Original subtitles

Mr Atchison, ik kom een lijk ophalen.

Hartelijk bedankt.

In deze doos zitten de resten van het nog onbekende slachtoffer.

Haar hele lichaam zit in deze kleine doos.

We noemen haar 'onbekend slachtoffer Tyler'.

Ze ligt er al 38 jaar in.

Op 1 oktober 1985...

werd het gras op de Io-20 gemaaid. Dat team zag de schedel.

Twee andere rechercheurs en ik zijn er toen heen gegaan.

We zagen iets uit de grond steken.

Toen we eraan trokken, kwam de korte broek omhoog.

Daarna volgde het hemd.

Daar staathetop Rail Country Music. Dallas, Texas.'

Toen we het gebied doorzochten, vonden we haar horloge...

en een vlindervormige oorbel.

Ze was naakt neergelegd. Haar kleren lagen opgehoopt naast haar.

Ze was duidelijk vermoord.

Ik denk eigenlijk dagelijks aan deze zaak.

Ik probeer dit meisje al 38 jaar te identificeren.

Er is ergens een gezin dat een dochter mist. Een geliefde.

Ik wil haar dus identificeren.

Het is tijd om haar te ruste te leggen.

Tyler is een leuk stadje. Ik ben hier opgegroeid.

Ik heb gezien hoe er verharde snelwegen kwamen...

en hoe eenbaanswegen tweebaanssnelwegen werden.

Als ik naar Dallas rij, kom ik langs de plek waar we haar vonden.

Dat herinnert me eraan dat we haar nog niet hebben geïdentificeerd.

Het ongeïdentificeerde lijk werd in 1985 gevonden...

langs de Io-20, 110 km ten zuidoosten van Dallas, net buiten Tyler.

David Turner was een van de eerste rechercheurs Moordzaken ter plaatse.

We moesten daar parkeren, waar je die vrachtwagens ziet.

We liepen erheen en zagen de schedel liggen...

op 25 meter afstand van de snelweg.

We doorzochten alles omdat ze mogelijk een handtas of portemonnee had.

Misschien had de dader haar portemonnee in dit bos gegooid.

Maar er was niets te vinden.

Ik heb het autopsieverslag erbij gehaald.

Ze dachten dat het een vrouw was van 20 t/m 25 jaar oud.

Ze zou iets meer dan 1,60 meter lang zijn.

Volgens het verslag lag ze daar al 1 of misschien wel 1,5 jaar.

Aanvankelijk leek ons dit een vrij simpele zaak.

Er was vast wel iemand vermist.

Maar we hebben haar nooit kunnen identificeren.

David heeft bijna 40 jaar aan de zaak gewerkt en z'n pensioen komt eraan.

De tijd dringt voor me.

Ik wil dit meisje nog voor m'n pensioen identificeren.

Ik stuur een e-mail naar het DNA Doe Project.

Het DNA Doe Project is een baanbrekende organisatie...

die de beste genetische speurders ter wereld bij elkaar brengt.

Die helpen om cold cases op te lossen.

Wat vreselijk om te zien.

Ik kan me niet voorstellen wat deze jonge vrouw heeft doorgemaakt.

Ze heeft dit niet verdiend.

We willen ongeïdentificeerde resten teruggeven aan de families...

zodat ze niet ergens in een doos op een plank liggen...

maar een fatsoenlijke begrafenis krijgen.

De vrijwilligers uploaden het DNA naar openbare databases...

om familieleden te vinden.

Die kunnen hen hopelijk helpen bij het identificeren.

Nu richten ze zich op de onbekende vrouw.

We hebben David gevraagd om monsters op te sturen naar het lab...

voor DNA-onderzoek.

David heeft haar, een voetbot en een ruggenwervel opgestuurd.

Maar slechts 20 procent van het DNA was van een mens.

Dat schoot dus niet op.

Omdat de monsters lang aan de elementen zijn blootgesteld...

is het DNA te vervuild of te beschadigd.

