ό,τι μπορούσε όσο έλειπα.

Δεν αρνούμαι ότι έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε.

Όμως η κόρη μας ζει σε έναν φανταστικό κόσμο.

Νομίζει ότι ο πατέρας της είναι αθάνατος.

Αντί στο σχολείο, πηγαίνει μαζί του σε γυρίσματα ταινιών.

Τον βλέπει να ρισκάρει τη ζωή του.

Δεν το θεωρώ αποδεκτό για ένα οχτάχρονο κορίτσι.

Η Ντούιγκου χρειάζεται τάξη,

κάποιον που να ξέρει τι ευθύνες απαιτούνται.

Η Ντούιγκου χρειάζεται τη μητέρα της.

Γι' αυτό πρέπει να πάρω την επιμέλεια του παιδιού μου.

Αποφασίζω ότι...

με σκοπό να ακούσω τις άλλες δηλώσεις και να ζητήσω γνώμη ειδικών,

η επόμενη συνεδρία θα πραγματοποιηθεί στις 12 Ιουλίου.

Έως τότε, με 24ωρη προγενέστερη ενημέρωση στον πατέρα,

επιτρέπεται η μητέρα Πινάρ Μπιλγκέλι να βλέπει την κόρη της

δυο φορές τη βδομάδα.

Σεντάτ, πρέπει να βρεις μια πιο ασφαλή δουλειά.

Το Υπουργείο Εργασίας λέει, είναι η τρίτη πιο επικίνδυνη δουλειά.

Αλήθεια; Ποιες είναι οι πρώτες δύο;

Οικοδόμος και πυροτεχνουργός.

-Πινάρ, γιατί; -Σε παρακαλώ, αργότερα.

Σεντάτ, να χαρείς.

Θέλω ένα λεπτό. Πρέπει να πω κάτι.

Γιατί θέλεις να μας χωρίσεις;

Γιατί μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε.

Αυτό δεν σε απασχολούσε πριν έναν μήνα. Θα την έβλεπες στις διακοπές.

Γιατί τώρα; Γιατί πας να μου πάρεις την Ντούιγκου;

Απάντησέ μου!

Γιατί; Είμαι η μητέρα της.

Την ερωτεύτηκα μόλις την είδα.

Δεν αρκεί να τη βλέπω μόνο σε γιορτές ή μια βδομάδα τον μήνα.

Καταλαβαίνεις;

Γιατί δεν θέλω να ζω χωρίς αυτήν.

Θέλεις να ζήσεις με τη μητέρα σου;

Ξέρω, εντάξει.

Περάστε μαζί τη μέρα σας, και τα λέμε μετά στο σπίτι, εντάξει;

Νιώθω ότι θα μου την πάρουν.

Κι αυτή θέλει τη μητέρα της.

Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω γι' αυτήν;

Αν το θέλει και η Ντούιγκου, θα μου την πάρουν.

Γιατί να την πάρουν; Πού θα βρουν καλύτερο πατέρα;

Κι αν βρουν;

Γιατί δεν της λες για την κατάσταση;

Δεν θα σε ακουμπήσουν, αν το πεις. Τότε θα την κρατήσεις.

Τι θα κάνω χωρίς αυτήν;

Σκέψου θετικά.

Σκέψου τον Κοέλιου και το Μυστικό.

Κάνε κάτι.

Αξιότιμη κυρία δικαστά.

Εξοχότατη.

Ο Σεντάτ...

για την κόρη του...

έχει πηδήξει από τον δέκατο όροφο.

Ήμουν μάρτυρας.

Έτσι και γνωριστήκαμε.

Εκείνη τη μέρα, είδα...

πόσο λατρεύει την κόρη του.

Σας ρωτώ, εξοχότατη, πόσοι πατέρες θα το έκαναν αυτό;

Τι πατέρας θα άφηνε τη 10μηνη κόρη του δίπλα σε μια πισίνα,

ή θα την έδενε από το ταβάνι για να μην πέφτει από το κρεβάτι;

Ο κύριος Τσεραλί είναι σπουδαίος πατέρας. Κάνει ό,τι χρειάζεται εκείνη.

Ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Την αγαπά, αλλά την κακομαθαίνει.

Ο κύριος Τσεραλί είναι εξαιρετικό άτομο, αν ρωτάτε εμένα.

Η Πινάρ είναι από τα πιο δυνατά άτομα που ξέρω.

Είναι όλη μου η ζωή. Είμαι στο πλευρό της χρόνια τώρα.

Δεν ξέρω αν είμαι καλός πατέρας.

Ένα μόνο ξέρω. Είναι ευτυχισμένη μαζί μου.

