Original subtitles

Voor een man die begraven ligt in North Platte...

gaat z'n verhaal verloren, net als z'n identiteit.

Dit begon als een van m'n eerste grote verhalen als verslaggever.

Hij werd gevonden in een treinwagon...

en op z'n grafsteen staat: Onbekende Neger.

Toen ik die woorden zag, was ik diep geraakt.

Ik wist dat dit meer was dan zomaar een nieuwsverhaal.

Overleden op 4 oktober 1961.

Naam van overledene: ongeïdentificeerde passant.

Geboorteplaats: Onbekend. Woonplaats: Onbekend.

Onbekend. Onbekend.

Het leven van deze man komt neer op een overlijdensakte...

die ons niets vertelt.

Alles is een mysterie.

We weten niet hoe hij heet of waar hij vandaan komt.

Alleen dat hij dood in een trein lag en dat hij zwart was.

Maar het maakt me niet uit hoe moeilijk dit wordt.

Al die jaren stond hij bekend als 'de onbekende neger'.

Dat klopt niet.

Ik wil weten wie hij echt was. Dat wil ik weten.

HET LICHAAM IN DE TREIN

Iemand vertelde me over de grafsteen toen ik net begon als verslaggever.

M'n familie heeft banden met de burgerrechtenbeweging.

Ik ken de verhalen van zwarte mensen...

die hun rechten en identiteit verloren.

En dan heb je deze man, die al decennia z'n identiteit kwijt is.

Marresa doorzoekt al ruim twee jaar archieven en databases...

op zoek naar een aanwijzing.

Ik weet alleen dat hij rond de 60 jaar oud was.

En dat hij gevonden is in een goederentrein...

die stopte in North Platte.

Ik wilde het spoor volgen. Dan weet ik waar hij vandaan komt.

Maar volgens de overlijdensakte was hij een zwerver.

Dus als hij altijd treinen nam...

zal de spoorweg me niets vertellen.

Haar onderzoek leverde niets op.

Marresa pakt het nu veel ambitieuzer aan.

Ze heeft de politie ervan overtuigd dat de zaak belangrijk genoeg is...

om z'n stoffelijk overschot op te graven.

Omhoog.

Brigadier Larry Meyer leidt de operatie.

In het beste geval wordt hij geïdentificeerd...

en krijgt hij de grafsteen die hij verdient.

Ik voel zenuwen, hoop en twijfels tegelijk.

Het identificeren van menselijke resten is gespecialiseerd werk.

Marresa en brigadier Meyer hebben een organisatie ingeroepen...

die de moeilijkste zaken aanneemt.

Het is ongelooflijk hoe weinig er op de grafsteen staat.

We moeten echt ons best doen om deze zaak op te lossen.

DNA Doe Project gebruikt de revolutie in online informatie...

om onbekende mensen hun naam terug te geven.

Maar het hangt helemaal af van een goed DNA-monster.

Bedankt voor je tijd vandaag.

Kun je een eerlijke inschatting geven van onze kansen met deze wetenschap?

Als ik realistisch ben, ben ik niet optimistisch.

Hij ligt al meer dan 60 jaar onder de grond.

Er zijn veel omstandigheden die het behoud van DNA belemmeren.

Dit graf omvat ze allemaal.

Water is een groot probleem.

Het ligt aan de rand van een golfbaan, dus er zijn waarschijnlijk sproeiers.

Ik doe het voorzichtig, want het begint...

Hij heeft genoeg graven gegraven, dus hij weet precies wat hij voelt.

Vriesdooi is slecht voor DNA-behoud.

In Nebraska zijn de zomers warm en de winters koud.

Er lijkt daar iets te liggen.

Het ligt eraan hoe hij begraven is, in de grond of in een kist.

Er ligt iets van een doek.

Het skelet kan volledig gedesintegreerd zijn.

Gereduceerd tot vlekken in de aarde, zeg maar.

Maar dat weten we pas als we het proberen.

Is dat een bot? Zie ik daar een bot?

Is het een bot? O, dat is een Jezus.

Die lag er dan bovenop.

Ik kan m'n emoties niet onder woorden brengen.

Een stuk van de kist.

Het is afwachten.

Daar is het.

We hebben botten gevonden. Lange botten.

We zouden zo de schedel moeten zien.

Om z'n overblijfselen te zien, z'n schedel...

Dat is hem. Dat is 'de onbekende neger'.

BENEN

SCHEDEL

Ik ben nu dichter bij z'n ware identiteit.