Zelfs voor ons is dit een heel lastige zaak.

We hebben meer DNA nodig.

Het lab kan nog één techniek proberen. Deze aanpak is niet erg verfijnd.

We moeten het DNA van het voetbot en van het haar combineren.

Het kost veel tijd en biedt geen garantie...

maar zonder genoeg DNA wordt de zaak waarschijnlijk nooit opgelost.

Als we deze pogingen combineren...

kunnen we misschien net genoeg DNA verzamelen voor een profiel.

We gaan het proberen.

Hoewel het DNA Doe Project nu aan de zaak werkt...

moeten we de moord nog steeds oplossen.

Dit is een reconstructie die 38 jaar geleden is gemaakt.

Toen zag een reconstructie eruit als een holbewoner.

Een van de vrijwilligers heeft de gezichtsreconstructie bijgewerkt.

Ze werkt de schedelvorm bij met foto's van echte mensen.

Deze reconstructie is veel beter en levensechter.

Misschien herkent iemand haar wel.

Hij wil met de nieuwe reconstructie oude aanwijzingen opnieuw onderzoeken.

Eerst gaat hij naar de countrybar die op het hemd van de vrouw stond.

Die bar was altijd al onze beste aanwijzing.

Ik ga nu naar een vrouw die in de bar werkte...

in de periode dat m'n slachtoffer verdween.

Misschien herkent ze haar.

Hallo, Debra.

In 1985 heb ik het skelet gevonden van een jong meisje.

Op haar hemd stond: Top Rail Country Music. Dallas, Texas.

We hebben deze reconstructie van haar gezicht laten maken.

Jeetje. Ze komt me niet bekend voor, maar ik herken het hemd wel.

Hoe was de Top Rail in die tijd? - Het ging er heel ruig aan toe.

Er was veel geweld en we hadden veel klanten. Het was echt stampvol.

Dit was een bizarre plek.

Dat geloof ik graag. - Echt.

Voor zo'n jonge vrouw...

vormden de vroege jaren 80 een onstuimige tijd in Dallas.

De economische groei door olie zorgde voor een wilde feeststemming.

Het was spannend en verleidelijk, maar kon ook gevaarlijk zijn.

Je voelde je best veilig...

maar dat veranderde naarmate je verder van de bar kwam.

De bar lag dicht bij een van de ruigste buurten in Dallas:

de Harry Hines Boulevard.

Dit gebied is berucht om z'n sekswerkers, drugsdealers en geweld.

Ik hoopte dat we dit jaar geen tragisch misdrijf zouden hebben...

maar er lopen veel moordenaars rond.

Dit gebied ligt vrij dicht bij de Io-20.

Dat is de snelweg waarbij het lijk werd gedumpt.

Stel je voor dat dit je dochter is. - Ja, inderdaad.

Echt vreselijk.

Ik hoopte dat ze de foto zou herkennen.

'Ja, ze was een stamgast.'

Maar ze herkende haar niet.

Toen we haar vonden, was mijn dochter 5 jaar. Nu is ze 43.

Dit arme meisje heeft die leeftijd nooit gehaald.

Eindelijk is het gelukt.

De harde aanpak heeft gewerkt.

Het lab heeft met succes het DNA van het slachtoffer bemachtigd.

Nu kunnen we gaan uitzoeken wie ze is.

In de volgende fase van het onderzoek worden databases gebruikt...

om familieleden van het slachtoffer te vinden.

Die databases bevatten DNA-profielen van miljoenen mensen.

Het DNA van het slachtoffer wordt er automatisch mee vergeleken.

Gedeeld DNA wordt aangeduid als een match.

Nu kan ik het gaan uploaden. Daar gaan we.

Een match kan wel 50 procent van het DNA delen.

Dan gaat het om een ouder, broer of zus, of kind van het slachtoffer.

De meeste matches delen maximaal twee procent van het DNA.

Dan gaat dit jaren duren. Ik ben best nerveus.

Dit is een cruciaal moment in het onderzoek.

