Original subtitles

Превод: stek-kravari

Тато!

Што сакаш? - Жеден сум.

Знаеш, дека не може. Тоа е земјата на господарите.

Што правиш, селанецу?

Што прави според тебе?

Ви ја краде водата, господару. Значи е...

Крадец! - Не сум крадец.

Водата... паѓа од небото.

А небото... е на сите луѓе.

Дури наше.

Ти немаш ништо на оваа земја, селанецу.

Дури животот не е твој и ќе ти го одземам кога ќе посакам.

Пушти го тоа јаже, селанецу.

Реков да го пуштиш!

Ти посака така, селанецу.

Тато!

СЕЛСКА ВОЈНА

Скалено, навистина ли сакаш да ја пуштиш во морето?

Знаеш ли што ќе стане, Скалено? - Господарите ќе не убијат.

Бидејќи, како не јадеме и не пиеме, нема да умреме ли?

Мајчице, многу е лут оваа година!

Доста спиеше! Оваа година треба да ја добиеме војната!

Размрдајте се со тој чамец! Престани, Стордуто, поживо!

"Селска гордост".

Што значи тоа? - "Селска" ли?

Не, тоа го знам. "Гордост". - Гордост е, кога... Како се вели?

Кога... - Кога?

Кога, Скалено? - Гордост е, кога...

Кога имаш астма?

Тонино, каде, по ѓаволите, одиш? Ела тука!

Тука има течение. - Врати се, ела тука!

Каде одиш? - Во земјата на господарите.

Оние ќе го убијат! - Ела тука, Тонино!

Допливајте кај мене!

Оете да го вратите. - Знаеш, дека никој не умее да плива.

Тонино!

Тука Тоширо Мифуне. Одговорете. Крај.

Тука Калимеро. Те слушам, Тоширо Мифуне. Крај.

Премина селанец. Крај.

Одејќи ли премина? Крај. - Помина скришум. Крај.

На оружје! Змајот!

Одново во Торемата има само еден чамец, мојот.

Сега може ли да си одиме? - Не.

Ние сме воспитани луѓе, ја враќаме посетата.

Денес не се ли слуша радиото, Мела? - Што сакаш да слушаш?

Некоја многу убава песна. Нелоја песна, која ми се допаѓа.

Види, Лука! Кој го фатил тоа?

Знаеш што кажуваат, нели? дека оној го донел.

Секој ден. - Кој "оној"?

Папакуарема, светецот на селаните.

"Папакуарема...

Заштитнику на водите, помогни ни."

Ако му ја изгасиш свеќата, светецот ќе се разгневи.

Што може да ми направи светецот на селаните?

Мозе! Кој е таму?

Стој, Мозе!

Мозе, запри!

Мела, што се случило? - Ништо, се разбуди, кога не треба.

Што сум направил? - Ништо.

Трчај, Лука!

Брзо, качувај се во чамецот!

Што направи?

Мозе!

Мела...

Што сакаш, Тонино? - Што правиш тука?

Ги фрлам на Мозе. Тој секогаш ми ги носеше.

Мела, да се вратиме дома. 3 дена го бараш.

Значи треба да го барам уште.

Опасно е да останеш тука. - Зошто?

Како така "зошто"? На земјата на господарите сме.

Мене што ми е гајле? - Нив им е гајле.

Да се вратиме дома. - Ти реков, дека треба да го барам.

Ти оди, јас ќе се помолам пак на Папакуарема и ќе дојдам.

Ајде, Мела! - Ти оди.

Беше на 1 м растојание, Лука Виале!

Никогаш не се случило нешто слично.

Жена, разбираш ли?

Таа е виновна, Лука Виале! - За време на војна нема вина.

Кој го рекол тоа?

Наполеон? - Јас.

Знаев, дека е жена.

Како? - И сепак ја поле...

Но таа е жена... - Ти молчи.

Веќе ви реков, за време на војна нема вина,

ниту мажи ниту жени.

