Original subtitles

AVC Sub-Thai แปลโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com เท่านั้น

เดือนมิถุนายนที่ผ่านมา

กรมตำรวจรายงานว่ามีอุบัติเหตุจากจักรยานเกิดขึ้นมากผิดสังเกตุ

สาเหตุหลักมาจากการสวมใส่หูฟังขณะขี่รถ

และส่วนใหญ่เป็นเด็กนักเรียนนักศึกษา

อุบัติเหตุทั้งหมดรวมๆ กันแล้วมีค่าเสียหายถึง 92 ล้านเยน

และที่น่าตกใจคือมีอุบัติเหตุประเภทนี้เพิ่งขึ้นทุกปี

นับว่าเป็นสิ่งที่ต้องให้ความสำคัญมากขึ้น

ซับไทยโดย zid2songshin ดาวน์โหลดจาก AVCollectors.com

วุ่นวายอะไรนักหนาวะ?

ฉันเคยเตือนไว้แล้วนะ

โดนซะจะได้จำ

แล้วก็อย่ามาเสือกเรื่องชาวบ้านอีก

กินตีนไปซะ

บอกมาให้หมดว่ารู้อะไรมาบ้าง

เดี๋ยวก่อน...

พวกนายอาจจะพลาดก็ได้นะ

ที่นี่ห้ามสูบบุหรี่ และมีระบบป้องกันควันไฟ

มึงต้องการจะสื่ออะไร?

ฉันทำไม่ได้

พวกนายก็ทำไม่ได้เหมือนกัน

อย่าโง่หน่อยเลย ไม่ใช่เด็กแล้วนะ

นี่

มึงกวนตีนเหรอ?

สูบบุหรี่ไม่ได้งั้นเหรอ?

หอมไหมละ?

ว่าไง?

นายท่าน?

ทนไม่ไหวเหรอ?

ฉันไม่อยากจะเสียเวลาอีกแล้วนะ

ถ้ายังไม่ได้เรื่องอีกก็เตรียมตัวตายได้เลย

จำไว้นะ

ไปเว้ย

อ่าาาา สุโค่ยย

มาโคโตะนี่ทำอาหารเก่งจริงๆ เลยนะ

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

มาโคโตะนี่เป็นผู้หญิงที่ดีพร้อมเลยนะ

ทั้งจิตใจดี

ตั้งใจอยากจะเป็นนักออกแบบ ก็ได้เป็นจริงๆ

ยังไม่พอ

ทำอาหารเก่งอีกด้วย

สมบูรณ์แบบจริงๆ

ฉันคงเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกแล้วล่ะ

พอแล้ว ยอกันเกินไปแล้ว

ก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นซะหน่อย

ก็มันจริงนี่น่า

รู้ไหม มาโคโกะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตฉันเลยล่ะ

เธอก็เหมือนกัน

ชินอิจิซังก็เป็นทุกอย่างในชีวิตฉันเช่นกัน

เนี่ยละนะ

ไม่ได้ป่วย ไม่ได้จน

แต่โลกนี้ก็มีเรื่องเกินความคาดหมายตลอด

ฉันไม่รู้จะหวังอะไรกับโลกนี้อีกแล้ว

ทำไมเราต้องเกิดมาด้วยวะ?

ไม่เข้าใจจริงๆ ?

หรือว่าฉันเกิดผิดที่?

มีแต่คนขี้โกงและโกหกอยู่รอบตัว

โดยเฉพาะไอ้พวกเวรนั้น!!!

ไอ้พวกเวรเอ้ยย!!

พวกมึงก็สันดานพอๆ กันหมด

โลกนี้ก็เป็นอย่างนี้

ตายๆ ไปก็น่าจะดีกว่า

คนทำดีสุดท้ายก็ไม่เหลืออะไร

เพราะสุดท้ายพวกขี้โกงก็ได้ดีทั้งนั้น

ส่วนคนทำดีก็ได้แต่ปิดทองหลังพระไม่มีคนเห็น

โลกแม่งไม่ยุติธรรม

โอยย ดีจังง

ที่นี่สวยมากเลยนะ

ฉันมาทีไรก็มีความสุขทุกครั้งเลย

ขอบคุณนะที่พาฉันมาน่ะ

ขอบคุณสำหรับอาหารเที่ยงด้วยนะ

ก็... ครั้งหน้ามาโคโตะก็เลี้ยงฉันคืนด้วยนะ

ด้ายค่าา

เห้ยยย ไปไหนวะ

สัส

ชนแล้วหนี

มาโคโตะ

จริงแล้วๆ

ที่ฉันชวนเธอมาที่นี่นะเพราะว่า...

เอ๋?

ฉันอยากให้มาโคโตะตอบรับนะ

ชินอิจิซัง...

ผมอยากขอคุณแต่งงาน

ผมอยากใช้ชีวิตในอนาคตกับมาโคโตะ

เชี่ยเอ้ยย

ไอ้พวกเวรนั่น!!

ทำไมกูต้องทำอะไรให้พวกมันด้วย?

บ้านกูอย่างกับเล้าหมู

ทำงานขอข้าวกินไปวันๆ

ประเทศนี้

มันเป็นอะไรไปหมด

สัสเอ้ย

กูจะไม่ยกโทษให้พวกมึง

กูจะแสดงให้เห็นว่าโลกยังมีความยุติธรรม

ต้องมีคนรับผิดชอบเรื่องนี้

คอยดู

กูจะทำให้ดู

นี่ต้องกินอาหารเหมือนหมาข้างถนนอีกแล้วเหรอวะ?

แต่ถ้าไม่กินก็ตาย

จะมีใครมาสนใจ

คนเก็บขยะ นอนในสลัมแบบนี้บ้างวะ?

ถึงพยายามเท่าไรก็ออกจากชีวิตแบบนี้ไม่ได้สักที

ทำไมคนอื่นๆ ถึงไม่เป็นเหมือนกูบ้างวะ

...มีชีวิตเหมือนหมูเหมือนหมา

นี่ไง!! เจอแล้ว!!

พรบ การขับขี่จักรยาน

อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้ตลอด

เพราะจักรยานมีอยู่ทุกที่

และต่อไปหากเกิดอุบัติเหตุ

ถือว่าคนขับจักรยานเป็นฝ่ายผิดและต้องรับผิดชอบทุกอย่าง

....แล้วฉันก็เขียนแผนการณ์ลงในกระดาษ

ฉันจะทำลายชีวิตมัน

จะเรียกร้องเอาเงินมา

จะได้ไม่ต้องอยู่เหมือนหมูเหมือนหมา

ให้คนอื่นดูถูกดูแคลนอีก

ฉัน..

ฉันจะยืนขึ้นด้วยขาของตัวเอง

ด้วยความพยายาม

ฉันจะเป็นอิสระ

สิ่งนี้...

เป็นสิ่งที่แสดงความยุติธรรม

ที่ฉันเฝ้าแสวงหามามาตลอด

ฉันจะให้พวกขี้โกหกได้รับรู้รสชาติ

ว่า..

การทำผิดเป็นอย่างไร

จะได้ไม่ต้องทำผิดอีก

ให้ความเลวร้ายเกิดขึ้นจริงๆ บ้าง

ชินอิจิซัง ฉันทำกับข้าวอยู่นะ

ฉันรู้

อดใจอีกนิดนึงนะคะ....

ชะตาก่อนวิวาห์: นำแสดงโดย Toda Makoto ซับไทยโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com ***นำไปเผยแพร่ต่อกรุณาให้เกียรติผู้แปลและเวบต้นทาง***

ไม่มาเหรอ...

หรือว่าโชคชะตากำลังบอกว่า

ไม่ใช่เวลาของมัน

ไม่ต้องมาหัวเราะเยาะฉันเลยนะ

พอเลย!!

ฉันจะไม่ทนอีกแล้ว!!

อ๋า...

มาแล้วสินะ

เป็นอะไรรึเปล่าครับ?

เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ?

ขอโทษนะคะ...

เป็นอะไรมากรึเปล่าคะ? เธอชนเอง ไม่เห็นเหรอ?