Dat geeft me hoop. Echt waar.

Hallo, allemaal.

We zijn benieuwd hoe het is gegaan. - Dat wil ik je graag laten zien.

Wauw, jongens.

Een bijna compleet skelet. - Dat klopt. We zijn heel blij.

Hulde aan de grond in Nebraska de afgelopen 60 jaar.

Dit is geweldig.

Zitten er tanden in de schedel?

Hier zitten drie tanden in. En er zijn losse tanden.

M'n voorkeur gaat uit naar de mandibulaire molaren.

De wortel wordt daar een beetje beschermd door het bot...

en we hebben alleen de wortel nodig.

Ik kijk uit naar onze samenwerking.

Volgens de overlijdensakte is er geen autopsie uitgevoerd.

De knoop in m'n maag wordt groter. Wat is er gebeurd?

Een gebroken rib aan de rechterkant.

En links een gebroken pols.

Is er iets wat ons kan vertellen hoe hij is gestorven?

Dat is niet te zeggen.

Gezien de verwondingen aan het skelet...

zoekt brigadier Meyer naar bewijs van de doodsoorzaak.

Dit kwam vanochtend aan het licht.

Een artikel van 3 november...

dus twee dagen na z'n begrafenis.

Lees het maar even.

'Dode man nog niet geïdentificeerd.

Dinsdag is een verpletterde neger in een koelwagon gevonden...

door spoorwegwerkers die de wagons schoonmaakten.'

Verpletterd in een koelwagon?

Als deze man vaker treinen nam...

zou je denken dat hij wist dat het daar gevaarlijk was.

Ik geloof niet dat hij opzettelijk die situatie zou hebben opgezocht.

Verpletterd in een koelwagon. Wat triest.

De grote vraag is: waarom zat hij in die wagon?

Dat is de prangende vraag.

Marresa hoopt dat dit kan helpen.

Een koelwagon uit de tijd van de moord.

Alles goed? - Ja. Ben jij Henry?

Ik ben Henry.

Dit is de koelwagon waar je interesse in had.

Ik heb zo veel vragen voor je. - Ik zal m'n best doen.

Deze wagon werd in 1957 gebouwd.

Zo'n vier jaar voordat deze man werd gevonden.

Mechanische spoormonsters vervoeren treinladingen verse groenten...

in een spoorwegtransportketen die de VS overspant.

Koelwagons hielden producten van de westkust vers...

tijdens de meerdaagse reis naar steden in het oosten.

Zat er een slot op of zo?

Ja, zodat niemand een doos komkommers kon stelen.

De producten werden gekoeld met blokken ijs...

die via luiken in ijsbunkers werden gedropt...

op vaste punten langs de route.

Kunnen we zien waar die ijsblokken erin werden gegooid?

Ja, dan moeten we naar boven.

Duizenden tonnen ijs worden in koelwagons gestort.

Zowel de wagon als de inhoud worden in één keer gekoeld.

Het lijk werd in zo'n bunker gevonden, onder het ijs.

Dit lijkt me geen prettige manier om te reizen.

Het is koud, donker en erg krap.

Het is bijna onmenselijk.

Wat deed hij daarin?

Was hij erin gevallen? Werd hij erin geduwd? Verstopte hij zich?

Dat zullen we nooit weten.

Wat me het meest dwarszit...

is dat hij daar niet wilde zijn.

Jennifer heeft een team van vrijwillige genealogen...

om een intensief weekend aan de zaak te werken.

De resultaten van een nieuwe zaak staan in de database.

We noemen deze 'Onbekende man in koelwagon'.

Kelly's team heeft de wortel uit een tand van de man gehaald...

en z'n DNA verwijderd.

Dat is geüpload naar databases met DNA-profielen...

van miljoenen mensen die hun familiegeschiedenis natrekken.

Genetische verwantschappen worden als matches aangevinkt.

Eens zien wat we hebben.

Er zijn duizenden matches.

Maar zelfs de beste gevallen delen net genoeg DNA...

om verre familie van de man te zijn.

Oké. Ik weet dat dit geen uitgemaakte zaak is...

maar laten we kijken wat we kunnen doen.

Als het team voorouders kan traceren van verschillende families...

en een familielid ze verbindt, kan dit ze naar de man leiden.

Openbare archieven, overlijdensberichten, kranten.

Die leveren allemaal puzzelstukjes op die we met elkaar moeten verbinden.

Maar het blijkt een probleem om generaties terug te gaan.