Има само селани. За нив треба да се грижите.

Ми се чини, дека во последно време се грижите премалку.

Или не, Мерендина? - Не, Марињо, грешиш.

Грешам ли? Вие не треба да мислите,

дури не треба да говорите, треба само да се борите.

Како е сестрата на Стордуто? Како е сестрата на Тонино?

Виде ли, беше полна со медузи.

Се прават господари, а се зајадуваат со жена.

Скалено вели дека треба да го земеме знамето.

Кое знаме? - Знамето на господарите.

Но тоа не се пипа. - Жените не може да се пипаат.

Правилно!

Селани!

Е, кои се? - Почекај.

Сите ли се таму? - Сите.

Сите сите ли? - Сите сите.

И Мела ли? - Мела?

Девојчето, кое...

Не кажуваше ли, дека жените не те интересираат?

Зошто не оставиме се? - Да, што ни е гајле, не е за нас.

Ништо нема да оставам. Ни го изгореа чамецот.

Ја полија Мела. Тие дури болвите не ги оставаат.

Секогаш било така. - Мене веќе не ми се допаѓа.

Ако кренеме глава, господарите ќе ги фрлат непокорните во бубарот.

Никогаш нема да свршиме во бунарот!

Што беше тоа? Тип-Тап!

Момчиња, елате тука!

Што е тоа? - Еж.

Еж ли? - Тој се јаде.

Овој живее во морето. Никогаш ли не сте виделе такви?

Добар ден, селани. - Франциско Марињо!

Слушни ме добро, Скалено! Оваа земја е наша!

Тука се е наше. Дури вие. Дури тоа.

Не го допирај! - Ќе го изгорам, и крај.

Така ќе разбереш, дека во Торемата треба да има само еден чамец,

само едно знаме и само еден стаорец, ти.

Мртов си!

Момчиња, фатете го!

Да одиме!

Анџелино...

Анџелино...

Анџели! - Сабрина, кој е тој Анџлино?

Како така кој е?

Ти не се ли викаш Франциско Марињо Анџело Контедука?

Не си ли ти мојот Анџелино? - Доста, Сабрина.

Елвис, ги гледаш ли оние? - Како да не ги гледам?

Со Скалено се прави господар, а со Сабрина...

Се прави глупак.

Елвис, но и Сабрина Лесната станала многу... Како да кажам?

Многу лесна ли, Мерендина?

Елвис, според тебе тие двајцата дали се...

Што? - Дали го направиле?

Што говориш, Мерендина? - Како не?

Лука Виале рече, дека Сабрина Лесната многу говори,

но всушност е фригидна.

Сабрина Лесната фригидна!

Што значи "фригидна"? - Фригидна е, кога...

Од каде да знам, Мерендина? Лука Виале ми го кажа.

Фригидна, Мато!

Анџелино, погледни! Има кино!

Знаеш ли што ќе даваат вечер? Најубавиот филм на свет!

"Последниот снег на пролета". Ќе одиме ли?

Ќе ме однесеш ли? - Не, Сабрина.

Тоа кино е многу далеку. - Е, и? Нели имаме мотор "Кабајеро"?

Јас имам "Кабајеро" и кога ти велам "не", значи "не"!

Знаеш ли што сакам за нашата свадба?

Сакам долг фустан, кочија,

сакам лебеди, огномет

и многу змајеви.

Како она таму, види! Ме слушаш ли?

Не можеме да отидеме на кино. Тоа не е последната проекција.

А ако ти кажам, дека е последната?

Биди добра, прво ќе тргнеш ти, а јас после ќе те стигнам.

Да, браво, како ќе стигнам до киното?

Освен ако не сакаш да одам автостоп.

Само кажи ми. - Ајде, давај...

Што значи тоа? - Ми ја поду главата,

дека сакаш да возиш. Еве, учи се!

Никогаш не си ме учел. - Имаш ли потреба од уроци?

Ајде, Сабрина! - Не, страв ми е, Анџели, те молам.

