Original subtitles

SYLAR هماهنگی

به نظر نمیاد اینا دانشجوهای جدی باشن.

آدمای باهوش دیگه مجبور نیستن ردا بپوشن.

بعضی از تیزترین بچه‌های شهر میان اینجا درس می‌خونن.

من فقط ۱۵ سالم بود که اولین کلاسم رو تو آکسفورد گذروندم.

می‌دونستم بالاخره یه جوری بحث رو به خودت می‌کشونی.

فقط فکر می‌کنم این کمپین شما برای به‌روز کردن من

در علوم مدرن یه کم مسخره‌ست.

من تو محافل نجوم، برای خودم کسی بودم.

یه نابغه به حساب میومدم.

همونطور که گالیله گفت: «من اونقدر عاشق ستاره‌ها بودم

که از شب نترسم.»

آره خب، از زمان شما تا حالا کلی چیز یاد گرفتیم.

شاید شما به اطلاعات جدید و پرزرق‌وبرق دسترسی داشته باشید،

ولی هیچوقت هیجان زندگی در دوران کشف علمی خالص

رو درک نخواهید کرد.

روزگار موری و دالتون،

زمانی که آماتورهای بااستعداد راه رو روشن می‌کردن.

ولی علم ربطی به نوستالژی نداره.

علم یعنی نگاه به آینده.

تو ۱۷۰ سال گذشته اکتشافات عظیمی صورت گرفته.

به خاطر همینه که این یه فرصت خوب برای توئه.

روزالیند کِرچ یک نابغه‌ست.

اونجا رو نگاه کن.

اونجاست که فرضیه‌ش رو

در مورد غبار میان‌ستاره‌ای و هسته‌های کهکشانی فعال توسعه داد.

فقط با نشستن زیر یه درخت،

و تماشای قطرات روغن توی چاییش.

- و؟ - و بعد بوم!

یه الهام علمی.

داستان معروفیه.

و حتماً خیلی هم جذابه.

وقتی من داشتم اولین فوق لیسانسم رو می‌گرفتم، اون تو استنفورد بود.

تحقیقاتش روی کوازارها واقعاً برای من الهام‌بخش بود.

کوازارها؟

آره، یه ابرخوشه ستاره‌ای که تو دهه ۱۹۵۰ کشف شد.

دکتر کرچ راهی پیدا کرد تا ازشون استفاده کنه

و رویدادهای آسمانی رو پیش‌بینی کنه، مثل سیاه‌چاله‌ها.

همه‌چیز برای تو به پیش‌بینی کردن ختم می‌شه، نه؟

اینا صندلی‌های شماست، هفت و هشت، ردیف سه.

ممنونم.

- ممنونم. - خواهش می‌کنم.

کارت... خیلی دلنشین بود.

من فقط صندلی‌هاتون رو بهتون نشون دادم.

فکر کنم از من خوشش اومده.

می‌خوای یه کشف دیگه تو ۱۷۰ سال گذشته رو بدونی؟

- هوم. - هوم. زل زدن چندش‌آور؟ جذاب نیست.

این باید کشف جدیدی باشه.

از همگی ممنونم که اینجا هستید

تا بازسازی تلسکوپ کوتوسوف رو جشن بگیریم.

خب، کمیته‌ای که بودجهٔ این کار رو جمع‌آوری کرد

توسط سخنران امروز ما رهبری می‌شد.

پس لطفاً به محوطه دانشگاه ما خوش‌آمد بگویید

به یکی از برجسته‌ترین اخترشناسان جهان،

دکتر روزالیند کرچ.

ممنونم، دکتر استاناریس.

و ممنون بابت بازدید از رصدخانه جدید.

چه افتخاریه که به محوطه دانشگاه برگشتم

به عنوان استاد مدعو.

اینجا بود که من اولین بار فرضیه‌ام رو درباره انتشار اشعه ایکس

به عنوان پیش‌بینی‌کننده یک سیستم سیاه‌چاله برافزایشی توسعه دادم.

انگار همین دیروز بود.

بیرون روی تپه رصدخانه نشسته بودم و...

من هنوز...

کجا بودم؟

داشتید درباره روزی صحبت می‌کردید که فرضیه

هسته‌های کهکشانی‌تون رو شکل دادید.

آه.

باید من رو ببخشید.

فکر نکنم بتونم ببخشم.

دکتر کرچ شدیداً پرواززده‌ست.

لطفاً یه لحظه به ما فرصت بدید.

اون یکی از تیزهوش‌ترین آدماییه که تا حالا شناختم.

دیدن اینکه دچار یه حمله عصبی-شناختی بشه واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.

آره. ما هم همین مشکل رو داشتیم.

وقتی پدربزرگم شروع کرد

به اینکه یادش می‌رفت در یخچال رو ببنده.

قبل از اینکه بفهمیم چی شده، دیگه حتی ما رو هم نمی‌شناخت.

باید قدر جوونی رو دونست.

پیر شدن اصلاً خوشایند نیست.

این ربطی به سن و سال نداشت.

من معتقدم که اون تحت یه طلسم بود.

چون اون کتابداره، فکر می‌کنه همه‌چیز باید جادویی باشه.

اون ضرب‌المثل رو که شنیدی، وقتی تنها ابزارت چکشه،

همه مشکلات شبیه میخ به نظر میان.

اون خشکش زد، بعد لرزید، یه نشونه آشکار از دزدیده شدن حافظه.