We komen er heel snel achter waar we mee te maken hebben.

Goed, ik ga eens kijken.

BESTE DNA-MATCH 10,6%

De beste match deelt 10 procent van het DNA met ons slachtoffer.

Het kan een volle neef zijn. Dit overtreft m'n verwachtingen.

Normaal werken we allemaal thuis, maar David gaat bijna met pensioen.

Daarom hebben we afgesproken met het team. Ik heb er zin in.

Rhonda brengt 17 van de meest ervaren vrijwilligers bij elkaar...

om de identiteit van het slachtoffer in de komende 48 uur te achterhalen.

We willen zoveel mogelijk doen in het weekend...

maar iedereen heeft ook een normale baan.

We zijn er bijna, spannend. - Ik stop dus...

We kunnen niet slapen en gaan door tot het gelukt is.

We zoeken een vrouw, ze is geboren tussen 1959 en 1967.

Ze was ongeveer 1,62 meter en woog 57 kilo.

Dankzij haar DNA weten we dat ze een Latijns-Amerikaanse afkomst heeft.

Laten we het over de matches hebben.

De match die het meeste DNA deelt met het slachtoffer...

is waarschijnlijk een volle neef of nicht.

Wat geweldig. - Mijn god.

Laten we samen onderzoek doen naar die beste match.

Rebecca, wil jij haar stamboom maken?

Als de beste match een volle neef of nicht is...

moeten ze dezelfde grootouders hebben.

Ze moeten zoeken naar geboorteakten, overlijdensakten en volkstellingen.

Zo kunnen ze een stamboom maken van twee generaties terug...

tot hun grootouders en verder omlaag.

Zo zoeken ze uit welke route naar het slachtoffer leidt.

Ze beginnen met het zoeken naar de ouders van de beste match.

Is dit haar moeder? - Ja.

Volgens het register is ze in oktober 1936 geboren.

Er is een overlijdensbericht op naam van Rodolfo, uit Fort Worth.

Gevonden. Dit zijn haar grootouders, Rodolfo en z'n vrouw Juanita.

Mooi.

De grootouders aan vaderskant van de match komen uit Latijns-Amerika.

Net als het onbekende slachtoffer.

Hoeveel kinderen hebben ze gekregen? - Eén, twee, drie, vier, vijf, zes.

Een van hen is de vader van de beste match.

We zoeken dus een kind van een van deze vijf mensen.

Het is ontzettend spannend, want we zitten nu zo dichtbij.

Het team probeert het slachtoffer te identificeren.

David richt zich intussen op het vinden van de moordenaar.

Er is nog een onopgeloste moordzaak die hem nog steeds achtervolgt.

Dit zijn de foto's van de plaats delict van Belinda (...).

Hij vermoedt dat er een verband is.

Belinda werd gevonden in januari 1985...

op drie km van de plek waar ons slachtoffer werd gevonden.

Dat was in oktober 1985.

Ze droeg een zwarte trui en blauwe spijkerbroek. Daar ligt ze.

Het enige verschil is dat het ene slachtoffer naakt werd neergelegd.

Belinda had al haar kleren nog aan.

Beide lichamen werden langs de weg gevonden.

Op die kruising daar werd ons slachtoffer gevonden.

Belinda werd hier gevonden.

Belinda was sekswerker en werkte in Smith County.

Ze nodigde via de radio vrachtwagenchauffeurs uit.

Die stopten bij de rustplaats en zij stapte in.

Volgens vrachtwagenchauffeurs verkopen ze seks in rijdende motels.

1,72 meter lang, cup 38D, zwart haar, bruine ogen, rood jurkje. Kom maar.

Als je bij iemand instapt, ben je aan hem overgeleverd.

Beide slachtoffers waren kleine dames, heel makkelijk te overmeesteren.

Omdat Belinda sekswerker was...

dacht ik dat het onbekende slachtoffer misschien hetzelfde deed.

De twee zaken lijken ontzettend veel op elkaar.