Ако паднам? Ако сврши бензинот? Ако се удрам? Не, те молам.

Боже, моето ранче! - Јас ќе го земам.

Тоа познато ли ти е? - Врати ми го знамето!

Врати ми го знамето!

Ќе ти го вратам изгорено. - Така ќе бидеме квит.

Треба да ми кажеш нешто! Како е сестра ти Мела?

Кажи и дека жалам. Не сакав да ја повредам.

Не сум неранимајко.

Тонино, си замислуваш ли, дека ќе го удриш Малињо?

И после ќе го земеме знамето на господарите?

И тоа знаме.

Добро, сега, кога е кај нас, што ќе правиме?

Што да правиме, Тонино? Ќе го земеме,

ќе го ставиме на местото на нашето, ќе го гледаме, и толку.

Сега е кај нас, и што? Значи ли, дека сега ние сме господарите?

Си замислуваш ли, Тонино?

Место триколката Скалено ќе вози кола,

место тоа вино јас вечер ќе пијам виски...

А ти што сакаш, Тонино? Заспа ли?

Не. Го гледав она куче.

Она куче ли? - Ми заличе на Мозе.

Не е Мозе. - Не е ли?

Јас не можам да читам.

Кабел... Радио!

Радио, супер!

Добар совет ми даде. - Што требаше да ти кажам?

Штом не го прими цвеќето, значи е лута.

Јас сум лут, ми го расипа моторот.

Знам, но види како е. Таа исто е уништена.

Така ли, а јас како сум?

Порано или покасно, ќе треба да се помирите.

Не велеше ли, дека нештата не треба да се променат?

Ќе затворам, господару. - Затвори си ја устата, Педро.

Колку останува, завршивте ли? - Молчи, ми останува малку.

Блазе си ви, што ви останува малку. Мене секогаш ми недостасувало многу.

Не води селски разговори со мене. - А какви да водам?

Никакви.

Нов рекорд, молчи и одбележи го. - Само вие играте на овој флипер.

Ти одбележи го. Веќе може да затвориш, лека ноќ.

Лека ноќ. Многу благодарам, господару.

Кој е таму?

Мела, што правиш тука?

За време на војна не се шета ноќе.

Војна ли? Каква војна? - Не знаеш ли, дека со тебе сме непријатели?

Зошто, што сум ти направила? - Ти си селанка, а јас, господар.

Што ти има? - Не ме допирај.

Вистина, извини. Заборавив, дека господарите не се пипаат.

Види, Мела... - Знаеш како се викам?

Треба да знам се во Торемата.

Ќе ми кажеш ли нешто? - Што?

Што стана со мојот Мозе? - Кој е Мозе?

Едно куче. - Куче ли?

Знаеш ли колку кучиња има во Торемата?

Ништо не знаеш.

Каде одиш?

Каде одиш? - На едно скришно место.

Веќе ти реков дека треба да знам се.

Така ли? - Да.

Тогаш дојди со мене, господару.

Братучеде, јас сум.

Погледни! Што е тоа? - Не гледам ништо.

Како така не гледаш? Види колку се. Што има таму?

Ништо. - Види како силно светат.

Нема да ги гледам. Ти исто не треба да ги гледаш.

Како дојде тука? - Го барав Мозе.

Не го барај повеќе. Во Торемата сме си многу добро.

Можеби ти си добро тука? - Тебе што ти недостасува?

Од каде да знам што ми фали? Никогаш не сум имала ништо.

Освен Мозе.

Зошто Мозе го нема?

Се изгуби. Во ноќта, кога дојдоа крадците.

Крадци ли? Во твојот дом?

Влегоа и направија ужасен хаос.

Се измочаа врз свеќа на Папакуарема,

а кога ги видов, избегаа како зајци.

Тогаш Мозе ги подбрка и исчезна.

Толку ли држиш до Мозе? - Колку до својот живот.

Толку малку ли ти вреди животот? Колку на едно куче?

