Original subtitles

Hier werd de onbekende vrouw gevonden.

Het is erg verlaten.

Je kunt hier onopgemerkt een lichaam dumpen en weer weggaan.

Iemand die zijn hond uitliet, vond menselijke resten.

Het lijk werd gevonden in de woestijn vlak bij Apache Junction...

48 km ten oosten van Phoenix.

Het is nog steeds onbekend hoe ze zo ver van huis kon raken.

Ze was pas 16 of 17 jaar oud.

Dit is de grootste nachtmerrie van elke ouder.

Toen ik in 2008 aan de zaak begon...

lag deze onbekende vrouw hier al bijna 17 jaar.

HERKEN JE ME?

Dit was een jong meisje. Ze had haar hele leven nog voor zich.

Haar familie moet weten dat ze niet vergeten is.

Dit had het onbekende slachtoffer bij zich toen ze gevonden werd.

Dit is een busmuntje.

Voorop staat de naam van het vervoersbedrijf uit Phoenix.

Achterop staat dat het muntje geldig is voor één rit van een leerling.

Het andere voorwerp is een gouden ring.

Aan de voorkant zie je een soort klompje zitten.

Er is vast ergens een familie die een dochter of zus mist.

Ik besloot haar op te graven, zo konden we haar DNA bemachtigen.

Dat hebben we ingevoerd in de database voor vermiste personen.

Maar dat leverde niets op.

We hebben haar gereconstrueerde gezicht op billboards getoond.

Zonder resultaat.

We hadden niets.

Uiteindelijk werd ze opnieuw begraven.

Nu staat er gewoon ongeïdentificeerd.

Toen zag ik in een tijdschriftartikel dat het DNA Doe Project...

genetische tests uitvoerde. Ik vond dat we dat moesten proberen.

Bij het DNA Doe Project geloven we dat iedereen het verdient...

om te worden begraven met hun naam en identiteit.

Wij zijn het laatste redmiddel voor de moeilijkste zaken.

We doen er alles aan om ze te helpen.

Ze uploaden DNA van de resten in genealogie-databases.

Miljoenen mensen doen daarmee onderzoek naar hun afkomst.

Toen we de DNA-uitslag bekeken...

bleek ze aan de kant van haar moeder Latijns-Amerikaans te zijn...

en Duits en Afro-Amerikaans aan haar vaders kant van de familie.

Dat is een heel ongewone en uitdagende combinatie.

Maar ze hadden geluk en vonden een Afro-Amerikaanse man, Patrick.

Hij deelde DNA met de vrouw en kon qua leeftijd haar oom zijn.

Mogelijk was hij dus de broer van haar vader.

Ik stond voor het huis en keek achterom.

Toen zag ik een onopvallende politieauto naderen.

De agent reed mijn oprit op en vroeg of ik Patrick Smith was.

Hij zei: Een dame in Arizona is naar je op zoek.

Ik belde Stephanie, ze zei dat er een lichaam was gevonden.

Ze hadden DNA-onderzoek gedaan. Toen zei ze:

We denken dat je haar oom bent. Heb je een broer?

Patrick wist niets over zijn broer.

Ik was geadopteerd.

Ik wist niets over mijn biologische familie, het was dus een schok.

Ik heb een nichtje dat is overleden.

En een broer die ik nooit heb gekend.

Hij moet ergens zijn.

Laat het me weten als je hem vindt. Ik heb wel een paar vragen.

Ik dacht dat we haar nu zouden kunnen identificeren.

Het is heel overweldigend.

Dit...

speelt al heel lang.

Adopties zijn echt een nachtmerrie voor een genetisch genealoog.

Als je op zo'n obstakel stuit, wordt het moeilijk om antwoorden te vinden.

Cairenn en Harmony zijn geselecteerd uit de groep vrijwilligers...

om de zaak van dit onbekende slachtoffer op te lossen.

Ik heb me meteen aangemeld voor deze zaak.

Als tiener had ik problemen en begaf ik me soms in onveilige situaties.

Ik heb me erdoorheen geslagen, maar dat lukt niet iedereen.

Ik heb zelf een dochter, een tiener.

Ik kan me niet voorstellen dat ik niet weet waar ze uithangt.

Harmony en ik behandelen veel zaken met jonge meisjes.

We vechten voor ze.

De uitdaging voor het team is dat op Patrick na...

alle andere verwanten van het slachtoffer...

minder dan één procent van hun DNA met haar delen.

Ze zijn dus heel verre familie.

Het team onderzoekt elke naam in de archieven.

