Original subtitles

Op 24 april 1996,

om half één 's nachts in Atlanta, Georgia...

klonk er geschreeuw op Dorothy en Lansing Street.

Dag.

Dag. Mike Young, Moordzaken.

Samson McClendon. - Aangenaam.

Ik werk aan een zaak uit 1996. U was toch getuige?

Ja. Zoiets vergeet je nooit. Ik woonde toen hier.

Toen ik de achterdeur uitliep...

zag ik het silhouet van een brandende man.

Ik hoorde hem om hulp roepen.

Ik pakte de waterslang en spoot hem nat.

Oké. - Hij werd letterlijk verzwolgen...

van top tot teen.

Z'n gezicht was één vlam. Hij zei alleen: Ze hebben me beroofd.

Man in brand na beroving

Ik heb over honderden vermissingen...

en ongeïdentificeerde lichamen geschreven.

Maar ik had nog nooit zo'n zaak meegemaakt.

Hoe kan iemand zo dramatisch zijn gestorven...

en na 30 jaar nog steeds niet geïdentificeerd zijn?

Ze hebben een reconstructie laten maken.

Herken je hem? - Nee.

Hij overleed de volgende dag in het ziekenhuis.

Het voelt alsof hij vergeten is.

En als ik niets doe, wordt het nooit opgelost.

Een paar jaar geleden zag ik veel vermissingszaken...

die niet in het nieuws kwamen.

Ik begon m'n website: Vind onze vermiste personen...

om zaken te bespreken waar niet over gepraat wordt.

Naast m'n werk als therapeut en de zorg voor m'n zoon...

bestudeer ik vermiste personen-databases...

artikelen en verhalen. Om de aandacht te trekken.

Ik kwam deze zaak tegen uit 1996...

en ik wilde hem z'n naam teruggeven...

en een familie helpen ontdekken waar hun geliefde is.

Danielle's berichten over de onbekende man uit Fulton County...

hebben tot nu toe niets opgeleverd.

Ze is in Atlanta, Georgia, waar hij is overleden...

om zelf op zoek te gaan naar antwoorden.

Als eerste belt ze het DNA Doe-project...

een organisatie die databases gebruikt om lijken te identificeren.

Een van hun onderzoekers woont in de stad.

Hallo, kom binnen. - Hoe gaat het?

Kom binnen. - Aangenaam.

Ik was zo onder de indruk van deze zaak vanwege de schets.

Je ziet verdriet in z'n ogen.

Dat vind ik zo opvallend.

Ja. En hij ziet er zo jong uit. - Ja, dat klopt.

En er is een moeder die zich afvraagt wat er met hem is gebeurd.

Precies.

Dit is een zaak die we moeten aannemen.

Het is bijna 30 jaar geleden, we moeten dit oplossen.

Maar er is misschien een probleem.

Ze hebben een DNA-monster van het lijk nodig.

Z'n lichaam ligt al bijna 30 jaar begraven.

Lijkschouwer

Danielle, aangenaam. - Danielle?

Rebecca Somerhalder. - Fijn dat je kon komen.

Graag gedaan.

Er was iets met deze zaak wat me opviel.

Volgens het autopsierapport was z'n romp voor 80 procent verbrand...

en z'n boven- en onderlichaam. De foto van het gezicht...

toont dat z'n kaken en lippen wat opgezwollen waren.

Hij had geen opvallende kenmerken?

Geen tatoeages? - Nee.

Hij was 1,90 meter en woog 110 kilo.

Hij zorgde goed voor zichzelf. Geen alcohol of drugs.

Hij had geen drugs in z'n systeem.

Leek hij gezond? - Hij was een gezonde jongeman.

Hij at vlees en aardappelen, want volgens de autopsie...

bevatte de maag deels verteerd vlees, maïs en aardappelen.

M'n vraag is: als deze zaak uit 1996 komt...

hoe komen we dan aan het DNA?

Heb je nog weefsel van hem? - Ja.

In 2005 stuurden we het weefsel naar de FBI...

en lieten ze wat DNA afnemen.