Ти го кажуваш, Франциско Малињо.

Не, не Малињо. Марињо. Франциско Марињо.

Како бразилскиот голман. Добро. Ти може да ме наречеш Анџело.

Мајку му! Што, по ѓаволите, правиш?

Сега ќе те исправам со едно кроше. Ќе ти бутнам еден лакат одзади!

Повлечи се, пиленце!

Кој сака да дојде? Сакаш ли ти, шишко?

Кучкин син! Ќе ти ја пикнам главата под шкембето и ќе те задушам!

Браво, ми се допаѓаш. Ајде, повлечи се.

Русиот!

Ќе ти ја скршам фацата, ако те фатам, разбра ли?

Не ме плашиш. Седни си.

Ќе дојдеш ли ти?

Ако не се тргнеш, ќе ти удрам еден шут и ќе ти ги избијам забите.

Како се викаш? - Карбоне.

Браво, Карбоне, ми се допаѓаш.

Дојди ти.

Ѓубре, гадр!

Ќе те треснам во главата и ќе те натерам да јадеш земја.

Треба да се изгубиш.

Сега дојди ти.

Ако те фатам...

Како се вика овој? - Мукулоне.

Што велеше? - Ако те фатам, ти...

Ти... Мавни се.

Какви момчиња се тоа? Не ме плашат.

Разбравме, вие сте кучиња.

Сега кажете ми нешто, како се добива војна?

Одговорете на Братучедот, ајде. - Извини, не го разбрав прашањето.

Во војна ли сте со господарите? - Да.

Не. - Како "не"?

Господарите се во војна со нас. - Ккао и да е. Пак е војна, пиленце.

Но сега треба да дознаеме како се добива оваа војна.

Кој ќе ми каже? Ќе ми кажеш ли ти како се добива оваа војна?

Кога ќе земеш...

Шефе, кажи ми ти, кога ќе земеш... - Кога ќе земеш...

Започнува со "п", "пљачка". Кога ќе ја земеш пљачката.

Момчиња, разликата е во пљачката.

Треба да земеме се од господарите.

Се највредно за нив. Што е највредно за господарите?

Жените и стварите.

Ќе им ги земеме жените и стварите.

Не, Скалено, жените носат несреќа.

Бидејќи ти многу се разбираш од жени!

Сигурно ги познаваш добро.

Тогаш кажи ни какви се жените. - Од каде да знам?

Жените на господарите сите се курви.

Треба да ги потфатиме со шамари. - Ми се допаѓаш со тоа рибје лице.

Жените на господарите се курви, затоа што се со господарите.

Но сакаат да спијат со вас. Сакаат да спијат со селаните.

Сакаат секс со селанин. - Извинете.

Кој е сега? - Тонино Стордуто се разбуди!

Не, бев буден.

Стани!

Сакав да кажам дека...

Не е потребно жените на господарите да се какви што кажуваш ти.

Внимание!

Тонино, знаеш ли, дека кога спориш со шефот,

треба да си навистина во право? Расудувај со мене...

Кога си видел господарите да имаат добри жени?

Не знам... Например жената на Малињо, Сабрина.

Мајку му, Тонино! Сабрина Лесната не ти ли личи на курва?

Ништо ли нема да ми кажеш за таа Сабрина?

Запознајте ме со таа Сабрина, и ќе ви кажам дали е лесна, или не.

Е? Што ти реков? - Ми кажа многу малку.

А таа е многу повеќе. Сакам да ја ја видам од поблиску.

Како поблиску? Поблиску од тоа?

Кога ќе дојде моментот, секогаш ги полниш гаќите.

Сто години само гледаш. Штом сакаш да гледаш, гледај.

Ела тука, глупаку!

Не кажувај никому, дека не знам да пливам.

Не кажувај никому и за тоа.

Оној мочко, твојот непријател ге бојадисал моторот како "Кавазаки".

И без тоа целиот е прекршен. - Прекршен ли?

Тоа е накит. Остави ме мене.