In Afro-Amerikaanse genealogie van voor de emancipatie...

worden slaven niet bij hun naam genoemd.

Dit is een volkstelling uit 1860, met een slavenregister.

Het enige wat erop staat, is de leeftijd van de persoon...

het ras van de persoon en het geslacht.

Geen naam, geen andere informatie.

De belangrijkste informatie die we nodig hebben, is een naam.

Als je niet eens een naam hebt...

wordt het onmogelijk om met zekerheid een stamboom op te bouwen.

Waarom zou iemand in een ijsbunker gaan zitten?

Wat gebeurde er historisch gezien?

Marresa's familieband met de burgerrechtenbeweging...

gaat terug naar de tijd waarin de man overleed.

Daar is hij.

Voor mij is hij m'n oudoom Papa.

Maar voor de wereld is hij Mukasa Papa Ricks.

Als kind vond ik het altijd leuk als m'n oom kwam.

Dan hoorde ik de verhalen over Martin Luther King Jr...

en dat ze de burgerrechtenbeweging planden.

Een vorm van discriminatie waar de beweging zich op richtte...

was langeafstandsreizen.

WACHTKAMER EN RESTAURANT VOOR BLANKEN

1961 was een moeilijke tijd voor Afro-Amerikanen om te reizen.

Het openbaar vervoer, zoals bussen...

of zelfs meerijden, want je wist het niet.

Je wist niet wat je zou tegenkomen.

Toen activisten protesteerden tegen rassenscheiding...

op vele busroutes, kregen ze al snel met geweld te maken.

Toen de bus eindelijk het station uit reed...

werden de zijkanten, ruiten en banden van de bus bewerkt.

Uiteindelijk werd een achterruit eruit gesneden...

en een bom naar binnen gegooid.

De trein was voor de zwarte man misschien de veiligste manier...

om door het land te reizen.

Volgens de overlijdensakte was hij een zwerver.

Maar misschien was hij gewoon op reis.

Misschien wilde hij ergens heen.

Misschien ging hij helemaal niet vaak met de trein...

en dacht hij dat de ijsbunker een veilige verstopplek was.

Maar daardoor vraag ik me juist af...

waar hij is begonnen en waar hij naartoe wilde.

De trein vervoerde producten van Californië naar de oostkust.

En reisde leeg terug via North Platte...

waar het lijk werd gevonden.

Misschien betekent de spoorweg toch iets.

Kunnen de ijspunten langs de route...

het team helpen om z'n familie te vinden?

Welkom terug, allemaal.

Laten we eerst even doornemen hoe het ervoor staat.

Namen kunnen problematisch zijn.

In Afro-Amerikaanse genealogie zijn locaties ook belangrijk.

Is er een gemeenschappelijke plek in de familiegeschiedenis?

Dat kan het pad zijn dat we moeten volgen.

Het team zoekt plaatsnamen...

die een mogelijk verband vormen tussen de matches.

Ik denk dat deze familie offline wordt onderzocht.

Dat klinkt veelbelovend.

Familie van de vader van de man heeft familiedossiers geüpload.

Ze heeft een blog over hun familiegeschiedenis.

Kun je de link doorsturen?

Ze heeft veel rondgeneusd in lokale bronnen.

Dit zijn originele documenten.

Ook informatie over mogelijke slaveneigenaren.

Dit is een goudmijn.

We hebben het aankoopbewijs van de voorouder...

die in 1833 werd verkocht aan een andere slaveneigenaar.

Dit document uit Louisiana bevat veel meer details...

dan het team elders heeft gevonden.

Hier zie je de slaveneigenaren. Hij is aan hem verkocht.

Aan Isaac Griffith.

Het taalgebruik is precies hetzelfde...

als je een halve hectare grond zou verkopen.

Christine, waar is hij precies verkocht?

'In 1833 verkocht naar St. Landry Parish.'

Dat is een mooie vondst.

Volgens het archief werkten meer dan 11.000 mensen...

als slaven in de katoenproductie in Louisiana.

Veel van deze families bleven misschien na de emancipatie.

Kwamen de voorouders van andere verwanten ook uit dit gebied?

Mag ik jullie even onderbreken?

Andere locaties?

Er wonen mensen in New Iberia. Iberia Parish.

Zo'n 50 kilometer ten zuiden van St. Landry Parish.

Verder nog iets? - St. Landry Parish.

Alexandria. - Baton Rouge.

Alles wijst naar St. Landry Parish. - Dat is het epicentrum.