เรียกรถพยาบาลดีกว่าไหม? / นั่นสิครับ

เดี๋ยวก่อน... ไม่ต้องครับ

เดี๋ยวเรื่องใหญ่แล้วเธอจะลำบาก

แต่คุณบาดเจ็บนะ ก็ใช่ครับ

เพราะถ้าชนแล้วหนีนี่เรื่องใหญ่แน่ๆ

ไม่เป็นไรหรอก ผมไปโรงพยาบาลเองได้

ถ้างั้น

ให้หนูพาไปโรงพยาบาลไหมคะ?

ไม่เป็นไรๆ

ว่าแต่เธอจะรีบไปไหมเนี่ย?

ก็.... เดี๋ยวฉันไปโรงพยาบาลเองได้ ไม่เป็นไร

เอาเบอร์โทรศัพท์ของเธอมาให้ฉันแทนแล้วกัน

เผื่อมีอะไรเดี๋ยวฉันโทรหาเธอเอง

เธอจะได้ไม่ต้องมีเรื่องมีราวด้วย

ได้ค่ะ

นี่ค่ะ

ไม่ต้องกังวลนะ

ไม่เป็นไรๆ สบายมาก

ผมโอเค

ผู้หญิงโง่ๆ ที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ

ฉันจะปล่อยเธอไปงั้นเหรอ?

อะไรนะ?

มาโคโตะเกิดอุบัติเหตุเหรอ?

แล้วเป็นอะไรมากรึเปล่า?

ฉันไม่เป็นไร

ชินอิจิซัง...

ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วงน่ะ

แล้วคนที่โดนชนเป็นไงบ้าง?

ดูไม่ค่อยดีเลย

ทีแรกจะเรียกรถพยาบาล

แต่เขาก็บอกว่าเดี๋ยวจะไปโรงพยาบาลเอง

ฉันจะไปเป็นเพื่อน เขาก็บอกว่าไม่ต้อง

จริงดิ....

โชคดีนะเนี่ยเจอคนไม่เอาเรื่อง

เพราะเดี๋ยวนี้เกิดอุบัติเหตุแล้วเป็นฝ่ายผิดนี่บรรลัยเลยนะ

ถ้าโชคร้ายไปเจอคนเอาเรื่องขึ้นมา

ดีไม่ดีนี่เสียทั้งค่าปรับ ค่าทำขวัญเยอะแยะเลยนะ

ระวังตัวด้วย

ค่าา

ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง

หึ

ได้เวลาแล้วสินะ

ความยุติธรรมจะบังเกิด

ฉันจะให้พวกขี่จักรยานได้สำนึก

รอแปปนะ

ฮัลโหล โทดะค่ะ

อ้า สวัสดีครับ

คุณโทดะ

ผมคือยามากิชิที่คุณขับรถชนเมื่อวานครับ

หนูต้องขอโทษด้วยนะคะ

คุณเป็นอย่างไรบ้างคะ?

ฉันไปโรงพยาบาลมาแล้ว

ก็มีกระดูกร้าว

ตอนนี้ก็เลยเดินไม่ได้

แถมเส้นเอ็นรอบๆ แผลก็อักเสบด้วย

มือก็เลยขยับไม่ได้ไปด้วย

จริงเหรอคะ? หนูจะทำอะไรได้บ้าง

เดี๋ยวหนูจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ก็ได้นะคะ

ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องกังวลอะไรมาก

กระดูกน่ะไม่เท่าไร

แต่ที่มีปัญหาคือเส้นเอ็น

คุณหมอบอกว่าคงต้องประมาณเดือนนึงเลย

กว่าจะขยับแขนได้เป็นปกติ

ฉันก็เลยอยากจะขอร้องอะไรคุณโทดะสักหน่อย...

ด้วยความยินดีเลยค่ะ

บอกมาเลย

จริงๆ มันก็น่าอายไปสักหน่อยนะ

คือฉันอยู่ตัวคนเดียว

แล้วตอนนี้ร่างกายก็ดันมีปัญหาอีก

ฉันไม่ได้จะเรียกร้องค่าเสียหายหรืออะไรนะ

แต่ช่วงที่ฉันทำอะไรไม่ได้เนี่ย

อยากจะขอร้องให้คุณผ่านมาเยี่ยมสักนิดหน่อย

ด้วยความยินดีคะ

แค่นี้ก่อนแล้วกันนะ

ขอบคุณมากครับ

ครับผม แล้วพบกัน

คุณครับ...

มาเกะเกะอะไรตรงนี้?

อยากตายเหรอ?

โทษทีๆ

หึ

พวกไร้การศึกษา

สันดานเสีย

ต่อจากเธอ ฉันจะจัดการพวกแก

น่าจะอยู่แถวนี้นี่นา....

อ้อ.. นี่เอง

เอ่อะ...

สวัสดีค่ะ... โทดะค่ะ

หนูแวะมาเยี่ยมค่ะ

อ้า... ขอโทษที่ต้องรบกวนนะ

คือ... เป็นอย่างไรบ้างคะ?

จริงๆ คืออาการผมแย่กว่าที่เล่าให้ฟังอีก

ค..ค่ะ...

ห้องฉันรกมากเลย

คุณโทดะ โอเครึเปล่าครับ?

ค่ะ... ไม่มีอะไรค่ะ

หนูซื้อข้าวเย็นมาให้ด้วยค่ะ

ขอบคุณมากนะ

รบกวนหน่อยครับ

โอเคนะคะ

อ่า...

ผ้ากันเปื้อนสวยจังเลย

ดีใจจังเลยที่คุณยามากิชิไม่เป็นอะไรมาก

เห้ย...

กุญแจบ้านหายไปไหนเนี่ย??

ฉันเอาไปวางไว้ไหนนะ?

ลืมไว้ที่ไหนรึเปล่า?

ฉันเปล่านะ

สาวน้อย

แต่ไอ้ตัวนี้มันยิ้มให้ฉัน

สัสเอ้น

กูไม่ได้บ้าเว้ย!

เส้นผมของหญิงสาว....

ทำไมชินอิจิซังพูดอย่างนั้นล่ะ?

ฉันไม่เคยเกิดอุบัติเหตุอย่างนี้มาก่อนเลยนะ

คุณยามากิชิเค้าเจ็บก็ต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ?

ไม่ใช่อย่างนั้น

เธอไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันบอก

ฉันเป็นห่วงว่าเธอกลับบ้านดึกๆ คนเดียว

ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ?

คุณยามากิชิดูเป็นคนดีคนหนึ่งเลยนะ

คือฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนดีหรือไม่ดีหรอกนะ

แต่ที่นั้นมันบ้านของเขา

แล้วเธอก็เข้าไปหาเขาที่บ้าน

เดี๋ยวนะ...

เธอกำลังจะบอกว่าคุณยามากิชิจะทำอะไรฉันเหรอ?

เขาบาดเจ็บจากอุบัติเหตุอยู่นะ

แถมยังแก่มากแล้วด้วย ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลย

ไม่คิดเลยว่าชินอิจิงซังจะมีความคิดแบบนี้นะ

นี่...

ถึงจะเป็นอย่างที่เธอว่าก็เหอะ

อย่างไรมันก็อันตรายนะ

มาโคโตะ เธอน่ะ...

เป็นผู้หญิงโลกสวยจริงๆ นะ

ฉันเลยกังวลไงว่าเธอจะถูกหลอก

แล้วยิ่งที่ทำกุญแจบ้านหายอีก

ว่ากันตรงๆ ฉันสงสัยตาลุงยามากิชินั่น

เป็นไปไม่ได้หรอก

คุณยามากิชิเค้าจะมาขโมยกุญแจบ้านของฉันไปทำไมกัน?

แล้วถ้าเกิดวันนี้ฉันไม่มาหาเธอแล้วเธอจะเข้าบ้านยังไง?

ฉันอยากให้เธอไปแจ้งที่ส่วนกลางให้หาช่างมาเปลี่ยนกุญใจให้พรุ่งนี้เลย

ตอบฉันมาก่อน

ทำไมคุณยามากิชิต้องขโมยกุญแจฉันไป?

ก็จะได้เข้ามาได้เวลาไม่มีคนอยู่ไงเล่า

ไม่จริงนะ!!

ทำไมชินอิจิซังต้องพยายามใส่ร้ายคุณยามากิชิด้วยล่ะ?