Братучеде, да се мавнаме, тука е полно со господари.

Господари ли? Што ми е гајле за господарите?

Не сум дошол дотука за едното знаме.

Сега го имаме црното.

Со црвено или со црно знаме, самое ќе си го избришам задникот.

Сакаш ли да ја добиеш војната?

Чуј ме, ќе ти кажам како се добива војна.

Почекај, Марињо. Денес е подобро да не играш.

Зошто? - Не, ништо... Види...

Има едно момче во барот. - Игра на флиперот.

Игра ли? Запри ја музиката!

Мојот флипер не е телефон. Не е за јавна употреба.

Знам, но... - Како се вика овој тип?

Тој е странеец. И е доста крупен.

Но не се грижи за ништо. Си стои смирено и игра.

Забавно е да го гледаш. Кога топчето ќе падне во флиперот,

секогаш вели "мајку му", "мајчина ти"!

Внимавај, Марињо, од селски тип е, но не е сосема примитивен.

Не е лошо за странец.

Ако се изгубиш, ќе се справам уште подобро, Малињо.

Ми го знаеш името. Но јас не те познавам. Кој си ти?

Селанец ли си, или не си?

Кој и да си, сега тргни се. Затоа што флиперот е мој и јас ќе играм.

Ќе треба да почекаш, затоа што ми остануваат уште 2 топки.

Имаш 2 топки ли? Да направиме така...

Со едната ќе играш ти, а со другата, јас.

Кој ќе загуби, го ослободува теренот. - Со задоволство. Молам.

Бармен, еден аперитив. А ти повлечи се.

Аперитив ли?

Порано умиравме од глад, а сега го предзвикуваме.

Ајде, Марињо, давај!

Рекорд на рекордите!

За сите времиња! - Амин!

Внимавај, тоа е деликатна работа.

Не се грижи, држи ми ја чашата. Внимание!

Малињо, ќе те ставам на местото на топката.

Малињо, уште два удара!

На ти, Малињо, удар!

Бутни ја во устата, буртни ја одзади!

Скапан флипер!

Загуби. Сега треба да се мавнеш.

Каде да одам? Тука нема струја.

Што рече? - Нема струја.

Сега и тебе да те нема.

Мавни се! Ти реков да се изгубиш!

Ништо не сум направил.

Не се грижи, брзо ќе се вратам.

Момчиња, сигурни ли сме? - Сигурни сме.

Дојдете, момчиња!

Што правиш? - Ќе го извадам моторот.

Марињо, знакот на судијата и гол!

Франциско Марињо погодува! 1:0 за тимот на Торемата!

Обиди се да ме фатиш!

Значи жив си... - Зошто? Кој би ме убил?

Нема ли да ме пуштиш да влезам? - Една игра?

Добро.

Слушни ме, Марињо.

Зошто секое лето ја водиме оваа војна?

Затоа што ние сме ние, а тие се тие.

Уште ли си убеден, дека ние сме ние, а тие се тие?

Се разбира. Господарите и селаните се како доброто и злото.

Ние сме од едната страна, а тие, од другата.

А оној, Братучедот? И тој ли е селанец како другите?

Тој ли ти го зел моторот? - Јас го исфрлив.

Беше скршен. - Тој го поправил.

Механичар е, не ја копа земјата. И има пари за аперитив.

Му дадов добар урок на Братучедот. - Тој ти даде урок.

Ако не ја запрев струјата...

Кој, мислиш, го направи, Папакуарема ли?

Брзо они еќе се напикаат и под нашите легла.

Тие се само четворица дрипци. - Се претвараат во нешто друго.

Ќе ни ја превземат плажата со радијата од коли, кражбите на чанти.

А до вчера не можеа да си дозволат хризантеми за покојниците.

Не викај. И не говори на дијалект, зашто така ти личиш на селанец.

Сакаш да ми кажеш, дека нашата војна треба да е посурова? Готов сум!

Не, Марињо, време е да се помириме. Мир, разбираш ли?