Oké, ik heb er vertrouwen in.

We hebben een locatie: St. Landry Parish, Louisiana.

Familieleden van de vader van de onbekende man...

woonden allemaal in dit kleine gebied in Zuidwest-Louisiana.

Daaruit blijkt dat de familie van z'n vader hier vandaan kwam.

Louisiana is het epicentrum waar veel van deze families vandaan kwamen...

en woonden ten tijde van de emancipatie.

En later, in de jaren 60, zat de man in een trein in North Platte.

Hoe is dat gebeurd? Is er een patroon dat dat verklaart?

Marresa wil achterhalen waar de man instapte...

toen de trein stopte voor vers ijs.

Er blijkt iemand te zijn...

die in de jaren 60 op het rangeerterrein werkte.

Hij haalde de ijswagons leeg als ze terugkwamen van de oostkust.

Er leeft nog iemand die daar was in die periode.

Ik ben geschokt en wil dolgraag met hem praten.

Een spoorwegfanaat wil hem aan Marresa voorstellen.

Heet hij Leonard? - Ja.

Ik wil Leonard graag ontmoeten.

Hoelang werkte u bij de spoorwegen? - Ik begon op 9 november 1951.

En ik ging 30 juli 1990 met pensioen.

Meer dan 39 jaar.

Hebt u ooit Afro-Amerikanen op het spoor gezien?

Ja, ik zag veel mensen beide kanten op reizen.

Ik zat een keer in een wagon en moest de temperatuur opschrijven.

Terwijl ik schreef, vroeg iemand: Welke stad is dit?

Er zaten drie zwarte mannen onder de wagon, naast de wielen.

Zeiden ze waar ze heen wilden?

Ja, ze wilden naar Chicago.

Ze kwamen uit de buurt van Californië en wilden niet geïdentificeerd worden.

Ze wilden gewoon naar Chicago.

Hebt u ooit gezien dat iemand in de ijsbunker probeerde te komen?

Niet tot ik een lijk onder in een tank vond.

In een ijstank, onder zo'n 2250 kilo ijs.

Wacht even, hebt u het lijk in de ijsbunker gevonden?

Toen ik het ijs eruit had geschept, vond ik hem.

Ik sta versteld.

Hoeveel van het lichaam zag u?

Wat zag u toen u naar beneden keek? - Nou, ik zag...

Vanaf hier naar beneden of zo. Meer zag ik niet.

U zag niet hoelang hij was, z'n huidskleur, niets?

Nee.

Of hij al dood was of door het ijs was omgekomen...

en hoelang hij er al lag, weet ik niet.

Hij moest er al in liggen voor het ijs erin ging, toen de bunker leeg was.

Ik vond hem pas toen ik al het ijs eruit had geschept.

Toen ik hiermee begon, had ik nooit gedacht...

dat ik de persoon zou ontmoeten die z'n lichaam ontdekte.

Dat is gestoord.

En dat Leonard hem onder het ijs vond, is belangrijke informatie.

Hij zat er dus al in voor het eerste ijs erin ging.

De man zat dus al in het bunker toen de treinreis begon.

Dat was in Roseville, Californië.

Marresa doorzoekt de archieven van de plaatselijke Roseville-pers.

'Fataal ijs gebeurde hier.'

Het was dus wel in Roseville.

Dit is van een week na de vondst van de man.

'In Roseville ging het ijs erin en toen reed de trein naar Dinuba.'

De trein leverde dus geen producten af.

Die moest hij eerst ophalen, en dat was in Dinuba.

Waar ligt Dinuba?

De trein reed door Californië, zuidwaarts door Fresno.

Niet direct naar het oosten.

Eerst dacht ik dat hij overal heen had kunnen reizen.

Nu ik weet dat hij in Roseville, Californië instapte...

naar een andere plek in Californië.

Californië kan de sleutel zijn. Misschien is daar familie.

DNA Doe Project blijft onderzoek doen...

naar plekken die de voorouders van de man kunnen verbinden.

Maar de sterkste aanwijzing plaatst de vaderskant van de familie...

ruim 3000 km van Noord-Californië, in Louisiana.

We moeten onderzoeken of er een migratiepatroon is...

dat St. Landry Parish en Californië verbindt.

Ze trekken alle gegevens na die ze kunnen vinden...

over elke afstammeling van die families in Louisiana.

We waren dag en nacht met deze zaak bezig.

Ik zat tot laat achter de computer. De kinderen lagen al in bed.