Klopt het dat er vanuit het oogpunt van de recherche...

er geen criminelen overeenkomen met z'n DNA?

Ja, noch vermiste personen.

Maar die optie hebben we behouden.

Wat een wonder dat je dat hebt, na al die tijd, wachtend op deze dag.

Juist.

Dus het klinkt alsof de lijkschouwer...

deze zaak nooit is vergeten. - Ik geef hem niet op.

Tot m'n dood zal ik die 96-771 nooit vergeten.

Ik weet niet hoe hij heet, maar als het dossier op m'n bureau ligt...

en mensen denken dat ik gek ben, maar dan praat ik met hem.

We gaan je identificeren met alle hulp die ik kan krijgen.

Z'n DNA wordt geüpload naar databases...

van mensen die hun familiegeschiedenis onderzoeken.

Rebecca moet iemand vinden die DNA deelt met de man.

Ik ga elke zaak in met het idee dat we een naam kunnen geven.

Maar we moeten wel goede DNA-matches vinden.

We hebben minstens één procent gedeeld DNA nodig.

Welke stoel wil jij?

Ik neem de linker.

Dit is zo spannend.

Goedemorgen. We gaan vandaag beginnen.

Op 24 april 1996 werd een jongeman gevonden in Atlanta, Georgia.

Z'n lichaam was voor 80 procent verbrand.

Z'n naam gaf hij niet voor hij overleed.

En dan de matches.

De beste match en de onbekende delen 4,6 procent DNA.

Geweldig. - We gaan hem vinden.

De match heet Brett.

Het DNA wijst erop dat het neven kunnen zijn.

Dus Bretts grootouders...

zijn de overgrootouders van de onbekende.

Het is te doen. Hier hoopte ik op...

maar ik verwachtte het niet.

Er wordt nog een aanwijzing gevonden in het DNA.

Brett kan alleen verwant zijn aan de Doe...

via z'n moeders kant van de familie.

Dan zien we alleen de kant van z'n moeder...

en niet de mannelijke kant.

Nu moeten ze een stamboom maken van Brett tot z'n grootouders...

en naar beneden om de identiteit van de onbekende te onthullen.

Het team zoekt online naar Bretts voorouders.

Uitzoeken waar ze wonen, stierven, met wie ze trouwden.

Ik wil weten of Bretts familie in de buurt van de onbekende woont.

Ik heb een doorbraak, denk ik.

Joepie. - Goed gedaan.

Oké. Brett Gaines. Ik heb hem opgespoord...

en z'n broers en zussen via een overlijdensbericht...

naar z'n vader, Robert Miller Gaines...

en Bretts moeder Dorothy.

Dorothy's moeder heet Mabel en Mable is getrouwd met Clyde.

Dit zijn Bretts grootouders.

Waar komen ze vandaan? - Uit Georgia.

Fantastisch.

Hoofdbureau van de politie

Ik ben Danielle en ik kom voor agent Young.

Danielle? - Hallo.

Mike Young. - Aangenaam.

Kom binnen. - Dank je.

Danielle heeft toegang tot de originele dossierlijst.

Na jou. - Dank je.

De zaak vond plaats in april 1996.

Ik laat het je zien. Dit zijn de foto's van de plaats delict.

Dit is het lege veld van de plaats delict.

Hij rende naar Dorothy Street.

Al z'n kleren waren verbrand. - Ja.

En dit is z'n boxershort. Hij moet pijn hebben gehad.

Het is zo'n ongewone en vreselijke manier om te sterven.

Ik vraag me af waarom hij nog onbekend is.

Z'n vingerafdrukken zijn ingevoerd in onze database.

Er kwam niets uit. Niemand leek naar hem op zoek te zijn.

Rechercheurs stuurden mensen op pad om informatie op straat te krijgen.

Iemand gaf ons een mogelijke naam, David.

Ja. De recherche ging langs de deuren om te achterhalen...

of er een David vermist was.

Maar dat leverde niets op.