Ќе биде потешко од војната.

Мир ли? Војната со селаните е вечна.

Дури вечните нешта свршуваат. - Оваа лудост треба да запре.

Читај од моите усни. Јас сум шефот, генералот.

Господарот на господарите. И нештата се одвиваат како што ќе кажам јас.

Оди да ми ја мотивираш војската. Ти верував премногу.

Тогаш, доверба за доверба, ќе ти кажам последно нешто.

Престани да трчаш по онаа селанка. Што кажуваше:

"Ги мразам!" А сега ќе го донесеш врагот дома.

Внимавај, затоа што тука сите говорат и започнуваат да ти се потсмеваат.

Кога ќе дојде онаа, Лесната? - Жените се шминкаат.

Што си прават? - Се цртаат.

Користат биде, разбра ли? - Бидон ли?

Да, и буре. - Ми се подигруваш ли?

Сакам да останам подалеку од твојот смрдлив задник.

Замолчете, дека ако дојде, нема да ја видиме.

Скалено кажа, дека откако доаѓа,

и треба 1 минута да влезе во кабината.

Точно 100 секунди. - Што говориш?

кај вас се 100 секунди, Кај нас се 60, јасно?

Навистина ништо не разбираш. - Во мојата минута има 100 секунди.

Навистина ништо не разбираш! - Голем глупак си.

Доаѓа! Огледалото, брзо!

Што правиш?

Еден час го пипаш, и тој уште стои така. Дај да видам.

Толку е малечок! - Гледај си го твојот.

Јас си го гледам. Сабина исто ќе го види.

Не Сабина, туку Сабрина.

Сабина или Сабрина, лесна е.

Стој! - Кој си ти?

Застани, опасно е. - Мавни се, ако сакаш.

Зошто? - Опасно е. Не го облекувај купаќиот.

Еј, дркачот, знакот!

Мајку му, доаѓа!

Денес не треба да го облекуваш купаќиот.

Свиња! - Дојди овде! Тонино!

Каква жена!

Кучји синови!

Ќе ви ја пикнам главата под шкембето и ќе ве задушам!

Јасно ли е, ме разбравте ли?

Извини, кому требаше да даде знак?

Скалено.

Но Скалено го нема. - И Марињо не е тука.

И јас нема да останам тука.

Велиш дека си многу смел. Кажи ми што треба да ми кажеш.

Така се усложнуваш. - Зошто?

Затоа што ти кажав дека треба да мислам за мојата војна.

Пак ли со таа војна? Таа е во твојата глава, Анџело.

Мела, јас сум војник, даже генерал.

Престани! Ме оставаш затоа што сум селанка.

Не, Мела. Само секој си има место во животот.

Секогаш си го знаела тоа. - Знам само, дека ти е страв.

Не ме е страв од ништо.

Гледаш ли колку ти е страв? - Од што би ми било страв?

Погледни ме во очи. - Добро, да, страв ми е.

Не разбираш ли, дека ако сум со тебе, ќе станам предавник за другите?

Сакаш да потонам во земја од срам ли?

Се срамиаш од мене ли? Не, јас сум таа, која се срами!

Срам ми е! Мавни се! Не сакам да те видам повеќе.

Многу ли ја сакаш омразата на селаните? Браво, успеа. Те мразам.

Не сакам да те гледам повеќе, дури да се фрлиш во морето,

дури да те застрелаат, дури да ми го вратиш кучето!

Тука секогаш ли се е ваше? Според вас, ако ми понудат

50 ил. лири за еден скршен флипер, ќе кажам "не, благодарам"?

А и флиперот веќе е застарена игра.

Каде бегаш, Малињо? - Да си го земам чемецот.

Се прибирам, овде смрди! - Овде смрди...

Не сакаш ли прво да поиграш на флиперот?

Знаеш ли колку време стои тука, внатре?

Воопшто не ми е грижа. Гледаш, дека нештата се менуваат.