Ze willen een stamboom maken voor deze DNA-matches...

en proberen zo steeds een pad naar het slachtoffer te vinden.

Maar de matches komen niet in de buurt.

Als je er 100 uur aan werkt, kom je nog niet verder.

We hopen dat een verwante van het slachtoffer...

z'n profiel in de databases uploadt.

Ik controleer deze matches elke dag.

GEEN NIEUWE MATCHES

Soms heel vaak per dag.

ÉÉN NIEUWE MATCH

O, mijn god.

Er is een nieuwe match.

Maar deelt die genoeg DNA met het slachtoffer om hierbij te helpen?

Alles boven de één procent is mooi.

Met 1,4 procent zou Anastasia nog steeds een verre nicht zijn...

maar ze zorgt wel voor een nieuwe aanwijzing.

Uit openbare gegevens blijkt dat ze van Latijns-Amerikaanse afkomst is.

Patrick is familie aan de kant van de vader.

Anastasia lijkt familie van de moeder te zijn.

Zij kan het team naar de moeder van het slachtoffer leiden.

Soms komen de doorbraken vanzelf, dus dit is heel spannend.

Uit de onlinegegevens blijkt dat Anastasia in Tucson, Arizona woont...

op slechts een paar uur rijden van Apache Junction.

Stephanie heeft afgesproken met Anastasia en haar nicht Debbie.

Ik hoop dat ze informatie hebben over haar identiteit.

Ik ben Stephanie. - Kom verder.

Bedankt.

Die schaduw is wel fijn, zeg. - Ja, ga zitten.

Bedankt dat jullie akkoord gingen. Is Anastasia je nicht?

Onze moeders waren elkaars nichten.

Anastasia heeft ons een match opgeleverd met ons slachtoffer.

Debbie...

heb je gehoord over een vermist familielid in de jaren 90?

Nee, en dat verbaast me.

We weten dat het slachtoffer deels Afro-Amerikaans is.

Herinner je je iemand van jouw kant van de familie...

met een Afro-Amerikaanse partner of man?

Wel van m'n moeders kant, maar ik weet niet meer precies wie.

Ik weet niet meer wie er daarmee getrouwd was of kinderen had.

Bedankt voor je tijd. - Je doet echt geweldig werk.

We weten nu dat het een familielid was.

Ze ligt nu begraven met een anonieme grafsteen.

Wat vreselijk. - Inderdaad.

Ze verdient het om weer een naam te hebben.

Debbie en Anastasia vragen andere familieleden om DNA-tests te doen.

We weten dat dit de familie is van het slachtoffer...

maar moeten alleen uitzoeken waar ze in die stamboom zit.

Heb je de documenten gevonden? - Ja, schat.

Dit is m'n adoptieovereenkomst. 16 januari 1956 in Darmstadt.

Patrick zoekt informatie voor de zoektocht naar zijn broer...

die de vader van de vrouw zou kunnen zijn.

Dat is een aanwijzing. Misschien het adres?

Mijn broer is waarschijnlijk ook geboren in Darmstadt, Duitsland.

Ik kwam in Amerika in een donker gezin terecht.

We werden 'bruine baby's' genoemd.

Hij maakte deel uit van een naoorlogs project:

het bruine baby's-adoptieplan.

Kinderen moesten hun bruine huidskleur eraf schrobben.

Dat gold na WO II voor duizenden kinderen van Duitse vrouwen...

die verwekt waren door zwarte Amerikaanse soldaten.

Om ze te redden van de vooroordelen in Duitsland...

werden 7000 van deze baby's in de jaren 50 en 60 naar de VS gestuurd...

om geadopteerd te worden door zwarte gezinnen.

Ik had vroeger geen broers of zussen.

Ik voelde me eenzaam, het maakte me een buitenstaander.

Dat gold ook voor m'n broer, denk ik.

Het is een triest verhaal, maar geeft ons wel aanwijzingen...

over hoe we de vader van het slachtoffer kunnen vinden.

Net als zijn broer Patrick...

is hij waarschijnlijk uit Duitsland geadopteerd na WO II.

We zoeken een Afro-Amerikaanse man, waarschijnlijk uit Darmstadt.

Hij heeft een kind gekregen van een Latijns-Amerikaanse vrouw...

in Phoenix. We moeten dus een specifiek stel zien te vinden.

Het team moet nu de adoptiepapieren van Patricks broer inzien...

of er moet aan de Latijns-Amerikaanse kant info komen...

van de familie van Debbie en Anastasia.

Hallo. - Hoi, Harmony.