Ik kreeg berichtjes, zo van: Kijk, we hebben nieuwe informatie.

Geboren in Louisiana.

Houston. - Texas.

Ze zijn naar de verkeerde plek verhuisd.

Ik zoek naar Californië, niet naar Texas.

Het is soms moeilijk, maar we doen er alles aan om deze zaak op te lossen.

Geboren in 1995.

Meisjesnaam van de moeder...

O, ze is in Californië.

Geboren in San Diego.

We hebben nu een familie die in Louisiana woonde...

toen in Texas en uiteindelijk in Californië.

Het is familie van de vaderskant en leidt op zich niet naar de man.

Maar dan vinden ze een match van de moederskant in Californië.

Zo kunnen ze de twee stambomen met elkaar verbinden.

De onbekend man had natuurlijk twee ouders.

Als we stambomen kunnen uitwerken voor de matches aan beide kanten...

kunnen we erachter komen wie die ouders waren.

Jennifer is op de plek in Californië waar de trein naartoe ging...

om te zien of ze de laatste puzzelstukjes in elkaar kan passen.

Het blijkt dat een DNA-verwant van de moederskant...

in hetzelfde gebied woont als familie van de vaderskant.

Dit verzin je toch niet? Wat een verrassing.

Deze twee kanten van de familie kennen elkaar niet.

Maar dit is een kans om ze samen te brengen.

Jennifer hoopt dat de twee kanten weten...

waar en wanneer leden van beide families elkaar hebben ontmoet.

We hebben nog nooit zoiets gedaan.

Maar bij een lastige zaak...

moeten we soms een beetje creatief zijn.

Kom binnen.

Ik ben Angela.

Christopher. - Aangenaam.

Kom verder. - Jeetje.

We leren familie kennen, maar zijn ook benieuwd...

naar 'de onbekende neger'.

Weet je wat? Hij heeft ons samengebracht.

Is dat niet bijzonder? - Het is geweldig.

Wat een zegen.

Ik wil even uitleggen hoe het in elkaar steekt.

We hebben Angela en Dora.

Hun families komen uit St. Landry Parish.

Jullie zijn familie van de vaderskant van de onbekende man.

En dan hebben we Chris en Lerelene.

Jullie zijn familie van de moederskant.

Die kant heeft diepe wortels in Alabama.

De moeder en vader van de man hebben elkaar ergens ontmoet.

Dat kan een aanwijzing zijn.

Waar komen jullie vandaan? Oorspronkelijk dan.

Beaumont, Texas.

In welke jaren woonde de familie in Texas?

Ben je daar geboren? - In 1947.

M'n moeder verhuisde naar Californië toen ik 16 was. Tegen m'n zin.

Tegen haar zin. - Ik ben in Texas geboren.

Als hij in '61 stierf en ze naar Californië verhuisden...

Ja, dan moeten de ouders elkaar voor die tijd hebben ontmoet.

We beginnen allemaal te denken dat Texas de plek was.

Oma Mira woonde op een boerderij.

Als we weten waar die was... - Kemp of Kent, zei ze. Zoiets.

De boerderij was toch in Kemp?

Vlak bij Dallas. Dus dat is aan deze kant.

En jouw familie kwam hier vandaan, uit Beaumont.

Dat is 400 kilometer verderop.

Dus niet heel dichtbij.

Weten jullie meer over verdere familie...

en waar in Texas die gevestigd waren?

Misschien hebben jullie neven en nichten...

die ergens naar de andere kant zijn gegaan.

We missen een familie.

Ik vermoed dat er een hele familie is die we niet kennen...

waarmee we verbonden zijn.

Ik wil het weten.

Het is alsof hij zegt dat we het moeten uitzoeken.

Hij liet broodkruimels achter.

Je moet er zoveel mogelijk ogen op zetten.

Elk beetje informatie kan alles veranderen.

Een bericht aan die ontbrekende familie...

is de beste hoop om de identiteit van de man te achterhalen.

We boffen dat we met een journalist, Marresa, mogen werken.

Zij heeft een heel groot bereik qua contacten.

Ik heb een groot bereik en kan contact leggen met een publiek.

Het is tijd voor een nieuw verhaal om het bekend te maken.

Wat leuk om je te ontmoeten. - Insgelijks.

We begonnen in Nebraska en nu zijn we in Californië.

We hebben vaker de media gebruikt als zaken vastliepen...

maar niet op deze schaal.

Hopelijk leidt het tot iets belangrijks.

M'n moeder zegt altijd: Niet geschoten is altijd mis.