De politie kreeg een tip...

dat hij gezien was met twee sekswerkers...

genaamd Shan en Tasha.

Ze vonden een van hen en namen haar mee voor verhoor.

Het is 5.26 uur op 20 juni 1996.

Ik zit hier met Tasha.

Wat weet jij van dit incident?

Voor zover ik weet, was Shan de laatste die bij hem was.

Ze zei dat ze hadden gefeest. - Wat zei ze?

Dat ze hadden gefeest. - Wat bedoel je met gefeest?

Betaalde hij haar voor seks? - Ja, ze rotzooiden wat.

Oké. Maar wist ze dat hij in dit veld verbrand was?

Ze zei dat hij benzine of kerosine had.

Hij zei dat hij haar in de hel zou zien.

In de hel?

Zei hij dat hij zelfmoord wilde plegen?

Ja.

En het verhaal dat jij en Shan hem in brand staken bij de beroving?

Ik was er niet eens die avond.

Je kunt twee dingen denken: hij was echt suïcidaal...

of Shan zei dat omdat ze iets anders wist.

Om ermee weg te komen. - Ja.

Ja. Ik weet het niet.

Beroving is maar een theorie. Daarmee krijg je geen aanklacht.

Hij had geen naam. Daar bleef het bij.

Op 12 juli 1996, zo'n drie maanden later...

werd het dossier inactief gesteld.

Het spoor liep dood. - Ja.

Daarom moeten we een naam vinden.

Oké, jongens. We kennen mensen die destijds...

ter plaatse informatie hadden dat hij David heette.

Daar moeten we in gedachten houden als we bomen gaan bouwen.

Het team moet een stamboom maken vanaf Bretts grootouders.

We weten dat hij erin zit.

Hoeveel kinderen hadden Clyde en Mable?

Mabel uit 1927...

Clyde uit 1928 en Dorothy uit 1931.

Goed. Dorothy is het niet, want zij is Bretts moeder.

Maar een van die andere kinderen wordt de grootouder van de onbekende.

Clyde heeft één kleinzoon.

Mabel heeft twee kleinkinderen, maar slechts één jongen.

De stamboom wijst naar deze twee mannen.

Een van hen moet de onbekende zijn.

We moeten bewijzen van leven vinden. Ik denk dat we er bijna zijn.

Ik heb een overlijdensbericht met kleinkinderen, Michael.

Maar Michael leeft nog. Dus hij is het niet.

Ik heb de Facebook-pagina van de andere kleinzoon gevonden.

Leeft hij of is hij dood? - Hij leeft.

We missen iets en zijn terug bij af.

Dit is zo'n zaak waar je aan begint...

met goede matches en je denkt dat het makkelijk wordt.

Maar tijdens het onderzoek besef je dat er problemen zijn.

Iemand heeft nog een kind gekregen dat niet geregistreerd staat.

Ben jij Jim? - Ja, mevrouw.

Aangenaam, Danielle.

Danielle vervolgt haar onderzoek.

Ze gaat naar een rechercheur die dienst had die avond.

Ze gaan terug naar de wijk in het zuiden van Atlanta.

Is dit de locatie? - Ja.

Dit is Dorothy Street 23.

Toen ik aankwam, werd het slachtoffer al ingeladen...

in de ambulance en weggereden.

Het was vast schokkend.

Ja, het was iets waar je je niet op kunt voorbereiden of op trainen.

Wat was er anders in dit gebied in 1996?

Was er een groot verschil? - Ja.

Het is gerenoveerd en ziet er veel beter uit.

Het was een ruige buurt in die tijd.

Je hoort de hele tijd misdaad in de straten van Atlanta...

als de soundtrack van een eeuwigdurende gewelddadige film.

Op de grond.

Atlanta is de meest gewelddadige stad van Amerika...

af en aan, de afgelopen 20 jaar.

Het misdaadprobleem zit in de buitenwijken.

Het moordcijfer in Fulton County was vier keer het landelijk gemiddelde.

Er kwamen 228 mensen om het leven in 1996 alleen.