Ik heb midden in de nacht ingelogd op de website met stamboomgegevens.

Toen zag ik iets staan: een nieuwe match.

Toen heb ik daar een minuut gezeten, ik kon het niet geloven.

Een familielid van Debbie en Anastasia heeft zelf DNA geüpload.

Kijk eens naar de match met het onbekende slachtoffer.

Mijn hemel. Jeetje, zeg.

Het kan een volle nicht zijn.

Precies. Haar tante is waarschijnlijk de moeder van het slachtoffer.

We zijn er nu zo dichtbij. Dichterbij dan ooit.

Ik kan het niet geloven. Het is echt geweldig.

Dit is de nieuwe tester op de stamboom.

Ze is een volle nicht van de onbekende vrouw...

gezien het DNA dat ze delen.

Haar tante is dus mogelijk de moeder van de onbekende vrouw.

Het team probeert de identiteit van haar ouders te achterhalen.

Ze zoeken de familie op sociale media op...

en zien de naam van de tante van de tester.

Hier is ze dan: Rachel.

We moeten haar opsporen en kijken of ze getrouwd is...

of kinderen heeft met iemand die Patricks broer kan zijn.

HUWELIJKSAKTE

Hallo. Hoe gaat het? - Leuk je eindelijk te ontmoeten.

Inderdaad. Hoi.

Talloze videogesprekken later. Kom binnen.

Bedankt.

Ga maar zitten. - Bedankt.

We moesten op de resultaten wachten, die hebben we nu.

Een van de testers blijkt een match te zijn met ons slachtoffer.

Ze is een volle nicht van haar.

Genetisch gezien.

Ik kan je dit laten zien. Dit is de tester.

De zus van de moeder van de tester, Rachel...

is waarschijnlijk de moeder van het slachtoffer.

Uit de gegevens blijkt dat Rachel getrouwd was...

met een Afro-Amerikaanse man, Benjamin.

Eén ding viel ons heel erg op en was een cruciale aanwijzing:

volgens Facebook is hij geboren in het Duitse Darmstadt.

Wil je zien hoe hij eruitziet? - Ja.

Ik pak hem wel erbij.

Ik keek naar de tester en probeerde haar familie uit te zoeken.

Uiteindelijk vonden we een foto van Benjamin.

Toen ik dat zei, voelde ik m'n hart echt bonzen.

Zo ziet Patrick eruit.

Dit is Benjamin.

Hij lijkt op Patrick, ja. - Inderdaad.

Het lijkt wel een tweeling. - Ja, ze hebben zelfs dezelfde snor.

Zal ik jou deze geven? - Ja, dank je.

Benjamin en Rachel hadden dus vier kinderen:

twee jongens en twee meisjes.

Zijn ze nog getrouwd? - Ze zijn gescheiden.

In 1985 vroeg Rachel alimentatie aan.

Daardoor weten we de geboortedata van de kinderen.

Michelle is geboren in 1974 en Melody in 1977.

Dat komt in de buurt, want het slachtoffer zou 16 t/m 18 jaar zijn.

Een van deze twee meiden is dus het slachtoffer?

We moeten meer onderzoek doen om het helemaal zeker te weten.

We zijn nog nooit zo dichtbij geweest, we hebben twee namen.

Het team moet nu kijken of er bewijs is...

dat een van de dochters na 1992 niet meer in de archieven voorkwam.

Toen werd het lichaam gevonden.

Ik bel de centrale, misschien kan die informatie vinden...

zoals overlijdensaktes, van de twee vrouwen.

Dag, Andre. Met Steph van de politie. Kun je me even terugbellen?

Ik heb een vraag over een van onze zaken. Bedankt.

Kan ik u helpen? - Ik wil hier parkeren voor het archief.

Rij maar rechtdoor. En dan rechts. - Bedankt.

Omdat de ouders gescheiden zijn, zoekt Harmony naar papieren...

waarin de voogdij over de kinderen na 1992 wordt genoemd.

We zijn er nu zo dichtbij en ik begin nerveus te worden.

Ik probeer op Facebook bewijs te vinden...

dat een van de dochters nog in leven is.

Ik denk dat dit een van de twee zussen is uit het archief.

De hele familie lijkt in Phoenix te wonen.

Ik zie dat de Carl Hayden High School vaak genoemd wordt.

Ik wil dus de jaarboeken inzien, maar ze staan niet online...

dus moet ik ze persoonlijk gaan bekijken.

In het jaarboek van 1993...

staat de oudste zus wel, maar de jongste niet.

En het jaarboek van 1992 is precies hetzelfde verhaal.