David vreest dat ze door dezelfde dader zijn vermoord.

Er zijn veel seriemoordenaars die vrachtwagenchauffeurs waren.

Ze hebben meisjes in het hele land vermoord.

Als we deze zaak kunnen oplossen...

vinden we wellicht een seriemoordenaar die veel onderweg was.

Vijf zussen... Goed. - Die heb ik allemaal, op één broer na.

Het team heeft bijna drie uur gezocht in openbare archieven...

naar informatie over vijf van de kinderen van Rodolfo en Juanita.

Ze willen zien of een van hen de ouder kan zijn.

We moeten echt een beginpunt hebben om iets te kunnen vinden.

Ze willen de ouders en hun kinderen een voor een uitsluiten.

Sommigen hebben geen dochters.

Anderen hebben geen kinderen van de juiste leeftijd.

Er blijven twee mensen over.

Zij hebben allebei een dochter die de onbekende vrouw kan zijn.

Wat heb je gevonden? - Ze hadden een kleindochter: Sindy.

Hoe heette ze? - Sindy, met een S. S-Io-N-In-Y.

Ze is geboren in 1957. Dat komt heel erg in de buurt.

Het viel ons op dat ze vaak trouwde, jaar na jaar.

Dat duidt op een heel instabiel leven.

Sindy is heel jong getrouwd en trouwde meerdere keren.

Haar laatste huwelijk was met deze man, Crow.

26 januari 1984. - Laten we kijken of ze nog leeft.

Sindy was voor haar 27e al 5 keer getrouwd.

Haar laatste huwelijk was in 1984...

het jaar waarin de onbekende vrouw vermoord zou zijn.

Bewijs dat Sindy daarna nog leefde, zou haar uitsluiten.

We kunnen geen bewijs vinden dat ze na 1984 nog leefde.

Ik kijk in een van mijn databases of ik meer kan vinden.

Kevin is het enige teamlid dat als privédetective werkt.

Ik heb arrestatiepapieren gevonden.

Van wanneer? - Voor Sindy in 1981.

We zien dat Sindy opgepakt is voor diefstal met een cheque.

Van 200 tot 10.000 dollar.

Maar het laat zien dat ze 1,63 meter lang was, 50 kilo woog...

bruine ogen en zwart haar had, en geboren was in Texas.

Ze had een kluisje waar ze blijkbaar niet voor betaald had.

De inhoud daarvan is dus niet opgeëist.

Ze had voor 131 dollar aan spullen achtergelaten.

Iemand die zo wanhopig was om geld te stelen, laat dat niet achter.

Waarschijnlijk niet, nee.

Dat achtergelaten geld lijkt erop te wijzen dat Sindy weg was.

Ze kan vermoord zijn, maar ook gevlucht. Dat is lastig te zeggen.

Van daarna heb ik nog niets kunnen vinden.

Het gebrek aan bewijs is zeker spannend.

Dat heb ik net gevonden.

Rebecca heeft deze foto van Sindy gevonden.

Van de middelbare. Van welk jaar is die?

Ze was 16, dus die foto komt uit 1972.

We gaan hem vergelijken met de foto die we hier hebben.

Waar is hij nou? Daar. Moet je zien.

Ongelooflijk.

Kijk nou. Over rillingen gesproken. - Ja, die heb ik.

Met David.

Hoi David, met Rhonda van het DNA Doe Project. Ik heb nieuws.

We hebben onderzoek gedaan en hebben mogelijk iemand gevonden.

Ik vroeg me af of je langs kunt komen, zodat we je wat kunnen laten zien.

Wat spannend. Ik ben blij dat het zo snel gaat. Heel erg bedankt.

Rhonda weet zeker dat ze 't slachtoffer hebben geïdentificeerd.

Ze heeft David uitgenodigd voor een officiële overdracht.

We willen namen en actuele informatie.

Een huidig adres en het telefoonnummer van haar ouders.

Moeten we nog meer bewijs tonen?

We hebben een echtgenoot gevonden, Larry.