Waren er hangplekken in de buurt van Dorothy Street?

Ja. Jonesboro Road was een van de lastigste straten.

Rechts van me zat Church's Chicken.

Er stonden straatprostituees en drugsdealers om je heen.

Soms waren er verbale ruzies en fysieke aanvallen.

Ik stelde me voor dat er mensen rondhingen.

Er zijn meerdere theorieën dat het een ongeluk was...

of een sekswerker die hem beroofde.

Het is nooit...

Nooit vastgesteld, wat me verbaasde...

omdat er toen veel meer patrouilles waren...

om de misdaad onder controle te houden...

vooral vanwege de Olympische Spelen...

en alle aandacht die de stad kreeg.

Deze week beginnen de Spelen van 1996 in Atlanta.

Hier is burgemeester Bill Campbell.

Burgemeester, de opening is over vijf dagen.

Hoe gaat de stad met de veiligheid om?

Dit is de veiligste plek ter wereld tijdens de Spelen.

Voor onze bezoekers zullen er geen problemen zijn.

24 april: De onbekende overlijdt.

12 juli: Verzoek om heropening van de zaak.

Een week later, op 19 juli, begonnen de Olympische Spelen.

Atlanta hield misdaden verborgen vanwege Spelen

incidenten verzwijgen

Danielle ontdekt dat de politie van Atlanta onderzoek deed...

naar de politie van die tijd.

Diverse APD-agenten zeiden...

dat misdrijven werden gedegradeerd...

ondergerapporteerd en weggegooid...

Het aantal vrijlatingen schoot omhoog...

en meerdere zaken werden gewoon gesloten.

Deze aanklachten zijn niet geverifieerd, maar...

Je vraagt je af of de zaak wel goed is afgehandeld.

Ze wilden niet dat mensen ervan wisten.

Ik ben blij dat het zover is...

en dat andere mensen net zo veel om deze zaak geven als ik.

De mogelijkheid dat er een geheim kind was...

een geadopteerd kind, een buitenechtelijk kind...

al die familiesituaties maken het moeilijk voor genealogen...

maar zo is het leven.

We moeten contact opnemen met Brett, misschien weet z'n familie iets.

We moeten het doen, contact opnemen met Brett.

Goedemorgen, leuk je te zien. - Zeker.

Klaar? - Ja, kom.

Mooi.

Het is een risico om een match te contacteren.

Soms werken mensen heel graag mee...

maar soms willen ze niet en je hebt maar één kans.

Brett is naar Californië verhuisd...

maar z'n broer Robert woont nog in Atlanta.

Het zou fijn zijn...

als Robert weet of er neven vermist worden.

Agent Young van de politie.

Ik doe de cold cases. Dit is Rebecca.

Hoi. - Leuk je te ontmoeten.

We openden een zaak uit 1996.

Een jongeman was voor 80 procent verbrand.

We konden hem niet identificeren.

Maar we voerden z'n DNA in en vonden enkele familieleden.

U bent toevallig een van die familieleden.

Weet u of er neven zijn verdwenen rond die tijd?

Ik kan me niets specifieks herinneren. Nee.

Robert neemt ze mee naar z'n 93-jarige moeder Dorothy...

die vlakbij woont.

Hoe gaat het? - Ik ben Rebecca.

Uw zoon en u zijn familie van deze onbekende persoon.

Mijn hemel. Ja, hij lijkt op sommige familieleden.

Ja. Hij ziet er...

Bekend uit. - Ja.

Dichterbij kan ik niet komen.

Uw broer heet Clyde...

en u heeft een zus, Mabel? - Mabel.

Ja. - Oké.

Weet u iets over een familielid...

dat vermist wordt? - Nee.

Oké.

Dat zegt me niets. - Oké.

Heel erg bedankt.

Bedankt. - Succes.

U ook. - Oké.

Bedankt, mevrouw. - Graag gedaan.

Ben je teleurgesteld? - Ja.

Ik had mezelf er al van overtuigd...

dat dit de zaak zou oplossen.