Misschien zat het zusje op een andere school...

maar ze komt hier niet in voor.

Ik blijf het controleren, alsof ze er toch in staat.

Ze komt er niet in voor.

Ik heb de jaarboeken van de Carl Hayden High School bekeken.

Michelle staat in die van 1992 en 1993, maar Melody ontbreekt.

Van elk kind staan adressen en rijbewijzen in de database...

behalve van de tweede dochter, Melody. - Heel interessant.

Wat heb jij ontdekt?

Alle kinderen staan vermeld op deze papieren uit 1985.

Alle vier? - Ja.

In 1993 was de oudste dochter, Michelle, volwassen. Ze was 19.

Maar er staat dat de oudste zoon bij z'n moeder ging wonen...

en de jongere zoon bij de vader. Er werd geen alimentatie opgelegd.

Waar was de 16-jarige? Melody? Waarom staat zij hier niet bij?

Het onbekende slachtoffer moet de tweede dochter zijn: Melody.

We gaan proberen om contact op te nemen met Melody's familie...

om te zien wat die ons kan vertellen.

We weten niet of ze met ons willen praten en moeten voorbereid zijn.

Nu wordt het menens. Binnen een uur weten we het misschien.

Jeetje, zeg.

Blijven jullie maar even hier. Ik ga naar het huis van de zus.

Nu kan het zover zijn.

Ik ben dadelijk misschien al naar het vliegveld.

Maar je kunt Harmony bijpraten.

Ik laat het je weten. - We duimen.

Heel jammer dat ik het ga missen, maar ik moet m'n vlucht halen.

Gaan we zeggen dat ze overleden is? - Ja.

Ze kunnen er emotioneel van worden en het niet geloven.

Misschien kunnen ze het nu wel afsluiten.

Dit kan dus heel heftig worden. - Ja, we weten het gewoon niet.

Dag, ik zoek Michelle Harrison. - Ze is nu niet thuis.

Kun je dit aan haar geven en haar laten weten...

dat ik van de politie ben en haar moet spreken?

Ik moet haar namelijk wat dingen over haar zus vertellen.

Oké, ik kan m'n moeder wel bellen. - Bedankt.

De politie is hier, die wil je spreken over je zus.

Over mijn zus? - Ja.

'Kun je naar het huis komen? De familie wil je ontmoeten.'

Jeetje.

Daar gaan we dan.

Dit is zenuwslopend. Ik weet niet wat me te wachten staat.

Hoi, kom binnen. - Ik ben Harmony.

Michelle. - Aangenaam.

Dat was zwaar. - Ja, het is enorm pittig.

Ik ga Cairenn bellen en haar vertellen wat je mij hebt verteld.

Hallo. - Hoi, heb je tijd om te praten?

Ze zijn nu aan het boarden. Groep één gaat boarden.

Ik zit in groep vier. - Ik praat je even bij.

Stephanie liet haar foto's van de ring zien, ze begonnen te huilen.

Ze zeiden dat het haar ring was en dat de moeder die aan haar had gegeven.

Ze was weggelopen met haar vriend...

en ze hadden nooit meer iets van haar gehoord.

Zij dachten dat ze nog leefde en hoopten iets van haar te horen.

Maar dat is nooit gebeurd.

Nu word ik emotioneel. - Ik weet het.

Ze heet dus Melody. - Inderdaad.

Ik herinner me onze momenten nog.

We lagen in hetzelfde bed, praatten, deelden onze meningen, lachten...

We waren hartsvriendinnen, maar ook zussen.

We deden alles samen.

Ze was als een licht in de duisternis.

Ze was heel extravert en zong graag, maar had ook een serieuze kant.

Ze wilde advocate worden.

Leren kon ze uitstekend, iedereen was dol op haar.

Sorry, ik moet het nog verwerken.

M'n zus zal niet opeens op komen dagen.

Toen Melody die dag vertrok...

Ik zal eerlijk zijn.

We hadden onenigheid over haar vriend.

Ze wilde even een rondje gaan wandelen.

Toen ze 's avonds nog niet thuis was, werden we heel ongerust.

We zijn tot de vroege ochtend van de volgende dag...

naar haar op zoek gegaan.

Maar we konden haar niet vinden.

We namen contact op met de politie en konden haar als vermist opgeven.

Maar ik denk niet dat er veel moeite in is gestoken.

Voor de politie was ze gewoon een getinte, boze tiener.

'Ze is vast weggelopen.'

Maar de politie kende haar niet. We zeiden dat ze niet zomaar wegliep.