We hebben een aantal interessante artikelen gevonden.

Ik denk dat haar man een veroordeelde moordenaar was.

Hij heeft vijf mensen vermoord in 1982.

Waaronder een elfjarig kind. - Het was een extreem brute moord.

Hij werd in 2000 geëxecuteerd.

Texas wil wraak nemen op Larry Robison...

hoewel hij duidelijk krankzinnig is.

Hij is veroordeeld voor de moord op zijn geliefde en vier buren...

waaronder twee kinderen.

Ik weet nog dat ik besloot dat ik iedereen ter wereld moest vermoorden.

Ik dacht dat als ik iedereen zou vermoorden...

er dan niemand echt zou sterven.

Welke man was dat? - Het was haar tweede echtgenoot.

Sindy trouwde in 1977 met Robison, maar scheidde in 1979 van hem.

Dat was drie jaar voordat hij in 1982 werd opgepakt voor deze moorden.

Haar laatste teken van leven was in 1984...

dus hij lijkt me niet de dader. - Het is heel toevallig.

Het is mogelijk dat hij een tijdje is vrijgelaten...

maar we weten niet wanneer. David Turner moet dit dus uitzoeken.

We geven hem niet alleen een mogelijke kandidaat...

maar misschien ook een verdachte.

Ik wil niet te enthousiast worden...

maar we zijn in 38 jaar nog nooit zo ver gekomen...

met het identificeren van dit meisje.

Hoe gaat het?

Leuk je te ontmoeten. - Insgelijks. Hier omhelzen we elkaar.

Ga zitten. - Bedankt.

Ik heb wat documenten die ik met je wil delen.

Deze vrouw vonden we erg interessant.

Sindy, 'Gina', geboren in 1957.

Dat komt overeen met wat we zoeken.

Ze heeft een strafblad wegens diefstal.

Maar kijk eens naar haar geschatte lengte.

1,63 meter. - Juist.

Dat is precies de geschatte lengte van ons slachtoffer.

Ze woog 50 kilo. Dat zit er heel dichtbij.

Ontzettend. - Ja, heel erg.

En ze komt uit Fort Worth. - Ja.

Nu wil ik het hebben over de echtgenoten van Sindy.

Ze is vijf keer getrouwd geweest.

Vooral echtgenoot nummer twee is interessant.

Hij werd in 2000 geëxecuteerd door middel van een injectie...

maar ze wilden hem ontoerekeningsvatbaar verklaren.

Misschien is hij dus ooit vrijgelaten.

Als iemand ontoerekeningsvatbaar is, komt die niet vrij.

Dan kan hij het dus niet zijn? - Inderdaad.

We hebben geen teken van leven meer gevonden van Sindy...

na het huwelijk met haar vijfde man in 1984. Daar houdt alles op.

Wil je een foto zien? - Ja.

Het lijkt behoorlijk, hè?

Dat vonden wij ook.

Jullie hebben haar echt een mooi gezicht gegeven.

Ik heb 38 jaar lang een heel andere tekening gezien. Echt ongelooflijk.

Onderweg hierheen bedacht ik me wat jullie me wilden vertellen...

maar dit is echt geweldig. Ik waardeer jullie enorm.

Ik ga dat arme meisje uit de bewijsruimte halen.

Ik weet niet of jullie dat is verteld...

maar ik wil haar begraven.

Mijn familie en ik hebben vijf stukken grond op de begraafplaats.

Ik wilde een van die stukken grond doneren.

Ze verdient een fatsoenlijke begrafenis.

Toen ik ontdekte dat we zo dichtbij zaten...

zei ik: Laten we wachten.

Ik wilde haar niet begraven, en toen vonden we haar familie.

Haar familie wil haar terug hebben.

Hallo, allemaal. - Hoi.

Leuk jullie te ontmoeten. Bedankt voor jullie harde werk. Ik waardeer het.

Jij hebt er ook hard aan gewerkt. - Ik werk hier al 38 jaar aan.