โอเคๆ

ฉันไม่อยากจะเถียงกับเธอแล้ว

ฉันแค่เป็นห่วงน่ะ

ถ้างั้น

ครั้งหน้าเวลาไปหาตาลุงนั้น ฉันจะไปเป็นเพื่อน

ไม่จำเป็นต้องลำบากหรอก

ฉันเป็นคนทำ ฉันก็ต้องรับผิดชอบ

น่ารำคาญจริงโว้ย

พระเจ้าก็ทำพลาดได้

ที่ให้มึงเกิดมา

มึงเป็นสิ่งที่ไม่มีคุณค่าหรือความหมายอะไรเลย

มึงน่าจะไปนอนเป็นปุ๋ยจะเป็นประโยชน์กว่า

หรือไม่ก็

ไปเป็นอาหารหนอน

รีบไปทำงานให้เสร็จ

จำได้นะ

ไม่นะ...

ฉันไม่ใช่หนอนนะ

สวัสดีครับ ประชาสัมพันธ์บริษัทิ Nebiwalk ครับ

สวัสดีครับนี่ผมเอง ยามากิชิ

รหัส 1206 ครับ

สักครู่นะครับ

รหัส 1206 ครับ

คุณยามากิชิ ซากิชิ ที่ทำงานรายวันในโรงงานใช่ไหมครับ?

ใช่ครับ

มีอะไรให้รับใช้ครับ?

คือ...

ผมอยากจะพักงานที่โรงงานสักพักครับ

ได้ครับ

คือ...

ผมมีปัญหาที่หลังเนื่องจากอายุที่มากขึ้นน่ะครับ

ครับผม ก็คือขอแค่พักงานระยะหนึ่งใช่ไหมครับ?

แล้ว...

เรื่องอื่นๆ ล่ะครับ?

อย่างพวกเงินเดือน...

ทางเราจะนับเงินรายวันที่คุณมากทำงาน

วันที่ 25 รบกวนคุณเข้ามารับได้ที่ออฟฟิศครับ

อ่อ... ครับ

ถ้าจะกลับมาทำงานอีกเมื่อไรก็ติดต่อมานะครับ

อะไรเนี่ย

เชี่ยวไรวะ?

ฉันต้องพักรักษาตัวนะเว้ย

ทำไมพูดแบบนี้วะ

ใช่สิ

ฉันมันแค่พนักงานคนหนึ่ง

ฉันไม่ชอบ

ฉันเกลียดอะไรแบบนี้

รีบๆ มาสิ

ผู้หญิงที่จะมาเป็นหนอน

มาทรมานกับฉัน

มาตายกับฉัน

ถ้าไม่รีบมาก็....

กลิ่นหอมเป็นบ้า

กำลังมีความรักสินะ

สวัสดีค่ะ นี่โทดะค่ะ...

สะดวกคุยไหมคะ?

คุณโทดะนี่เอง

ขอบคุณที่โทรมาครับ

อาจจะรบกวนเวลาพักผ่อน

แค่อยากถามอาการน่ะค่ะ

ก็ยังทรงๆ อยู่ครับ

ขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ

ระหว่างวันคงลำบากมากแน่ๆ เลย

ไม่เป็นไรหรอก

คุณช่วยอะไรมากไม่ได้หรอก

เดี๋ยววันนี้หนูเลิกงานเร็ว

ถ้าหนูไปถึงสักเกือบๆ ทุ่มนึงนี่โอเคไหมคะ?

ได้ๆ ยินดี

แล้วถ้าหนูจะไปทานอะไรที่บ้านของคุณยามากิชิด้วยล่ะคะ?

ก็....

ได้ล่ะ ฉันอยากกินอะไรอร่อยๆ พอดี

ฉันอยากกินเนื้ออบ

แบบใส่เครื่องเทศเยอะๆ

อาหารสำเร็จมันไม่ได้รสชาติ

ฉันคิดว่า

มันน่าจะอร่อยนะ

ได้ค่ะ... เดี๋ยวหนูไปทำเนื้ออบให้ทานนะคะ

ด้วยความยินดีครับ

ขอโทษด้วยนะ

ที่ต้องรบกวนตลอดเลย

ไม่เป็นไรเลยค่ะ แล้วพบกันนะคะ

แล้วเดี๋ยวเจอกัน...

เรื่องเล่าแห่งป่าอามูร์ โดยเซอร์มันท์....

ทุกครั้งที่ฉันอ่านเรื่องนี้

ก็มีอะไรมากมายเข้ามาในความคิดฉัน

ฉันเหมือนเป็นเด็กหญิงที่งมงาย....

รอนานไหมคะ?

เนื้ออบที่คุณยามากิชิอยากทานเสร็จแล้วค่ะ

ไม่แน่ใจว่าจะชอบไหมนะคะ

ว้าว...

น่ากินจัง

ดูดีมากๆ

คุณโทดะ

ฉันกินได้ไหมเนี่ย?

ได้สิคะ หนูทำให้คุณยามากิชิเลยนะ

กินแล้วนะครับ...

อร่อยมาก

เอ๊ะ

หนังสือเล่มนี้?

คุณอ่านภาษาเยอรมันได้ด้วยเหรอคะ?

โอ๊ะ ตายแล้ว

น่าอายจังเลย

ทำไมละคะ?

ก็

มันเป็นเรื่องโรแมนติก

มันไม่เหมาะกับคนหน้าตาอย่างฉันเท่าไร

ไม่เลยนะคะ

จริงๆ แล้วหนูก็ขอบงานเขียนของเซอร์มันท์เหมือนกัน

จริงเหรอ?

ปกติไม่ค่อยมีใครรู้จักเขาเท่าไร

แต่ฉันอ่านงานของเขา

จริงเหรอคะ?

ในญี่ปุ่นไม่ค่อยมีใครรู้จักเขาหรอกค่ะ

แถมคนที่หนูรู้จักก็ไม่ค่อยมีใครชอบงานของเซอร์มันท์เท่าไร

แต่หนูชอบสำนวนของเซอร์มันท์มากๆ

โดยเฉพาะเมนิว พระเอกเรื่องป่าอามูร์

ไม่มีใครรู้ว่า

เขาเป็นคนที่เสียสละเพื่อปกป้องโลก

หนูชอบมาก อ่านไปไม่รู้กี่รอบ

(ทำไมฉันรู้นะเหรอ?)

(ก็เธอเขียนไว้ในไดอารีงัย)

(เรื่องในนิยายมันจะเป็นชีวิตจริงของเธอ)

(โดยเฉพาะการที่ต้องเสียสละตัวเอง)

(เธอมันเป็นหนอนเพราะความรัก)

(เพราะอะไรนะเหรอ?)

(เพราะเธอจะต้องรับผิดชอบความผิดที่โลกนี้ทำไว้กับฉัน)

(ฉันจะทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่โชคร้ายที่สุดในโลก)

(ด้วยมือของฉันเอง)

นี่... เธอรู้ไหมว่าฉันเจอหนังสืออะไรที่บ้านของคุณยามากิชิ

เรื่องป่าซามูร์ของเซอร์มันท์ล่ะ

ฉันแปลกใจมากเลย

ไม่คิดเลยว่าอย่างคุณยามากิชิจะอ่านหนังสือแบบนี้

งั้นไง

ฉันถึงบอกเธอ

ว่าฉันกับคุณยามากิชิน่ะ

ชอบอะไรคล้ายๆ กัน

งั้นก็... ดีใจด้วยนะ

เอะ...

ชิอิจิซัง...

มีอะไรเหรอ? ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะ?

ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องแบบนี้อีก

มาโคโตะดูมีความสุขดีนะ

ไม่ใช่แบบนั้นนะ

ฉันขอโทษนะถ้าทำให้เธอโกรธน่ะ

ไม่ต้องขอโทษหรอก

แค่นี้นะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานแต่เช้า

ชิอิจิซัง...

อะไรกันเนี่ย?

ทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ?

เมื่อเธอออกไปทำงาน

ทุกวัน

ฉันจะไปที่บ้านของผู้หญิงคนนี้

ฉันรู้เรื่องทุกอย่างของเธอ

ถึงตอนนี้

ฉันก็ยังไม่แน่ใจว่าถึงเวลาแล้วหรือยัง

ที่จะให้เธอกลายเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ

ฉันเหมือนคนโง่

แต่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ

ทุกอย่างอยู่ในกำมือของฉัน

หรือบอกได้ว่า

สำหรับเธอน่ะ

ฉันเป็นเจ้าชีวิตของเธอ

จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

เป็นลูกไก่ในกำมือ

นี่ละ...

เหนื่อยจังเลย

ทำงานทั้งวันแล้วยังต้องไปช่วยงานบ้านคุณยามากิชิอีก

จริงๆ ก็เริ่มเหนื่อยแล้วนะเนี่ย

มีงานออกแบบค้างอยู่ด้วย

เผลอหลับไปได้ไงเนี่ย...

ไม่นะ..

เธอจะยอมแพ้ไม่ได้นะ

เธอเป็นคนทำให้คุณยามากิชิเจ็บนะ

เธอต้องรับผิดชอบสิ

อีกไม่นานหรอก

ฮัลโหล... ชินอิจิเหรอ?

ขอโทษนะที่โทรมาดึกๆ

นอนแล้วรึยัง? ยังเลย

กำลังทำงานอยู่น่ะ

มีงานออกแบบค้างอยู่นิดหน่อย

เข้าใจแล้ว สู้ๆ นะ

ที่โทรมาเนี่ย

คืออยากถามว่าพรุ่งนี้ว่างไปกินข้าวด้วยกันไหม?

ฉันอยากจะคุยอะไรด้วยหน่อยน่ะ

อยากจะปรับความเข้าใจกับมาโคโตะน่ะ

อยากไปนะ

แต่ว่า...

ฉันทำงานน่ะ

ไม่ได้เหรอ? อื้อ

ขอโทษนะ

อืม...

ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย

นี่ฉันพูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย?

ฉันไม่ได้บ้านะ

แต่คนที่บ้าน่ะ

คือโลกที่บ้า!!

ลืมไปแล้วเหรอ?

มาโคโตะ

นี่อะไรของเธอเนี่ย? หืม?

หืมอะไร? นี่เธอวาดอะไรของเธอมา?

เกิดอะไรขึ้น?

ฉันให้โอกาสไปออกแบบมาใหม่ แล้วมาส่งพรุ่งนี้

คือว่า...

ฉันเหนื่อยจากการที่ต้องดูแลคุณยามาอิชิน่ะค่ะ

เวลาที่ฉันจะได้ทำงานก็ต้องไปบ้านเขา

นั่นเป็นสาเหตุที่ฉันทำงานออกแบบไม่เสร็จ

คุณยามากิชิ...

สวัสดีค่ะ... โทดะค่ะ

มาโคโตะจังเหรอ?

เย็นนี้ฉันอยากจะกินเนื้ออบอีกน่ะ

คือ... คุณยามากิชิคะ...

หนูขอโทษด้วยนะคะ

หนูคิดว่าวันนี้คงไม่สะดวกไปหา เอ๊ะ?

ทำไมล่ะ?

วันนี้งานหนูเยอะมาก

และมีงานออกแบบที่ต้องส่งพรุ่งนี้อีก

ตอนนี้ก็ยังไม่...

ถ้างั้น...

เธอก็เป็นคนที่ไม่รักษาคำพูดจริงๆ ด้วย

เธอคิดว่าฉันเป็นภาระใช่ไหมล่ะ

ไม่.. ไม่ใช่นะคะ

แต่วันนี้งานเยอะจริงๆ

ขอโทษทีนะ

นี่คือข้อแก้ตัวของคนที่ทำให้คนอื่นบาดเจ็บเหรอ?

ฉันเป็นผู้เสียหายนะ

จริงไหม?

ใช่ค่ะ หนูรู้

แต่ว่า... อย่า อย่า อย่าา

ฉันรู้เธอจะพูดอะไร

จะแก้ตัวอะไรอีก

ตัวฉันยังทำงานไม่ได้ด้วยซ้ำ

แล้วฉันก็ไม่พูดถึงเรื่องเงินหรือค่าเสียหายเพราะรู้ว่าเดี๋ยวเธอจะลำบาก

ตอนนี้ฉันไม่มีรายได้อะไร

แถมร่างกายก็ไม่ปกติอีก

หายแล้วก็ไม่รู้ว่าจะทำงานได้เหมือนเดิมรึเปล่า

นี่คือสภาพของผู้เสียหาย

แต่ก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรมากเลย

ค่ะ... หนูขอโทษ

ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธอไม่ทิ้งฉันหรอก

เพราะเธอเป็นคนดี

อย่าลืมมาทำเนื้ออบให้นะ

แล้วเจอกัน

วันนี้หนูจำเป็นต้องกลับบ้านให้เร็วที่สุด

เพราะถ้าหนูทำงานออกแบบไม่เสร็จ พรุ่งนี้หนูมีปัญหาแน่

เดี๋ยวหนูทำเนื้ออบให้วันหลังได้ไหมคะ

คุณยามากิชิ

วันนี้หนูมีเวลาไม่มาก

ขอโทษนะคะ

เดี๋ยวหนูออกไปหาอะไรมาให้ทาน

มาโคโตะจัง

ไหนเธอบอกจะดูแลฉันไง?

ที่เธอบอกเมื่อตอนกลางวันกับตอนนี้ต่างกันสิ้นดี

หนูขอโทษนะคะ แต่มันจำเป็นจริงๆ

บางทีฉันก็คิดว่ามันจำเป็นเหมือนกันนะ

มาโคโตะจังลองคิดดูดีๆ นะ

อุบัติเหตุครั้งนั้น

ถ้าฉันไปแจ้งความ

เธอจะลำบากนะ

ตาม พรบ ใหม่นี่เธอจะโดนปรับ 1 ล้านเยนเลยนะ

ยังไม่รวมค่ารักษาพยาบาล, ค่าเสียโอกาสชดเชยเงินเดือน

แล้วก็ค่าจิปาถะอะไรต่างๆ ด้วย

มาโคโตะจังลองคิดดูดีๆ แล้วกัน

อุบัติเหตุร้ายแรงขนาดนี้

ฉันไม่อยากจะพูดว่า

มาโคโตะจังทำลายชีวิตฉัน

แล้วก็

ยังทำลายอนาคตฉันอีก

ค่ะ.. หนูรู้ดี

ไม่ใช่แค่รู้

รู้แค่ว่าเวลาเจ็บป่วยแล้วทำอะไรไม่สะดวกแค่นั้นเหรอ?

ถ้าเธอลองมาเป็นเองเธอจะรู้ว่ามันเป็นยังไง

คุณยามากิชิ!! แบบนี้

คุณจะทำอะไรน่ะ?

อย่าทำแบบนี้นะคะคุณยามากิชิ

จะได้รู้ไง

คุณยามากิ...

อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ

หนูเข้าใจค่ะว่าคุณต้องลำบากแค่ไหน

ปล่อยหนูเถอะค่ะ ไม่!

เธอยังไม่เข้าใจอะไรเลย

ดังนั้น

ฉันจะให้เธอลองเป็นผู้ถูกกระทำดูบ้าง

อย่าเลยนะคะ...

ความรู้สึกของคนที่ต้องทรมาน

เธอจะไม่มีวันเข้าใจ

ถ้าเธอไม่ได้ประสบด้วยตัวเอง

แบบนี้

อย่าคิดจะหนีไปไหนเลย

อย่านะคะ...

คุณยามากิ...

เธอทนกับการสัมผัสแบบนี้ได้เหรอ?

อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ เป็นไงบ้าง?

ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ?

ฟังให้ดีนะ

โลกนี้ไม่ได้สวยอย่างที่เธอคิดนะ

และฉัน...

จะให้เธอได้ลิ้มรสความอยุติธรรม

คุณพูดอะไรของคุณคะ?

ฉันน่ะ...

ยากจนมาตั้งแต่เด็กยันแก่

จนกระทั่งจะตาย..

เด็กเมื่อวานซืนอย่างเธอไม่เข้าใจฉันหรอก

หน้าใสๆ อย่างนี้...

มาหาผู้ชายถึงที่บ้านมันหมายความได้ไม่กี่อย่างหรอก

ไม่นะคะ... อย่านะ

นี่ฉันบ่นอะไรของฉันเนี่ย...

เวลาเธอไปข้างนอก

เวลาไปถึงสถานีรถไฟ... เธอสังเกตเห็นอะไรบ้างไหม?

พวกคนไร้บ้าน

คนด้อยโอกาสที่ไม่มีที่ยืนในสังคม

ไปคอยเศษเงินพวกเศรษฐีตามร้านปาจิงโกะ

พอพวกเธอเอาเงินไปสังสรรค์ที่ร้านปาจิงโกะหมด

ก็เดินไปกดเงินที่ตู้เอทีเอ็ม

ในขณะที่คนบางคนไม่มีอะไรจะกิน

ประเทศนี้มันอะไรกัน?

และพวกคนอย่างเธอ...

คุณพูดอะไรของคุณเนี่ย!!

ดีไซน์เนอร์... ความฝัน...

แล้วไง?

ความฝันเป็นจริงแล้วหรือยัง?

ปล่อยหนูนะ!!

คนอย่างฉัน

ไม่มีสิทธิ์แม้จะได้แค่ฝันด้วยซ้ำ

จะบอกอะไรให้นะ

เมื่อก่อนฉันเคยใช้ชีวิตเป็นคนซื่อสัตย์แม้จะยากจนก็ตาม

แต่สุดท้าย

เงินของฉันที่ได้มาอย่างยากลำบากก็ต้องไปจ่ายให้กับคนชั้นสูงอย่างพวกเธอ

ดังนั้น...

ฉันอยากรู้ว่าพวกเธอต่างจากชนชั้นกรรมกรอย่างฉันตรงไหน

ฉันจะบอกให้นะ

พวกฉันถูกพวกคนอย่างพวกเธอดูแคลนว่าสกปรก

ส่วนพวกเธอชนชั้นสูงนี่สะอาดสะอ้าน ดูดี

แต่พวกเธอก็ฉี่ตรงนี้

ถึงเวลาขี้ก็ออกมาตรงนี้เหมือนกัน

เราก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?

เพราะเราก็เป็นคนเหมือนกัน

เพราะงั้นงัย...

พวกเราถึงเป็นได้แค่ชนชั้นล่าง

ชนชั้นล่างที่ถูกดูแคลน

สุดท้ายเจอลิ้นไปก็เหมือนกันนี่นา

เจอลิ้นไปก็แฉะทุกคนเหมือนกัน

ขอดูข้างในหน่อยนะ

เจ็บหรอ?

น่าเวทนาจริงๆ

รูตูที่น่าสงสาร

อวัยวะที่น่าเวทนา...

ฉันสงสารแกทุกวัน

เธอเคยอมไอ้นี่ไหม?

อย่ามาโกหก! ไม่เคยทำให้ผัวเหรอ?

อมให้ฉันเร็วๆ

เหม็นไหม?

บอกสิว่าเหม็นไหม?

ถ้าเหม็นจะได้ไปล้าง

อย่านะ... อย่าทำหนู

นี่เธอ

ฉันไม่ใช่คนเลวหรอกนะ

ฉันแค่อยากให้เธอเข้าใจว่าคนถูกกระทำน่ะมันเจ็บแค่ไหน

คุณยามากิชิคะ....

หนูขอโทษนะคะถ้าหนูทำให้คุณไม่พอใจหรืออะไรก็ตาม

แต่... อย่าทำหนูเลยนะคะ

คนโง่อย่างฉันไม่รู้หรอกว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไร

ถ้าเธออยากจะสำนึกผิด

จะคุกเข่าก้มหัวขอร้องตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว

ไม่นะ... อย่า!!

อะไรของเธอเนี่ย...

อย่างน้อย... ใส่ถุงหน่อยนะคะ

หา??

พูดอะไรของเธอ?

ใส่ถุงยางก่อนนะคะ

ได้โปรดเถอะค่ะ แล้วหนูจะยอมทุกอย่าง

ก็ได้

เดี๋ยวไปซื้อถุงยางแปป

อย่าคิดหนีไปไหนเชียวนะ

มานี่... อย่านะ

ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิดสิ

คุณยามากิออกไปข้างนอกแล้วนี่นา...

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...

นี่มันเรื่องอะไรกัน

ทำไมฉันถึงไม่รีบหนีไปเนี่ย

เธอทำอะไรของเธอ?

คิดจะหนีไปไหนเหรอ?

ป..เปล่านะคะ

เวลาที่สงสัยใคร

ให้ดูว่าเวลาพูดเขามองหน้าเธอหรือเปล่า

ถ้าเขาไม่กล้ามองตาเธอ แสดงว่าเขาโกหก

หนูไม่ได้โกหกนะ...

เหรอ

ฉันไม่สนใจหรอก

มาเถอะ

จริงแล้วๆ

ฉันเกลียดความอยุติธรรมที่สุด

ฉันอยากให้ทุกคนเท่าเทียมกัน

เป็นไงบ้าง?

แบบนี้โอเคแล้วหรือยัง

ขอดูชัดๆ หน่อยนะ

อย่างนั้นละ

จะบีบขาทำไมวะ?

อ้าขาอีกหน่อยสิ

ทำอย่างกับไม่เคยล่อกับแฟน

บอกให้อ้าขาไง!!

อ้าขากว้างๆ

น้ำเยอะนะเนี่ย

โอย...

รสชาติของการถูกหลอกเป็นไงบ้างล่ะ?

หนูไม่คิดว่าคุณยามากิชิจะเป็นคนแบบนี้

หนูคิดว่าคุณเป็นคนดี

เพราะงั้นไงล่ะ

เพราะเธอโลกสวยไงล่ะ

ไม่รู้หรอกว่า

ฉันต้องพยายามเป็นคนดีขนาดไหนอ่ะ

ทำไมคุณต้องทำคนที่พยายามช่วยคุณด้วยล่ะคะ?

คุณทำได้ยังไง?

หนูทำอะไรให้?

มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้

เพราะใจเธอมันแคบไง หีเธอเลยแน่น

ไม่ใช่นะคะ

ชอบท่าไหน?

ไม่เอาแล้ว...

อยากโดนล่อต่อไหม?

ตอบจริงๆ สิ อย่าทำหนูเลยค่ะ...

ไม่ชอบเหรอ?

เธอจะได้รู้ไงล่ะ

ว่าอะไรไม่ควรทำ

ดูซะ

นี่คือความผิดที่เธอทำให้ฉันผิดหวัง

และเธอก็ชดใช้แล้ว

ซับไทยโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com

ทำไมนะ...

ฉันไม่อยากเชื่อเลย

ในที่สุด...

ฉันก็ทำทำลายชีวิตคนดีๆ คนหนึ่งได้

ฉันเอาคืนกับที่ฟ้าทำร้ายฉันแล้ว

แล้วจำไว้นะว่าอย่างทำให้ฉันเป็นแบบนี้อีก

ได้ทำแบบนี้กับหญิงสาวที่ไม่มีทางสู้

สนุกเป็นบ้า

ใบหน้าที่มีแต่น้ำตา

กับเสียงขอร้อง

"ใส่ถุงเถอะน๊าา"

เพราะแค่จะโดนฉันล่อ

แต่ดูจากแววตาแล้ว

เธอก็ไม่ได้ขัดขืนเต็มที่เท่าไรหรอก

ไม่นึกเลยว่าการทรมานคนอื่นจะสนุกแบบนี้

ยังไม่ได้กินอะไร

แต่ก็เหมือนได้กินตนอิ่ม

จะว่าไปหีอีนี่ก็เหม็นเหมือนกันนะ

ออกไปให้หมดนะ

หมดกันร่างกายฉัน

สิ่งที่ฉันเฝ้ารักษามาตลอด

อะไรเนี่ย...

แหวน?

นี่มัน...

แหวนหมั้นของมาโคโตะนี่นา

ฟ้าเข้าข้างฉันแล้วสินะ

เรื่องนี้

ไม่จบแค่นี้แน่ๆ

มันเป็นลิขิตสวรรค์

จะทำไงดี

จะบอกความจริงได้ไงล่ะ

ฉันบอกเรื่องนี้กับชินอิจิไม่ได้

เป็นความผิดฉันเอง

ฉันไม่รู้ว่า

ชินอิจิซังจะเข้าใจและให้อภัยฉันรึเปล่า...

ฉันว่าพักนี้มาโคโตะจังดูแปลกไปนะ

ปกติไม่เคยเหลวไหลขนาดนี้นี่นา

ขอโทษค่ะ

เดี๋ยวหนูขอส่งงานพรุ่งนี้นะคะ

พอแล้ว

ไม่ต้องทำแล้ว

เธอทำเหมือนไม่อยากทำงานนี้

ไม่ใช่นะคะ...

ฉันเสียใจนะ แต่ฉันคิดว่างานนี้ไม่เหมาะกับเธอ

แล้ว...

ลองตัดสินใจดูนะ

เธอคิดว่าฉันพูดเล่นเหรอ?

บางทีความฝันมันก็ต้องใช้เวลา

แต่กับคนที่ไม่ทุ่มเท ความฝันมันเป็นจริงไม่ได้หรอก

ถ้าเธอทำงานเสร็จตั้งแต่เมื่อวาน

เธอก็คงไม่โดนไล่ออกสินะ

ชินอิจิซัง..

อ้อ... มาโคโตะซัง

ชินอิจิซัง..

ฉันมีปัญหากับที่ทำงาน

ฉันอยากเจอคุณ

นี่...

ผมมีงานน่ะ

วันนี้ผมคงไปเจอคุณไม่ได้นะ

แค่นี้นะ

จะว่าไป... ฉันแอบมาที่บ้านนี้สามวันแล้วนะ

แต่ไม่ยักเห็นแฟนเธอมาหาเลย

หรือว่า

ผู้ชายคนสุดท้ายของมาโคโตะ

จะเป็นฉันนะ?

ของขวัญแด่มาโคโตะ

ค่าตอบแทนที่โลกทำกับฉัน

ฉันพอใจแล้ว

วันนี้ได้กลับบ้านเร็ว

เพราะเป็นคนไม่ดีสินะ

โยเกิร์ตรสน้ำกามของฉัน

ตอนที่ฉันเห็นมาโคโตะกินเข้าไป

เลือดในกายฉันก็พลุ่งพล่านไปทั่ว

อะไรเนี่ย

ความรู้สึกแบบนี้

สิ่งที่คุณทำมันเลวร้ายมากเลยนะ

คุณทำอย่างนั้นกับฉันได้ยังไง?

แต่ฉันต้องลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง

ฉันต้องพยายามให้มากขึ้น?

หืม?

อะไรเนี่ย?

อี๋~

กลิ่นอะไรเนี่ย

นี่มัน...

....ของผู้ชาย

ตอนนั้น

ฉันช่วยตัวเองไปด้วย

ตอนที่เธอกิน

แล้วก็เห็นว่า

สุดท้ายแล้วมาโคโตะ

ก็กลืนน้ำกามของฉันลงไป

เป็นการตอบแทนที่โลกเคยทำร้ายฉันอีกครั้ง

น้ำกามของฉัน

ที่ใครๆ ก็รังเกียจ

แทนน้ำตาที่หลั่งออกมา

ฮัลโหล

มาโคโตะจังเหรอ?

วันนี้เป็นไงบ้าง?

มาโคโตะจัง...

ฟังอยู่รึเปล่า? อย่าพูดแบบนั้นนะ!

คุณรู้ตัวรึเปล่าว่าคุณทำอะไรลงไปน่ะ!!

ฉันทำอะไรผิดหรอ?

อย่ามาพูดแบบนี้นะ!!

มาโคโตะ ถ้าเธอโมโหเรื่องเมื่อวานน่ะ

เธอผิดแล้วนะ

คิดดูดีๆ

มาโคโตะเป็นคนกระทำนะ

ฉันเป็นคนถูกกระทำ

ฉันไปไหนไม่ได้เพราะอะไร?

ดังนั้น

มาดูแลฉันซะ

จะว่าไป...

ช่วงนี้เธอไม่ได้ทำงานด้วยี่นา

ฉันน่าจะแจ้งความนะ

หรือไม่งั้นก็น่าจะพูดเรื่องนี้กับแฟนของเธอด้วย

ประมาณว่า

มาโคโตะจังไม่มีเงินชดใช้ ก็เลยยอมนอนกับฉันแทน

เห็นไหมว่าฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด

มันก็แค่การแลกเปลี่ยนกันเท่านั้นเอง

ใช่มะ

ฉันคิดๆ ดูแล้วนะ

มีเรื่องอื่นที่เธอต้องรับผิดชอบอีก

ดังนั้น

เพื่อจะรับผิดชอบ

รีบมาหาฉันเดี๋ยวนี้เลย

คุณยามากิชิ คุณหลอกหนู

คุณไม่ได้เจ็บ

ฉันเจ็บจริงๆ

แล้วฉันก็กำลังพักอยู่

แต่เมื่อวานนี้คุณมีแรงขยับตัวได้นี่นา

โอ๊ะ...

นั่นมันตอนมีเซ็กส์

ถ้างั้นหนูก็คงไม่จำเป็นต้องไปหาแล้ว

ก็ได้นะ

มาโคโตะจัง...

เธอลืมอะไรไว้หรือเปล่า?

แหวนของฉัน...

อะไรกันเนี่ย...

ฉันรีบจนไม่รู้ตัวเลยว่าแหวนมันหลุดไป

มันมีคุณค่าอะไรหรอก?

จะมาเอาคืนไหม?

หรือจะให้ฉันทำยังไง?

ให้โยนทิ้งไปได้เลยหรือเปล่า?

หรือเอาไปขายต่อดีนะ?

มาโคโตะ...

เธอไม่รู้หรอกว่าการเป็นทาสของความจริงบนโลกนี้เป็นอย่างไร

ฉันจะทำให้เธอรู้เอง

แต่เป็นของฉันเท่านั้น

ทาสของฉัน

หญิงสาวแสนดีที่ไม่มีความสุขตลอดไป

น่าสนุกจริงๆ

ว่าแต่ จะทำอย่างไรต่อให้เนียนดีนะ

ทำให้เธอรู้สึกผิดมากกว่านี้

ชักสนุกละสิ

หา?

เมื่อวานเธอขอกลับบ้านก่อน แล้ววันนี้ก็ขอลาหยุดงั้นเหรอ?

ขอโทษนะคะ

หนูไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ

ก็ได้ ถ้าอยากจะหยุดอะนะ

ก็หยุดไปตลอดชีวิตเลยแล้วกัน

ไม่ต้องมาแล้ว

เดี๋ยวก่อนสิคะ... ใจเย็นๆ ค่ะ

นี่มันเป็นชีวิตของเธอนะมาโคโตะ

เธอต้องตัดสินใจ

ถ้าไม่เป็นอะไรก็ออกมาทำงาน

อย่าคิดว่าบริษัทจะง้อ

มีคนพร้อมจะมาทำงานตำแหน่งของเธอนะ

มาโคโตะจัง

อย่าไปยืนตรงนั้นสิ

มาตรงนี้

ไม่ค่ะ

แล้วก็... คุณยามากิชิ

หนูว่าคุณหายแล้วนะ

หืม?

ฉันยังไม่หายดีนะ

ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก หรอคะ?

ถ้าคุณอยากให้หนูกลับมาหาอีก ก็คืนแหวนให้หนูซะ

หนูจะมาหาเมื่อมีโอกาส

หา??

มาโคโตะจังคิดถึงแต่ตัวเองตลอดเลย

แหวนนั้น

ฉันเป็นคนเจอ

จริงๆ ฉันจะเอาไปขายก็ได้

แต่ฉันจะคืนให้เธอ

เมื่อเธอมีท่าทีที่เหมาะสม

คุณยามากิคะ

คุณรู้ตัวไหมว่าคุณทำอะไรลงไปน่ะ?

สิ่งที่คุณทำมันเป็นอาชญากรรมนะ

และฉันก็เป็นผู้เสียหาย

ที่มาโคโตะเป็นผู้กระทำ

พิสูจน์มาสิ

ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ยังกล้าพูดแบบนี้อีกเหรอคะ?

คุณข่มขืนหนูนะ...

ฉันข่มขืนเธอเมื่อไร?

มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนกันเฉยๆ นิ

ถ้าเธออยากจะไปก็ไปได้เลยนะ

ถ้าไม่ได้ต้องการแหวนนั้นแล้ว... ทำไมพูดแบบนี้?

อย่างแรกนะ

ฉันเห็นว่ามาโคโตะจังยังเด็กและมีอนาคต

ฉันไม่อยากทำให้อุบัติเหตุมันเป็นเรื่องใหญ่

ถ้าฉันจะเอาเรื่องขึ้นมา

ชีวิตของเธอคงลำบาก

ฉันเคยบอกเธอแล้วนี้

เคยมีกรณีฟ้องร้องแบบนี้เกิดขึ้น

ท้ายสุดศาลสั่งให้จ่ายค่าเสียหายเกือบร้อยล้านเบย

เธอไม่ได้ทำประกันจักรยานด้วย

จะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย

พูดง่ายๆ ก็คือ

ถ้าโดนขึ้นมา มาโคโตะจังก็ล้มละลาย

ดังนั้น

มาโคโตะก็เลยเลือกที่จะมาดูแลฉัน

และก็ขอมีเซ็กส์ด้วย

ไม่ใช่นะ!!!

คุณเป็นคนขืนใจหนู!!

ไม่ ไม่...

น้ำหน้าอย่างเธอ

จะหาหลักฐานที่ไหนมาพิสูจน์

หรือเธอจะทำอย่างไรให้คนอื่นเชื่อ

ว่าคนแก่ๆ อย่างฉัน

จะทำร้ายเธอทั้งๆ ที่พยายามช่วยมาตลอด

ลองคิดดูดีๆ นะสาวน้อย

ถ้าเธอโดนฟ้องเรื่องข้อหาพยายามฆ่าขึ้นมา

เธอจะลำบากกว่านี้นะ

ธาตุแท้คุณเป็นแบบนี้เองเหรอ?

ฉันไม่ได้ข่มขู่อะไรเธอเลยนะ

มันเป็นเรื่องที่มาโคโตะจังต้องตัดสินใจเอง

เดี๋ยวฉันคืนแหวนให้เลยก็ได้

แต่พรุ่งนี้

ก็เตรียมตัวได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ถือว่าเธอเลือกแล้ว

ว่าจะเผชิญหน้ากับสิ่งที่เธอทำ

จะเลือกอย่างนั้นก็ตามใจ

หนูมีสิทธิ...

...เลือกได้ด้วยเหรอ?

จริงๆ ฉันชอบผมของเธอนะ

ไม่ยากเลย

มันง่ายมาก

แค่เธอนอนกับฉันอีกสักครั้ง ฉันก็จะยกโทษให้เธอ

ห้ะ?

ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นเลยนี่นา

เธอก็เคยโดนฉันเยดไปทีนึงแล้วนิ

ถ้าไม่งั้น

ฉันไม่รับรองนะว่าอนาคตเธอจะเป็นอย่างไร

ส.. สัญญากับหนูได้ไหม?

ว่าจะเป็นครั้งสุดท้าย

ฉันสัญญา

แต่ว่า

เธอต้องเยดกับฉันอย่างไม่รังเกียจเหมือนที่ทำกับแฟน

ยืนเฉยทำไมเล่า

มาสิ

จะยืนใส่เสื้อโค้ชหนักๆ อยู่ทำไม

เห็นอย่างนี้ฉันก็รักษาสัญญานะ

ฉันสัญญาแล้ว

เร็วสิ

ให้ไว

ถอดเสื้อผ้าออกซะ

กว่าจะถอดได้...

ฉัน...

ไม่เคยเห็นหุ่นของเธอชัดๆ เลย

ดังนั้น

ช่วยถอดออกให้หมดเลยไห้ไหม?

ถ้าไม่เต็มใจก็ไม่ต้องถอดก็ได้นะ

เห็นหุ่นสาวรุ่นๆ แล้วมันสดชื่นจริงๆ

กางเกงล่ะ?

ถอดออกซะ

จะใส่กางเกงเยดเหรอไง?

เร็วสิ

มาโคโตะจัง...

ต่อไปตามใจเลยนะ

อยากจะถอดอันไหนก่อน

ชอบอันไหนก็ถอดอันนั้น

ตื่นเต้นไหมที่ต้องถอดเสื้อผ้า?

หมายความว่า

ฉันชอบตอนที่ผู้หญิงกำลังแก้ผ้า

ทำให้ฉันเห็นหน่อย

หรือไม่งั้น

ก็ไม่ต้องเอาแหวนไป

พอแค่นี้ก็ได้นะ

ถ้าเธออยากจะไป

หรือถ้าเธออยากจะต่อ

ก็รีบๆ ถอดซะ

ถ้าเธออายนะ

ฉันตื่นเต้นจะตายแล้วเนี่ย

รู้ไว้ด้วย

มานี่สิ

ต้องแบบนี้สิ

สวยงามมาก

เด็กดี

เอามือออกหน่อยสิจ๊ะ

ดูสิ

ผิวเนียนๆ

ทีนี้ หันหน้ามา!

ขอดูหีหน่อย

จะปิดทำไม!!

ฉันอยากเห็น

เอามือออก

อย่ายืนแบบนี้สิ

เธอก็รู้ว่าผู้ชายอยากดูอะไร

มาโคโตะจัง

สวยจริงๆ

เป็นอะไรไป?

ชิมนิดชิมหน่อยทำเป็น

ถึงกับยืนไม่ไหวเลยเหรอ?

จูบกันหน่อยสิ

เร็ว

จูบฉันเร็ว

เธอต้องทำเหมือนฉันเป็นแฟนไม่ใช่เหรอ?

ก็ได้

ฉันไปก็ได้

ดี

เธอจะไปไหนก็ไป

เป็นไรไป?

ทนความเสียวไม่ไหวเหรอ?

ไม่ต้องอดทนก็ได้

เสียวก็คราง

หัวนมเธอมันก็เริ่มตอบรับแล้ว

แฉะแล้ว

ดูนี่สิ

เริ่มมีอารมณ์แล้วสิ

ตอนนี้

หันหลังหน่อย

เป็นอะไร?

ทำไมเหรอ?

ทำไมครางอย่างนั้นละ

เป็นอะไร?

เป็นอะไรเหรอ

เสียวมากเลยใช่ไหมล่ะ?

ถ้าเสียวมากก็ครางดังๆ

ปล่อยตัวตามสบาย ไม่เห็นต้องเกร็ง

เอาล่ะ

ตาเธอแล้ว

มาเลียหัวนมให้ฉันหน่อย

ด้วยความเต็มใจนะ

เลียดีๆ

อย่างนั้นล่ะ

ฉันพอใจมาก

นี่ด้วย

อมซะ

เร็ว

อ้าปาก

อ้าปาก

อ้า

อ้ากว้างๆ

ขยับเข้าๆ ออกๆ ด้วย

อมแล้วดูดด้วย

ดูดอีก

อ้าปาก

ลองขยับเองดิ๊

ขยับให้เร็วกว่านี้

เร็วอีก

อีก!!

เป็นอะไรไปวะ

ต่อไปก็...

เร็วสิหนู

มาทำพร้อมๆ กัน

มาทางนี้

ขึ้นมา

คร่อมมา

เร็วๆ

เร็วสิวะ

ต้องแบบนี้สิวะ

ทนไม่ไหวแล้วว้อย

เดี๋ยว... ใส่ถุงด้วยสิ

ได้โปรด...

อีกแล้วเหรอ?

ก็ได้วะ

นี่.. เห็นมะ

แล้วเอามือออกซะ

อ้าขากว้างๆ ด้วย

อ้าอีก

บอกให้อ้าอีก!!

เอาละ พร้อมแล้ว

เดี๋ยวสิ

ถ้าเธอยังอยู่ท่านี้

จะเย็ดกันไงเล่า

จับขาตัวเองไว้

จับไว้

หีเธอนี่อุ่นจัง

โคตรแน่นเลย

ลืมตามองหน้าฉันหน่อยสิ

มองหน้าฉัน

อยากขึ้นเองบ้างไหม?

เร็วๆ

ขึ้นเองเร็วๆ

อย่าหยุด

ไหนลองหันหลังบ้าง

ลองข้างขอหลังหน่อย

อย่างนั้นละ

(ถอดถุงยาง?)

หมดแรงละเหรอ?

กรี้ดดดดด

ไม่นะ ไม่!!!!

ดีมากเลย

ซับไทยโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com

พอสักที...

ฉันอยากตาย...

ฉันไม่ไหวแล้ว...

แล้วเธอก็ยังไม่ได้เอาไปอีกสินะ

มาโคโตะที่น่าสงสาร

ฉันแปลกใจจริงๆ

เหมือนฉันจะตกหลุมรักเธอแล้วนะ

ได้เธอก็เหมือนได้ทั้งโลก

จากเรื่องที่เกิดขึ้น

ฉันมั่นใจว่าฉันไม่ใช่หนอนอย่างที่คนอื่นดูถูก

แต่ว่า

ฉันเป็นมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่

โลกอยู่ในมือของฉัน

ฉันจะฆ่าทุกคนที่ต่อต้านฉัน

อะไรวะเนี่ย?

ทำไมฉันคิดถึงแต่มาโคโตะ

มีเสียงอะไรในหัวเต็มไปหมด

เป็นอะไรวะเนี่ย?

หรือมีแต่หนอนในหัวฉัน?

เป็นอะไรไปเนี่ย?

ทำไมถึงมีเสียงอะไรวุ่นวายไปหมด

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

อืม...

ตอนนี้...

ฉัน...

ไม่เหลืออะไรแล้ว

เธอรีบกลับไปจนลืมแหวน ฉันคิดว่าเธอไม่เอาแล้ว

แต่สุดท้ายเธอก็รีบกลับมา

คุณต้องคืนแหวนให้หนูได้แล้ว

เธอมาขอคืนเหรอ?

ฉันไม่คิดว่าจะต้องคืนในเธอหรอกนะ

หนูขอร้องล่ะค่ะ

เธอคิดว่าแค่ทำตัวน่าสงสารแล้วจะมีคนเห็นใจเธอเหรอ?

เสแสร้งรึเปล่า?

เปล่านะคะ

แล้วทำไมไม่คุกเข่าขอร้อง

ฉันอยากจะเห็นเธออ้อนวอน

เพราะเธอเป็นฝ่ายผิดนิ ใช่ไหม?

เร็วสิ

จะทำอะไรก็ทำ

ขอแหวนให้หนูเถอะค่ะ

เมื่อเธอได้รับไปแล้ว

ก็ไปแต่งงานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

พยายามหลอกคนอื่นให้ได้นะว่าเธอท้องกับชินอิจิ

ค..คุณรู้ชื่อแฟนหนูได้อย่างไร?

ก้มหน้าไป!

เธออมควยฉัน

ฉันแตกในใส่เธอ

เธอกลับไปอยู่ในโลกแห่งความจริงไม่ได้หรอก

ยอมรับการลงโทษซะเถอะ

ฉันชอบความรู้สึกเวลาโดนช่องคลอดเธอตอดตุบๆ นะ

โปรเจคเป็นไงบ้างล่ะ?

โดนเขวี้ยงทิ้งหล้วหรือยัง?

คุณรู้ได้ไง....

แต่เรื่องหลังจากนี้ฉันก็ไม่รู้แล้วนะ...

เพราะเธอถูกไล่ออกแล้วนี่นา

หนูรู้แล้ว

คุณอ่านไดอารีของหนู

ทั้งหมดเป็นแฟนของคุณ

จงใจมาชนจักรยานของหนู

คุณไม่ได้บาดเจ็บ

แต่บาดเจ็บมาก่อนแล้ว

ทำไม!

ทำไมถึงทำแบบนี้กับหนู!!!

(Beep ~~~~)

อา....

แต่สุดท้ายแล้ว...

ก็ไม่มีอะไรเหลือ...

เธอพูดอะไรของเธอ

ฉันเป็นผู้เสียหายนะ

มาโคโตะเป็นคนทำผิดทั้งหมด

รับผิดชอบสิ่งที่ทำซะ

มาโคโตะกลายเป็นทาส

เป็นเครื่องหมายของโลกที่โหดร้าย

การเล่นกับชีวิตของมาโคโตะ

ก็คงไม่ต่างจาก

ตัวฉัน

ที่ถูกเหยียดหยาม

ถูกโกง

บนโลกที่ไร้ความเท่าเทียมและไร้การเคารพศักดิ์ศรี

จำเป็นต้องมีคนชดใช้

เอาอีก

อมเข้าไปลึกๆ

อย่าคายทิ้งนะ

อย่าคาย

กลืนเข้าไป

อย่าให้น้ำลายหยด

ฉันแตกในปากเธอไปหมดแล้ว

อย่าคายนะ

อย่าคาย

บอกว่าอย่าคายไง

อย่าคาย

อย่าคาย

อย่าคาย

ไม่ต้องสำออย

มาโคโตะ

บอกว่าอย่าคายทิ้ง!

คิดเหรอว่าจะมีใครรักเธอน่ะ?

ฝันไปเถอะ

ดูสิ

ขนาดฟ้ายังไม่เข้าข้างเธอเลย

ฉันสงสัยจริงๆ

เธอย่าเข้าใจฉันผิดสิ

เข้าใจฉันใหม่ด้วย

ฉันคนเดียวนะที่เข้าใจเธอ

ฉันคนเดียวที่ช่วยเธอ

เข้าใจไหมมาโคโตะ

ไม่มีใครอยู่ข้างเธอเลย

แต่คนที่อยู่ข้างเธอ

มีแค่ฉันเท่านั้น

และ...

มีแต่มาโคโตะเท่านั้น

ที่อยู่ในโลกของฉัน

เป็นคนที่ยอมรับฉัน

ฉัน..

ฉันไม่ได้เป็นหนอนอีกแล้ว

ตอนนี้

ฉันรู้แล้วว่า

มาโคโตะ

เป็นทั้งโลก

ฉันรับเธอมาเป็นของฉัน

สายลมพัดผ่านอย่างแผ่วเบา

ความเงียบค่อยๆ กลืนกินบรรยากาศ

ความมืดค่อยๆ ย่างกรายเข้ามา

ความหนาวเย็นค่อยๆ เพิ่มขึ้น

ฉันเคยพอใจกับวัยเด็ก

แต่ไม่

สำหรับชีวิตทั้งหมด

แต่ทว่า

หัวของฉันก็ยังวุ่นวาย

มาโคโตะ...

วันนี้วันเกิดของเธอนะ

เราไม่ได้คุยกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

(เลขหมายที่ท่านเรียนไม่สามารถติดต่อได้....)

รู้ไหมมาโคโตะ

ไม่ต้องสงสัยเลยเรื่องที่ผ่านมา

แต่ว่า

เธอรู้ไหม

มาโคโตะ

ว่าตอนนี้ไม่มีคนที่ชื่อมาโคโตะแล้ว

มาโคโตะที่เคยเป็น

ตอนนี้เป็นชีวิตที่ไร้คุณค่าและความหมาย

เหมือนแค่แมลงตัวหนึ่ง

ไร้ความรู้สึก

น่าเวทนา

เหมือนหนอนที่ชอนไชอยู่ตามพื้นดิน

เข้าใจไหม?

จะบอกให้ว่า

หนอนน่ะ เหยียบเมื่อไรมันก็ตาย

เข้าใจที่พูดไหม?

(นายมันไม่มีตัวตนอยู่บนโลก)

(เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้คุณค่าที่สุด)

อะไรวะเนี่ย

มาได้งัย

ฉันพูดในสิ่งที่มันเคยทำกับฉัน

แล้วฉันก็ทำอย่างนั้นกับมาโคโตะ

ใช่แล้วล่ะ... ฉันเป็นเหมือนแมลงตัวหนึ่ง

เป็นแค่หนอนตัวหนึ่ง

ไม่มีคุณค่า ไม่มีความหมาย

เป็นแค่แมลง

ฉันเป็นแมลง

คนอย่างฉัน

ไม่มีคุณค่าอะไร

ถุงมาโคโตะจะเป็นแมลง

แต่

ก็น่ารักมาก

มาโคโตะ

รักฉันเถอนะ

มาโคโตะ

เธอเข้าใจฉันใช่ไหม?

ฉันเป็นแมลง...

ใช่

ฉันเสียใจด้วยนะ

เสียใจด้วย

เสียใจจริงๆ

ฉันเป็นแค่แมลง

ฉันเป็นแค่แมลง

ฉันเป็นแค่แมลง

ฉันเป็นแค่แมลง

ฉันเป็นแค่แมลง

แมลง...

มาโคโตะ..

มาโคโตะ...

เธอเป็นใครน่ะ?

ชีวิตในมุมมืด

ที่เป็นชีวิตอยู่เหมือนกัน

มีอยู่ทั่วไป

เหมือนขยะ

แต่ไม่มีใครสนใจ

แต่ว่า

ผู้คนพยายามดิ้นรนให้พ้น

โลกของคนเหล่านั้นก็เหมือนมาโคโตะ

เหมือนหนอนที่ไร้คุณค่า

แต่

ผู้คนมากมาย

ก็ไม่คิดจะทำอะไร

นำแสดงโดย Toda Makoto

ซับไทยโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com