اشیاء باستانی قدرتمندی هستن که می‌تونن باعث این اتفاق بشن.

چنگال هیدرولوت.

اون یکیشه، ولی اون که الان تو کتابخونه‌ست.

خودم اون رو پس گرفتم.

اوه.

شاید یه چوب‌خط باشه.

لازم نیست همه‌چیز رو به مسائل ماوراءالطبیعه

یا تسخیر شدن توسط شیاطین ربط بدیم.

زوال عقل یه بخش طبیعی و غم‌انگیز از پیر شدنه.

هوم.

یا اینکه یه «سند تارگ» ممکنه یه وردی خونده باشه

سر اون زن بیچاره.

کسی نیست اینجا به من کمک کنه؟

این اواخر خیلی کند شده.

طبق دستورالعمل‌های الین،

یه حمام ضدکدری بهش دادم

و فنجان جیوه و وزنه گلوله‌ایش رو دوباره تنظیم کردم.

حالا چرا داره این کار رو می‌کنه؟

رصدخانه دانشکده علوم.

همونطور که حدس می‌زدم.

خیلی ممنون.

پس، جادو تو این حوالی، هان؟

بیا زود نتیجه‌گیری نکنیم.

این می‌تونه یه چیز دیگه نامرتبط با دکتر کرچ باشه.

ولی یکم تصادفی نیست به نظرت؟

چیزی که من دیدم ماوراءالطبیعه نبود.

انسانی و غم‌انگیز بود.

یه ناهنجاری برای این زن اتفاق افتاده.

خب، من به خودم آموزش دادم که دقیق باشم،

که جزئیات رو به خاطر بسپرم.

خب، من نیازی به به خاطر سپردن ندارم.

همین‌جا دارمش.

انگار همین دیروز بود.

روی تپه رصدخانه نشسته بودم و داشتم...

یه لحظه صبر کن.

اونو دیدی؟

اوه، از برنامه سه‌بعدی بهبودیافته با هوش مصنوعیم استفاده کن.

خیلی باحاله.

هوم.

نکن.

هوم.

خب، ما باید با قربانی صحبت کنیم

و تحقیق کنیم که تو رصدخونه چه خبره.

همینه.

راه‌حل مسئله جایزه هزاره بولکونسکی.

فکر کنم همینه.

دیشب تو یه لحظه به ذهنم رسید.

آه، لایسا پاسکال.

من تو سمینار فوق لیسانس شما تو استنفورد بودم.

آه بله، البته.

شما یه پایان‌نامه در مورد به کار بردن مدل‌های پیش‌بینی

بر اساس حرکت کهکشانی داشتید.

بله، آه، اون من بودم.

آه، ما اومدیم سخنرانی دیروزتون رو ببینیم،

آه، ولی وقتی شما دچار... یه کم نگران شدیم.

- دچار اون هنگ مغزی کوچیکم شدم؟ - بله.

دکتر استاناریس گفت داشتم سعی می‌کردم داستانی رو تعریف کنم

که چطور موقع چای خوردن فرضیه کوازارم رو توسعه دادم.

ظاهراً همه اون خاطره رو می‌دونن جز من.

هیچ چیزی ازش یادم نمیاد.

ولی حالا این.

راه‌حل مسئله‌ای که ۲۵ سال پیش مطرح شده.

راه‌حلی که همه‌مون باور داشتیم

پیدا کردنش هنوز ده‌ها سال طول می‌کشه.

و با این حال.

اون زن بیچاره.

یه جور نفرین جهنمی

اون خاطره مهم گذشته‌اش رو ازش دزدیده.

نمی‌تونه اونقدرها هم آسیب دیده باشه.

تونست مسئله بولکونسکی رو حل کنه.

اونقدرها آسیب ندیده؟

یکی از عزیزترین خاطراتش از بین رفته.

نمی‌خوام بی‌ادبی کنم یا چیزی،

ولی شاید داری بیش از حد برای حافظه ارزش قائلی.

یعنی، تصور کن اون همه فضای مغز می‌تونه برای چی استفاده بشه،

نمی‌دونم، رسیدن به یه دستاوردی.

می‌دونی مشکل تو چیه؟

هوم؟ مشکل کل این دنیای مدرن

اینه که پشیزی برای چیزی که این تو می‌گذره ارزش قائل نیستید.

یا این تو.

نه، همه‌شو دادید دست این ماشین‌های کوچولوتون.

نیازی به فکر کردن، دونستن، به خاطر سپردن هیچی نیست.

نه، شماها توخالی شدید.

یه لیست از دستاوردها، که اونم تازه این توئه.

و به زودی، خیلی زود، این دستگاه‌های کوچولو

قراره به جای شما احساس کنن.

حالا، من یکی که حاضر نیستم یه دونه از خاطراتم رو

نه با طلا عوض کنم نه با افتخار.

نشستم و هیچی یادم نمیومد.

حتی یادم نمیومد که سر کلاس رفته باشم.

اسمت چی بود دوباره؟

بانوی من.

ما دیشب همدیگه رو دیدیم.

- دیدیم؟ - بله.

بله. شما صندلی من رو نشون دادید.

یه لحظه‌ای بینمون بود.

متأسفم، ولی واقعاً شما رو به یاد نمیارم.

من رو فراموش کنی؟

غیرممکنه!

این فقط می‌تونه کار یه جور جادوی سیاه کثیف باشه.

این طلسم، این نفرین داره پخش می‌شه.