Не гледаш ли како се менуваат? - Гледам само два глупаци.

Два глупаци ли? Значи треба да си ставиш очила.

Така ќе видиш, дека ако го сакам твојот мотор, ќе го земам.

Ако ти го сакам флиперот, ќе го земам. Ќе земам се твое.

Знаеш ли што значи тоа? - Дека си крадец.

Јас ли сум крадец? А вие, господарите, какви сте?

Сте зеле се. Сега да видием кој е крадецот.

Навистина не те разбирам. Сигурно говориме на различни јазици.

Ќе пробаш ли со некој друг јазик? Да пробаме англиски.

Си учел англиски? - Што општо има учењето?

Ние сме го научиле на улицата.

Знаеме малку англиски. - Се разбира, дека знаеме.

А ти го знаеш ли нашиот дијалект? - Да.

Човек си останува каков што е. - Ти си остануваш глупакот, кој што си.

Запамети, јас продолжувам напред и ќе го завладеам светот.

Со добро или со лошо.

Крени ги рацете. - Нема да се цапам повеќе со тебе.

Како така нема да се цапаш? Ние сме непријатели, горе рацете!

Овој дури не го познавам.

Горе рацете!

Повлечи се! - Братучеде, полуде ли?

Смири се!

Ќе го направам овој несреќник на решето.

Братучеде, триколката!

Што, по ѓаволите, правиш со тоа? Брзо, да ја земеме триколката!

Ѓубре таков, ела тука! - Тонино, ела тука!

Триколката! - Флиперот!

Проклетиот Малињо!

Мозе!

Мозе!

Франциско Малињо!

Што правиш, се криеш ли? Пак сум јас.

Дојдов да ти честитам за убавата куќа, која ја имаш.

Многу е шик!

Марињо, се криеш како зајак.

Одиш ли во некоја црква? Вечер да ти организираме погреб.

Што правиш? Престани! Доста!

Сега ли го кажуваш? Кога ќе ха добијам твојата војна?

Ти ќе победиш. Јас од селанец ќе станам престапник.

Каков престапник? Цел живот ли сакаш да си во бунарот?

Цел живот ли сакаш да останеш во бунарот? Мавни се!

Сабрина... Ти се врати... - Кој си ти?

Јас сум, Сабрина, Тонино. - Тонино?

Онпј од плажата, кому му врза шамар.

Тонино... Што правиш тука? Оди си дома, Тонино.

Што ќе правам дома? - Од каде да знам? Ќе спиеш.

Спијам каде што ќе најдам. - Браво...

А јас спијам само во својот кревет.

Ти го донесов кучето.

Кое куче? - Тоа.

Богородице! Кој си ти? - Оној од пред малку, Тонино.

Не, Тонино, ти си светец. Како да ти се реванширам?

Да направиме "брекфаст"? - Што?

"Брекфаст", "појадок".

Да се видиме утре рано кај Педро.

Почекај, во колку часот? - Во 12 ч. добро ли е?

Лека ноќ, Тонино.

Лека ноќ, Сабрина.

Мела, што правиш? - Побрзај, треба да тргнуваме.

Каде? - Кон светлата.

Кои светла? - Од другата страна.

Која друга страна? - Убаво отвори си ги очите.

Не разбираш ли, дека не е само Торемата?

Какви глави имате вие, селаните?

А Франциско Марињо? - Што општо има тој?

Има... - Што сакаш да кажеш?

Дека ти се допаѓа Франциско Марињо. - Не ми се допаѓа никој.

Уште помалку господар како него.

Мела, ти се допаѓа и го сакаш. - Како си дозволуваш?

Што разбираш ти од љубов? - Разбирам.

Јас исто сум вљубен. - Што кажа?

Вљубен сум.

Нели не говориш за онаа глупачка, за која кажуваат, дека е лесна?

Се вика Сабрина. И таа ме сака, затоа што и го вратив кучето.

Рече дека ако Марињо ти го врати Мозе, ќе се омажиш за него.