We wachtten dus niet op de politie en deden ons eigen ding.

We zochten letterlijk de straten en de buurten af.

Zo ging het jarenlang, we gingen elke dag naar haar op zoek.

We bleven hopen.

We dachten dat ze misschien dingen op een rijtje wilde zetten...

en niet wist hoe ze weer contact moest zoeken.

Maar we dachten niet dat ze dood was.

En helaas brengen we haar nu naar huis...

in een kist.

Dat wilden we niet.

Stephanie zei dat Melody begraven is in Coolidge, Arizona.

Daar moet ik heen gaan.

Ik beeldde me altijd in dat we samen koffie zouden drinken.

Misschien breng ik haar wel koffie.

Dan ga ik daar zitten en met haar praten.

Ik neem mijn schoonzoon en dochter mee.

'Onbekend slachtoffer.'

Hier ligt ze.

Iemand heeft ons m'n zus afgenomen, maar ik moet haar thuisbrengen.

Ze zingt voor je. Hoor je dat? - Ja.

We kunnen haar nummer afspelen.

Tot ziens.

Ik mis haar.

We hebben veel verdriet gehad...

maar er is echt iets goeds uit deze situatie voortgekomen.

Toen ik mijn vader over oom Pat vertelde...

zei hij: Ik heb een broer.

Heel erg bedankt. - Graag gedaan.

Kom op, papa. Ik heb je vast.

Het doet veel pijn, want mijn vader hield van m'n zus...

en ze blijft in zijn hart voortleven.

Goed gedaan. Alsjeblieft.

Maar hij heeft meerdere beroertes gehad.

We praten niet vaak over Melody, want hij kan elk moment ziek worden.

Maar het contact met z'n broer is voor hem iets heel positiefs.

Ik heb nooit een broer gehad.

Ik was helemaal alleen.

Maar zoals m'n dochter al zei: DNA liegt niet.

Het is nogal moeilijk uit te leggen.

Ik had al die jaren geen familie, en nu heb ik plots een familiereünie.

Het is spannend om je familie voor het eerst te ontmoeten.

Melody...

Waarom moest zij sterven zodat ik m'n familie kon ontmoeten?

Wil je weten wat er aan de hand is?

Mijn vader heeft zijn broer nog niet ontmoet.

Dit wordt de eerste keer.

Papa's broer? - Ja.

Ze zijn er, pap.

Ze zijn er. Kom binnen.

Daar is je broer, papa.

Hoi, Benjamin. - Hoe gaat het?

Nu gaat het goed.

Dat is lang geleden.

Ik huil niet vaak. - Ik wel.

Ik huil als ik alleen ben.

Je bent nu niet alleen. - Nee.

Het is een geweldig gevoel.

We zijn even groot. - En we zien er allebei sexy uit.

Inderdaad.

Ik heb er altijd van gedroomd om een broer te hebben.

We hebben een band die verder gaat dan woorden.

Dit is m'n vrouw, Clementine. - Je lijkt sprekend op Pat.

Ik weet het.

Wat er gebeurd is met Melody, is bitterzoet.

Ik mis m'n kindje. Elke keer als ik haar naam hoor.

Ik weet het. Maar het is goed zo, papa.

Het is heftig. - Dat zeker, ja.

Het is hartverscheurend, dit is niet de gewenste uitkomst.

Maar ik ben zo dankbaar dat Stephanie en het DNA Doe Project niet opgaven.

Er is een doorbraak in een oude moordzaak in Apache Junction.

De identiteit van een dode vrouw die 31 jaar geleden werd gevonden, is bekend.

Rechercheur Stephanie Bourgeois bleef zoeken naar een match.

We kunnen zeggen dat we haar hebben geïdentificeerd.

Het betekent zo ontzettend veel voor me als ik haar naam hoor.

Ze heette Melody Harrison.

HET POLITIEONDERZOEK NAAR MELODY'S DOOD LOOPT NOG.

Kom maar dichterbij, papa.

Uiteindelijk is je familie alles wat je hebt.

Laat eens zien, papa.

Je moet leren rouwen terwijl je blijft hopen.

Je kunt herstellen als familie en er voor elkaar zijn.

Oké. Zeg maar 'cheese'.

Limburger. - Limburgse kaas...

Dat is lekkere kaas.

Je probeert je vast te klampen aan de positieve herinneringen...

zodat ze zo voort kan blijven leven.

ZE HEBBEN MELODY BIJ HAAR FAMILIE BEGRAVEN.

TER NAGEDACHTENIS AAN MELODY HARRISON

Ondertiteld door: Tim Coemans