وقتی برای تلف کردن نداریم.

دانشجوهایی که دیده بودیم رو پیدا کردیم و ازشون شهادت گرفتیم.

هوم.

چند مورد گیجی دیگه هم

در کلینیک بهداشت دانشگاه پیدا شد.

با راهنمای سالن هم صحبت کردیم.

اونایی که یادشون میاد

یه چیز مشترک با دکتر کرچ دارن.

همه‌شون این اواخر به رصدخونه رفتن؟

زدی به هدف.

ما کانون این پدیدهٔ

شوم و مسری رو شناسایی کردیم.

حالا، باید ریشه

این متعفن، گندیده، بدبو، شوم...

«شوم» رو که قبلاً گفتی.

عاملان این پلشتی رو بکنیم.

هوم. آخ!

عجب حالی داره!

و، فقط یادتون باشه، هدف ما

شناسایی و بازپس‌گیری

هرگونه شیء باستانی بالقوه‌ست.

نه کتک زدن آدم بدا.

شاید هدف ما نباشه،

ولی اصل مزه کار به همینه.

و وظیفه من اینه که شما رو از این جور چیزا دور نگه دارم.

من با چارلی موافقم.

بذارید اول اوضاع رو بسنجیم قبل از اینکه درگیر بشیم.

و منظورت از «درگیر شدن» چیه؟

خشونت.

من برای این دوران ساخته نشدم.

هی، ویک. یه لحظه.

اوم...

فقط می‌خواستم بابت قبل معذرت‌خواهی کنم اگه ناراحتت کردم.

من ناراحت نشدم.

من بی‌ملاحظه بودم.

ببین، نمی‌تونم تصور کنم چه حسی داره

که جای تو باشم.

یعنی، تو اینجایی،

و خاطرات تنها چیزیه که از دنیات باقی مونده، پس...

واقعاً متأسفم.

دنیای من هنوز وجود داره.

این تو.

پس، نیازی به عذرخواهی نیست، آنیا.

«لایسا.»

منم همینو گفتم.

اوم، دفتر گروه نجوم پر از اشیاء عتیقه نادره.

هرکدوم می‌تونه شیء مورد نظر ما باشه.

تو و کانر، شناسایی کنید اون تو چه خبره.

ببینید هیچ‌کدوم از اشیاء جادویی که

دنبالشیم اونجا هستن یا نه.

و من و چارلی هم سعی می‌کنیم عاملان احتمالی

رو پیدا کنیم.

بدون درگیری. البته.

آه!

می‌تونم کمکتون کنم؟

آه، ما فقط داشتیم مجموعه رو تحسین می‌کردیم.

شما اینجا کار می‌کنید؟

من دستیار آموزشی دکتر استاناریس هستم،

و همچنین بایگان گروه نجوم.

- بایگان؟ - آره.

پس، شما مسئول پیدا کردن

و آوردن این قطعات هستید؟

گفتید کی هستید دوباره؟

- دکتر استاناریس. - بله؟

از آشنایی با شما بسیار خوشوقتم.

من دیشب در ارائه حضور داشتم.

آه. شما از علاقه‌مندان به نجوم هستید؟

یا یه متخصص در این زمینه؟

خب، بذارید بگم من یه آماتور کارکشته‌ام.

چیزی درباره انجمن سلطنتی نجوم شنیده‌اید؟

آره، از اوایل قرن نوزدهم.

مگه اونا اوایل دوره ویکتوریا منحل نشدن؟

بله.

خب، ما دوباره راه‌اندازیش کردیم.

اوه.

خب، پس شما یه ستاره‌شناس از مکتب قدیم هستید.

خب، به نظر میاد خودتون هم از مکتب قدیم باشید.

این نقشه‌برداری ستاره‌ای مال دهه ۱۵۰۰ میلادیه.

چشم‌های تیزی دارید.

این برای پروژه شخصی منه

درباره درک شکسپیر از کیهان.

آه. «سرنوشت ما در ستاره‌ها نیست.»

- «بلکه در خود ماست.» - هوم.

و شاعر هم هستید.

خب، شاعران و اخترشناسان، ما دنبال یک چیز هستیم.

یک دیدگاه وسیع‌تر از جهان.

چه زیبا گفتید.

باید بگم، پروژه شکسپیر شما برام خیلی جذابه.

خب، این از باور من نشأت گرفته که بیگ بنگ

نه تنها ماده و پادماده رو به وجود آورد،

بلکه منشأ هنر بزرگ هم هست.

هوم. بیگ بنگ.

عجب عبارت‌پردازی‌ای دارید، پروفسور.

- لطفاً بیشتر بگید. - خب...

واقعاً شگفت‌انگیزه، اینطور فکر نمی‌کنید؟

تو انجمن آنلاین اسطرلاب و تئودولیت من،

ما بهشون می‌گیم گوشی‌های هوشمند دوران باستان.

هوم.

آه، مراقبت از این همه شیء مهم

باید مسئولیت بزرگی باشه.

اینجاست که، آه، کاغذبازی‌ها رو نگه می‌دارید؟

خب، آره.

نه، قبلاً بهت گفتم. من دوست دکتر کرچم.

فقط به این مجموعه علاقه‌مندم.

خب، به نظر میاد که دنبال یه چیزی بودی.

نه.

ولی برام سواله که چرا اینقدر داری عرق می‌کنی.

عرق؟ من؟ نه.

هی، تازه یادم اومد.