Marresa wil haar verslag filmen op een locatie...

waar de onbekende man zeker een link mee had.

En dat kan maar één plek zijn.

Als ik denk aan...

'de onbekende neger'...

zie ik een man in Roseville.

Werkte hij? Hing hij wat rond? Geen idee.

Hij stapte in die trein.

Waarschijnlijk om naar huis te gaan.

Maar toen werd er ijs in z'n wagon gegooid.

Het is hartverscheurend dat z'n lichaam...

duizenden kilometers aflegde, het hele land door...

voor het werd ontdekt.

Mogelijk wilde hij alleen...

naar een paar steden verderop om familie op te zoeken.

Hallo, allemaal.

De Californische familieleden hebben meer verwanten meegenomen...

om deel te nemen aan Marresa's verslag.

We gaan terug naar negen uur.

Ik ben Chris, familie aan de moederskant.

Jeetje. Wat leuk om iedereen te zien.

Toen ik hier jaren geleden aan begon, had ik nooit gedacht...

dat ik jullie zou kunnen aankijken.

Soms leek het onmogelijk om het verhaal te ontrafelen...

en nu zie ik familieleden van deze man.

Dit is heel belangrijk voor me.

Bedankt voor jullie komst. Het betekent veel voor me.

Je bent enorm volhardend geweest.

Ik ben heel blij dat je het niet hebt opgegeven.

Verhalen als deze onbekende man herinneren mensen eraan...

hoe belangrijk familiegeschiedenis is.

Waar je vandaan komt, wat je afkomst is.

Dit had makkelijk opgelost kunnen worden...

als we stambomen hadden, maar het is bekend waarom we die niet hebben.

Ik wil jullie iets vragen.

Met de hulp van DNA Doe Project...

hebben we het gezicht van de man kunnen reconstrueren.

Willen jullie het zien? - Ja.

Haal diep adem. - Ik weet het.

De eerste keer dat ik het zag, raakte ik overweldigd.

Zo zag hij er volgens ons uit.

Mijn hemel.

Dat is de oudere versie van hem.

En we denken dat hij er zo uitzag toen hij jonger was.

Lieve hemel.

Het eerste wat in me opkomt, is dat ik het in m'n botten voel.

Dat hij zegt: Help me.

Niemand hoeft alleen te zijn.

Het doet pijn vanbinnen.

Ik heb nooit geweten wie hij was.

Niemand, neven of ooms, kan zeggen: 'Weet je nog toen hij zus en zo deed?'

'Toen hij in een boom klom en eruit viel?'

Die verhalen zijn zo belangrijk.

Zo ziet m'n neef Michael eruit.

Hij lijkt sprekend op hem.

Zie je oom Aaron erin? De jukbeenderen.

De neus.

Hij is welkom in onze familie.

Z'n leven was een zegen.

Twee families zijn samengebracht die niet van elkaars bestaan wisten.

Dat we hier zijn, staat voor mij symbool voor de reis...

die ons volk heeft afgelegd.

Ik ben verbonden met die persoon.

Wij zijn verbonden met die persoon.

Door samen te komen, ontstaat de kans...

en de hoop...

om z'n naam te laten voortleven.

En onze band gaat dat mogelijk maken.

Daar gaan we. - Oké, en actie.

Twee families die elkaar niet kennen, delen een onvoorstelbare band.

Hun DNA verbindt ze met het verhaal van een man...

die in 1961 dood in een trein werd gevonden.

Marresa's verhaal zal overal worden uitgezonden...

waar de man familie had.

We willen weten hoe z'n ouders elkaar hebben ontmoet.

We gaan door tot we het weten.

DNA verbindt niet alleen de doden, maar ook de levenden.

M'n ultieme hoop is dat we het ontbrekende DNA-monster vinden...

om de hele puzzel in elkaar te zetten.

En dat de stoffelijke resten op respectvolle wijze...

te ruste worden gelegd.

Als je je eigen familiegeschiedenis hierin herkent...

dan kun je helpen door je DNA-profiel te uploaden.

De details staan op Wave3.com.

Vanuit Roseville, Californië was dit Marresa Burke van Wave News.

Ik vond het vreselijk dat hij alleen was...

aan het begin van m'n onderzoek.

Want hij is niet alleen.

Hij heeft nu familie.

Maar dat is niet genoeg.

En ik stop niet...

tot 'de onbekende neger' z'n naam terug heeft.

Ondertiteld door: Marleen Kerssens-Gimpel