Maar er is nog een sprankje hoop. Brett en z'n moeder Dorothy...

uploaden hun DNA in een andere database...

om te zien of er nieuwe overeenkomsten zijn.

Wauw.

Ik ken de bovenste drie.

Maar de vierde match is iemand die ik niet ken.

Braylon Brown. Hij deelt acht procent met Dorothy.

Dat is best veel.

Wie is die Braylon?

Dit is een Braylon in Atlanta.

28 jaar oud.

Hij woont bij z'n moeder.

Lijkt op Marilyn, geboren in 1961.

De juiste leeftijd om het vermiste kleinkind van Clyde of Mabel te zijn.

Ze kan de zus van de onbekende zijn. Eens kijken.

Ik heb Marilyns adres uit 1995 gevonden.

Adair Avenue ligt achter waar de Church's Chicken vroeger zat.

Het is maar 800 meter...

van waar het incident plaatsvond.

Dit kan geen toeval zijn. Dit is gestoord.

Hallo, Danielle. - Hoi.

Een nieuwe match, Braylon. - Ik ben zo opgewonden.

Z'n moeder Marilyn kan de zus van de onbekende zijn.

Ze woonde in de buurt van de plaats delict.

Ik sta versteld.

Goedemorgen, heren.

Ik heb geweldig nieuws. - Ik ben benieuwd.

Er is een hele tak van de familie...

waar wij en Brett niets van wisten.

De familie woonde in Adair Street.

Eens kijken of ik dat kan vinden.

We ontdekten dat er in 1996 een Marilyn Brown woonde...

en we denken dat ze de zus of halfzus van de onbekende is...

en dat ze nog leeft. - Oké.

Het is dichtbij genoeg om Marilyn op te zoeken...

en met haar te praten. - Ja.

Goed gedaan.

Hallo. - Marilyn, ik ben Jimmy Sadler.

Ik werk bij de lijkschouwer van Fulton County...

in Atlanta, Georgia. - Oké.

Ik werk aan een zaak uit 1996. Een ongeïdentificeerde...

zwarte man werd naar Grady Hospital gebracht.

En hij overleed daar, in Grady. - Oké.

We denken dat dit een broer of zus van u kan zijn.

Heeft u een broer? - Ja, ik had een broer.

Hoe heet je broer? - Hij heette David.

Hij heette David Brown. Hij was zoek en is nooit teruggekomen.

Ik denk dat deze persoon je vermiste broer is.

Jeetje.

Mag ik je DNA vergelijken met deze persoon?

Ja.

De DNA-test bevestigt dat Marilyn z'n zus is

hij heet David Ubank Brown

Hij was m'n broertje. M'n kleine broertje.

Als je binnenkwam, zag je David lachen.

Ik zie hem nog naar me lachen.

Hij was een lief kind.

Hij plukte bloemen voor me en bracht ze mee.

David was een zorgeloos kind.

Hij had veel energie en was erg positief ingesteld.

Ik weet nog dat hij ons overal volgde als ik langskwam.

Hij deed eindexamen en werkte in restaurants.

We kenden z'n vrienden niet, want hij nam ze nooit mee naar huis.

Hij was op een nacht gewoon weggegaan.

Hij wilde vast ruimte, want het was een grote familie.

Hij kwam nooit terug.

Ik was een paar maanden oud toen hij verdween.

Ik heb hem niet eens ontmoet.

M'n oma heeft hem als vermist opgegeven.

M'n moeder vroeg waar hij was.

Ze had een voorgevoel. Hij kwam niet terug.

David werd al een paar dagen vermist...

toen m'n oma hoorde dat er iemand levend verbrand was.

Ze keek die dag naar het nieuws.

Ze zei dat ik moest gaan kijken wie het was.

Marilyn en ik kwamen aan in het ziekenhuis.

Ze wilde dat ik meeging om het lichaam te bekijken.

Ik wilde het niet zien, dus keek ik door het glas.

Hij was verbrand, helemaal zwart.