Het was de rit hierheen waard, ik wilde jullie ontmoeten.

Nogmaals, ik waardeer jullie allemaal. - Heel erg bedankt.

Ik moet jullie een applaus geven.

Ik kijk uit naar dit eerste telefoontje.

Misschien kunnen we ons onbekende meisje een naam geven.

Ik ga de moeder bellen.

U wordt doorgeschakeld naar de voicemail.

Ik ben David Turner, rechercheur bij de politie in Tyler.

Kunt u me terugbellen? Ik ben hier nog wel een uur. Bedankt.

Dat is de moeder.

Miss (...). - Ja?

Ik ben David Turner, rechercheur bij de politie in Tyler.

Ik praat niet graag over de telefoon over dit soort dingen...

maar ik probeer een familielid van ene Sindy te vinden.

Weet u misschien wie dat is?

Nou, ik ben haar moeder.

Weet u waar ze is of hebt u haar onlangs nog gesproken?

Ik heb haar al bijna 30 jaar niet gesproken.

We hebben heel wat jaren geleden een jong meisje gevonden.

We proberen haar te identificeren.

Is het goed als ik morgen naar Fort Worth kom...

om met u te praten en u alles te laten zien wat ik heb?

Dit zou uw dochter kunnen zijn.

Ja, dat is helemaal prima. Heel erg bedankt. Tot morgen.

Oké. Dag. - Tot ziens.

Het lijkt erop dat het DNA Doe Project gelijk had.

Ze had haar dochter al vele jaren niet gesproken.

Ik weet vrij zeker dat dit haar dochter is.

SINDY'S MOEDER WILDE NIET GEFILMD WORDEN...

MAAR STEMDE WEL IN MET EEN DNA-TEST.

HET ANONIEME SLACHTOFFER BLIJKT SINDY 'GINA' CROW TE HETEN.

GINA LIEP OP HAAR 15E VAN HUIS WEG EN HAD GEEN CONTACT MEER MET HAAR OUDERS.

DAVID HEEFT INMIDDELS ANDERE FAMILIELEDEN IN ALABAMA OPGESPOORD.

MICHELLE BATE, SCHOONNICHTJE VAN GINA

Mijn neef was Gina's laatste man. Hij heette Phillip Crow.

Ze kwamen naar m'n huis vanaf de luchthaven, vanuit Texas.

Ze wilden een nieuw gezin stichten en een nieuw pad inslaan.

Het was een nieuw avontuur in Alabama.

Ik was toen ongeveer 16.

Gina was een van de eersten die ik kende van buiten Alabama.

Ze zag er zo anders uit, alsof ze uit een tijdschrift was gestapt.

Ze kwam heel vriendelijk over en had een geweldige lach.

Ze was zo jong en had net een baby gekregen.

Margo was ongeveer zes weken oud, misschien twee maanden.

Toen Gina in Texas hun spullen ging inpakken...

liep ze als een prachtig, levendig mens de luchthaven in...

en werd ze opgeslokt door de wereld. Niemand zou haar ooit nog zien.

Toen ze in het vliegtuig stapte om naar Texas te gaan...

was ze zeker van plan om terug te komen.

MARGO GOMEZ/CROW GINA'S DOCHTER

Ik heb m'n moeder nooit gezien en wist niet hoe ze eruitzag.

Soms fantaseerde ik dat ze terug zou komen.

Ik dacht: Als ze me zo lang al niet zoekt...

wil ze me misschien echt niet.

David en Rhonda zijn onderweg naar Margo en Michelle...

om meer te weten te komen over Gina's verdwijning.

Ik probeer ander bewijs te vinden dat we nog niet kennen.

Michelle herinnert zich dat Margo, Gina en Phillip daar aankwamen.

Dus zij kan een van de laatsten zijn geweest die Gina heeft gezien?

Kom binnen. - Ik ben David Turner. Aangenaam.

Ga zitten.

Het laatste wat we weten over Gina...

is dat jullie haar naar de luchthaven hebben gebracht.