Ти си луд, Тонино.

Земи си ги гаќите, тргнуваме.

Јас нема да дојдам. - Ти реков да побрзаш.

Нема да дојдам! Треба да одам на "брекфаст" со Сабрина.

Што ќе правиш? - "Брекфаст", "појадок".

Голем си, Тонино. А сега научи и англиски.

Со среќа!

ОВАА ЗЕМЈА Е НАША

Жените носеле несреќа. - Несреќа е Братучедот.

Скалено, ти не си виновен.

Скалено, плачеш ли?

Каде одиш?

Момчиња, да тргнеме!

Ништо ли не сакаш, Тонино?

Не, подобро мислам гладен...

И за што треба да мислиш?

Има многу убави нешта, на кои да мислам.

Например? - Што?

Кажи ми едно убаво нешто.

Гледаш ли, не се сеќаваш.

Убавите нешта не се мислат, туку се прават.

Знаеш ли што е најубавото нешто на светот според мене?

Сексот.

Согласен ли си, Тонино?

Може ли да те прашам нешто?

Среќен ли си?

Среќен ли? Да...

Ништо не ми недостасува. - Како така ништо не ти фали?

Погледни како си облечен, а ми кажуваш, дека ништо не ти фали?

Нема ли нешто, што сакаш? - Да, но тоа не е облека.

А што е, Тонино? - Немам смелост да кажам дека...

Да кажам дека...

Да кажам дека...

Ќе ми кажеш друг пат, треба да тргнам.

Ела тука!

Ти изгледа ништо не разбираш, навистина ништо не си разбрала!

Ти си моја жена, а мојата жена треба да си остане дома, јасно?

Треба да си останеш дома,

а не да си со овој глупак, умрен од спиење!

Бев гладна, Братучеде! Погледни го, тој е уште дете...

Што може да направи? - Што може да направи?

Сега, бидејќи се прави господар, ќе ти го плати појадокот.

Што си порачала? - 5 крофни и 2 чаши капучино.

Чу ли, Тонино? 5 крофни и 2 чаши капучино.

Ти ќе ги платиш! Качувај се, ајде, размрдај се!

Каков глупак! Чу ли што ти кажав?

Мавни ги гадните раце!

Наоколу има многу крадци.

Ви го вративме знамето. Сакам се да започне од почеток, Лука Виале.

Се да биде како порано. - Што се случува тука?

Кажи му, Скалено! - Што да ми каже?

Говори! Ако дојде Франциско Марињо и ве најде тука, ќе ве ги скрши забите.

Веќе не. - Што?

Нема да ни ги скрши забите. - Зошто?

Франциско Марињо е мртов.

Ненормален, што говориш? - Не сум јас лудиот.

Она ѓубре, Братучедот, го уби! Го удави во бунарот!

Не, не е вистина.

Брзо, размрдај се, однеси ме да видам!

Таму е Тонино! - Тонино, качувај се!

Качувај се, ништо нема да ти направам. - Ајде, Тонино, качувај се!

Папакуарема? - Како ме нарече?

Папакуарема. Ист си како него.

Не сум го чул. Јас сум само рибар.

Селанец како сите останати, но малку постар, Франциско Марињо.

Од каде ми го знаеш името? - А кој не ти го знае името?

Сфатив, ти си рибар.

Но ако ти си Папакуарема, ќе ми направиш ли една услуга?

Ти, господарот на господарите, бараш услуга од светецот на селаните?

Да чуеме...

Ако бев Папакуарема, што ќе побараше од мене?

Да најдеш едно куче. - Куче ли?

И што ќе правиш со тоа куче? - Ќе го вратам на својата пријателка.

Ја сакаш ли таа пријателка? - Повеќе од својот живот.

Толку малку ли ти вреди животот? Помалку од тој на една селанка?

Ти велиш дека е малку.

Мозе!

Каде одиш? Мозе!

Мозе! Запри, Скалено! Тоа е Мозе!

Превод: stek-kravari