Ik zag niet of hij dat was, zo verbrand was hij.

Ik wist het niet.

Marilyn geloofde niet dat het haar broer was.

M'n moeder weet nu dat ze David in het ziekenhuis heeft gezien.

Ze is er kapot van.

Ik hoop dat hij me vergeeft. Ik wist het zelf niet.

Dat was m'n broer.

Marilyn kon hem niet identificeren

David werd begraven op de Forest Lawn-begraafplaats

Dit is het graf. - Hier?

Het is in orde.

We hebben 28 jaar lang gezocht, omdat ik dacht dat hij nog leefde.

Het doet zo'n pijn.

Ik vind het zo erg.

Ik wou dat ik hem nog één keer kon zien.

Ik wou dat ik hem had kunnen ontmoeten.

M'n broertje.

Ik hoop dat ze de dader pakken.

Wie kan zoiets hebben gedaan?

Iemand verbranden. Dat is de vraag.

Nu hebben we een naam. Nu kunnen we de zaak heropenen.

We kunnen kennissen, vrienden en relaties afgaan.

Alles wat ons kan leiden naar wat er die avond is gebeurd.

Hoe gaat het, Miss Marilyn?

We proberen nu vast te stellen of het opzet was...

of een ongeluk.

Ik moet de zaak vanaf de basis opbouwen.

Ik heb jouw hulp nodig.

Kende je Davids kennissen?

Niet echt. In die tijd waren er veel bendeleden en zo.

In 1996 was alles slecht. - Ja, mevrouw.

Ik weet niet wie dit heeft gedaan. Hij kent ze vast.

Ze hebben hem erin geluisd.

Snap je? - Ja.

Zegt de naam Tasha of Shan je iets?

Nee. - Nee? Oké.

Ik snap niet hoe iemand hem zo kan verbranden.

Oké. Het komt wel goed.

Ik had dienst op straat in 1996.

Na 28 jaar wil ik dit echt afmaken.

De politie wil het onderzoek heropenen

Gerechtigheid is belangrijk.

Z'n familie moet weten wat er is gebeurd.

Ik ben blij dat ik z'n naam heb laten herleven.

Z'n familie weet nu waar hij is.

Het was zwaar voor m'n moeder toen ze hoorde dat haar broer dood was.

Maar het positieve is...

dat we neven en nichten gaan ontmoeten.

Dat zal wonderen voor haar doen.

Jij bent vast Marilyn. - Ja.

Ik ben Brett. - Oké.

Robert en Michael.

Ontdekken dat er nog een tak van de familie is...

waar ik niets van wist, is geweldig.

Leuk je te ontmoeten.

Hoe gaat het?

David was de kleinzoon van m'n oom Clyde.

Clyde bleek nog een gezin te hebben toen hij een tiener was.

Braylon, ik ben Brett. - Hé.

Leuk je te ontmoeten.

Het voelt goed. Een geweldig gevoel.

Dat er iemand is die familie van me blijkt.

Ik kreeg vreugde in m'n ogen toen ik ze zag.

Ik zie zeker oom Clyde.

In hem? - Nee, in jou. In jou.

Clyde is een paar jaar geleden overleden.

We weten niet of hij wist dat hij meer familie had.

Zelfs in je maniertjes en de manier waarop je praat.

Ja, we zijn echt familie.

We zijn hier vanwege wat er met David is gebeurd.

Je wordt boos als je bedenkt dat het een familielid is overkomen.

Maar misschien ook dankbaar dat hij nu tenminste is geïdentificeerd.

Waar er een naamloos graf was, konden we een grafsteen plaatsen...

om hem z'n menselijkheid terug te geven.

David Ubank Brown, we zullen je nooit vergeten.

Ik vind het zo erg wat je is overkomen.

Moge je ziel in vrede rusten.

We zullen je nooit vergeten. Ik hou van je.

Hij is geen onbekende meer.

Hij had een familie die van hem hield.

Ter nagedachtenis van David Ubank Brown

Ondertiteld door: M. Kuiper