Εξοχότατη, αν σας έλεγαν

ότι έχετε παιδί και πρέπει να το φροντίσετε,

και ότι θα δεθείτε τόσο πολύ,

και μετά, χρόνια αφότου έχει γίνει το παν για σας,

σας πουν, "Φτάνει, δικό μου παιδί είναι. Δώσ' την πίσω", τι θα κάνατε;

Τι θα λέγατε; Θα εγκαταλείπατε το παιδί σας;

Εσύ θα την εγκατέλειπες;

Είναι η ζωή μου όλη.

Τι έχεις πάθει;

Δεν ξέρω. Ειλικρινά, λες και είμαι σε αμερικάνικη ταινία. Έχω άγχος.

Προτού ανακοινώσω την ετυμηγορία, θα ήθελα να πω κάτι προσωπικό.

Σύμφωνα με τους νόμους γενικώς όποτε υπάρχει θέμα επιμέλειας παιδιού,

η προτίμηση είναι υπέρ της μητέρας.

Είμαι μητέρα, και θεωρώ ότι αυτό είναι το σωστό.

Σ' αυτή την περίπτωση όμως, η συνείδηση και η εξουσία μου

μου λένε να κάνω το αντίθετο.

Έχουμε να κάνουμε με έναν πατέρα...

που άλλαξε τη ζωή του για την κόρη του...

και που πήδηξε από τον δέκατο όροφο για να την προστατέψει...

και που την έχει πάνω απ' όλα στη ζωή του.

Ο μόνος γονέας που ήξερε το κορίτσι.

Και επειδή ήταν και μητέρα, και πατέρας γι' αυτό το παιδί,

επιδικάζω την επιμέλεια στον Σεντάτ Τσεραλί.

Σημειώστε το. Το δικαστήριο απεφάνθη.

Δεν έπρεπε να του πεις ότι είναι δική του κόρη.

Τι είναι λοιπόν; Όλα θα τα μαζέψουμε;

Άκουσες τη δικαστή. Πρέπει να έχει φυσιολογική ζωή.

Θα πηγαίνει σχολείο τακτικά. Δεν θα πηδάς από ταράτσες.

Άσε την ανεμόσκαλα, Ντούιγκου.

Έρνταλ. Έλα.

Τι είναι;

Η Πινάρ έκανε έφεση. Ζήτησε τεστ DNA.

Λυπάμαι, κύριε Τσεραλί.

Η κόρη σου.

-Πώς; Δεν έχω κόρη. -Τώρα πια έχεις.

Ντούιγκου, είσαι έτοιμη;

Ορίστε. Κράτα το. Θα με θυμάσαι.

Να σου δώσω 50 λίρες για το ταξί;

Εντάξει, ναι.

Ντούιγκου, σε περιμένω κάτω.

Να θυμάσαι, είσαι τα πάντα για μένα.

Και εσύ. Ούτε κι εγώ θέλω να φύγω.

Μη με αφήσεις, μπαμπά. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.

Σεντάτ.

Σεντάτ, θα αργήσουμε.

Σεντάτ.

Σεντάτ, πέρασε η ώρα.

Σεντάτ. Ντούιγκου.

Κάνε στην άκρη.

Ντούιγκου;

Σεντάτ;

Γιατί δεν ήρθαμε οδηγώντας;

Γιατί θα έψαχναν το αμάξι.

Τότε γιατί περπατάμε, μπαμπά;

Ήθελα να δεις τον δρόμο. Περπατήσαμε εδώ πριν χρόνια.

Να τος λοιπόν.

Τι θα κάνουμε όταν φτάσουμε;

-Ό,τι θέλεις. -Θα ήθελα έναν καφέ.

Καλή ιδέα.

Τι είναι αυτό; Είναι ο Σαντάν;

-Τι έγινε; -Τίποτα. Έλα.

Έλα. Έλα εδώ.

Καλημέρα. Μήπως...

-Ελάτε. -Τέλεια.

Έλα, μωρό μου.

Ολόιδιο είναι!

Άντε, βρε Ταρίκ. Μισή ώρα πέρασε.

Πρέπει να σκεφτώ, για όνομα του Θεού. Περίμενε.

Σεντάτ!

-Δεν το πιστεύω! -Σεντάτ.

-Από πού ξεφύτρωσες; -Πού είναι το μωρό;

Έλα εδώ.

Για να δω το μωρό.

Καταπληκτικά! Θεέ μου!

Κοίτα την.

-Μεγάλωσε. -Όντως.

Είσαι απαράδεκτος πάντως. Ούτε μια φορά δεν ήρθες να μας δεις.

Λες κι εσείς με επισκεφτόσασαν συνέχεια.

Με το ζόρι φέρνω τον Ταρίκ στο καφενείο. Δεν θέλει να φεύγει από το Τσεραλί.

Δεν πειράζει. Πλέον θα μείνουμε εδώ.