Gina vloog terug naar Dallas om de spullen in te pakken.

Phillip zou er dan heen rijden en alles mee terug nemen.

Zei ze hoelang het zou duren voordat ze terugkwam?

Een week of twee.

Phillip ging dus wel weg? - Ja, hij is daarheen vertrokken.

En een week later kwam hij terug. - Met de spullen, maar zonder haar.

Hoe verliep dat gesprek? - Hij zei dat ze gewoon verdwenen was.

Ze was niet in het huis.

Wat heeft Phil je ooit over je moeder verteld?

Hij vertelde me niet veel, alleen dat ze me in de steek had gelaten.

Hij praatte nooit over haar moeder.

Veel mensen in de familie wilden hem er wel naar vragen...

maar niemand durfde het.

Hij had een kort lontje en dronk veel. Niemand wilde hem boos maken.

Ik ben opgevoed door m'n vader, Phillip Crow...

toen hij hertrouwde met m'n stiefmoeder.

Hij was altijd dronken...

en keek niet echt naar me om.

Ik deed gewoon dingen alleen.

Als ik naar m'n moeder vroeg, Gina...

zei hij dat ze me in de steek had gelaten.

Ik denk dat hij niet de waarheid sprak.

Hij wilde namelijk niet dat ik het wist.

Ze is nooit als vermist opgegeven.

Als ik m'n vrouw kwam ophalen en ze weg was...

zou ik meteen de politie bellen. - Ik ook.

Door het gesprek met David, denk ik dat ze vermoord is.

Misschien door m'n vader.

Je houdt het niet voor mogelijk, maar het is een optie.

Phillip is nu een paar jaar overleden. Margo vond hem thuis op de grond.

Ik geloof dat het een hartaanval was.

Ik wou dat Phillip nog had geleefd, dan hadden ze hem kunnen ondervragen.

Ze verdiende het namelijk niet om zo te sterven.

Hij heeft zo'n kleine, sierlijke en mooie vrouw ver van de weg gedumpt...

en haar daar achtergelaten, als grofvuil.

Het doet nog steeds pijn, maar nu weet ik tenminste...

dat ze me niet in de steek heeft gelaten.

Absoluut niet. - Nee.

Ik hou van m'n kinderen en zeg ze zo vaak:

Ik heb nooit een moeder gehad en wil dat jullie weten...

dat ik m'n best doe en er voor jullie ben.

Ik vind het heel erg dat je je moeder hebt moeten missen.

Ik vind het heel erg voor je. - Komt goed. Ik red me wel.

Ik heb iets voor je.

Behalve haar kleren hebben we alleen haar horloge gevonden...

en een vlindervormige oorbel. Die wilden we jou geven.

Dat waardeer ik. Bedankt.

En ik waardeer het dat jullie niet opgaven.

Dank je.

Ik dacht de hele tijd dat ze in een vrachtwagen was gestapt...

en vermoord was door een vrachtwagenchauffeur.

Door Alabama denk ik er anders over.

Nu denk ik dat de echtgenoot haar heeft vermoord.

Maar als Phillip haar echt heeft vermoord...

denk ik niet dat we ooit genoeg bewijs hadden kunnen verzamelen...

tenzij hij echt had bekend.

Iemand heeft ongestraft een moord gepleegd.

Maar haar familie weet nu tenminste wat er met haar is gebeurd.

Als David niet zijn hele carrière lang naar antwoorden had gezocht...

had Margo Gina nooit teruggekregen. Zo kan ze het afsluiten.

Ze heeft 40 jaar een zware last gedragen.

Dat hoeft ze nu niet meer te doen.

VEERTIG JAAR NADAT GINA'S LICHAAM WERD ONTDEKT...

IS ZE GECREMEERD.

HAAR AS IS TERUGGEGEVEN AAN HAAR MOEDER...

EN AAN MARGO.

TER NAGEDACHTENIS AAN SINDY GINA CROW

Ondertiteld door: Tim Coemans