باید بریم عمو ویک رو ببینیم.

- چی؟ - همین الان.

آه، آره.

ببخشید. ما باید بریم. خداحافظ.

شاید به زودی ببینیمتون.

آره، فرار کن. فرار کن.

اینا اوراق کالپپر هستن.

- نسخه‌های اصلی؟! - اوراق کالپپر؟

نیکولاس کالپپر یه مجموعه‌دار اشیاء باستانی قرن هفدهمی بود.

به محض اینکه دیدم چی هستن،

فکر کردم شاید بتونن چیزی بهمون بگن.

البته. کریستال دکتر جان دی.

کالپپر یه زمانی صاحبش بوده.

- چی، یواش‌تر. - آره.

دکتر جان دی کیه؟

اون جادوگر دربار ملکه الیزابت اول بود.

یک نابغه. یک مرد واقعی رنسانس.

در دوران خود رنسانس.

و دی از اون کریستال برای ارتباط با فرشتگان

و پیشگویی آینده استفاده می‌کرد.

یه شیء جادویی خیلی مهم.

فکر کنم تو یه موزه تو لندنه.

خب، صبر کن. این چه ربطی به پرونده ما داره؟

آه، افسانه میگه که دی چیزی دید

که باعث شد عقلش رو از دست بده.

دیگه نمی‌دونست کیه.

خانواده‌ش رو نمی‌شناخت. نمی‌تونست کاری انجام بده.

حافظه‌ش رو از دست داد.

آه.

وای.

چی؟

فقط اوراق کالپپر نیستن.

اینا نوشته‌های خود جان دی هستن، با تاریخ ۱۵۸۸.

کالپپر میگه که اینا باید همیشه همراه کریستال باشن.

اساساً یه دفترچه راهنماست.

درسته. خب، اینا شکننده‌ن.

باید ببریمشون یه جایی،

و با دقت بخونیمشون.

فقط یه مشکلی هست.

به زبان انوشی نوشته شده.

بازم داری گیجم می‌کنی.

زبانیه که دی اختراع کرد. از فرشته‌ها گرفته بودش.

آره، و فقط انوشی پایه نیست.

انوشی عالیه.

شاید سه نفر روی زمین باشن

که بلد باشن ترجمه‌ش کنن.

نه.

چهار نفرن.

کریستال بی‌خطر می‌گردد

در ساعتی که در گردنبند جای دارد.

اما چون رها گردد، قدرت آن را دارد که ببخشد

یک نگاه اراده‌شده به اینجا.

هزینه‌اش بهای یک لحظه از گذشته است.

نسخه قرن بیست و یکمی لطفاً.

هوم هوم. آه، کریستال بی‌خطر می‌شه

وقتی که داخل قاب گردنبندش باشه.

ولی وقتی ازش دربیاد، قدرت این رو داره...

قدرت این رو داره که یه نگاه دلخواه به آینده رو ممکن کنه.

به قیمت از دست دادن یه خاطره.

و بعد به تقویت یا گسترش

قدرت کریستال اشاره می‌کنه.

اوم، «کریستال به فرمان تقویت شود تا آن نقطه که»

گذشته از این پس پاک گردد

«و دانش آینده بی‌کران گردد.»

گذشته پاک می‌شه.

میگه چطوری کریستال می‌تونه تقویت بشه؟

هوم. می‌تونه ذرات طیفی ساطع کنه.

ولی به نظر میاد بقیه دستورالعمل‌ها گم شدن.

همین الان با رابط‌های قدیمیم چک کردم

تو دنیای خرید و فروش‌های غیرقانونی.

و خبر اینه که کریستال دی دزدیده شده،

همراه با اون اوراق از موزه علوم لندن

چند هفته پیش.

مخفی نگهش داشتن

به خاطر همه اون خرافات.

هوم.

بزن بریم.

خب، دیگه لوس‌بازی بسه.

اوراق اینجاست. کریستال هم باید اینجا باشه.

می‌خوام با این آقایون روبرو بشم

و مجبورشون کنم به هسته اذعان کنن.

وای، وای، وای، ما نمی‌دونیم که هردوشون تو این کار دست دارن.

گفتی آدم تو مشکوک رفتار می‌کرد.

آه، آره، داشت عرق می‌کرد.

و دکتر استاناریس هم خیلی عجیب و غریب بود.

حداقلش اینه که یه چیزی می‌دونن

و ما قراره از زیر زبونشون بکشیم بیرون.

ما نمی‌تونیم مجبورشون کنیم کاری کنن.

باشه، ما پلیس نیستیم.

ولی من کتابدارم.

و اونا دارن از یه شیء جادویی خیلی قدرتمند سوءاستفاده می‌کنن.

و ما امتحان کردیم

اون چرت‌وپرتای همیشه مد روزِ مسالمت‌آمیز تو رو.

فعلاً، کارا رو به روش من انجام می‌دیم.

این رفقا رو باید منصرف کرد

از هرگونه معامله بیشتر اشیاء جادویی،

و البته دزدی.

وقتی میگی تحت فشارشون بذاریم،

منظورت واقعاً فشار فیزیکی نیست، هست؟

- من اطلاعات می‌خوام. - خشونت آخرین راهه.

آه، ما اولین راه رو امتحان کردیم.

چی، اولین راه؟ آخرین راه؟ دومین راه؟

می‌دونیم کار اوناست.

می‌دونیم کریستال رو یه جایی دارن.

هنوز نمی‌دونیم از این کار چی گیرشون میاد.

این ماشین خوبی برای یه دستیار آموزشه.

این وسیله نقلیه، گرونه؟

- خیلی. - هوم.

شما دو تا، دکتر استاناریس رو پیدا کنید و بیاریدش دفتر.

این آقایون قراره یه گوشمالی حسابی بشن.

آره، آره.

- این ماشین جدیدمه. - ماشین خوبیه.

واقعاً خوبه.

داشتیم به آینده نگاه می‌کردیم، هوم؟

شاید روی یه دست ورق یا یه بازی تاس شرط‌بندی کردید؟

شایدم اسب‌دوانی؟

شما با پلیس هستید؟

نه.

ولی شما یه چیزی دارید که ما لازمش داریم.

هوم.

ما اون کریستال رو پس می‌گیریم.

کدوم کریستال؟

من هیچی در مورد هیچ کریستالی نمی‌دونم!

خب، اگه کریستال دست تو نیست،

پس چرا داری فرار می‌کنی؟

نمی‌دونم!

پس ازت می‌خوام این رو متوقف کنی!

یادم نمیاد چطور رانندگی کنم!

وای، وای، وای.

بگو چطور متوقفش کنم!

آه، باشه.

خب، با دستات بکش عقب و با پاهات فشار بده پایین

مثل اسب.

- آه! - وای!

این تو هم نیست.

حتماً رفته خونه.

به کانر زنگ بزن.

پس این همون مردیه که از موبایل متنفره.

سلام، کانر. بله، ویکرام هستم.

بله، به راهنمایی نیاز دارم.

چطور یه کالسکه موتوری رو متوقف می‌کنی؟

ما یه مشکلی داریم.

نه، هیچی شبیه کلید نیست!

یه کاری بکن!

چه خبر شده؟

کارت عالی بود، چارلی.

داشتی به چی فکر می‌کردی؟ که همچین کار احمقانه‌ای بکنی؟

آه، نمی‌دونم.

به نظر میومد یادش رفته چطور کالسکه رو برونه.

اون باید تحت طلسم باشه.

طلسم؟

تو چی؟

حالت خوبه؟

چارلی؟

شماها کی هستین؟

تو از کجا درباره کتابخونه می‌دونی؟

چون من کتابدارم.

خب، یه کتابدار.

یادت میاد چطور پول رو به دست آوردی؟

من همین الان یه لحظه روشن‌بینی داشتم.

یه چرخ رولت دیدم با دو تا شماره.

پس رفتم کازینو و همه پولم رو روی اون شماره‌ها گذاشتم.

من یه نگهبان نیستم.

من انتخاب نشدم.

در ابتدا، ولی بعد جیکوب استون باهات تماس گرفت.

انگار می‌تونستم آینده رو ببینم.

حس تقلب کردن می‌داد.

می‌ترسیدم یکی بیاد دنبالم.

پس به خاطر همین بود که اینقدر مشکوک رفتار می‌کردی.

انگار می‌دونستی راز من چیه.

اوضاع چطوره؟

اون یه فراموشی کامل داره از درست قبل از تماس استون

تا حدود یک ساعت پیش.

ما رو ندیده. مطمئن نیست چطور اومده اینجا.

این یعنی دو ماه. اون فقط یادش رفته بود چطور رانندگی کنه.

خب، مشخصه که اون بعد از اون در معرض قرار گرفته،

پس داره قوی‌تر می‌شه. دیگه چی فهمیدیم؟

فیلیپ میگه استاناریس به لندن سفر کرده

آخر هفته هجدهم.

این همون آخر هفته‌ایه که کریستال دزدیده شد.

نمی‌تونه تصادفی باشه.

پس، استاناریس اون آدم بده‌ست.

ولی کریستال کجاست؟

اون فکر می‌کنه می‌دونه کجا ممکنه باشه.

گاوصندوق تو ساختمونه.

طبقه پایین.

بزن بریم.

ما بهت احتیاج داریم.

پس تو درباره کتابخونه می‌دونی.

تو می‌تونی یه دشمن باشی.

ممکنه داری از جادو استفاده می‌کنی تا منو با خودت همراه کنی.

می‌دونی، شاید ایو بِرد فکر می‌کرده من آماده نیستم،

و شاید هم نباشم،

ولی من هنوز به کتابخونه وفادارم.

ببرش داخل. ببین قضیه این گاوصندوق چیه.

اینکه کتابخونه حتی به تو فکر کرده

به عنوان یه نگهبان احتمالی

یعنی باید غرایز بهتری از این داشته باشی.

من دشمن کتابخونه نیستم.

یه طلسم قدرتمند بخشی از حافظه تو رو گرفته،

و اون بخش شامل ما هم می‌شه.

من نمی‌تونم خاطرات واقعی تو رو برگردونم،

ولی کاری که می‌تونم بکنم...

می‌تونم چیزایی که لازم داری بدونی رو بهت بگم،

تا بتونی دوباره بخشی از تیم ما باشی.

آه، من اجازه ندارم بدون دکتر استاناریس بیام اینجا.

فقط با...

اسکن شبکیه چشمش باز می‌شه.

این یکیو تا حالا باز نکردم.

تو از کجا اینقدر درباره ورود غیرقانونی می‌دونی؟

خب، تو اینترنت برنامه‌ای

برای کشف رازهای جادویی وجود نداره.

هوم. برو کنار.

که من رو می‌رسونه به لحظه‌ای

که تو من رو از یه وسیله نقلیه در حال حرکت نجات دادی.

همه‌ی اینا اتفاق افتاده؟ برای من؟

تو فکر می‌کنی برای نگهبان بودن مناسب نیستی

چون یادت نمیاد چه کارهایی کردی

در طول پنج هفته گذشته.

ولی من یادمه.

من کتابدارم.

و تو نگهبان منی.

حتی اگه به صورت آزمایشی باشه.

فهمیدم، قربان.

هی، بچه‌ها. بیاین.

اینم یکی دیگه.

از لندن.

آه!

به نظر میاد مال دربار الیزابت باشه.

فکر می‌کنی گردنبند و کریستال داخلش بوده؟

هوم؟

بچه‌ها، اینو نگاه کنید.

عکس داره به کس دیگه‌ای تغییر می‌کنه.

این یعنی همون چیزی که فکر می‌کنم؟

ترجمه دوباره چی می‌گفت

درباره تقویت شدن کریستال؟

آه! اوم، کریستال به فرمان تقویت شود

تا آن نقطه که گذشته از این پس پاک گردد

و دانش آینده بی‌کران گردد.

گذشته از این پس پاک گردد. نه خاطرات.

گذشته واقعی.

پس دکتر کرچ فقط خاطرهٔ رسیدن به فرضیه‌اش

رو از دست نداده.

اون اتفاق هرگز نیفتاده. یکی دیگه انجامش داده.

یعنی می‌گی وقایع واقعی پاک شدن؟

تاریخ تغییر کرده؟

چرا باید بخواد این کارو بکنه؟

آه، اون اینو نمی‌خواد. اون بخش دیگه‌شو می‌خواد.

دانش بی‌کران از آینده.

آه، اون به عواقبش اهمیت نمی‌ده.

اون چیزیه که ما بهش می‌گیم یه دیوانه بی‌رحم تک‌بعدی.

جامعه‌ستیز.

چطور داره کریستال رو تقویت می‌کنه؟

سؤال اینه که اگه هدفش کسب دانش خودخواهانه‌ست،

پس چرا بقیه رو درگیر کرده؟

چون به چیزی از اونا نیاز داره

تا به هدفش برسه.

و خاطرات.

علیت جادویی.

باید قدرتش برای نگاه به آینده رو

با بلعیدن خاطرات مردم به دست بیاره.

تصحیح می‌کنم، با بلعیدن گذشته.

و هرچی آدمای بیشتری از توش نگاه کنن،

قدرتمندتر می‌شه.

چارلی کی از توی شیشه نگاه کرد؟

آه، وقتی استاناریس و من داشتیم کل‌کل می‌کردیم،

اون از توی تلسکوپ نگاه کرد.

منم از توی تلسکوپ نگاه کردم.

دکتر کرچ هم همینطور.

البته. جای دیگه کجا می‌شه یه تیکه شیشه گذاشت

که مردم از توش نگاه کنن؟

فقط یه عدسی دیگه است.

ممنون که زحمت توضیح دادن همه‌ی اینا رو از دوشم برداشتی.

نه!

بذار از اینجا بیایم بیرون، ای لات بی‌اصل‌ونسب!

ببخشید که اینجوری نگه‌تون داشتم،

ولی من ۲۰ تا دانشجوی لیسانس

دارم که برای یه جلسه ستاره‌نگری میان.

و وقتی همه‌شون کهکشان آندرومدا رو ببینن،

کریستال‌ها باید کاملاً تقویت شده باشن.

استاناریس، تو نیروهایی رو آزاد کردی که از کنترلت خارجن!

می‌دونی چه حسی داره برای مردی با هوش من

که جواهرات علمم رو جلوی این دانشجوهای نفهم بریزم؟

در حالی که آدمایی مثل روزالیند کرچ با داستان‌های

فنجون چای و پیک‌نیک مشهور می‌شن؟

حالا اینه اون داستان.

بزرگترین کشف تاریخ علم.

و اسم من در کنار کوپرنیک،

گالیله، و سیگن ثبت خواهد شد.

سیگن؟

به عواقب پاک کردن تاریخ فکر کن!

به عنوان یه «دیوانه بی‌رحم تک‌بعدی»،

بذار بهت بگم،

برام مهم نیست.

هوم.

کار نمی‌کنه.

در و چارچوبش از فولاد سخت‌کاری شده‌ست.

ولی اگه کریستال همین الانشم بیش از حد شارژ شده باشه،

پس تصور کن چه اتفاقی می‌افته

وقتی حافظه ۲۰ نفر دیگه رو هم بمکه.

آخرالزمان زامبی‌ها؟

در واقع از اون بدتره.

وقتی گذشته رو تغییر می‌دی، زمان می‌بره تا اون تغییرات

بهت برسن.

گذشته وقتی تغییر کرد که دکتر کرچ حافظه‌شو از دست داد،

ولی زمان برد تا تغییرات علیتی

به خط زمانی ما برسن.

واسه همینه که کتاب و نقاشی تازه دارن تغییر می‌کنن.

- دقیقاً. - نمی‌فهمم.

زمان رو مثل یه دریاچه تصور کن، و ما روی ساحلش هستیم.

و حافظه پاک‌شده مثل یه سنگریزه‌ست،

که وسط دریاچه افتاده.

زمان می‌بره تا موج‌ها به ما برسن.

پس وقتی خط زمانی چارلی

به ما می‌رسه، اون فقط فراموش نمی‌کنه.

بلکه در واقع هرگز ما رو ندیده.

و اگه ما هرگز اون رو ندیده باشیم...

پس هیچ‌کس تو رو از دست درِکاوَک نجات نداده.

که این یعنی،

در خط زمانی فعلی ما، همه‌مون...

مرده‌ایم.

ممنون که اومدید.

هفته دیگه سحابی سه‌تکه رو تماشا می‌کنیم.

ممنونم، دکتر استاناریس.

باورنکردنی بود.

بله، ولی می‌تونه گیج‌کننده باشه،

پس توصیه‌م اینه که مستقیم برید خونه.

صبر کن!

وحشت دشمن ماست. هوم؟

فرانسوی کمکی نمی‌کنه.

کی این گاوصندوق رو نصب کرده؟

- یه شرکت امنیتی. - چه جور شرکتی؟

متخصص بانک‌ها، موزه‌ها؟

اوم، موزه‌ها، فکر کنم. آره.

سیستم‌های موزه‌ها و گالری‌های هنری

معمولاً یه حسگر لغو اضطراری آتش‌سوزی دارن

تا به آتش‌نشان‌ها اجازه بده وارد یه گاوصندوق در حال سوختن بشن

بدون اینکه رمز عبور داشته باشن.

من هیچی درباره اون نمی‌دونم. ببخشید.

جلو چشم نمی‌ذارنش مثل دتکتور دود.

اینجا.

آه!

می‌تونیم از این عدسی استفاده کنیم

و یه منبع نور به اندازه کافی قوی پیدا کنیم

که شاید پرتو متمرکز شده

بتونه گرمای کافی تولید کنه و بعد...

هوم.

عالیه.

تو نمیای.

می‌تونیم از فندک من استفاده کنیم.

آه، بفرما.

جعبه کبریت جیبی کوچولو.

هوم.

اونجاست.

می‌تونم کمکتون کنم؟

ما اینجا چیکار می‌کنیم؟

گیج به نظر میای.

چی شد الان؟

اوراق دی اشاره کرده بودن

که کریستال ذرات طیفی ساطع می‌کنه.

باید از اونا لبریز شده باشه.

یادمه داشتم از پله‌ها بالا می‌دویدم و همین.

- ولی می‌دونی من کیم؟ - آره.

پس به موقع کشیدیمت بیرون.

ولی وقتی توش بودی،

کاملاً ناتوان شده بودی.

ولی چرا روی استاناریس تأثیر نمی‌ذاره؟

نمی‌دونم.

ولی باید اون کریستال رو ازش دور کنیم.

فقط یه راه وجود داره.

باید برم تو و برش دارم.

چی؟ همینطوری؟

چی باعث می‌شه فکر کنی تو کاملاً ناتوان نمی‌شی؟

من؟

فکر نکنم بفهمی چه حسی داره، ویکرام.

حس می‌کنم یه حفره ده ثانیه‌ای تو مغزمه.

و کی می‌دونه اگه اون تو بمونی چه شکلی می‌شه.

تو، از بین همه، حاضری خاطراتت رو به خطر بندازی؟

انضباط ذهنی من شبیه هیچ‌کس دیگه‌ای نیست.

نه اینکه تو معمولی باشی، و نه اینکه بخوام فخر بفروشم یا لاف بزنم،

ولی معتقدم که من بهترین شانس ما هستم.

خوشم نمیاد. و من مسئول توام.

نه.

من مسئولم.

من کتابدارم.

و خاطرات من ارزشی بیشتر از خاطرات هیچ‌کدوم از شما نداره.

شما سه تا، برید زیر سکّو.

ببینید می‌تونید کف رو بیارید پایین.

هر کاری که بشه کرد تا اون از تلسکوپ دور بشه.

باشه.

استاناریس!

چطور تونستی...

من مغزم رو طوری تربیت کردم

که افکارم رو از ذهن فعالم جدا کنم.

می‌تونم چیزهایی رو که لازم دارم قفل کنم

و فقط خاطرات بی‌فایده رو

به این طلسم موذی بدم.

کریستال رو بردار.

مهمترین چیز تو دنیا برات چیه؟

آنیا.

بمون...

با من بمون.

چیزی یادت رفته؟

کنترل‌های اصلی اون بالاست.

باشه، خب این به نظر یه سروو موتور کاملاً استاندارد میاد.

آره، نباید سیم‌کشی کردنش زیاد سخت باشه.

باید کف رو بیاریم پایین تا نذاریم استاناریس

از توی تلسکوپ نگاه کنه.

بچه‌ها؟

داره چه بلایی سرم میاد؟

داره از خط زمانی ما محو می‌شه.

الان وقت این کارا رو نداریم.

می‌تونستم بگم که تو متفاوتی.

به نظر میاد یه دانش باطنی داری

که تقریباً مال یه زمان دیگه است.

شنیدم تو گاوصندوق داشتی درباره ترجمه انوشی عالی حرف می‌زدی.

خب، فقط تعداد انگشت‌شماری انوشی عالی بلدن.

خوشبختانه، من یکیشونم.

پس من هیچ‌کدوم از اوراق مهم رو

تو دفتر نذاشتم که بخونی.

اونا توضیح می‌دن چطور کریستال رو تقویت کنی

و چطور گردنبند می‌تونه به کسی که می‌پوشدش مصونیت بده

از اون عوارض جانبی ناخوشایند.

فقط باید همینجا بمونی، باشه؟

اوه، خدای من.

باشه، فقط حواست جمع باشه.

- باشه، چارلی، حواست جمع باشه، - باشه.

باید باهاش بجنگی. بجنگ!

من اینجا بالا چیکار می‌کنم؟

آه!

ویت؟

باید بمونی. باید بهم قول بدی، باشه؟

فقط، فقط اینجا بمون. ما بهت نیاز داریم.

ما بهت اینجا نیاز داریم، لطفاً!

خب چی بود؟

یه زن؟

خیلی جالبه.

داری درد وحشتناکی می‌کشی،

ولی به نظر نمیاد یادت بیاد چرا.

این در مقابل چیزی که قراره تجربه کنم هیچه.

هزاران سال، انسان به آسمان‌ها نگاه کرده

تا گذشته دور رو ببینه.

و من اولین انسانی خواهم بود که به آسمان‌ها خیره می‌شه

و آینده رو می‌بینه.

من خواهم فهمید که داستان جهان چطور به پایان می‌رسه.

و منتشرش خواهم کرد.

این رنگ‌ها.

حتی زیباتر از همیشه.

آه!

کمک!

داری چیکار می‌کنی؟

نمی‌دونم! یادم نمیاد! آه!

از اونجا برو کنار، دیوونه! داری همه‌چیز رو خراب می‌کنی!

یکی کمکم کنه!

بگیر!

حالا یادم اومد.

چیکار کردی؟

مطمئن نیستم.

من کجام؟

این چیه؟

می‌دونم دیوونه‌وار به نظر میاد.

فکر نکنم خواب بوده باشم، ولی حتماً داشتم خواب می‌دیدم

چون، ناگهان،

انگار داشتم ناپدید می‌شدم.

و بعد همه چیز به یادم اومد،

اون لحظه روی تپه رصدخانه که فرضیه‌ام رو توسعه دادم.

توضیحش سخته.

و حس می‌کنم شما و دوستاتون

تو این قضیه دست داشتید.

خیلی سپاسگزارم.

اون یکی از مهم‌ترین خاطرات من بود.

هیچوقت نمی‌دونستم چقدر برای گذشته‌ام ارزش قائلم تا وقتی که از دستش دادم.

می‌بینم که اون معادله رو پاک کردی.

فکر نکردی یه جایی یادداشتش کنی؟

مجبور بودم از شرش خلاص شم.

نمی‌دونم از کجا اومده بود.

و یه چیزی در موردش بود که بهش اعتماد نداشتم.

احتمالاً بهترین کار همین بوده.

بعضی رازها باید به وقتش فاش بشن

وقتی که بتونیم پیامدهاشون رو درک کنیم.

و پیشرفت علمی باید از طریق به کارگیری

روش علمی حاصل بشه. و این جواب به دست من رسید...

مثل جادو.

خب، خوشحالم می‌شنوم که حالش خوبه.

آه، تونستیم حال دانشجوهایی که

تحت تأثیر قرار گرفته بودن رو بپرسیم.

خیلی عجیب بود، ولی حالشون خوبه.

بیشترشون رؤیاهای آینده‌شون رو فراموش کردن.

هرچند، چهار نفرشون یه گروه موسیقی تشکیل دادن.

چارلی، تو چه حسی داری؟

آه، حالم کاملاً خوبه، قربان.

تو هیچوقت رؤیای آینده‌ات رو به ما نگفتی.

یا اونم وقتی اثرات برعکس شد فراموش شد؟

آه، بله.

پاک شد. کاملاً.

هنوز تحت تأثیر اینم که چطور تونستی

در مقابل اثرات اون حباب حافظه مقاومت کنی.

من نمی‌تونستم این کارو بکنم.

انضباط ذهنی من بسیار دقیق

و کاملاً تنظیم شده‌ست.

این، و اینکه من به جز چند هفته، به مدت ۱۷۸ سال هیچ خاطره‌ای برای از دست دادن نداشتم.

فکر کردم این ممکنه یه مزیتی بهم بده.

و دیدی کانر داره تقلا می‌کنه و باید بهش کمک کنی؟

شاید.

خب، هرچی که بود،

تو حاضر شدی چیزی که بیشترین اهمیت رو داره

برای نجات ما به خطر بندازی، پس...

همونطور که دکارت گفت: «من فکر می‌کنم، پس هستم.»

ولی شاید...

«من به یاد می‌آورم،

پس هستم.»

شاید حقیقت این باشه.

به هرحال،

احساس امنیت بیشتری می‌کنم که این همه چیز قفل شده

و از دست یه شبه‌آکادمیک،

علامه خودخواندهٔ خودبزرگ‌بین دوره.

هوم.

حالا که حرفش شد،

فکر می‌کنی چه اتفاقی برای دکتر استاناریس میفته؟

هوم.

نگاه معکوس-تقویت‌شده به جهان

یک پاسخ نهایی به ما می‌دهد.

کوپرنیک و گالیله، هیچی به ما نمیگن.

استیون هاوکینگ؟ هوم.

فقط من، فردریک استاناریس، آینده رو دیده‌ام.

و هنوزم داشتم می‌دیدمش اگه به خاطر

مداخله یه سازمان فرقه‌ای مخفی

به نام کتابخونه

و مأمور متعصب و خرابکارش

که خودشو کتابدار می‌نامه، نبود!

SYLAR هماهنگی