Τι κούκλα που έγινες! Έλα εδώ.

-Τι σου είπα; -Δεν έχω να πω κάτι. Είχες δίκιο.

Χάρη σε σένα, ο φοβητσιάρης μπαμπάς σου είδε την Κωνσταντινούπολη

Ο μπαμπάς μου φοβητσιάρης;

Ούτε σε καρέκλα δεν ανέβαινε να αλλάξει τη λάμπα.

-Φοβόταν τα ύψη. -Δεν το πιστεύω.

Αλήθεια είναι. Αλλά χάρη σε σένα και τον μπαμπά μου, νίκησα τους φόβους.

Πριγκίπισσα, τι θέλεις να κάνεις;

Να πραγματοποιήσω το όνειρό μου.

Τι είναι αυτό;

-Θα πηδήξουμε από τους καταρράκτες. -Προς τα κάτω;

-Στάσου να σου συστήσω τον Ταρίκ. -Χάρηκα πολύ.

Προς τα κάτω.

-Μπίρολ, πού είναι; -Δεν ξέρω.

Σε παρακαλώ, πες μας πού είναι. Αλλιώς ο Σεντάτ θα μπλέξει.

Δεν ξέρω.

Σε ρωτώ. Πού είναι η κόρη μου; Ξέρω ότι ξέρεις.

Είπα, δεν ξέρω. Και να ήξερα, δεν θα το έλεγα.

Άκου, φίλε. Πρέπει να μας πεις πού είναι

προτού το διαλύσω το μέρος και σε χώσω στη φυλακή.

Αυτός ο μανιακός, ανεύθυνος φίλος σου

απήγαγε την κόρη της Πινάρ. Πες μας απλά πού είναι.

Πρόσεξε τους τρόπους σου! Ποιος στο διάολο είσαι εσύ;

Ο μανιακός, ανεύθυνος τύπος που αναφέρεις...

τα τελευταία τέσσερα χρόνια

αναρωτιέται συνεχώς αν είναι η τελευταία μέρα του μαζί της.

Βρυχήσου!

-Βρυχήσου! -Βρυχήσου.

-Βρυχήσου! -Βρυχήσου!

Δεν είναι πιο ωραίο από τον καταρράκτη;

Υπάρχουν χειρότερα πράγματα στη ζωή από το να σε ρίξουν από καταρράκτη.

Επιτέλους κατάλαβα τι έκανε ο πατέρας μου.

Ήταν ο τρόπος του να μου πει ότι μ'αγαπά.

Δεν το έκανε με λέξεις, μα σπρώχνωντάς με, προετοιμάζοντάς με για τη ζωή.

Οι λύκοι ήταν ανέκαθεν εκεί,

αλλά χάρη στην Ντούιγκου, έμαθα πολλά για τον φόβο και τη ζωή.

Καμιά φορά οχτώ χρόνια αξίζουν όσο ογδόντα...

και καμιά φορά, 50 λίρες είναι η καλύτερη επένδυσή σου.

Το να τη βλέπω ευτυχισμένη, τα άξιζε όλα.

Όσο έτρεχε στην άμμο, αναρωτιόμουν πότε θα κουραστεί.

Δεν κράτησε πολύ, αλλά...

η ζωή είναι γεμάτη συμπτώσεις και εκπλήξεις...

και η δική μου έκπληξη ήταν αυτό το κορίτσι, γεμάτο ζωή.

Κι άλλοτε, η έκπληξη είναι μια τρυπούλα στην καρδιά

που την έχεις εκ γενετής.

Η έκπληξη του γιατρού ήταν ότι απλά δεν έχει εξήγηση.

Και μια μέρα, αυτή η τρυπούλα ανοίγει σαν πεταλούδα.

Σε ρίχνει σε κώμα,

ή πέφτεις σε έναν ύπνο από τον οποίο δεν ξυπνάς ποτέ.

Στο τέλος, συνέβη.

Η Ντούιγκου μάς άφησε δυο βδομάδες αργότερα...

έχοντας εκπληρώσει το όνειρό της.

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Υπάρχουν και χειρότερα στη ζωή από το να σε σπρώχνουν από καταρράκτη.

Ζω με τις αναμνήσεις των δυο ανθρώπων που αγαπούσα περισσότερο.

Ο ένας μού έμαθε πώς να ξεκινήσω να ζω,

κι η άλλη, πώς να συνεχίσω να ζω, ό,τι και να συμβεί.

Ξέρω ότι η Ντούιγκου είναι κάπου εκεί ψηλά, σε έναν καταρράκτη,

χαρούμενη δίπλα στον παππού της.

Μου δίνουν δύναμη, ακόμα κι αν δεν είναι εδώ μαζί μου.

Με βοηθούν να προχωρώ.

Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα