Original subtitles

-Όλα καλά; -Τέλεια, όπως πάντα.

-Ρολάν, μας φέρνεις ένα μπουκάλι; -Ναι. Καθίστε εκεί, στη γωνία.

-Όλα καλά, παιδιά; -Ναι, ευχαριστούμε.

Ζαν-Πιερ, μία κανάτα νερό κι ένα μπουκάλι Brouilly στο 13.

Πες στον Λισιέν ότι παραπονέθηκαν για τον ξιφία.

-Έγινε. Έτοιμα, σεφ; -Ναι.

Ορίστε!

Το κουνέλι θα περάσει εδώ τη νύχτα;

-Έχουμε πρόβλημα με τον ξιφία. -Γαμώτο!

-Λισιέν, ο ξιφίας. -Τι έχει;

Είναι πολύ αλμυρός και παραψημένος.

Κάντε το ξανά, παιδιά.

Ποιος έκλεισε το καλοριφέρ; Ανέβασε το 3.

-Πού ήσουν; -Έκανα ψώνια για τη γυναίκα σου.

-Τι ήθελε; -Τσιγάρα.

-Εμείς φεύγουμε. -Κιόλας; Σας καταστρέφει η σύνταξη.

Κι εσύ τα ίδια θα κάνεις.

Σύνταξη, εγώ; Καλύτερα να πεθάνω.

Τι θα έκανα;

-Τα φιλιά μας στην Κατρίν. -Εννοείται.

Μην κλείσετε...

Κόκκινη κάρτα. Τα δύο ποτά σου. Δεν πλήρωσες.

-Μα μόλις πλήρωσα. -Είσαι σίγουρος;

Ναι, μου έδωσες και τα ρέστα μου.

Γεια, Ρολάν. Τα λέμε αύριο.

Ναι;

Ναι, ως τις 11. Τα λέμε.

Έναν χρόνο αργότερα...

Αφήστε... Κερασμένο.

Καλησπέρα, Πενελόπ.

Μαμά!

Πάλι;

-Μπαμπά! Πάλι χάθηκε; -Όχι, μπερδεύτηκε.

Συγγνώμη, είχαμε κλειδώσει όλες τις πόρτες, δεν καταλαβαίνω πώς...

Έλα... Ευχαριστώ. Φιλιά στους γονείς σου.

Μπαμπά, το είπαμε εκατό φορές. Το σπίτι με την μπασκέτα.

Είναι η δεύτερη φορά αυτή τη βδομάδα.

-Δεν ξεχνιέσαι ποτέ, ε; -Ευχαριστώ.

-Νομίζω ότι κάτι ξεχνάω. -Δεν πειράζει, συμβαίνει σε όλους.

Ο Σαρλί! Τον ξέχασα στο καπνοπωλείο.

Ο σκύλος σου έχει πεθάνει, μπαμπά.

Έλα... Γιατί πήγες για τσιγάρα; Εσύ δεν καπνίζεις.

Πού είμαστε;

-Αυτό δεν είναι το σπίτι μου. -Είσαι στο σπίτι μας, στη Λυόν.

Στη Λυόν;

Και ποιος κρατάει το εστιατόριο;

-Τι μέρα είναι; -Σάββατο.

Έχει αγώνα απόψε. Θα είμαστε φίσκα.

-Πρέπει να γυρίσω. -Άκουσέ με...

Μπαμπά, το πούλησες το εστιατόριο. Μένεις μαζί μας εδώ κι έναν μήνα.

Έλα, κάθισε.

Εντάξει, για να το λες...

Δεν θέλω να χάσω το ποδόσφαιρο όμως.

Θα το δούμε απόψε. Εσύ και τα σπορ!

-Έλα, πάρε. -Τι είναι αυτό;

Βιάγκρα;

Ναι, ακριβώς.

Ορίστε, κυρία Λε Μεζέκ.

-Σας έδωσα την κάρτα υγείας σας; -Ναι.

Σε ένα 24ωρο, θα τα έχετε ξεχάσει όλα.

Καλή σας μέρα. Αν δεν δείτε βελτίωση, τηλεφωνήστε μου.

Καλή σας μέρα, κ.Λε Μεζέκ.

Σκατά.

Δεν ακούει ποτέ αυτό το παιδί!

Η τηλεόραση... Γαμώτο, η πόρτα...

Ζι-Μπε!

Ζι-Μπε, πόσες φορές πρέπει να σ' το πω;

Γαμώτο!

Ρολάν!

Ρολάν, άνοιξε!

Μαμά!

-Τι έγινε; -Δώσ' μου το κλειδί.

Ζαν-Μπατίστ, ο παππούς πρέπει να ξεκουραστεί.

Κι εγώ πρέπει να κάνω ντους. Και θέλω να μπω στο δωμάτιό μου.

Να είσαι καλός μαζί του. Σου άφησα μια αλλαξιά κάτω.

Ισάμ, εγώ έχω τα χαρτιά της ασφάλειας.

Μια αλλαξιά; Πρέπει να φτιάξω τον σάκο μου για τον τελικό.

Το τρένο σου φεύγει στις 15:00. Έχεις χρόνο.

-Να κοιμηθεί στον καναπέ. -Σε παρακαλώ, αγάπη μου.

Ισάμ, τι κάνεις; Έχουμε να κάνουμε 100 χιλιόμετρα.

-Τι; Πού θα πάτε; -Εντάξει, φεύγουμε.

Πάμε.

-Πλάκα κάνετε; -Θα γυρίσουμε για φαγητό.

Μπαμπά, το τρένο φεύγει στις 15:00.

Ναι, έχεις τον τελικό.

Δεν είναι ένας απλός τελικός.

-Είναι το Πρωτάθλημα Νέων Γαλλίας. -Εντάξει, δεν είναι και το NBA.

-Γεια, μικρέ. -Τα λέμε, αγάπη μου.

Δεν είναι και ο Τζόρνταν.

Τουλάχιστον ξέρει τι θέλει να κάνει.

Δεν είναι αρκετά ψηλός.

Θα καταλήξει καθηγητής γυμναστικής ή πωλητής σε μαγαζί με αθλητικά.

Στις 15:00, μην το ξεχάσετε!

Πόσα κουβέρ χρεώσαμε το μεσημέρι, Ζαν-Πιερ;

Ζαν-Πιερ;

-Δεν είσαι ο Ζαν-Πιερ; -Όχι, είμαι ο Ζι-Μπε.

Zι-Μπε. JB, όπως το ουίσκι;

Δεν είχαμε παράδοση το πρωί;

Ρολάν, είναι το δωμάτιό μου, όχι το εστιατόριό σου.

-Πού είναι ο φορτιστής μου, γαμώτο; -Μη βρίζεις! Και δίνε του!

Φύγε από 'δω!

-Εδώ είναι! -"Εδώ είναι!"

Είσαι καλά, παππού;

Τον είπες "παππού"; Τρεις φορές τον έχεις δει όλες κι όλες.

Άντε, πήγαινε να λουστείς. Το μαλλί σου είναι μες στη λίγδα.

Εντάξει...

-Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι. -Τέλεια.

Άσ' την κάτω, είναι συλλεκτική. Ευχαριστώ.

Πόσο μεγάλωσες! Απίστευτο.

-Τι γίνεται; -Η ζωή μου τελείωσε.

-Ο αστράγαλός μου πάει. -Όχι!

-Πώς έγινε; -Πήγα να καρφώσω...

Το στεφάνι έσπασε, κι έπεσα.

Θα μπορέσεις να παίξεις αύριο;

Καλημέρα, κυρίες και κύριοι... Καλή όρεξη.

Αν δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη...

είναι μεταξύ των σταδίων 5 και 6.

Δεν επηρεάζεται μόνο η βραχεία, αλλά και η βιογραφική μνήμη.

Μπορεί να ξεχνά σημαντικά γεγονότα...

που ως τώρα είχαν διατηρηθεί στη μνήμη του.

-Όπως τον θάνατο της μαμάς μου; -Ναι.

Αλλά και χαρούμενες στιγμές. Γάμους, γεννήσεις...

Τον τελικό του 1998;

Όχι... Όχι, δεν είναι δυνατόν.

Το καλύτερο θα ήταν να νοσηλευτεί εδώ.

Εντάξει... Μεταξύ συναδέλφων, ποιο είναι το πρωτόκολλο;

Περιορίζουμε τα φάρμακα. Καθόλου αντικαταθλιπτικά ή ηρεμιστικά.

-Προκαλούν σύγχυση. -Και πώς διαχειρίζεστε τις κρίσεις;

Με χιούμορ.

-Με τι; -Με χιούμορ.

-Μιλάτε σοβαρά; -Απολύτως.

Δεν μπορούμε να δίνουμε 3.000 ευρώ τον μήνα.

Αν πουλήσουμε το διαμέρισμά του...

Ο μπαμπάς είναι πνιγμένος στα χρέη.

Ένα διπλό.

Την Πόρσε. Μπορούμε να πουλήσουμε την Πόρσε.

Θες να τον σκοτώσεις;

-Δεν τον αγαπάς καθόλου, ε; -Ενώ εκείνος με λατρεύει.

Άλλωστε, δεν επιτρέπεται να οδηγεί πια την Πόρσε...

Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί...

Ισάμ, δεν έχουμε επιλογή.

Βρες ένα ιατρείο στην πόλη, για να πάρει το δωμάτιο.

Φοβερή ιδέα! Θα χάσω όλους μου τους ασθενείς.

Με φοβίζουν οι μέθοδοι της κλινικής.

Προτιμώ να μείνει στο σπίτι.

-Άλλο ένα διπλό, παρακαλώ. -Είναι το τέταρτο, Ισάμ.

Έχεις πιει πολύ.

Καλέσατε τον Δρα Ισάμ Σουαλέμ...

Γαμώτο!

Θα κοιμηθώ στη Στεφ. Σε αφήνω με τον παππού.

Καλά, βγάλ' τα πέρα μόνος σου.

Κατρίν;

Κατρίν, εσύ είσαι;

Σαρλί μου! Παραλίγο να σε ξεχάσω.

Έλα 'δω...

Τι κάνετε; Μια ώρα σας τηλεφωνώ.

Κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε. Το μπάσκετ δεν είναι το παν.

-Σε πόση ώρα θα είστε εδώ; -Δεν ξέρω...

Κλείσ' το.

Θα χάσω το τρένο.

Τι κάνεις; Πας καλά; Σταμάτα!

Θα μου πάρουν το δίπλωμα.

Με δουλεύουν;

-Τέλεια! -Σκατά!

Με κρέμασαν!

Πενελόπ, σ' αφήνω με τον Ρολάν, φεύγω.

Άκουσες;

Γιατί δεν απαντάς;

Γαμώτο...

Κύριε, σας παρακαλώ...

Θα μας κρατήσετε πολύ ακόμη;

Γιατί; Σας περιμένουν για απεριτίφ;

Οδήγηση υπό την επήρεια μέθης, χωρίς δίπλωμα...

μιλώντας στο κινητό...

προσπάθεια διαφυγής της σύλληψης...

-Ο κύριος θα μείνει εδώ για λίγο. -Γαμώτο...

Δεν το πιστεύω!

Υπό κράτηση; Γιατί είναι υπό κράτηση;

Όχι... πρέπει απλώς να ξεμεθύσει.

Και να δώσει κατάθεση στον εισαγγελέα.

-Σε πόση ώρα θα έρθετε; -Το νωρίτερο, αύριο βράδυ.

-Αύριο βράδυ; Μαμά, έχω τον τελικό! -Το ξέρω, το ξέρω... Λυπάμαι πολύ.

Προσπαθείτε να μου καταστρέψετε τη ζωή;

Δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει κάποιος να προσέχει τον παππού σου.

Δεν με νοιάζει! Άσ' τον με την Πενελόπ.

Η αδερφή σου είναι μόνο 13. Και θα κοιμηθεί στη Στεφανί.

Θα τα καταφέρεις μια χαρά. Είσαι υπεύθυνος ενήλικας.

Δύο πράγματα πρέπει να θυμάσαι για τον παππού σου.

Πρέπει πάντα να ξέρεις πού είναι.

Και να του δίνεις τα ηρεμιστικά του.

Δύο το πρωί, δύο το βράδυ. Είναι πολύ εύκολο.

Θα είναι ένα σωρό κυνηγοί ταλέντων στο Παρίσι! Μη μου το κάνεις αυτό.

Αγάπη μου, σ' αφήνω. Θα σε ξαναπάρω. Να είσαι φρόνιμος.

Βασίζομαι πάνω σου.

Χέστηκα! Θα πάω!

Ρολάν!

Πού πήγε πάλι η Ντόρι;

Γαμώτο...

-Τι κάνεις εκεί; -Ζαν-Πιερ!

-Ξέρεις πού πάρκαρα το αμάξι μου; -Γιατί; Θα πας για ψώνια;

-Πρέπει να γυρίσω σπίτι. -Όχι, έλα, θα πάμε βόλτα.

-Πού; -Στο Παρίσι.

-Θες να πας σπίτι σου; Έλα, τότε. -Ναι... Στο Παρίσι;

Υπέροχα.

-Εγώ θα οδηγήσω. -Όχι, θα πάρουμε το τρένο.

Θα πάρουμε το τρένο. Βιάσου, δεν θέλω να το χάσω.

-Ποιο; -Το τρένο!

-Ελάτε... -Είσαι καλά, αγάπη μου;

-Μια χαρά είναι, σταμάτα. -Κλοντ!

Τι; Προετοιμάζεται μήνες γι' αυτόν τον αγώνα.

Ολιβιέ, δεν ξέρεις να διαβάζεις; Η αποβάθρα είναι από 'δω.

Πάω ν' αγοράσω ένα βιβλίο. Εσύ δεν ξέρεις να διαβάζεις.

Είναι ο τελικός. Αν του το θυμίζεις συνεχώς, θα πονάει.

Φοβάται, και επικεντρώνεται σ' αυτό.

-Κόουτς. -Κουτσαίνεις;

Όχι, είναι τα καινούργια παπούτσια.

Γεια, παιδιά. Είστε καλά;

Τι έχει ο γιος σου;

-Τι; -Έχει τραυματιστεί.

Αποκλείεται. Το πρωί, πήγαμε για τρέξιμο, θα το είχα δει.

Γεια σου, αγάπη μου.

Θα έρθεις μαζί μας;

Έχω τα καινούργια παπούτσια της ομάδας.

Δεν ακούω τίποτα!

Στον σταθμό, παρακαλώ.

-Κάνω διάλειμμα για φαγητό. -Όχι!

Ναι.

Δεν μπορείτε να μας πετάξετε στα γρήγορα;

Για σοφέρ σου με πέρασες;

Έφυγε.

Κι εμείς τι θα κάνουμε;

Δεν λειτουργεί. Δέκα λεπτά προσπαθούσα να καλέσω.

-Πού πηγαίνετε; -Είστε οδηγός ταξί;

Αν μπορώ να σας εξυπηρετήσω...

Τι κάνετε, Ρολάν; Πάει καιρός...

Γνωριζόμαστε;

Αυτό είναι πολύ προσβλητικό...

Σου κερνάω το ποτό, κι εσύ...

Κερνάω πολλά ποτά στο μαγαζί μου.

Άντε πάλι!

Ο κύριος Τσανγκ!

Όχι! Τανγκ! Ο Κορεάτης στην οδό Πασί.

Όχι, εγώ είμαι ο Μπερνάρ. Έχω το μπαρ στο κέντρο.

Με συγχωρείτε.

Μοιάζετε πολύ, όμως.

Πώς;

-Συγχωρήστε τον, είναι άρρωστος. -Όχι βέβαια! Πώς να τον αναγνωρίσω;

Όλοι οι Κινέζοι είναι ίδιοι!

Και έχουν όλοι ύψος 1,50.

Ρολάν, δεν μπορείς να λες τέτοια πράγματα το 2018.

Μ' αρέσουν τα σπορ, αλλά αυτό...

Σκατά!

Στο τρένο, δεν θα μιλάς.

Προσοχή, αναχώρηση.

Γαμώτο! Το κέρατό μου!

Σκατά!

Γαμώτο, Ρολάν!

Εντάξει, πάρε με να μου πεις.

Βασιζόμαστε πάνω σου... Τα λέμε.

-Πού είναι ο Ζι-Μπε; -Θα έρθει με το επόμενο τρένο.

Σε προειδοποιώ. Αν δεν έρθει στην προπόνηση, δεν θα παίξει.

Μην ανησυχείς, θα έρθει.

Όποιος δεν έρθει, δεν παίζει.

Αυτό είναι! Φύγαμε για τον τελικό!

Τον τελικό;

Α, ναι. Μπορώ να σ' το πω, αφού θα το ξεχάσεις.

Δεν πάμε σπίτι σου.

Λοιπόν, κάθισε και μη μιλάς, σε παρακαλώ.

Μα... Πότε είναι;

Αύριο.

Θα κερδίσουμε.

Και αν κερδίσουμε...

θα είναι η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου.

-Λες να παίξει ο Ρονάλντο; -Ο Ρονάλντο;

Ρονάλντο δεν τον λένε τον Βραζιλιάνο επιθετικό;

Τι χρονιά έχουμε, Ρολάν;

1998.

Τι;

Αυτός ο τελικός έγινε πριν 20 χρόνια.

Αποκλείεται! Θα το θυμόμουν.

Κερδίσαμε;

3-0.

Ενάντια στην Εθνική Βραζιλίας; Αδύνατον!

Μου τη σπάει αυτή η αρρώστια!

-Πού πας; -Να αγοράσω την "Equipe".

Αφού είμαστε πρωταθλητές.

Τι βλάκας!

-Τι κάνεις; -Πού ήσουν;

Με δουλεύεις;

Εδώ δεν καθόμασταν;

Όχι!

-Πού πάει αυτό το τρένο; -Στη Μασσαλία.

Δεν το πιστεύω!

-Τι; -Θα χάσουμε τον τελικό.

Όχι τον τελικό!

-Πρέπει να σταματήσετε το τρένο. -Τι συμβαίνει;

-Ποια είναι η πρώτη στάση; -Πάμε απευθείας στη Μασσαλία.

Όχι, γαμώτο!

Λοιπόν, τι λέτε να γίνει με το πρωτάθλημα;

Γιατί δεν κλείσαμε πολύ καλά τη σεζόν.

Δεν φάγαμε για μεσημέρι.

Φάγαμε;

Όχι. Με τις βλακείες σου, με το ζόρι έχω λεφτά για το λεωφορείο.

-Να γίνει το στομάχι σου κόμπος. -Πεινάω, όμως.

Φεύγει κάποιο λεωφορείο για Παρίσι τώρα;

Φεύγει ένα σε μία ώρα.

Το επόμενο φεύγει σε μισή ώρα, αλλά σταματάει στην Αβινιόν.

Εντάξει, τέλεια.

Μυρίζεις το Ποδηλατοδρόμιο της Μασσαλίας;

Πού είσαι; Τι κάνεις;

Δεν είσαι καν στο φύλλο αγώνα.

-Του είπες ότι έρχομαι; -Ναι, δεν τον νοιάζει.

"Όποιος δεν έρθει, δεν παίζει."

-Το ίδιο; -Μου κάνετε ένα τοστ;

-Πάρ' τον τηλέφωνο. -Εντάξει.

Τσακίσου κι έλα.

-Τι σας οφείλω; -10,50.

-Δεν έχετε ψιλά; -Όχι.

Κόουτς, ο Ζι-Μπε είμαι.

Θα πάρω εκείνο το σάντουιτς.

Τι σας οφείλω;

Άργησα γιατί ο παππούς μου ήθελε να έρθει να δει τον αγώνα.

Μαζί με ό,τι ήπιατε, είναι 10,80.

Καθαρή κλοπή.

-Δεν έχετε ψιλά; -Όχι.

Κόουτς, στα γαλλικά;

-Κάτι άλλο; -Μια μικρή μπίρα.

Η μπίρα κάνει 4,50.

Θα προλάβω την προπόνηση.

Κάτι άλλο;

Μπορείτε να βασίζεστε πάνω μου.

Μία κις.

Η μπίρα, 4,50.

Τα λέμε αύριο.

Μισό λεπτό... Τι είναι αυτά τα λεφτά;

Μην ανακατεύεσαι. Δουλεύω.

Άσε τα ψέματα, είμαι υπεύθυνος για σένα.

Τι είναι αυτό; Από το δωμάτιό μου το πήρες;

Πού είναι τα λεφτά;... Πού είναι τα υπόλοιπα χρήματα;

Έλα, πάμε!

-Ε, πρέπει να με πληρώσετε! -Τι σας οφείλουμε;

Με τη μπίρα, 23 ευρώ.

Δεν έχετε πιο ψιλά;

Ζαν-Πιερ, πού πάμε;

Στο σπίτι σου, στο Παρίσι.

Καιρός ήταν! Η Κατρίν θα χαρεί πολύ.

Δέκα χρόνια τώρα σας καλούμε.

Τα Χριστούγεννα, σε γενέθλια... Δεν έρχεστε ποτέ.

-Ούτε εσύ έρχεσαι να μας δεις. -Επειδή δεν με καλέσατε.

Δεν νιώθω καλά... Να πάρει!

Πάρε.

Είναι καπέλο, το φοράς στο κεφάλι.

Οι Μπουλς.

Είναι καλοί.

-Τους ξέρεις; -Κάτι ξέρω.

Παρακολουθώ μπάσκετ το βράδυ, μετά τη δουλειά.

Σε απευθείας μετάδοση, λόγω της διαφοράς ώρας.

-Γνώρισα κι έναν παίκτη κάποτε. -Αποκλείεται!

Ναι... Είχε έρθει να φάει στο εστιατόριό μου.

-Τον αναγνώρισαν όλοι, πλην εμού. -Σοβαρά;

Προφανώς. Μόνο δίμετροι μαύροι παίζουν σ' αυτή την ομάδα.

Είσαι σπαστικός!

Μου υπέγραψε και μία μπάλα.

Πώς τον έλεγαν;

Τζόρνταν;

Μάικλ Τζόρνταν, ναι.

Η μπάλα για τα Χριστούγεννα ήταν από σένα;

Ναι, τι νόμιζες;

Ήμουν πέντε χρονών.

Αυτό είναι το λεωφορείο για Παρίσι;... Τέλεια.

-Θα πάρουμε το επόμενο. -Εντάξει.

Το καταλαβαίνεις; Μ' αυτή την μπάλα άρχισα να παίζω μπάσκετ.

Αυτό το σάντουιτς είναι αηδία.

Έπρεπε να πάρεις ίδιο με το δικό μου.

Έλα, δοκίμασε.

Δοκίμασε.

Θα δεις, η πρώτη μπουκιά είναι θανατηφόρα.

Να πάρει!

-Είναι νόστιμη η βρομιά σου. -Είδες;

Έλα...

8, 9...

10... Μαντλέν, ανέβα.

14, 15...

Ώστε είναι παγίδα, ε;

Δεν πάω σε γηροκομείο. Καλύτερα να πεθάνω!

Πού πας;

Μη σηκώνεστε, καθίστε.

Γνωριζόμαστε;

Όχι, δεν νομίζω. Θα το θυμόμουν.

-Ρολάν. -Εγώ είμαι η Ζιλιέτ.

Κι εσείς; Τον συνοδεύετε στο ταξίδι;

Εγώ; Αυτός με συνοδεύει.

Πήγαινε πιο μέσα, να καθίσει η κυρία.

Ευχαριστώ.

-Ζαν-Μπατίστ, η μαμά είμαι. -Τι έγινε;

-Τι είναι αυτός ο θόρυβος; -Η τηλεόραση είναι.

-Μη μου λες ψέματα. -Δεν λέω.

-Δώσε μου τον παππού σου. -Θες να του μιλήσεις τώρα;

Ναι, θέλω να του μιλήσω.

Εντάξει, περίμενε.

Είναι η μαμά. Πες της ότι είναι όλα καλά και θα πέσεις για ύπνο.

Ναι, μαμά;

-Εγώ είμαι. Όλα καλά; -Εσύ είσαι, Κατρίν;

-Η κόρη σου είμαι. -Η κόρη μου;

Η κόρη σου, η Ντελφίν.

-Είσαι καλά; -Μια χαρά, ναι. Είμαστε...

Δεν θυμάμαι... Λέμε "στη" Αβινιόν ή "στην" Αβινιόν;

Τι λες;

Είμαι στο λεωφορείο με τον Ζαν-Πιερ, πάμε στο Παρίσι...

-Μαμά, να σου εξηγήσω. -Δεν χρειάζεται, κατάλαβα.

Ο Ζαν-Πιερ, το Παρίσι... Παραληρεί.

Μην ξεχάσεις να του δώσεις τα ηρεμιστικά του. Φιλιά.

Θα του τα δώσω.

Ευχαριστώ... Είναι λίγο περίπλοκη η κατάσταση στο σπίτι.

-Όχι, αφήστε... Ορίστε. -Ευχαριστώ.

Είστε πολύ ευγενικός.

Μα... Γνωριζόμαστε;

Όχι, δεν νομίζω. Θα το θυμόμουν.

Ρολάν Βερντί. Στις υπηρεσίες σας.

Κι εγώ είμαι η...

Ζιλιέτ Ορσινί.

-Ορσινί; Είναι ιταλικό, ε; -Ναι, ιταλικό.

Ή ίσως κορσικανικό;

Μονάδα Νοσηλείας Ασθενών με Αλτσχάιμερ

Κι εσείς είστε ο...

-Ρολάν. -Ναι.

Κι εσείς...

Η Ζιλιέτ.

Γαμώτο!

Έχω κι εγώ έναν εγγονό.

Είναι πολύ όμορφος.

Κι εσείς είστε όμορφος.

-Φεύγετε κιόλας; -Ξέχασα το επιδόρπιο.

-Θες να δεις τη φωτογραφία; -Πάρα πολύ!

-Γνωριζόμαστε; -Έλα, Ρολάν, εγώ είμαι, ο Ζι-Μπε.

Ζι-Μπε... JB, όπως το ουίσκι;

Ναι, όπως το ουίσκι.

Αυτός εδώ είναι ο εγγονός σου.

-Ο εγγονός μου; -Ο Ζαν-Μπατίστ.

-Ζαν-Μπατίστ; -Εγώ, δηλαδή.

Κι αυτή εδώ...

Περίμενε...

Είναι... η μητέρα σου.

Ακριβώς! Η Ντελφίν, η κόρη σου.

Τι όμορφη που είναι.

-Κι αυτός ποιος είναι; -Αυτός;

-Αυτός εδώ; -Ναι.

Σοβαρά ρωτάς;

Γιατί; Τον ξέρω κι αυτόν;

Ρολάν, εσύ είσαι!

Εγώ είμαι αυτός;

Τι βλάκας που είμαι...

Ο μπαμπάς δεν είναι στη φωτογραφία.

Δεν το ρίσκαρε να έρθει.

Προτιμούσε να φροντίζει μαυράκια στην Αφρική.

Με συγχωρείτε, η θέση είναι ελεύθερη;

Ναι, βέβαια.

Ναι;

-Γνωριζόμαστε; -Όχι... Θα το θυμόμουν.

Δεν παίζει να τη ρίξεις.

14, 15, 16...

Α, εδώ είσαι. Έλα, Σαρλί μου.

17, 18...

-Τι είναι αυτό; -Ο Σαρλί.

-Όχι, δεν είναι ο Σαρλί. -Να πάρει! Δεν τον λένε Σαρλί;

Θα χάσουμε το λεωφορείο, βιάσου.

Γρήγορα!

Κλέφτης!

Σταματήστε τον!

Πού;

Πού πηγαίνετε;

Είναι ο σκύλος μου.

21, 22...

Τον πονάτε.

-Τίνος είναι ο σκύλος; -Δικός μου!

Οι δικοί μου είναι όλοι εδώ. Πάμε, Σιμόν.

-Τις ταυτότητές σας. -Και είναι θηλυκιά.

-Τι; -Τη λένε Σαρόν.

Έχετε τα χαρτιά της; Εμβόλια, πιστοποιητικό γέννησης, τσιπάκι;

Ο σάκος μου!

-Πού πάει; Έλα εδώ! -Ο σάκος μου είναι στο λεωφορείο.

Πάτε καλά; Ο σάκος με όλα τα πράγματά μου είναι στο λεωφορείο.

Κύριε Βερντί, η κυρία απέσυρε τη μήνυση.

-Τέλεια. Έλα, φεύγουμε. -Μήνυση; Ποια μήνυση;

Με τέτοιο σώμα, είμαι σίγουρος ότι αθλείστε.

Αφήστε με να μαντέψω...

Μη μου πείτε... Μπάντμιντον;

-Όχι. -Όχι;

-Καλλιτεχνικό πατινάζ. -Ούτε.

Ούτε;

-Συγχρονισμένη κολύμβηση. -Όχι, καμία σχέση.

Όχι; Πείτε, λοιπόν...

Ποδόσφαιρο.

Σοβαρά τώρα;

Ναι. Γιατί;

Μα... Ποδόσφαιρο;

Το ποδόσφαιρο δεν είναι άθλημα για γυναίκες.

Πώς κάνετε κοντρόλ με το στήθος;

Το ποδόσφαιρο... χρειάζεται αρχίδια!

Έλα τώρα... Δεν μπορούμε να κάνουμε ένα αστείο;

Αστείο; Σου φαίνεται αστείο αυτό; Κοίτα πού είμαστε.

Είμαστε στη Λυόν, όχι στο Παρίσι! Έχασα τον τελικό εξαιτίας σου!

Δεν μπορούσες να μείνεις σπίτι σου; Ήρθες να τα χαλάσεις όλα!

Έχει δίκιο ο μπαμπάς. Είσαι βάρος! Και βλάκας, και ρατσιστής!

Τι; Ρατσιστής εγώ;

Πρόσεχε! Ο γαμπρός μου είναι Μαροκινός!

Όχι, είναι Γάλλος μαροκινής καταγωγής.

Ποιος είναι ο ρατσιστής τώρα; "Είναι Γάλλος!"

Και τι ξέρεις εσύ; Τον ξέρεις;

-Ποιον; -Τον γαμπρό μου.

-Πώς τον λένε; -Ισάμ;

Ναι, Ισάμ. Αυτό θα έλεγα.

Γαμώτο!

-Έχασες τα κλειδιά σου; -Ναι.

Ξέρω, μου συμβαίνει συχνά. Πρέπει να κάνεις μια ερώτηση.

-Πού τα έχασες; -Γαμώτο...

Κάτσε να σκεφτώ... Αυτό είναι! Είναι στον σάκο μου. Στο λεωφορείο.

Το λεωφορείο που χάσαμε εξαιτίας σου.

-Να πάρει! -Α, το θυμήθηκες!

-Ξεχάσαμε τον Σαρλί. -Έχει πεθάνει ο σκύλος σου!

Βάλ' το στο μυαλό σου!

Φτάνεις;

Όχι, δεν θα φτάσω ποτέ, σέρνω το βάρος μαζί.

-Μας κρεμάς; -Θα κερδίσετε. Έχουμε καλή ομάδα.

Συγγνώμη.

Σκατά!

-Κάν' το άλλη μία, να το δω. -Παράτα με, Ντόρι.

-Δεν σου έμαθε ο προπονητής σου; -Τι; Να καρφώνω;

Ναι... Αυτό το... κάρφωμα.

Όχι, λέει ότι είναι μόνο για φιγούρα.

-Ξέρεις γιατί δεν τα καταφέρνεις; -Γιατί είμαι πολύ κοντός.

Μην το λες αυτό. Ο κοντός στο ΝΒΑ τα κατάφερνε. Πώς τον έλεγαν;

Μπάνι...

Μάγκσι;

Ναι, αυτό θα έλεγα. Είχε ύψος 1,59.

Τον είδα στην εκπομπή "Stade 2". Εξηγούσε τα στηρίγματά του.

Και λοιπόν;

Στηρίζεσαι στο ένα πόδι.

Αυτό βοηθά τον Τζόρνταν κι όσους είναι 2 μέτρα.

-Δοκίμασε με τα δύο πόδια. -Δεν έχει νόημα.

Δεν θα μπω ποτέ σε ομάδα.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν πιστεύεις σ' αυτό.

Όπως και με τον αγώνα. Προλαβαίνουμε ακόμα την αρχή.

Ναι, καλά.

Είσαι σοβαρός; Είχες τα κλειδιά;

Του γκαράζ, ναι.

-Και της Πόρσε. -Δεν το πιστεύω!

Μα πρέπει να το πιστέψεις. Αυτό είναι ο αθλητισμός.

Κι αυτό είναι αθλητικό αμάξι.

Τι κάνεις; Δεν έχεις άδεια οδήγησης.

Την άδεια δεν σου τη δίνουν, την παίρνεις.

Τα ηρεμιστικά, όμως, δεν τα πήρες το πρωί, παππού.

Λοιπόν, πού πάμε;

Με δουλεύεις;

Μού έχει πάρει τ' αυτιά αυτό. Βάλε κανονική μουσική.

-Πλάκα κάνεις; Είναι φοβερό. -Δες στο ντουλαπάκι.

Τα τραγούδια της Κατρίν

-Όχι... -Ορίστε.

Κύριε Σουαλέμ.

-Ξέχασες να κατουράς; -Καλά, στην ηλικία μου, θα δεις.

-Ναι, μαμά; -Όλα καλά, αγάπη μου;

Σε άφησε να κοιμηθείς καθόλου ο Ρολάν;

Όχι και πολύ.

-Τι ακούγεται; -Βλέπει Formula 1.

-Με τα σπορ όλη την ώρα... -Λοιπόν, τι έγινε;

Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ για τον τελικό.

Ξέρω ότι σήμαινε πολλά για σένα.

Αλλά θα υπάρξουν κι άλλοι. Είμαι σίγουρη.

Ο πατέρας σου είναι με τον εισαγγελέα...

Μαμά... Ο μπαμπάς πού ήταν, όταν γεννήθηκα;

Ήταν στο Μάλι με μία ΜΚΟ.

Ήμασταν νέοι, μην του κρατάς κακία.

Πού να φανταζόταν ότι θα γεννιόσουν πρόωρα;

Και ο παππούς;

Ο παππούς;

Ο παππούς ήταν στο Παρίσι. Με συνόδεψε στο μαιευτήριο.

Δεν φαντάζεσαι πόσο περήφανος ήταν.

Αγόρι! Πάντα ονειρευόταν να αποκτήσει γιο.

-Ήταν πιο όμορφη μέρα της ζωής του. -Ναι, ε;

Δεν ήταν ο τελικός του '98;

Θα σε ξαναπάρω. Ο παππούς κάτι κάνει.

Ζαν-Μπατίστ!

Θα έφευγες χωρίς εμένα;

-Να πάρει! -Τι έγινε;

-Πάθαμε βλάβη; -Χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων.

Ναι, και λοιπόν;

Δεν θυμάμαι πώς λειτουργεί.

-Θα οδηγήσεις εσύ. -Τι;

-Ξέρεις να οδηγείς; -Επιτρέπεται μόνο με συνοδό.

Ωραία. Σε συνοδεύω εγώ.

-Μπορείς να βάλεις 5η. -Ναι;

Λοιπόν, παιδιά.

Ο σημερινός αγώνας δεν είναι σαν τους άλλους! Είναι τελικός!

Υπάρχουν κυνηγοί ταλέντων εκεί έξω. Μπορεί να αλλάξει η ζωή σας!

-Πάμε, παικταράδες! -Δεν έχεις δουλειά εδώ, Κλοντ.

Ποιος πλήρωσε για τα παπούτσια της ομάδας;

Μπαμπά, σταμάτα.

Εντάξει, κατάλαβα...

Λοιπόν, παιδιά. Μας λείπει ο Ζι-Μπε.

Σκατά!

Όμως, έχουμε τον Ματιάς. Θα είναι ο πλέι μέικερ σήμερα.

Και είναι άχρηστος...

-Δείξτε του εμπιστοσύνη. -Μάλιστα, κόουτς.

Είστε ομάδα! Ο αγώνας είναι δικός σας. Το αξίζετε!

Μάλιστα, κόουτς!

Ομάδα παραπληγικών!

-Είναι η στιγμή να λάμψετε! -Μάλιστα, κόουτς.

H αίθουσα είναι μεγάλη. Το ίδιο και το γήπεδο.

Το ίδιο και το καλάθι.

-Μη σας τρομάζει! -Μάλιστα, κόουτς.

-Θα σας διαλύσουν! -Μάλιστα, κόουτς.

-Και βγάλτε αυτά τα σκατοπαπούτσια. -Μάλιστα, κόουτς.

Εγώ είμαι, γύρισα.

Ζι-Μπε;

Παππού;

-Ναι; -Πού είσαι;

-Είσαι με τον παππού; -Ναι, μην ανησυχείς.

Παρί Λεβαλουά...

Είστε στον αγώνα;

Θα σε σκοτώσουν!

Εσύ γιατί ανακατεύεσαι;

Αν πάρει η μαμά, κάλυψέ με. Και τηλεφώνησέ μου αμέσως.

Εντάξει. 100 ευρώ.

Εκβιάζεις τον αδερφό σου; Δεν ντρέπεσαι;

Αν δεν το κάνεις, θα πω στον μπαμπά ότι καπνίζεις χόρτο. Κλείσε τώρα.

Πηγαίνετε στις θέσεις σας, παρακαλώ.

Εδώ είναι. Έλα.

-Πού είναι οι χέστρες; Κατουριέμαι. -Όχι, δεν έχουμε χρόνο.

Ρολάν! Έλα εδώ, κάθαρμα.

-"Κάθαρμα;" -Τον ξέρεις;

O Λισιέν είμαι. Ο αρχιμάγειρας.

Δέκα χρόνια στο εστιατόριο. Ήμουν σκλάβος σου, Ρολάν.

"Πολύ αλμυρό, κάντε το πάλι."

Ο Λισιέν!... Τι κάνεις εδώ;

-Παίζει ο ανιψιός μου. -Αλήθεια;

-Πού καθόμαστε; -Εγώ θα παίξω, παππού.

-Τι θα παίξεις; -Μπάσκετ.

Έλα να κάτσεις, έχω θέσεις.

-Να σας τον αφήσω για τον αγώνα; -Κανένα πρόβλημα.

-Προσοχή, έχει την τάση να... -Ξέρω...

-Παππού, σ' αφήνω με τον φίλο σου. -Ποιο "φύλλο";

Τον φίλο σου. Αυτόν. Τον συνεργάτη σου.

Λοιπόν, πάω.

Ποιος νομίζεις ότι είσαι, κοντοστούπη...

κι έρχεσαι ένα λεπτό πριν αρχίσουμε;

-Είχα τον παππού μου. -Δεν με νοιάζει!

Πήγαινε να αλλάξεις. Και γρήγορα.

Μην τον αφήνεις!

Δεν έχει κοιμηθεί καθόλου;

Τον ψηλό!

Αυτός με το 23 είναι ο γιος μου.

Πρόσεχε το 9.

Τι κάνεις; Ξύπνα.

Άνοιξε τα μάτια σου!

Πρέπει να ξυπνήσετε! Είναι ο τελικός, και είναι σήμερα!

Πάμε απ' την αρχή. Μιλήστε μεταξύ σας. Δεν μιλάτε αρκετά.

Τέρμα η ζώνη άμυνας. Μαρκάρουμε τον πιο δυνατό παίκτη τους.

Μάλιστα, κόουτς.

Ζι-Μπε, δεν θα γίνει από μόνο του. Πρέπει να ξυπνήσεις.

Πρέπει να διαλέξεις. Τον παππού σου ή τον αγώνα.

Πάμε!

Είμαστε τα λιοντάρια της Λυόν!

Συνεχίστε, παιδιά.

Άλλαξε άθλημα.

Ελάτε!

Πάσα.

Είσαι καλά; Μπορείς να το πατήσεις;

-Είναι καλά; -Ναι, λίγο πάγο θέλει.

-Άσε με, θα βγω. -Σε 5 λεπτά θα είσαι εντάξει.

Θα βγω, μπαμπά.

Λοιπόν, Ζι-Μπε, τέρμα οι βλακείες.

Μόνο εσένα έχουμε. Πρέπει να τα δώσεις όλα τώρα, σε χρειάζομαι.

Αυτό είναι!

Αυτό είναι!

Ελάτε, πάμε!

Διαιτητή!

Τάιμ άουτ.

Λοιπόν, παιδιά, μας μένουν επτά δευτερόλεπτα.

Δύο πόντοι μάς χωρίζουν απ' το κύπελλο. Ακούστε.

Αλλαγή τακτικής.

Ζορίς, εδώ. Μαρκάρεις τον Ματ. Ο Τιμπ είναι από 'δω.

Τρέχει, και σουτάρει.

Δύο πόντοι. Δύο πόντοι, παιδιά.

Είμαστε τα λιοντάρια της Λυόν!

-Τι να σας φέρω; -Είστε καινούργια;

Με συγχωρείτε, κ.Βερντί.

Γνωριζόμαστε;

Ένα Suze και ελιές. Μαύρες μόνο, οι πράσινες είναι πολύ σκληρές.

Χαίρομαι πολύ που σας ξαναβλέπω, κ.Βερντί.

-Πού είναι; -Πήγε να κατουρήσει, θα ξανάρθει.

Μπράβο, μικρέ. Μπράβο.

Ζι-Μπε!

Παππού;

Ρολάν;

Νικήσαμε, νικήσαμε!

Σαρλί;

Σαρλί, είσαι εδώ;

Κατρίν, έβγαλες τον Σαρλί έξω;

Σου έφερα τα τσιγάρα σου.

Είσαι εδώ;

Κατρίν.

Έχει και θυρωρό. Oι χρεώσεις είναι συνηθισμένες για την περιοχή.

Είναι ακόμη επιπλωμένο.

Οι δικαιούχοι αποφάσισαν πρόσφατα να το πουλήσουν.

-Είναι κληρονομιά; -Κατά κάποιον τρόπο.

Ο ιδιοκτήτης δεν έχει πεθάνει, αλλά είναι περίπου το ίδιο...

Έχει Αλτσχάιμερ.

-Αυτό είναι το εστιατόριο κάτω; -Ναι, ήταν ο παλιός ιδιοκτήτης.

Λοιπόν, είναι 160 τετραγωνικά.

Σαλόνι, τραπεζαρία, δύο κρεβατοκάμαρες...

150 μέτρα απ' το Παρκ ντε Πρενς.

Όταν έχει αγώνα ίσως έχει λίγη φασαρία...

Περιστασιακά, όμως.

Αλλά το μεγάλο πλεονέκτημα τού διαμερίσματος είναι το μπαλκόνι.

Τρώνε με άνεση τέσσερα άτομα.

Από 'δω τι είναι;

Η κουζίνα. Γίνονται ακόμη εργασίες.

Είστε οι πρώτοι που το βλέπουν.

-Τι συνέβη; -Φωτιά.

Η ηλεκτρική εγκατάσταση έχει πρόβλημα;

Όχι, μην ανησυχείτε. Ήταν ατύχημα.

Τι ατύχημα;

Θλιβερή ιστορία. Ο τύπος ξύπνησε μέσα στη νύχτα να μαγειρέψει...

κι έπειτα βγήκε έξω χωρίς λόγο...

αφήνοντας τα μάτια ανοιχτά και τη γυναίκα του στο σπίτι.

Πέθανε από ασφυξία στον ύπνο της.

Τι φρίκη.

Γι' αυτό και το δίνουν κάτω απ' την αγοραστική αξία.

Συνεχίζουμε;

Όπως σας έλεγα, έχει δύο κρεβατοκάμαρες...

Μεγάλες.

-Λοιπόν; -Δεν είναι πουθενά.

Γαμώτο...

-Ψάξαμε παντού. Λυπάμαι. -Δεν τον βρήκαμε.

Παιδιά, πρέπει να φύγουμε.

-Κόουτς... -Θα χάσουμε το τρένο, ελάτε.

Μην ανησυχείς, αργά ή γρήγορα θα εμφανιστεί.

Πάρε.

Ευχαριστώ. Θα σε ξαναπάρω.

Πήρα τηλέφωνο στο εστιατόριο.

Μια σερβιτόρα είπε ότι πέρασε από εκεί.

Έφυγε, αλλά δεν θα πήγε μακριά. Ξέρεις πού είναι;

Θα το βρω. Ευχαριστώ.

Παππού!

Άνοιξε, εγώ είμαι!

Παππού!

Τι θα γίνει μ' αυτόν τον σαματά;

Περιμένετε.

Ο μεσίτης μού άφησε δεύτερα κλειδιά για τους εργάτες.

Ευχαριστώ πολύ.

Παππού;

Παππού;

Τι κάνετε εδώ; Πώς μπήκατε μέσα;

Παππού, εγώ είμαι.

Παππού, τι συμβαίνει;

Άνοιξε.

Παππού, άνοιξε, εγώ είμαι.

Το διαμέρισμα δεν πωλείται.

Πάλι καλά, γιατί δεν έχω λεφτά.

Έλα, άνοιξε.

-Φύγετε από 'δω! -Παππού, ο Ζαν-Μπατίστ είμαι.

Ο εγγονός σου, ο Ζι-Μπε.

JB, όπως το ουίσκι.

-Γύρισαν οι γονείς μας; -Θα φτάσουν στις 9.

Θέλουν να μιλήσουμε για τον παππού. Θα μας σκοτώσουν.

Φύγετε, θα φωνάξω την αστυνομία!

Κατρίν, κάλεσε τους γείτονες!

-Ο παππούς φωνάζει; -Δεν με αναγνωρίζει.

Έχει πάθει κρίση. Τι του έκανες;

Δεν ξέρω. Έχω μπλέξει άσχημα. Τι να κάνω;

-Έχεις μπλέξει... -Τι;

Είμαι οπλισμένος.

Μια φορά, η μαμά κάλεσε ασθενοφόρο.

Δεν θα καλέσω ασθενοφόρο!

Παππού, άνοιξε!

Ζαν-Μπατίστ;

Ναι, παππού, εγώ είμαι.

-Εσύ είσαι, Ζι-Μπε; -Ναι.

Κερδίσαμε.

Κερδίσαμε τον τελικό.

Χάρη σε εσένα.

Κάρφωσα.

-Όπως... ο Μάγκσι; -Ναι, όπως ο Μάγκσι.

Είδες; Πρέπει να το πιστεύεις.

Αυτό είναι ο αθλητισμός.

Είμαι περήφανος για σένα.

Μπράβο.

Πρέπει να επιστρέψουμε. Θα με σκοτώσουν.

-Πού; -Στη Λυόν.

Στη Λυόν;

Να πάρει!

Σ' το είπα. Η πρώτη φορά είναι αξεπέραστη.

Μην προσπαθείς να μου τηλεφωνήσεις. Έφτασα.

Μπαμπά, είσαι καλά;

Μην ανησυχείς, είναι μια χαρά.

-Αυτό σου άξιζε. -Θες να μας εξηγήσεις;

Τι να σας εξηγήσω;

Τι να σας εξηγήσω;

Ήταν η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου κι εσείς δεν ήσασταν εκεί.

Τι να εξηγήσω;

Ότι δεν με έχετε δει ποτέ να παίζω; Ότι χεστήκατε για μένα;

Τι να σας εξηγήσω;

Δεν ήρθατε ποτέ να με δείτε. Δεν με πήγατε ποτέ στην προπόνηση.

Έναν μήνα κοιμάμαι στον καναπέ!

Δεν έχω προσωπικό χώρο, και κανείς δεν νοιάζεται.

Τι άλλο να σας εξηγήσω;

Δεν σας νοιάζει, έχετε τις σκατοζωές σας...

-Ζαν-Μπατίστ, φτάνει! -Τι;

Αν θέλετε να ξέρετε, ο γιος σας είναι πρωταθλητής Γαλλίας.

Κερδίσαμε!

Κι εσείς πού ήσασταν; Ο παππούς ήταν μαζί μου και με εμψύχωσε.

Εσείς πού ήσασταν; Πού ήσουν;

-Εξέθεσες τον παππού σε κίνδυνο. -Τι λες; Χέστηκες γι' αυτόν.

Μια ζωή τον μισούσες!

-Δεν θα ξαναπαίξεις μπάσκετ. -Δεν μπορείς να του το κάνεις αυτό.

-Πήγαινε στο δωμάτιό σου. -Ποιο δωμάτιο;

Πήγαινε.

Έχει δίκιο η μικρή.

Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό. Tα πάθη είναι ιερά.

Δεν ζητήσαμε τη γνώμη σου, Ρολάν.

Δεν καταλαβαίνετε.

Δεν θα σας συγχωρήσει ποτέ.

Θα σας κάνει να το πληρώνετε όλη του τη ζωή.

Αυτό θέλετε;

Μια οικογένεια είναι σαν μια ομάδα.

Για να κερδίσουν όλοι, πρέπει να παίζεις ομαδικά.

Ο μικρός το έχει καταλάβει.

Αυτός δεν με άφησε στον πάγκο.

Εδώ είσαι εσύ;

Έλα 'δω, Σαρλί μου.

Να τος...

Λοιπόν; Σου αρέσει;

Η Κατρίν θα χαρεί πολύ.

Ορίστε...

Αυτό δεν θα το ανοίξεις;

Αυτό έχει τα πράγματά μου. Θα το πάρω μαζί.

Φεύγεις; Πού πας;

Στο Παρίσι. Με πήραν σε μια μεγάλη ομάδα μπάσκετ.

Λοιπόν, σου το εμπιστεύομαι.

Είναι και δική σου νίκη, κατά κάποιον τρόπο.

Παππού, τι μέρα έχουμε;

-Μη μου πεις. -Δεν σου λέω.

Ιούλιο.

Σάββατο.

Κοντά έπεσες. Κυριακή.

-Κυριακή. -Ακριβώς.

-Μου πήρες την "Equipe"; -Φυσικά.

Σήμερα είναι ο τελικός!

Πού πας;

Δεν θα χάσουμε τον τελικό. Έλα.

Γαμώτο, είναι ο τελικός.

Εντάξει.

Ο τελικός για τη Γαλλία...

Τι κάνετε; Άντε.

Γεια σας.

-Τώρα; -Ναι.

Κόρνερ!

Ο Μπελκολά...

του θυμίζει ότι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου...

Προσοχή, κόρνερ!

...δεν επιτρέπονται τέτοιες χειρονομίες.

Ο Πετί στο πρώτο κόρνερ για τη Γαλλία.

Σωστό κόρνερ...

Και γκολ! Γκολ από τον Ζιντάν!

Ο Ζιντάν σκοράρει μετά το πρώτο κόρνερ!

Υπέροχο!

Μην κάνεις χαζομάρες.

Κι άλλο κόρνερ...

Ο βοηθός διαιτητή θα δώσει καθυστερήσεις μετά το κόρνερ...

Είμαστε ήδη στo 45:42...

Ο Τζορκαέφ... και γκολ!

Ο Ζιντάν!

Δύο κόρνερ. Δεύτερο γκολ από τον Ζιντάν.

Πριν το ημίχρονο, η Γαλλία επικρατεί της Βραζιλίας με 2-0.

Αριστερά, αριστερά...

Οι Βραζιλιάνοι δεν έχουν συνέλθει.

Αριστερά...

Ο Πετί...

Και γκολ!

Τρίτο γκολ. Ο Εμανυέλ Πετί σκοράρει στο τελευταίο λεπτό!

Το στάδιο παραληρεί! 48ο λεπτό!

Μόλις σταύρωσε την ομάδα της Βραζιλίας. 3-0.

Μεγάλη ήττα για τους φίλους μας τους Βραζιλιάνους.

-Έληξε, Τιερί. -Έληξε!

Η Εθνική Γαλλίας νικά τη Βραζιλία και γίνεται πρωταθλήτρια κόσμου.

3-0. Mετά απ' αυτό, νομίζω ότι μπορώ να πεθάνω ήσυχος.

Δεν βιάζομαι... αλλά μπορώ.